آیا تدابیر لازم را برای برنامه‌ریزی حداقل‌سازی مالیات بر ارث (estate planning) اندیشده‌اید؟

جشن سال نو و برگزاری مراسم سال نو ممکن است تکراری به‌نظر بیاید، ولی حتماً دلیلی دارد. بسیاری از شما برای سال نو برنامه‌های جدیدی را طراحی می‌کنید و برای خود اهداف جدیدی را در نظر می‌گیرید.

یکی از خوبی‌های سال نو بستن دفتر سال گذشته و بازکردن دفتری دیگر است. در آغاز سال نو به این فکر می‌کنیم که یک سال دیگر گذشت، الان کجاییم و می‌خواهیم به کجا برسیم. 

وقتی صحبت از اهداف شخصی شما می‌شود، بررسی وضعیت مالی و دارایی‌تان باید در بالای لیست شما باشد. برنامه‌ریزی صحیح مالی و کاهش مالیات بر ارث می‌تواند به شما این تضمین را بدهد که با پوشش‌های کافی، سالی بدون استرس را پیش رو داشته باشید. 

شاید یکی از مهم‌ترین مسائلی که در سال جدید باید در نظر بگیرید، تنظیم وصیت‌نامهٔ به‌روز باشد. 

هدف از وصیت‌نامه مشخص‌کردن دارایی‌های شما، تعیین نحوهٔ توزیع آن‌ها در صورت فوت، و انتخاب فرد مورد اعتمادی است که مسئول ادارهٔ امور خواهد شد. 

برخی از مهم‌ترین موارد کلیدی این سند به شرح زیر است:

– فهرست به‌روز دارایی‌های مهم شما باید در وصیت‌نامه گنجانده شود. اگر خارج از استان خود یا خارج از کانادا دارایی‌هایی دارید، مکان آن دارایی‌ها نیز باید ذکر شود.

– اسامی کسانی که دارایی‌های شما را به ارث خواهد برد و اینکه سهم هر فرد چه مقدار است، باید ذکر شود.

– برای جلوگیری از هزینه‌های انحصار وراثت، دارایی‌های خود را از طریق مواردی مثل آرآراس‌پی یا بیمه به ورثه منتقل کنید. این کار از طریق انتخاب ذی‌نفع در قرارداد بیمه و حساب‌های آرآراس‌پی انجام می‌شود. انتخاب ذی‌نفع در این قراردادهای مالی از بلوکه‌شدن اموال شما و پرداخت مالیات بر ارث جلوگیری خواهد کرد. 

– اگر در بین ورثه کودک یا کودکان خردسال هستند، مطمئن شوید که فردی مورداعتماد را (که به آن تراست می‌گویند) انتخاب کرده‌اید.

– لیست ذی‌نفعان در وصیت‌نامهٔ خود را به‌روز کنید. آیا اخیراً در خانوادهٔ شما تولد، فوت یا ازدواج وجود داشته است؟

– در صورتی‌که ذی‌نفعان نامبرده‌شده در وصیت‌نامه، قبل از شما فوت کرده‌اند، افراد جایگزین را در نظر بگیرید.

– درصورتی‌که می‌خواهید به مؤسسات خیریه یا سازمان‌های دیگر کمک کنید، اسامی آن‌ها را در وصیت‌نامهٔ خود ذکر کنید.

– اگر فرزند خردسال دارید، قیم فرزند خود را معرفی کنید و با قیم‌ها صحبت کنید.
– پیش‌بینی کنید ممکن است سرپرستی که برای فرزندان خود انتخاب کرده‌اید نتواند تعهدات خود را اجرا کند. برای این منظور باید جایگزینی را در وصیت‌نامه معرفی نمایید.

– با بزرگ‌ترشدن فرزندانتان، سرپرست فرزندان خود را مجدداً بررسی کنید.

– یک نفر مجری انتخاب کنید که پس از فوت شما، خواسته‌های شما را اجرا و برآورده نماید. می‌توانید یک مجری، دو یا چند مجری مشترک نام ببرید. حتماً یک یا چند جایگزین برای مجری خود در نظر بگیرید.         

آیا وکالت‌نامه (power of attorney) تنظیم کرده‌اید؟

 یکی دیگر از جنبه‌های مهم که متأسفانه اغلب نادیده گرفته می‌شود، تنظیم وکالت‌نامه/انتخاب وکیل صاحب‌اختیار است. وکیل صاحب‌اختیار شما فردی است که به او اعتماد کامل دارید. اگر شما به‌دلیل آسیب یا بیماری، موقتی یا دائم، قادر به انجام کار و تصمیم‌گیری نباشید، این فرد برای شما تصمیم می‌گیرد. اسناد وکالت‌نامه از سوی یک وکیل (یا بعضی دفاتر اسناد رسمی) به‌عنوان بخش مکمل وصیت‌نامهٔ شما تنظیم می‌شود. 

آیا بیمهٔ حمایت از وام مسکن دارید؟

بیمهٔ وام مسکن، به شما این فرصت را می‌دهد که بیمه‌نامه‌ای قابل‌انتقال را به وام مسکن خود بیفزایید. این بیمه‌نامه در صورت وقوع اتفاقی غیرمنتظره، محافظ ملک شماست. برخلاف بیمهٔ بانکی، بیمهٔ وام مسکن از یک وام‌دهنده به وام‌دهندهٔ دیگر منتقل می‌شود. این نوع بیمه حداکثر انعطاف‌پذیری در آینده را به شما می‌دهد و برخلاف محصولات بیمه که از بانک‌ها خریداری می‌شود، شما را به‌صورت انحصاری به بانکتان متصل نمی‌کند.

در صورت خرید بیمهٔ عمر به‌جای بیمهٔ وام مسکن، آیندهٔ خانوادهٔ فرد محافظت می‌شود. مقدار بیمهٔ عمر خریداری‌شده به خانوادهٔ فرد بیمه‌شده پرداخت می‌شود و آن‌ها می‌توانند در مورد نحوهٔ مصرف وجه بیمهٔ عمر تصمیم‌گیری نمایند. در این نوع بیمه، فرد می‌تواند با انتخاب بیمهٔ عمر موقت، از زمانی‌که قرارداد بیمه را امضا می‌کند تحت پوشش قرار بگیرد. در واقع بیمهٔ عمر موقت، فرد بیمه‌شده را حتی در دوران بررسی قرارداد به‌صورت شرطی تحت پوشش قرار می‌دهد. 

بیمهٔ ازکارافتادگی وام مسکن در صورت ازکارافتادگی و در زمانی‌که قادر به پرداخت وام خود نیستید، به شما حقوق ماهانه‌ای معادل وام مسکن را پرداخت می‌کند. ناتوانی ناشی از بیماری و حوادث، نسبتاً شایع است و از هر سه نفر وام‌گیرنده یک نفر در طول مدت وام مسکن خود تحت شرایط ازکارافتادگی قرار می‌گیرد.

برنامه‌ریزی مالی شما شامل پس‌انداز برای مواقع ضروری و اوقات فراغت، خرید ملک، پس‌انداز برای تحصیل فرزندان، بازنشستگی و بیمه‌های تکمیلی است. نکتهٔ مهم این است که هیچ‌کدام از این ارکان نباید حذف شود یا بار هر یک از این موارد نباید بیشتر از دیگری باشد. برای داشتن آرامش بیشتر در زندگی، درآمد خود را بین تمام این موارد تقسیم کنید.

نوشته سال نو را با برنامه‌ریزی مالی آغاز کنید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

شهدین فرسایی* – کلونا

اگر تهیهٔ وصیت‌نامهٔ رسمیِ تنظیم‌شده توسط وکیل را به تأخیر بیاندازید، خود و خانواده‌تان را غافلگیر و دچار دردسر خواهید کرد. لازم است که تمام بهانه‌های خود را برای به تأخیرانداختن تنظیم وصیت‌نامهٔ رسمی کنار بگذارید. 

در اینجا به موارد اصلی‌ای که در صورت نبودِ وصیت‌نامه بعد از فوت شخص در بریتیش کلمبیا اتفاق می‌افتد، می‌پردازیم:

• اگر همسر دارید (شامل زندگی با پارتنر در یک خانه (Common Law)) و فرزندی ندارید، تمام ارثیهٔ شما به همسرتان می‌رسد.
• در صورت داشتن همسر و فرزندانی از او، از بخش نخست دارایی شما ۳۰۰٬۰۰۰ دلار به همسرتان تعلق می‌گیرد.
• در صورتی که همسر و فرزندانی از ازدواج/های پیشین دارید، از بخش نخست اموال شما ۱۵۰٬۰۰۰ دلار به همسرتان تعلق می‌گیرد.
• اگر همسر و فرزندانی دارید و ارزش خالص دارایی شما کمتر از ۳۰۰٬۰۰۰ دلار یا ۱۵۰٬۰۰۰ دلار است (بسته به اینکه فرزندان مشترکی با همسرتان داشته باشید یا خیر)، کل دارایی شما به همسرتان می‌رسد.
• اگر همسر و فرزندانی دارید و ارزش خالص دارایی شما برابر یا بیشتر از ۳۰۰٬۰۰۰ دلار یا ۱۵۰٬۰۰۰ دلار است (بسته به اینکه فرزندان مشترکی با همسرتان داشته باشید یا خیر)، نیمی از مایملک شما به همسر و نیمی دیگر به فرزندانتان می‌رسد.
• اگر بیش از یک همسر دارید، هر یک از همسران بسته به ارزش دارایی شما به میزان ۱۵۰٬۰۰۰ یا ۳۰۰٬۰۰۰ دلار سهم می‌برند.
• اگر همسری ندارید، همهٔ اموالتان به فرزندان شما می‌رسد.
• اگر همسر یا فرزندی ندارید، همهٔ اموالتان به‌طور مساوی به والدین شما می‌رسد.

می‌توانم به صحبت در این باره همچنان ادامه بدهم، اما نکته در این است که موارد فوق ممکن است آن چیزی نباشد که خواست شماست، و تمام اهمیت وصیت‌نامه هم در همین است که شما می‌توانید دقیقاً روی اینکه دارایی شما در چه زمانی و به چه کسی تعلق بگیرد، کنترل داشته باشید. همچنین، باید توجه داشته باشید که اگر فرزندخوانده‌هایی دارید که به‌طور قانونی آن‌ها را به فرزندی نپذیرفته باشید، در صورت فوت شما بدون وصیت‌نامه، آن‌ها نمی‌توانند سهمی از ارثیهٔ شما ببرند.

یکی از معضلاتی که افراد را غافلگیر می‌کند، این است که اگر شما فرزندی زیر ۱۹ سال داشته باشید و بدون وصیت‌نامه فوت کنید، همهٔ آنچه که حق فرزند زیر سن بلوغ شماست باید در اختیار یک نهاد دولتی به‌نام سرپرست عمومی و امین (تِراست) گذاشته شود، این مبلغ تا زمانی‌که فرزند شما به سن ۱۹ سالگی برسد نزد آن‌ها نگه‌ داشته می‌شود. احتمالاً می‌توانید تصور کنید که این امر برای همسری که از او فرزندی دارید تا چه اندازه ناراحت‌کننده است. آن‌ها حق ندارند این پول را برای فرزند شما نگه‌ دارند و تصمیم بگیرند که چگونه به بهترین وجهی از آن استفاده یا با آن سرمایه‌گذاری کنند. این وضعیت اغلب باعث کشمکش میان همسر بازماندهٔ شما و دفتر سرپرست عمومی و امین می‌شود.

واقعیت این است که خانوادهٔ امروزی ممکن است غالباً دارای دو یا چند بخش وابسته باشد و داشتن یک خانوادهٔ آمیختهٔ حاصل از روابط پیشین رواج دارد. زندگی همچنین در طول سال‌ها تغییر یافته و نیازها و اولویت‌های ما هم با افزایش سن تغییر می‌یابد و این ممکن است به این معنی باشد که ارثیه‌ای که می‌خواهیم از خود به‌جا بگذاریم، تغییر یابد.

تا زمانی که در قید حیات‌اید، این اختیار را دارید که تعیین کنید پس از مرگتان چه اتفاقی باید بیفتد. برای تهیهٔ وصیت‌نامه لازم است سن شما ۱۶ سال یا بیشتر بوده و از سلامت عقل برخوردار باشید، پس تا زمانی‌که واجد این دو شرط هستید، از شما مشتاقانه تقاضا می‌کنم که با ما تماس بگیرید و به ما اجازه دهید تا وصیت‌نامهٔ شما را مطابق میلتان آماده کنیم.

*شهدین فرسایی وکیل دادگاه‌های استان بریتیش کلمبیاست و تمرکز فعالیت‌هایش بر دعاوی اموال، حل اختلاف و برنامه‌ریزی و مدیریت اموال است. او در تمامی سطوح دادگاه‌های بریتیش کلمبیا حاضر شده است. شهدین همچنین از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ به‌عنوان منشی قوانین قضایی برای شش قاضی در دادگاه عالی بریتیش کلمبیا خدمت کرده است. برای اطلاعات بیشتر و تماس با او از این صفحه دیدن کنید.

نوشته چرا باید در کانادا وصیت‌نامه داشته باشید؟ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

در استان بریتیش کلمبیا، قانون خانواده در خصوص حمایت (support) و همچنین تقسیم اموال و دیون به‌هنگام جدایی زوجین، تدابیری اندیشیده است. با این وجود، زوجین چه تحت نهاد ازدواج، چه ازدواج عرفی (common law) می‌توانند از همان ابتدای رابطه‌شان با هم قراردادی تنظیم کنند و در آن ضوابط جدایی‌شان را پیش‌بینی نمایند. چنین قراردادی در نهاد ازدواج، قرارداد ازدواج و در روابط نهاد ازدواج عرفی، قرارداد زندگی مشترک نامیده می‌شود. از حیث تقسیم اموال، زوجین عرفی زوجینی‌اند که برای حداقل دو سال در رابطه‌ای شبیه به ازدواج با هم به‌سر برده‌اند.

عده ای بر این عقیده‌اند که صحبت کردن دربارهٔ امور مالی یا امور مربوط به جدایی در ابتدای یک رابطه رفتار رمانتیکی نیست. اما واقعیت این است که بسیاری از روابط به طلاق یا جدایی ختم می‌شوند. بنابراین لازمهٔ احتیاط آن است که طرفین در خصوص اینکه چگونه می‌خواهند از هم جدا شوند، توافق کنند و انتظارات خود را در این خصوص در همان ابتدای رابطه تعریف نمایند. در واقع، بسیاری از اختلافات جدایی، حاصلِ تفاوت در انتظارات و برداشت‌های طرفین از یکدیگر است. به‌عنوان مثال، ممکن است یکی از طرفین تصور کند که یکی از اموالشان باید بین هر دو نفر مشترک باشد و حال آنکه طرف دیگر آن را تنها متعلق به خودش بداند. قرارداد ازدواج می‌تواند همهٔ این موارد را روشن کند و مانع ازعدم شفافیت و سوءتفاهم شود. علاوه بر این، قرارداد ازدواج می‌تواند تا اندازهٔ زیادی کمک کند تا میزان استرس و هزینه‌های دادرسی جدایی کاهش یابد.

توصیهٔ ما همیشه این است که هر کس قصد دارد وارد رابطهٔ عرفی شود یا ازدواج کند، با وکیلی در خصوص لزوم تنظیم قرارداد گفتگو کند. در بعضی موارد تنظیم قرارداد حتماً توصیه می‌شود. این موارد عبارتند از:

۱- یکی از طرفین یا هر دوی آن‌ها اموالی مادی با خودشان به رابطه می‌آورند

۲- یکی از طرفین یا هر دوی آن‌ها محتمل است که در طول رابطه هدیه یا ارثیه‌ای از خانوادهٔ خود دریافت کند

۳- یکی از طرفین یا هر دوی آن‌ها صاحب حرفه‌ای هستند

۴- یکی از طرفین یا هر دوی آن‌ها فرزندانی از ازدواج قبلی خود دارند

۵- یکی از طرفین یا هر دوی آن‌ها تمایل دارند که امور مالی خود را از هم جدا نگه دارند

هر قرارداد برحسب نیازها و ترجیحات موکل تنظیم می‌شود. بر حسب موقعیت اقتصادی طرفین، بعضی قراردادها ساده و بعضی پیچیده‌اند. مثلاً بعضی از زوجین ترجیح می‌دهند تکلیف اموال شخصی خود را مشخص کنند، بعضی دیگر می‌خواهند منافع تجاری خود را از هم مستقل نگه دارند. برای همهٔ این مسائل می‌توان به اقتضای مورد در قرارداد تعیین تکلیف کرد. یکی دیگر از مواردی که در قرارداد می‌توان به آن پرداخت، این است که طرفین در مورد پرداخت حق حمایت همسر (spousal suppor) چه تصمیمی‌ می‌خواهد بگیرند. طرفین می‌توانند در ابتدای رابطه خود در این خصوص توافق نمایند و موارد ابهام احتمالی را برطرف کنند.

قرارداد ازدواج و قرارداد زندگی مشترک می‌بایست به‌صورت مکتوب تنظیم شود و هر دو طرف آن را در حضور یک شاهد امضا نمایند. گاهی ممکن است طرف مقابل به بهانهٔ کامل نبودن قرارداد، آن را باطل تلقی کرده و از اجرای آن خودداری کند. برای جلوگیری از این اتفاق، لازم است که هریک از آنان برای تنظیم قرارداد، مشاورهٔ حقوقی اختصاصی دریافت کنند. قرارداد باید منصفانه تنظیم شود و هیچ‌یک از طرفین نمی‌بایست برای امضای آن تحت اجبار یا فشار قرار گیرد. همچنین لازم است که طرفین اطلاعات درستی دربارهٔ وضعیت مالی خود در اختیار یکدیگر قرار دهند.

دادگاه در صورتی اقدام به اجرای قرارداد می‌کند که تمام این شرایط در آن لحاظ شده باشد. در صورت فقدان شرایط فوق در یک قرارداد، ممکن است که دادگاه آن را ابطال نماید یا اینکه حسب مورد اصلاح کند. باید توجه داشت که طرفین نیز می‌توانند ضمن توافق کتبی قرارداد خود را اصلاح یا ابطال نمایند. اما همهٔ این موارد باید مثل خود قرارداد اولیه به‌نحو مکتوب انجام شود.

اگر شما هم تصمیم دارید که وارد رابطهٔ ازدواج عرفی یا ازدواج قانونی شوید،‌ قویا‌ً پیشنهاد می‌کنیم که در مورد قرارداد با طرف مقابل خود گفت‌وگو کنید و پس از آن از یک وکیل در مورد قوانین مربوطه، تعهدات و شرایط قرارداد مشورت بگیرید. با صرف مقداری زمان و هزینه، شما قادر خواهید بود که خود را از استرس، بار مالی و ابهامات احتمالی در آینده در امان نگه دارید.

نوشته قرارداد ازدواج و قرارداد زندگی مشترک اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

وصیت‌نامه

وصیت‌نامه سندی قانونی است که تصمیمات شما برای چگونگی برخورد با اموال و دارایی‌های شما و مهم‌تر از همه کودکان تحت سرپرستی‌تان را پس از فوت، نشان می‌دهد. نمونه‌هایی از آن اموال عبارتند از: املاک و مستغلات، پول، سرمایه‌گذاری، و اموال شخصی و خانوادگی که متعلق به شماست. شما می‌توانید وصیت‌نامهٔ خود را در هر زمان تغییر دهید و این سند تا زمانی که شما زنده‌اید، کارکرد قانونی ندارد. در بریتیش کلمبیا فرد ۱۶ سال یا بزرگ‌تر می‌تواند وصیت‌نامه داشته باشد.

۱. به شخصی که به‌عنوان وصی انتخاب نموده‌اید، اختیار می‌دهید تا بلافاصله پس از فوت شما جهت برگزاری مراسم خاکسپاری و نظرات ترکهٔ شما اقدام نماید.

۲. از اموال شما حفاظت می‌نماید و تضمین می‌کند که طبق خواستهٔ شما به آن‌ها رسیدگی شود.

۳. امکان ایجاد تمهیدات مناسب برای فرزند صغیر و سایر افراد تحت تکفل را فراهم می‌کند.

ضرورت وصیت‌نامه

بزرگسالانی که دارایی دارند یا دارای همسر یا بچه‌های خردسال هستند، باید وصیت‌نامه داشته باشند. اما متأسفانه، بسیاری از مردم وصیت‌نامه ندارند. با چند ساعتی که شما با یک وکیل صرف می‌کنید تا وصیت‌نامه‌ای تهیه کنید، می‌توانید همسر، فرزندان و دیگر افراد ذی‌نفع را از صرف زمان، انرژی و پول نجات دهید. اگر شما وصیت‌نامه ندارید، کنترل اینکه چه کسی چه مقدار از املاک شما را در اختیار بگیرد و همچنین حق تعیین سرپرست را برای کودک (کودکانتان)، از دست می‌دهید. طبق قانون انحصار وراثت، در صورت نداشتن وصیت‌نامه، اموال شما بین فرزندان و همسر یا نزدیک‌ترین خویشاوندان تقسیم می‌شود و اینکه اموال را دولت مصادره می‌کند، صحت ندارد.

انتخاب وصی

انتخاب وصی و همچنین قیم برای کودکان بسیار مهم است. بیشتر مردم همسر، فرزند ارشد یا والدین خود را انتخاب می‌کنند. هر کسی را که انتخاب می‌کنید، نظر وی را در رابطه با پذیرش قیمومیت بپرسید و از پاسخ مثبت مطمئن شوید.

وکالت‌نامه چیست؟

وکالت‌نامه سندی قانونی است که شخصی شخص دیگری به‌عنوان وکیل جهت تصمیم‌گیری مالی و حقوقی تعیین می‌کند. تحت قانون وکالت‌نامه، شما باید حداقل ۱۹ ساله باشید تا وکیل خود را تعیین کنید.

یک نمونه از زمانی که شما می‌توانید از چنین سندی استفاده کنید: زمانی‌که شما برای مدتی به خارج از کشور می‌روید و می‌خواهید کسی در اینجا به حساب‌های بانکی‌تان رسیدگی کند.

چه کسی را باید به‌عنوان وکیل خود منصوب کرد؟

وکیل معمولاً عضوی از خانواده یا یکی از دوستان است. شما باید فردی را که به او اعتماد دارید، به این سمت منصوب کنید، زیرا شما به آن شخص قدرت زیادی می‌دهید. اگر فردی را که بالغ نیست تعیین کنید، او نمی‌تواند به‌عنوان وکیل عمل کند تا زمانی‌که ۱۹ ساله شود.

نوشته وصیت‌نامه و وکالت‌نامه چیست؟ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.