سیما غفارزاده – ونکوور چهار سال از روزهای تلخ و تاریک شهریور ۱۴۰۱ میگذرد؛ روزهایی که نام «مهسا» به رمز یک بیداری بزرگ بدل شد و ایران را در مسیر یکی از عمیقترین تحولات اجتماعی و سیاسی تاریخ معاصر خود قرار داد. کشتهشدن مهسا ژینا امینی، دختر ۲۱ سالهٔ اهل سقز که تنها برای سفری خانوادگی به تهران رفته بود، بهانهای شد برای انفجار بغض فروخوردهای که بیش از چهار دهه در سینهٔ میلیونها ایرانی تلنبار…
بیشتر بخوانیدایران
وقتی تحریم، راه رسیدن به دانشگاه را میبندد
نویسندهای از ایران با امضاء محفوظ جوانان ایرانی چرا باید هزینهٔ سیاستی را بپردازند که نقشی در شکلگیری آن نداشتهاند؟ برای شرکت در یک آزمون زبان، گاهی باید یک یا دو سال درس خواند. باید ساعتها لغت حفظ کرد، نوشت، شنید، اشتباه کرد و دوباره از ابتدا شروع کرد. برای بسیاری از جوانان ایرانی، تافل یا دولینگو فقط یک امتحان زبان نیست؛ یکی از آخرین ایستگاههای مسیری طولانی است که شاید در انتهای آن دانشگاهی…
بیشتر بخوانیدجابهجایی خشم؛ وقتی رنج مشترک ما را رودررو میکند
نویسندهای از ایران با امضاء محفوظ چند روز پیش در پارک قدم میزدم. هوا هنوز آنقدر گرم بود که آدمها ترجیح میدادند در سایهٔ درختها راه بروند. چند کودک کمی آنطرفتر بازی میکردند، پیرمردی روی نیمکتی نشسته بود و زنی آرام کالسکهای را هل میداد. ناگهان صدای موتور از پشت سرم آمد؛ مرد جوانی با موتورسیکلت وارد مسیر پیادهرو شده بود و با سرعت از میان آدمها میگذشت. خودم را کنار کشیدم و گفتم:…
بیشتر بخوانیدپنجمین دورهٔ جشنوارهٔ بینالمللی فیلم کلوزآپ در پورت مودی برگزار میشود
ترانه وحدانی – ونکوور جشنوارهٔ بینالمللی فیلم کلوزآپ (Close-Up International Film Festival) پنجمین دورهٔ این رویداد را در روزهای جمعه تا یکشنبه، ۴ تا ۶ سپتامبر ۲۰۲۶، در سالن اینلت تیاتر شهر پورت مودی برگزار میکند؛ رویدادی سهروزه که امسال نیز میزبان نمایش فیلمهای کوتاه، کارگاههای انتقال تجربه و حضور هنرمندان، سینماگران و چهرههای دانشگاهی حوزهٔ سینما خواهد بود. از ایدهای لغوشده تا رویدادی تثبیتشده جشنوارهٔ کلوزآپ در سال ۲۰۲۰ بنیان گذاشته شد، اما نخستین دورهٔ…
بیشتر بخوانیدشبی که صبح نشد
نویسندهای از ایران با امضاء محفوظ نمیدانم دقیقاً ساعت چند به میدان رسیدم. در چنین شبهایی ساعت معنای همیشگیاش را از دست میدهد؛ آدم فقط میداند شب است و نباید بگذارد صبح شود. خبر در گوشیها و دهانبهدهان دستبهدست میشد: وسط میدان دار برپا کردهاند. همین چند کلمه کافی بود تا مردم از خانههایشان بیرون بریزند؛ بعضی سوار بر ماشین، بعضی پیاده، بعضی هراسان و بعضی چنان خشمگین که دیگر جایی برای ترس نمانده بود….
بیشتر بخوانیدآسمانی که دوباره بوی باروت گرفت
نویسندهای از ایران با امضاء محفوظ چند ماه بیشتر از برقراری آتشبس نگذشته بود؛ آتشبسی که بسیاری از مردم آن را نه پایان یک بحران، بلکه فرصتی کوتاه برای نفسکشیدن میدانستند. خانوادهها آرامآرام به زندگی روزمره بازمیگشتند، مغازهها دوباره رونق میگرفتند، صیادان تورهایشان را به آب میانداختند و کودکان، پس از هفتهها اضطراب، دوباره صدای خنده را به کوچهها بازگردانده بودند. اما این آرامش، بیش از آنکه صلح باشد، سکوتی شکننده بود؛ سکوتی که با…
بیشتر بخوانیداز بمباران زیرساختها تا اعدامهای بیوقفه
سیما غفارزاده – ونکوور مرور تحولات هفتههای گذشته نشان میدهد تفاهمنامهای که رهبران در واشنگتن و تهران آن را «پیروزی دیپلماسی» میخواندند، حالا جای خود را به غرش بمبافکنها و موشکهایی داده که آسمان شهرهای جنوب و غرب کشور را به جولانگاه بلامنازع خود تبدیل کردهاند. آنچه شاهدیم، فروپاشی زیرساختهای حیاتی و بیکفایتی مطلق حکومتیست که تاوان ماجراجوییهایش را مردم ایران با جان و هستیشان میپردازند. گزارشهای منتشرشده از سوی خبرگزاریهای معتبر بینالمللی و تصاویر ماهوارهای…
بیشتر بخوانیدراویِ صادق تاریخ؛ درنگی بر جهان شعر کردی و چالشهای ترجمهٔ آن، در گفتوگویی با خالد بایزیدی (دلیر)، شاعر و مترجم کرد
سمیه امینیراد – ایران خالد بایزیدی (تخلص دلیر)، در سال ۱۳۴۵ خورشیدی در شهرستان مهاباد در استان آذربایجان غربی زاده شد و اکنون در کشور کانادا بهسر میبرد. وی به زبانهای کردی و فارسی شعر میسراید و نیز شعر شاعران معاصر کُرد را به فارسی برمیگرداند. تاکنون پنج مجموعهشعر با عناوین «سخن دل»، «دلمویه»، «عصیان غربت»، «تبسم تاکستان» و «باران عشق» از او به چاپ رسیده است. همچنین ترجمهٔ «دختری با زلفهای سبز» برگزیدهٔ شعرهای…
بیشتر بخوانیدنگاهی به کارنامهٔ ایران و کانادا در جام جهانی ۲۰۲۶
علیرضا فدایی – ونکوور سالها از جام جهانی ۱۹۹۸ که ایران برای دومین بار و پس از بیست سال در جام جهانی شرکت کرد، میگذرد. خوشحالم که دیگر از وقفههای طولانی خبری نیست و تیم ایران برای چهارمین بار پیاپی به جام جهانی راه یافته است. شاید بههمین دلیل است که راهیابی به جام جهانی دیگر آن شور و شوق سابق را ندارد و بعید است صحنهٔ جشن و پایکوبی سال ۱۹۹۸ تکرار شود. تیم ایران…
بیشتر بخوانیدبیش از چهار ماه انتظار برای دفن یک جسد؛ بیش از چهار دهه انتظار برای دفن یک نظام
نویسندهای از ایران با امضاء محفوظ چهار ماه طول کشید تا جمهوری اسلامی بتواند پیکر علی خامنهای را به خاک بسپارد. این تأخیر، خود بهاندازهٔ یک تحلیل سیاسی معنا داشت. حکومتی که سالها از اقتدار، امنیت و ثبات سخن میگفت، حتی نتوانست رهبرش را در زمانی متعارف به خاک بسپارد. چهار ماه طول کشید تا شرایط امنیتی، سیاسی و تبلیغاتی مهیا شود و سرانجام بزرگترین نمایش حکومتیِ سال برگزار شود. این خود گویای نکتهایست: نظامی…
بیشتر بخوانید









