علیرضا فدایی – ونکوور این مقاله را پیش از فجایع هولناک در ایران عزیز نوشته بودم برای سال نو میلادی و هدف‌گذاری در سال جدید. شما را نمی‌دانم، ولی من که اصلاً هدف‌گذاری سال جدید یادم رفت. چه می‌دانستم تاریخ چه سرنوشت شومی رقم خواهد زد. اما با خود گفتم که آزادی و آبادی ایران عزیز مسیری دشوار و طولانی است و در این میان ازبین‌رفتن ما در این سر دنیا از نظر روحی و جسمی…

مژده مواجی – آلمان او شبیه پرنده‌ای بود که مهاجرت را نه با قطب‌نما، که با اضطراب آغاز کرده بود. از ایران رفت، همان‌طور که پرنده‌ای از شاخهٔ ترک‌برداشتهٔ زیر پایش، می‌پرد. نه خداحافظی بلد بود، نه مطمئن بود کجا می‌رود. فقط می‌دانست اگر بماند، شاید بال‌هایش بشکند. در کشور جدید، همه‌چیز منظم بود. اتوبوس‌ها سر وقت می‌آمدند، قانون قابل‌پیش‌بینی بود، و آینده، حداقل روی کاغذ، امن به نظر می‌رسید. او یاد گرفت چطور زندگی را…

دکتر شهرزاد سلطان – ونکوور ادبیات امروز ایران، ما را به دل زندگی‌های واقعی می‌برد؛ زندگی‌هایی که در آن‌ها هم لحظات روشن و امیدبخش وجود دارد و هم سایه‌های ترس و تردید. رمان «نترس شلیک کن»* درست در همین نقطه ایستاده است؛ جایی میان غریزه و اندیشه، ترس و جسارت، اعتماد و تردید. این رمان خواننده را دعوت می‌کند تا حقیقت شخصیت‌ها و حس و تردیدهایشان را تجربه کند. این اثر در مرز میان واقع‌گرایی اجتماعی…

رعنا سلیمانی – سوئد یوز با مرگش رسید و کبوتر با ترسش عرقِ سرد و خونِ فروزان در ساعت پنج عصر ~ فدریکو گارسیا لورکا آنچه در هجدهم و نوزدهم دی‌ماه در ایران رخ داد، حکایت کبوتران بود در برابر درندگان؛ جوانانی که با دست خالی و سینه‌ای انباشته از امید به آزادی رودرروی اهریمن ایستادند؛ اهریمن ددمنشی که نزدیک به نیم‌قرن است سایهٔ سنگین خویش را بر کهن‌دیارِ نامدارِ ایران افکنده، و بر اقیانوسی از…

آذر ضیامنش* – ونکوور سوگ، واکنش طبیعی انسان به فقدان یک فرد، رابطه یا موقعیت مهم است و تجربه‌ای عاطفی، روان‌شناختی و اجتماعی محسوب می‌شود. این واکنش شامل هیجاناتی مانند اندوه، غم، خشم، ناباوری و گاهی احساس گناه است و می‌تواند بر رفتار، افکار و سلامت جسمانی فرد تأثیر بگذارد. سوگ تنها تجربهٔ فردی نیست؛ در قالب سوگ جمعی نیز ممکن است پس از فجایع یا مرگ گروهی رخ دهد و نقش مهمی در انسجام اجتماعی،…

مسعود سخایی‌پور، LJI Reporter – ونکوور در تاریک‌ترین روزهای تاریخ معاصر ایران و پس از کشتار بی‌رحمانهٔ چندین هزار از هم‌وطنانمان به‌دست سرکوبگران جمهوری، خبری منتشر شد مبنی بر ثبت «درخواست رسیدگی» به این جنایت بی‌سابقه در دیوان کیفری بین‌المللی از سوی یک سازمان غیرانتفاعی ثبت‌شده در کانادا. با توجه به اهمیت این موضوع و پرسش هایی که پیرامون این اقدام مطرح شده بود، بر آن شدیم تا با مسئولان این نهاد غیرانتفاعی گفت‌وگویی داشته…

نویسنده‌ای از ایران با امضاء محفوظ چند روز پیش دوستی که وکیل است، ناگهانی به من سر زد. آمدنش شبیه دیدارهای معمول نبود؛ کوتا، در پاگرد خانه و مستقیم رفت سر اصل مطلب، با لحنی که انگار جمله‌ها را از میان دندان‌هایش بیرون می‌داد: «حواست باشد. این روزها دستگیر نشوی.» گفتم: «مگر قبلش فرق داشت؟ اینجا همیشه ما با این ترس زندگی می‌کنیم.» یادم آمد پارسال که بازداشت شدم، بازجو توی چشم‌هایم نگاه کرد و…

مسعود سخایی‌پور، LJI Reporter – ونکوور بعدازظهر سه‌شنبه، ۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، شهری کوچک و دورافتاده در شمال بریتیش کلمبیا که بسیاری آن را شهری زیبا و آرام می‌شناختند، ناگهان وارد کابوسی شد که بیشتر کانادایی‌ها آن را تنها در خبرهایی از مرزهای جنوبی کشور می‌شنوند؛ تیراندازی مرگ‌بار در یک مدرسه. آنچه در دبیرستان تامبلر ریج رخ داد، نه‌تنها یک حادثهٔ جنایی، بلکه یک شوک ملی بود؛ رویدادی که به‌سرعت از مرزهای یک جامعهٔ کوچک فراتر…

سیما غفارزاده – ونکوور بیش از یک ماه از سرکوب خونین ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه که طی آن هزاران انسان بی‌گناه به‌دست نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی جان خود را از دست دادند، می‌گذرد. پس از برقراری ارتباط اینترنتی، ولو ناپایدار، به‌تدریج ابعاد هرچه هولناک‌تر این کشتار مشخص می‌شود. هرچند بعید می‌نماید روزی شمار واقعی کشته‌شدگان، مجروحان و بازداشتی‌ها معلوم شود. تا زمان نگارش این یادداشت، بر اساس اعلام خبرگزاری فعالان حقوق بشر، هرانا، نزدیک به ۷٬۰۰۰…