پیاده‌سازی و برگردان: مریم عابدی – ونکوور

کنگرهٔ ایرانیان کانادا سه‌شنبهٔ همین هفته، ۵ سپتامبر، از جاگمیت سینگ (Jagmeet Singh)، یکی از چهار کاندیدای مرحلهٔ نهایی انتخاب رهبر حزب دموکراتیک نوین کانادا، برای دیدار و گفت‌وگو با نمایندگان رسانه‌های فارسی‌زبان کانادا در زمینهٔ سیاست‌های داخلی و خارجی و نیز دغدغه‌های ایرانیان مقیم کانادا، دعوت به‌عمل آورد. پیش از این، کنگرهٔ ایرانیان کانادا با سه کاندیدای دیگر دیدار و گفت‌وگو داشت که مشروح بخش دوم این دیدارها، یعنی نشست با رسانه‌های ایرانی در کانادا، در شماره‌های پیشین رسانهٔ‌ همیاری منتشر شد.

بیژن احمدی، رئیس کنگرهٔ ایرانیان کانادا، صحبت‌های خود را در آغاز نشست با رسانه‌ها، این‌گونه آغاز کرد: «با تشکر از شرکت‌کنندگان در این نشست خبری، خانم سیما غفارزاده از «رسانهٔ همیاری» در ونکوور و در تورنتو آقایان سعید سلطانپور از «ایران‌ استار» و «اخبار ایرانیان کانادا»، مهراس جوادی‌نیا از «تی‌بی‌سی‌ نت‌ ‌وُرک» و مشهود ناصری از «سلام تورنتو». پیش از این نشست خبری کنگرهٔ ایرانیان کانادا گفت‌وگوی مفید و پرباری با آقای جاگمیت سینگ انجام داد که طی آن موضوعات حائز اولویت برای ایرانیان و نیز سایر مسائلی که از سوی کنگرهٔ ایرانیان کانادا مورد پیگیری است، مورد بحث و گفت‌وگو قرار گرفت. خوشبختانه در موارد بسیاری مانند اهمیت موضوع برقراری مجدد ارتباط بین ایران و کانادا اختلاف نظر نیست و امکان همکاری وجود دارد. امیدواریم که در این زمینه به‌زودی شاهد فعالیت بیشتری از سوی حزب ان‌دی‌پی باشیم.

آقای سینگ، اگر پیش از طرح سؤالات مایل‌اید صحبتی داشته باشید، بفرمایید.»

جاگمیت سینگ: دیدار بسیار مفیدی بود و موضوعاتی را که برای ایرانیان کانادا حائز اهمیت است، مورد بحث قرار دادیم. همان‌طور که در بیانیه‌ای خطاب به کنگرهٔ ایرانیان کانادا خاطرنشان کردم، یک اصل کلی و اساسی در سیاست خارجی هست و آن اینکه گفت‌وگوی آزادانه همواره بهترین راه است. من پایبند به اصول همکاری‌ام و همکاری بهترین سیاستی است که می‌توان در رابطه با سایر کشورها در پیش گرفت. در مورد ایران خصوصاً من مایل‌ام که شاهد سیاست همکاری باشم و این برای همهٔ احزاب نتایج شایان توجهی خواهد داشت.»

حالا نوبت به سؤالات می‌رسد.

سیما غفارزاده از «رسانهٔ همیاری» در استان بریتیش کلمبیا: با سلام به همگی و تشکر از شما آقای سینگ برای وقتی که در اختیار گذاشتید، سؤال من دو قسمت است که امیدوارم پس از پاسخگویی‌ به قسمت اول، فرصت طرح قسمت دوم را هم داشته‌ باشم. در طول انتخابات ۲۰۱۵، مواردی از سخت‌گیری‌های شدید در مراحل ارزیابی کاندیداهای حزب ان‌دی‌پی و رد صلاحیت برخی از آن‌ها وجود داشت. موضع شما در این زمینه چیست؟

جاگمیت سینگ: ارزیابی نسبت به چه شاخص و معیاری؟ مثلاً خط مشی در مواردی مانند فراگیربودن، سخنان و نظرات زن‌ستیزانه و فرافکنی‌هایی در آن زمینه‌ها، بسیار اهمیت دارد. اما من فکر می‌کنم شما در این سؤال مورد خاصی از ارزیابی را در نظر دارید.

سیما غفارزاده: بله تا جایی که من می‌دانم افرادی بوده‌اند که بسیار به حزب ان‌دی‌پی وفادار و پایبند بوده‌اند و شخصاً کسانی از این دست را می‌شناسم که رد صلاحیت شدند و به‌همین جهت سؤال کردم. فکر می‌کنم در این مورد سختگیری بسیار زیادی وجود داشته‌ است.

جاگمیت سینگ: اگر کسی به حزب ان‌دی‌پی و ارزش‌های اساسی آن، یعنی فراگیربودن و حقوق بشر  معتقد است، در آن‌صورت تصور نمی‌کنم بر اساس عدم هماهنگی با آرمان‌های ان‌دی‌پی، حذف شوند. اگر مورد خاصی وجود دارد، من می‌توانم به آن مورد پاسخ بگویم، اما به‌طور کلی، فکر می‌کنم هدف از سیستم ارزیابی اطمینان از این موضوع است که تمام کاندیداها در موارد پایه‌ای و بنیادی حزب مانند فراگیربودن، حمایت از حقوق بشر، پیشرو بودن و خواهان برابری بودن، با اصول ان‌دی‌پی همسو باشند. اگر مورد خاصی مورد نظرتان است، خوشحال می‌شوم به آن بپردازم.

سیما غفارزاده: یک مقایسهٔ کلی بین حالا و انتخابات ۲۰۱۵ مد نظرم بود. اما اجازه بدهید قسمت دوم سؤال را مطرح کنم؛ کمپین شما با این اتهام مواجه است که در آن افرادی که در سال ۲۰۱۵ رویکرد بالا به پایین [برای رسیدن به نتیجه‌ای خاص] را سازماندهی کردند، به‌طور مشخص آقایان جیمز پرت و برد لاوین، در کمپین شما فعالیت می‌کنند. نظرتان در مورد این دو شخص چیست و آن‌ها چه نقشی در کمپین شما دارند؟

جاگمیت سینگ:‌ این سؤال را می‌توانم پاسخ دهم. آن‌ها هیچ نقش رسمی‌ای در کمپین من ندارند. ما مدیر و کارکنان کمپین داریم و این دو شخص لااقل به‌طور رسمی عضوی از تیم ما نیستند.

بسیاری افراد هستند که داوطلبانه فعالیت می‌کنند و بر اساس میل و ارادهٔ خود پست‌ها را به اشتراک می‌گذارند و به طرق مختلف کمک می‌کنند. اما این دو شخص از اعضای رسمی کمپین ما یا از مدیران آن نیستند.

مهراس جوادی‌نیا از «تی‌بی‌سی‌ نت‌ ‌وُرک» در استان انتاریو: من می‌خواستم بدانم کمپین شما چه برای بازگشایی سفارت چه می‌کند؟

جاگمیت سینگ: به‌عنوان رهبر حزب، من پایبند به مشارکت و برقراری ارتباط خواهم بود؛ گفت‌وگوی آزاد و برقراری مجدد خدمات کنسولی که برای عموم مردم مفید خواهد بود. برای کمک به جمعیت قابل توجه ایرانیان کانادا که هنوز با ایران ارتباط دارند، به نظر من عقلانی است که خدمات کنسولی، به‌عنوان موضوعی پایه‌ای و مهم، وجود داشته باشد و من در گفت‌وگو با کنگرهٔ ایرانیان کانادا هم نظرم را در این زمینه گفته‌ام.

سعید سلطان‌پور از «ایرکا نیوز» در استان انتاریو: آیا فکر می‌کنید که ان‌دی‌پی در حال حاضر این آمادگی را دارد که شخصی  را از فرقهٔ سیک به‌عنوان رهبر برگزیند؟

جاگمیت سینگ: سؤال بسیار خوبی است. بله، فکر می‌کنم اکنون فرصت بسیار خوبی‌ است. مردم آماده‌اند رهبری را انتخاب کنند که دارای بینشی جسورانه و پیشروست و پایبند به ارزش‌های سوسیال‌ دموکراتیک. تصور می‌کنم هم حزب این آمادگی را دارد و هم مردم برای این تغییر آماده‌اند. دو ماه پیش، نتایج یک نظرسنجی نشان داد که اکثر کانادایی‌ها با رأی دادن به فردی از فرقهٔ سیک که عمامه بر سر و محاسن دارد، مشکلی ندارند. من فکر می‌کنم که شواهد و مدارکی دال بر این امر وجود دارد و نیز من در سفرهایم در داخل کانادا، متوجه شده‌ام که مردم بیشتر به ارزش‌ها و باورها بها می‌دهند تا به ظاهر یک فرد. بله، فکر می‌کنم کانادا کاملاً آماده است.

سعید سلطانپور: اغلب ایرانیان مسلمان‌اند. وقتی یک حملهٔ تروریستی انجام می‌شود، بلافاصله به مسلمانان نسبت داده می‌شود… حتی سیک‌ها را به‌خاطر ظاهرشان با مسلمانان اشتباه می‌گیرند و آزار و اذیتشان می‌کنند. خصوصاً بعد از حادثهٔ ۱۱/۹ این اشتباهات بیشتر شده است و مردم نیز کم اطلاع‌اند و بیشتر تحت تأثیرات شستشوی مغزی رسانه‌ها… شما چگونه می‌خواهید این موضوع را تحت کنترل درآورید؟

جاگمیت سینگ: این موضوع مهمی است که مطرح کردید. ترس از اسلام حد و مرزی ندارد. همان‌طور که نفرت نیز حد و مرز ندارد. وقتی شرایط به‌گونه‌ای باشد که تنفر از یک فرد به‌دلیل مذهبش مجاز باشد، همین شرایط اجازه می‌دهد تا از کسی به‌خاطر رنگ پوستش، تمایل جنسی یا جنسیتش، یا عقاید مذهبی‌اش نفرت داشته باشیم. من به‌عنوان فردی از فرقهٔ سیک، هرگاه با اسلام‌هراسی روبرو می‌شوم، و با کلماتی خشن مورد حمله قرار می‌گیرم، در جواب، در راستای اصول و باورهایم و به‌خاطر خواهران و برادران مسلمانم به آن‌ها می‌گویم، نه! نمی‌گویم که من مسلمان نیستم، چون این به مانند آن است که بگویم با من این‌گونه رفتار نکنید، با مسلمان‌ها این‌طور رفتار کنید. من به آن‌ها می‌گویم که نفرت اشتباه است. از هیچ‌کس به‌خاطر دین، مذهب یا هویتش نباید متنفر بود. وقتی نفرت به‌خاطر عقاید مذهبی مجاز باشد، نفرت به‌دلایل دیگر نیز مجاز خواهد شد. الان داریم می‌بینیم که نفرت در کانادا و در ایالات متحدهٔ آمریکا گسترش می‌یابد. یکی از مواردی که من مصرانه به آن پایبندم، این است که ما باید هر گونه از نفرت را شناسایی و رسماً محکوم کنیم. قوانینی که به گسترش نفرت دامن‌ می‌زنند و نفرت را تداوم می‌بخشند، مانند منع ورود مسلمانان [به آمریکا] را باید بی‌درنگ شناسایی و محکوم کرد. من قانون منع ورود مسلمانان به آمریکا را بیگانه‌هراسانه و ناعادلانه اعلام کردم و آن را محکوم کردم. در زمان دولت هارپر نیز قوانینی با جهت‌گیری‌های بیگانه‌ستیزانه تصویب می‌شد، و آن‌ها جوامع گوناگون را با اعمالی وحشیانه مورد هدف قرار می‌دادند که کلاً جو جامعه را به‌سوی گسترش نفرت سوق می‌داد. نباید اجازهٔ تصویب چنین قوانینی را داد. وقتی در استان کبک به مسلمانان در حال عبادت حمله شد، باید این حمله، حملهٔ تروریستی نامیده بشود. حمله به مردمی که در جستجوی آرامش به محل عبادت رفته‌اند، به‌هیچ‌وجه قابل پذیرش نیست.

مشهود ناصری از «سلام تورنتو» در استان انتاریو: با تشکر، سؤال من در مورد شما به‌عنوان کاندیدای حزب ان‌دی‌پی و رهبر بالقوهٔ کانادا است. کانادا کشوری است با فرهنگ‌ها، نژادها و پیشینه‌های ملی گوناگونی که همچنان رو به گسترش است. اهمیت امکان انتخاب خود را به‌عنوان رهبر یکی از احزاب بزرگ کانادا چگونه می‌بینید؟ تا جایی که من می‌دانم، شما نخستین فردی از یک گروه اقلیت هستید که در این جایگاه قرار می‌گیرد. بخش دوم سؤالم این است که نقشتان در ان‌دی‌پی چه خواهد بود؟‌ آیا خود را رهبری متحد‌کننده می‌بینید؟‌ چون برخی نظرات حاکی از آن است که امکان دودستگی نیز وجود دارد.

جاگمیت سینگ: ممنون برای این سؤال. اول به قسمت دوم سؤالتان پاسخ می‌دهم. من اطمینان دارم که می‌توانم حزب را متحد کنم و به این موضوع پایبندم. اینکه چگونه بتوان زندگی را در کانادا فراگیرتر، عادلانه‌تر و مرفه‌تر [رفاه عمومی] کرد؛ من به این‌ها اعتقاد دارم و می‌دانم که می‌توانم مردم را با هم متحد کنم.

در پاسخ به قسمت نخست باید بگویم برایم سخت است که این را بگویم، چرا که نمی‌خواهم بیش‌ازحد دارای اعتماد‌به‌نفس جلوه کنم. اما به‌عنوان نخستین رهبر از اقلیتی که متعلق به آن هستم، برای رهبری سومین حزب بزرگ کانادا، آنقدر درخور توجه است که هر چقدر بگویم کم است. همین خود تا اینجا این تفکر را که چه کسی می‌تواند در کانادا رهبر باشد، تغییر داده‌ است. همیشه رهبر احزاب افرادی بوده‌اند که یا پیشینهٔ قبلی آن نقش را داشته‌اند یا ظاهرِ تیپیک و استاندارد آن را دارا بوده‌اند. اما با وجود من می‌توان دید که هر مهاجر تازه‌واردی می‌تواند وارد سیاست شود و رهبر یک حزب بزرگ ملی شود و این نشانگر داستان مهاجران کاناداست، که فرزند نسل اول مهاجران به کانادا می‌تواند رهبر یک حزب شود و این برای بسیاری می‌تواند الهام‌بخش و امیدوارکننده باشد. امیدوارم این موانع زیادی را از پیش پا بردارد و مردمی که حتی تصورش را نمی‌کردند ببینند که می‌توانند رهبر جوامعشان باشند. برایتان داستانی نقل می‌کنم: در دو تا از مراسمی که شرکت کردم، یکی مراسمی در اسکاربورو و نیز در جشنی که مربوط به مسلمانان بود، در می‌سی‌ساگا‌، در هر دو مورد جوانان بعد از سخنرانی‌ام آمدند و با من گفت‌و‌گو کردند و هر دو گروه در آن دو روز متفاوت، کم و بیش یک حرف را به من زدند؛ از من تشکر کردند که در این رقابت‌های انتخاباتی شرکت کرده‌ام. تشکر کردند و به من گفتند که، تو تنها به‌عنوان نمایندهٔ مردم جنوب آسیا یا پنجابی‌ها یا سیک‌ها شرکت نکرده‌ای و نمایندهٔ همهٔ ما هم هستی. این موجب می‌شود ما هم حس کنیم که می‌توانیم رهبر باشیم و در جوامعمان به موفقیت دست یابیم، بدون آنکه هویتمان را از دست بدهیم. معتقدم این تفکر و این حرکت، کانادا را کشور بهتری از این که هست، خواهد کرد.

مشهود ناصری: در پایان به شما تبریک می‌گویم. من در سفر بودم و دیروز که برگشتم از طریق اخبار متوجه شدم که شما پیشتازِ رقابت‌ها هستید و بیشترین عضو جدید حزب را نیز شما جلب کرده‌اید.

جاگمیت سینگ: بسیار متشکرم.

سیما غفارزاده: پاسخ بخشی از این سؤال من در قسمتی از صحبت‌های شما بود، اما به‌طور دقیق‌تر می‌خواهم دربارهٔ مشارکت سیاسی ایرانیان بپرسم. اینجا در بی‌سی می‌بینیم که سیاستمداران در سطح استان با جامعهٔ ایرانی خیلی خوب ارتباط می‌گیرند، از نخست وزیر جان هورگان گرفته تا نمایندگان استانی که در برنامه‌های گوناگون جامعهٔ ایرانی شرکت می‌کنند و متقابلاً مشارکت این جامعه در سیاست برایشان مهم است. به‌طور مثال، ما در انتخاب استانی اخیر در اینجا، آقای مهدی راسل در این رقابت شرکت کردند. به‌طور کلی در سطح استانی این‌گونه فعالیت‌ها و مشارکت‌ها دیده می‌شود اما در سطح فدرال، خیر. برنامهٔ شما برای اینکه مشخصاً جامعهٔ ایرانی بتواند بیشتر در سیاست مشارکت داشته باشد، چیست؟

جاگمیت سینگ: سؤال بسیار خوبی است. همین الان من مقابل پویان [طبسی] نشسته‌ام که یکی از کاندیداهای ما از جامعهٔ ایرانی بود. فکر می‌کنم این موضوع بسیار مهمی است و خودم شخصاً به‌عنوان نمایندهٔ رهبری استان، افتخار این را داشته‌ام که در بسیاری از برنامه‌های ایرانی شرکت کنم، از جمله چند جشنی که توسط کنگرهٔ ایرانیان کانادا برگزار شد، مثل جشن سیمرغ که اخیراً برگزار شد و برنامهٔ ایرانی دیگری که اوایل امسال پیش از جشن سیمرغ شرکت کردم. بنابراین شخصاً متعهدم که با جامعهٔ‌ ایرانی در ارتباط باشم و به‌عنوان رهبر نیز همین روند را ادامه خواهم داد.

مهراس جوادی‌نیا: من دو سؤال دارم، یکی اینکه خط مشی ان‌دی‌پی در قبال بحران خاورمیانه چیست؟ و سؤال دوم که کاملاً بی‌ارتباط به اولی‌ست، اینکه ان‌دی‌پی در رابطه با موضوع سیستم رأی‌گیری، که دولت وقت نیز درباره‌اش قول‌هایی داده بود که به آن عمل نکرده است، چه خواهد کرد؟

جاگمیت سینگ: در رابطه با سیستم رأی‌گیری، جدا از رویکرد رسمی حزب، در برنامه‌ای خودم برای رقابت‌های انتخاباتی در ماه می منتشر کردم، صریحاً اعلام نمودم که سیستم انتخاباتی باید اصلاح شود و ما به سیستم انتخاباتی تناسبی نیاز داریم. یعنی هر درصدی که هر حزب در انتخابات از آن خود می‌کند، به همان نسبت در مجلس دارای کرسی بشود. این درصد باید به‌صورت واقعی در عمل منعکس شود.

در مورد بحران در خاورمیانه، به‌عنوان کشوری که برای حقوق بشر احترام قائل است، موضع ما در قبال این موضوع بسیار روشن است. و به‌عنوان یک کشور باید منتقدِ هر کشور دیگری باشیم که حقوق بشر را زیر پا می‌گذارد. موضوع کشمکش و مناقشهٔ فلسطین و اسرائیل مهم است و روشن است که مردم فلسطین این حق را دارند که آرامش داشته باشند، با کرامت و عزت زندگی کنند و این توانایی را داشته باشند که برای آیندهٔ خود تصمیم بگیرند. ما باید پیگیر موضوع بوده و اطمینان بیابیم که مسئلهٔ اشغال سرزمین‌های فلسطین ادامه نخواهد داشت، جان انسان‌ها در خظر نخواهد بود و در آینده باز حقوق بشر توسط ارتش اسرائیل نقض نخواهد شد.

سعید سلطانپور: در رابطه با موضوع بیمه در استان انتاریو، می‌دانیم که لابی‌گری میان شرکت‌های بیمه و احزاب محافظه‌کار و لیبرال، قوی‌ست. ضمناً شما فعالیت‌های خوبی در زمینهٔ اعتراض به بالا بودن نرخ بیمه انجام داده‌اید و به‌عنوان قوی‌ترین فرد در حزب استانی ان‌دی‌پی در انتاریو پیگیرِ این موضوع هستید. در صورت انتخاب شما برای رهبری حزب ان‌دی‌پی، طبعاً از حزب استانی خارج خواهید شد، فکر می‌کنید در آن‌صورت چگونه این مسئله پیگیری خواهد شد؟

جاگمیت سینگ: بله، درست است. ما روی این موضوع خیلی داریم فشار می‌آوریم؛ این واقعیت که در استان انتاریو، ما بیشترین نرخ بیمه را داریم پرداخت می‌کنیم. دولت به شرکت‌های بیمه اجازه داده است که مزایای ما را کاهش دهند بدون آنکه نرخ اولیهٔ حق بیمه (premium) پایین برود، درواقع مثل آن است که به شرکت‌های بیمه اجازه داده باشند که نرخ بیمه را افزایش یابد در حالی‌که پوشش بیمه‌مان پایین هم برود، که این کاملاً ناعادلانه است. من در تماسی با دولت، به این مسئله اعتراض کردم و گفتم چرا باید به شرکت‌های بیمه اجازهٔ چنین مانوری را بدهند، اما نهایتاً پیگیری نکردند. فکر می‌کنم تنها راه عملی‌اش آن باشد که در انتاریو نیز دولت ان‌دی‌پی بر سر کار بیاید. اگر در کل کانادا نگاه کنید، می‌بینید که هر جا نرخ عادلانه‌ای برای بیمهٔ اتومبیل هست، دولت ان‌دی‌پی بر سر کار است. در ساسکچوان، مانیتوبا و بی‌سی، دولت ان‌دی‌پی نرخ بیمهٔ معقول‌تری معرفی کرده است. بنابراین من فکر نمی‌کنم بتوان با سیستم محافظه‌کار یا لیبرال ادامه داد که این وضعیت را هر چه بدتر کرده‌اند.

مهراس جوادی‌نیا: در رابطه با قانونی شدن ماری جوانا که در صورت تصویب تا ژوئیه (جولای) سال آینده رسمی خواهد شد، موضع ان‌دی‌پی در این‌باره چیست؟

جاگمیت سینگ: در این ارتباط، دولت فدرال تصمیم به قانونی کردن آن را به‌عهده دارد و دولت استانی مدیریت و کنترل مداوم آن را عهده‌دار خواهد کرد. در ارتباط با کنترل مصرف ماری جوانا، ما باید بسیار مراقب باشیم که دسترسی مردم خصوصاً جوانان به آن چگونه و تا چه حد است، چرا که مصرف این ماده می‌تواند تأثیرات مهمی روی رشد آن‌ها داشته باشد. بنابراین، مهم است بدانیم که جوانان به‌خوبی مصون از تأثیرات منفی آن‌اند. مکان‌‌های فروش ماری جوانا باید حتماً تحت کنترل باشد و به مردم اطلاعات و آگهی عمومی کافی در این ارتباط داده شود. و در سطح فدرال نیز، همان‌گونه که برنامه‌های آگاهی‌رسانی دربارهٔ مضرات مصرف سیگار و الکل برای عموم مردم وجود دارد، باید آگاهی‌رسانی شود و خطراتی که مصرف این ماده برای سلامتی انسان دارد، در برنامه‌های عمومی دولت گنجانده شود. بنابراین به‌عنوان مهم‌ترین فاکتورها، بایستی اینکه این ماده به چه کسی فروخته می‌شود و کجا فروخته می‌شود تحت کنترل جدی باشد و همچنین آگاهی‌رسانی دربارهٔ مضرات آن و به‌خطر افتادن سلامتی افراد، در برنامهٔ دولت باشد.

سعید سلطانپور: در دورهٔ هارپر، کانادا ۶ وزیر امور خارجه طی ۸ سال، به خود دید. هیچ‌یک چیزی دربارهٔ خاورمیانه نمی‌دانستند؛ یکی از آن‌ها تنها شش ماه بر سر کار بود. و حالا نخست وزیر اول، آقای ترودو،خانم جوان بی‌تجربه‌ای، کرستیا فریلند، را به این سمت منصوب کرده است که همان‌طور که دیدیم در مذاکرات با ترامپ موفق نبود و نفتا به بن‌بست خورد. اگر شما نخست وزیر کانادا بشوید، آیا فردی قوی را به‌عنوان وزیر امور خارجه انتخاب خواهید کرد یا یکی از دوستانتان را؟

جاگمیت سینگ: امیدوارم تمام کاندیداها، که من ارتباط خوبی با آن‌ها دارم، دوست من باشند. اما فکر می‌کنم این وزارتخانه به فردی نیاز دارد که مسائل را عمیقاً بشناسد و درک کند. فردی که در بیان نظراتش پیشرو باشد و نه آنکه کورکورانه آنچه را که کشوری دیگر در ارتباط با سیاست‌ها پیشنهاد می‌کند، دنبال نماید. ما باید راه خودمان را داشته باشیم. کانادایی‌ها در رهبری تاریخی غنی دارند. ما باید تلاش کنیم که این تصویر را و اینکه ما مشارکت آزاد داریم، گفت‌وگوی آزاد داریم، این‌ها را در سطح بین‌المللی نشان دهیم و حفظ کنیم. البته پیر یا جوان بودن مهم نیست، پیر یا جوان هر دو می‌توانند کار را خوب انجام دهند، منتها مهم است که آن فرد مسائل و مشکلات را خوب درک کند و از منظر واقعی کانادا در امور بین‌المللی عمل نماید.

مهراس جوادی‌نیا: نظر شما در رابطه با فروش اخیر اسلحه به عربستان سعودی چیست؟

جاگمیت سینگ: بله، فکر می‌کنم این موضوع باید کاملاً روشن باشد که عربستان سعودی احتمالاً یکی از بدترین ناقضان حقوق بشر در جهان است. کشوری که قانون در آن هیچ اختیار و قدرتی ندارد، کشوری ناقض حقوق زنان و کشوری که به‌طور مداوم یمن را مورد ظلم و ستم قرار می‌دهد. من معتقدم موضوع فروش اسلحه به عربستان سعودی باید مورد بررسی و ارزیابی مجدد دولت قرار گیرد و واقعیتش شخصاً به‌نظرم برخوردنده است که ترودو، نخست وزیری که خود را فمینیست می‌داند، اجازه بدهد کانادا به کشوری که حق زنان را پایمال می‌کند، اسلحه بفروشد.

نوشته گفت‌وگوی رسانه‌های ایرانی با جاگمیت سینگ، به‌دعوت کنگرهٔ ایرانیان کانادا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

پیاده‌سازی و برگردان: مریم عابدی – ونکوور

کنگرهٔ ایرانیان کانادا جمعهٔ گذشته ۱۱ اوت (آگست) از نیکی اشتون (Niki Ashton)، یکی از چهار کاندیدای مرحلهٔ نهایی انتخاب رهبر حزب دموکراتیک نوین کانادا، برای دیدار و گفت‌وگو با اعضای رسانه‌های فارسی‌زبان کانادا در زمینهٔ سیاست‌های داخلی و خارجی و نیز دغدغه‌های ایرانیان مقیم کانادا، دعوت به‌عمل آورد.

بیژن احمدی، رئیس کنگرهٔ ایرانیان کانادا، صحبت‌های خود را در ادامهٔ دیدار با ایشان این‌گونه آغاز کرد: «با سلام به همگی و تشکر از خانم اشتون برای اختصاص وقتشان به دیدار و گفتگو با کنگرهٔ ایرانیان کانادا، ما دیدار مفیدی با خانم اشتون داشتیم. در نیمهٔ نخست این دیدار، در مورد موضوعات مختلفی که حائز اولویت‌اند، و در حال حاضر کنگرهٔ ایرانیان کانادا به آن‌ها مشغول است، پرداختیم. جای بسی خوشحالی‌ است که در اکثر موارد فرصت مناسبی برای همکاری بین کنگره و حزب ان‌دی‌پی و پیگیری این موضوعات وجود دارد. بسیار خوشحال‌ایم شما نیز معتقدید که حزب ان‌دی‌پی باید صدایی قوی برای عدالت و صلح جهانی در منطقهٔ خاورمیانه و نیز در زمینهٔ روابط بین ایران و کانادا باشد؛ موضوعی که برای کنگرهٔ ایرانیان کانادا و جامعهٔ ایرانی بسیار اهمیت دارد. در این بخش از دیدارمان با خانم نیکی اشتون، مهراس از تی‌بی‌سی و سیما غفارزاده از رسانهٔ همیاری در ونکوور به‌عنوان نمایندگان رسانه‌های ایرانی در کانادا، نیز با ما در ارتباطند و مستقیماً سؤالاتشان را مطرح خواهند کرد تا جامعهٔ ایرانی از مواضع شما در مواردی که برای جامعهٔ ایرانیِ کانادا مهم است، مطلع شود. لطفاً ابتدا به سخنان آغازین خود بپردازید تا بعد از آن به پرسش‌ها بپردازیم.»

نیکی اشتون: «با تشکر از بیژن، سایر اعضای کنگرهٔ ایرانیان کانادا و همهٔ شرکت‌کنندگان برای دعوت از من، و نیز برای مشارکتتان در امور سیاسی کشورمان کانادا، در پروسهٔ حاضر برای انتخاب رهبر ان‌دی‌پی ارزش نهادن به همکاری و همراهی مهاجران نمایان است. مادر من یونانی بود و پدرم از انگلستان به کانادا مهاجرت کرد. من می‌دانم که صدای قوی و رسای یک جامعهٔ مهاجر در امور سیاسی چقدر اهمیت دارد، چه در قبال موضوعات داخلی و چه در مورد سیاست خارجی. برای من که حدود ۱۰ سال است عضو مجلس عوام کانادا هستم، و نیز اینکه عضو یکی از گروه‌های بزرگی هستم که برای حقوق بشر و عدالت و صلح در تلاشند، مایهٔ افتخار است. در واقع برای من اهمیت برقراری عدالت و صلح، چه در کشور خودم و چه در سطح جهانی، دلیل عمده‌ای برای کاندیداتوری برای رهبری حزب ان‌دی‌پی است. حزب ان‌دی‌پی از دیرباز در این موارد موضع‌گیری‌ کرده‌ است، اما من اعتقاد دارم که ما باید صدایمان بسیار بلندتر از این باشد و در راستای دستیابی به حقوق بشر، عدالت و صلح هنوز باید بسیار بیشتر فعالیت کنیم. باید برای برقراری عدالت و صلح در خاورمیانه تلاش کنیم و این برای من از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. من تأکید دارم همان‌گونه که برای دستیابی به حقوق بشر، صلح و عدالت در کانادا تلاش می‌کنیم، به همان شکل در سطح جهانی نیز باید پی‌گیر همین ارزش‌ها باشیم. همچنین مهم است اگرچه توانستیم استیون هارپر را از سر راهمان برداریم و دولتی را که برای جوامع بسیاری از جمله‌ ایرانیان‌ کانادا مشکل‌آفرین بود تغییر دهیم‌‌، همچنان با دولتی روبه‌رو‌ئیم که به‌رغم وعده‌های انتخاباتی بسیاری که داده، اما به آن‌ها عمل نکرده‌ است. همان‌طور که تبلیغات ما نشان می‌دهد، ما خواهان و پیگیر برقراری مجدد ارتباطات دیپلماتیک با ایران هستیم و از‌سرگیری خدمات کنسولی بین دو کشور که واقعاً مورد نیاز مردم در کانادا و نیز در ایران است، برای ما بسیار اهمیت دارد. ما از رفع تحریم‌ها علیه ایران حمایت می‌کنیم، و قویاً مخالف تحریم‌هایی هستیم که مردم عادی ایران و ایرانیانی را که در کانادا صاحب حرفه و تجارت‌اند، محقق یا دانشمندند، دچار مشکل کرده‌اند. ضمناً باید خاطرنشان کنم که لازم است شیوه‌ای در پیش بگیریم که از جنجال‌آفرینی و خطرناک‌تر کردن جهان دوری‌ کنیم و کار کنگره و روش‌های فعالانه‌ای که برای دستیابی به اهدافتان در راستای دیپلماسی و صلح در این زمینه در پیش گرفته‌اید، قابل تقدیر است و این در واقع رویکرد پیشین کانادا نیز است. برنامهٔ انتخاباتی ما در زمینهٔ عدالت اجتماعی بسیار قوی است. بسیاری از مهاجران من‌جمله‌ ایرانیان کانادایی و مسلمانان کانادایی به‌خاطر هویتشان در زمینه‌هایی مانند کاریابی، سکونت و یا مسائل بانکی مورد تبعیض قرار گرفته‌اند. این امر باید متوقف شود. همچنین امتیازدادن به افراد دارای مدارک و مدارج تحصیلی بالا هنگام مهاجرت، اما نادیده‌گرفتن و به‌رسمیت نشناختن مدارک تحصیلی‌شان برای اشتغال در کانادا، برای من قابل قبول نیست و قویاً اعتقاد دارم که پرداختن به این موضوع در سطح فدرال ضروری است. همچنین من با قوانین مصوب تبعیض‌آمیز که مهاجران، و از جمله مسلمانان مهاجر یا پناهنده را مورد هدف قرار می‌دهد، مانند C-51 و سایر قوانینی که اقلیت‌هایی را مورد هدف قرار داده‌اند، چه مهاجران، چه پناهندگان و از بین بردنِ لزوم رعایت قانون کانادا در قبال آن‌ها، مخالفم. واضح است که باید با تبعیض سیستماتیک مبارزه کرد و کنگره نیز خواهان و پی‌گیر رویکردی دیگر است که برای تمام کسانی که به کانادا آمده‌اند، حقوق بشر را به‌طور یکسان رعایت کند. این موضوعی است که من با آن بسیار موافق‌ام و کمپین ما این را کاملاً روشن کرده‌ است که اگر بخواهیم برای دستیابی به عدالت اجتماعی تلاش کنیم، باید با نابرابری و تبعیض نژادی مبارزه کنیم. من خلاصه‌ای از نقطه‌نظراتم را در اینجا بیان کردم و شما را تشویق می‌کنم که از وب‌سایتمان دیدن کنید و به موضوعات گوناگونی که مورد اشاره قرار گرفته‌اند، از‌ جمله بیکاری، فقر، مشاغل نامتناسب با سطح دانش و تجربه و عدم ثبات کاری برای جوانان، و استخدام بدون شرایط استاندارد و قانونی، توجه نمایید. من می‌دانم که والدین بسیاری از ما با هدف تأمین زندگی بهتری برای فرزندانشان به کانادا آمده‌اند، اما به‌خاطر تغییرات بازار کار در کانادا، موقعیت‌های کاری باثبات و پایدار برای نسل بعدی کمترند. باید به این‌گونه موضوعات بپردازیم و نیز تغییرات اقلیمی را در نظر داشته باشیم. همچنین برنامه‌های دیگری چون سیستم بیمهٔ درمانی و بهداشت و سلامت روانی. و نهایتاً همان‌طور که اشاره کردم، ما باید صدای صلح و عدالت باشیم، چه در کانادا، چه در خاورمیانه و کل جهان.

تنها چند روز دیگر تا ۱۷ اوت باقی‌ است [گفت‌وگو در تاریخ ۱۱ اوت صورت گرفته است] و هنوز فرصت هست تا افراد علاقه‌مند به‌موقع به عضویت حزب ان‌دی‌پی درآیند تا بتوانند در انتخاب رهبر حزب شرکت‌ کنند. شما را تشویق می‌کنم که هم از وب‌سایت ما دیدن کنید و هم اگر مایل‌اید، به کمپین ما بپیوندید. ما استقبال زیادِ مردم را برای همکاری با ان‌دی‌پی و همین‌طور برای تلاش بیشتر در جهت برقراری عدالت و صلح جهانی، شاهدیم.

حالا نوبت به سؤالات می‌رسد.

سیما غفارزاده از «رسانهٔ همیاری» در استان بریتیش کلمبیا: با سلام و تشکر از شما خانم اشتون برای وقتی که در اختیار ما قرار دادید، حزب ان‌دی‌پی سال‌ها به‌عنوان حزب سفیدپوست‌ها شناخته شده‌ است. شما برای جلب و اتحاد گروه‌های مهاجر و اقلیت‌ها اعم از رنگین‌پوست‌ها، اقلیت‌های جنسیتی و بومیان به حزب ان‌دی‌پی در سطح فدرال، چه برنامه‌ای دارید؟ در سطح استانی، به‌طور مثال جان هورگان، نخست‌وزیر بریتیش‌ کلمبیا، در مراسم گوناگونی شرکت می‌کند، نظیر راه‌پیمایی اخیر پراید در ونکوور. همچنین در دسامبر ۲۰۱۵ مایک فارن‌ورث، نمایندهٔ پورت‌ کوکیتلام، در جلسهٔ گفت‌وگویی مربوط به باورهای غلط فرهنگی دربارهٔ همجنسگرایی که از سوی گروه همیاری برگزار شده‌ بود، شرکت جست. در سطح فدرال، برنامهٔ شما برای جلب همکاری و مشارکت این گروه‌ها چیست؟

نیکی اشتون: از این که در این گفت‌وگو با ما هستید، متشکرم. اتفاقاً همین چند روز پیش در ونکوور بودم و من نیز این فرصت را داشتم که در راه‌پیمایی پراید شرکت کنم. در پاسخ به پرسش شما باید بگویم من اعتقاد راسخ دارم که برای برقراری تنوع و دربرگرفتن طیف‌های گوناگون اجتماع در حزب ان‌دی‌پی، باید بیشتر کار کرد. این امر از دو راه امکان‌پذیر است: اول از طریق عقاید و نظراتی که مطرح می‌کنیم، مثلاً حزب ما کامل‌ترین برنامهٔ عدالت جنسی و نیز عدالت نژادی برای بومیان را دارد و در چند روز آینده سیاست‌گذاری عدالت برای اعضای LGBTQ و نیز عدالت برای معلولان را خواهیم داشت. برای من مهم است که دگرخواهی و تنوع‌خواهی ما تنها در حد حرف نماند و برنامه‌هایی داشته باشیم که موانع و تبعیضاتی را که مردم روزانه با آن‌ها روبرو می‌شوند، از میان برداریم و به برقراری واقعی عدالت برای همه دست‌ یابیم. دومین نکته، تلاش بیشتر برای برقراری ارتباط هرچه بیشتر با مهاجران و تازه‌واردان در سرتاسر کاناداست. من این شانس را داشته‌ام که به‌عنوان فرزند یک مهاجر، زبان اول و مادری‌ام نه انگلیسی و نه فرانسه، بلکه یونانی است. در واقع من هفت زبان دیگر را آموخته‌ام. هنوز برای برقراری ارتباط با جوامع مهاجر جای کار بسیار است. جوامعی که برای دستیابی به اهدافی در تلاش‌اند، مانند کنگرهٔ ایرانیان کانادا. برای نزدیک شدن به این گروه‌های پرکار و فعال در عرصهٔ سیاست، کار بسیاری می‌توان انجام داد، و ما کانادا را به تلاش و کار بیشتر در این زمینه فرا می‌خوانیم تا به مردمِ این جوامع نزدیک‌تر شوند و به آن‌ها گوش فرا دهند، و جوامع را نیز فرا می‌خوانیم که کاندیدا داشته‌، در کمپین‌ها فعال باشند و بدین شکل حرکتی ایجاد می‌کنیم؛ حرکتی که تنها به‌مفهومِ داشتنِ نماینده‌های بیشتر از جوامع مختلف نیست، بلکه انعکاس‌دهندهٔ نیازها و مشکلاتی‌ست که این جوامع گوناگونِ در اقلیت، با آن‌ها مواجه‌اند.

مهراس جوادی‌نیا از «تی‌بی‌سی‌ نت‌ ‌وُرک» در استان انتاریو: سؤال من دربارهٔ اصلاح سیستم انتخابات است. جاستین ترودو در زمان انتخابات وعده‌های زیادی داد، از جمله اصلاح سیستم انتخاباتی. ان‌دی‌پی در این‌باره چه اقدامی خواهد کرد؟

نیکی اشتون: بله، ترودو وعده‌هایی داد، ۱۸۰۰ بار خود او، کاندیداهای حزب لیبرال یا اعضای کابینه‌اش برای تغییر سیستم انتخاباتی کانادا، وعده دادند. تنها یک سال و نیم پس از آن، در واقع پس از آنکه میزان کار قابل توجهی توسط نمایندگان و مردم در سرتاسر کانادا انجام شده بود، جاستین ترودو از عمل کردن به این وعده سر باز زد. ان‌دی‌پی به تغییر سیستم انتخابات بسیار علاقه‌مند است. در حال حاضر نمایندهٔ واقعی‌ای از سوی مردم در کانادا تعیین نمی‌شود و این موضوعی است که باید اصلاح شود. ما باید سیستمی را انتخاب کنیم که به‌صورت کاملاً دموکراتیک نمایندهٔ مردم را انتخاب می‌کند. کمپین ما تنها در پی تغییر سیستم نیست، بلکه خواهان سیستمی تناسبی با اعضای ترکیبی است؛ مدلی که آن را با در نظر گرفتن نواحی و اقوام مختلف شهری، روستایی و بومی کانادا مناسب می‌بینیم، که به اقوام و گروه‌های مختلف شانس داشتن نماینده خواهد داد، صداهای گوناگون در مجلس شنیده خواهد شد و زنان، اعضای اقلیت‌های نژادی و مهاجران و… در مجلس نماینده خواهند داشت. برای بسیاری از کانادایی‌ها روشن است که ما به این اصلاح نیازمندیم و در واقع کسانی را انتخاب می‌کنیم که به روشنی نمایانگر واقعیت جامعهٔ ما هستند.

سیما غفارزاده: از دید شما وجود نام یک کشور در لیست کشورهای حامی تروریسم چقدر مؤثر و مفید است و در واقع معیار قراردادن این نام‌ها در لیست کشورهای حامی تروریسم چیست؟ آیا فکر می‌کنید این منصفانه است ‌که نام ایران در این لیست هست، در صورتی‌که عربستان سعودی در آن غایب است؟

نیکی اشتون: در پاسخ به قسمت نخست سؤال شما، خیر، این لیست فعال و مؤثر نیست. همان‌طور که کنگره پیش‌تر اشاره کرد، بودن ایران در این لیست مانع بزرگی است بر سر راه رفع تحریم‌ها و ازسرگیری روابط دیپلماتیک ایران و کانادا. باید به‌خاطر داشته‌ باشیم که اگر در پی برقراری صلح در جهان هستیم، روابط دیپلماتیک کلیدی‌اند و روابط دیپلماتیک بین ایران و کانادا باید از سر گرفته‌ شوند و تحریم‌ها که ایرانی‌ کانادایی‌های بسیاری را تحت تأثیر قرار داده، باید رفع گردند. من متوجه دوگانگی برخورد در به‌کارگیری معیارهای گروه‌بندی کشورها در زمرهٔ حامی تروریسم هستم، و این باعث نگرانی من است. کانادا به عربستان سعودی، به‌عنوان کشوری که زن‌ها و اقلیت‌های جنسیتی و دگرباش‌ها را مورد آزار قرار می‌دهد، اسلحه فروخته است و من به روشنی مخالفتم را با این موضوع نشان دادم. خوشحالم که سرانجام در مورد فروش اسلحه بازرسی به‌عمل می‌آید. اگرچه الان دیر است، چرا که کسانی جانشان را با اسلحه‌های کانادایی که در درگیری‌ها به‌کار رفته، از دست داده‌اند. اما این بازرسی نشان‌دهندهٔ آن است که مردم نسبت به این موضوع حساس‌اند و تحمل رویکرد دوگانهٔ دولت را ندارند. برای من روشن است که استیون هارپر کشورمان را به‌سمت راست سوق داد و این را در تحریم‌ها علیه ایران و مردم ایران، در گفتار و در عمل دولت هارپر شاهد بودیم. اگرچه دولت جاستین ترودو وعده‌های بسیاری برای تغییر موضع در این زمینه داد، این تغییرات از حد گفتار فراتر نرفت و برای رفع این رویکرد دوگانه قدمی برداشته‌ نشد. ما می‌گوییم حتماً روابط دیپلماتیک باید از سر گرفته‌ شوند و تحریم‌ها رفع شوند. اگر بخواهم کلی‌تر بگویم، ما باید نیرویی در راستای صلح و عدالت در خاورمیانه باشیم، همان‌طور که در گذشته بودیم.

مهراس جوادی‌نیا: در مورد بازگشایی سفارت، گفت‌وگو زیاد شده، اما در عمل کاری به انجام نرسیده است. طوماری از سوی کنگرهٔ ایرانیان کانادا تهیه شد و به مجلس رفت. من متوجه‌ام که شما در پی بازگشایی سفارت هستید، پرسش من این است که چگونه این‌ کار را خواهید کرد؟

در مورد این موضوع، به‌نظرم ضروری است که دولت فدرال آن را در دست بگیرد و برای من روشن است که در حال حاضر در این زمینه دچار کمبودیم. وزیر امور خارجهٔ دولت حاضر، مسیری در پیش گرفته است که در بسیاری از موارد، از مسیر استیون هارپر جدا نیست. خواستن توانستن است. تنها گفتن اینکه این کار را انجام خواهیم داد کافی نیست، باید قدم‌هایی در راه آن برداشته‌ شود. این موضوع در دستور کار و در دایرهٔ قدرتشان است، اما در عمل دربارهٔ آن حرفی زده نمی‌شود. این مثال روشنی است از مواردی که وعده‌های لیبرال‌ها از حد حرف و کلام فراتر نرفته‌ است. ما خواهان تغییر این وضعیت هستیم و معتقدیم که باید به وعده‌هایمان پایبند باشیم و به دیپلماسی و صلح و عدالت دست‌ یابیم.

سیما غفارزاده: سؤال آخرم که البته مربوط به جامعهٔ‌ ایرانیان نیست و موضوعی کلی است. دونالد ترامپ تعرفهٔ گمرکی محصولات کانادایی را افزایش داده‌ و منتقد قرارداد نفتا است. شما آیندهٔ رابطهٔ آمریکا و کانادا را چگونه می‌بینید؟

نیکی اشتون: من نخست خاطرنشان می‌کنم که ما در دوران بسیار دشواری به‌سر می‌بریم. برای من روشن است که دونالد ترامپ پشتیبان کارگران آمریکاست. سؤال این است که موضع ما در کانادا چیست؟ مسلماً جاستین ترودو و دولتش در مورد مذاکرات جاری دربارهٔ نفتا شفاف نبوده‌اند. من در مورد مشاورهٔ دولت کانادا دربارهٔ نفتا همراه با کسانی مانند برایان مالرونی (Brian Mulroney) – که خود از معماران قرارداد نفتا بود – نگران‌ام. نفتا در واقع در سرتاسر کانادا موجب مشکلات بسیاری شده‌ است. مشاغل خوب بسیاری در زمینهٔ تولید از بین‌ رفته‌اند. کانادا بنا بر بند ۱۱ قرارداد نفتا بارها مورد شکایت شرکت‌های امریکایی قرار گرفته‌ است. در حینِ رقابت‌ برای رهبری حزب، از دیگر کاندیداها شنیده‌ام که آن‌ها نیز نفتا را مشکل‌ساز می‌بینند. در حال حاضر با فرصتی که برای اصلاح نفتا در پیش است، باید حتماً موضع قاطعی به‌نفع نیروی کار کانادا و استقلال کانادا در نظر گرفته شود. ما در پی حذف و لغو مفاد بخش ۱۱ هستیم. این بدان معناست که به کانادا اجازه دهیم که استراتژی تولید و ارزش افزودهٔ مورد نظر خود را در قرارداد به‌کار گیرد. همچنین عواقب قرارداد نفتا در زمینهٔ صنایع چوب نرم در استان بریتیش‌ کلمبیا، باید در نظر گرفته‌ شود. باید ملاحظات مربوط به تغییرات اقلیمی و محیط زیستی در نظر گرفته‌ شود که البته بخشی از نفتا بود، اما باید متناسب با سال ۲۰۱۷ و متناسب با تغییرات جویِ واضح و واقعی باشد. همچنین باید شامل حمایت از نیروی کار باشد. نفتا در راستای منافع بعضی‌ بوده‌ است، اما برای قشر کارگر منفعتی در بر نداشته‌ است. من فکر می‌کنم در رابطه با مسئلهٔ مبارزه با نابرابری در کشور، اصلاح قرارداد نفتا، به‌گونه‌ای که نیروی کار و مردم کانادا در اولویت قرار گیرند، کلیدی‌ترین موضوع خواهد بود. ما با قراردادهای تجارت آزادی نظیر سیتا و نسخهٔ اصلاح‌شدهٔ تی‌پی‌پی مخالف‌ایم. زیرا این قراردادها اولویت را به شرکت‌های بزرگ می‌دهند و کارگران کشور ما را به حاشیه می‌رانند و حقوق آن‌ها را نادیده‌ می‌گیرند.

مهراس جوادی‌نیا: این سؤال من بیشتر در مقیاس بین‌المللی است. شما به موضع ان‌دی‌پی دربارهٔ صلح در خاورمیانه اشاره کردید. موضع ان‌دی‌پی در رابطه با مسئلهٔ اسرائیل و فلسطین چیست؟

نیکی اشتون: ما معتقدیم که در برابر ظلم و ستمی که به فلسطینی‌ها روا داشته می‌شود و در برابر اشغال غیرقانونی زمین‌هایشان، باید صدایی قوی باشیم. ما باید با جامعهٔ فلسطینی-کانادایی‌ و با فعالانِ این حوزه – که بسیاری از آن‌ها فلسطینی نیستند – کار کنیم؛ فعالانی که دارند برای صلح و عدالت مبارزه می‌کنند. علی‌رغم برخی لفاظی‌ها، برای من روشن و واضح است که کانادا بخشی از راه حل این مسئله نیست. آنچه بسیار مهم است، این است که ما در موضع حمایت از صلح و عدالت باقی بمانیم و در برابر بی‌عدالتی‌ها و ناحقی‌هایی که مرتباً شاهدیم، صدایمان را بلند کنیم.

چند ماه پیش من در مراسمی که به‌مناسبت «روز نکبت» [یوم النکبة، اشاره به سالگرد بیرون راندن صدها هزار فلسطینی و استقلال اسرائیل] برگزار شده بود، به‌عنوان بخشی از فعالیت‌های کمپین انتخاباتی‌ام، صحبت کردم. همچنین در حاشیهٔ آن مراسم، این امکان برایم فراهم شد تا با تعدادی از فعالانی که در حمایت از آن‌هایی که در زندان‌های اسرائیل دست به اعتصاب غذا زده‌اند، همبستگی خود را نشان داده بودند، صحبت کنم. بسیاری از این زندانی‌ها درواقع سیاسی‌اند و در شرایط بسیار غیرانسانی‌ای به‌سر می‌برند. در نتیجه، واکنش‌های بسیاری در رسانه‌های اصلی و شبکه‌های اجتماعی نسبت به این موضوع [شرکت در آن مراسم] نشان داده شد، اما من دلیلی نمی‌بینم برای حمایت از حقوق بشر، و خواستار صلح و عدالت بودن در فلسطین و خاورمیانه، عذرخواهی کنم. آنچه مهم است، حمایت از این حرکت است و اینکه بالاخره در کانادا از موضوع عدالت برای فلسطین صحبت می‌شود.

مهراس جوادی‌نیا: سؤال آخر، دربارهٔ موضوعی داخلی است؛ نظرتان در مورد قانونی‌ کردن ماری‌جوانا چیست؟ و فکر می‌کنید چطور باید کنترل بشود و بر آن نظارت کرد؟

من از قانونی‌کردن ماری‌جوانا حمایت می‌کنم. اما نگران مواردی در قانون هستم، مانند اینکه اگرچه به‌زودی استفاده از ماری‌جوانا قانونی می‌شود و قوانین جزایی هم متعاقباً تغییر خواهد کرد، هنوز استفاده‌ از آن برای جوانان پیشینهٔ جنایی ایجاد می‌کند و برخی از این جرایم مجازات‌های سختی دارند. باید اطمینان یابیم که مجازات‌های مربوط به این جرم‌ها به شکلی مسئولانه تغییر یابند.

همچنین برخی نگران‌اند که قوانین پیشنهادی از سوی دولت همچنان امکان مورد هدف و مورد تبعیض قرار گرفتن اقلیت‌هایی نظیر بومیان را برای استفاده از ماری‌جوانا، حتی پس از قانونمند شدن استفاده از آن، فراهم کند. به‌لحاظ کنترل و نظارت بر آن، قرارست هر استانی مستقلاً تصمیم بگیرد چگونه آن را مدیریت کند. برخی معتقدند که می‌شود از مدل‌های موجود برای کنترل فروش الکل و قمار برای ماری‌جوانا الگوبرداری کرد و فروش آن به‌صورت مالکیت عمومی باشد تا آنکه اجازه داد عده‌ای قلیل با آن ثروت‌اندوزی کنند، که من نیز با آن موافق‌ام. در نهایت، استان‌های مختلف به‌هر ترتیبی که بخواهند می‌توانند استفاده از ماری‌جوانا را کنترل و بر آن نظارت کنند، اما موضوع مهمی که نباید فراموش کرد این است که مردم نباید برای چیزی مجازات شوند که ما به‌عنوان رهبر به آن متعهدیم؛ ما نباید آن را در دستان تعداد اندکی قرار دهیم، به خرج تعداد بسیاری.

نوشته گفت‌وگوی رسانه‌های ایرانی با نیکی اشتون، به‌دعوت کنگرهٔ ایرانیان کانادا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.