بهمناسبت حضور و اجرای چند شاهکار اثر استاد احمد پژمان، موسیقیدان برجستهٔ ایرانی، در کنسرت ناگهان رستخیز در ونکوور امیر اسلامی، عضو پیشین هیئت علمی دانشکدهٔ موسیقی دانشگاه هنر تهران – ونکوور احمد پژمان کیست؟ احمد پژمان متولد ۱۸ تیر ماه ۱۳۱۴ در شهرستان لار استان فارس است. در دوران دبیرستان ویلن را نزد حشمت سنجری و سپس تئوری موسیقی را نزد حسین ناصحی آموخت. مدتی در ارکستر سمفونیک تهران بهعنوان نوازندهٔ ویلن مشغول بود…
بیشتر بخوانیدهنر و ادبیات
دنیای من و آدم کوچولوها – نخوردنیها
رژیا پرهام – تورنتو دخترک چهارسالهٔ مهدکودکم میگوید: Razhia, I wish all the animals were bear or crocodile then they couldn’t be eaten by humans. (رژیا، کاش همهٔ حیوانات خرس یا تمساح بودند، اونوقت دیگه آدمها نمیتونستن اونها رو بخورن.)
بیشتر بخوانیدمنیرو روانیپور: زبان نیز برای زنده ماندن نیاز به حرکت رو به جلو دارد
دیدار و کتابخوانی با منیرو روانیپور در کتابخانهٔ مرکزی کوکئیتلام سیما غفارزاده – کوکئیتلام دو روز پس از جلسهٔ کارگاه داستاننویسی در خانهٔ فرهنگ و هنر ایران در نورث ونکوور، پنجشنبه شب هفتهٔ گذشته، ۶ دسامبر ۲۰۱۸، جلسهٔ دیداری با منیرو روانیپور در محل کتابخانهٔ مرکزی شهر کوکئیتلام برگزار شد. این جلسه بههمت مهرخ غفاریمهر و رزیتا معینی شیرازی، از گروه کتابخوانی «یاران» و همچنین دو تن از «کولیها»ی مقیم ونکوور، ترتیب داده شده بود….
بیشتر بخوانیددنیای من و آدم کوچولوها – دکمههای آزاردهنده
رژیا پرهام – تورنتو اگر دیدید یک فسقلی چهارساله مشغول است و با جدیت تمام همهٔ دکمههای لباس عروسک محبوب مهدکودکتان را از لباسش جدا میکند، بههیچوجه به جنبهٔ خرابکاریاش فکر نکنید و سؤال غیرضروری هم نپرسید، چون ممکن است جوابش با خونسردی تمام این جمله باشه: «دکمههاش اذیتش میکردند!» پاسخی کاملاً منطقی که نتیجهٔ تجارب شخصی دخترک محسوب میشود. (از نظر دخترک دکمهها آزاردهندهاند و او بههیچوجه لباس دکمهدار نمیپوشد.)
بیشتر بخوانیدمعرفی مجموعه شعر «زمزمههای دل» اثر م. اسحاق ثنا
سیما غفارزاده – ونکوور چندی پیش دوست گرامی، آقای اسحاق ثنا، جدیدترین کتابش یعنی مجموعه شعر«زمزمههای دل» را لطف نموده و برایم ارسال کرده بود. متأسفانه بهدلیل تراکم مطالب انتخابات و رفراندوم، فرصت معرفی این کتاب فراهم نشده بود. اسحاق ثنا، شاعر و ادیب افغان و ساکن ونکوور است. این کتاب، هشتمین مجموعه شعرش است. مجموعه اشعار پیشین وی به ترتیب «نالههای شب»، «دردها و سوزها»، «در انتظار سحر»، «برگهای سبز»، «برگهای احساس»، «یاد وطن»…
بیشتر بخوانیدکوچهپسکوچههای ذهن من – دلبری با طعم سماق و زردچوبه
مژده مواجی – آلمان سالها از شامی که ماریا مرا در آخرین روز سال دعوت کرد، گذشته است. ماریا در حالی که برای آبکش کردن برنج، ظرفی مناسب آماده می کرد، گفت: «پختن برنج به سبک ایرانی، هنر است. باید نسبت به برنج خیلی لطافت و احترام بهخرج داد. مثل رفتار یک مرد با زن. برنج را با آب ولرم که میشویی، باید با احتیاط چنگ بزنی تا خرد نشود، خصوصاً برنجی که از قبل خیس…
بیشتر بخوانیدروایتی از زندگی یک قاضی با ۴۰۰۰ حکم قصاص
تهیهشده در گروه نمایش فیلم پلان – ونکوور در یازدهمین جشنوارهٔ سینما، حقیقت مستندی به روی پرده رفت که بازخوردهای متفاوتی بههمراه داشت. مستند «قاضی و مرگ» ساختهٔ حسن خادمی روایتی است از زندگی واقعی قاضی «نورالله عزیزمحمدی» که یکی از مشهورترین قاضیان جنایی ایران است و عمدهٔ شهرتش از صدور ۴۰۰۰ حکم قصاص در طی ۴۵ سال فعالیت در دستگاه قضا است. مستند «قاضی و مرگ» به جایگاه مرگ در زندگی قاضی عزیزمحمدی نیز…
بیشتر بخوانیدپرینوش صنیعی: انسانها تشنهٔ دانستن در مورد شرایط زندگی یکدیگرند
گفتوگو با پرینوش صنیعی، نویسنده و محقق، به بهانهٔ حضورش در ونکوور سیما غفارزاده – ونکوور اوایل ماه اکتبر، پرینوش صنیعی، محقق، روانشناس و رماننویس شناختهشدهٔ ایرانی، سفری چندروزه به ونکوور داشت و با هماهنگی گروه کتابخوانی کتابخانهٔ نورث ونکوور برنامهٔ دیداری تدارک دیده شده بود که گزارش کوتاهی از این نشست در شمارهٔ ۶۶ رسانهٔ همیاری منتشر شد. با توجه به حجم کار بسیار سنگین نشریه بهدلیل انتخابات شهرداریها در ماه اکتبر و رفراندوم…
بیشتر بخوانیدبرگزاری نمایشگاه «نگاهی به پرسپولیس: دوربین در ایران، ۱۸۵۰ تا ۱۹۳۰» در نورث ونکوور
نمایشگاهگردان: پانتهآ حقیقی – ونکوور اسناد مصور از حفاریهای تخت جمشید در نزدیکی شیراز که بهعنوان شهری تاریخی که در آن جشن و مراسم تشریفاتی برگزار میشد و قدمت آن به ۵۱۵ سال پیش از میلاد مسیح باز میگردد، اهمیت ورود و معرفی دوربین در ایران را نشان میدهد. تصاویری از این کشور را میتوان به سال ۱۸۴۲، یعنی تنها سه سال پس از اختراع داگروئوتایپ، نسبت داد و در سالهای دههٔ ۱۸۵۰، ایران میزبان…
بیشتر بخوانیدکوچهپسکوچههای ذهن من – خیامخوانی بوشهر
مژده مواجی – آلمان صبح زودِ روزهای کار، نوع رانندگی خودروها در خیابانها نشانگرسطح استرس آنهاست. بهخصوص روز اول هفته، که بعد از دو روز آخر هفته و تعطیلات، استارت سختِ کار زده شده است. در راه دوچرخه نیز، که معمولاً استرس کمتری نمایانگر است، گاهی از این تلاطم مستثنا نمیماند. دوچرخهسوارهای کمحوصلهای که غُرغُر میکنند و زنگ میزنند تا راه را باز کنند و سریعتر به جلو حرکت کنند. با دوچرخه که به محل کارم…
بیشتر بخوانید









