دکتر فرشید ساداتشریفی* – کیچنر دکتر خالقی مطلق روزی در توصیف گسترهٔ بیبدیلِ شاهنامه تمثیلِ بینظیری به کار برد: «فرض کنید که شما صاحب یک باغچه هستید که خیلی زیباست. شما با یک نگاه میتوانید زیبایی این باغچه را درک کنید. درست مثل رباعیات خیام. اما گاهی اوقات شما صاحب یک باغ هستید که دیگر با یک نگاه نمیتوانید زیبایی آن را درک کنید. باید چند روزی در این باغ وقت صرف کنید تا زیبایی باغ…
بیشتر بخوانیدادبیات
چهار شعر از نوال السعداوی
بهمناسبت ۸ مارس، روز جهانی زن برگردان از انگلیسی: دکتر سعید ممتازی – ونکوور معرفی: نوال السعداوی نویسنده، شاعر، روانپزشک و مبارز برجستهٔ حقوق زنان و طبقات فرودست از مصر است. او نوشتن را از سال ۱۹۴۴، زمانی که تنها سیزده سال داشت، آغاز کرد و تاکنون بیش از چهل کتاب منتشر کرده است. بسیاری از آثارش در جهان عرب بارها تجدید چاپ شده و پس از ترجمه به بیش از سی زبان، در سطح…
بیشتر بخوانیدگزارشی از برنامهٔ رونمایی کتاب «ماجراهای لنز و قلم» نوشتهٔ رضا علامهزاده در نورث ونکوور
هادی ابراهیمی رودبارکی – نورث ونکوور روز یکشنبه، ۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۶، مراسم رونمایی کتاب رضا علامهزاده با حضور او در کتابخانهٔ کپیلانو در نورث ونکوور برگزار شد. در این مراسم دکتر لیلا صادقی، دکتر پیمان وهابزاده، منصور علیمرادی و هادی ابراهیمی رودبارکی دربارهٔ آثار هنری و قلمی این نویسنده و کارگردان سرشناس سینمای ایران – بهویژه تازهترین کتاب او «ماجراهای لنز و قلم»* که توسط نشر آسمانا، تورنتو منتشر شده است – صحبت کردند. در…
بیشتر بخوانیدروایتِ زندگی در رینگِ سرنوشت؛ نقد و بررسی رمان «نترس شلیک کن»، اثر فرامرز پورنوروز
دکتر شهرزاد سلطان – ونکوور ادبیات امروز ایران، ما را به دل زندگیهای واقعی میبرد؛ زندگیهایی که در آنها هم لحظات روشن و امیدبخش وجود دارد و هم سایههای ترس و تردید. رمان «نترس شلیک کن»* درست در همین نقطه ایستاده است؛ جایی میان غریزه و اندیشه، ترس و جسارت، اعتماد و تردید. این رمان خواننده را دعوت میکند تا حقیقت شخصیتها و حس و تردیدهایشان را تجربه کند. این اثر در مرز میان واقعگرایی اجتماعی…
بیشتر بخوانیدقصیدهٔ ناتمام مرگ و امید
هادی ابراهیمی رودبارکی – ونکوور زیپِ دهان مرگ را یک به یک میگشودیم آنکه کرامت انسانی کشت نتوانست ردِ خونیِ شعارِ مرگ بر دیکتاتور را که از گوشهٔ دهانشان شره میکرد، پاک کند انبوه کیسههای سیاه پشته پشته، کشته چشم دل را سیاه میکرد زیپِ دهان مرگ را یک به یک میگشودیم و از زخمِ تن و جراحتِ دهانِ نیمهباز هنوز فریاد آزادیخواهی در گوشِ جان میپیچید اندوه و رنجِ باور را به…
بیشتر بخوانیدنگاهی به میراث شصتسالهٔ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان؛ مروری بر کتاب «مرغ آفتاب» بهکوشش ماندانا زندیان
مریم رئیسدانا – آمریکا ای مرغ آفتاب۱ با خود مرا ببر به دیاری که همچو باد آزاد و شاد، پای به هر کجا توان نهاد کتاب «مرغ آفتاب»۲ بهکوشش ماندانا زندیان، روایت سختکوشی شگفتانگیز خانم لیلی امیرارجمند است در بازهٔ زمانی سیزدهسالهٔ پیش از انقلاب در کتابخوانکردن کودکان، نوجوانان، خانوادهها و تشویق آنان به تفکر و پرسشگری، با تاسیس کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان. کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان سال ۱۳۴۴ خورشیدی با مدیریت…
بیشتر بخوانیدسنگینیِ آینه: بهرام بیضایی و اخلاقِ مسئولیتِ مدنی
عباس قیداری – پرینس جورج مرگِ بهرام بیضایی* را نباید صرفاً بهمثابهٔ سوگواریِ فرهنگی دریافت. این رخداد نه فقط فقدانِ یک هنرمند و نه حتی خاموشیِ صدای یک روشنفکرِ بزرگ است. ما با مرگی روبهروییم که داوری میطلبد، نه عزاداری. برخی زندگیها ما را به یادآوری فرا میخوانند؛ برخی دیگر ما را ناگزیر به اندیشیدن و بازپرسش میکنند. زندگیِ بیضایی بیتردید به دستهٔ دوم تعلق دارد. غیابِ او سکوت نمیآفریند، بلکه فشاری اخلاقی را تشدید…
بیشتر بخوانیدگزارشی از گرامیداشت بهرام بیضایی در خانهٔ هنر زمین در ونکوور
ترانه وحدانی – ونکوور روز یکشنبه ۴ ژانویهٔ ۲۰۲۶، مراسم گرامیداشتی برای زندهیاد بهرام بیضایی در محل «خانهٔ هنر زمین» در ونکوور برگزار شد. گردانندگی این برنامه را نونا نیسی بر عهده داشت. او در ابتدا پس از قدردانی از حضور شرکتکنندگان در این برنامه، طی بخشی از سخنان کوتاهش گفت: «بیضایی به گذشته جان بخشید تا امروزمان را بهتر ببینیم. تا بدانیم هنر چراغیست در دست انسان و بیش از هر چیز آگاهی را گوهر…
بیشتر بخوانیدروزشمار دادخواهی انجمن خانوادههای جانباختگان پرواز پیاس۷۵۲ در سال ۲۰۲۵
هوریران سهراب* – ونکوور شش سال گذشت و ما خانوادههای داغدار جانباختگان پرواز پیاس ۷۵۲ دست از دادخواهی عزیزانمان نکشیدیم. در این مطلب مروری خواهم داشت بر فعالیتهای انجمن خانوادههای جانباختگان پرواز پیاس۷۵۲ در سال ۲۰۲۵. در ۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، در پی فراخوان انجمن خانوادههای جانباختگان پرواز پیاس۷۵۲، خانوادههای پرواز بههمراه دیگر خانوادههای دادخواه در بهشت زهرای تهران و مزارهای شهرهای دیگر ایران با اهدای شاخههای گل به جانباختگانِ جنایات جمهوری اسلامی ادای احترام کردند. خانوادههای…
بیشتر بخوانیددر سوگِ سیاوشِ ایرانِ فرهنگی: درنگی در کارنامهٔ بهرام بیضایی، تابآوری و «وطنبهدوشی»
دکتر فرشید ساداتشریفی۱ و ۲ – کیچنر بهرام بیضایی۳ در تاریخ ۲۶ دسامبر ۲۰۲۵ در هشتاد و هفتمین سالروز تولدش چشم از جهان فروبست؛ درحالیکه پانزده سال پایانی عمر خود را صرف کاری کرد که شاید برای نسخهٔ جوانترِ خودش ناممکن به نظر میرسید: آفرینشِ آزادانه، تدریسِ آشکار (و نه ترسخورده و در خفا)، و بنانهادن ساختارهای نهادی برای حفظ فرهنگ ایران در قلب کالیفرنیا. این سالهای پایانی، نه دوران بازنشستگی بود و نه زمانِ استراحت؛…
بیشتر بخوانید









