نگار ابراهیمی – ونکوور

با توجه به اینکه ورزش پیلاتس نیازی به فضای زیاد برای انجام حرکت ورزشی ندارد، شما می‌توانید آن را در مکان‌های مختلف انجام دهید. این ورزش برای تمام سنین و برای خانم‌ها و آقایان، افراد مبتدی در ورزش و همچنین ورزشکاران حرفه‌ای طراحی شده است.

حتی ورزشکاران حرفه‌ای، قهرمانان و افرادی که از آسیب‌های ورزشی و یا حرکتی رنج می‌برند، می‌توانند با انجام این ورزش توانایی بدن خود را افزایش دهند یا مشکلات حرکتی خود را برطرف سازند. چنانچه شما فرد کم‌تحرکی هستید، زندگی پرمشغله ای دارید، زمان و مکان زیادی برای ورزش ندارید و از همه مهم‌تر نگران سلامتی و تناسب اندام خود هستید، بی‌شک از انجام تمرین‌های پیلاتس بسیار استقبال خواهید کرد و اگر ورزیده یا پرتحرک‌اید، از افزایش قدرت انعطاف، تعادل بالا، توان و استقامت بدن خود لذت خواهید برد. 

شما بعد از انجام سی جلسه حرکات صحیح پیلاتس با بدنی کاملاً متفاوت روبرو خواهید شد و نیز اگر فرد آسیب‌دیده‌ای هستید، از ترمیم بدن خود با انجام حرکات منطقی پیلاتس شگفت‌زده خواهید شد.

باید بگوییم که ورزش پیلاتس به «یکپارچه‌سازی» بدن کمک شایانی می‌کند، یعنی با استفاده از تمرکز و ایجاد پیوستگی بین بخش‌های مختلف بدن، مرکز بدن که در پیلاتس به آن «مرکز قدرت بدن» گفته می‌شود، شروع به یکپارچه‌سازی و همگونی قدرت در اندام‌های مختلف می‌نماید.

به‌عنوان مثال، روش پیلاتس برای تقویت بازو فقط خم و راست کردن آن نیست، بلکه پیلاتس بر این اساس که ابتدا مرکز قدرت بدن باید تقویت شود و پس از آن ضعف بازو و عدم تعادل برطرف گردد، طراحی شده است. به تعبیر دیگر، باید ابتدا تنهٔ درخت را قوی کرد و سپس شاخه‌ها را.

آنچه که روش تمرین‌های پیلاتس را از دیگر ورزش‌های تناسب اندام متمایز می‌سازد، شش اصل اساسی به همراه توجه به «مرکز قدرت بدن» است.

این شش اصل به این ترتیب‌اند:

۱. کنترل

۲. مرکزیت قدرت بدن

۳. دقت

۴. تمرکز 

۵. اجرای روان حرکات

۶. تنفس کامل 

این در حالی است که در ورزش‌های دیگر مانند یوگا، هنرهای رزمی و رقص تمام این‌ها به تفکیک مورد استفاده قرار می‌گیرند. این شش اصل در قلب هر حرکت پیلاتس، باید هماهنگ با یکدیگر اجرا شوند. مرکز قدرت بدن در پیلاتس شامل عضلات شکمی، لگنی، پایین‌ترین قسمت کمر و باسن است. عضلات عرضی شکمی، مهم‌ترین ماهیچه در این قسمت است و در عمیق‌ترین لایهٔ عضلات شکم قرار دارد و تمامی مرکز قدت بدن را احاطه کرده است. هنگامی‌که سرفه می‌کنید، محل این عضلات را به‌خوبی متوجه می شوید.

پس از دانستن مفهوم مرکز قدرت بدن و اصول شش‌گانهٔ پیلاتس، نوبت به فراگیری «جعبهٔ پیلاتس» می‌رسد. جعبهٔ پیلاتس را به این ترتیب می‌توانید تجسم کنید: 

دو خط فرضی موازی رسم کنید که یکی سر شانه‌ها را به هم وصل می‌کند و دیگری سراستخوان‌های لگن را به یکدیگر متصل می‌کند. سپس دو خط فرضی از دو طرف لگن به سرشانه‌ها ترسیم کنید، به این ترتیب یک مستطیل فرضی برای بالاتنهٔ خود رسم کرده‌اید که به شما کمک می‌کند تا شناخت بهتری از بالاتنهٔ خود داشته باشید، زیرا در تمرین‌های پیلاتس تمام تلاش بر این است که شما با تصور «جعبهٔ پیلاتس» لگن را به شکل صاف، استخوان دنبالچه را عمود بر زمین و نه رو به عقب، شانه‌ها را در یک خط صاف و عضلات شکم را کاملاً به داخل بکشید و محکم نگه دارید، تا بالاتنه‌ای قوی، متعادل، صاف و همچنین مرکز قدرت بدنی قوی‌ای داشته باشید. 

اگر تمرین‌های پیلاتس از بیست دقیقه تا یک‌ساعت، سه تا چهار بار در هفته انجام شوند، قادر خواهند بود که در کمترین زمان، بیشترین نتیجه را روی بدن داشته باشند.

این مدت زمان را می‌توان در هرگونه زندگی پرمشغله و در هر مکانی مانند منزل، محل کار، پارک، هتل و هر کجای دیگر گنجاند واز نتایج مثبت آن لذت برد.

حرکات پیلاتس به سه گروه تقسیم می‌شوند:

– ابتدایی

– متوسط 

– پیشرفته

سطح انجام این حرکات بر اساس توانایی بدنی افراد تعیین خواهد شد تا ضمن کسب بیشترین نتیجه بالاترین سطح رضایت را برای ورزشکاران به‌همراه داشته باشد، انجام این حرکات بیشتر قدرتی و تعادلی بوده و بر داخلی‌ترین سطوح اعضا، تاندون‌ها و ماهیچه‌ها بدون آسیب بر بدن تاثیرخواهد گذاشت.

برای افراد مبتدی پیشنهاد می‌شود تا از مجموعه‌های ورزشی و زیر نظر مربیان شروع کنند تا انجام صحیح حرکات را در دامنهٔ درست و حاشیهٔ امنیتی بالاتر آموزش ببینند. بر اساس نظر «جوزف پیلاتس»، اگر بتوانید حرکات ایستاده و نشستهٔ پیلاتس را به‌خوبی انجام دهید، به هیچ وسیلهٔ تمرینی دیگری نیاز ندارید.

نوشته تمرینات ورزشی پیلاتس – ادامه اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

جوزف پیلاتس در نهم دسامبر سال ۱۸۸۳ در آلمان به دنیا آمد. پدرش ژیمناست حرفه‌ای با جایزه‌های بین‌المللی و مادرش پرستار بود. او دوران کودکی سختی داشت و از بیماری‌هایی چون نرمی استخوان (راشیتیسم)، آسم و تب‌های رماتیسمی رنج می‌برد. پدر و مادرش در زندگی حرفه‌ای این کودک رنجور تأثیر بسزایی داشتند. پدر عشق به ورزش و مادر تفکر و ژرف‌اندیشی دربارهٔ فیزیولوژی را در او ایجاد کردند.

جوزف مطالعات بسیاری در خصوص حرکت‌های ورزشی شرق و غرب انجام داد و آن‌چنان عضلات خود را پرورش داد که در ۱۴ سالگی از تصویر بدن او برای نمایش آناتومی استفاده می‌شد. پزشکی که اوراق قدیمی در مورد آناتومی بدن را به او داده بود، باعث تشویق بیشتر او در شناخت عضلات بدن شد.

او ساعت‌ها در جنگل پیاده‌روی می‌کرد و حرکات حیوانات را مشاهده می‌کرد تا دریابد چطور آن‌ها اندام خود را برای حرکت به‌کار می‌برند.

در سنین نوجوانی قبل از ترک آلمان مشغول انجام ورزش‌هایی نظیر شنا، شیرجه، ژیمناستیک، بوکس و اسکی بود.

در ۱۹۱۲ برای یادگیری بیشتر به انگلستان رفت و تا دو سال به‌عنوان بازیگر سیرک مشغول به کار بود. با شروع جنگ جهانی اول در ۱۹۱۴، به‌همراه دیگر هم‌وطنان آلمانی خود دستگیر و به لانکستر برده شد. حتی در بازداشتگاه، او به دوستانش کشتی و دفاع شخصی را آموزش می‌داد با این هدف که قدرت و توان بدنی آن‌ها از زمان ورود به بازداشتگاه بیشتر شود. او روش ورزشی خود را که در همان زمان طراحی کرد، «کنترولوژی» نامید.

در همان دوران، او به بازداشتگاه دیگری منتقل شد و با زندانیان زیادی که درگیر بیماری‌های شایع زمان جنگ و دوران حبس بودند، به‌عنوان پرستار کار می‌کرد. سپس او برای معالجات توان‌بخشی از تخت‌ها و فنرهای قدیمی و ابزار خراب و کهنهٔ بیمارستان برای ساخت وسایل ورزشی استفاده کرد.

در ۱۹۱۹ بعد از پایان جنگ، ژزف به آلمان بازگشت و در بخش دفاع شخصی ارتش‌ هامبورگ مشغول به کار شد. او تا ۱۹۲۵ با تمام دستگاه‌هایی که اختراع کرده بود با افراد مبتلا به رماتیسم و مشکلات بدنی کار و تمرین می‌کرد. او حرکاتی را طراحی کرد که با قدرت و توان بدنی زیاد، ولی بسیار آهسته بودند و بخش‌های بسیار عمیق عضلات را در اجرای حرکات درگیر می‌کردند که نتایج بسیار مثبتی از این حرکات به‌دست آمد. در سال ۱۹۲۵ از او دعوت شد تا ارتش جدید آلمان را آموزش دهد، ولی او به‌دلیل نارضایتی از سیستم سیاسی آلمان تصمیم گرفت کشورش را ترک کند و با کمک دوستانش راهی آمریکا شد و در همین سفر با همسرش کلارا آشنا شد.

در ۱۹۲۶ در نیویورک او و کلارا مرکز ورزشی خود را در خیابان هشتم پایه‌ریزی کردند، درست در جایی که چندین مدرسهٔ باله و مراکز ورزشی وجود داشت. در همین‌جا بود که جوزف حرکات کنترلوژی را بخش اصلی تمرینات ورزشکارانش قرار داد و وقتی همگان متوجه تأثیر بسیار خوب آن شدند، بسیاری از مربیان و سرمربیان و حتی ورزشکاران حرفه‌ای آسیب‌دیده برای ترمیم اندام آسیب‌دیده‌شان نزد او می‌آمدند. حتی برخی از مربیان شاگردان خود را برای افزایش قدرت و توان بدنی نزد او می‌فرستادند.

در ژانویهٔ ۱۹۶۶ ساختمان آن‌ها آتش گرفت و جوزف برای جلوگیری از خسارت به وسایل ورزشی، داخل ساختمان رفت که ناگهان کف ساختمان زیر پایش آتش گرفت و او برای مدت طولانی از میله‌ای آویزان بود تا بالاخره مأموران آتش‌نشانی رسیدند و او را نجات دادند. این اتفاق مرگ جوزف پیلاتس را تسریع کرد و موجب شد که او در سال ۱۹۶۷ و در سن ۸۳ سالگی فوت کند. پس از او همسرش کلارا تا ده سال بعد به مربیگری و ادامهٔ راه او مشغول بود و او نیز در ۱۹۷۷ درگذشت.

بعدها بنا به احترام جوزف پیلاتس که بنیان‌گذار علم «کنترولوژی» بود، این ورزش را «پیلاتس» نام نهادند.

پیلاتس راه نوینی در قرن بیستم برای حل مشکلات جسمی حاصل از زندگی ماشینی و مدرن با استفاده از فضای محدود و وسایل ارزان و کم است که درعین حال تأثیر بسزایی در افزایش سلامت و قدرت و توان بدنی دارد و اندام‌های آسیب‌دیده را ترمیم می‌کند.

کنترولوژی عبارت است از ایجاد هماهنگی کامل بین جسم ذهن و روح. در این ورزش افراد به‌شکل هدفمند از طریق ذهن و مغز خود جسم و عضلاتشان را کنترل می‌کنند. سپس با تکرار حرکات به‌تدریج به سطح پیشرفته می‌رسند و حالت‌ها و حرکت‌های نادرست بدن اصلاح‌ می‌شود و بدن به نوعی هماهنگی طبیعی می‌رسد.

کنترولوژی نیروی بدن و توان ذهنی را هم‌زمان افزایش می‌دهد و رعایت دستورالعمل‌های آن پرورش بدن را به سطح دلخواه می‌رساند، مغز اختیار کامل عصب و عضله را در دست می‌گیرد و عضلات بدن از ارادهٔ فرد فرمان‌برداری می‌کنند.

افرادی که برای اولین بار پیلاتس را تجربه می‌کنند، با این تجربه که گویی ذهن و عضلاتشان پس از سال‌ها از خواب بیدار شده است، مواجه می‌شوند. علاوه بر این، کسانی که پیلاتس را انجام می‌دهند خوابِ بهتر، آرامش و توان بدنی بیشتر و خستگی کمتری را تجربه می‌کنند.

این ورزش در وضعیت‌های ایستاده، نشسته و خوابیده بدون طی مسافت و پرش و جهش است و به‌همین دلیل آسیب‌های ناشی از صدمات ورزشی را کاهش می‌دهد. تمرینات پیلاتس با اجرای تنفس‌های عمیق و انقباض‌های عضلانی انجام می‌شود و به‌همین دلایل گفته می‌شود که پیلاتس تبدیل به ورزشی محبوب نزد تمام اقشار شده است.

با شروع ورزش پیلاتس و اجرای صحیح حرکات می‌توان به اندامی زیبا و فرم بدن بهتر و همچنین توازن و کشیدگی و قامت باریک‌تر و انعطاف بیشتر دست یافت.

هدف پیلاتس از تقویت قوای بدنی حفظ سلامت بدن همراه با ذهنی سالم برای انجام بهتر کارهای روزانه است؛ به‌قول جوزف پیلاتس پس از ده روز انجام این ورزش خود شما، پس از بیست روز خانواده و نزدیکان و پس از یک‌ماه اطرافیان شما و همکاران متوجه تغییرات مثبت بدن شما خواهند شد.

با آرزوی تندرستی و پیروزی شما دوستان در تمام مراحل زندگی.

قسمت بعدی این مطلب را در اینجا بخوانید

نوشته تاریخچهٔ ورزش پیلاتس اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.