الف صدرا – ونکوور «زنان بدون مردان» نام فیلمیست برگرفته از کتاب شهرنوش پارسیپور با همین عنوان، و بهکارگردانی شیرین نشاط دربارهٔ زندگی چهار زن از اقشار و سنین مختلف اجتماعی که در بستر حوادث و رویدادهای کودتای ۲۸ مرداد که به سقوط دولت محمد مصدق در ایران انجامید، روایت میشود. اما تمرکزش روی شرایط ناگوار زنان ایرانی در بطن جامعهٔ آن زمان است. فیلم «زنان بدون مردان» موفق به کسب جایزهٔ شیر نقرهای برای بهترین…
بیشتر بخوانیدهنر و ادبیات
فرارَوی از سنتهای روایی: واکاوی ساختار ادراکی در آثار شهرنوش پارسیپور
دکتر لیلا صادقی – ونکوور ادبیات داستانی ایران در دهههای اخیر همواره در کشاکش میان بازنمایی رئالیستی واقعیت اجتماعی و تمایل به گریز از آن قرار داشته است. در این میان، آثار شهرنوش پارسیپور را میتوان یکی از نقاط عطف در تحول روایتگری مدرن فارسی دانست. اهمیت آثار او صرفاً در پرداختن به مضامین ممنوعه و واردکردن آنها به عرصهٔ عمومی خلاصه نمیشود، بلکه بیش از هر چیز در شیوهٔ مواجههٔ او با مفهوم واقعیت و…
بیشتر بخوانیددر ستایش آنان که هر روز با مرگ روبهرو میشوند – معرفی سریال «پیت»
الف صدرا – ونکوور «پیت» (The Pitt) یک سریال درام پزشکی آمریکایی است که توسط آر. اسکات جمیل ساخته شده و تهیهکنندگی اجرایی آن بر عهدهٔ جان ولز و نوآ وایل است. این دومین همکاری جمیل، ولز و وایل است؛ آنها پیشتر با یکدیگر در سریال بخش فوریتهای پزشکی (ER) همکاری داشتهاند. در سریال «پیت»، نوآ وایل، تریسی آیفیکور، پاتریک بال، کاترین لاناسا، سوپریا گنش، فیونا دوریف، تیلور دیِردِن، ایزا بریونِز، شبانا عزیز، و جِرِن هاول بازی میکنند. داستانِ سریال دربارهٔ کارکنان بخش اورژانس است که تلاش میکنند بر دشواریهای یک شیفت کاری ۱۵ ساعته…
بیشتر بخوانیدچهار صندوق؛ قصهٔ همیشگی ما، قصهٔ یکی نبودن
مهدی ساکی – ونکوور در نگاه دوباره به نمایشنامهٔ «چهار صندوق» بهرام بیضایی، چیزی که بیش از همه پررنگ میشود، این است که این اثر فقط داستان چند شخصیت روی صحنه نیست؛ داستان جامعه، ترسهای مشترک ما، فاصلههایی که میانمان ساخته میشود و قدرتیست که گاهی خودمان به وجود میآوریم. بیضایی در این نمایش با زبانی ساده اما پر از لایههای معنایی، از شکلگیری قدرت، ازبینرفتن اعتماد و شکست اتحاد حرف میزند. «چهار صندوق» در…
بیشتر بخوانیدراوی صدای یک نسل؛ ساتراپی چگونه حافظهٔ جمعی ما را مصور کرد؟
الف صدرا – ونکوور در روزگاری که تصویر ایران در بسیاری از رسانههای جهان به اخبار هستهای، تنشهای سیاسی و تیترهای امنیتی تقلیل یافته بود، زنی از دل ادبیات و تصویر برخاست و چهرهٔ دیگری از ایران را به جهان نشان داد؛ چهرهٔ مردمی که عاشق میشوند، میترسند، رؤیا میبافند، میخندند، سوگواری میکنند و زیر فشار تاریخ همچنان به زندگی ادامه میدهند. مرجان ساتراپی، یکی از مهمترین راویان این ایران بود؛ هنرمندی که توانست تجربهٔ شخصی…
بیشتر بخوانیدنامهای پراکنده، زبان واحد: بازخوانی یک تجربهٔ آموزشی در بریتیش کلمبیا (قسمت دوم)
قسمت قبلی این مطلب را در اینجا بخوانید دکتر لیلا راعی* – ونکوور در شمارهٔ گذشته، از دغدغهٔ یکپارچگی زبان فارسی در دیاسپورا گفتیم؛ از اینکه چطور خطکشیهای اداری و نامهای متفاوت (فارسی، دری و تاجیکی)، گاه پیوند دیرین این پیکرهٔ واحد زبانی را در مدارس کانادا مخدوش میکند. اما فراتر از نامها و سیاستگذاریها، وقتی به درون کلاسهای درس قدم میگذاریم، با واقعیتِ زنده و پرچالش دیگری روبهرو میشویم: رفتار زبانیِ خودِ کودکان و…
بیشتر بخوانیدشهری دور ولی آشنا برای ایرانیان داخل کشور؛ بازخوانی «شهر کریستال» از داخل ایران
شیرین عزیزیمقدم – ایران «شهر کریستال»*، با آنکه شهرِ ما ایرانیانِ داخلِ کشور نیست؛ اما برای ما آشناست. مریم رئیسدانا در این مجموعهداستان از غربتنشینی، و مهاجرت میگوید. حدیث دردِ تنهایی و دوری را بیانمیکند. رنجهای انسانی، محور اصلی روایاتِ اوست. از غریبان سخن میگوید؛ مهاجرانی زخمی که عموماً به امیدِ تغییرِ سرنوشت کوچ کردهاند. ترکِ یار و دیار کرده و از زادگاه و وطن دور افتادهاند؛ اما چون زخمهای ذهنی و روحی خود را…
بیشتر بخوانیدمروری بر هفتاد و نهمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم کن (۲۰۲۶)
الف صدرا – ونکوور هفتاد و نهمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم کن از ۱۲ تا ۲۳ مهٔ ۲۰۲۶ برگزار شد. پارک چان ووک، فیلمنامهنویس و کارگردان اهل کرهٔ جنوبی، رئیس هیئت داوران بخش مسابقه بود. دیگو سِسپِدیز، ایزاک دو بانکوله، پائول لاورتی، دمی مور، روث نگا، استلان اسکاشگورد، لورا واندل و کلویی ژائو دیگر داوران بخش مسابقه بودند. هارتلند ویلا پوستر جشنواره که سوزان ساراندون و جینا دیویس را در فیلم تلما و لوییز (۱۹۹۱) نشان میدهد طراحی کرده است. تلما و لوییز نخستینبار در جشنوارهٔ فیلم کن ۱۹۹۱ رونمایی شده بود. هفتاد و نهمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم کن بیش از…
بیشتر بخوانیدنامهای پراکنده، زبان واحد: بازخوانی یک تجربهٔ آموزشی در بریتیش کلمبیا
دکتر لیلا راعی* – ونکوور ۱. آغاز یک پرسش: زبان یا نام؟ مدتی پیش، تغییر نام برخی رسانههای بینالمللی برای مخاطبان افغانستان و تاجیکستان به عناوین تفکیکشدهای چون «دری»، پرسشی قدیمی را دوباره زنده کرد: آیا ما با زبانهای متفاوتی روبهرويیم یا صرفاً با نامهای متفاوت؟ این پرسش برای ما که در «کارزار فارسی در بیسی» مشغول فعالیت آموزشی هستیم، فراتر از یک بحث نظری است. این موضوع مستقیماً بر نحوهٔ معرفی هویت کودکان مهاجر…
بیشتر بخوانیدباجگیری عاطفی؛ وقتی عشق، به ابزاری برای کنترل تبدیل میشود
دکتر سعید ممتازی، مشاور و رواندرمانگر* – ونکوور اگر میخواهی نگهم داری دوست من از دستم میدهی اگر میخواهی همراهیام کنی دوست من تا انسان آزادی باشم، میان ما همبستگیای از آنگونه میروید که زندگی ما هر دو تن را غرق در شکوفه میکند. ~ مارگوت بیکل، برگردانِ احمد شاملو در طول بیش از سی سال گفتوگو و مشاوره با افراد مختلف، بارها با رابطههایی روبهرو شدهام که در ظاهر عادی، عاشقانه یا حتی دلسوزانه…
بیشتر بخوانید









