معصومه پرایس* – ونکوور نخستین تصویر ثبت‌شده از شیر و خورشید در ایران به دورهٔ پایانی هخامنشی بازمی‌گردد. مُهری هخامنشی، الهه‌ای را نشان می‌دهد که بر روی شیری ایستاده و در میان قرص خورشید یا پرتوهای آن قرار دارد. این تصویر به‌طور گسترده آناهیتا، الههٔ ایرانی مرتبط با خورشید، آب، باروری و حفاظت دانسته می‌شود. او رو‌به‌روی مردی قرار گرفته که در برابرش ادای احترام می‌کند. دربارهٔ هویت این مرد اطلاعاتی وجود ندارد، اما ازآنجاکه پرستش…

دکتر فرشید سادات‌شریفی* – کیچنر پیش از شروع: خاستگاهِ این گفتار آنچه در ادامهٔ این نوشتار می‌خوانید، حاصلِ گفت‌وگویی است که در نشستِ مشترک میان «آکادمی تفکر» و گروه علمی‌آموزشی «سماک» در فوریهٔ ۲۰۲۶ شکل گرفت. این برنامه که با میزبانی آکادمی تفکر و سخنرانی نگارنده برگزار شد، تلاشی بود برای پاسخ به نیازِ مبرمِ این روزهای ما مهاجران به ابزارهای روانی در میانهٔ بحران‌های پی‌درپی. نکتهٔ درخورِ توجه در طراحی این گفتار، بهره‌گیری از هوش…

سیما غفارزاده – ونکوور در حالی‌که تجمعات و راهپیمایی‌های ایرانیان خارج‌ازکشور در حمایت از اعتراضات مردم ایران هر هفته ادامه دارد، تجمعات «روز جهانی اقدام» به فراخوان شاهزاده رضا پهلوی در روز ۱۴ فوریه ابعاد بسیار گسترده‌تری داشت و تخمین زده می‌شود که در مجموع بیش از یک میلیون نفر در این تجمعات شرکت کردند. این تجمعات در سه شهر مونیخ، تورنتو و لس آنجلس تعیین شده بود، هرچند در دیگر شهرهای گوشه و کنار دنیا…

علیرضا فدایی – ونکوور این مقاله را پیش از فجایع هولناک در ایران عزیز نوشته بودم برای سال نو میلادی و هدف‌گذاری در سال جدید. شما را نمی‌دانم، ولی من که اصلاً هدف‌گذاری سال جدید یادم رفت. چه می‌دانستم تاریخ چه سرنوشت شومی رقم خواهد زد. اما با خود گفتم که آزادی و آبادی ایران عزیز مسیری دشوار و طولانی است و در این میان ازبین‌رفتن ما در این سر دنیا از نظر روحی و جسمی…

آذر ضیامنش* – ونکوور سوگ، واکنش طبیعی انسان به فقدان یک فرد، رابطه یا موقعیت مهم است و تجربه‌ای عاطفی، روان‌شناختی و اجتماعی محسوب می‌شود. این واکنش شامل هیجاناتی مانند اندوه، غم، خشم، ناباوری و گاهی احساس گناه است و می‌تواند بر رفتار، افکار و سلامت جسمانی فرد تأثیر بگذارد. سوگ تنها تجربهٔ فردی نیست؛ در قالب سوگ جمعی نیز ممکن است پس از فجایع یا مرگ گروهی رخ دهد و نقش مهمی در انسجام اجتماعی،…

سیما غفارزاده – ونکوور بیش از یک ماه از سرکوب خونین ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه که طی آن هزاران انسان بی‌گناه به‌دست نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی جان خود را از دست دادند، می‌گذرد. پس از برقراری ارتباط اینترنتی، ولو ناپایدار، به‌تدریج ابعاد هرچه هولناک‌تر این کشتار مشخص می‌شود. هرچند بعید می‌نماید روزی شمار واقعی کشته‌شدگان، مجروحان و بازداشتی‌ها معلوم شود. تا زمان نگارش این یادداشت، بر اساس اعلام خبرگزاری فعالان حقوق بشر، هرانا، نزدیک به ۷٬۰۰۰…

همراه با توصیه‌هایی برای مراقبت از سلامت روان برای ایرانیان داخل و خارج از کشور در شرایط سوگ، خشم و اندوه جمعی دکتر سعید ممتازی، مشاور و روان‌درمانگر* – ونکوور یک حقیقت فقط هست برجا: آن‌چنانی‌که بایست، بودن! یک فریب است ره جسته هر جا: چشم‌ها بسته، بایست بودن! ما چنانیم لیکن، که هستیم.  ~ نیما یوشیج خشونت‌های جمعی و کشتارهای گسترده، صرفاً رخدادهایی سیاسی یا تاریخی نیستند؛ آن‌ها ضربه‌هایی عمیق به روان فردی، روابط…

مسعود سخایی‌پور، LJI Reporter – ونکوور اگر چه تعداد دقیق کشته‌شدگان اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ در ایران به‌دلایل گوناگون ازجمله قطعی سراسری اینترنت در کشور هنوز مشخص نیست، تا همین‌جا و براساس اطلاعات راستی‌آزمایی‌شدهٔ نهادهای حقوق بشری تصدیق شده است که این سرکوب مرگ‌بارترین و خونین‌ترین سرکوب تاریخ معاصر ایران بوده است. به‌همین دلیل جای تعجب نیست که ایرانیان در خارج از کشور ازجمله ایرانیان کانادا که یکی از پرجمعیت‌ترین جوامع ایرانی در خارج از…

این مطلب در شامگاه ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶ نوشته شده و تحولات بعدی در آن دیده نشده است. سیما غفارزاده – ونکوور در یادداشت شمارهٔ گذشته مروری داشتیم بر اعتراضاتی که اواخر دسامبر از سوی بازاریان و کسبه در واکنش به افزایش لجام‌گسیختهٔ نرخ ارز در تهران شکل گرفت و به‌فاصلهٔ کوتاهی شکل و ماهیت اعتراضات به خواسته‌های سیاسی گسترده‌تر تبدیل شد، و دامنهٔ آن‌ها خیلی سریع در ده‌ها شهر در بیش از ۲۶ استان کشور و…

آذر ضیامنش* – ونکوور به نام ایران و آزادی   نور از میان زخم‌ها وارد می‌شود ~ شمس تبریزی در نومیدی بسی امید است / پایان شب سیه سپید است ~ نظامی در برهه‌ای از زمان به سر می‌بریم که هم‌وطنان و ایران عزیزمان تحت شدیدترین بی‌رحمی‌ها و رفتارهای ددمنشانه قرار گرفته‌اند. زمانی است که همهٔ مردم ایران با شجاعت و اتحاد، رهبری این انقلاب و جنبش فروزان را عهده‌دارند. در این عرصه، همهٔ آحاد جامعه…