روز ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، برابر با ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵ مجلهٔ ادبی وزن دنیا در ایران، که به‌طور تخصصی به شعر می‌پردازد، اعلام کرد پرنیا عباسی، شاعر جوان، در جریان حملات اسرائیل به تهران کشته شده است. 

توجه شما را به اطلاعیهٔ مجلهٔ وزن دنیا جلب می‌کنیم:

با صدهزار افسوس و درد مطلع شدیم پرنیا عباسی شاعر جوانی که پیشتر آثاری از او در مجلهٔ وزن دنیا منتشر شده بود و در میزگردی که مجله در شمارهٔ ۲۴ خود در دی‌ماه ۱۴۰۱ برگزار کرده بود (با عنوان تحلیل جهان شعری شاعران متولد دههٔ هشتاد) شرکت داشت، در حملات دیشب اسرائیل به محلهٔ ستارخان تهران، همراه با خانواده‌اش که همه غیرنظامی بودند، کشته شده و ناباورانه از میان ما پرکشیده… ضمن ابراز خشم و اندوهمان از فنا‌شدن جان‌های عزیزی چون پرنیا که سراسر شعر و شور زندگی بود، همدرد دوستانش، معلم شعرش، روجا چمنکار، و جامعهٔ شعری ایران در فقدان این استعداد ازدست‌شده هستیم.

برشی از نظرات پرنیا عباسی، متولد ۱۳۸۰

در میزگرد شاعران دههٔ هشتاد وزن دنیا:

«به همهٔ اتفاقات زندگی‌ام جوری نگاه می‌کنم که بتوانم آن را بنویسم.»

*

پرنیا عباسی: «همیشه وقتی چیزی می‌نویسم، به مادرم نشان می‌دهم، به دوستانم نشان می‌دهم. نظر اطرافیانم را خیلی می‌پرسم. اینکه ببینم وقتی دارند شعر من را می‌خوانند حالت قیافه‌شان چطور است و واکنششان چیست، خیلی برایم جذاب است. می‌توانم بگویم درصد عظیمی از زندگی‌ام را این قضیه پر کرده و برایم همیشه این‌طور است که به همهٔ اتفاقات زندگی‌ام جوری نگاه می‌کنم که بتوانم آن را بنویسم و آن حسی که آن لحظه داشته‌ام با شعر بیان کنم. از این جهت برایم منبع آرامش است که هر شب حتی شده در حد کم بنویسم. خیلی‌هایشان را نه جایی می‌فرستم نه انتشار می‌دهم، ولی خودم وقتی می‌خوانمشان انگار آن حس‌ها در من دوباره زنده می‌شوند و از این جهت برایم خیلی ارزشمند است. آن موقعی که در کارگاه شرکت کردم، هم درگیر کار بودم و هم درگیر دانشگاه، ولی واقعاً اولویت کارگاه برایم خیلی بیشتر از دانشگاه و چیزهای دیگر بود. همیشه قبلش هیجان داشتم که خودم را آماده کنم و چیزی بگویم یا وقتی می‌رفتم دنبال اینکه با شاعرها آشنا شوم، خیلی بیشتر از چیزهای دیگر زندگی‌ام برایم مهم بود و هنوز همین‌طور است… »

*

پی‌نوشت: پرهام و پرنیا عباسی در حملهٔ موشکی شب گذشته به ایران، به‌همراه پدر و مادر خود در محلهٔ ستارخان تهران کشته شدند، هدف حملهٔ اسرائیل گویا دکتر مینوچهر، استاد دانشگاه بهشتی، بوده است.

*

به‌جز پرنیا عباسی، نام چند نفر از هنرمندان و ورزشکاران هم در بین کشته‌شدگان این حملات اعلام شده است. با توجه به سرعت وقوع اتفاقات از زمان حملهٔ اسرائیل به ایران در اینجا تنها به دو نام که اولی از سوی اسدالله امرایی، نویسنده و مترجم ساکن ایران، و دیگری از سوی فدراسیون جهانی روزنامه‌نگاران اعلام شده، اشاره می‌شود: منصوره عالیخانی، هنرمند نقاش که در جریان حمله به مناطق مسکونی تهران کشته شده و صالح بایرامی، گرافیست و کارتونیست مطبوعاتی مجلهٔ اندیشه پویا و نشنال جئوگرافیک فارسی، که در جریان حملهٔ اسرائیل به میدان تجریش در تهران و احتمالاً در پشت چراغ قرمز کشته شده است.

*

در ادامه، شعری از زنده‌یاد پرنیا عباسی از نظرتان خواهد گذشت:

«ستارهٔ خاموش»

برای هر دو گریستم

برای تو

و خودم

ستاره‌های اشکم را

در آسمانت فوت می‌کنی

در دنیای تو

رهایی نور

در دنیای من

بازی سایه‌ها

در جایی

من و تو تمام می‌شویم

زیباترین شعر جهان

لال می‌شود

در جایی

تو شروع می‌شوی

نجوای زندگی را

فریاد می‌کنی

در هزار جا

من به پایان می‌رسم

می‌سوزم

می‌شوم ستاره‌ای خاموش

که در آسمانت

دود می‌شود.

نوشته کشته‌شدن پرنیا عباسی، شاعر جوان، در جریان حملهٔ اسرائیل به تهران اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.