در شمارهٔ پیش دربارهٔ راه‌اندازی «کالج مشاوران مهاجرت و شهروندی کانادا» توسط وزارت مهاجرت، پناهندگی و شهروندی کانادا نوشتیم و اینکه کانون نظارت بر مشاوران مهاجرت به کانادا یا به اختصار ICCRC که در حال حاضر مسئولیت صدور مجوز و نظارت بر مشاوران را دارد، از سوی سه گروه مورد انتقاد قرار گرفته بود. در آن شماره، به دلایل دو گروه اول، یعنی کانون وکلای کانادا و مشاوران مهاجرت قدیمی، پرداختیم. در این شماره به گروه سوم یعنی کلیهٔ مشاوران مهاجرت اعم از جدید یا قدیمی می‌پردازیم.

گروه سوم:

تعداد بسیار زیادی از مشاوران مهاجرت، چه آن‌هایی که دارای سابقهٔ طولانی‌اند و چه آن‌هایی که نسبتاً جدیدند، بیش از دو سال است که با ICCRC و مسئولان آن در جنگ و جدال‌اند. موضوع از این قرار است که با توجه به تغییر شرایط سیاسی و اقتصادیِ حال حاضر دنیا، تب مهاجرت، روزبه‌روز فراگیرتر شده و متأسفانه بازار غیرقانونی مهاجرت هم رونق پیدا کرده است. آن‌قدر کم‌توجهی و عدم نظارت کانون مشاوران مهاجرت به کانادا زیاد بوده است که موضوع کار غیرقانونی و انجام فعالیت‌های مهاجرتی بدون مجوز، به رسانه‌ها هم کشیده شده است و اخیراً شاهد انتشار مقالات و اخباری در این ارتباط بوده‌ایم.

بسیاری از مشاوران مهاجرت با «کانون نظارت بر مشاوران مهاجرت کانادا» ارتباط برقرار کردند و وجود افراد یا سازمان‌هایی را که بدون مجوز در این حوزه در حال فعالیت‌اند، اطلاع دادند و هشدار دادند که وجود این افراد و سازمان‌ها، در نهایت نه تنها برای کشور، برای متقاضی و برای جامعهٔ کانادایی، سودی که ندارد هیچ، ضررهای زیادی را هم به بار می‌آورد.

در حوزهٔ مهاجرت، به این قبیل افراد، به اصطلاح Ghost Consultant گفته می‌شود. این‌گونه افراد و سازمان‌های غیرقانونی، از بی‌توجهی و عدم نظارت ICCRC نهایت استفاده را برده و در این حوزه، مشغول کار غیرقانونی و اغفال متقاضیان مهاجرت به کانادا شده‌اند. همان‌طور که در شمارهٔ قبل نیز مطرح شد، ICCRC آن‌قدر درگیر فعالیت‌های تجاری خارج از چهارچوب و مقررات خود بود که به هیچ‌کدام از اعتراضات دریافتی توجهی نمی‌کرد.

البته خبرهای غیررسمی‌ای هم منتشر شده است مبنی بر آنکه پلیس سواره‌نظام کانادا (RCMP)، مرزبانی کانادا و همچنین وزارت امنیت عمومی و آمادگی برای شرایط اضطراری کانادا، کلیهٔ افراد و سازمان‌های بدون مجوز فعالیت در حوزهٔ مهاجرت را شناسایی کرده و فعالیت آن‌ها کاملاً تحت کنترل است تا در زمان مناسب، برخورد‌های لازم با آنان صورت پذیرد. نکته‌ای که وزارت امنیت عمومی کانادا را هم وارد این موضوع کرده این است که افراد و سازمان‌های بدون مجوز، به‌دلیل آنکه نیازی به پاسخگویی به هیچ سازمانی را ندارند، با جعل و آماده‌سازی مدارک مورد نیاز، افراد را به‌صورت توریستی وارد کانادا می‌کنند که بخشی از آن‌ها در نهایت در داخل خاک کانادا درخواست پناهندگی می‌دهند. در این نقل و انتقالات، به‌دلیل غیرواقعی‌ بودنِ هویت اشخاصی که درخواست ویزای توریستی می‌کنند و همچنین امکان ارائهٔ مدارک هویتی غیرواقعی توسط همین اشخاص در زمان پناهندگی، چه بسا افرادی که توسط سازمان‌های امنیتی دنی‍ا تحت تعقیب‌اند، به‌راحتی و بدین شیوه وارد کانادا بشوند؛ افرادی که پس از ورود به جامعهٔ کانادایی، احتمال ایجاد خطر برای مردم کانادا در آینده از سوی آن‌ها وجود دارد.

شایان ذکر است که بر اساس قانون، در صورتی که سازمان یا شخصی که فاقد مجوز از طرف دولت کاناداست، در امور مهاجرت به هر نحوی دخالت کند و برای ارائهٔ خدمات، از متقاضیان مبلغی را – ولو یک سنت – مطالبه نماید، تحت پیگرد قرار می‌گیرد و جریمهٔ این افراد می‌تواند دو سال حبس و ۱۰۰ هزار دلار باشد. بر اساس قانون، کلیهٔ افراد جامعه حق ارائهٔ اطلاعات مهاجرتی را دارند، اما ارائهٔ مشاوره، حضوری یا تلفنی، صرفاً می‌بایست توسط افرادی که مجوز دارند صورت پذیرد.

متقاضیانی که قصد استفاده از خدمات سازمان‌های مهاجرتی یا مشاوران مهاجرت را دارند، باید نام سازمان یا مشاور را در وب‌سایت زیر کنترل و اطمینان حاصل نمایند که شخص و سازمان مربوطه دارای مجوزهای لازم است:

https://iccrc-crcic.ca/find-a-professional

مورد دیگری که مشاوران مهاجرت نسبت به آن مشکل داشتند و بارها به مسئولان ICCRC اعلام نموده بودند، این بود که برخی مشاوران مهاجرت که بنا به‌ دلایلی مجوز خود را از دست داده‌اند یا معلق شده‌اند، همچنان در حال فعالیت و عقد قرارداد با متقاضیان مهاجرت هستند. طبق قانون، در صورتی که مجوز مشاور مهاجرت معلق شود یا آن مشاور مجوز خود را از دست داده باشد، تا زمانی که نسبت به رفع تعلیق یا گرفتن دوبارهٔ مجوز اقدامی نکرده باشد، حق فعالیت در زمینهٔ مشاورهٔ مهاجرت را ندارد. متقاضیان مهاجرت با استفاده از لینک فوق، امکان بررسی فعال بودن یا عدم آن را دارند و در صورتی‌که مشاهده کنند مشاور مهاجرت «فعال» نیست، باید از کار با ایشان خودداری نمایند.

همان‌طور که عنوان شد، مسئولان ICCRC آن‌چنان درگیر موارد غیرمرتبط با نظارت و فعالیت مشاوران مهاجرت بوده‌اند، که رشتهٔ کار از دست همه در رفته و در نهایت، وزیر محترم مهاجرت کانادا وارد عمل شد و وعده داد تا پایان سال ۲۰۱۹ میلادی کالج مشاوران مهاجرت و شهروندی کانادا راه‌اندازی خواهد شد. امید است تا با این کار نظارت بیشتری صورت پذیرد. این نظارت می‌بایستی در مورد فعالیت مشاوران مهاجرتی‌ای هم که مجوز دارند، اما قوانین و مقررات را به تفسیر خود اعمال می‌کنند، صورت پذیرد و همچنین در مورد سازمان‌ها یا افرادی که بدون مجوز، در حال متقاعد کردن متقاضیان و فعالیت مهاجرتی‌اند، اعمال شود.

مورد دیگری که لازم است متقاضیان به آن توجه بیشتری داشته باشند این است که هزینهٔ انجام کار مهاجرتی را در اولویت آخر قرار دهند و صرفاً به‌خاطر آنکه شخص یا سازمانی، هزینهٔ کمتری را پیشنهاد می‌کند، از آن‌ها برای انجام امور مهاجرتی‌شان کمک نگیرند بلکه دارا بودن مجوز، قانونمند بودن و داشتن حسن شهرت، در قیاس با هزینهٔ انجام کار مهاجرتی، اولویت دارد.

پایان

نوشته قانون‌مند شدنِ نظارت و فعالیت مشاوران مهاجرت کانادا – قسمت آخر اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

سرانجام پس از سه سال کشمکش و دعواهای حقوقی، روز چهارشنبه ۱۰ آوریل ۲۰۱۹، احمد حسین، وزیر محترم مهاجرت، پناهندگی و شهروندی کانادا طی یک خبر کوتاه، از راه‌اندازی «کالج مشاوران مهاجرت و شهروندی کانادا» خبر داد*. در این خبر کوتاه، اعلام شد دولت کانادا قصد دارد با راه‌اندازی این کالج، استاندارد موجود برای آماده‌سازی، ثبت و ارائهٔ مجوز به اشخاصی که قصد فعالیت به‌عنوان مشاور مهاجرت را دارند، بهبود بخشیده و به‌قول ایشان، آن را از وکلا و پزشکان و پرستاران نیز، بالاتر ببرد. ایشان همچنین عنوان کرد که با این کار، منافع مهاجران، تازه‌واردان و عموم مردم به‌درستی حفظ و با خاطیان به‌شدت برخورد خواهد شد، و مشاوران درستکار نیز، اطمینان خاطری نسبت به برخورد با افراد بدون مجوز و قانون‌شکن، خواهند داشت.

مقرر شده است که این کار تا پیش از پایان سال جاری میلادی عملی شود.

اما از ۳ سال پیش تاکنون چه گذشته است؟

کانون نظارت بر مشاوران مهاجرت به کانادا، نهادی که در حال حاضر مسئولیت صدور مجوز و نظارت بر مشاوران را دارد و اختصاراً ICCRC نامیده می‌شود، در ماه ژوئن سال ۲۰۱۱ توسط دولت کانادا به‌عنوان مرجع رسیدگی‌کننده، ناظر و آموزش‌دهنده معرفی شد. این سازمان در فوریهٔ سال ۲۰۱۱ میلادی تأسیس شد و جایگزین سازمان قبلی که تحت نام «انجمن کانادایی مشاوران مهاجرت» یا CSIC فعالیت می‌کرد، شد.

از ابتدای فعالیت ICCRC حرف و حدیث‌های بسیاری وجود داشت که طبیعت هر سازمان تازه‌تأسیسی است. اما این حرف‌ها و تنش‌ها از سه سال پیش به اوج خود رسید و شاید سال ۲۰۱۸، بدترین سال مسئولان و گردانندگان ICCRC بود و نوک پیکان تهاجم با شدت فراوان به‌سوی آن‌ها نشانه رفت و حتی چندین بار تا مرز انحلال هم پیش رفت!

در طول این مدت، سازمان ICCRC از جانب سه گروه متفاوت مورد حمله و تهاجم قرار گرفت که هر کدام، دلایل خود را داشتند و هیچ ارتباطی هم با یکدیگر نداشتند و هر کدام حق و خواستهٔ خود را که کاملاً متفاوت بود، مطالبه می‌کردند.

گروه اول:

کانون وکلای کانادا به کانون مشاوران مهاجرت کانادا اعتراض کرده بود که مشاوران مهاجرت که دورهٔ آکادمیک خود را در مدت نه ماه تا یک سال به پایان می‌برند، از دانش کافی برای ارائهٔ پرونده‌های مهاجرتی و دنبال کردن آن‌ها در قیاس با وکلایی که چهار سال درس آکادمیک خوانده‌اند، برخوردار نیستند و می‌بایستی نسبت به انتخاب آن‌ها و ارائهٔ مجوز لازم حساسیت بیشتری در نظر گرفته شود و شرایط اخذ آن را سخت‌تر نمایند. در پاسخ به کانون وکلای کانادا، ICCRC در سرفصل دروس ارائه‌شده در کالج‌های معرفی‌شدهٔ خود تغییراتی داد و همچنین امتحان پایانی دوره و در واقع امتحانی را که با قبولی در آن و ارائهٔ دیگر مدارک، مجوز مربوطه صادر می‌شد، سخت‌تر و طولانی‌تر کرد و نمره‌ای را هم که برای اثبات تسلط به دانش زبان انگلیسی نیاز بود، افزایش داد. نمرهٔ پایین زبان یکی دیگر از موارد انتقاد کانون وکلای کانادا به ICCRC بود.

سازمان ICCRC همچنین پاسخ داده بود که افرادی که از رشتهٔ حقوق فارغ‌التحصیل می‌شوند، در طول چهار سال تحصیل خود تنها یک درس ۳ واحدی را تحت عنوان «Canadian Immigration Law» می‌گذرانند در حالی که مشاوران مهاجرت در طول یک سال تحصیل خود، تمامی دروسی که می‌گذرانند، مرتبط با مهاجرت به کانادا و کلیهٔ برنامه‌های مهاجرتی است. دلایل و پاسخ ارائه‌شده توسط سازمان ICCRC برای کانون وکلای کانادا قابل قبول نبود و همچنان بر روی مطالبات خود، مصر بود و ICCRC هم درگیری و گرفتاری‌هایش مدام رو به افزایش بود.

گروه دوم:

گروه دوم مشاوران مهاجرت بودند و آن‌هایی که اغلب از قدیمی‌های این حرفه بودند و مرتب به طرق مختلف کانون نظارت بر مشاوران مهاجرت کانادا را تحت فشار بسیار برای پاسخگویی قرار می‌دادند و آن‌قدر پیش رفتند که چندین پرونده هم در دادگاه فدرال کانادا باز کردند که نشان از فساد مالی و اداری گسترده در ICCRC داشت. زمانی که آنچه در سازمان می‌گذشت افشا شد، کمیتهٔ تحقیق و تفحص پارلمان کانادا و همچنین کمیتهٔ امور مهاجرت و شهروندی پارلمان هم درگیر این قضیه شدند. داستان از آنجا شروع شد که تعدادی از مشاوران متوجه شدند که ICCRC از هر نوع شکایتی که از مشاوران مهاجرت دریافت می‌شد، استقبال می‌کرد و علی‌رغم آنکه طبق قانون، شکایت‌های دریافتی می‌بایستی توسط کمیته‌ای بررسی شده و اگر از واقعی‌بودن آن اطمینان حاصل می‌شد، به کمیتهٔ تحقیق ارجاع می‌شد، کلیهٔ شکایات را به کمیتهٔ تحقیق ارجاع می‌داد و کمیتهٔ تحقیق هم با توجه به قراردادی که با یک شرکت خارج از سازمان داشت، آن‌ها را مأمور تحقیق می‌کرد و طبعاً در نهایت هزینه‌ای هم به آن شرکت پرداخت می‌کرد. مشاوران مهاجرت قدیمی متوجه شده بودند که اعضای هیئت مدیرهٔ شرکتی که وظیفهٔ تحقیق را دارد، با اعضای هیئت مدیرهٔ ICCRC ارتباط نزدیک دارند و بخشی از مبالغی که بابت حق عضویت از مشاوران مهاجرت دریافت می‌شود، صرف قرارداد شرکت تحقیق‌کننده می‌شود و در صورت محکومیت مشاور، که در اغلب موارد این اتفاق می‌افتد، مشاور ملزم به پرداخت جریمه می‌شد. آنچه در پرونده‌های دادگاه فدرال قید شده است و همچنان این پرونده‌ها در جریان‌اند، نشان از این دارد که پول حق عضویت اعضا، به‌دلایل واهی و کارتراشی برای یک شرکت خاص، صرف می‌شود و ICCRC به‌جای نظارت بر عملکرد مشاوران، سرگرم پول‌سازی و گرفتن پول از مشاوران بوده است.

قسمت بعدی این مطلب را در اینجا بخوانید

* این نوشتار بر اساس مشاهدات و پیگیری در طول سالیان گذشته، نوشته شده است و نگارنده در ارتباط با هیچ بخشی از آن نظری ندارد و تنها به این نکته بسنده می‌کند که «تصمیم بسیار درستی گرفته شده است و امید که به‌زودی و بدون اشکال اجرایی شود.»

نوشته قانون‌مند شدنِ نظارت و فعالیت مشاوران مهاجرت کانادا – قسمت اول اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

‌«سلام، آقای توفیق. امکانش هست حدود بیست دقیقه با شما صحبت کنم؟»

«والله من حدود دو سه دقیقه می‌تونم تلفنی با شما صحبت کنم که اگر سؤالی دارید، جواب بدم. اما اگر طولانیه، لطفاً تشریف بیارید دفتر بنده.»

«من سؤال مهاجرتی ندارم و مشاوره هم نمی‌خوام. راستش، دیدم که در رسانهٔ همیاری، نوشته‌هایی رو در قالب داستان، در واقع تجربیات خودتون رو در طول سالیان گذشته، برای مخاطبان این رسانه می‌نویسید. گفتم شاید داستان زندگی من هم برای اون‌ها جذابیت داشته باشه.»

«بله، ممنونم. پس لطفاً بعد از ساعت ۵ که ساعت کاری من تموم می‌شه، تماس بگیرید تا راحت‌تر صحبت کنیم. شما، خانم؟»

«ترجیح می‌دم ناشناس بمونم.»

«هر جور راحت‌اید. در هر حال، اسامی استفاده‌شده در اون سری مطالب، برای حفظ حریم خصوصی افراد، مستعاره.»

«بله، اطلاع دارم. ترجیح می‌دم برای شما هم ناشناس بمونم.»

«بسیار خب، پس من بعد از ساعت ۵ منتظر تماس شما هستم.»

ساعت کاری که تمام شد، حدود ساعت ۵ و ده دقیقه تلفن زنگ خورد و همان خانم پشت خط بود و داستانش را این‌طور شروع کرد:

«چند ماه پیش، با یک شرکت مهاجرتی در تهران آشنا شدم و به دفترشون مراجعه کردم. شرایط من رو بررسی کردند و قرار شد به من اطلاع بدن. ظاهراً با شخصی که در کانادا مشاور مهاجرته، ارتباط برقرار کردند و پاسخشون این بود که چندین راهکار رو می‌تونیم برای شما اجرا کنیم، اما اگر بتونید وارد کانادا بشید و از داخل خاک کانادا اقدام بشه، هزار و یک راه برای شما فراهمه و خیلی راحت می‌تونید اقدام کنید. من با تعجب پرسیدم: «هزار و یک راه؟»  و اون‌ها پاسخ دادند، بله، دست ما بسیار بازه. افرادی که از داخل خاک کانادا اقدام می‌کنند، فرصت‌های بسیار زیادی دارند تا بتونند اقامت دائم خودشون رو بگیرند. من هم اعتماد کردم و قراردادی امضا شد و مبلغ ۵ هزار دلار هم به‌عنوان پیش‌پرداخت، پرداخت کردم و هر مدرکی که می‌خواستند، بهشون دادم. وقتی سؤال کردم الان می‌خواید برای من چه کاری انجام بدید، پاسخشون این بود که شما با ویزای توریستی وارد کانادا می‌شید و از اونجا، برای اقامت شما اقدام می‌شه. تأکید کردم که من بچهٔ سه ساله دارم و پرسیدم کار من چقدر طول می‌کشه، چون نمی‌تونم از بچه‌ام زیاد دور باشم. گفتند، به‌محض اینکه برسید، براتون اقدام می‌شه و دو سه ماه تحمل کنید، همه‌چیز درست می‌شه. روزها گذشت و من منتظر خبر از اون‌ها بودم که نهایتاً یک روز به من اطلاع دادند که برای انگشت‌نگاری، باید به ترکیه سفر کنم و یک برگهٔ بارکُددار هم به من تحویل دادند. انگشت‌نگاری رو هم طی سفری دوروزه به آنکارا انجام دادم و منتظر ماندم. تقریباً یک ماه بعد، به من زنگ زدند و گفتند که پاسپورت خودم رو ببرم، چون درخواست ویزا تأیید شده و برای گرفتن ویزا، باید پاسپورتم به ترکیه فرستاده می‌شد. من هم خوشحال شدم و آن کار هم سریعاً انجام شد، و تقریباً دو هفتهٔ بعد، پاسپورت ویزادار کانادا رو دریافت کردم. مقدمات سفر رو فراهم کردم، بلیت گرفتم و دختر کوچکم رو هم به مادرم سپردم و راهی کانادا و شهر ونکوور شدم. چند روزی گذشت تا تقریباً روبه‌راه شدم و جت‌لگ من از بین رفت. به دفتر اون‌ شرکت مهاجرتی مراجعه کردم که خیلی هم خوب از من استقبال کردند و گفتند که بررسی‌های لازم رو انجام می‌دیم و بهتون می‌گیم تا برای قرارداد جدید، تشریف بیارید. تقریباً دو روز بعد با من تماس گرفتند و من رفتم به دفترشون. وقتی با من صحبت می‌کردند، تازه فهمیدم که چه کلکی سوار کرد‌ه‌اند! به من گفتند که الان با توجه به سوابق ویزای توریستی شما، دو کار می‌شه انجام داد، یکی اینکه از طریق جاب‌ آفر براتون اقدام کنیم که ۴۰ هزار دلار براتون هزینه خواهد داشت، یا پناهندگی اقدام کنید که هزینه‌اش کمتره. سؤال کردم که اگر پناهندگی اقدام کنم چه مدت طول می‌کشه که خانواده‌ام به من ملحق بشن، پاسخ دادند که حدود سه سال دیگه!

سرم داشت گیج می‌رفت. گفتم در تهران به من گفتید که هزار و یک راه برای من وجود داره، الان می‌گید دو تا؛ یکی ۴۰ هزار تا هزینه داره که می‌دونید من چنین پولی ندارم بدم و یکی هم پناهندگی که می‌دونید بچهٔ سه‌ساله دارم و به دست مادرم سپردم و در دام شما اومدم کانادا… سه سال دیگه که اون‌ها قراره به من ملحق بشن، مگه دخترم منو می‌شناسه؟! پاسخ دادند که برای گرفتن ویزای توریستی شما، مجبور بودیم به‌نحوی عمل کنیم که الان این دو راه برای شما وجود داره. خداحافظی کردم و رفتم بیرون. تقریباً یک هفتهٔ تمام با کلی وکیل و مشاور و دوست و آشنا صحبت کردم و نهایتاً پاسخ‌ها همه یکسان بود. اون‌ها برای گرفتن ویزای توریستی من، مدارک جعلی و ساختگیِ برام تهیه کرده بودند، و من هم در نهایت قید کانادا و همه‌چیز رو زدم، رفتم به مرزبانی کانادا و پلیس، کل داستان را تعریف کردم و ازشون شکایت کردم. می‌دونم که به‌خاطر مدارک ساختگی امکان سفر مجدد به کانادا رو نخواهم داشت، اما باید درس عبرتی بهشون می‌دادم.»

«واقعاً متأسفم که این شرایط برای شما پیش اومده. من هیچی نمی‌تونم بگم. متأسفانه تقلب زیاد شده و افراد زیادی در دام شیادان می‌افتند. ممنونم که این موارد رو گفتید و من هم عیناً می‌نویسم و امیدوارم که دوستان و مخاطبان رسانهٔ همیاری، بیشتر دقت کنند و برای مهاجرت، از شخص یا سازمانی که شناخته‌شده باشه کمک بگیرند.»

«من هم ممنونم که وقت خودتون رو به من دادید و دوستان، لطفاً مراقب باشید.»

«موفق باشید.»

پایان

نوشته سلسله داستا‌ن‌های مهاجرت به کانادا – هزار و یک راه برای دریافت مجوز اقامت دائم در کانادا! اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

همان‌طور که پیش از این وعده داده شده بود، برنامهٔ اسپانسرشیپی والدین در روز ۲۸ ژانویه در ساعت ۱۲ ظهر به وقت شرق کانادا (۹ صبح به‌وقت ونکوور) بازگشایی شد. بر اساس اعلام قبلی وزارت «مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا»، علاقه‌مندان، متقاضیان و واجدان شرایط می‌توانستند در زمان اعلام‌شده به فرمی که در سایت رسمی وزارت مهاجرت کانادا قرار می‌گرفت دسترسی پیدا کنند و با پرکردن فرم مربوطه، نام خود را جهت ثبت در یکی از سهمیه‌های سال ۲۰۱۹ که ظرفیت کل آن ۲۰ هزار متقاضی است، وارد سیستم وزارت مهاجرت نمایند. وزارت مهاجرت کانادا اعلام کرده بود که ۲۷ هزار متقاضی را در وهلهٔ اول مورد پذیرش قرار می‌دهد و پس از بررسی و حذف فرم‌هایی که ناقص یا در چند نوبت ارسال شده است، تعداد ۲۰ هزار درخواست را به‌ترتیب اولویت دریافت، انتخاب می‌کند و برای ادامهٔ پروسه از آن‌ها دعوت به‌عمل خواهد آورد.

برآورد وزارت مهاجرت کانادا از تکمیل فرم درخواست آنلاین ۱۰ دقیقه بود و انتظار می‌رفت متقاضیان با صرف ده دقیقه بتوانند درخواست خود را ثبت کنند و طبیعتاً هر متقاضی‌ای که زودتر از دیگران وارد سیستم شده بود، شانس بیشتری نسبت به بقیه ‌می‌داشت.

در مقالهٔ پیشین، که در شمارهٔ ۷۲ رسانهٔ همیاری منتشر شد (مقالهٔ ذکرشده را با کلیک روی اینجا بخوانید)، نگارنده امیدوار بود که امسال، شاهد موردی که متقاضیان را شوکه کند نباشیم، چرا که عملکرد وزارت مهاجرت کانادا در طول سال‌های گذشته نشان از این داشت که در هر بار، شاهد عملی حیرت‌انگیز از وزارت مهاجرت کانادا بوده‌ایم. متأسفانه همان‌طور که حدس زده می‌شد، این‌بار هم پس از آنکه در کمتر از ۸ دقیقه کل سهمیهٔ ۲۷ هزارتایی تکمیل و سایت بسته شد، همگان حیرت‌زده شدند.

بلافاصله پس از بسته‌شدن سایت، اعتراضات وسیعی در صفحهٔ فیس‌بوک وزارت مهاجرت کانادا به ثبت رسید و خیل عظیمی از افرادی که پس از ماه‌ها انتظار قصد داشتند درخواست خود را برای اسپانسرکردن والدین‌شان به ثبت برسانند، ناکام‌ مانده و امید خود را برای یک سال دیگر از دست دادند.

اعتراضات و نحوهٔ عملکرد وزارت مهاجرت کانادا در رابطه با این برنامهٔ مهاجرتی آن‌قدر وسیع بود که این مسئله رسانه‌ای هم شد و‌ تقریباً تمامی مطبوعات کانادایی، تیتر اول خود را به این امر اختصاص دادند.

وزارت مهاجرت کانادا بر آن شد تا توضیحاتی توسط سخنگوی خود برای تنویر افکار عمومی اعلام کند. بنا به اظهار سخنگوی وزارت مهاجرت کانادا، پیش از بازگشایی این برنامه، از ربات‌های زیادی به‌منظور جلوگیری از تکمیل احتمالی ظرفیت این برنامه توسط ربات‌های کامپیوتری، کمک گرفته شده است و بنابراین تکمیلِ ظرفیت در این زمان کوتاه توسط ربات‌های کامپیوتری منتفی است. ایشان در ادامه اظهار داشت که در زمان مقرر بیش از صد هزار نفر به‌طور آنلاین در سایت وزارت مهاجرت کانادا حاضر شده بودند تا بتوانند یکی از ۲۷ هزار سهمیه را به خود اختصاص دهند.

یکی از وکلای مهاجرت در انتاریو، این نوع پذیرش پرونده را غیرعادلانه تلقی نموده بود و در بخشی از مصاحبهٔ خود با یکی از مطبوعات اعلام کرده بود که داشتن اینترنت پرسرعت، داشتن دانش زبان انگلیسی و‌ همچنین مهارت بالا در تایپ، سه قابلیتی بود که متقاضیان باید می‌داشتند و به‌همین دلیل این سیستم و‌ نوع پذیرش، غیرمنصفانه بوده است، چرا که ممکن است تمام واجدان شرایط همه یا دست‌کم یکی از امکانات یا مهارت‌ها را نداشته باشند و طبیعتاً از قافله عقب بمانند.

نگارنده با برداشت‌های وکیل یادشده زیاد موافق نیست، چرا که کلیهٔ متقاضیان و واجدان شرایط می‌بایستی ساکن کانادا بوده باشند و طبیعتاً از اینترنت پرسرعت استفاده می‌کرده‌اند. از طرفی، سؤالات و مواردی که در فرم مربوطه قرار گرفته بود، از ادبیات سنگینی برخوردار نبود و جملات کاملاً ساده‌ای در این فرم استفاده شده بود. اما، داشتن مهارت تایپ با سرعت بالا، عاملی بود که موجب ناکامی بعضی از متقاضیان قرار گرفت. به اعتقاد نگارنده، موارد زیر نیز می‌تواند دلیلی بر این ناکامی باشد:

۱- داشتن وسواس و مرور مجدد متن و فرم و آنچه در فرم‌ توسط متقاضی وارد شده بود که بعضاً این مرور چندین بار هم انجام گرفته بود.

۲- یکی از مواردی که می‌بایستی در فرم مربوطه قید می‌شد، آدرس متقاضی بود و افرادی که آدرس کوتاه‌تری داشتند، از این بخش زودتر می‌گذشتند و زمان خود را برای ادامهٔ کار ذخیره می‌کردند.

۳- متقاضیانی که قصد اسپانسرکردن تنها یکی از والدین‌شان را داشتند نسبت به افرادی که قصد وارد کردن مشخصات هر دو‌ی والدین خود را داشتند، از تکمیل بخش مربوطه سریع‌تر فارغ می‌شدند.

نگارنده معتقد است که امسال نیز همچون سال‌های گذشته، سهمیهٔ مربوطه در یک نوبت تکمیل نخواهد شد و نوبت دیگری برای اقدام مجدد اعلام خواهد شد و‌ قطعاً در آن زمان، متقاضیان بر اساس تجربهٔ بار اول، بهتر می‌دانند که به چه نحوی باید درخواست خود را ثبت کنند.

مهارت تایپ با سرعت بالا، مهم‌ترین مسئله‌ای است که در این «رالی» نقش مهم و بسزایی خواهد داشت.

نوشته آنچه بر متقاضیان برنامهٔ اسپانسرشیپی والدین در سال ۲۰۱۹ گذشت اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

در دسامبر سال ۲۰۱۶ میلادی، وزارت مهاجرت و شهروندی کانادا اعلام کرد که به‌منظور ارائهٔ سیستمی عادلانه و ایجاد شرایطی یکسان برای متقاضیان و علاقه‌مندانی که می‌خواهند اسپانسر والدین یا پدربزرگ و مادربزرگ‌هایشان بشوند، و چون گرد هم آوردن خانواده‌ها از اولویت‌های وزارت مهاجرت کانادا است، سیستم وقت را که به First Come, First Served شناخته می‌شد، به سیستمی به‌شکل لاتاری تغییر خواهد داد و جزئیات آن هم اعلام خواهد شد. در همان سال، اعلام شد که برنامهٔ مهاجرتی اسپانسرشیپی والدین از دوم ماه ژانویه بازگشایی می‌شود و علاقه‌مندان تا روز اول فوریه فرصت دارند تا با تکمیل فرمی به‌صورت آنلاین، علاقه‌مندی خود را برای اسپانسر شدن والدین و پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها اعلام کنند.

پس از بازگشایی برنامه و با مروری بر سیستم جدید و آنچه از متقاضیان و علاقه‌مندان به اسپانسر شدن والدین برای تکمیل فرم درخواست شده بود، نگارنده را بر آن داشت تا نامه‌ای رسمی به شخص وزیر ارسال و اشکالات این شیوهٔ دریافت و پذیرش پروندهٔ مهاجرتی را متذکر شود که آن نامه، شاید غرغری تلقی شد و تا بدین لحظه مشابه بسیاری از نامه‌های ارسالی نگارنده، بی‌پاسخ مانده است!

حدوداً دو ماه پس از پایان پذیرش فرم علاقه‌مندی، وزارت مهاجرت کانادا با اعلام آنکه تعداد علاقه‌مندان و فرم‌های علاقه‌مندی ثبت‌شده بیش از ۹۵ هزار است، اولین دورهٔ انتخاب را انجام داد و به تمامی ۹۵ هزار نفر ایمیلی ارسال کرد و در آن ایمیل، انتخاب یا عدم انتخاب آن‌ها را اعلام کرد. این در حالی بود که سال قبل از آن یعنی در سال ۲۰۱۶ در مدت زمان مشخص‌شده توسط ادارهٔ مهاجرت، ۱۴ هزار درخواست به این اداره رسید و این اداره اعلام کرد پس از بررسی درخواست‌ها بر اساس اولویت زمان دریافت آن‌ها ۱۰ هزار درخواست را که بر اساس وعدهٔ انتخاباتی جاستین ترودو به نسبت سال قبل از آن دو برابر شده بود، بررسی خواهد کرد و ۴ هزار درخواست دیگر را عودت خواهد داد.

انتشار آمار شرکت‌کنندگان، نگارنده را بر آن داشت تا مجدداً نامه‌ای رسمی به وزیر محترم مهاجرت ارسال کند و در آن نامه با اشاره به سابقهٔ پذیرش درخواست‌ها در سال ۲۰۱۶ این پرسش مطرح شد که آیا جهش تعداد متقاضی و پروندهٔ دریافت‌شده از ۱۴ هزار به بیش از ۹۵ هزار در سال ۲۰۱۷، هیچ سؤالی را برای ادارهٔ مهاجرت ایجاد نکرده است که این سیستم، پر از اشکال است؟ و البته این نامه هم به سرنوشت نامهٔ قبلی دچار شد و بی‌پاسخ ماند.

سال ۲۰۱۷ دو نوبت انتخاب انجام شد تا بتوانند ۱۰ هزار سهمیه را تکمیل کنند که بنا به آمار، کمتر از ۲ هزار نفر از بین ۲۰ هزار نفری که اسامی‌شان اعلام شد، واجد شرایط بودند. این سیستمِ پر اشکال در سال ۲۰۱۸ هم تکرار شد که این‌بار در زمانی که علاقه‌مندان فرم مربوطه را که به‌صورت آنلاین بود تکمیل می‌کردند، از آنان پرسیده می‌شد که آیا از لحاظ مالی و طبق قانون، واجد شرایطند یا نه؟ که بسیاری با پاسخ مثبت به این پرسش، فرم را تکمیل و ارسال کردند و این بار هم دو نوبت در سال ۲۰۱۸ انتخاب انجام شد و تا بدین لحظه، آماری مبنی بر آنکه سرانجام چه تعداد پروندهٔ واجد شرایط مورد پذیرش قرار گرفته، منتشر نشده است.

خوشبختانه، وزارت مهاجرت کانادا برای اولین بار، خیلی زود! و پس از دو سال متوجه اشتباه خود شد و سیستم پذیرش پروندهٔ اسپانسرشیپی والدین و پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها را به حالت قبل بازگرداند.  بر اساس اعلام رسمی وزارت مهاجرت و شهروندی کانادا در روز ۱۱ ژانویه، شیوهٔ پذیرش پرونده‌های جدید این برنامه مهاجرتی بدین ترتیب خواهد بود که متقاضیان و واجدین شرایطی که قصد اسپانسر شدن برای والدین یا پدربزرگ و مادربزرگ خود را دارند، می‌بایستی فرمی را که در ساعت ۱۲ ظهر روز ۲۸ ژانویه به وقت شرق کانادا (۹ صبح به وفت ونکوور و غرب کانادا) در وب‌سایت وزارت مهاجرت کانادا قرار خواهد گرفت را تکمیل کرده و اطلاعات خودشان و اسپانسرشوندگان را وارد کنند و یک نسخه کپی از کارت اقامت، پاسپورت کانادایی یا گواهی شهروندی را آپلود و فرم و مدارک خواسته‌شده را به‌صورت آنلاین ارسال نمایند. بنا به نظر مسئولین، این کار حدود ۱۰ دقیقه به طول می‌انجامد. وزارت مهاجرت کانادا تا زمانی که تعداد ۲۷ هزار درخواست دریافت نکرده باشد، امکان تکمیل فرم و اقدام را برای متقاضیان در دسترس قرار خواهد داد و پس از دریافت ۲۷ هزار درخواست، دسترسی به این بخش را قطع کرده و درواقع سایت، بسته می‌شود. پس از آن، وزارت مهاجرت کانادا درخواست‌های تکراری را حذف می‌کند و بررسی درخواست‌ها را بر اساس اولویت زمان دریافت و ارسال توسط متقاضی آغاز خواهند کرد. پس از بررسی کامل تعداد ۲۰ هزار درخواست تکمیل‌شده و واجد شرایط، با انتخاب‌شدگان مکاتبه خواهد کرد. واجدین شرایط انتخاب شده ۶۰ روز فرصت دارند تا نسبت به ارسال پروندهٔ مهاجرتی به وزارت مهاجرت کانادا اقدام کنند. پیش‌بینی شده است که در سال ۲۰۱۹ نیز، بیش از یک بار انتخاب صورت پذیرد.

اشاره به اینکه وزارت مهاجرت کانادا خیلی زود و پس از دو سال! به ناکارآمد بودن این شیوه از پذیرش پرونده پی برد، از این جهت بود که در سال ۲۰۱۵، این وزارتخانه سیستم اکسپرس انتری را جایگزین شیوهٔ قبلی پرونده‌های اسکیل ورکر نمود و همچنان پس از ۴ سال، هنوز به ناکارآمدی آن پی نبرده‌ است و ان را سیستمی عادلانه می‌داند.

شرایط و قوانین اخذ پرونده‌های برنامهٔ اسپانسرشیپی والدین و پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها مشابه گذشته و شرط اصلی آن این خواهد بود که متقاضی می‌بایستی نشان دهد که از لحاظ مالی واجد شرایط است. بدین شکل که بر اساس برگهٔ مالیاتی ارائه‌شده در سه سال گذشته، حقوق سالانهٔ دریافتی‌اش با توجه به تعداد اعضای خانوار، از حداقلی که بر اساس جدول LICO به اضافهٔ ۳۰ درصد ارائه شده، بیشتر باشد. همچنین متقاضی می‌بایستی حداقل ۱۸ ساله بوده و مقیم دائم یا شهروند کانادا باشد و در طول سه سال گذشته خودش اسپانسر کسی نشده و همچنین در طول ۵ سال گذشته، کسی اسپانسرِ خودش نشده باشد.

قرار بر این است که فرم‌های به‌روز شدهٔ سال ۲۰۱۹، در روز ۲۸ ژانویه به‌همراه فرم درخواست و علاقه مندی، در وبسایت وزارت مهاجرت کانادا قرار داده شود  و باید دید که آیا سورپرایزی مشابه سال ۲۰۱۷ که برگه‌های مالیاتی سال ۲۰۱۶ را هم لحاظ نمودند، شاهد خواهیم بود یا مشابه سال‌های گذشته، می‌بایستی برگهٔ مالیاتی سه سال گذشته، غیر از سال قبل ارائه شود. در صورت مشابه بودن با سال‌های پیش از ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸، متقاضیان می‌بایستی برگه‌های مالیاتی سال‌های ۲۰۱۵، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ خود را ملاک قرار دهند مگر آنکه، وزارت مهاجرت کانادا این‌بار هم به‌نوعی دیگر، همه را متحیر کند.

در پایان، اضافه می‌شود با شاهکاری که در دو سال گذشته توسط وزارت مهاجرت کانادا صورت گرفت، پیش‌بینی می‌شود که آمار واجدان شرایط، بسیار بیشتر از ۲۰ هزار پرونده خواهد بود و متقاضیانی موفق خواهند بود که در ۱۵ دقیقه اول، درخواست خود را ارسال نمایند.

نوشته نقدی بر برنامهٔ اسپانسرشیپی والدین و پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

روز جمعه ۲۲ ماه دسامبر سال ۲۰۱۷، احمد حسین، وزیر مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا (IRCC)، برنامهٔ این وزارتخانه را برای برنامهٔ مهاجرتی اسپانسرشیپی والدین در سال ۲۰۱۸، اعلام کرد.

این وزارتخانه سال گذشته (۲۰۱۷)، روال جدید خود را برای این برنامهٔ مهاجرتی معرفی کرده بود. سال ۲۰۱۷، که اولین سالِ به‌کارگیری این برنامه با شیوهٔ جدید بود، مشکلات فراوانی ایجاد کرد که نگارنده علاوه بر تهیهٔ پتیشن‌های مختلف، مراتب و ایرادات این شیوه را از طریق ایمیل، به اطلاع وزیر محترم وقت رسانده است. این برنامه بدین ترتیب معرفی شد که متقاضیانِ علاقه‌مند به اسپانسرشیپیِ والدینشان، ابتدا باید فرم مخصوصی را به‌صورت آنلاین تکمیل کنند. پس از آن، IRCC پس از بررسی و حذف فرم‌های تکراری، تعداد ۱۰ هزار متقاضی را به‌صورت تصادفی انتخاب کرد و از آن‌ها دعوت کرد تا پروندهٔ تکمیل‌شده را به‌همراه مدارک مورد نیاز، ظرف مدت ۹۰ روز به مرکزی که خاص بررسی پرونده‌های این برنامهٔ مهاجرتی‌ست، ارسال کنند. در سال ۲۰۱۷ بنا به اعلام وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا، تعداد ۹۵ هزار متقاضی، تمایل خود را برای اسپانسر‌شدن والدینشان، اعلام کرده بودند، حال آنکه در سال پیش از آن، این تعداد ۱۴ هزار متقاضی بود. دلیل این افزایش ناگهانی و بی‌رویه، اشکال بسیار زیاد و مشهود شیوهٔ انتخاب متقاضی بود.

بر اساس قانون، متقاضیانی که قصد اسپانسر‌شدن والدینشان را دارند، می‌بایستی دارای شرایط زیر باشند:

۱- دارای سن بالاتر از ۱۸ سال باشند.

۲- دارای کارت اقامت دائم یا شهروندی کانادا باشند و مقیم کانادا.

۳- در طول سه سال متوالی پیش از اقدام، از حداقل درآمد لازم بر اساس جدول منتشرشدهٔ دولت فدرال (جدولی که به LICO معروف است) به اضافهٔ ۳۰ درصد و بر اساس تعداد اعضای خانواده، برخوردار باشند.

متقاضی دارای تعهدات دیگری هم می‌باشد که خارج از این بحث است.

در سال ۲۰۱۷، وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا با معرفی فرم آنلاین مربوطه از متقاضیان درخواست کرد، علاقه‌مندی خود را با تکمیل آن اعلام نمایند. در این فرم و سؤالات درخواست‌شده، هیچ اشاره‌ای به الزامات و شرایط متقاضی نشده بود و به‌همین دلیل، تعداد بسیار زیادی از متقاضیان در این برنامه شرکت کردند، در بین شرکت‌کنندگان، دانشجویان خارجی که هنوز اقامت کانادا را نگرفته بودند، متقاضیانی که به‌تازگی وارد کانادا شده بودند و متقاضیانی که میزان درآمدشان، بسیار کمتر از حداقل قانونی بود، دیده می‌شد که بسیاری از آن‌ها، در این قرعه‌کشی انتخاب هم شده بودند و مشخصاً، واجد شرایط نبودند.

حتی در مواردی دیده شد که چندین خواهر و برادر، برای والدینشان اقدام کردند تا شانس خود را بیشتر کنند و از قضا، همگی جزو انتخاب‌شدگان بودند و اتفاقاً، هیچ‌کدام هم واجد شرایط نبودند!

این موارد دلیل جهش متقاضیان از عدد ۱۴ هزار به ۹۵ هزار نفر شد.

موارد مشاهده‌شده که اشکالات این شیوهٔ جدید برنامهٔ مهاجرتی اسپانسری والدین بود و همچنین پیشنهادات دیگری برای حصول به هدف این وزارتخانه برای «عادلانه» کردن پذیرش پرونده‌های مهاجرتی اسپانسرشیپی والدین، به اطلاع وزیر محترم مهاجرت رسانیده شده است و امید می‌رود که برنامهٔ مهاجرتی مذکور در سال ۲۰۱۸، کارشناسی‌شده و عاری از این قبیل اشکالات باشد.

وزیر محترم مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا در اعلام رسمی خود در روز ۲۲ دسامبر، به این نکته اشاره و اضافه نموده است که برای اطمینان از کارآمد بودن در این شیوه و کمک به متقاضیان واقعی و واجد شرایط این برنامهٔ مهاجرتی، در سال ۲۰۱۸ سؤالات اضافهٔ دیگری از متقاضیان به هنگام تکمیل فرم آنلاین مربوطه، پرسیده می‌شود. به‌طور حتم، سؤالاتی که به فرم مربوطه اضافه شده است از بین الزامات و شرایط متقاضیان اسپانسر شدن والدین انتخاب شده است تا از واجد شرایط بودن متقاضی به هنگام تکمیل فرم مربوطه، اطمینان حاصل شود تا حقی از متقاضیان واجد شرایط، پایمال نشود.

بر اساس همین خبر، این برنامهٔ مهاجرتی از ظهر روز دوم ژانویهٔ سال ۲۰۱۸ به وقت شرق کانادا باز شده و متقاضیان و علاقه‌مندانی که واجد شرایط‌اند تا ظهر روز اول فوریه به وقت شرق کانادا مهلت دارند نسبت به تکمیل فرم مربوطه اقدام نمایند.

پس از آن، از بین فرم‌های دریافتی، بعد از بررسی و حذف فرم‌های تکراری و احتمالاً متقاضیانی که واجد شرایط نیستند، تعداد ۱۰ هزار متقاضی به‌طور تصادفی انتخاب می‌شوند و دعوت‌نامه برای تکمیل پرونده و ارسال مدارک مورد نیاز، از طریق ایمیل برای آن‌ها ارسال می‌شود.

در پایان، از طرف خودم و کلیهٔ همکارانم در سازمان مهاجرتی پرندهٔ مهاجر، سالی سرشار از شادی، سلامتی و موفقیت برای تک تک عزیزان از ایزد منان خواستارم و با امید به آنکه در سال ۲۰۱۸ و سال‌های پیش رو، همچون گذشته، فرصت خدمت‌رسانی به هم‌وطنان عزیزمان را داشته باشیم.

نوشته بازگشایی مجدد برنامهٔ اسپانسرشیپی والدین از ۲ ژانویهٔ ۲۰۱۸ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

امیرحسین توفیق – ونکوور

چند سالی است که هر از چندی گزارشاتی مبنی بر کلاهبرداری‌های تلفنی منتشر می‌شود. در چنین مواردی کلاهبرداران با استفاده از اطلاعاتی که از اشخاص به‌دست آورده‌اند، به قصد اخاذی با آن‌ها وارد مکالمهٔ تلفنی می‌شوند.

منشأ این کلاهبرداری‌ها اغلب کشور هند است و عدهٔ کثیری در این کشور به این کار مشغول‌اند. کلاهبرداران از طریق تلفن‌های کانادا و از کشور هند با افراد تماس تلفنی می‌گیرند. آن‌ها کار خود را بسیار حساب‌شده انجام می‌دهند و البته در موارد زیادی هم دچار اشتباهاتی شده‌اند. به‌عنوان مثال، بعد از ساعت اداری یا صبح خیلی زود با متقاضی تماس می‌‌گیرند و این زمانی است که هیچ سازمان دولتی‌ای، باز نیست. کلاهبرداران حرفه‌ای‌تر، به ساعت محلی متقاضی‌ای که مورد هدف قرار گرفته، توجه می‌کنند و در ساعات اداری با آن شخص تماس می‌گیرند. آنان از بین افرادی انتخاب شده‌اند که کمترین لهجه را دارند تا شک شخص مورد هدف قرارگرفته، برانگیخته نشود.

هدف کلاهبرداران چیست؟

هدف آن‌ها صرفاً اخاذی است. آن‌ها تلاش می‌کنند از شیوه‌هایی استفاده کنند تا متقاضی برای حفظ زندگی و آینده‌اش، مبلغی را هر چند کوچک پرداخت کند.

چه کسانی هدف قرار می‌گیرند؟

کلاهبرداران تلفنی معمولاً از دو طریق قصد اخاذی دارند:

۱- بخشی از آن‌ها با ذکر اینکه از ادارهٔ مالیات کانادا (CRA) تماس گرفته‌اند و در اعلام درآمد و پرداخت مالیات سال گذشتهٔ فرد مورد هدف قرارگرفته اشتباهی رخ داده است، فشار می‌آورند که هر چه سریع‌تر باید نسبت به پرداخت مابه‌التفاوت اقدام شود تا جریمه‌ای شامل حال آن‌ها نشود.

۲- بخش دیگری از آن‌ها با ذکر اینکه از طرف وزارت مهاجرت کانادا تماس گرفته‌اند، عنوان می‌کنند که پروندهٔ فرد مورد هدف قرارگرفته تحت بررسی است، خطر اخراج از کانادا او را تهدید می‌کند و باید بلافاصله برای پیگیری پرونده وکیلی استخدام کند و هزینهٔ حق‌الوکاله را هم همان‌موقع بپردازد تا از کانادا اخراج نشود. برخی از کلاهبرداران حتی فراتر می‌روند و عنوان می‌کنند که پلیس برای دستگیری فرد مورد نظر، در حال حرکت به سمت محل سکونت اوست و شمارهٔ شخص دیگری را هم که ظاهراً پلیس است، اعلام می‌کنند. حتی در برخی موارد دیده‌شده که هم‌زمان از شمارهٔ «پلیس تقلبی» هم با فرد مورد نظر تماس گرفته می‌شود و تأیید می‌کند که در حال حرکت به محل اقامت آن فرد است.

شایان ذکر است که این دو سناریو هر از چندی تغییرات اندکی می‌کند تا داستان کهنه و یکسان نباشد.

بر اساس گزارشات اعلام‌شده، بیشتر افراد پناهنده یا تازه‌واردان هدف افراد سودجو و کلاهبردار قرار می‌گیرند چرا که اولاً از قوانین کانادا کمترین اطلاع را دارند و همچنین نسبت به افرادی که پیش‌تر وارد کانادا شده‌اند، محافظه‌کارترند و از طرف دیگر شخص کلاهبردار این احتمال را می‌دهد که شخصی که درخواست پناهندگی کرده است و پرونده‌اش یا مورد قبول واقع شده یا در حال بررسی است، تمامی واقعیت‌ها را در دادگاه اعلام نکرده است و از ترس لو رفتن، حاضر است هر کاری انجام دهد.

آیا آن‌ها خودشان را معرفی می‌کنند؟

خیر. سناریو به‌نحوی تنظیم و طراحی شده است که سؤال و جوابی آن‌چنان انجام نپذیرد و فرد مورد هدف قرارگرفته، بدون هر گونه سؤالی، فقط دستورات آن‌ها را انجام دهد.

اگر در چنین شرایطی قرار گرفتیم چه کاری باید انجام دهیم؟

تمامی افرادی که از این قبیل تماس‌های تلفنی مشکوک از طرف وزارت مهاجرت کانادا یا هر کدام از سازمان‌های تابعه یا مرتبط دریافت می‌کنند، باید مد نظر داشته باشند که:

۱- وزارت مهاجرت کانادا، مرزبانی کانادا، ادارهٔ پناهندگان کانادا و کلیهٔ سازمان‌های مرتبط و تابعه، تحت هیچ شرایطی با متقاضیان، از طریق تلفن تماسی برقرار نمی‌کنند.

۲- این نهادها و سازمان‌ها تحت هیچ شرایطی از متقاضی به‌صورت تلفنی درخواست واریز وجهی نمی‌کنند.

۳- کلیهٔ هزینه‌های دولتی از طریق وب‌سایت رسمی وزارت مهاجرت کانادا و به‌صورت آنلاین پرداخت می‌شود یا از طریق چک بانکی و به حساب دولتی که General Receiver for Canada است، واریز می‌شود.

به محض دریافت این قبیل تماس‌های تلفنی، از تماس‌گیرنده نام و مشخصات او را بخواهید و اعلام کنید که «از وکیل خودتان» خواهید خواست تا موضوع را دنبال کند و ارتباط را قطع کنید.

در صورت داشتنِ هرگونه تماس تلفنی که از دید خودتان مشکوک است، حتماً با فردی متخصص مشورت کنید.

فراموش نکنید، وزارت مهاجرت کانادا و سازمان‌های تابعه یا مرتبط تحت هیچ شرایطی با شما ارتباط تلفنی برقرار نمی‌کنند و تمامی ارتباط‌ها، از طریق ایمیل یا نامهٔ رسمی است.

ضمناً، مراقب ایمیل‌های دریافتی هم باشید. وزارت مهاجرت کانادا گاهی – مانند واریز هزینهٔ بخش آخر پرونده‌ها – امکان دارد از طریق ایمیل با شما ارتباط برقرار کند و از آن طریق از شما برای انجام کاری یا پرداخت مبلغی درخواستی صورت گیرد. در حالی‌که، کلاهبرداران نیز ممکن است از همان طریق و در ظاهر با همان آدرس ایمیل مبادرت به اخاذی کنند. بنابراین در چنین مواقعی، بهترین کار آن است که پیش از مبادرت به انجام هر کاری، حتماً با فردی متخصص مشورت کنید.

نوشته تماس‌های تلفنی مأموران تقلبی وزارت مهاجرت کانادا و واکنش درست به آن‌ها اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.