علیرضا فدایی – ونکوور

با سلام و سپاس از وقتی که برای این گفت‌وگو گذاشتید، لطفاً خودتان را معرفی کنید و از سوابق ورزشی‌تان بگویید.

با سلام خدمت شما، بیش از ۱۳ سال است که به‌عنوان مربی تکواندو فعالیت می‌کنم. پیش از آن هم حدود ۷ سال به‌صورت حرفه‌ای در رشتهٔ تکواندو فعالیت داشتم و در این مدت موفق شدم چند مدال بین‌المللی و همچنین مدال‌های متعددی در مسابقات ملی کسب کنم. پس از مهاجرت، با توجه به علاقهٔ زیادی که به مربیگری داشتم، تلاش کردم این مسیر را در کانادا نیز ادامه دهم. خوشبختانه با باشگاهی آشنا شدم که علاوه بر آموزش تکواندو، با افرادی هم که دارای نیازهای ویژه‌اند، کار می‌کرد و همین موضوع باعث شد با این جامعهٔ دوست‌داشتنی بیشتر آشنا شوم. واقعیت این است که هرچه بیشتر با این افراد آشنا می‌شوم و افراد بیشتری با نیازهای خاص را می‌بینم، بیشتر متوجه می‌شوم که چقدر به حمایت و درک‌شدن نیاز دارند و دوست دارند به‌‌عنوان عضوی عادی از جامعه با آن‌ها برخورد شود. خوشحالم که این فرصت را دارم تا هر روز در کنار این عزیزان باشم و از این طریق به آن‌ها کمک کنم.

چطور از بین رشته‌های مختلف رزمی تکواندو را انتخاب کردید؟

آشنایی من با تکواندو به‌صورت اتفاقی و از طریق یکی از دوستانم اتفاق افتاد. همراه او به کلاس تکواندو رفتم و خیلی زود به این رشته علاقه‌مند شدم. تکواندو از نظر شخصیتی تأثیر زیادی روی من داشت و باعث شد در ابعاد مختلف رشد کنم و از نظر فیزیکی هم کاملاً باعث شد زندگی مثبت‌تر و سالم‌تری داشته باشم. همین علاقه، این مسیر را برایم جدی‌تر و عمیق‌تر کرد؛ مسیری که اکنون نزدیک به ۲۰ سال است با همان انرژی ادامه دارد.

چه چیز باعث شد به تدریس افراد دارای اوتیسم علاقه‌مند شوید؟

در چند کلاس گروهی‌ای که افراد دارای اوتیسم حضور داشتند شرکت کردم و با توجه به شخصیتم که سعی می‌کنم با صبوری و انرژی مثبت آموزش بدهم، متوجه شدم می‌توانم ارتباط خوبی با این جامعهٔ دوست‌داشتنی برقرار کنم. بعد از گذراندن یک دورهٔ مرتبط، شروع کردم به تدریس کلاس‌های گروهی و خصوصی برای افراد دارای اوتیسم و نیازهای خاص. واقعاً از کارکردن با آن‌ها لذت می‌برم و خوشحالم که می‌توانم از این راه به آن‌ها کمک کنم.

تدریس به افراد دارای اوتیسم چه تفاوت‌هایی دارد و چه نکاتی باید در نظر گرفته شوند؟

اینجا صبر و حوصله خیلی مهم است و معمولاً بیشتر آموزش‌ها به‌صورت بصری و عملی است تا بهتر یاد بگیرند. حتماً باید شرایط فیزیکی و روحی هر فرد را در نظر گرفت و برنامه را با توجه به علاقه و توانایی‌شان تنظیم کرد. وقتی این نکات رعایت شود، بچه‌ها بهتر تمرکز می‌کنند و نتیجه و عملکردشان خیلی بهبود پیدا می‌کند و واقعاً می‌توان پیشرفتشان را دید.

اوتیسم طیف گسترده‌ای دارد. آیا با هر طیف و هر شدتی می‌توان ورزش رزمی را آغاز کرد؟

با توجه به تجربه‌ای که داشته‌ام، می‌توانم بگویم بله، اما مهم است که برنامهٔ تمرینی متناسب با شرایط هر فرد طراحی شود. اوتیسم طیف گسترده‌ای دارد و توانایی‌ها و نیازهای هر فرد کاملاً متفاوت است. بنابراین مربی باید با صبر و شناخت کافی، تمرین‌ها را ساده‌تر یا مرحله‌به‌مرحله تنظیم کند. با این روش حتی افرادی هم که در ابتدا چالش‌های بیشتری دارند، می‌توانند تحت‌تأثیر قرار بگیرند و از کلاس‌ها برای بهبود شرایطشان در ابعاد مختلف بهره ببرند. بسیار مهم است که آموزش با توجه به توانایی و شرایط فرد برنامه‌ریزی شود.

ورزش‌های رزمی چه کمکی به افراد دارای اوتیسم می‌کنند؟

در واقع کلاس‌ها طوری طراحی می‌شوند که مهارت‌های مختلفی مثل تمرکز، افزایش مدت‌زمان توجه، نظم، مسئولیت‌پذیری و کنترل احساسات و بسیاری دیگر از مهارت‌ها در هنرجویان تقویت شود. در کنار این موارد، آن‌ها مهارت‌های این ورزش زیبا را هم یاد می‌گیرند که باعث افزایش انگیزه و علاقه‌شان به کلاس‌ها می‌شود. با ادامهٔ تمرین‌ها و بهبود شرایط فیزیکی، هنرجویان به‌تدریج اعتمادبه‌نفس بیشتری پیدا می‌کنند و کنترل بهتری روی بدن و حرکات خود در شرایط مختلف به دست می‌آورند. به‌همین دلیل می‌توانم بگویم که بسیاری از آن‌ها شرایط جدید و مثبتی را در مسیر زندگی‌شان تجربه می‌کنند.

لطفاً از نمونه‌های پیشرفت هنرجویان خود بگویید.

به‌جرئت می‌توانم بگویم در اکثر کلاس‌های گروهی و مخصوصاً کلاس‌های خصوصی، چه در باشگاه و چه در خانهٔ هنرجویان، بعد از مدتی بهبود مهارت‌های شخصی‌ای که ذکر کردم، کاملاً مشهود است.

اگر بخواهم مثالی بزنم، یکی از هنرجویان من که دارای اوتیسم است و توانایی تکلم هم ندارد، در ابتدای کلاس‌ها، بدون توجه به فضای کلاس یا صحبت‌های من شروع می‌کرد به دویدن، پرت‌کردن وسایل، و بعد گریه‌ می‌کرد و خیلی زود خسته می‌شد. اما بعد از چند ماه تمرین، وقتی وارد کلاس می‌شود، احترام می‌گذارد، در چیدن موانع تمرینی به من کمک می‌کند و تمرین‌ها را با کنترل بسیار بهتر انجام می‌دهد و با علاقه تا پایان کلاس ادامه می‌دهد. البته نمونه‌های زیادی از این تغییرات مثبت وجود دارد، اما به‌طور کلی می‌توان گفت افرادی که به‌صورت منظم در کلاس‌ها شرکت می‌کنند، بیشتر تغییرات مثبت را تجربه می‌کنند.

آیا هزینهٔ تدریس شامل کمک‌های دولتی می‌شود؟

بله، در باشگاهی که من آموزش می‌دهم، کلاس‌های خصوصی و گروهی شامل کمک‌های دولتی می‌شود. برای هزینهٔ کلاس‌های خصوصی در خانه هم که برای بسیاری مناسب‌تر است، روند تخصیص کمک‌های دولت در حال انجام است و به‌زودی فعال می‌شود.

علاقه‌مندان چطور می‌توانند با شما تماس بگیرند؟

از طریق ایمیل و شمارهٔ تماس در خدمت عزیزان هستم.

۲۳۶-۸۸۵-۲۵۸۰

keshavarzmehdi1990@gmail.com

با سپاس از وقتی که برای این گفت‌وگو گذاشتید.

نوشته ورزش‌های رزمی، ابزاری برای تقویت نظم و کنترل احساسات در افراد دارای اوتیسم اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.