سه‌شنبهٔ همین هفته، ۳۰ آوریل، جیسون کِنی، به‌عنوان نخست‌وزیر جدید استان آلبرتا سوگند یاد کرد و همان‌طور که در کمپین انتخاباتی‌اش قول داده بود، به‌فاصلهٔ یک ساعت پس از در اختیار گرفتنِ قدرت، لایحهٔ ۱۲ (Bill 12) را قانونی اعلام نماید، و دقیقاً چنین کرد. لایحهٔ ۱۲، یا به‌عبارتی «مصوبهٔ حفظ رفاه اقتصادی کانادا» که اصطلاحاً قانون «بستن شیرها» یا «شیرها را ببندید» (turn off the taps legislation) نیز نامیده می‌شود، بهار سال گذشته توسط دولت سابق این استان، ریچل ناتلی، ارائه شده بود اما، هنوز به‌تصویب نرسیده بود. هدف از ارائهٔ لایحهٔ یادشده آن بوده است که آلبرتا توانِ تلافی کردن در قبال سخت‌گیری‌های بریتیش کلمبیا برای انتقال مواد نفتی را داشته باشد. بر اساس این لایحه که کِنی به‌صورت ضرب‌العجل آن را به‌تصویب رسانده، اما گفته است که الزاماً قرار نیست بلافاصله مورد استفاده قرار گیرد و به‌عبارتی اجرایی شود، دولت آلبرتا می‌تواند به کامیون‌داران، شرکت‌های نفتی و کارکنان خط آهن دستور دهد چه میزان محصول نفتی و چه وقت تولید کنند و افراد و شرکت‌هایی که تخلف کنند، بین یک تا ده میلیون دلار در روز جریمه خواهند شد. کِنی گفته است قصد دولتش از اعلام این قانون کاهش صدور مواد نفتی به بریتیش کلمبیا نبوده است، بلکه هدف آن است که توان آلبرتا برای در اختیار داشتنِ ارزش منابعش، حفظ شود.

خبر فوق، واکنش‌های جالبی را در پی داشت. اندرو ویوِر، رهبر حزب سبز بی‌سی، سخنان جیسون کِنی را هارت و پورت کردن به سبک ترامپ خواند! در حالی‌که جان هورگان، نخست‌وزیر بی‌سی، حتی با وجود آنکه خبرنگار سعی می‌کرد عبارت «هارت و پورت کردن» را در دهانش بگذارد، در پاسخ به این سؤال که آیا فکر نمی‌کنید کِنی فقط سر و صدای بیخودی راه انداخته است، گفت که او قصد دعوا و اظهار نظرات تحریک‌آمیز ندارد و مایل است که رودررو با همتای آلبرتایی‌اش در این‌باره صحبت و مذاکره کند. دیوید اِبی، دادستان کل بی‌سی، گفته است که دولت استانش تصویب لایحهٔ ۱۲ را به‌طور قانونی به چالش خواهد کشید چرا که آلبرتا حق ندارد تصمیم بگیرد به کدام استان مواد نفتی می‌دهد و به کدام نه. البته دولت بریتیش کلمبیا سال گذشته تلاش کرد که لایحهٔ ۱۲ را به‌عنوان مورد خلاف قانون اساسی به چالش بکشد، اما قاضی در آن زمان پرونده را رد کرد، چون لایحه هنوز تصویب نشده بود.    

جیسون کِنی، چند روز پیش از انتخابات آلبرتا، در ادامهٔ شاخ و شانه کشیدن‌هایش برای بی‌سی که در مقابل گسترش خط لولهٔ نفت مقاومت می‌کند، و با اشاره به گفتهٔ شهردار ونکوور، کندی استوارت، که اظهار امیدواری کرده است که ونکوور تا سال ۲۰۴۰ به شهری بدونِ کربن بدل شود، گفته بود که «اگر دولت نیودموکراتِ بریتیش کلمبیا همچنان به جلوگیری از انتقال انرژی ما ادامه دهد، ما با کمال میل ونکوور را تا سال ۲۰۲۰ به شهری عاری از کربن تبدیل خواهیم کرد!»

پیش‌بینی می‌شود که اگر آلبرتا قانون مذکور را اجرا کند و شیرها را به روی بریتیش کلمبیا ببندد، احتمال دارد بهای بنزین در مترو ونکوور از لیتری ۲ دلار هم بگذرد. هر چند به‌نظر می‌رسد حرف‌های دولت جدید آلبرتا تا عمل فاصلهٔ زیادی داشته باشد، باید دید نتیجهٔ این دوئل بین دولت‌های همسایه، و دخالت/پادرمیانیِ‌ احتمالی دولت فدرال، نهایتاً چه سرنوشتی برای پروژهٔ گسترش خط لولهٔ نفت رقم خواهد زد.

نوشته یادداشت سردبیر: الوعده وفای نخست‌وزیر آلبرتا به سبک ترامپ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

هومن کبیری پرویزی – ونکوور

سه‌شنبهٔ گذشته آلبرتا انتخاباتی فراموش‌نشدنی را پشت سر گذاشت و حزب محافظه‌کار متحد (UCP) با پیروزی چشمگیری قدرت را از دستان «دولتِ تصادفی» دموکرات نوین، به‌زعم جیسون کِنی نخست‌وزیر جدید این استان، خارج کردند. هر چند شکست دولت حاکم آلبرتا به سختیِ شکست لیبرال‌ها در انتاریو در مقابل محافظه‌کاران نبود و حزب دموکرات نوین با به‌دست آوردن کرسی‌های لازم در ادمونتون توانست به جایگاه اپوزیسیون رسمی در مجلس قانونگذاری این استان برسد، ولی این شکست آن‌قدر قاطع بود که بعید است تا مدتی طولانی حزب دموکرات نوین در آلبرتا بتواند به پیروزی دوباره در انتخابات فکر کند.

به‌دنبال برگزاری این انتخابات، مؤسسهٔ تحقیقاتی انگس رید، در نظرسنجی‌ای به بررسی دلایل پیروزی این حزب پرداخت [۱]. بر اساس یافته‌های این نظرسنجی، مهم‌ترین نگرانی آلبرتایی‌ها در این انتخابات وضعیت اقتصادی‌شان به‌ویژه نگرانی‌های فزاینده در صنایع نفت و گاز و عدم موفقیت در افزایش میزان فروش محصولات نفتی به بازار بوده است. مخاطبان این نظرسنجی، درست چند روز مانده به برگزاری انتخابات، مشکلات در صنایع نفت و گاز و مناقشه بر سر کشیدن خط لولهٔ مشتقات نفتی از طریق بریتیش کلمبیا را مهم‌ترین مشکل استانشان دانستند، حتی مهم‌تر از مواردی چون بیکاری، نظام بهداشت و درمان، آموزش و مالیات.

خلاصهٔ یافته‌‌های این نظرسنجی در نمودار زیر آمده است:

آلبرتایی‌های نگران از شرایط اقتصادی استان محل سکونتشان، در پاسخ به پرسشی که چه کسی می‌تواند مشکلات اساسی اقتصادی استانشان را مدیریت کند، قاطعانه جیسون کِنی را برگزیدند. بیش از نیمی از مخاطبان این نظرسنجی در پاسخ به سه پرسش دربارهٔ اینکه چه کسی می‌تواند مشکلات صنایع نفت و گاز را مدیریت کند؟ چه کسی می‌تواند شغل‌های بیشتری برای آلبرتایی‌ها فراهم کند؟ و چه کسی می‌تواند به‌طور کلی همهٔ ابعاد اقتصادی این استان را مدیریت کند؟ جیسون کِنی را برگزیدند و حتی در پاسخ به این پرسش که چه کسی می‌تواند طبقهٔ کارگزاران عادی را نمایندگی کند هم نزدیک به نیمی از مخاطبان (۴۷ درصد) باز جیسون کِنی را برگزیدند. حال آنکه احزاب محافظه‌کار عموماً توسط عامهٔ مردم به در نظر نگرفتن مشکلات طبقهٔ عادی و متوسط شهرت دارند و عموماً احزاب چپ‌گرا به دفاع از حقوق این طبقه‌ها شناخته می‌شوند. ولی ریچل ناتلی و حزب دموکرات نوین آلبرتا، تنها نظر موافقِ ۳۶ درصد مخاطبان این نظرسنجی را داشتند. خلاصهٔ این موارد در نمودار زیر آمده است:

به‌جز این، آلبرتایی‌ها جیسون کِنی را همچنین برای ایستادگی برای منافع استانشان در مقابل دولت فدرال قابل‌تر دیدند.

هرچند حزب دموکرات نوین نتوانست قدرت را حفظ کند و ریچل ناتلی رهبر این حزب در حل مشکلات اقتصادی استان به‌ویژه مشکلات صنایع نفت و گاز ناموفق بود، ولی از دید آلبرتایی‌ها درصد مقبولیت او به‌عنوان رهبر حزب به درصد مقبولیت جیسون کِنی، نخست‌وزیر آتی این استان، بسیار نزدیک است. درصد مقبولیت رهبران احزاب مختلف آلبرتا در نمودار زیر نشان داده شده است:

اینکه عدم موفقیت ریچل ناتلی در رفع مشکلات صنایع نفت و گاز آلبرتا تا چه حد در توان او در جایگاه نخست‌وزیر استان و تا چه حد به‌دلیل مخالفت‌های جان هورگان، نخست‌وزیر بریتیش کلمبیا، و مسائل دیگر، خارج از توان او بوده جای بحث و بررسی دارد، ولی نتایج این نظرسنجی نشان می‌دهد که آلبرتایی‌ها حکم خودشان را در این زمینه صادر کرده‌اند. ۴۶ درصد آلبرتایی‌ها با این گزاره که «ریچل ناتلی به‌اندازهٔ کافی برای دفاع از منافع استان در حوزهٔ صنایع نفت و گاز تلاش نکرده است»، «کاملاً موافق‌» بوده‌اند، ۱۲ درصد آن‌ها هم با آن «موافق» بوده‌اند و تنها ۲۰ درصد آنان با این گزاره «کاملاً مخالف» بوده‌اند. پاسخ به این پرسش در نمودار زیر جمع‌بندی شده است.

انتخاب جیسون کِنی، چه پیامدهایی برای بریتیش کلمبیا دارد؟

همان‌طور که در بالا اشاره شد، وضعیت نامناسب صنایع نفت و گاز آلبرتا و عدم توفیق ریچل ناتلی در افزایش فروش مشتقات نفتی این استان، مهم‌ترین عامل سقوط دولت او بود. یکی از دلایل اصلی این ناکامی هم مخالفت صریح دولت بریتیش کلمبیا با کشیده شدن خط لولهٔ مشتقات نفتی آلبرتا به بریتیش کلمبیا برای صدور از طریق بندر برنابی در بریتیش کلمبیا بود که نهایتاً به خرید پروژهٔ خط لوله توسط دولت فدرال کانادا انجامید. البته این پروژه هنوز هم به‌دلیل مخالفت‌های دولت بی‌سی و اقوام اولیه راه به جایی نبرده است. اختلاف بین دو نخست‌وزیر استان‌های همجوار بریتیش کلمبیا و آلبرتا سرانجام لاینحل باقی ماند. در طول مدت کمپین انتخاباتی، جیسون کِنی، نخست‌وزیر آتی استان آلبرتا، مصرانه ناتلی را به کم‌کاری در این زمینه متهم کرد و در عین حال از تهدید بریتیش کلمبیا هم کوتاهی نمی‌کرد. او در جمعهٔ پیش از برگزاری انتخابات استانی آلبرتا در جمع هوادارانش در ادمونتون و در واکنش به قول کندی استوارت، شهردار ونکوور، برای دستیابی به هدف تبدیل شهر ونکوور به شهری بدون کربن در سال ۲۰۴۰، وعدهٔ «بستن شیر بنزین» بریتیش کلمبیا «به‌فاصلهٔ یک ساعت» پس از ادای سوگند نخست‌وزیری را تکرار کرد و با اشاره به نقش کندی استوارت، نمایندهٔ فدرال پیشین حوزهٔ جنوب برنابی، و حزب متبوعش در مخالفت با طرح خط لولهٔ مشتقات نفتی گفت: «اگر نیودموکرات‌های بریتیش کلمبیا به بلوکه کردن انرژی ما ادامه بدهند، ما با خوشحالی شهری بدون کربن را در سال ۲۰۲۰ به آن‌ها هدیه می‌دهیم.»

هر چند بسیاری از کارشناسان چنین وعده و اظهاراتی را بیشتر خودنمایی و وعده‌های انتخاباتی نه‌چندان عملی ارزیابی می‌کنند و حتی از لحاظ اقتصادی به زیان آلبرتا قلمداد می‌کنند [۲]، ولی چیزی که روشن است این است که جیسون کِنی شمشیر را برای بی‌سی از رو بسته است. هر چند چنین موضعی در استانی که در حال حاضر صنایع نفت و گاز برای مردمش از داشتن شغل مهم‌تر شده است، کاملاً قابل درک است، ولی عملی بودن چنین مواضع تندی در سطح بین استانی و فدرال چندان عملی به‌نظر نمی‌رسد.

در هر حال، با توجه به اینکه مدت زمان زیادی به آن «ساعت موعود» آقای کِنی باقی نمانده و دولت او در سی‌ام آوریل سوگند یاد خواهد کرد، می‌توان خیلی زود دریافت که او چقدر در تحقق وعده‌اش برای تبدیل شهر ونکوور به شهری عاری از کربن در سال ۲۰۲۰ مصم است!

[۱] وب‌سایت مؤسسهٔ تحقیقاتی انگس رید

[۲] وب‌سایت گلوبال نیوز

نوشته زلزلهٔ سیاسی در آلبرتا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.