همان‌طور که در دو شمارهٔ قبل خواندید،‌۲۱اُمین جشنوارهٔ فیلم کوهستان ونکوور امسال روزی را در سالن سنتنیال تیاتر نورث ونکوور به ایران اختصاص داده بود. در این روز که با استقبال خوب مخاطبان ایرانی و غیرایرانی همراه شد، و نگار مجتهدی، خبرنگار شبکهٔ گلوبال نیوز، اجرای برنامه را بر عهده داشت، مستندهایی دربارهٔ کوهستان‌های ایران به نمایش گذاشته شد. این برنامه شامل اجرای رقص «عروس کوهستان» توسط هنرمند جوان شهرمان، لیا فلاح، نیز بود و دو سخنران از جمله پروانه کاظمی، بانوی ایرانی فاتح قلهٔ اورست، در آن سخنرانی کردند که با استقبال گرم حضار مواجه شد.

پروانه کاظمی، طیِ سخنان صمیمانه‌اش، با مخاطبان از اینکه چه شد کوه‌گردی‌های معمولی‌اش به کوهنوردی حرفه‌ای انجامید، گفت. او لابه‌لای سخنانش اشاره کرد که به کوهستان و کوهنوردی بسیار علاقه‌مند است چون در آنجا آرامش می‌یابد و می‌تواند با انسان‌ها بدون نقاب‌هایشان ارتباط داشته باشد.

پروانه کاظمی همچنین ضمن شرح خلاصهٔ سفرهایش به قله‌های شاخص و معروف، گفت که از نظر او یادگیری و تأثیر پذیرفتن از هر یک از این سفرها، الزاماً ارتباطی به فتح قله در آن سفر نداشته و نخواهد داشت. طی سخنرانی وی، جمعیت حاضر در سالن بارها برای او و شجاعت و استقامتش کف زدند.

در افتتاحیهٔ این برنامه، بوئن ما، نمایندهٔ حوزهٔ ایرانی‌نشین نورث ونکوور-لانزدیل، که یکی از حامیان این برنامه نیز بود، گفت که از زبان ایرانیان حوزهٔ انتخابی‌اش شنیده است که کوه‌های نورث شور تداعی‌کنندهٔ رشته‌کوه‌های البرز برای آنان است و طبیعت و کوهستان در اساطیر و فرهنگ عامهٔ ایرانیان جایگاه‌ ویژه‌ای دارد.

او با ستایش از روحیهٔ مقاوم و محکم پروانه کاظمی، میهمان ویژهٔ این برنامه، او را به حضار معرفی کرد و از برگزارکنندگان این جشنواره برای اختصاص روزی به ایران و از «رسانهٔ همیاری» به‌عنوان حامی رسانه‌ای این برنامه سپاسگزاری کرد. او همچنین از جامعهٔ ایرانی نورث ونکوور برای حمایت از او برای انتخاب به‌عنوان نمانیدهٔ مجلس استان در انتخابات استانی سال گذشته و آوردن دولتی که هر روز برای مردم سخت تلاش می‌کند، قدردانی کرد.

توجه شما را به گزارش تصویری این رویداد جلب می‌کنیم.

نوشته گزارشی از روز ویژهٔ ایران در جشنوارهٔ فیلم کوهستان ونکوور اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

ترجمه و گردآوری: گروه نمایش فیلم پلان

بیست و یکمین دورهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم کوهستان ونکوور در طول ۹ روز با برنامه‌هایی چون نمایش فیلم و گفت‌وگو و سخنرانی، به استقبال فرهنگ، فیلم و سینمای کوهستانی کشورهای مختلف جهان و البته کانادا می‌رود. امسال این برنامه از ۹ تا ۱۷ فوریه در مکان‌های مختلف ونکوور نظیر سنتنیال تیاتر، سینما تک، سینما ریو، کی‌میک سنتر، اینلت تیاتر و غیره برگزار می‌شود. اینجا به معرفی برخی از شناخته‌شده‌ترین فیلم‌های آن خواهیم پرداخت.

روز ويژهٔ ایران، دوشنبه ۱۲ فوریهٔ ۲۰۱۸، سالن سنتنیال تیاتر در نورث ونکوور

برای اطلاعات دربارهٔ خرید بلیت روز ایران اینجا کلیک کنید

ضحاک

کارگردان: سباستین دورک

محصول ۲۰۱۴ ایران (۸ دقیقه)

پس از سه سال برنامه‌ریزی و با اتکا به ۱۰ سال تجربه و علی‌رغم مشکلات فراوان نظیر ارتفاع بالا، آسیب‌دیدگی و تغییرات جوی و اختلاف بالای دما بین هفت درجه زیر صفر تا چهل درجه بالای صفر، لوتز آیشهولتز موفق می‌شود قلهٔ ۵۷۶۱ متری دماوند را با یک تک‌چرخ فتح کند، ارتفاعی که پیش از این هیچ‌کس به آن نرسیده بود.

در ایران

کارگردان: پوریا رواحی

محصول ۲۰۱۷ ایران و آلمان (۱۸ دقیقه)

پوریا، توماس و آندریاس سه دوستی هستند که در مونیخ آلمان زندگی می‌کنند. به پیشنهاد توماس، آن‌ها با سه انگیزهٔ مختلف به ایران می‌روند. یکی برای یافتن خانه‌ای که خانواده‌اش سال‌ها قبل آن را ترک کردند، دیگری برای فرار از فشارهای زندگی و کار در آلمان و آخری برای شناخت ایران از درون. این سه اما یک هدف مشترک دارند، دیدن کوه دماوند از نزدیک.

ایران: سفر یک اسکی باز

کارگردان: جردن منلی

محصول ۲۰۱۶ کانادا (۱۳ دقیقه)

به آن‌ها گفته شده بود که به ایران نروند چون خیلی خطرناک، خیلی بسته و خیلی ناشناخته است. اما دو اسکی‌باز به نام‌های چد سایرز و فارست کوت به ایران سفر می‌کنند و آنچه در ایران پیدا می‌کنند، مدیتیشنی است در کشوری پیچیده که می‌تواند هم‌زمان دعوت‌کننده و نفوذناپذیر باشد.

ایران: زندگی با آتشفشان‌ها (اولین نمایش در آمریکای شمالی)

کارگردان: فالویو ماریانی

محصول ۲۰۱۵ سویس (۸۰ دقیقه)

برای سال‌ها کشف کوهستان‌های ایران و ارتباط برقرارکردن با مردم محلی، برای مستندسازان غیرایرانی کار سختی بود.

در سال ۲۰۱۱ یک گروه فیلمساز-اسکی‌باز موفق می‌شود به رشته‌کوه‌هایی که ترکیه و افغانستان را به هم پیوند می‌دهد، دسترسی اختصاصی پیدا کند. این به‌معنای عبور از ایران است. سفری از خلال روستاهای ایران و در سایه‌سار آتشفشان‌های زیبا و در میانهٔ التهاب‌های سیاسی که زندگی هرروزهٔ مردم ایران را تشکیل می‌دهد.

جادهٔ یخزده (اولین نمایش در بریتیش کلمبیا)

کارگردان: بن پیج

محصول ۲۰۱۷ انگلستان (۲۴ دقیقه)

دسامبر سال ۲۰۱۴، بن پیج برای دوچرخه‌سواری دور دنیا کشور خود را ترک می‌کند و ۱۵٬۰۰۰ کیلومتر آن‌سوتر خود را در قطب شمال کانادا تنها می‌بیند. جک لندن جایی گفته است که مردی که واقعاً مرد باشد، می‌تواند تنها سفر کند و پیج به‌دنبال یافتن خود و اثبات این حرف به طبیعت شمال کانادا می‌رود، جایی که جادهٔ یخ‌زده رخ می‌نماید. پروژه‌ای جاه‌طلبانه و دیوانه‌وار با تصاویری که دیدنش روی پرده، خالی از لطف نیست.

اودیسهٔ بی‌غذا

کارگردان: آنتهیل فیلمز

محصول ۲۰۱۶ کانادا (۱۱ دقیقه)

مت هانتر و دوستانش که شیفتهٔ دوچرخه‌سواری در کوهستان‌اند، به جزیرهٔ هایدا گوای در بریتیش کلمبیا می‌روند تا در طول یک هفته و با رکاب‌زدن ۲۰۷ کیلومتر، بخشی از این جزیرهٔ دورافتاده را دور بزنند. آن‌ها یک هدف دارند: بدون غذا سفر کنند و هرچه برای خوردن لازم دارند را در طول سفر و با ابزاری که دارند، تهیه کنند تا نشان دهند که چگونه جامعهٔ امروز به «دسترسی آسان به غذا» وابسته شده است.

لحظه

کارگردان: دارسی هنسی تیرین

محصول ۲۰۱۷ کانادا ( ۷۵ دقیقه)

کارگردان کانادایی در این مستند بلند به سراغ تاریخچهٔ دوچرخه‌سواری کوهستانی آزاد (freeride) در بی‌سی می‌رود. شکلی از دوچرخه‌سواری که آن‌قدر این روزها معمول است، گاه فراموش می‌شود چقدر با آن در سال‌های قبل مخالفت شد، حتی توسط آن‌ها که در این زمینه فعالیت می‌کردند. لحظه، داستان تولد شکلی از ورزش است که کسی دوست نداشت آن را ببیند.

جادهٔ خون (اولین نمایش در بریتیش کلمبیا)

کارگردان: نیکلاس شرانک

محصول ۲۰۱۷ آمریکا (۹۶ دقیقه)

ربکا راش که به‌عنوان دوچرخه‌سوار کوهستانی با استقامت بالا شناخته می‌شود و پیش‌تر تلاش خود را برای به‌جا گذاشتن رکورد طیِ مسافت‌های بسیار طولانی با سریع‌ترین سرعت و در کمترین زمان شناخته شده، در قالب یک مستند دیگر ثبت کرده بود، این بار یک داستان شخصی خانوادگی را با چالش فیزیکی پیوند می‌زند. جادهٔ خون، داستان سفر ربکا به ویتنام و رکاب زدن ۱۲۰۰ مایل در طول تریل هوشی‌ مین است. مسیری که از ویتنام، لائوس و کامبوج می‌گذرد و او را به جایی می‌رساند که ۴۰ سال پیش پدرش در آنجا کشته شد. این مستند چیزی فراتر از یک مستند دوچرخه‌سواری در کوهستان است، چون علاوه بر روایت مستند طی کردن مسیری با دوچرخه، شرحی است از سفری در شناخت خود و شناخت میراثی که جنگ ویتنام برای نسل‌های بعد به‌جا گذاشت.

صعود (اولین نمایش در آمریکای شمالی)

کارگردان: اندی مک کنا

محصول ۲۰۱۷ انگلستان (۲۵ دقیقه)

صعود، نقطهٔ شروع جداشدن است از دنیای بستهٔ توئیتر و اینستاگرام و پانهادن به جهانی که در آن می‌شود به داستان‌هایی توجه کرد که در قاب‌های سلفی موبایل‌ها جا نمی‌گیرد. این فیلم داستان یک راهنمای حرفه‌ای دوچرخه‌سواری کوهستانی را روایت می‌کند که در سال ۲۰۰۷ به بیماری ام‌اس مبتلا می‌شود و در آن زمان سفری را در سرزمین مادری‌اش اسکاتلند آغاز می‌کند. داستان مک کنا، رابطهٔ میان واقعیت‌های زندگی و چگونگی کنار آمدن با آن‌ها را دنبال می‌کند، وقتی کنترل دستهٔ دوچرخهٔ زندگی چالش‌برانگیز است. مهم نیست اهل دوچرخه‌سواری هستید یا نه، صعود مستندی صادقانه، تأثیرگذار و روحیه‌بخش است.

در حرکت مدام (دویدن، یا ماجراجویی، یا هر چیز دیگر)

کارگردان: کامرون سیلوستر

محصول ۲۰۱۸ کانادا (۱۵ دقیقه)

ادم کمپل کانادایی یکی از دوندگان برجستهٔ جهان است که زندگی‌اش همواره در تحرک مدام بوده است. اما چه می‌شود اگر زمانی برسد که این حرکت متوقف شود؟ این فیلم داستان سفر بازگشت کمپل است از یک تجربهٔ نزدیک به مرگ، زمانی که در سال ۲۰۱۶ در حال طی کردن گذرگاه راجر (Rogers Pass) بود.

نومینوس (اسکی)

کارگردان: نیکلاس تایچروب

محصول ۲۰۱۷ کانادا (۵۰ دقیقه)

آخرین محصول استودیو دندرایت، داستان اسکی‌بازی حرفه‌ای به نام کای پترسون است که در بی‌سی به‌دنیا آمده و بزرگ شده و تلاش دارد مرزهای اسکی در کوهستان بزرگ را جابه‌جا کند. فیلم‌برداری نومینوس به‌طور کامل در رشته‌کوه‌های بریتیش کلمبیا انجام شده است و تصاویر آن خیره‌کننده و الهام‌بخش است. پترسون که اسکی‌بازی بااستعداد است، خوب می‌داند که حضور در چنین طبیعتی مستلزم احترام گذاشتن و توجه به محیط زیست است.

نوشته به استقبال فرهنگ، فیلم و سینمای کوهستانی کشورهای جهان اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.