قسمت قبلی این مطلب را در اینجا بخوانید
حسین فرامرزی* – ونکوور
در قسمت اول این سلسله‌مقالات، با سازوکار کلی «دادگاه دعاوی کوچک» در بریتیش کلمبیا آشنا شدیم. این دادگاه برای حل‌وفصل اختلافات مالی تا سقف ۳۵٬۰۰۰ دلار طراحی شده و روندی ساده‌تر و غیررسمی‌تر از دادگاه عالی دارد. همچنین اشاره شد که دعاوی ۵٬۰۰۰ دلار و کمتر، معمولاً باید ابتدا از طریق «دادگاه حل اختلافات مدنی» (CRT) پیگیری شوند.
در ادامه، اصطلاحات حقوقی پرکاربرد (مانند خواهان، خوانده و اخطار طرح دعوا) تعریف شدند و توضیح داده شد که برخی پرونده‌ها مانند افترا، مالکیت زمین و اختلافات معمول موجر و مستأجر در صلاحیت این دادگاه نیستند.
برای درک عملی روند کار، بررسی یک پروندهٔ نمونه را آغاز کردیم: لوئیس مبلغ ۱۰٬۰۰۰ دلار به نورمن قرض داده، اما نورمن در موعد مقرر تنها ۵۰۰ دلار آن را پس داده و اکنون از پاسخگویی طفره می‌رود. لوئیس برای احقاق حق خود تصمیم به اقامهٔ دعوا می‌گیرد.
در «مرحلهٔ اول»، دیدیم که لوئیس چگونه فرم «اخطار طرح دعوا» (Notice of Claim) را به‌صورت آنلاین یا حضوری تهیه، تکمیل و در دفتر ثبت دادگاه ثبت کرد. او پس از پرداخت هزینهٔ ثبت، نسخه‌های تأییدشدهٔ فرم خود را همراه با فرم‌های خالی «پاسخ به دعوا» و «نشانی برای ابلاغ» از کارمند دادگاه تحویل گرفت تا آن‌ها را به دست نورمن برساند.
اکنون در قسمت دوم، ادامهٔ مسیر قانونی لوئیس و مراحل بعدی این پرونده (ازجمله نحوهٔ ابلاغ و پاسخ خوانده) را دنبال می‌کنیم.
مرحلهٔ دوم: پاسخ به دعوا
پس از ثبت شکایت، لوئیس می‌بایست نسخهٔ خالی فرم پاسخ به دعوا، فرم خالی نشانی برای ابلاغ، یک نسخه از اخطار طرح دعوا و فرم نشانی را به نورمن ابلاغ رسمی نماید. این مدارک به او اطلاع می‌دهد که دعوا دربارهٔ چیست. لوئیس می‌داند که نورمن از او اجتناب می‌کند؛ بنابراین می‌تواند از یکی از دوستانش بخواهد مدارک را به نورمن تحویل دهد. اگر نورمن در بریتیش کلمبیا زندگی کند، از روزی که مدارک را دریافت کرده است، ۱۴ روز فرصت دارد پاسخ خود را ثبت کند. اگر خارج از بریتیش کلمبیا اقامت داشته باشد، ۳۰ روز برای ثبت پاسخ فرصت دارد.
نحوهٔ تکمیل فرم‌های دادگاه در مقالات آینده توضیح داده می‌شود.
هنگامی که نورمن اخطار طرح دعوا را دریافت می‌کند، ناراحت می‌شود. او قبول دارد که به لوئیس بدهکار است، اما می‌گوید قرار بوده این وام بدون بهره باشد و اکنون لوئیس ادعا می‌کند که او با پرداخت ۱۰ درصد بهره موافقت کرده است. همچنین، مبلغ ۷۰۰ دلار از پولی که لوئیس به او داده بود، بابت تعمیر خودروی لوئیس بوده است. نورمن قبلاً ۵۰۰ دلار بازپرداخت کرده است و بنابراین محاسبه می‌کند که هنوز ۸٬۸۰۰ دلار بدهکار است. او می‌گوید اگر توانایی مالی داشت، همین حالا این مبلغ را پرداخت می‌کرد.
نورمن فرم پاسخ به دعوا و فرم نشانی برای ابلاغ را تکمیل می‌کند و آن‌ها را به دفتر ثبت دادگاه دعاوی کوچک، یعنی همان دفتری که لوئیس اخطار طرح دعوا را در آن ثبت کرده است، تحویل می‌دهد. نشانی این دفتر روی فرم درج شده است. کارمند پشت پیشخوان فرم‌ها را بررسی و برای ثبت قبول می‌کند. ثبت پاسخ به دعوا مستلزم پرداخت هزینه است، اما ثبت فرم نشانی برای ابلاغ هزینه‌ای ندارد.
دفتر ثبت، اکنون یک نسخه از پاسخ نورمن و فرم نشانی برای ابلاغ او را از طریق پست یا ایمیل برای لوئیس ارسال می‌کند.
مرحلهٔ سوم: جلسهٔ سازش
پس از آن، لوئیس و نورمن هر دو از طریق پست یا ایمیل ابلاغی دریافت می‌کنند که از آن‌ها دعوت می‌کند در جلسهٔ سازش (Settlement Conference) شرکت کنند. در این ابلاغ، نحوهٔ شرکت در جلسه و همچنین نحوهٔ ارائهٔ اسنادی که طرفین قصد دارند به آن‌ها استناد کنند، نیز توضیح داده می‌شود. در جلسهٔ سازش، قاضی دعوا را بررسی کرده و از لوئیس و نورمن سؤال می‌پرسد. قاضی تلاش می‌کند مشخص کند آیا امکان دستیابی طرفین به توافق وجود دارد یا خیر. جلسات سازش به‌صورت غیرحضوری برگزار می‌شوند و در شرایط خاص، قاضی ممکن است دستور دهد جلسه به‌صورت حضوری برگزار شود.
لوئیس سرانجام می‌پذیرد که قرار بوده وام بدون بهره باشد، اما آن‌ها دربارهٔ مبلغ ۷۰۰ دلار مربوط به تعمیر خودرو نمی‌توانند به توافق برسند. لوئیس همچنین به اینکه برای دریافت مبلغ ۸٬۸۰۰ دلار منتظر بماند، رضایت نمی‌دهد.
اگر طرفین پرونده به توافق نرسند، قاضی به آن‌ها توضیح می‌دهد که هر یک از طرفین باید چه نوع مدارکی را به‌عنوان دلیل ارائه کند.
اگر توافقی حاصل نشود، قاضی اطمینان حاصل می‌کند که پرونده برای دادرسی نهایی آماده است و زمان نهایی مورد نیاز برای دادرسی را تعیین می‌کند. اگر رسیدگی به پرونده کمتر از نصف روز طول بکشد، برگزاری جلسهٔ سازش مقدماتی دادرسی الزامی نیست و طرفین تاریخی را برای دادرسی تعیین می‌کنند.
مرحلهٔ چهارم: دادرسی (Trial) نهایی
در جلسهٔ دادرسی نهایی، قاضی به لوئیس و نورمن اجازه می‌دهد هر یک روایت خود را از ماجرا بیان کنند. سپس هر یک از آن‌ها می‌توانند به مطالبی که طرف مقابل مطرح کرده است، پاسخ دهند و شاهد معرفی کنند. قاضی، شهادت مکانیک لوئیس را می‌پذیرد که نشان می‌دهد نورمن کاری را که ادعا کرده بود به انجام رسانده، انجام نداده است. قاضی در نهایت حکم می‌دهد که نورمن باید مبلغ باقی‌مانده را به لوئیس پرداخت کند.
سپس قاضی از نورمن می‌پرسد که چگونه قصد دارد مبلغ را پرداخت کند. نورمن می‌گوید که همچنان تنها توانایی پرداخت ۱۰۰ دلار در ماه را دارد. لوئیس می‌گوید حرف او را باور نمی‌کند و به پول خود زودتر نیاز دارد. آن‌ها توافق می‌کنند که در تاریخ دیگری برای جلسهٔ تعیین نحوهٔ پرداخت (Payment Hearing) بازگردند.
مرحلهٔ پنجم: جلسهٔ تعیین نحوهٔ پرداخت (Payment Hearing)
نورمن باید صورت وضعیت مالی (Financial Statement) را تکمیل و آن را همراه با مدارک مالی، حداقل ۷ روز پیش از جلسهٔ تعیین نحوهٔ پرداخت به دفتر ثبت ارائه کند. سپس باید صورت وضعیت مالی و هرگونه مدارک پیوست آن را حداقل ۲ روز کاری پیش از جلسه به لوئیس ابلاغ کند.
در جلسهٔ تعیین نحوهٔ پرداخت، قاضی دربارهٔ وضعیت مالی نورمن از او سؤال می‌کند و لوئیس نیز می‌تواند از نورمن سؤال بپرسد. در نهایت، قاضی دستور می‌دهد که نورمن ماهانه ۲۵۰ دلار و همچنین در ماه آوریل، پس از دریافت اظهارنامهٔ مالیاتی‌اش، مبلغ ۵۰۰ دلار پرداخت کند.
پایان قسمت دوم / ادامه دارد
*تذکر: حسین فرامرزی، وکیل دادگاه‌های استان بریتیش کلمبیا، به هیچ گروه سیاسی، دولتی، و یا مذهبی وابسته نمی‌باشد، و مقالات حقوقی مندرجه، تنها برای افزایش سطح آگاهی جامعهٔ فارسی‌زبان کانادایی تهیه شده است. به‌علت امکان تغییر در قوانین کانادا به‌مرور زمان، و همچنین عدم امکان بیان کلیهٔ قوانین در این مقالات، به تمامی خوانندگان توصیه می‌گردد که قبل از انجام هرگونه موضوع حقوقی، با وکیل خود مشورت نمایند. برای اطلاعات بیشتر، شما می‌توانید به وب‌سایت دفتر حقوقی فرامرزی به آدرس WWW.FLCLAWYERS.COM مراجعه نمایید. لطفاً برای دریافت نکات حقوقی کوتاه صفحهٔ فیس‌بوک Faramarzi Law Corporation را دنبال کنید.
