مژده مواجی – آلمان دو روز که از بهار گذشت، پدرم درگذشت.  روز اول فروردین همگی به بهشت صادق رفتیم تا تحویل سال را در قطعهٔ شهدا کنار برادرانم، علی و حسن، بگذرانیم. آن‌ها برای آزادسازی خرمشهر جنگیده بودند و در جبههٔ خرمشهر در یک روز شهید شدند؛ در یک روز بهاری اردیبهشت‌ماه. سه سال بود که سفرهٔ هفت‌سین را آنجا پهن می‌کردیم و تمام خانواده دور هم جمع می‌شدیم.  سه سال بود که منتظر شمارش…

روایت زنی تنها در تهرانِ جنگ‌زده* شب شده، و امشب دهمین شب است. زمان دیگر برایم بی‌معنا شده. فقط می‌دانم که تاریکی مثل پتوی سنگینی روی شهر افتاده و هیچ‌کس نمی‌داند در دل این تاریکی، از کجا قرار است صدا بیاید. صدای پدافند ها حالا دیگر ملودی هر شبمان شده است… نه آژیری هست، نه هشدار رسمی‌ای، نه حتی یک جملهٔ ساده که بگوید: «برو پناه بگیر». بمب‌ها و پهپادهای انتحاری بی‌خبر فرود می‌آیند. درست…

نویسنده‌ای از ایران با امضاء محفوظ* این روزها سرعت حوادث ناگوار در ایران چنان زیاد است که مردم توان درک آن را ندارند. هنوز در شوک خبر کشته‌شدن الهه حسین‌نژاد و اعدام دردناک مجاهد کورکور بی‌گناه بودیم که سایهٔ شوم جنگ بر سر کشورمان افتاد. حملهٔ غافلگیرکنندهٔ اسرائیل از بامداد جمعه شروع شده بود، اما وسعت عملیات و زدوخورد میان ریزپرنده‌های اسرائیلی و پدافند تهران از شامگاه جمعه تا صبح شنبه به‌حدی بود که کمتر…

ترانه وحدانی – ونکوور زندان اوین نامی است که هر ایرانی‌ای با شنیدن نامش برای لحظه‌ای تأمل می‌کند. هرچند این زندان در دورهٔ محمدرضاشاه پهلوی تأسیس شد و افرادی چون احمد مفتی‌زاده، اکبر هاشمی رفسنجانی، مسعود رجوی و خسرو گلسرخی ازجمله زندانیان سرشناس آن بودند، ولی عمدهٔ شهرت یا شاید بهتر بشود گفت بدنامی‌اش به دورهٔ جمهوری اسلامی و زندانی‌کردن هزاران نفر و شکنجه و کشتار زندانیان در آن بازمی‌گردد و شاید بتوان به‌جرئت آن را…

بوشهر، ۳۱ شهریورماه ۱۳۵۹ ظهر بود که صداهایی دهشت‌انگیز در آسمان بلند شد. پشت‌سرهم. انگار کوهی ترکیده باشد. کوهی آتشفشانی که جرقه‌ و پس‌لرزه‌هایش پشت‌سرهم می‌جهیدند و به هر سو شلیک می‌شدند. خانه به لرزه افتاد.  گیسو همراه با نگین، مادر و پدرش سراسیمه خودشان را از طبقهٔ بالا به حیاط رساندند و کلونِ در چوبی رنگ‌ورورفتهٔ قهوه‌ای خانه را کشیدند و بازش کردند. در جیرجیر صدا کرد. توی کوچه ولوله برپا بود و صدا‌ها…

ترانه وحدانی – ونکوور روز ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، برابر با ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵ مجلهٔ ادبی وزن دنیا در ایران، که به‌طور تخصصی به شعر می‌پردازد، اعلام کرد پرنیا عباسی، شاعر جوان، در جریان حملات اسرائیل به تهران کشته شده است.  توجه شما را به اطلاعیهٔ مجلهٔ وزن دنیا جلب می‌کنیم: با صدهزار افسوس و درد مطلع شدیم پرنیا عباسی شاعر جوانی که پیشتر آثاری از او در مجلهٔ وزن دنیا منتشر شده بود و در میزگردی…

الف صدرا – ونکوور چیزی به پایان شیفت کاری‌ام نمانده. مثل هر بعدازظهر یکی دو ساعت مانده به پایان شیفت از وقفهٔ استراحتم استفاده می‌کنم و می‌روم سمت کافه آرتیجیانو که با دفتر شرکت پنج دقیقه فاصله دارد، تا قهوه‌ای بنوشم. چشمم می‌خورد به پیام مهدی، دوستم در تهران، که نیم‌ساعت پیش نوشته «اسرائیل تهران رو زد». جواب می‌دهم: «کجا رو زده؟» چندان جدی نمی‌گیرم. فکر می‌کنم لابد مثل دفعهٔ قبل است. سری به سایت ایران…

سیما غفارزاده – ونکوور از این‌سوی جهان، در ونکوور، شهری بارانی و آرام، با مردمانی که شب‌ها با خیالی آسوده به خواب می‌روند، دل هزاران هزار ایرانی با وطن است؛ وطنی که در آتش جنگ می‌سوزد؛ سرزمینی که پس از ۳۶ سال بار دیگر آماج حملات بمب و موشک قرار گرفته است؛ و این‌بار گویا بی‌‌هیچ آژیر خطری… و من اینجا با هزاران کیلومتر فاصله از سرزمین مادری، چشم به صفحهٔ خبرها دوخته‌ام و واژه‌هایی چون…

نویسنده‌ای از ایران با امضاء محفوظ نیمه‌شب ۲۶ اکتبر، حملات هوایی اسرائیل به مراکز نظامی ایران، بار دیگر تنش‌های فزاینده در منطقهٔ خاورمیانه را نمایان کرد. این حملات در واکنش به حملهٔ موشکی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به خاک اسرائیل صورت گرفت و نشان‌دهندهٔ چرخه‌ای از خشونت و تلافی‌جویی‌ست که بارها در این منطقه رخ داده است. با نگاهی به این رویداد، می‌توانیم به‌وضوح نقش تنش‌زای جمهوری اسلامی و پیامدهای انسانی آن را ببینیم.  حملات…

نویسنده‌ای از ایران با امضاء محفوظ* این روزها، ایران با چالش‌ جدی و پیچیده‌ای روبه‌روست و خطر جنگ با اسرائیل به‌شکل جدی کشور را تهدید می‌کند.‌ در شرایطی که حکومت جمهوری اسلامی با حملهٔ موشکی به اسرائیل، عملاً زمینه‌ساز بروز جنگ شده و طبق معمول اوضاع خاورمیانه را آشفته‌تر کرده است، به‌جای تمرکز بر حل این‌ مسئله، به سرکوب فعالان سیاسی و زنان پرداخته و به محدود‌کردن حقوق آن‌ها ادامه می‌دهد. جنبش مهسا امینی، نمادی…