٩ می ٢٠١٧ روز انتخابات استانی بریتیش کلمبیا بود و روز بعد از انتخابات آسمان سیاست این استان ابری و غبارآلوده‌تر از پیش می‌نمود و هنوز با گذشت ٣ هفته از انتخابات، پیش‌بینی آیندهٔ سیاسی این استان آسان نیست.

١- أکثریت ساکنان استان بریتش کلمبیا به دولت لیبرال رأی منفی داده‌اند، و در این تردیدی نیست که اکثریت مردم خواهان تغییر سیاست‌های موجوداند. اما سیستم انتخاباتی موجود این قاطعیت را به‌روشنی نشان نمی‌دهد و لذا هیچ‌یک از احزاب قادر به تشکیل دولت اکثریت نشده‌اند. از بروز چنین شرایطی می‌توان به اهمیت تغییر قانون انتخابات و جایگزینی آن با روش نمایندگی تناسبی (proportional representation) پی برد. روشی که اکثریت آرا در کل استان را تعیین‌کنندهٔ دولت بداند، نه اکثریت نسبی در هر منطقه.

٢- حزب سبز طی توافقی از حزب دمکرات نوین در مجلس قانون‌گذاری حمایت خواهد کرد، این بدان معنا است که حزب دمکرات نوین خواهد توانست به‌عنوان دولت أقلیت، تشکیل دولت دهد، اما به‌شرط آنکه نخست وزیر فعلی یعنی خانم کلارک از مقام خود استعفا بدهد و مسیر را برای تشکیل حکومت نیودمکرات باز نماید.

٣- حزب لیبرال همواره در درون خود دچار چالش بوده و رهبری فعلی آن مسئول بخش عمده‌ای از وضعیت نابسامان فعلی چه درون حزب لیبرال و چه در سطح استان است. اینکه اعضای این حزب تصمیم بگیرند تا رهبر فعلی را متقاعد به استعفا نمایند یا او را وادار به کناره‌گیری کنند، نقش مهمی در تعیین وضعیت سیاسی آیندهٔ بی‌سی خواهد داشت. اگر این اتفاق را در چند روز آینده شاهد نباشیم، یعنی که نمایندگان لیبرال، خانم کلارک را در مسیر ماجراجویانه‌ای همراهی خواهند کرد که حاصل آن انحلال مجلس و برگزاری مجدد انتخابات در کمتر از چند هفته خواهد بود.

۴- اگر انتخابات بعدی طی چند هفتهٔ آینده برگزار شود، حزب لیبرال وارد قمار بزرگ سیاسی‌ای خواهد شد که سابقه‌ای در تاریخ سیاست استان ندارد و شاید مشابهی برای آن در تاریخ کانادا نیز نتوان یافت. در آن‌صورت لجاجت خانم کلارک نه تنها هزینهٔ گزاف انتخاباتی را بر مردم تحمیل خواهد کرد، بلکه ممکن است هزینهٔ سنگین سیاسی را بر حزب لیبرال نیز به‌دنبال بیاورد.

خانم کلارک ممکن است وارد چنین قمار سیاسی‌ای بشود، چون پشتوانه‌های مالی او، اغواگر و مغرورکننده‌اند، و محاسبات تأمین‌کنندگان مالی این حزب به آنان نشان بدهد که صرف چندین میلیون دلار دیگر در سال ٢٠١٧ برای چنان انتخابات زودهنگامی به‌صرفه است، چون خانم کلارک ثابت کرده است که حافظ منافع آنان خواهد بود و برای جبران چندین‌برابریِ آن، از جیب مالیات‌دهنگان بی‌سی، درنگ نخواهد کرد.

به‌هر حال هفتهٔ پیش رو، هفتهٔ پرتلاطمی در اقیانوس سیاسی بی‌سی خواهد بود، و همچنان آسمان نیمه‌ابری است.

ورشو – ٣٠ مهٔ ٢٠١٧

نوشته آسمان ابری و اقیانوس پرتلاطمِ سیاست در بی‌سی اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

انتخابات استانی بریتیش کلمبیا در روز ٩ مهٔ ٢٠١٧ پایان یافت و نتایج اولیهٔ شمارش آرا اعلام شد. نتایج نهایی نیز در ٢۴ مه اعلام خواهد شد. تنها پس از این تاریخ می‌توان به تحلیل آرا پرداخت، و تا آن زمان من از هرگونه اظهارنظری خودداری خواهم کرد.

به‌هر حال انتخابات آزمونی برای مشارکت اجتماعی بود و به‌نظر می‌رسد که بسیاری از مردم استان بیش از پیش به موضوع انتخابات استانی توجه کردند، در نتیجه انتخابات برای احزاب بسیار چالش‌برانگیز بود و آرا بین دو حزب لیبرال و دمکرات نوین به‌طور تقریباً مساوی تقسیم شد.

اما حواشی انتخابات نیز کمتر از اصل آن نبود. نحوهٔ مشارکت مردم در انتخابات، تبلیغات تلویزیونی احزاب، تبلیغات ستاد انتخابات بی‌سی جهت تشویق مردم برای شرکت در انتخابات، نحوهٔ برگزاری انتخابات در هفته‌های قبل از روز نهایی همگی می‌تواند موضوع بحث و تحلیل‌های فراوان باشد.

من به‌عنوان کاندیدای نمایندگی از منطقهٔ وست ونکوور-کاپیلانو هم افتخار آن را داشتم تا در کنار سایر کاندیداها برای مجلس استانی تلاش کنم، و به استقرار و استمرار دموکراسی کمک کنم، اما درس‌های زیادی نیز آموختم که جز با حضور در چنین مشارکت سیاسی و اجتماعی‌ای ممکن نبود.

جا دارد تا از خانواده‌ام که با تمام وجود حامی و پشتیبان من بودند، از تمام کسانی که در ستاد انتخاباتی فعالیت‌های شبانه‌روزی داشتند، و از تمام کسانی که به‌هر نحو ممکن حمایت خود را از اینجانب نشان دادند، تشکر کنم.

واقعیت این است که این حمایت‌ها نه از شخص من، که از ایدهٔ مشارکت ایرانی‌تبار‌ها در سیاست استان بی‌سی بود، و شروع پرشور و پرقدرتی بود که در درازمدت نتیجه خواهد داد.

نتیجهٔ انتخابات در منطقهٔ وست ونکوور- کپیلانو به نفع رقیب لیبرال اینجانب پایان یافت، و من و فرزندانم بلافاصه پس از اعلام نتایج در ساعت ١٠ شب ٩ مه به دفتر ستاد انتخاباتی آقای سلطان رفتیم و با تقدیم دسته‌گلی، این پیروزی را به ایشان تبریک گفتیم. این کار نشانی بود از ارج‌نهادن به دموکراسی و نشانی که علی‌رغم تفاوت نظرات سیاسی، ما به‌عنوان شهروندان کانادا به یکدیگر عمیقاً احترام می‌گذاریم.

این موضوع مورد توجه مطبوعات محلی قرار گرفت و به‌عنوان حاشیهٔ این انتخابات گزارش شد.

به‌هر حال، سایر ملیت‌ها مجدداً توانستند نمایندگان خود را از احزاب مختلف به مجلس بفرستند، در کنار هندی‌تبارها و چینی‌تبار‌ها که چندین نماینده راهی مجلس کرده‌اند، فلیپینی‌تبار‌ها و بومیان کانادا هر کدام مجدداً نماینده‌‌ای را راهی مجلس بریتیش کلمبیا نمودند.

به‌نظر می‌رسد میزان مشارکت ایرانی‌تبار‌ها در انتخابات در مناطق مختلف با افزایش روبه‌رو بود و نویدبخش این مهم که ایرانی‌تبار‌ها در آیندهٔ نزدیک نقشی برجسته‌تر از پیش در سیاست‌های استان بی‌سی خواهند داشت.

نوشته انتخابات؛ آزمون مشارکت و دموکراسی اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

روز شنبه ۸ آوریل ۲۰۱۷، از ساعت ۶ عصر تا ۸ شب، کمپین دکتر مهدی راسل، نامزد حزب بی‌سی ان‌دی‌پی برای حوزهٔ وست‌وکورر-کپیلانو، در سالن لیلی لی اسپیریت (Lily Lee Spirit) واقع در رک‌سنتر شهر وست‌ونکوور با حضور جمعی از هموطنان ایرانی و دیگر دوستان و علاقه‌مندان غیرایرانی رسماً آغاز به‌کار کرد.

این برنامه با سخنرانی کرگ کیتینگ (Craig Keating)، عضو شورای شهر نورث‌ونکوور، و اعلام حمایت ایشان از دکتر راسل آغاز شد. پس از آن نوبت به دکتر راسل رسید و ایشان ضمن تأکید بر مشکلات منطقهٔ وست‌ونکوور و کپیلانو از جمله قیمت مسکن، ترافیک، افزایش جرایم، موضوعات و مشکلات مرتبط با کودکان و سالمندان، کمبود امکانات تحصیلی، رفاهی و شغلی برای ساکنان این منطقه، از روند موجود در برخورد با مشکلات توسط دولت بی‌سی لیبرال انتقاد کرد و از شرکت‌کنندگان در جلسه خواست تا در انتخابات حضور فعال داشته باشند.

دکتر راسل همچنین با مخاطب‌قراردادنِ ایرانیان مقیم ونکوور، و تأکید بر اهمیت حضور یک ایرانیِ آگاه و به‌روز نسبت به مسائل سیاسی و بازار مشاغل، از هموطنان خواست تا در داشتنِ صدایی در دستگاه دولت بی‌سی برای اولین بار، نقش داشته باشند.

نوشته گزارشی از آغاز رسمی کمپین دکتر مهدی راسل اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

کمتر از ۴۰ روز به انتخابات سرنوشت‌ساز استانی بریتیش کلمبیا در سال ۲۰۱۷ باقی مانده است. انتخاباتی که این‌بار شاهد رقابتی بسیار نزدیک بین احزاب مهم این استان یعنی بی‌سی لیبرال، بی‌سی ان‌دی‌پی و بی‌سی گرین است. در چند شمارهٔ اخیر و نیز همین شماره به بررسی دلایل و لزوم مشارکت در این انتخابات از جنبه‌های گوناگون پرداخته‌ایم. از این شماره و تا زمان برگزاری انتخابات به بررسی مواضع احزاب مختلف دربارهٔ مسائل کلیدی در این انتخابات و نیز رویکرد آنان به نیازهای مهاجران و بالاخص ایرانیان ساکن بریتیش کلمبیا خواهیم پرداخت.

به همین منظور پرسش‌نامه‌ای از سوی «رسانهٔ همیاری» تهیه شده و برای نمایندگان احزاب مختلف در مترو ونکوور فرستاده شده است، که در صورت دریافت پاسخ از هر یک از آنان تا زمان برگزاری انتخابات، منتشر خواهد شد. امید است این مطالب به افزایش آگاهی جامعهٔ ایرانیان مهاجر در خصوص انتخابات و دیدگاه‌ها و مواضع احزاب مختلف دربارهٔ مسائل و مشکلات اساسی زندگی در بریتیش کلمبیا کمک کند.

لطفاً خودتان را معرفی کنید و به ما بگویید از چه زمانی و چرا تصمیم گرفتید وارد سیاست شوید؟ چرا حزب بی‌سی ان‌دی‌پی را انتخاب کردید؟

من دکتر مهدی راسل، ۴۷ ساله و ساکن منطقهٔ نورث‌شور هستم، سال ۲۰۰۸ به کانادا مهاجرت کردم، سه دختر دارم، از زندگی در این منطقهٔ زیبا خوشحالم و همواره برای توسعه و رشد آن تلاش خواهم کرد، تا نسل‌های آینده نیز زندگی آرام و مرفهی را تجربه کنند.

همه ما به جهت خانوادگی و شغلی  مستقیماً با جامعه در ارتباطیم، و گروه پزشکی که من هم عضوی از آن هستم، به‌طور مداوم با فعالیت‌های اجتماعی درگیر و با آسیب‌های اجتماعی مواجه است.

بعد از فارغ‌التحصیلی از رشتهٔ پزشکی، برای کمک به افراد بی‌بضاعت و افراد آسیب‌پذیر، شروع به فعالیت‌های اجتماعی کردم؛ برای آن دسته از مردمی که در آن زمان خیابان‌خواب و کارتن‌خواب بودند. مجتمعی برای آن‌ها درست کرده بودیم، کمکشان می‌کردیم و سعی می‌کردیم آن‌ها را درمان کنیم. متعاقب آن درگیر بیمه‌های همگانی شدم، در سطحی که بتوانیم با سیاست‌گذاری و مقررات اجرایی، آن‌ها را به اجرا درآوریم. در کنار آن در کشور انگلیس در رشتهٔ سیاست‌گذاری و مدیریت سیستم‌های بهداشتی و درمانی و بهداشت عمومی ادامهٔ تحصیل دادم، و با فعالیت‌های سازمان‌های جهانی مانند سازمان جهانی بهداشت، سازمان ملل و…، سروکار پیدا کردم و در برخی از پروژه‌های آن‌ها ایفای نقش کردم.

در چندین مأموریت برای این سازمان‌ها، در کشورهایی کار کردم که بعد از بحران‌ها و حوادث غیرمترقبه نیاز به کمک داشتند. این سلسله تجربیات اجتماعی من بوده است به‌علاوهٔ تجربیات کاری و فعالیت‌های بازرگانی که البته در رابطه با پزشکی بوده است. مجموعِ این تجربیات اقتصادی، تحصیلی و همچنین تجربیات اجرایی، آن چیزی است که برای مشارکت اجتماعی خودم دارم.

و اما علت انتخاب NDP بریتیش کلمبیا: هدف من این است که نسل بعدی برای زندگی در اینجا، زندگیِ با کیفیت بهتر و راحت‌تری داشته باشد. این موضوع، سرمایه‌گذاری بیشتری بر روی سرویس‌ها و خدمات عمومی و اجتماعی را می‌طلبد و از افتخارات این جامعه آن است که اگر فردی بیمار بشود، دیگر برای درمان مستأصل نیست و سیستمی وجود دارد که توسط ان‌دی‌پی پایه‌گذاری شده است. چنانچه ان‌دی‌پی این سیستم را پایه‌گذاری نمی‌کرد، ما هم سرگذشتی مثل مردم دیگر کشورها، مثل مردم آمریکا داشتیم که مجبورند گاهی از پایه‌ای‌ترین حقوق انسانی خودشان صرف‌نظر کنند و هزینه‌های بالا بپردازند و گاهی اوقات حتی به خدمات مناسب دسترسی پیدا نکنند، اما ما در اینجا سرویسی داریم که حداقل نیازهای اساسی‌مان را پوشش می‌دهد، هرچند این نیازها مرتباً تغییر پیدا می‌کند، سیستم بهداشتی مرتب نیاز به بهبود و توسعه دارد و دولتی که به این خدمات عمومی بها دهد، دولت ایده‌آلی خواهد بود که می‌تواند برای نسل‌های آینده سرمایه‌گذاری کند.

نسبت به بازار کار برای نسل آینده نیز حساس‌ایم و دوست داریم سرمایه‌گذاری مناسبی انجام شود و کسانی که شروع به کار می‌کنند حقوق مناسب و مکفی برای زندگی داشته باشند نه حداقل دستمزدی که ممکن است برای زندگی کفاف ندهد. خود این مسئله باعث می‌شود که اقتصاد شکوفاتر شود و این دریافت‌ها در جامعه به‌صورت مناسب‌تری خرج شود و چرخ اقتصادی بچرخد.

بهادادن به زنان،‌ بانوان و مادران یکی از اصولی است که این حزب به‌صورت اختصاصی و متفاوت به آن نگاه می‌کند.

این حزب کمک زیادی به اقلیت‌های مختلف نموده و اکثر آنان اولین بار با حزب دمکرات نوین به مجلس راه یافته‌اند.

به‌عنوان یک پدر، دوست دارم فرزندانم در جامعه‌ای رشد کنند که نیازهای اولیهٔ آن‌ها را فراهم کند. به‌عنوان مثال بهداشت و درمان و خدمات اجتماعی‌ای که نیاز دارند به آن‌ها ارائه شود، آموزش‌شان را تأمین کند و از آن طرف این امکان برای آن‌ها باشد که به‌صورت برابر در مسائل اجتماعی مشارکت داشته باشند. این یک توسعهٔ پایدار باشد، نه مقطعی و کوتاه  که عده‌ای بهره ببرند و عده‌ای احساس کنند که از کل چرخهٔ اقتصادی بهره‌ای ندارند یا بهرهٔ کمی دارند و در زندگی روزمره‌شان دچار مشکل باشند.

اگر حزب شما برندهٔ این انتخابات شود، چه چیزی تغییر خواهد کرد؟

پرداخت هزینهٔ مهد کودک‌ها، بگونه‌ای که خانواده فقط ۱۰ دلار در روز هزینهٔ مهد کودک را پرداخت خواهد کرد و مابقی توسط دولت پرداخت می‌شود تا والدین با فراغ بال بیشتر بتوانند تحصیل کنند، و وارد عرصه‌های اجتماعی و بازار کار شوند.

افزایش حداقل دستمزد به میزان ۱۵ دلار در ساعت، تا زندگی افراد با توجه به تورم سال‌های گذشته راحت‌تر شود و این درآمد در چرخهٔ اقتصاد محلی صرف شود.

حمایت و تخصیص بودجه برای مسکن ارزان و قابل دسترس برای اقشار متوسط جامعه و کمک به صاحب‌خانه‌شدن نسل جوان.

حذف کامل سرانهٔ بیمه درمان (MSP) که سالیانه بالغ بر ۱۰۰۰ دلار به ازای هر نفر به اقتصاد خانواده‌ها کمک خواهد کرد.

سرمایه گذاری و توسعهٔ آموزش و پرورش، مدارس و دانشگاها، موضوعی که در طی ۱۶ سال گذشته دولت لیبرال ضربهٔ سنگینی به آن وارد کرده و بیش از ۲۰۰ مدرسه را بسته، و بودجه دانشگاه‌ها را محدود کرده است.

توسعهٔ صنایع پیشرفته، که آیندهٔ توسعهٔ اقتصادی استان و دنیا است، و وابستگی اقتصادی استان را از صادرات منابع طبیعی و خام کم خواهد کرد.

توسعهٔ صنایع میانی برای ایجاد ارزش افزوده منابع طبیعی قبل از صدور آنان به سایر کشور‌ها، که سبب افزایش کار و توسعه و رشد اقتصادی خواهد شد.

ما لیست بلند و کاملی از اقدامات داریم که به‌عنوان نقشهٔ راه حزب دمکرات نوین منتشر شده است و در وب‌سایت حزب قابل دسترسی است و در پیام‌های مختلف به آن اشاره خواهد شد.

من به‌عنوان فردی از جامعه کانادایی-ایرانی اقداماتی را به این لیست افزوده‌ام که به دو مورد آن اشاره می‌کنم:

۱. تسهیل تأیید مدارک تحصیلی ایرانیان مهاجر که باعث توانمندسازی آنان برای پیدا کردن کار باشد.

۲. تلاش برای ترویج زبان فارسی با قراردادن آن در لیست زبا‌ن‌های انتخابی در مدارس به‌عنوان زبان دوم.

برنامه‌ها و اهداف اصلی شما دربارهٔ مشکلاتی مانند مسکن ارزان، اقتصاد قدرتمند و نرخ بالاتر اشتغال، مقرون‌به‌صرفه‌ترکردن زندگی در مترو ونکوور و پاسخگویی به مشکلات اساسی مردم حوزهٔ انتخابی‌تان چیست؟

در مورد مسکن، حزب دمکرات نوین استان همگام با دولت فدرال و شهرداری‌ها بودجه‌های لازم را برای خانه‌ای ارزان‌قیمت اختصاص خواهد داد، امری که دولت لیبرال استانی به آن بی‌توجه بوده و سیاست وام ـ دوم را تا سقف ۳۷ هزار دلار دنبال کرده است.

در مورد اقتصاد قوی و روبه‌رشد بخش در سؤال قبلی تیتروار اشاره شد؛ سیاست کلی ما در تقویت اقتصاد خانواده با برنامه ۱۰ دلار در روز مهد کودک‌ها، افزایش حداقل دستمزد، حذف سرانهٔ درمانی، توسعهٔ آموزش و پرورش است.

سرمایه‌گذاری روی تکنولوژی‌های جدید (High Tech) و بیزینس‌های کوچک، توسعهٔ بازار مسکن با ساخت وسیع خانه‌های ارزان، توسعهٔ حمل‌ونقل شهری، سرمایه‌گذاری روی گردشگری، توسعهٔ صنایع تبدیلی برای ایجاد اشتغال پایدار در استان بی‌سی خواهد بود.  

ازمسائل مهم حوزه انتخابی من، مشکلات ترافیک و حمل‌ونقل است که هر روز در این منطقه در حال افزایش است، جمعیت ساکن منطقهٔ نورث‌شور به‌زودی به دو برابر یا نزدیک به دو برابر خواهد رسید. مطابق آمار و ارقام و با ساخت و سازهایی که انجام شده، جمعیتی که قرار است در این شهر ساکن شود، با زیرساختار موجود تطابق ندارد، که من این موضوع را به‌عنوان یک اولویت پیگیری خواهم کرد.

محیط زیست از دیگرمواردی است که باید به نسل‌های آینده منتقل کنیم، به‌هر حال ما در منطقهٔ زیبایی زندگی می‌کنیم. من حساسیت مردم را راجع به این سه موضوع زیاد دیده‌ام، که البته همهٔ موارد در اولویت کاری حزب دمکراتیک نوین قرار گرفته‌اند تا اقدامات لازم صورت پذیرد.

آیا در حوزه‌ای که در آن نامزد انتخابات شده‌اید، ساکن‌اید؟ چه مدت در آنجا زندگی کرده‌اید و چقدر خودتان را مطلع از مشکلات حوزهٔ انتخاباتی‌تان می‌دانید؟

حدود ۹ سال. این منطقه زمینه‌های زیادی برای رشد اقتصادی و سرمایه‌گذاری دارد که با مشارکت مردم می‌توان به این پیشرفت‌ها دست یافت. منطقهٔ وست ونکورـ کپیلانو که من برای آن کاندیدا شده‌ام، علیرغم رشد ۵٬۵ درصدی جمعیت ۵ سال گذشته در ونکوور، ۲ درصد کاهش جمعیت داشته است و گروه سنی ۲۵ تا ۵۵ سال که از نظر اقتصادی مولد محسوب می‌شود، منطقه را ترک کرده‌اند. ما اینجا موقعیت‌های کاری کمی داریم و زمینهٔ بیزینس نیز آنچنان وجود ندارد، در عین حال هزینهٔ زندگی بالاست. پس منطقی است که افراد اینجا را ترک کنند. واقعیت این است که بچه‌های ما می‌خواهند اینجا باشند و به عنوان ساکن اینجا نیاز داریم که فعالیت‌هایی بکنیم که بتوانیم از نظر اقتصادی رشد داشته باشم و کار ایجاد کنیم.

وقتی از نظر اقتصادی توانستیم رشد داشته باشیم و فرزندان ما توانستند که در این منطقه بمانند، توانستند کار خوب و منزل هم داشته باشد، رونق اقتصادی صورت خواهد گرفت.

از جمله نکاتی که برای آگاهی مردم خوب است، اینکه من با رئیس پلیس وست‌ونکوور که صحبت می‌کردم فقط دو پلیس در منطقهٔ نورث‌شور ساکن‌اند. تعداد کمی از آتش‌نشانان و کادر درمانی بیمارستان  هم در این منطقه زندگی می‌کنند. همه از سایر مناطق می‌آیند، و اگر موقعیت مشابه کاری باشد، ترجیح میدهند که پست خود را رها کنند و به سایر مناطق بروند. حال فکر کنید که یک آتش‌سوزی عظیم یا زلزلهٔ بزرگی اتفاق بیفتد. این افراد برای رسیدن به این منطقه و امدادرسانی مشکل خواهند داشت.  این مشکلات عمده‌ای است که بایستی به آن‌ها رسیدگی کنیم.

جمعیت ایرانی زیادی در حوزهٔ انتخاباتی شما زندگی می‌کنند. چقدر آن‌ها را می‌شناسید؟ و چقدر از نیازهایشان مطلع‌اید؟

به‌عنوان فردی که به کانادا مهاجرت کرده و به‌دنبال کیفیت زندگی بهتر در کانادا بوده‌ است، با این مسئله مواجه شده‌ام که نحوهٔ ادغام‌شدنشان در جامعهٔ کانادا در خیلی از موارد با مشکل مواجه بوده است. از گروه‌های مختلف با تحصیلات مختلف در اینجا دیده‌ام که وقتی وارد کانادا می‌شوند، اولین سدی که مقابل خودشان می‌بینند اعتبارسنجی مدارک تحصیلی و وفق‌دادن خودشان با محیط کار در اینجا است و این واقعاً بنیان‌های خانواده را می‌تواند متزلزل ‌کند و باعث بروز مشکلات عدیده‌ای می‌شود، بخش مهمی از مدیریت هر اجتماع و خانواده‌ای، تأمین منابع مالی است و وقتی نتوانید خانواده را تأمین کنید، دچار مشکلات شده و به‌دنبالش عواقب مختلفی خواهد داشت. این یکی از مهم‌ترین مسائلی بوده که با آن برخورد کرده‌ام.

نکتهٔ دیگر، انتظار می‌رود به‌عنوان کامیونیتی‌ای که در کل منطقهٔ بی‌سی بالغ بر هفتادهزار نفر تخمین زده می‌شویم، مرکزی وجود داشته باشد برای فعالیت‌های اجتماعی و گروهی و مثال‌هایی می‌آورند مانند لهستانی‌ها، مجارستانی‌ها و خیلی‌های دیگر که از اقلیت‌های اینجا هستند و کامینیتی‌سنتر و مرکز تجمع دارند. بگذریم از قومیت‌هایی مثل چینی‌ها که دیگر شهری برای خود دارند. بگذریم از هندی‌تبارهایی که مناطق بزرگی را در اختیار گرفته‌اند، معابد، بیزینس‌های مختلف و مراکز خرید بسیار بزرگی مطابق سلیقهٔ خودشان دارند، اما ما ایرانی‌ها در حد یک کامیونیتی‌سنتر هم نداریم.

دغدغهٔ جدی دیگر، موضوعات اخیر سیاسی در آمریکا است که یک حس ناامنی ایجاد کرده‌ست. وقتی در زمانی کوتاه رئیس‌جمهور آمریکا بیاید و صرفاً به‌خاطر ملیت و قومیت ما، مانع ورود ما به آمریکا شود و اگر این موضوع بخواهد ادامه پیدا کند و بر سایر جنبه‌های زندگی ما تأثیر بگذارد، و موضوعات تبعیض آمیز رشد کرده و رایج شود، پس آمدنِ ما به این کشور برای چه بوده، آیا اینجا هم ممکن است این اتفاق بیافتد و اگر افتاد، چه‌کار می‌خواهیم بکنیم.

از مشکلات دیگر مهاجران، تحصیلات بچه‌هایشان است. ما به‌عنوان قومیتی که خیلی خیلی بر روی تحصیلات فرزندانمان اصرار داریم و اینکه آن‌ها تحصیلات خوبی داشته باشند، وقتی ایرانی‌ها می‌آیند و می‌بینند سیستم موجود آن انتظار را برآورده نمی‌کند، طبیعتاً سرخورده می‌شوند. این‌ها مسائل عمده‌ای بوده است که از جامعه و مردممان، در این مدت کوتاهی که با آن‌ها در ارتباط بوده‌ام، شنیده‌ام.

موضع حزب شما در قبال حمایت‌های مالی شرکت‌های بزرگ و اتحادیه‌ها به کمپین‌های انتخاباتی چیست؟ چگونه آن را توجیه می‌کنید؟

خیلی روشن و صریح اعلام می‌کنم که حزب متبوع من با کمک‌های بزرگ شرکت‌های بزرگ و اتحادیه‌ها مخالف و در اولین اقدامات در صدد ممنوعیت آن است تا دموکراسی، گروگان قشری خاص نباشد و همهٔ مردم به‌صورت واقعی مشارکت سیاسی داشته باشند.

آیا چیز دیگری دربارهٔ خودتان و/یا دیدگاه‌های سیاسی‌تان هست که بخواهید با جامعهٔ ایرانی-کانادایی به اشتراک بگذارید؟

خیلی کوتاه می‌گویم، چون روی صحبت‌های ما با هموطنان خواهد بود، این است که همهٔ ما به‌نوعی رنج مهاجرت را برای داشتن زندگی بهتر، سالم‌تر، آزادتر و امن‌تر قبول کرده‌ایم. هیچ تضمینی وجود ندارد که ما تمام این خواسته‌ها و امیال خودمان را در اینجا داشته باشیم و برای نسل‌های آینده ادامه داشته باشد، مگر اینکه نسبت به حفظ، تثبیت و توسعهٔ آن مشارکت کنیم و فعالانه پی‌گیر باشیم.

ما علی‌رغم داشتن جامعهٔ نسبتاً بزرگ ایرانی در بی‌سی، با جمعیت حدود یکصدهزار نفر، تحصیل‌کرده، ثروتمند و فعال، در مراکز تصمیم‌گیری و مراکز شکل‌گیری قدرت، نماینده‌ای نداریم، نه در شهرداری‌ها، نه در استان و نه در سطح فدرال، که حداقل نسبت به منافع اقلیتی ما حساس باشد و آن را دنبال کند. این می‌تواند بهترین موقعیت باشد که به صحنهٔ اجتماعی وارد شویم و سعی کنیم منافع خودمان را حفظ کنیم و میزان مشارکت اجتماعی خود را افزایش دهیم.

همچنین می‌توانیم به‌عنوان یک شهروند کانادا، تجارب، دانش و توانایی‌های فردی و اجتماعی خود را به کل افراد ساکن در استان ارائه بدهیم و در ساخت آینده‌ای روشن و با رفاه در این استان سهیم باشیم.

نوشته دکتر مهدی راسل، نامزد حزب BC NDP در حوزهٔ وست‌ونکوور– کپیلانو به پرسش‌های رسانهٔ همیاری پاسخ می‌دهد اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

به همین منظور پرسش‌نامه‌ای از سوی «رسانهٔ همیاری» تهیه شده و برای نمایندگان احزاب مختلف در مترو ونکوور فرستاده شده است، که در صورت دریافت پاسخ از هر یک از آنان تا زمان برگزاری انتخابات، منتشر خواهد شد. امید است این مطالب به افزایش آگاهی جامعهٔ ایرانیان مهاجر در خصوص انتخابات و دیدگاه‌ها و مواضع احزاب مختلف دربارهٔ مسائل و مشکلات اساسی زندگی در بریتیش کلمبیا کمک کند.

با کمال میل به سؤالات شما دربارهٔ خودم و حزب لیبرال بی‌سی پاسخ می‌دهم.

لطفاً خودتان را معرفی کنید و به ما بگویید از چه زمانی و چرا تصمیم گرفتید وارد سیاست شوید؟ چرا حزب بی‌سی لیبرال را انتخاب کردید؟

من، رالف سلطان، از سال ۲۰۰۱ نمایندهٔ حوزهٔ وست‌ونکوور– کپیلانو در مجلس قانونگذاری استان بریتیش کلمبیا بوده‌ام. من دارای مدرک مهندسی (.P. Eng) از دانشگاه یو‌بی‌سی، همچنین دارای سه مدرک کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی، فوق لیسانس علوم انسانی و دکترا از دانشگاه هاروارد هستم.

من یکی از مجرب‌ترین نمایندگان مجلس بریتیش کلمبیا هستم و بعد از سال‌ها تجربهٔ کار مهندسی در Linde Air Products، استادی دانشگاه هاروارد و اقتصاد‌دان ارشد در بانک RBC و ریاست شرکت Williams Lake Fireboard بود، که وارد دنیای سیاست شدم.

هنگامی که بعد از ۳۵ سال زندگی در شرق کانادا به استان زادگاهم بازگشتم، بریتیش کلمبیا را دچار وضعیتی دیدم که پس از تحمل ۱۰ سال حاکمیت حزب ان‌دی‌پی مردم لاجرم به ترک استان برای یافتن کار در استان‌های دیگر بودند، سال‌های پی‌در‌پی بدهکاری و افزایش چشمگیر تعداد کسانی که بالاجبار به بیمهٔ اجتماعی به‌عنوان تنها منبع درآمد خود متکی بودند، به حزب لیبرال بریتیش کلمبیا پیوستم.  در پاسخ به این وضعیت، مردم بریتیش کلمبیا با انتخاب تنها دو نفر از اعضای حزب ان‌دی‌پی در سال ۲۰۰۱، که نخستین دورهٔ شرکت من در انتخابات بود و در همان سال حزب‌ ان‌دی‌پی مجبور شد دولت را واگذار کند.

اگر حزب شما برندهٔ این انتخابات شود، چه چیزی تغییر خواهد کرد؟

آنچه دستخوش تغییر نخواهد شد، پایبندی حزب لیبرال بریتیش کلمبیا به سیاست‌های اقتصاد آزاد است که استان بریتیش کلمبیا را در پاپین‌ترین سطح از لحاظ بیکاری در کانادا و دارای سریع‌ترین رشد در مشاغل جدید، واجد سریع‌ترین رشد اقتصادی و بالاترین میزان توانایی مالی قرار داده‌ است که برای سرمایه‌گذاری اطمینان خاطر ایجاد می‌کند. سیاست‌های جدید در برنامه‌ حزبی ما از این‌ قرارند:

• کاهش مالیات حدود یک میلیارد دلار در سال، که با کاهش پنجاه‌درصدی حق عضویت در برنامهٔ سیستم درمانی (MSP) به عنوان نخستین گام در راستای حذف کامل آن،
• کاهش مالیات شرکت‌های کوچک از ۲٫۵ درصد به ۲ درصد،
• تداوم برنامهٔ مالکیت خانه (Home Owner Program) با در اختیار قراردادنِ وام‌های بدون بهره برای پیش‌پرداخت خرید خانه، در اختیار خریدارانی که برای نخستین بار به خرید مسکن اقدام می‌کنند،
• معافیت از پرداخت مالیات مضاعف انتقال سند برای کارگرانی که به استان بریتیش کلمبیا می‌آیند.

برنامه‌ها و اهداف اصلی شما دربارهٔ مشکلاتی مانند مسکن ارزان، اقتصاد قدرتمند و نرخ بالاتر اشتغال، مقرون‌به‌صرفه‌ترکردن زندگی در مترو ونکوور و پاسخگویی به مشکلات اساسی مردم حوزهٔ انتخابی‌تان چیست؟

تأمین خانه‌های مسکونی با قیمت های منصفانه، بیش از هرچیز با تداوم سرمایه‌گذاری –حدوداً یک میلیارد دلار در سال از سوی حزب لیبرال بریتیش کلمبیا – در برنامه‌های اسکان و پرداخت یارانه‌ اجاره‌ به آسیب‌پذیرترین اقشار (سالمندان، افراد کم‌درآمد، بی‌خانمان‌ها و کسانی که کمترین امکانات برای رسیدگی به امور خود را دارند) تحقق می‌پذیرد، که از طریق تشویق شهرداری‌ها به سرعت‌بخشیدن به تأیید جواز ساخت و از طریق مشوق‌هایی نظیر پرداخت وام بدون بهره برای پیش‌پرداخت خرید مسکن انجام می‌گیرد.

برای تداوم اقتصاد موفق استانی، باید به سیاست‌هایی که تاکنون نیز به اقتصاد استان رونق بخشیده‌اند و موجبات سریع‌ترین افزایش مشاغل در استان را فراهم کرده‌اند، تداوم بخشید. افزایش سرمایه‌گذاری در آموزش به ما کمک کرده‌است که به این مهم دست یابیم. اطمینان به بریتیش کلمبیا به‌عنوان مکانی برای شروع تجارت، با سیستم آموزشی بسیار عالی ما که از سوی سازمان همکاری‌های اقتصادی و توسعه (OECD) آن را از جمله  پردستاوردترین سیستم‌های آموزشی دنیا ارزیابی می‌کند، افزایش یافته است.

جدای از مسکن، یک مشکل بزرگ مردم در نورث‌شور، موضوع حمل و نقل است. سرمایه‌گذاری ۲۰۰ میلیون دلاری در بزرگراه Lower Lynn کمک خواهدکرد، اما راه حل درازمدت با احداث بزرگراه‌ها در نورث‌شور به‌دست نخواهد‌آمد، بلکه از طریق متقاعدکردن Translink به افزایش قابل توجه سرویس‌ها بین نورث‌شور و سایر مناطق کلان‌شهر ونکوور خواهد بود تا دسترسی آسان به اسکای‌ترین برای سفرهای کاری فراهم شود.  

آیا در حوزه‌ای که در آن نامزد انتخابات شده‌اید، ساکن‌اید؟ چه مدت در آنجا زندگی کرده‌اید و چقدر خودتان را مطلع از مشکلات حوزهٔ انتخاباتی‌تان می‌دانید؟

من ۲۸ سال در وست‌ونکوور، شهر زادگاهم زندگی کرده‌ام. در ۳۵ سال پیش از آن نیز در سایر نقاط دنیا زندگی کرده‌ام. در ونکوور بزرگ شده‌ام و ۲۳ سال نخست زندگی‌ام را در منطقهٔ مانت پلزنت (Mount Pleasant) گذرانده‌ام.  این قسمت از دنیا را بسیار خوب می‌شناسم.

جمعیت ایرانی زیادی در حوزهٔ انتخاباتی شما زندگی می‌کنند. چقدر آن‌ها را می‌شناسید؟

از زمانی که در سال ۲۰۰۱ به نمایندگی در حوزهٔ مربوطهٔ خود انتخاب شدم، دوستان و آشنایان بسیاری در جامعهٔ ایرانی پیدا کردم.  من آموختم که به تاریخ ۶۰۰۰ سالهٔ سرزمین پرشیا ارج بنهم. من سال‌ها با بنیاد کانادا و ایران (CIF) همکاری نزدیک داشته‌ام و از پرداخت کمک‌هزینه‌های پرداختی از سوی دولت به بنیاد برای کمک به برنامه‌های حمایت از دانشجویان پشتیبانی کرده‌ام.  من همه‌ساله در مراسم جشن نوروز شرکت کرده‌ام. ایرانیان در دفتر انتخاباتی من کار می‌کنند و مدت‌‌هاست که در حوزهٔ انتخابی من حضور دارند. من تاریخ و دستاوردهای تمدن ایران باستان را چشمگیر می‌دانم.

موضع حزب شما در قبال حمایت‌های مالی شرکت‌های بزرگ و اتحادیه‌ها به کمپین‌های انتخاباتی چیست؟ چگونه آن را توجیه می‌کنید؟

حمایت مالی از کارزار انتخاباتی من بسیار اندک، و اکثراً در حدود ۲۵۰ دلار یا کمتر است. من از پیشنهاد نخست‌وزیر استان برای ایجاد یک کمیسیون مستقل، که با تأیید تمامی نمایندگان استانی به سمت خود انتصاب می‌شوند، برای بررسی نظرات عموم و احزاب سیاسی در مورد اصلاحات احتمالی در سیستم مالی سیاسی استان، به‌گونه‌ای که مردم بریتیش کلمبیا بتوانند در مورد سیستم دموکراسی ما اطمینان کامل داشته‌ باشند، حمایت می‌کنم.

آیا چیز دیگری دربارهٔ خودتان و/یا دیدگاه‌های سیاسی‌تان هست که بخواهید با جامعهٔ ایرانی-کانادایی به اشتراک بگذارید؟

پیام حزب لیبرال بریتیش کلمبیا پیام امید است. اصلی‌ترین تعهد ما حمایت از ایجاد مشاغل از طریق اقتصادی قدرتمند است. تأمین شغل، بهترین برنامه برای مددکاری اجتماعی است. سابقهٔ بریتیش کلمبیا در زمینه‌های مشاغل و اقتصاد زبانزد کل کشور است. بیشترین رشد مشاغل، سریع‌ترین پرداخت بدهی‌ها و آموزش و سیستم درمانی سرآمد. در حالی‌که سایر استان‌ها مشغول پرداخت بهره‌های میلیاردی به وام‌دهندگان‌اند، بریتیش کلمبیا منابع مالی خود را صرف سیستم درمانی و آموزش می‌کند. این روش صحیح ادارهٔ دولت است. به‌عنوان حزبی که هم اکنون در رأس قدرت است، امیدواریم که برای سپردن ادارهٔ استان با دلسوزی و توانمندی برای ۴ سال آینده نیز به ما اطمینان و اعتماد کنید.

نوشته رالف سلطان، نامزد حزب بی‌سی لیبرال در حوزهٔ وست‌ونکوور– کپیلانو به پرسش‌های رسانهٔ همیاری پاسخ می‌دهد اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.