برادرم خسرو

کارگردان: احسان بیگلری

تهیه‌کننده: سعید ملکان

سال ساخت: ۱۳۹۴

اجتماعی

۹۶ دقیقه

داستان فیلم: خسرو (شهاب حسینی) مرد جوانی است که به بیماری دوقطبی مبتلاست و باید مدتی را در خانهٔ برادرش، ناصر (ناصر هاشمی) و همسرش (هنگامه قاضیانی) بگذارند. اما رفتارهای عجیب و کودکانهٔ خسرو آرامش خانهٔ ناصر را از بین می‌برد و…

بازیگران: شهاب حسینی، ناصر هاشمی، هنگامه قاضیانی

سایر عوامل: نویسندگان: احسان بیگلری، پریسا هاشم‌پور/ مدیر فیلم‌برداری: محمدرضا جهان‌پناه / مشاور کارگردان: کیومرث پوراحمد / تدوین: مصطفی خرقه‌پوش

دربارهٔ فیلم: حسین معززی‌نیا منتقد سینما دربارهٔ فیلم گفته است که برادرم خسرو، اولین فیلم بلند احسان بیگلرى فیلم گرم و مؤثرى است، بازتاب طراوت و جوانى ذهن نسل تازهٔ سینماگر ایرانى. نسلى که خوشبختانه قرار نیست مثل نسل قبل، بهترین سال‌هاى عمرش را پاى تکرار و تقلید از فیلمسازان جایزه‌بگیر تلف کند و از همین ابتدا دارد تلاش مى‌کند قصه بگوید و تماشاگرش را در سالن سینما پیدا کند.

فیلم نامزد دریافت سیمرغ بهترین کارگردانی و بهترین فیلم در بخش نگاه نوی جشنوارهٔ فجر ۳۴ و برندهٔ جایزهٔ بهترین استعداد درخشان (بهترین فیلم اول) از جشن منتقدین و نویسندگان شد.

زمان: ٢٢ و ٢۶ اكتبر با همكارى سينماتك ونكوور و مركز فرهنگى فينيكس

مکان: سالن سینماتک در آدرس ‎ 1131 Howe Street, Vancouver, BC V6Z 2L7

* * * * *

یک شهروند کاملاً معمولی

کارگردان: مجید برزگر

تهیه‌کننده: مجید مدرسی و سعید آرمند

سال ساخت: ۱۳۹۴

اجتماعی

۱۰۰ دقیقه

بازیگران: سورن مناساکانیان، شادی کرم‌رودی، ناهید حدادی، اردشیر مهرآبادی، محمد باقر صفانور، سعید آبیاری، پاشا جمالی، مرتضی نفری، تقی هاتفی، محمد‌ کعبین

داستان فیلم: آقای صفری ۸۳ ساله، کارمند بازنشستهٔ اداره‌ٔ پست که در شهرکی قدیمی در تهران زندگی می‌کند، پس از مرگ همسرش تنهاست. تنها پسرش که خارج از ایران است تصمیم دارد او را برای دیدار و مداوا به کانادا دعوت کند. مقدمات این سفر، زندگی آرام و معمولی او را کمی به هم می‌ریزد…

سایر عوامل: نویسنده: مجید برزگر / مدیر فیلم‌برداری: امین جعفری / مدیرصدابرداری: یدالله نجفی / طراح صحنه و لباس: لیلا نقدی پری

دربارهٔ فیلم: «یک شهروند کاملاً معمولی» به گفتهٔ خود کارگردان در کنار «فصل باران‌های موسمی» و «پرویز»، که دو سال پیش در برنامهٔ نمایش فیلم پلان ونکوور اکران شد، سه‌گانهٔ ناخواسته‌ای را تشکیل می‌دهند که ساختاری مشابه دارند و بخش مهمی از قصه‌شان در یک «شهرک‌» می‌گذرد.

فیلم «یک شهروند کاملاً معمولی» که محصول مشترک سینمای ایران و جمهوری چک است، تاکنون در چندین جشنوارهٔ بین‌المللی از جمله پنجاه‌ و یکمین دورهٔ جشنوارهٔ شیکاگو، پنجاه‌ و ششمین جشنوارهٔ فیلم «تسالونیکی» در کشور یونان، بیستمین جشنوارهٔ فیلم «کرالا» در هند و جشنوارهٔ زردآلوی طلایی ارمنستان حضور داشته است. سورن مناساکانیان، شادی کرم‌رودی و ناهید حدادی بازیگران اصلی این فیلم‌اند.

استیفن فاربر در هالیوود ریپورتر معتقد است بازی خوب مناساکانیان، سکون و ملال ناشی از تکرار در زندگی شخصیت مرکزی فیلم را باورپذیر و پذیرفتنی کرده است. او همچنین افزوده است که کارگردانی برزگر مشکلات زندگی مدرن شهری در تهران امروز نظیر بروکراسی و سردی در روابط اجتماعی را به‌طور زیرکانه‌ای بازتابانده است. آلیسا سایمون منتقد ورایتی نیز کار فنی فیلم‌بردار بااستعداد فیلم را ستود که در ادامهٔ رنگ‌های آبی و خاکستری و قهوه‌ای فیلم «پرویز»، در اینجا برگ‌های طلایی پاییز را روی سنگ‌فرش‌های سیمانی شهر نقاشی کرده است.

زمان: ٢٢ و ٢۶ اكتبر با همكارى سينماتک ونكوور و مركز فرهنگى فينيكس

مکان: سالن سینماتک در آدرس ‎ 1131 Howe Street, Vancouver, BC V6Z 2L7

* * * * *

ایتالیا ایتالیا

نویسنده و کارگردان: کاوه صباغ‌زاده

تهیه‌کننده: مهدی صباغ‌زاده

سال ساخت: ۱۳۹۵

کمدی موزیکال – فانتزی

۱۰۰ دقیقه

بازیگران: حامد کمیلی، سارا بهرامی، فرید سجادی حسینی، همایون ارشادی

داستان فیلم: نادر برف‌کوبان که عاشق ایتالیاست، به شکلی اتفاقی برای بازی در یک فیلم فراخوانده می‌شود و همین زمینهٔ آشنایی و ازدواجش را با برفا، دختری که دستیار کارگردان فیلم است، فراهم می‌کند. او بعد از ازدواج، از تمام رویاهای ایتالیایی‌اش دست می‌شوید و زندگی سردی را در پیش می‌گیرد…

دربارهٔ فیلم: رضا حسینی منتقد مجلهٔ هنر و تجربه دربارهٔ «ایتالیا ایتالیا» نوشته است: «به‌عنوان نخستین فیلم کارنامهٔ کاوه صباغ‌زاده در مقام کارگردان، نه فقط یکی از متفاوت‌ترین فیلم‌های سی و پنجمین دورهٔ جشنوارهٔ فجر، بلکه می‌توان آن را یکی از تجربه‌های نوی سینمای ایران در سال‌های اخیر تلقی کرد؛ فیلمی که به‌راحتی می‌تواند جایی از سینمای بدنه و تجاری ایران را به‌درستی و به‌دور از ابتذال پُر کند و در گیشه با استقبال تماشاگران مواجه شود؛ فیلمی که بر اساس شناخت درست از سینما و داستان‌گویی ساخته شده و البته با فراتر رفتن از این قلمروها – که آشکارا برای سازنده‌اش کافی نبوده – به اثری درخور توجه بدل شده است». پویان عسگری منتقد روزنامهٔ سینما نیز در تمجید از فیلم آورده است: «آغوشتان را باز کنید و قطب‌نمای عاطفی‌تان را با «ایتالیا ایتالیا» کاوه صباغ‌زاده تنظیم. فیلمی در سینمای ایران ساخته شده که به احساسات و حساسیت‌های رمانتیک آدم‌ها بها می‌دهد. منظور احساسات عاطفی یک زوج از شروع تا پایان یک رابطه است. آن‌چیزی که آن‌ها را خوشحال و راضی می‌کند و از هم منزجر و ناراضی. چیزی شبیه به «هامون» داریوش مهرجویی… در سینمایی که کم و ترسان به نمایش رابطهٔ یک «زوج» تمایل نشان می‌دهد و تجربهٔ «زندگی» درون فیلم‌ها اندک است، باید قدر «ایتالیا ایتالیا» را دانست.» کیوان کثیریان دیگر منتقد سینمایی نوشته است: «وسط امواج منفی سهمگین این روزها و این سال‌ها، حال خوب یک فیلم در سینمای ما کیمیاست. «ایتالیا، ایتالیا» فیلم خوبی است. یک قصهٔ ساده با موقعیت‌های جذاب و یک قالب نوآورانه کافی است که با فیلمی دیدنی طرف باشید… سارا بهرامی، پدیدهٔ بازیگری امروز سینمای ماست. تسلط بر حس و ارائهٔ توأمان و به اندازهٔ حس‌های متفاوت، چهرهٔ انعطاف‌پذیر و سمپاتیک و درک بالای موقعیت از جمله نکات عمدهٔ بازی بهرامی است.»

زمان: ۹ نوامبر ساعت ۸ شب

مکان: سالن اورگرین در آدرس ‎1205 Pinetree Way, Coquitlam, BC V3B 7Y3

نوشته گذری کوتاه بر فیلم‌های ایرانی روی پرده در ونکوور اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.