انتخابات رهبری حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا در سال ۲۰۲۶، یکی از حساس‌ترین و سرنوشت‌سازترین رویدادهای سیاسی در چند دههٔ اخیر در این استان به شمار می‌رود. این انتخابات که قرار است در ۳۰ مهٔ ۲۰۲۶ با معرفی رهبر جدید به پایان برسد، تنها یک رقابت درون‌حزبی ساده نیست؛ بلکه با توجه به شرایط فعلی، فرد پیروز بخت بالایی را برای به‌چالش‌کشیدن دولت ان‌دی‌پی و حتی شکست این حزب در انتخابات سال ۲۰۲۸ را خواهد داشت. با رشد بی‌سابقهٔ اعضای این حزب از ۷ هزار نفر به بیش از ۴۲ هزار نفر، محافظه‌کاران اکنون با امید زیادی به استقبال این رویداد می‌روند تا جانشین جان راستد را که در دسامبر گذشته در پی شورش نمایندگان این حزب استعفا داد، تعیین کنند.

در این مطلب به برخی مواردی که در مناظرهٔ اخیر نامزدهای رهبری این حزب مطرح شد و نیز مواضع نامزدها می‌پردازیم.

ظهور شگفت‌انگیز محافظه‌کاران و فروپاشی حزب بی‌سی یونایتد

برای درک اهمیت این رویداد، باید به زلزلهٔ سیاسی انتخابات استانی سال ۲۰۲۴ بازگردیم. تا پیش از آن، جناح راست میانه در انحصار حزب «بی‌سی یونایتد» (بی‌سی لیبرال سابق) به‌رهبری کوین فالکون بود. با این‌حال، نارضایتی‌های گسترده از سیاست‌های میانه‌روانه باعث شد پایگاه رأی‌دهندگان به‌سرعت به‌سمت حزب محافظه‌کار متمایل شود و در نهایت اعلام خروج حزب بی‌سی یونایتد از انتخابات سال ۲۰۲۴ از سوی کوین فالکون، میخ آخر را بر تابوت این حزب کوبید و به فروپاشی کامل بی‌سی یونایتد انجامید. این اقدامِ کوین فالکون از یک‌سو مورد حمایت محافظه‌کارانی قرار گرفت که شانسی بسیار بالاتر برای کنارزدن حزب حاکم بی‌سی ان‌دی‌پی پیدا کرده بودند و از سوی دیگر مورد اعتراض شدید تعداد زیادی از همکاران پیشین فالکون در این حزب قرار گرفت که او را به خیانت به حزبشان متهم می‌کردند.

اما حتی کناررفتن حزب بی‌سی یونایتد و یکپارچه‌شدن آرای محافظه‌کاران در استان هم نتوانست جلوی پیروزی حزب بی‌سی ان‌دی‌پی را بگیرد. حزب محافظه‌کار با اختلاف اندکی شکست خورد و به اپوزیسیون رسمی در مجلس قانونگذاری استان بدل شد.

ریشه‌های بحران داخلی، انشعاب نمایندگان و شورش علیه جان راستد

موفقیت چشمگیر و تاریخی حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا در کسب ۴۴ کرسی در انتخابات استانی ۲۰۲۴، خیلی زود جای خود را به تنش‌های عمیق درون‌حزبی داد. این حزب که در فاصلهٔ کوتاهی پیش از انتخابات برخی نامزدهایش را کنار گذاشته بود و آن‌ها را با نامزدهای پیشین حزب بی‌سی لیبرال جایگزین کرده بود، حالا به گروهی نامتجانس با طیفی از گرایشات سیاسی نمایندگان از راست میانه تا راست افراطی بدل شده بود.

جان راستد که معمار این پیروزی و احیای جناح راست در استان بود، در مدیریت این بدنهٔ بزرگ و یکپارچه‌نگه‌داشتنِ نمایندگان جدید حزب با چالش‌های جدی مواجه شد. سبک رهبری او که از سوی برخی منتقدان درون‌حزبی مبتنی بر تصمیم‌گیری‌های یک‌جانبه و حلقهٔ بستهٔ مشاوران توصیف می‌شد، رفته‌رفته بذر نارضایتی را در میان فراکسیون نمایندگان این حزب کاشت.

اولین شکاف بزرگ و علنی در مارس ۲۰۲۵ رخ داد؛ زمانی که دالاس برودی، یکی از چهره‌های کلیدی این حزب، اظهارات بسیار جنجالی و حاشیه‌سازی دربارهٔ بازماندگان مدارس شبانه‌روزی بومیان کانادا بیان کرد. جان راستد که تحت فشار شدید افکار عمومی و رسانه‌ها قرار داشت، برای حفظ اعتبار حزبش در سطح استان، فوراً برودی را اخراج کرد. این تصمیم اگرچه برای کنترل بحران گرفته شد، اما نتیجه‌ای معکوس در انسجام جناح راست داشت. برودی پس از اخراج، به‌همراه جمعی از حامیان تندروترِ خود دست به انشعاب زد و حزب جدیدی به نام «وان‌بی‌سی» (OneBC) را تأسیس کرد. این اتفاق باعث شد تا زنگ خطرِ شکسته‌شدن آرای جناح راست در حوزه‌های انتخاباتیِ کلیدی به صدا درآید.

با گذشت زمان، نارضایتی‌ها از راستد در درون حزب محافظه‌کار تشدید شد. بسیاری از نمایندگان احساس می‌کردند که از روندهای تصمیم‌گیری کلان کنار گذاشته شده‌اند و حزب از مسیر دموکراتیک خود خارج شده است. این اختلافات سرانجام در اواخر سال ۲۰۲۵ به نقطهٔ جوش رسید و به «شورش اکثریت نمایندگان» تبدیل شد.

در اوایل دسامبر ۲۰۲۵، حزب وارد یک بحران بی‌سابقه و تنش نفس‌گیر ۲۴ ساعته شد. نمایندگان معترض در برابر رهبر حزبشان صف‌آرایی کردند و در نهایت، در ۴ دسامبر ۲۰۲۵، هیئت‌مدیرهٔ حزب محافظه‌کار در اقدامی غافلگیرکننده، جان راستد را «از نظر حرفه‌ای ناتوان» برای ادامهٔ رهبری این حزب تشخیص داد و او را مجبور به کناره‌گیری کرد. پس از این رویداد، بلوک اصلی متشکل از ۳۹ نمایندهٔ باقیماندهٔ حزب، ترِوِر هالفورد را به‌عنوان رهبر موقت برگزیدند تا کشتی توفان‌زدهٔ حزب را به‌سمت انتخابات رهبری جدید هدایت کند.

کاهش تعداد نمایندگان حزب از ۴۴ کرسی اولیه به ۳۹ کرسی پس از این شورش، نشان‌دهندهٔ عمق شکاف و جدایی ۵ نماینده بود که یا به‌‌عنوان نمایندهٔ مستقل در مجلس درآمدند یا به جریان‌های حاشیه‌ای تمایل پیدا کردند. 

معرفی نامزدهای کلیدی و پیشینهٔ آن‌ها

هالفورد فرایند انتخابات رهبری این حزب را آغاز کرد، و واجدان شرایط، خود را برای این انتخابات نامزد کردند. با کناره‌گیری برخی نامزدها در مراحل اولیه، حالا پنج نامزد اصلی در رقابت رهبری حزب محافظه‌کار بی‌سی حضور دارند:

۱. ایان بلک (Iain Black): وزیر پیشین کابینهٔ بی‌سی لیبرال و مدیر ارشد تجاری، که معتقد است نیازی به کوتاه‌آمدن از اصول محافظه‌کاری نیست، بلکه باید این اصول را با پیامی از امید و خوش‌بینی به مردم ارائه داد.

۲. کارولین الیوت (Caroline Elliott): مفسر سیاسی و نایب‌رئیس سابق بی‌سی یونایتد، که با شعار ریشه‌کن‌کردن ایدئولوژی‌های رادیکال از سیستم آموزشی و اجتماعی وارد میدان شده است.

۳. کری-لین فیندلی (Kerry-Lynne Findlay): وزیر سابق در دولت فدرال استفان هارپر و نمایندهٔ پیشین مجلس عوام از حزب محافظه‌کار که در انتخابات فدرال سال ۲۰۲۵ در حوزهٔ ساوث سوری-وایت راک کرسی‌اش را به رقیب لیبرالش واگذار کرد. او خود را تنها صدای واقعی بدنهٔ مردمی می‌داند که در برابر نخبگان و میانه‌روی ایستاده است.

۴. یوری فالمر (Yuri Fulmer): کارآفرین برجسته و رئیس سابق دانشگاه کپیلانو، که تمرکزش بر روی اقتصاد و ایجاد ائتلاف برای تضمین شکست NDP است.

۵. پیتر میلوبار (Peter Milobar): تنها نمایندهٔ فعلی در مجلس قانونگذاری استان در میان نامزدهای کنونی، که با تکیه بر رکورد بی‌نظیر پیروزی در ۸ انتخابات عمومی پیاپی (به‌عنوان عضو شورای شهر، شهردار کملوپس و نمایندهٔ مجلس استان) خود را باتجربه‌ترین فرد برای ادارهٔ استان بریتیش کلمبیا می‌داند.

مناظرهٔ جنجالی ونکوور: اشتراکات اندک، اختلافات عمیق

در روز جمعه، ۲۴ آوریل ۲۰۲۶، شبکه «کانادای قدرتمند و آزاد» میزبان اولین مناظرهٔ رسمی با حضور هر پنج نامزد نهایی بود.

تنها نقطهٔ اشتراک: هر پنج نامزد متفق‌القول اعلام کردند که در صورت پیروزی، قانون «اعلامیهٔ حقوق مردمان بومی» (DRIPA) را لغو خواهند کرد. آن‌ها همچنین همگی وعده دادند که اقتصاد استان را احیا کرده و امنیت عمومی را بهبود بخشند. اما توافق‌ها دقیقاً در همین نقطه به پایان رسید و مناظره به صحنهٔ تبادل آتش و درگیری‌های لفظی شدید تبدیل شد.

تقابل فالمر و الیوت: نبرد بر سر هویت محافظه‌کاری

یوری فالمر و کارولین الیوت شمشیر را برای هم از رو بستند. این دو از همان ابتدا حملات تندی را علیه یکدیگر آغاز کردند تا اعتبار محافظه‌کاری یکدیگر را زیر سؤال ببرند و سیاست‌های کلیدی خود را معرفی کنند:

• سیاست‌های بومیان و هویتی: فالمر اعلام کرد که دولت آینده به رهبری او «انتقال داوطلبانهٔ زمین و پول به جوامع بومی را متوقف خواهد کرد» تا شرایط مذاکرهٔ عادلانه فراهم شود. در مقابل، الیوت در بیانیهٔ پایانی خود وعده داد که «ایدئولوژی ان‌دی‌پی را از ریشه بیرون خواهد کشید.» او با انتقاد شدید از گفتمان فعلی گفت: «دولت ان‌دی‌پی و برخی از افراد روی این صحنه، از گذشتهٔ ما می‌ترسند و شرمسارند، و از این شرم برای تعریف آیندهٔ ما استفاده می‌کنند. آن‌ها ما را مهاجر (Settler)، استعمارگر و مهمانان ناخوانده در خانهٔ خودمان می‌نامند. تمام این‌ها متوقف خواهد شد.»
• حملات متقابل: فالمر، الیوت را متهم کرد که با محافظه‌کاران اجتماعی دشمنی دارد. او به غیبت الیوت در مناظرهٔ پیشین اشاره کرد؛ مناظره‌ای که از سوی یک سایت خبری برگزار می‌شد و دیوید ایبی (نخست‌وزیر) آن سایت را به ترویج برترپنداری نژاد سفید متهم کرده بود. فالمر با طعنه گفت: «[ایبی] مواضع تو را در مورد مسائل اجتماعی تأیید کرده و از تو بابت انصراف از آن مناظره تقدیر کرده است. چه احساسی داری که انتخاب دیوید ایبی باشی؟»
• دفاع و ضدحملهٔ الیوت: الیوت این حملات را رد کرد و گفت از ارزش‌های مسیحی و محافظه‌کاران اجتماعی در حزب استقبال می‌کند. او در پاسخ به فالمر گفت: «تو واقعاً باید دست از دریافت اطلاعاتت از بیانیه‌های مطبوعاتی ان‌دی‌پی برداری!» سپس الیوت، فالمر را به ریاکاری متهم کرد: «تو در کسب‌وکارت، وب‌سایت خود را پر از بیانیه‌های «به‌رسمیت‌شناختن اراضی بومیان» کردی و به‌محض ورود به این رقابت، آن‌ها را پاک کردی. به‌عنوان رئیس دانشگاه کپیلانو، از سیاست‌های تنوع، برابری و شمول (DEI) و استعمارزدایی حمایت کردی و خود و دانشجویانت را «مهاجران گناهکار در سرزمین‌های دزدیده‌شده» نامیدی. اگر تو هم مثل ان‌دی‌پی معتقدی که بریتیش کلمبیا نامشروع است، چگونه می‌خواهی از آن دفاع کنی؟»

این تبادل آتش به‌حدی بالا گرفت که ایان بلک مجبور به مداخله شد و هشدار داد: «ما باید به یاد داشته باشیم که دشمن واقعی، حزب ان‌دی‌پی است. اگر در این مسیر زیاده‌روی کنیم، خوراک خبری و ویدئوهایی تولید می‌کنیم که در ماه‌های آینده گریبانمان را خواهد گرفت.»

جنجال میانه‌روی: درس‌هایی از فروپاشی کوین فالکون

محور مهم دیگر مناظره، بررسی جهت‌گیری ایدئولوژیک حزب بود. ایان بلک استدلال کرد که می‌توان اصول محافظه‌کاری، مانند حق مالکیت خصوصی و اینکه مردم بهتر از دولت می‌دانند پولشان را چگونه خرج کنند، را با رویکردی خوش‌بینانه ارائه داد: «ما نیازی به حتی ذره‌ای سازش نداریم. آنچه کم داریم یک روایت جذاب و یک فرش قرمز است تا رأی‌دهندگانی که تاکنون به محافظه‌کاربودن فکر نکرده‌اند، به سمت ما بیایند.»

کری-لین فیندلی به‌شدت با این دیدگاه مخالفت کرد. او با اشاره به فروپاشی حزب بی‌سی یونایتد هشدار داد: «آخرین باری که شنیدم کسی می‌گفت برای پیروزی باید میانه‌رو باشیم، کوین فالکون بود. زمانی که او رهبری حزبی را بر عهده داشت که الیوت و میلوبار عضوش بودند، آن‌ها قوانینی مثل SOGI (گرایش جنسی و هویت جنسیتی)، DRIPA، تأمین امن مواد مخدر (Safe Supply) و جرم‌زدایی از مواد مخدر سخت را آوردند و کاروان آزادی را محکوم کردند.»

فیندلی همچنین خود را تنها صدای واقعی مردم دانست که از زورگویی «دولت‌های بزرگ، شرکت‌های بزرگ، نخبگان جهانی و عوامل داگ فورد» (اشاره‌ای کنایه‌آمیز به تیم کمپین الیوت) خسته شده‌اند.

ائتلاف جنجالی با وان‌بی‌سی (OneBC)

موضوع دیگری که به‌شدت مورد بحث قرار گرفت، توافق یوری فالمر با دالاس برودی، رهبر حزب «وان‌بی‌سی» بود. بر اساس این توافق، در صورت رهبری فالمر، حزب محافظه‌کار در ۵ حوزه نامزدی معرفی نمی‌کند تا راه برای پیروزی وان‌بی‌سی هموار شود.

فیندلی این توافق را زیر سؤال برد و گفت: «شما ۵ کرسی را تسلیم کرده‌اید. رأی‌دهندگان به‌دنبال یک مبارز و قهرمان‌اند، نه کسی که سازش می‌کند.»

اما فالمر با قدرت از تصمیم خود دفاع کرد: «من ترجیح می‌دهم ۵ نماینده از آن حزب در مجلس داشته باشیم تا ۵۰ نماینده از ان‌دی‌پی. من برنامه‌ای برای اتحاد جناح راست دارم. این توافق روی کاغذ نوشته شده، امضا شده، مهر و موم شده و قطعی است و پیروزی ما را تضمین می‌کند. درحالی‌که دالاس برودی مرا به‌عنوان یک محافظه‌کار تأیید می‌کند، دیوید ایبی، کارولین [الیوت] را تأیید کرده است. همین برای فهمیدن ماجرا کافی است.»

دفاع میلوبار از کارنامهٔ خود

پیتر میلوبار نیز از سوی الیوت به‌خاطر رأی مثبت به قانون DRIPA در زمان عضویتش در حزب بی‌سی یونایتد مورد حمله قرار گرفت. الیوت صراحتاً گفت: «اولین کاری که دولت ما انجام خواهد داد، لغو لوایحی است که شما به آن‌ها رأی مثبت دادید.»

میلوبار در پاسخ گفت که حزب او در آن زمان بسیاری از لوایح مورد انتقاد الیوت را به‌شدت زیر سؤال برده بود. در مورد DRIPA نیز او اعتراف کرد که نمایندگان بی‌سی لیبرال «شاید نابخردانه» به حرف دولت دربارهٔ پیامدهای این قانون اعتماد کردند تا چرخ اقتصاد به حرکت درآید. او تأکید کرد: «من تنها فرد در این رقابتم که کرسی مجلس را در اختیار دارم و هر روز به‌همراه همکارانم در برابر تمام این سیاست‌های فاجعه‌بار ان‌دی‌پی می‌ایستم. تجربهٔ من به‌عنوان صاحب یک کسب‌وکار کوچک، عضو شورای شهر، شهردار کملوپس و نمایندهٔ مجلس استان، با رکورد شکست‌ناپذیر پیروزی در ۸ انتخابات، مرا برای رهبری و بازگرداندن استان به مسیر درست آماده کرده است.»

چشم‌انداز آینده و زمان‌بندی انتخابات

هرچند هنوز تا انتخابات سال ۲۰۲۸ را درازی در پیش است، اما با توجه به افول محبوبیت دیوید ایبی در ماه‌های اخیر و در صورتی که او نتواند چاره‌ای برای چالش‌های بسیار بزرگ پیش رویش بیندیشد، برندهٔ این رقابت فرصت مناسبی برای به‌چالش‌کشیدن حزب حاکم ان‌دی‌پی و تشکیل دولت آینده خواهد داشت، البته اگر بتواند از اشتباهات گذشتهٔ این حزب در دو سال اخیر درس بگیرد.

برگه‌های رأی‌گیری رهبری از تاریخ ۹ مه برای اعضای این حزب ارسال می‌شود و نامزدی که بتواند بیشترین امتیاز را کسب کند، در کنوانسیون ویژهٔ حزب در تاریخ ۳۰ مهٔ ۲۰۲۶ به‌عنوان رهبر جدید حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا معرفی خواهد شد.

نوشته نگاهی به انتخابات رهبری حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.