سیما غفارزاده – ونکوور بیش از یک ماه از سرکوب خونین ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه که طی آن هزاران انسان بی‌گناه به‌دست نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی جان خود را از دست دادند، می‌گذرد. پس از برقراری ارتباط اینترنتی، ولو ناپایدار، به‌تدریج ابعاد هرچه هولناک‌تر این کشتار مشخص می‌شود. هرچند بعید می‌نماید روزی شمار واقعی کشته‌شدگان، مجروحان و بازداشتی‌ها معلوم شود. تا زمان نگارش این یادداشت، بر اساس اعلام خبرگزاری فعالان حقوق بشر، هرانا، نزدیک به ۷٬۰۰۰…

هادی ابراهیمی رودبارکی – ونکوور زیپِ دهان مرگ را یک به یک می‌گشودیم   آن‌که کرامت انسانی کشت نتوانست ردِ خونیِ شعارِ مرگ بر دیکتاتور را که از گوشهٔ دهانشان  شره می‌کرد، پاک کند   انبوه کیسه‌های سیاه  پشته پشته، کشته چشم دل را سیاه می‌کرد   زیپِ دهان مرگ را یک به یک می‌گشودیم و از زخمِ تن و جراحتِ دهانِ نیمه‌باز هنوز فریاد آزادی‌خواهی در گوشِ جان می‌پیچید اندوه و رنجِ باور را  به…

نویسنده‌ای از ایران با امضاء محفوظ شب هجدهم دی، خیابان ما قیامت بود؛ و نوزدهم دی، ادامهٔ همان قیامت. نه وقفه‌ای در خشونت افتاد، نه عقلانیتی در کشتن پیدا شد. فقط تعداد کشته‌ها بیشتر شد و ترس، عمیق‌تر. هوا همچنان بوی باروت و گاز اشک‌آور می‌داد؛ بویی که به ریه می‌چسبد و از حافظه بیرون نمی‌رود. بمب صوتی داشت گوش‌هایمان را کر می‌کرد. مردم شعار می‌دادند، نه از سر هیجان، از سر خشم. صداها در…

مسعود سخایی‌پور، LJI Reporter – ونکوور اگر چه تعداد دقیق کشته‌شدگان اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ در ایران به‌دلایل گوناگون ازجمله قطعی سراسری اینترنت در کشور هنوز مشخص نیست، تا همین‌جا و براساس اطلاعات راستی‌آزمایی‌شدهٔ نهادهای حقوق بشری تصدیق شده است که این سرکوب مرگ‌بارترین و خونین‌ترین سرکوب تاریخ معاصر ایران بوده است. به‌همین دلیل جای تعجب نیست که ایرانیان در خارج از کشور ازجمله ایرانیان کانادا که یکی از پرجمعیت‌ترین جوامع ایرانی در خارج از…

همراه با متن سخنان شروین شهریاری، عضو شورای شهر نورث ونکوور، در ابتدای جلسهٔ این شورا  مسعود سخایی‌پور، LJI Reporter – نورث ونکوور شهرداری نورث ونکوور در همبستگی با اعتراضات مردم ایران، نمای ساختمان شهرداری را با رنگ‌‌های پرچم ایران نورپردازی کرده است. همچنین در جلسهٔ مورخ ۲۶ ژانویهٔ‌ ۲۰۲۶ شورای این شهر، شروین شهریاری، عضو ایرانی‌تبار این شورا، سخنان کوتاهی در همین ارتباط ایراد کرد که توجه شما را به آن جلب می‌کنیم.   *…

این مطلب در شامگاه ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶ نوشته شده و تحولات بعدی در آن دیده نشده است. سیما غفارزاده – ونکوور در یادداشت شمارهٔ گذشته مروری داشتیم بر اعتراضاتی که اواخر دسامبر از سوی بازاریان و کسبه در واکنش به افزایش لجام‌گسیختهٔ نرخ ارز در تهران شکل گرفت و به‌فاصلهٔ کوتاهی شکل و ماهیت اعتراضات به خواسته‌های سیاسی گسترده‌تر تبدیل شد، و دامنهٔ آن‌ها خیلی سریع در ده‌ها شهر در بیش از ۲۶ استان کشور و…

سیما غفارزاده – ونکوور در روزهای پایانی سال میلادی گذشته و زمانی که مشغول بستن شمارهٔ پیش بودیم، دو روز بود که اعتراضات در ایران در واکنش به افزایش لجام‌گسیختهٔ نرخ ارز آغاز شده بود. اعتراضات خیلی زود وسعت یافت و به شهرهای دیگر هم سرایت کرد و البته دیگر محدود به خواسته‌های اقتصادی نماند. مردمی که کاسهٔ صبرشان مدت‌هاست لبریز شده، به خیابان‌ها آمدند و فریاد اعتراضشان را بلند و رسا به گوش حکومت و…

دکتر شهرزاد سلطان – ونکوور در مصاحبهٔ اخیر پگاه آهنگرانی با ترانه علیدوستی در بی‌بی‌سی فارسی، چندین نقطهٔ قوت و ضعف چنان توجه مرا جلب کرد که دست به قلم شدم. این ویدئو، فراتر از یک مصاحبهٔ معمولی است، نوعی روایت شخصی‌ ـ اجتماعی که در آن، گوینده به پرسش‌ها پاسخ نمی‌دهد، بلکه در حال بازتعریف نسبت خود با جهان پیرامونش است.  آنچه بیش از هر چیز در این مصاحبه هویداست، تلاش ترانه برای بازپس‌گرفتن «خود»…

نویسنده‌ای از ایران با امضاء محفوظ  مستند «ترانه» ساختهٔ پگاه آهنگرانی که اخیرا از شبکهٔ بی‌بی‌سی فارسی پخش شد، بیش از آنکه صرفاً روایتی زندگی‌نامه‌ای از یک بازیگر شناخته‌شده باشد، تلاشی است برای ثبت یک انتخاب؛ انتخابی آگاهانه، پرهزینه و عمیقاً انسانی. مستند، به‌ویژه با کارگردانی دقیق و خویشتن‌دار، موفق می‌شود از دام روایت‌های ساده‌انگارانه بگریزد و داستان را نه به‌عنوان اسطوره، بلکه به‌مثابهٔ زنی در متن مبارزه و اعتراض معاصر ایران بازخوانی کند. یکی…