دکتر فرشید ساداتشریفی۱ و ۲ – کیچنر بهرام بیضایی۳ در تاریخ ۲۶ دسامبر ۲۰۲۵ در هشتاد و هفتمین سالروز تولدش چشم از جهان فروبست؛ درحالیکه پانزده سال پایانی عمر خود را صرف کاری کرد که شاید برای نسخهٔ جوانترِ خودش ناممکن به نظر میرسید: آفرینشِ آزادانه، تدریسِ آشکار (و نه ترسخورده و در خفا)، و بنانهادن ساختارهای نهادی برای حفظ فرهنگ ایران در قلب کالیفرنیا. این سالهای پایانی، نه دوران بازنشستگی بود و نه زمانِ استراحت؛…
بیشتر بخوانیددر سوگِ سیاوشِ ایرانِ فرهنگی: درنگی در کارنامهٔ بهرام بیضایی، تابآوری و «وطنبهدوشی»
