علیرضا فدایی – ونکوور
لطفاً خودتان را معرفی کنید و دربارهٔ سابقهٔ ورزشی و تحصیلیتان بگویید.
من محسن یکهروستا، بازیکن سابق تیمهای گلگهر سیرجان، شهرداری بندرعباس، نفت و گاز گچساران، چوکای تالش، نود ارومیه و سایر تیمهای لیگ دستهٔ اول و دوم کشور هستم.
مدرک کارشناسی تربیت بدنی با گرایش آمادگی جسمانی حرفهای دارم و سالها در زمینهٔ ورزش حرفهای فعالیت کردهام.
شروع فوتبال شما چگونه بود؟
فوتبال حرفهای خودم را از باشگاه شاهین تهران و زیر نظر زندهیاد جعفر کاشانی آغاز کردم. فوتبال از همان ابتدا بخش مهمی از زندگی من بوده و مسیر حرفهای زندگی مرا شکل داده است.
تغییرات فوتبال ایران را چگونه ارزیابی میکنید؟
بهنظر من، فوتبال ایران بهدلیل کمبود زیرساختها و مدیریت ضعیف، در سالهای اخیر دچار پسرفت شده است. افزایش چشمگیر قراردادها و شکلگیری مافیای فوتبال نیز تأثیر منفی زیادی بر روند رشد فوتبال گذاشته است.
اگر به پانزده سال گذشته نگاه کنیم، میبینیم که در بسیاری از موارد، همان مربیان در تیمهای مختلف حضور داشتهاند و همان بازیکنان نیز میان تیمها جابهجا شدهاند. در نتیجه، فرصت کمتری برای ظهور استعدادهای جدید به وجود آمده است.
این موضوع را میتوان در تیم ملی نیز مشاهده کرد؛ جایی که در برخی موارد، بازیکنانِ مصدوم، بازیکنان نزدیک به چهل سال سن یا حتی بازیکنانی که در تیمهای باشگاهی خود نیمکتنشین بودهاند، فرصت حضور در مسابقات مهم را به دست آوردهاند.
این مشکل در ردههای پایه نیز وجود دارد. در زمان ما، رسیدن به تیمهای ملی پایه بسیار دشوار بود و بیشتر بازیکنان تنها با تکیه بر استعداد و تلاش خود پیشرفت میکردند. بسیاری از آنها نیز از طبقات ضعیف جامعه بودند. اما امروز، در برخی موارد، روابط شخصی، مسائل مالی و ارتباطات خارج از زمین فوتبال نقش پررنگتری پیدا کردهاند.
بهاعتقاد من، تا زمانی که شایستهسالاری جایگزین این چرخه نشود، نمیتوان انتظار پیشرفت واقعی فوتبال ایران را داشت.
در چه پستهایی بازی کردهاید؟
بیشتر در پستهای دفاع چپ و وینگر چپ بازی کردهام که دلیل اصلی آن، چپپابودنم بوده است.
بازیکنان مورد علاقهٔ شما چه کسانیاند؟
در فوتبال ایران، کریم باقری، علی کریمی، علی دایی و فرهاد مجیدی را تحسین میکنم.
دلیل علاقهٔ من به این بازیکنان، فقط توانایی فنی آنها نیست، بلکه شخصیت، منش، شجاعت و ارتباط آنها با مردم نیز برای من اهمیت زیادی دارد.
در فوتبال جهان نیز پائولو مالدینی، کافو و لیونل مسی از بازیکنان مورد علاقه مناند.
کدام نسل فوتبال ایران را بیشتر دوست دارید؟
نسل جام جهانی ۱۹۹۸ برای من جایگاه ویژهای دارد. بازیکنان آن نسل از کیفیت فنی بالایی برخوردار بودند؛ بسیاری از آنها لژیونر بودند و مهمتر از همه، همیشه در کنار مردم قرار داشتند.
تیمهای محبوب شما کداماند؟
در فوتبال باشگاهی، استقلال و بارسلونا را دوست دارم و در سطح ملی طرفدار آرژانتین و ژاپن هستم.
دلیل علاقهٔ من به باشگاه استقلال، حضور اسطورههای بزرگی مانند زندهیاد ناصر حجازی و زندهیاد منصور پورحیدری است. افتخار این را نیز داشتم که در مقطعی زیر نظر زندهیاد منصور پورحیدری در تیم آلومینیوم اراک فعالیت کنم. ایشان علاوه بر دانش فنی، از نظر اخلاقی و انسانی نیز الگوی بزرگی بودند.
بارسلونا نیز همواره بهدلیل سبک بازی زیبا، فوتبال هجومی و حضور بازیکنان بزرگی مانند رونالدینیو، ژاوی، اینیستا و لیونل مسی برای من باشگاهی متفاوت بوده است.
فوتبال ژاپن بهدلیل نظم، برنامهریزی و کیفیت بالا برای من بسیار قابلاحترام است. بهعقیدهٔ من، فوتبال ژاپن فراتر از فوتبال آسیاست و جهان در آینده شاهد موفقیتهای بیشتری از این کشور خواهد بود.
فوتبال آرژانتین نیز برای من نماد تعصب، اتحاد و جنگیدن برای مردم و پرچم کشور است.
نظرتان دربارهٔ جام جهانی اخیر چیست؟
جام جهانی نشان داد که در فوتبال مدرن، نظم، برنامهریزی، کار گروهی و روحیه جنگندگی تا چه اندازه در موفقیت تیمها اهمیت دارد.
فوتبال کانادا را چگونه ارزیابی میکنید؟
فوتبال کانادا با سرعت زیادی در حال پیشرفت است و سرمایهگذاری و برنامهریزی مناسبی در این زمینه شده است. فوتبال ایران نیز از استعدادهای فراوانی برخوردار است، اما برای رشد بیشتر به مدیریت بهتر و زیرساختهای مناسبتری نیاز دارد.
در فوتبال کانادا چه فعالیتی دارید؟
در حال حاضر در آکادمی Ares Football Academy و لیگ FVSL (Fraser Valley Soccer League) فعالیت میکنم.
بهنظر من، این مجموعه بهدلیل کیفیت بالای تمرینات هفتگی، حضور مربیانی که سابقهٔ بازی در سطوح مختلف فوتبال ایران را داشتهاند و همچنین برگزاری اردوهای سالیانه در اروپا برای ردههای پایه، از سطح بسیار خوبی برخوردار است.
ویژگیهای یک مربی خوب چیست؟
یک مربی خوب باید دانش فنی، شخصیت، نظم، صداقت و توانایی برقراری ارتباط مؤثر با بازیکنان را داشته باشد. یک مربی بزرگ فقط بازیکن تربیت نمیکند، بلکه انسانهای بهتری میسازد.
اگر چیزی دربارهٔ سوابقتان از قلم افتاده، لطفاً بفرمایید؟
علاوه بر فوتبال، سالها در رشته کوهنوردی فعالیت کردهام و سابقهٔ صعودهای برونمرزی نیز دارم.
همچنین دارای مدرک مربیگری درجهٔ یک تنیس روی میز آسیا هستم و در حوزهٔ آمادگی جسمانی، حرکات اصلاحی و توانبخشی فعالیت میکنم.
ورزش برای من فقط رقابت نیست، بلکه مسیری برای ساختن شخصیت، انضباط فردی و رشد انسان است.
با سپاس از وقتی که برای این گفتوگو گذاشتید.