برگردان: ترانه وحدانی – ونکوور در شرایط کنونی، همزمان با ناآرامیها و بحرانهای اخیر در ایران، فشارهای روانی و نگرانیهای عمیقی بسیاری از اعضای جامعه، بهویژه فارسیزبانان، را درگیر کرده است. بسیاری از پزشکان و کارکنان حوزهٔ سلامت در نورثشور نیز عزیزانی در ایران دارند و همین موضوع بر میزان اضطراب و نیاز به حمایتهای بهموقع افزوده است. بخش پزشکان خانوادهٔ نورث شور (North Shore Division of Family Practice)، با درک این شرایط، تلاش میکند ارتباط…
بیشتر بخوانیدویژه
ما دیدیم، ما بودیم و اینهمه خون، بینام و بیپاسخ نخواهد ماند
نویسندهای از ایران با امضاء محفوظ شب هجدهم دی، خیابان ما قیامت بود؛ و نوزدهم دی، ادامهٔ همان قیامت. نه وقفهای در خشونت افتاد، نه عقلانیتی در کشتن پیدا شد. فقط تعداد کشتهها بیشتر شد و ترس، عمیقتر. هوا همچنان بوی باروت و گاز اشکآور میداد؛ بویی که به ریه میچسبد و از حافظه بیرون نمیرود. بمب صوتی داشت گوشهایمان را کر میکرد. مردم شعار میدادند، نه از سر هیجان، از سر خشم. صداها در…
بیشتر بخوانیدسرکوب و کشتار بهمثابهٔ سیاست بقا
این مطلب در شامگاه ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶ نوشته شده و تحولات بعدی در آن دیده نشده است. سیما غفارزاده – ونکوور در یادداشت شمارهٔ گذشته مروری داشتیم بر اعتراضاتی که اواخر دسامبر از سوی بازاریان و کسبه در واکنش به افزایش لجامگسیختهٔ نرخ ارز در تهران شکل گرفت و بهفاصلهٔ کوتاهی شکل و ماهیت اعتراضات به خواستههای سیاسی گستردهتر تبدیل شد، و دامنهٔ آنها خیلی سریع در دهها شهر در بیش از ۲۶ استان کشور و…
بیشتر بخوانیددویست و پنجاه و ششمین شمارهٔ رسانهٔ همیاری منتشر شد
برای مشاهدهٔ نسخهٔ تمامصفحه اینجا کلیک کنید همراه با مطالبی دربارهٔ سرکوب خونین اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ در ایران، شامل واکنشها به این سرکوب خونین، گزارش تصویری از تعدادی از تجمعات اعتراضی ایرانیان در مترو ونکوور در واکنش به کشتار مردم ایران بهدست جمهوری اسلامی، روایت یک شاهد عینی از کشتارهای ۱۸ و ۱۹ دی ماه در ایران، مروری بر نتایج تازهترین نظرسنجی انجمن مطالعات کانادا دربارهٔ نظر کاناداییها نسبت به اقدام دولت کانادا…
بیشتر بخوانیدخونینترین سرکوب تاریخ معاصر ایران
سیما غفارزاده – ونکوور در روزهای پایانی سال میلادی گذشته و زمانی که مشغول بستن شمارهٔ پیش بودیم، دو روز بود که اعتراضات در ایران در واکنش به افزایش لجامگسیختهٔ نرخ ارز آغاز شده بود. اعتراضات خیلی زود وسعت یافت و به شهرهای دیگر هم سرایت کرد و البته دیگر محدود به خواستههای اقتصادی نماند. مردمی که کاسهٔ صبرشان مدتهاست لبریز شده، به خیابانها آمدند و فریاد اعتراضشان را بلند و رسا به گوش حکومت و…
بیشتر بخوانیددویست و پنجاه و پنجمین شمارهٔ رسانهٔ همیاری منتشر شد
برای مشاهدهٔ نسخهٔ تمامصفحه اینجا کلیک کنید همراه با نگاهی به سرکوب خونین اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ در ایران، گزارش تصویری از چند تجمع اعتراضی به کشتار مردم ایران در مترو ونکوور، گزارشی از برگزاری مراسم ششمین سالگرد سرنگونی پرواز پیاس۷۵۲ در ونکوور، مطلبی دربارهٔ مدیریت استرس در شرایط بحرانی، گزارشی از برنامهٔ گرامیداشت بهرام بیضایی در ونکوور و مطلبی دربارهٔ مرور زندگی ادبی و هنری ایشان، مروری بر کتاب «مرغ آفتاب» بهکوشش ماندانا…
بیشتر بخوانیدرنج ما در سکوت دفن نخواهد شد
دلنوشتهای برای زندهیاد غنیمت اژدری از جانباختگان پرواز پیاس۷۵۲ عظمت اژدری – انگلستان در زندگی هر انسان لحظهای هست که مسیرش را برای همیشه تغییر میدهد؛ لحظهای که پس از آن، دیگر هیچچیز شبیه قبل نیست. برای من، آن لحظه، ساعت ۴ صبح ٨ ژانویهٔ ٢٠٢٠ بود؛ وقتی که خبر سقوط پرواز اوکراینی را شنیدم و نام خواهرم را میان فهرست مسافران دیدم، جهانم در سکوتی سنگین فرو رفت؛ سکوتی که با گذشت شش سال،…
بیشتر بخوانیدروزشمار دادخواهی انجمن خانوادههای جانباختگان پرواز پیاس۷۵۲ در سال ۲۰۲۵
هوریران سهراب* – ونکوور شش سال گذشت و ما خانوادههای داغدار جانباختگان پرواز پیاس ۷۵۲ دست از دادخواهی عزیزانمان نکشیدیم. در این مطلب مروری خواهم داشت بر فعالیتهای انجمن خانوادههای جانباختگان پرواز پیاس۷۵۲ در سال ۲۰۲۵. در ۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، در پی فراخوان انجمن خانوادههای جانباختگان پرواز پیاس۷۵۲، خانوادههای پرواز بههمراه دیگر خانوادههای دادخواه در بهشت زهرای تهران و مزارهای شهرهای دیگر ایران با اهدای شاخههای گل به جانباختگانِ جنایات جمهوری اسلامی ادای احترام کردند. خانوادههای…
بیشتر بخوانیددر سوگِ سیاوشِ ایرانِ فرهنگی: درنگی در کارنامهٔ بهرام بیضایی، تابآوری و «وطنبهدوشی»
دکتر فرشید ساداتشریفی۱ و ۲ – کیچنر بهرام بیضایی۳ در تاریخ ۲۶ دسامبر ۲۰۲۵ در هشتاد و هفتمین سالروز تولدش چشم از جهان فروبست؛ درحالیکه پانزده سال پایانی عمر خود را صرف کاری کرد که شاید برای نسخهٔ جوانترِ خودش ناممکن به نظر میرسید: آفرینشِ آزادانه، تدریسِ آشکار (و نه ترسخورده و در خفا)، و بنانهادن ساختارهای نهادی برای حفظ فرهنگ ایران در قلب کالیفرنیا. این سالهای پایانی، نه دوران بازنشستگی بود و نه زمانِ استراحت؛…
بیشتر بخوانیدمن ترانه ۴۱ سال دارم
دکتر شهرزاد سلطان – ونکوور در مصاحبهٔ اخیر پگاه آهنگرانی با ترانه علیدوستی در بیبیسی فارسی، چندین نقطهٔ قوت و ضعف چنان توجه مرا جلب کرد که دست به قلم شدم. این ویدئو، فراتر از یک مصاحبهٔ معمولی است، نوعی روایت شخصی ـ اجتماعی که در آن، گوینده به پرسشها پاسخ نمیدهد، بلکه در حال بازتعریف نسبت خود با جهان پیرامونش است. آنچه بیش از هر چیز در این مصاحبه هویداست، تلاش ترانه برای بازپسگرفتن «خود»…
بیشتر بخوانید









