نویسنده‌ای از ایران با امضاء محفوظ مرگ امید سرلک، جنایتی است که نمی‌توان آن را در چارچوب یک تراژدی فردی محصور کرد. بیشتر شبیه نشانه‌ای است که هر بار، مثل زخمی تازه، دوباره بر سطح جامعهٔ ایران دهان باز می‌کند و یادآوری می‌کند فاصله‌ای که میان مردم و قدرت شکل گرفته، بسیار عمیق‌تر از چیزی‌ست که حکومت مدعی آن است. جوانی از الیگودرز، چند ساعت پس از انتشار ویدئویی که در آن عکس رهبر جمهوری…

نویسنده‌ای از ایران با امضاء محفوظ در کشوری که حتی برای نفس‌کشیدن باید مجوز داشت، خبرها گاه نه برای آگاهی، بلکه برای برملاکردن تناقض‌ها منتشر می‌شوند. چند روز است نامی بر سر زبان‌هاست، نام مردی که سال‌ها محبوب بود، قهرمان بود، نمایندهٔ نوعی از «موفقیت ملی»، اما ناگهان متهم شد. متهم به تجاوز، و این اتهام، نه‌فقط چهره‌ای را لرزاند، بلکه لایه‌های پنهان روان جمعی جامعه‌ای را برملا کرد که هنوز نمی‌داند با مفهوم «تجاوز»،…

ترانه وحدانی – ونکوور روز نوزدهم مهرماه ۱۴۰۴، تهران بار دیگر شاهد فاجعه‌ای بود که دیگر نمی‌توان نامش را حادثهٔ خانوادگی گذاشت. زهرا قائمی، استاد خانواده در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، به‌دست همسرش کشته شد. او نه زنی گمنام از روستایی دورافتاده بود، نه قربانی فقر یا بی‌سوادی. زنی دانشگاهی، متخصص، شناخته‌شده، و از قشر تحصیل‌کردهٔ جامعه بود، اما همین جامعه نتوانست از او محافظت کند. همسری که باید پناه و هم‌سخن او می‌بود، دستانش…

نویسنده‌ای از ایران با امضاء محفوظ صبحم، مثل هر روز پس از بیدارشدن با چک‌کردن خبرها آغاز شد. هنوز چشم‌هایم درست باز نشده بود که نوتیفیکیشن خبرگزاری روی صفحه ظاهر شد: «مکانیسم ماشه فعال شد!» چند ثانیه به صفحه خیره ماندم. انگار این چند کلمه کُلِ روزم را از همان لحظهٔ اول خراب کرد. در همان تختخواب، موجی از فکر و نگرانی به ذهنم هجوم آورد: قیمت دلار، قبض آب و برق عقب‌افتاده، شهریه دانشگاه…

بخش دوم گزارش نشست بررسی کتاب «یادگاری روی دیوار دیگران»، نوشتهٔ محمد محمدعلی به‌مناسبت دومین سالگرد درگذشت ایشان ترانه وحدانی – ونکوور در شمارهٔ گذشته، بخش اول گزارش نشست بررسی کتاب «یادگاری روی دیوار دیگران»، نوشتهٔ محمد محمدعلی با گردآوری و تنظیم بهاره دهکردی، از نظرتان گذشت (این گزارش را در اینجا بخوانید). به‌دلیل کمبود فضا بخش دوم این گزارش در این شماره از نظرتان خواهد گذشت. پس از سخنان دکتر ممتازی، نوبت به سجاد…

خالد بایزیدی (دلیر) – ایران به زنان و دختران مام میهنم که هر روز قربانی دشنهٔ جامعهٔ مردسالار می‌شوند،  و در خون جوان خود می‌شکفند.    ۱ زنان سرزمینم در نگاه رود می‌نشینند و صورت سیلی‌خوردهٔ خود را می‌شویند مبادا شجاعتشان  به سخره گرفته شود ۲ چاقو روی مهر زن می‌کشند و جهان یتیم می‌شود ۳ زنان ابرهای اندوه‌اند در آسمان خدایا! بباران باران بر این خاک افسرده ۴ جنایتکاران چاقوی خونین خود را در نگاه…

گزارشی از نشست بررسی کتاب «یادگاری روی دیوار دیگران»، نوشتهٔ محمد محمدعلی به‌مناسبت دومین سالگرد درگذشت ایشان ترانه وحدانی – ونکوور روز شنبه ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۵ نشست بررسی کتاب «یادگاری روی دیوار دیگران»، نوشتهٔ محمد محمدعلی با گردآوری و تنظیم بهاره دهکردی، به‌صورت مجازی برگزار شد. این نشست در آستانهٔ دومین سالگرد درگذشت زنده‌یاد محمدعلی برگزار می‌شد. گروه علمی‌آموزشی سماک و نشر رها با همراهی رسانهٔ همیاری و بنیاد ادبی محمد محمدعلی برگزارکنندگان این نشست…

مسعود سخایی‌پور، LJI Reporter – ونکوور «آواز بوقلمون» که عنوان انگلیسی‌اش «Universal Language» یا «زبان جهانی» است، یک فیلم سینمایی کانادایی به کارگردانی متیو رنکین است که در سال ۲۰۲۴ به نمایش درآمد. داستان فیلم در مکانی خیالی که آمیخته‌ای از دو شهر وینیپگ و تهران دههٔ ۱۳۶۰ است، رخ می‌دهد و ماجرای افرادی از فرهنگ‌های گوناگون را در بستری سوررئالیستی بازگو می‌کند که سرنوشتشان به یکدیگر گره می‌خورد. «آواز بوقلمون» بازخورد بسیار مثبت منتقدان…

دکتر سعید ممتازی‌۱، روان‌درمانگر و مشاور بالینی رسمی – ونکوور   نگاه کن که در اینجا چگونه جان آن کسی که با کلام سخن گفت و با نگاه نواخت و با نوازش از رمیدن آرامید به تیرهای توهم مصلوب گشته است.۲ در هفته‌های اخیر، دو خبر تلخ بار دیگر نگاه‌ها را به‌سوی مسئله‌ای قدیمی و دردناک جلب کرد: زنی در سقز به‌دست همسرش کشته شد و چنان‌که در خبرها منتشر شد، خانهٔ یک زن ایرانی در…

نویسنده‌ای از ایران با امضاء محفوظ سه سال گذشته، اما هنوز تصویر آن دختر جوان روی صفحهٔ گوشی‌ام مثل لحظهٔ اول تکانم می‌دهد. آن روز که عکس مهسا امینی با صورت بی‌جان روی تخت بیمارستان همه‌جا دست‌به‌دست می‌شد، من در اتاق کوچک خانه‌ام نشسته بودم و بی‌اختیار به عقب پرتاب شدم؛ به چند سال قبل‌تر، روزی که مرا به‌خاطر مانتوی کوتاه بازداشت کردند. هنوز سرمای فلزی آن ون‌ها، صدای بسته‌شدن درِ سنگین و حس بی‌پناهی…