‏مجلهٔ Canadian Immigrant فهرست ۷۵ نفرهٔ نامزدهای گزینش ۲۵ مهاجر نمونهٔ سال ۲۰۱۷ در کانادا را اعلام کرد. این مجله همه‌ساله و از سال ۲۰۰۹ با همکاری بانک RBC توسط پنلی از برندگان پیشین، هیئت تحریریهٔ این مجله و فعالان کمک به مهاجران، فهرست مقدماتی ۷۵ نفره‌ای را از بین نامزدهای معرفی‌شده به این مجله، اعلام می‌کند و برای گزینش ۲۵ مهاجر برتر به رأی عمومی می‌گذارد. از معیارهای اصلی گزینش در لیست اولیه، فعالیت‌هایی…

شنبه، ۱۸ مارس ۲۰۱۷، اولین نمایشگاه انفرادی خط و نقاشی مجتبی دانشی با عنوان «تاش قلم» در شهر ونکوور افتتاح شد که دو روز ادامه داشت. این نمایشگاه که در یکی از سالن‌های کِی‌میک سنتر در وست‌ونکوور برپا شده بود، با استقبال هنردوستان این شهر مواجه شد و از جمله استادانی همچون کامبیز روشن‌روان، علیرضا صدق‌دار و دکتر نوری از این نمایشگاه دیدن کردند. گزیده‌ای از تصاویر این نمایشگاه را در اینجا ببینید:

سیما غفارزاده – ونکوور «هر زمان خواستی کاری را رها کنی، به این فکر کن که چرا شروعش کردی.» یادم نیست چه کسی این را گفته است، مهم هم نیست، اما شاید همین یک جمله چراغ راهمان بوده است در یک سالی که گذشت. شمارهٔ گذشته، همراه با آغاز بهار، آرشیو سال اول «رسانهٔ همیاری» کامل شد؛ از شما چه پنهان باورش برای خودمان نیز دشوارست. آن‌ها که اهلش‌اند می‌دانند برای شروع کارهایی از این…

مینا سبزواری – ونکوور بازارچه با استقبال خوبی روبه‌رو شد و مبلغ چهارهزاروپانصدوسی دلار حاصل از برگزاری آن، در تاریخ ۱۸ مارس به دفتر اصلی خیریه در تورنتو ارسال شد. نکتهٔ جالب این برنامه پیشنهادی بود که بر اساس آن به‌جای خرید ماهی زنده که حدود یک‌صد سال است وارد سفرهٔ هفت‌سین ما شده‌ست، از جایگزین هنری آن استفاده شود تا کم‌کم از سفرهٔ ما رخت بربندد.      با سپاس فراوان از هنرمندان نیکوکار شهر…

خانم صاحب‌جمع، ممنون‌ایم که امروز وقتتان را به ما دادید. شما برای جامعهٔ هنری ونکوور و ایرانی‌ها در نقاط مختلف دنیا، چهرهٔ شناخته‌شده‌ای هستید اما شاید جوانان با پیشینهٔ شما در بالهٔ ملی پارس در ایران چندان آشنا نباشد. شاید بهتر باشد اولین سؤال را به این موضوع اختصاص دهیم، اینکه چطور شد در ایران وارد بالهٔ ملی پارس شدید و چه فعالیتی داشتید؟ من هم به نوبهٔ خودم ممنونم که شما این وقت را…

سیما غفارزاده – ونکوور امروز هشتم ماه مارس است؛ روز جهانی زن، و وقتی این صفحات از زیر چاپ درمی‌آیند، ۳۶۳ روز دیگر به هشتم مارسی دیگر و سرازیرشدنِ سیل تبریکات و شاخه‌‌گل‌هایی دیگر به این مناسبت باقی مانده است. واقعیت اینکه هرگز نتوانستم با جشن‌گرفتن و تبریک‌گفتن و کارهایی از این دست به‌نام این روز، کنار بیایم. اگر قرار است یک روز در سال زنان را به عرش اعلا برسانند، به آنان هدیه بدهند…