دو شعر منتشرنشده* از ساناز داودزاده‌فر – ایران   درگیریِ ما سرِ آخرین گلوله بود نصیب که خواهد شد هر روز تکرار دیروزهاست آخرین گلوله قبل از خواب به زندگی شبیه‌تر شده تا بوسه‌ای بعد از یک ماه ندیدنِ هم ما، تیرباران‌خورده‌های یک نسل‌ایم یک روز بی‌گلوله نخوابیدم مادرم لالایی‌اش صدای کلاشینکف داشت وقتی کودکی‌مان پیرگونه بزرگ می‌شد. _______________________________________________   به‌جای وارداتِ کبوتر و گنجشک برای وصله به این آسمانِ سیاه بگذار کلاغ‌های همین اطراف…

اعظم داوریان – ایران دعا کن نبندم عزیز دلم به این جاده‌های غریبانه دل   نبُرّم دل از رخوتِ زندگی در آهنگِ خمیازه‌های کسل   به دریای طـــوفان‌زده نسپرم دلم را به شوق سفر، بعد از این   دعـــا کن بمانم همین کشتیِ شکسته که این‌جا نشستم به گِل   پیِ ماجراجوییِ سرنوشت نگردم تهِ هیچ فنجانِ فال   که راضی بمانم به یک حبّه قند و نوشیدنِ چــای با عطر هل   دعا کن…

علیرضا فدایی مایهٔ ‌افتخار است که اولین مقالهٔ‌ ورزشی مجلهٔ وزین «رسانهٔ همیاری» را به‌تحریر درآورم. از آنجا که اغلب خوانندگان عزیز با من به‌عنوان مشاور امور مالی آشنایی دارند،‌ شاید نوشتنِ مقالات ورزشی از نظر بعضی عزیزان غیرمنتظره به‌نظر برسد. از این‌رو اجازه می‌خواهم که در این اولین شماره به معرفی کوتاهی از سوابق ورزشی خود بپردازم. در سال‌ ۲۰۰۸ در ایرلند و در سال ۲۰۱۲ در انگلستان موفق به کسب مدال نقره برای…

فوزیه رجبی- ونکوور چند روزی به بازشدن مدرسه‌ها و آمدن پاییز مانده بود. این را قاصدک‌های پریشان که در گوشه و کنار حیاط دیده می‌شدند، خبر آورده بودند. مادر توی ایوان پشت به حیاط نشسته بود. صندوق بزرگ چوبی را باز کرده بود و بقچه‌های لباس را کنار دستش می‌چید. صندوق آ‌ن‌قدر بزرگ بود که من و سه خواهرم راحت توی آن جا می‌شدیم و مهمان‌بازی راه می‌انداختیم. البته هر وقت خالی می‌شد و این…

مسعود لطفی – ایران «ادبیاتْ محصولِ رگباری تند از خون، عرق، اسپرم و اشک است.» – روبرتو بولانیو شاید اگر بخواهیم در میان نویسندگان برای این گفتهٔ بولانیو مصداقی بیابیم، کسی بهتر از گوستاو فلوبر نیابیم. رمان‌نویسِ بزرگی که با نفرت از انجمن‌ها و آکادمی‌های ادبی و «جامعه‌های نمایش»[۱] و جایزه‌های ادبی و مطبوعاتِ آن روزگار، با تن‌ندادن به منش‌ها و آدابِ نفرت‌انگیزِ بورژوازی، تنها به آن عیشِ حقیقی و مدامِ هستی‌اش پرداخت: ادبیات. گوستاو، فرزندِ…

امیر باجه‌کیان امروز که این نوشته را می‌نویسم پنج ماه از انتخابات سراسری می‌گذرد. انتخابی برای تغییر. برای بسیاری از ما که با سوگند شهروندی کانادایی شده‌ایم، رأی‌دادن شاید واقعی‌ترین نشانهٔ احساس تعلق به خانهٔ جدید باشد. اما این تنها آغاز راه است. ما بودیم که خواستارِ تغییر شدیم. ما بودیم که همراهِ تغییر شدیم. ما از خوان اول شهروندی گذشتیم. اکنون که با تغییر دولت نیاز به واکنش سریع از میان رفته است، صحنه را…

حمیدرضا یعقوبی دههٔ هفتاد میلادی دورانی تکرارنشدنی در موسیقی دنیا بود – حس و حالی صلح‌آمیز و عشق پرور – هرچند در گوشه‌ای ویتنام به‌دور از آرامش است و عروس خاورمیانه، بیروت در آشوب. هرچند ببرهای تامیل در حال شکل‌گیری ابتدایی هستند و در راه و حزب پلنگ سیاه به‌دنبال احیای حقوق سیاهان آمریکا در تقابل با کو کلاکس کلان‌ها و فاجعۀ سپتامبر سیاه در اردن و… اما هنوز آهنگ مهر بر جنگ مستولی است….

این مطلب در ویژه‌نامهٔ «رسانهٔ همیاری» دربارهٔ انتخاب مهاجران نمونهٔ کانادا در سال ۲۰۱۶ منتشر شده است. برای اطلاعات بیشتر دربارهٔ رأی‌گیری گزینش مهاجران نمونهٔ کانادا در سال ۲۰۱۶ ویژه‌نامهٔ «رسانهٔ همیاری» را بخوانید.  همان‌طور که پیش از این اعلام شد، ۷ مهاجر ایرانی در فهرست نامزدهای گزینش ۲۵ مهاجر نمونهٔ کانادا در سال ۲۰۱۶ قرار گرفته‌اند. در این پست راهنمای تصویری شرکت در رأی‌گیری ارائه می‌شود. در سه گام سادهٔ زیر می‌توانید به کاندیدای مورد نظرتان رأی دهید. …

عنایت کشاورزی «اگر آیلان زنده بود، آینده‌اش چه بود؟… یک متجاوز دیگر به زنان آلمان» این سخنان یک نئونازی نیست، نظرگاه هلی‌گان- لمپن‌هایی که فقر فکری‌شان را با چاقوهای تیزشان غنی می‌کنند، هم نیست. و حتی سخن درماندگانی که سیاست‌بازان به خوردشان داده‌اند که این مهاجران- پناهندگان‌اند که مسئول شوربختی‌تان‌اند، هم نیست. و ای‌ کاش بود. این پانوشت کاریکاتوری است در «شارلی‌ ابدو» که قرار بوده مجله‌ای به‌غایت روشنفکری باشد که برق پرستیژش، روشنای تاریک‌ترین…