جواد شوشتریان، نامزد حزب سبز بریتیش کلمبیا در حوزهٔ برنابی ایست، به پرسش‌های رسانهٔ همیاری پاسخ می‌دهد
منوچهر پورعطایی – ونکوور
با اعلام انتخابات زودهنگام استانی در بریتیش کلمبیا، احزاب فرصتی کوتاه برای کارزار انتخاباتی دارند و شبانه‌روز در تلاش‌اند. رسانهٔ همیاری، مانند سال‌های گذشته، کوشیده است هم با مقامات ارشد احزاب گفت‌وگو کند و هم با نامزدهایی از جامعهٔ ایرانی بریتیش کلمبیا که در این انتخابات شرکت دارند.
در شمارهٔ پیشین، گفت‌وگو با رهبران سه حزب بی‌سی ان‌دی‌پی، سنتر بی‌سی و وان‌بی‌سی منتشر شد. رهبران دو حزب دیگر، یعنی حزب محافظه‌کار و حزب سبز بی‌سی، تا زمان نگارش این سطور برای گفت‌وگو اعلام آمادگی نکرده‌اند.
در این شماره، برای سه نامزد ایرانی و ایرانی‌تبار پرسش‌نامه‌ای فرستادیم تا ضمن معرفی خود و برنامه‌های حزبشان، دربارهٔ مشکلاتی نیز که به‌طور خاص جامعهٔ ایرانی بریتیش کلمبیا با آن روبه‌روست، نظر بدهند. پاسخ‌های کامل سومین نامزد، که امروز به دست ما رسید، در ادامه از نظر شما می‌گذرد. خلاصه‌ای از آن نیز در شمارهٔ آینده، که یک روز پیش از انتخابات منتشر می‌شود، در نسخهٔ کاغذی در دسترس خوانندگان قرار خواهد گرفت.
* * * * *
لطفاً ضمن معرفی خود و اشاره به ۲۳ سال سکونت در محلهٔ فارِست گِروُو در شرق برنابی و تحصیلاتتان در زیست‌شناسی (SFU) و پرستاری (BCIT)، بگویید چه شد که تصمیم گرفتید در انتخابات استانی ۲۰۲۶ نامزد شوید و چرا حزب سبز را بهترین گزینه برای پاسخ به اولویت‌های اصلی مردم استان می‌دانید؟
نام من جواد شوشتریان است و افتخار می‌کنم که در ۲۳ سال گذشته محلهٔ فورست گروو در شرق برنابی را خانهٔ خود نامیده‌ام. زندگی در این جامعه به من درک عمیقی از مردم، جوامع و زیبایی‌های طبیعی داده است؛ چیزهایی که استان ما را به مکانی فوق‌العاده برای زندگی تبدیل می‌کند. پیشینهٔ تحصیلی من شامل کارشناسی زیست‌شناسی از دانشگاه سایمون فریزر (SFU) و کارشناسی پرستاری از BCIT است. آموزش و تجربهٔ کاری من در حوزهٔ بهداشت و درمان، تعهد من را به حفظ محیط زیست، تصمیم‌گیری بر اساس شواهد، مراقبت‌های بهداشتی و رفاه جوامع شکل داده است.
آنچه الهام‌بخش من برای شرکت در انتخابات استانی ۲۰۲۶ شد، باور من به این است که مردم بریتیش کلمبیا شایستهٔ رهبری‌ای‌اند که گوش می‌دهد، با صداقت عمل می‌کند و بر راه‌حل‌های کاربردی برای چالش‌هایی که مردم هر روز با آن مواجه‌اند، تمرکز دارد. پس از بیش از دو دهه زندگی در شرق برنابی، اهمیت جوامع قوی، مسکن قابل‌استطاعت، مراقبت‌های بهداشتیِ در دسترس و محیط زیست سالم برای نسل‌های آینده را درک می‌کنم. من می‌خواهم به ساخت استانی کمک کنم که در آن خانواده‌ها استطاعت مالی برای زندگی داشته باشند، مردم به مراقبت‌های بهداشتی مورد نیاز خود دسترسی داشته باشند و جوانان بتوانند به آینده‌ای امن و امیدوارکننده چشم بدوزند.
من معتقدم حزب سبز بریتیش کلمبیا (BC Green Party) بهترین انتخاب است زیرا رویکردی مبتنی بر شواهد، تفکر بلندمدت، مسئولیت‌پذیری زیست‌محیطی و رفاه جامعه ارائه می‌دهد. استان ما به راه‌حل‌هایی نیاز دارد که به هزینه‌های زندگی بپردازد، سیستم بهداشت و درمان ما را تقویت کند، مسکن مقرون‌به‌صرفهٔ بیشتری ایجاد کند، از جوامع محلی حمایت کند و ما را برای پیامدهای تغییرات اقلیمی آماده سازد. این چالش‌ها به یکدیگر متصل‌اند و ما به رهبری نیاز داریم که فراتر از منافع سیاسی کوتاه‌مدت نگاه کند تا نتایج پایدار ارائه دهد.
من نامزد شده‌ام چون به آینده‌ای بهتر برای مردم بریتیش کلمبیا باور دارم. با قراردادن مردم، جوامع و محیط زیست در قلب تصمیم‌گیری‌ها، حزب سبز می‌تواند به ساخت آینده‌ای سالم‌تر، عادلانه‌تر، مقرون‌به‌صرفه‌تر و پایدارتر برای استان ما کمک کند.
در آخرین نظرسنجی‌ها، «هزینهٔ زندگی و تورم» (۵۷ تا ۵۹ درصد) و «استطاعت‌پذیری مسکن» (۲۴ تا ۲۵ درصد) در صدر دغدغه‌های رأی‌دهندگان هستند و «محیط زیست» (۱۴ درصد)، «مسائل بومیان» (۱۴ درصد) و «فقر و بی‌خانمانی» (۱۳ درصد) نیز از اولویت‌های مهم مردم‌اند. با توجه به سابقهٔ فعالیت داوطلبانهٔ شما در پویش حمل‌ونقل رایگان (All on Board)، آشپزخانهٔ رایگان گورو نانک و برنامه‌های سلامت بومیان، برنامهٔ حزب سبز، از کنترل اجاره‌بها و ساخت مسکن غیرانتفاعی تا حمل‌ونقل عمومی رایگان، چه تغییر ملموسی در زندگی ساکنان و دانشجویان منطقهٔ «برنابی ایست» و «برنابی ماونتین» ایجاد خواهد کرد؟
پلتفرم حزب سبز دارای سیاست‌های متعددی است که تغییرات ملموسی در زندگی ساکنان شرق برنابی ایجاد خواهد کرد. سیاست‌های پلتفرم ما باعث می‌شود تأمین مسکن در جامعهٔ ما، دسترسی به مهدکودک‌های ۱۰ دلار در روز، رفت‌وآمد به محل کار و دانشگاه، و دسترسی به خدمات بهداشتی مورد نیاز آسان‌تر شود.
تجربهٔ داوطلبانهٔ من در کمپین ترانزیت All on Board، آشپزخانهٔ رایگان گورو نانک و ابتکارات سلامت بومیان به من نشان داده است که این مسائل عمیقاً به هم پیوسته‌اند. وقتی اجاره‌بها و هزینهٔ مهدکودک بخش عمده‌ای از درآمد یک خانواده را می‌بلعد، تأمین خواروبار سخت‌تر می‌شود. وقتی حمل‌ونقل عمومی گران باشد، دانشجویان و کارگران فرصت‌های کمتری خواهند داشت. و وقتی مردم نتوانند به خدمات ضروری دسترسی پیدا کنند، غلبه بر فقر و بی‌خانمانی سخت‌تر هم می‌شود. رویکرد حزب سبز پرداختن ریشه‌ای به این فشارهاست، نه اینکه صرفاً از مردم بخواهد با امکانات کمتر سر کنند.
تعهد حزب سبز به ساخت و حفاظت از ۲۶,۰۰۰ خانهٔ مقرون‌به‌صرفهٔ پایدار و غیرتجاری و ۲,۰۰۰ خانهٔ اجاره‌ای مقرون‌به‌صرفه به‌صورت سالانه، گزینه‌های مسکن را برای دانشجویان، خانواده‌های شاغل، سالمندان و افراد بی‌خانمان گسترش می‌دهد. این خانه‌ها که از طریق مشارکت‌های عمومی و غیرانتفاعی ارائه می‌شوند، بر اساس درآمد مردم قیمت‌گذاری می‌شوند، نه قیمت‌های متورم بازار. کنترل خالی‌ماندن مسکن (vacancy control) نیز مانع افزایش شدید اجاره‌بها از سوی صاحبان املاک می‌شود، امنیت بیشتری به مستاجران می‌دهد و خطر نقل‌مکان اجباری را کاهش می‌دهد.
تعهد حزب سبز به حمل‌ونقل عمومی رایگان، با تناوب بالا و سریع نیز پول را به جیب مردم بازمی‌گرداند. از طریق تجربیاتم در کمپین All on Board درک می‌کنم که حمل‌ونقل عمومی یک کالای لوکس نیست؛ بلکه زیرساختی حیاتی است که دسترسی مردم را به آموزش، اشتغال، بهداشت و جامعه فراهم می‌کند. اجرای کارت حمل‌ونقل عمومیِ کم‌درآمد و حرکت به‌سمت حمل‌ونقل عمومی رایگان به‌ویژه به‌نفع دانشجویان، خانواده‌های کم‌درآمد و کارگرانی خواهد بود که هر روز به اتوبوس و اسکای‌ترین متکی‌اند. بهبود خدمات و قابلیت اطمینان نیز رفت‌وآمد را برای ساکنان شرق برنابی و برنابی ماونتِین بدون نیاز به خودروی شخصی آسان‌تر می‌سازد.
مبارزه با فقر همچنین به‌معنای سرمایه‌گذاری در خدمات ضروری برای افراد و خانواده‌هاست. تعهدات حزب سبز برای افزایش کمک‌هزینهٔ ازکارافتادگی به بالاتر از خط فقر، تعدیل آن با تورم و گسترش مسکن مقرون‌به‌صرفه به تحرک اقتصادی صعودی مردم کمک خواهد کرد. افزایش حمایت مستقیم از مستأجرانی که توان پرداخت اجاره‌های بازار را ندارند از طریق برنامهٔ کمک اجاره‌بها (RAP) و برنامهٔ کمک به مسکن سالمندان (SAFER)، تضمین می‌کند که آسیب‌پذیرترین افراد ما همچنان قادر به تأمین مسکن باشند. گسترش برنامهٔ مهدکودک ۱۰ دلار در روز به تمامی مراکز مراقبت از کودک در استان، با برنامهٔ گذار نهایی به مهدکودک رایگان همگانی، از والدین در حفظ مشاغلشان حمایت کرده و توانایی آن‌ها را برای ایجاد تعادل بین کار و خانواده بهبود می‌بخشد. این امر همچنین تضمین می‌کند که کودکان صرف‌نظر از درآمد خانواده‌شان به محیط‌های یادگیری زودهنگام امن، پرورشی و غنی دسترسی داشته باشند.
«مراقبت‌های بهداشتی و درمانی» اولویت ۴۲ درصد رأی‌دهندگان است و هم‌زمان نگرانی از «جرایم خیابانی و امنیت عمومی» (۲۴ درصد) و «مصرف مواد مخدر و بحران اوپیوئید» (با افزایش از ۱۳ به ۱۵ درصد) روندی صعودی دارد. از نگاه یک پرستار خط مقدم که در اورژانس‌ها، مراکز مراقبت فوری، مراکز سالمندان و مراکز تزریق نظارت‌شده کار کرده است، چرا سیاست‌های درمانی و کاهش آسیبِ دولت فعلی به بن‌بست خورده و راه‌حل عملی حزب سبز برای کاهش صف اورژانس‌ها و مهار هم‌زمان بحران اعتیاد و ناامنی خیابانی چیست؟
از دیدگاه یک پرستار فارغ‌التحصیل و متخصص بهداشت و درمان، دیده‌ام که چگونه شکاف‌های موجود در سیستم بهداشتی ما مردم را در آسیب‌پذیرترین شرایط تحت تاثیر قرار می‌دهد. من بیمارانی را دیده‌ام که مدت طولانی منتظر دریافت مراقبت می‌مانند، سالمندانی که برای دسترسی به خدمات حمایتی مبارزه می‌کنند و افرادی که با اعتیاد دست‌وپنجه نرم می‌کنند، اما به بخش‌های اورژانس بازمی‌گردند چون خدمات درمان و پیگیری مورد نیازشان در زمان نیاز در دسترس نیست. رویکرد فعلی به نقطه‌ای رسیده است که تغییرات جزئی دیگر کافی نیست. اما فشار مداوم بر بخش‌های اورژانس، شکاف در مراقبت‌های اولیه، کمبود خدمات سلامت روان و بحران مداوم مواد مخدر سمّی نشان می‌دهد که ما به یک سیستم هماهنگ‌تر نیاز داریم. درسی که آموخته‌ایم، این نیست که باید سلامت عمومی را رها کنیم؛ بلکه باید انسجام کامل‌تری از مراقبت، از پیشگیری و کاهش آسیب تا درمان و بازتوانی طولانی‌مدت بسازیم.
حزب سبز طرحی عملی برای رسیدگی به این بحران‌های بهداشتی دارد. نخست، باید زمان انتظار در بخش‌های اورژانس را با سرمایه‌گذاری در مراقبت قبل از وقوع بحران کاهش دهیم. ما در هر منطقه به مراکز سلامت جامعه نیاز داریم که کادر آن شامل پزشکان خانواده، پرستاران متخصص (Nurse Practitioners)، پرستاران، متخصصان سلامت روان و سایر کارکنان بهداشتی باشد. وقتی مردم بتوانند به‌موقع به مراقبت‌های اولیه دسترسی داشته باشند، احتمال کمتری دارد برای شرایطی که می‌توانست زودتر درمان شود به بخش‌های اورژانس متکی شوند.
علاوه بر این، باید ظرفیت بیمارستان‌ها را برای رسیدگی به کمبود تخت‌های بیمارستانی در سراسر استان افزایش دهیم. به‌همین دلیل است که من و حزب سبز متعهدیم که فاز ۲ توسعهٔ بیمارستان برنابی به‌طور کامل تأمین مالی و تکمیل شود. حزب سبز همچنین از اجرای نسبت‌های ایمن پرستار به بیمار حمایت می‌کند تا فرسودگی شغلی کاهش یابد، ماندگاری نیروی کار بهبود یابد و اطمینان حاصل شود که پرستاران می‌توانند به‌صورت ایمن و مؤثر از بیماران مراقبت کنند.
دوم، باید با اعتیاد به‌عنوان یک مسئلهٔ بهداشتی برخورد کنیم و در عین حال امنیت را به جوامع خود بازگردانیم. تجربهٔ من در مراکز مصرف تحت نظارت به من آموخته است که کاهش آسیب نقطهٔ مقابل بهبود و درمان نیست. این کار مردم را زنده نگه می‌دارد و فرصت‌هایی ایجاد می‌کند تا دسترسی آن‌ها به درمان را فراهم کند. اما کاهش آسیب به‌تنهایی کافی نیست. ما به خدمات سم‌زدایی در دسترس، درمان اعتیاد مبتنی بر شواهد، مراقبت‌های سلامت روان، برنامه‌های بازتوانی شامل دسترسی به مسکن طولانی‌مدت و پیگیری‌های مستمر نیاز داریم. حزب سبز از کاهش آسیب مؤثر در کنار سرمایه‌گذاری واقعی در مراقبت‌های داوطلبانه، ازجمله گسترش دسترسی به مراکز مصرف تحت نظارت و خدمات پیشگیری از اُوِردوز حمایت می‌کند. این خدمات باید دسترسی افراد را به درمان، بازتوانی و اسکان فراهم کند، نه اینکه آن‌ها را در مسیریابی سیستم تنها بگذارد. برنامه‌هایی مانند Onsite که وابسته به مرکز مصرف تحت نظارت Insite است، نمونه‌ای از برنامهٔ بازتوانی اعتیاد است که برای متقاضیان مسکن تأمین می‌کند و آن‌ها را به تیمی بین‌رشته‌ای از کارکنان سلامت روان، مشاوران، پرستاران و پزشکان وصل می‌کند تا برای غلبه بر اعتیاد و بازگشت به جامعه کمک شوند. بااین‌حال، به‌دلیل فضا و بودجهٔ محدود، Onsite فقط قادر است در آنِ واحد ۳۰ نفر را پذیرش کند. به‌عنوان نمایندهٔ مجلس استان (MLA)، بودجهٔ برنامه‌هایی مانند Onsite را افزایش خواهم داد تا ظرفیت آن‌ها برای کمک به افراد در بازتوانی اعتیاد و یافتن مسکن پایدار افزایش یابد.
دولت ان‌دی‌پی اعلام کرده است که حدود ۸۰۰ پزشک آمریکایی را جذب نظام درمان بی‌سی کرده، درحالی‌که بسیاری از پزشکان و کادر درمان دانش‌آموختهٔ ایران با موانع سنگینی برای جذب در نظام درمانی استان مواجه‌اند و ناچار به کار در حرفه‌هایی متفاوت با تخصصشان می‌شوند. به‌نظر شما چرا جذب متخصصان آمریکایی بسیار ساده‌تر از ایرانی-کانادایی‌هاست و چه راهکاری برای حل این مشکل دارید؟
من معتقدم هر متخصص بهداشتی واجد شرایط شایستهٔ فرصتی عادلانه و شفاف برای مشارکت در سیستم بهداشت و درمان بریتیش کلمبیاست، صرف‌نظر از اینکه تحصیلات خود را در کجا گذرانده یا کشور مبدأ او کجا بوده است. یک عامل مهم در آسان‌تربودن جذب متخصصان آمریکایی این است که کالج پزشکان و جراحان بریتیش کلمبیا (CPSBC) در ژوئیهٔ ۲۰۲۵ مسیر صدور مجوز تسهیل‌شده‌ای را برای پزشکان واجد شرایط آموزش‌دیده و دارای بورد تخصصی در آمریکا معرفی کرد، که به بسیاری اجازه می‌دهد بدون امتحانات یا ارزیابی‌های اضافه‌تر مجوز کامل دریافت کنند. در مقابل، پزشکانی که در کشورهایی مانند ایران آموزش دیده‌اند با ارزشیابی‌های پیچیده‌تر مدارک، امتحانات، دوره‌های ارزیابی تحت نظارت و الزامات دستیاری مواجه‌اند. این تفاوت‌ها در دوره‌های آموزش و گواهی‌نامه‌های شناخته‌شده می‌تواند موانع قابل‌توجهی برای متخصصان باتجربهٔ ایرانی ایجاد کند.
طرح من برای رسیدگی به این موضوع، پیگیری و حمایت از فرایند صدور مجوز سریع برای متخصصان بهداشتی آموزش‌دیده در ایران و سایر کشورهاست که علاوه بر مدارک تحصیلی، برای سال‌ها تجربهٔ کاری اهمیت و وزن شایسته‌ای قائل شود. پزشکان واجد شرایط آموزش‌دیده در ایران و سایر پزشکان تحصیل‌کرده در خارج از کشور باید ارزیابی‌های به‌موقعی از تحصیلات، دوره‌های دستیاری و آموزش‌های تخصصی خود مطابق با استانداردهای کانادا دریافت کنند. پرستاران آموزش‌دیده در ایران و خارج از کشور نیز باید مانند پرستاران آمریکایی دارای فرایند تسریع‌شدهٔ صدور مجوز باشند. علاوه بر این، تمامی مناطق بهداشتی باید دارای تیم منتورشیپ بالینی‌ای باشند که به ارائهٔ پشتیبانیِ کمکی از پرستاران بین‌المللی هنگام ورود به نیروی کار کانادا اختصاص یافته باشد، مشابه آنچه در Vancouver Coastal Health (VCH) اجرا شده است.
دیوید ایبی مقابله با «تعرفه‌های آمریکا و دونالد ترامپ» را از دلایل اصلی انتخابات زودهنگام اعلام کرد؛ اما اهمیت این موضوع در نظرسنجی‌ها از ۱۵ درصد به ۱۰ درصد سقوط کرده و مردم بیش از دو برابر آن نگران «اقتصاد و اشتغال» (۲۶ درصد) و «کسری بودجه و مخارج دولتی» (۲۴ درصد) هستند. با توجه به کسری بودجهٔ سنگین استان، چگونه به رأی‌دهندگان اطمینان می‌دهید که وعده‌های هزینه‌ای و مالیات‌های جدید حزب سبز، بدون آسیب‌زدن به ثبات مالی و اشتغال قابل‌اجراست؟
حزب سبز بریتیش کلمبیا یک مالیات یک‌بارهٔ سهم عادلانه (Fair Share Tax) بر ثروت‌های کلان اجرا خواهد کرد که از ۵٪ برای ثروت خالص بالای ۵۰ میلیون دلار، ۱۰٪ بالای ۱۰۰ میلیون دلار و ۲۰٪ بالای یک میلیارد دلار آغاز می‌شود. تخمین زده می‌شود این مالیات حدود ۲۲٫۲ میلیارد دلار درآمد ایجاد کند. ما همچنین یک مالیات سالانهٔ مداوم بر ثروت‌های کلان ایجاد خواهیم کرد که از ۲٪ برای ثروت خالص بالای ۵۰ میلیون دلار، ۳٪ بالای ۱۰۰ میلیون دلار و ۵٪ بالای یک میلیارد دلار شروع می‌شود. تخمین زده می‌شود این میزان، سالانه حدود ۵٫۴ میلیارد دلار درآمدزایی داشته باشد. درآمد حاصل از این مالیات‌ها برای تأمین مالی پروژه‌هایی مانند فاز ۲ توسعهٔ بیمارستان برنابی، مراکز سلامت جامعه، مسکن مقرون‌به‌صرفه و بهبود زیرساخت‌ها استفاده خواهد شد. علاوه بر این، این مالیات‌ها طرح‌های سیاست‌گذاری ما ازجمله مهدکودک ۱۰ دلار در روز در سراسر استان، با هدف نهایی مهدکودک رایگان همگانی، افزایش خدمات و فراوانی ترانزیت، و اجرای حمل‌ونقل عمومی رایگان در سراسر استان را تأمین مالی خواهد کرد.
ورشکستگی و تخلفات برخی صرافی‌ها، که به‌دلیل تحریم‌ها تنها راه انتقال پول برای اغلب اعضای جامعهٔ ایرانی-کاناداست، زیان‌های مالی سنگینی به صدها خانوادهٔ ایرانی وارد کرده و در تازه‌ترین مورد پنج میلیون دلار خسارت به بار آورده است. در صورت راهیابی به مجلس قانونگذاری، چه گام مشخصی برای حمایت از مالباختگان و جلوگیری از تکرار چنین رخدادهایی برخواهید داشت؟
خانواده‌های ایرانی-کانادایی نباید مجبور باشند بین حمایت از اقوام خود و در معرض خطر قراردادن پس‌اندازهایشان یکی را انتخاب کنند. من با خانواده‌های متضرر، سازمان‌های جامعه، ارائه‌دهندگان خدمات حقوقی رایگان و مقامات ذی‌ربط برای ایجاد یک مرکز هماهنگ اطلاع‌رسانی و مرجع همکاری خواهم کرد. این مرکز به قربانیان کمک می‌کند گزینه‌های قانونی خود را درک کنند، کلاهبرداری‌های مشکوک را گزارش دهند و در صورت لزوم اقدامات قانونی دسته‌جمعی را بررسی کنند.
علاوه بر این، من از مقررات بازدارنده‌ای که از پول مشتریان محافظت می‌کند، حمایت خواهم کرد. به‌عنوان مثال، پیگیری خواهم کرد که مشاغلِ انتقال پول، دربارهٔ نحوهٔ نگهداری و انتقال پول مشتریانشان، ملزم به نگهداری ذخایر مالی کافی، جداسازی وجوه مشتریان از وجوه عملیاتی در صورت لزوم، و ارائهٔ حساب‌و کتاب شفاف و استانداردشده باشند.
درنهایت، دولت بریتیش کلمبیا در سال ۲۰۲۳ قانون مشاغل خدمات مالی (Money Services Businesses Act) را تصویب کرد که نظارت استانی بر مشاغل انتقال پول را تقویت می‌کند. بااین‌حال، این قانون هنوز لازم‌الاجرا نشده است. این بدان معناست که اگرچه قانون در مجلس تصویب شده، اما هنوز فعال، قانوناً الزام‌آور یا قابل‌اجرا نیست. من دولت استانی را تحت فشار قرار خواهم داد تا این قانون را لازم‌الاجرا کرده و اجرای چارچوب نظارتی مؤثری برای این قانون را در اولویت قرار دهد. این چارچوب باید شامل الزامات ثبت‌نام مناسب، بررسی‌های سوءپیشینه و مالکان، بررسی‌های مستقل انطباق، جریمه‌های معنی‌دار برای تخلفات، و اختیار تعلیق کسب‌وکارهایی باشد که خطرات جدی برای مصرف‌کنندگان ایجاد می‌کنند.
بر اساس آمارهای 338Canada در حوزهٔ «برنابی ایست»، نمایندهٔ فعلی ان‌دی‌پی حدود ۴۶ درصد، نامزد محافظه‌کار ۴۱ درصد و حزب سبز ۱۰ درصد آرا را در اختیار دارند و شانس پیروزی محافظه‌کاران به ۲۴ درصد رسیده است؛ یعنی فاصلهٔ دو حزب اول تنها ۵ درصد است، درحالی‌که سهم آرای حزب سبز ۱۰ درصد برآورد می‌شود. اگر رأی حامیان محیط زیست و عدالت اجتماعی به شما، به پیروزی نامزد محافظه‌کار با اختلاف اندک منجر شود، آیا به اهداف زیست‌محیطی و اجتماعی خود شما آسیب نخواهد زد؟ پاسختان به طرفداران «رأی استراتژیک» چیست؟ و در پایان، چرا مردم باید در ۲۴ اکتبر به شما رأی بدهند
وقتی رقابت نزدیک است، رأی‌دهندگان نگران‌اند که حمایت از نامزدی که بهترین بازتاب‌دهندهٔ ارزش‌های آن‌هاست ممکن است به انتخاب کسی کمک کند که با سیاست‌هایش مخالف‌اند. اما من از رأی‌دهندگان می‌خواهم بررسی کنند که آیا ما فقط برای جلوگیری از بدترین نتیجه رأی می‌دهیم، یا رای می‌دهیم تا نتیجه بهتری ایجاد کنیم؟
رأی‌دهی استراتژیک فرض می‌کند تنها انتخاب معنی‌دار بین دو حزب با بیشترین آراست. اما زمانی که رأی‌دهندگان به‌طور مستمر از نامزدها و ایده‌هایی که به آن باور دارند دست می‌کشند، چون به آن‌ها گفته می‌شود گزینهٔ مورد علاقهٔ‌شان نمی‌تواند برنده شود، گزینه‌های جایگزین هرگز شانس عادلانه‌ای برای رشد پیدا نمی‌کنند. ما ریسک گرفتارشدن در یک سیستم دوحزبی مشابه ایالات متحده را به جان می‌خریم که در آن مردم از روی ترس رأی می‌دهند نه امید، و مسائل مهم کنار زده می‌شوند چون احزاب فرض می‌کنند آن رأی‌دهندگان جای دیگری برای رفتن ندارند.
حزب سبز بریتیش کلمبیا پلتفرمی در دست دارد که به‌نفع شهروندان در تمامی رده‌های سنی است. برای خانواده‌های جوان، این شامل اجرای مهدکودک ۱۰ دلار در روز در سراسر استان و حرکت به‌سمت مهدکودک رایگان همگانی است. برای سالمندان، این شامل افزایش کمک‌هزینه‌های اجاره‌بها برای قشر کم‌درآمد از طریق برنامهٔ SAFER و افزایش بودجه برای تخت‌های مراقبت طولانی‌مدت در سراسر استان است. در بخش بهداشت و درمان، ما متعهد به رسیدگی به دسترسی به مراقبت‌های اولیه و ازدحام بخش اورژانس با ایجاد یک مرکز جامع سلامت در هر حوزهٔ انتخابی هستیم. و درنهایت، ما متعهد به حفاظت از کرهٔ زمین با کاهش وابستگی به خودرو از طریق اجرای حمل‌ونقل عمومی رایگان، با تناوب بالا و سریع هستیم.
علاوه‌براین، حزب سبز متعهد به اجرای نمایندگی تناسبی (Proportional Representation) است تا انتخابات آینده عادلانه‌تر باشد و مردم فشار کمتری برای رأی‌دهی استراتژیک احساس کنند و بتوانند به هر کسی که بیشترین همسویی را با او دارند، رأی دهند. درنهایت، به‌ازای هر رأیی که حزب سبز کسب می‌کند، ما ۱٫۸۹ دلار از Elections BC به‌عنوان بودجه دریافت می‌کنیم. بنابراین با رأی‌دادن به حزب سبز، شما به یک حزب مردمی کمک می‌کنید تا برای انتخابات بعدی بودجه جمع‌آوری کند و از متفکران پیشرو و مستقل در مجلس حمایت کنید.
رأی‌دادن برای آینده‌ای که به آن باور دارید، یک اقدام دموکراتیک قدرتمند است. اگر معتقدید برنابی شایستهٔ صدایی قوی‌تر برای زندگی مقرون‌به‌صرفه، مراقبت‌های بهداشتی در دسترس، حمل‌ونقل عمومی قابل‌اطمینان و اقدام معنی‌دار اقلیمی است، از شما می‌خواهم کنار من بایستید. در ۲۴ اکتبر، فقط علیه آنچه از آن می‌ترسید، رأی ندهید. به جامعه‌ای که می‌خواهید بسازید، رأی دهید. به نماینده‌ای رأی دهید که گوش می‌دهد، سؤالات سخت می‌پرسد و برای راه‌حل‌های کاربردی تلاش می‌کند. باعث افتخار من خواهد بود که حمایت شما را جلب کنم.