۱. آغاز یک پرسش: زبان یا نام؟

مدتی پیش، تغییر نام برخی رسانه‌های بین‌المللی برای مخاطبان افغانستان و تاجیکستان به عناوین تفکیک‌شده‌ای چون «دری»، پرسشی قدیمی را دوباره زنده کرد: آیا ما با زبان‌های متفاوتی روبه‌رويیم یا صرفاً با نام‌های متفاوت؟ این پرسش برای ما که در «کارزار فارسی در بی‌سی» مشغول فعالیت آموزشی هستیم، فراتر از یک بحث نظری است. این موضوع مستقیماً بر نحوهٔ معرفی هویت کودکان مهاجر در سیستم آموزشی کانادا اثر می‌گذارد.

۲. ریشه‌های تمایز: فراتر از دستور زبان

بخش مهمی از تمایز امروزی میان «فارسی» و «دری»، بیش از آنکه ناشی از گسستی بنیادین در ساختار زبانی باشد، ریشه در سیاست‌های ملت‌سازی سدهٔ اخیر در منطقه دارد. اگر به تاریخ بازگردیم، می‌بینیم که بزرگان ادبیات ما از رودکی تا ناصرخسرو و حافظ، واژگان «پارسی» و «دری» را نه برای دو زبان مستقل، که به‌عنوان صفاتی برای یک زبان واحد به کار برده‌اند.

در سال ۱۹۶۴ میلادی، با تغییر رسمی نام زبان در قانون اساسی افغانستان به «دری»، یک مرزبندی اداری ایجاد شد که به‌مرور در ذهنیت جمعی نفوذ کرد. اما واقعیتِ زبان‌شناختی نشان می‌دهد که آنچه ما امروز در تهران، کابل یا دوشنبه به آن سخن می‌گوییم، گونه‌های مختلف (varieties) از یک کالبد واحدند.

۳. تفاوت‌های زبانی در ترازوی سنجش

شاید قیاس فارسی و دری با تفاوت‌های انگلیسیِ لندن و ونکوور کمی ساده‌سازانه به نظر برسد؛ چرا که تفاوت‌های واژگانی و آهنگین میان فارسیِ ایران و افغانستان ملموس‌تر است. اما این تفاوت‌ها هنوز در سطح «گونه‌های زبانی» باقی می‌مانند.

در بسیاری از زبان‌های جهانی، چنین تنوعی مایهٔ غنای زبان است، نه دلیلی برای تجزیهٔ آن. یک فارسی‌زبان ایرانی ممکن است در ابتدا از شنیدن واژهٔ «بیزن» (به‌معنای زنگ بزن) یا «چوکی» (به‌معنای صندلی) در کلام هم‌زبان افغانستانی‌اش تعجب کند، اما رشتهٔ معنایی گفت‌وگو هرگز گسسته نمی‌شود. ما همچنان در حال سکونت در یک فضای زبانی مشترک هستیم.

۴. کلاس درس؛ جایی که مرزها رنگ می‌بازند

قوی‌ترین گواه بر این وحدت، نه در کتاب‌های تاریخی، که در کلاس‌های درس ما در ونکوور و سوری اتفاق می‌افتد. هر هفته شاهدیم که کودکان ایرانی، افغان و تاجیک بدون هیچ پیش‌زمینه‌ای کنار هم می‌نشینند.

به یاد دارم در یکی از کلاس‌ها، وقتی شعری از کتاب درسی می‌خواندیم، کودکی افغانستانی از واژه‌ای استفاده کرد که برای هم‌کلاسی ایرانی‌اش تازگی داشت. این تفاوت به‌جای آنکه مانع ارتباط شود، به موجی از کنجکاوی و خنده تبدیل شد. آن‌ها به سرعت واژگان هم را می‌آموزند و داستان‌های یکدیگر را بدون نیاز به هیچ واسطه یا ترجمه‌ای درک می‌کنند. این بچه‌ها به ما نشان می‌دهند که تفاوت‌های لهجه‌ای، تنها رنگ‌های متفاوتی از یک تابلوی واحدند. برای آن‌ها، این زبان نه یک دسته‌بندی اداری، بلکه وسیله‌ای برای بازی و رفاقت است.

۵. چالش اداری در بریتیش کلمبیا

مشکل اصلی زمانی بروز می‌کند که این تنوعِ طبیعی، در فرم‌های اداری مدارس به‌شکل دو زبانِ مستقل (Farsi و Dari) ثبت می‌شود. این جدانویسی اسمی، داده‌های آموزشی جامعهٔ مهاجر را چندپاره می‌کند و به والدین این تصور نادرست را می‌دهد که فرزندانشان زبان یکدیگر را نمی‌فهمند.

جالب اینجاست که در اسناد رسمی وزارت آموزش بریتیش کلمبیا، این واقعیت به‌درستی درک شده است. نام زبان در سرفصل‌های درسی به‌صورت Farsi (Persian)/Dari/Tajiki درج شده است. این صورت‌بندی نشان می‌دهد که نظام آموزشی استان، این پیوستگی زبانی را به رسمیت شناخته است. وظیفهٔ ما در کارزار این است که این نگاه منسجم را از روی کاغذ به ذهنیت مدیران مدارس و خانواده‌ها منتقل کنیم.

۶. فرجام: صیانت از پیوندهای دیرین

شاید مهم‌ترین وظیفهٔ ما در دیاسپورا، فراتر از آموزش دستور زبان، این باشد که نگذاریم نام‌ها و مرزهای قراردادی، پیوندهایی را که زبان فارسی طی قرن‌ها میان مردم این منطقه ساخته است، از هم بگسلند.

زبان فارسی، با تمام تنوع و لهجه‌های شیرینش، میراثی است که به همهٔ ما تعلق دارد. در سرزمین جدیدی مثل کانادا، حفظ این پیوستگی نه‌تنها به غنای فرهنگی ما کمک می‌کند، بلکه به نسل دوم ما این فرصت را می‌دهد که خود را متعلق به گستره‌ای بزرگ‌تر و هویت فرهنگی عمیق‌تری بدانند. ما به دنبال حذف تفاوت‌ها نیستیم، بلکه به دنبال درک این واقعیتیم که در پسِ این نام‌های پراکنده، یک قلب واحد می‌تپد.

اما شاید پرسش اصلی تازه از اینجا آغاز شود: در نسل دوم مهاجران، این پیوند زبانی تا کجا دوام خواهد آورد؟ آیا کودکان امروزِ ونکوور و سوری، بیست سال بعد هنوز خود را متعلق به یک جهان زبانی مشترک خواهند دانست یا نام‌های متفاوت، آن‌ها را به جزیره‌هایی غریبه بدل خواهد کرد؟ پاسخ به این پرسش، بیش از هر چیز به صرافتِ امروز ما در حفظ این میراثِ یکپارچه بستگی دارد.

*مدیر آموزشی فارسی در بی‌سی و دارندهٔ مدرک دکترای زبان و ادبیات فارسی

نوشته نام‌های پراکنده، زبان واحد: بازخوانی یک تجربهٔ آموزشی در بریتیش کلمبیا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

فارسی به مدارس/مکاتب بریتیش کلمبیا رسید. در ماه سپتامبر ۲۰۲۳، دبیرستان/لیسهٔ وست ونکوور برای نخستین‌بار در کانادا فارسی ۱۱ را در زمان عادی آموزشی، در کنار سایر دروس ارائه خواهد کرد.

برای رسیدن به این مرحله، کارزار «فارسی در بی‌سی» و جوامع ایرانی و افغانستانی پیچ‌و‌خم‌های بسیاری را پشت سر گذاشتند. از نخستین گفت‌وگو با وزیر آموزش و پرورش بریتیش کلمبیا در نوامبر ۲۰۱۷، تا آغاز رسمی کارزار فارسی در بی‌سی، گفت‌وگو با جامعه، ایجاد کمیتهٔ آموزگاران، بررسی اولویت‌ها، تهیهٔ برنامه/نصاب درسی فارسی برای دبیرستان/لیسه، تهیهٔ برنامهٔ درسی فارسی ۱۱، پذیرش فارسی ۱۱ در برنابی، کووید، تماس دوباره با دولت، تهیهٔ برنامهٔ جامع فارسی ۵-۱۲، تأیید برنامه از سوی منطقهٔ آموزشی کوکئیتلام، و پس از آن افزوده‌شدن فارسی ۵-۱۲ به برنامهٔ آموزشی مدارس/مکاتب استان بریتیش کلمبیا در ژوئیهٔ ۲۰۲۲.

اما همهٔ این گام‌ها تنها زمانی معنا پیدا می‌کردند که به تشکیل کلاس/صنف فارسی در مدارس/مکاتب منجر شوند. ما از ژوئیهٔ سال گذشته کوشش خود را کردیم که در سال ۲۰۲۳ دست‌ِکم یک کلاس/صنف فارسی در مدارس/مکاتب عمومی استان بریتیش کلمبیا برقرار شود. با توجه به تمرکز بالای دانش‌آموزان فارسی‌زبان در نورث شور، طبیعی بود که انتظار داشته باشیم که نخستین کلاس/صنف در مدارس/مکاتب نورث ونکوور و وست ونکوور تشکیل شود. خوشبختانه مقامات آموزشی این دو منطقه از گستردگی حضور فارسی‌زبانان در این گوشه از ونکوور بزرگ آگاه بودند و کمابیش با ما همکاری کردند. البته یافتن راه برای ارائهٔ یک درس تازه در مدارس همیشه چالش خود را دارد. چرا که روال عادی آن این است که آموزگاری در محل کار خود درسی را پیشنهاد، طراحی، و تدریس کند. اما چالش نخست جایی است که درسِ تازه آموزگاری ندارد که آن را تدریس کند. چرا که درس پیش از این وجود نداشته که کسی بخواهد آن را ارائه کند.

در سال گذشته تمرکز ما بر چهار دبیرستان/لیسه در نورث ونکوور و وست ونکوور بود. در این میان دو دبیرستان/لیسهٔ کارسون و هندزورت در نورث ونکوور، با وجود آنکه در ابتدا استقبال کردند، تصمیم گرفتند که در سال ۲۰۲۳ فارسی را ارائه نکنند. اما در وست ونکوور تصمیم مقامات بر آن شد که دبیرستان/لیسهٔ وست ونکوور درس فارسی ۱۱ و دبیرستان/لیسهٔ سنتینل درس فارسی مقدماتی ۱۱ را به تقویم آموزشی اضافه کنند. و در نهایت چند هفته پیش ما خبردار شدیم که در ماه سپتامبر ۲۰۲۳ کلاس/صنف فارسی ۱۱ در دبیرستان/لیسهٔ وست ونکوور تشکیل خواهد شد.

صادقانه بگویم که این خبر برای ما غیرمنتظره بود. چرا که خیزش «زن، زندگی، آزادی» در ایران به‌شدت بر کار فارسی در بی‌سی اثر گذاشت. در مدتی که توجه جامعه، و خود ما، بر پشتیبانی از صدای آزادی‌خواهی مردم ایران بود، ما نتوانستیم بر برنامه‌ها و اولویت‌های خود تا حدی که لازم بود تمرکز کنیم. منابع انسانی و مالی ما به‌شدت تحت تاثیر قرار گرفت و اصولاً فضا طوری نبود که بشود مستقل از آن رویدادها کار کرد. 

تأخیر در تشکیل نخستین کلاس/صنف فارسی می‌توانست کار ما را حتی دشوارتر کند. چرا که چند سالی است که صحبت از احتمال تغییر در نظام تأمین اعتبار دروس در مدارس/مکاتب استان بریتیش کلمبیا وجود دارد که می‌تواند امکان ارائهٔ همهٔ دروس انتخابی تازه را با مشکل روبه‌رو کند. اما اکنون ما بخت آن را داریم که از این نخستین کلاس/صنف به‌سوی گسترش فارسی گام برداریم. چرا که هدف نهایی این است که درس فارسی به‌صورت گسترده در مناطق و مقاطع مختلف ارائه شود و مورد استقبال دانش‌آموزان واقع شود. همچنین مهم است که درس فارسی در مدرسه/مکتب با آنچه در دانشگاه‌ها (به‌خصوص دانشگاه بریتیش کلمبیا (UBC) و سایمون فریزر (SFU)) ارائه می‌شود، ارتباط منطقی داشته باشد. هدف ما این است که در پایان فارسی ۱۲، دانش‌آموز بتواند یک داستان کوتاه فارسی را به‌راحتی بخواند.

به‌گفتهٔ آموزگار درس فارسی ۱۱ در دبیرستان/لیسهٔ وست ونکوور، خانم تارا مقصودنیا – اوسِحو، «این کلاس قرار است که با حضور ۲۲ دانش‌آموز تشکیل شود که همگی از خانواده‌های فارسی‌زبان‌اند، و بنابراین همگی در سطوح مختلف با زبان فارسی آشنایی دارند و به این زبان تسلط دارند. من ابتدا تصمیمم این است که دانش‌آموزان این کلاس را از نظر سطح زبان مورد سنجش قرار دهم و در مرحلهٔ بعد بسته به توانایی گروه متن‌های فرهنگی و ادبی مدرن را در برنامهٔ تدریس خودم قرار بدهم و همراه و همانند بقیهٔ زبان‌ها که در دبیرستان وست ونکوور تدریس می‌شوند، مثل زبان اسپانیایی، فرانسه، و چینی، من هم برای تدریس این زبان از رویکرد روایی (narrative approach) استفاده خواهم کرد. این درس هم مثل سایر دروسی که برای بار اول تدریس می‌شوند، موانع زیادی را پیش روی خود دارد. ولی من امیدوارم که با ارتباط با متخصصان تدریس زبان و جامعهٔ فرهنگی فارسی‌زبانان ونکوور بتوانیم این موانع را پشت سر بگذاریم و امیدوارم که تدریس این درس در سال‌های آینده نیز ادامه پیدا کند.»

ارائهٔ درس فارسی به‌عنوان زبان دوم به نوجوانان، فرایندی پیچیده است. فارسی در بی‌سی تمام‌قد و در تمام مراحل از آموزگارانی که می‌خواهند این درس را در مدارس ارائه کنند، پشتیبانی می‌کند. پشتیبانی علمی فارسی در بی‌سی از آموزگاران به‌سرپرستی دکتر فرزان سجودی، متخصص زبان‌شناسی و نشانه‌شناسی و استاد بازنشستهٔ دانشگاه‌های ایران، و دبیر هیئت‌مدیرهٔ فارسی در بی‌سی، و آقای عبدالرحیم احمد پروانی، نویسنده و بنیان‌گذار کتابخانهٔ درخت دانش از افغانستان، و نایب‌رئیس فارسی در بی‌سی، انجام خواهد شد. 

آقای پروانی در این‌باره می‌گوید: «حالا که زمینهٔ آموزش زبان فارسی در مکاتب/مدارس استان بریتیش کلمبیا مساعد گردیده و رؤیای آموزش زبان فارسی برای نوباوه‌گان و جوانان ما در مکاتب تحقق یافته است، نیازمند آنیم تا این کار را آن‌طور که لازم است به سر برسانیم.

آموزگار عنصر اصلی آموزش‌وپرورش است و توجه به نیازهای او به‌ویژه در این برهه که تازه چرخ این حرکت بزرگ به حرکت افتیده است، از اولویت‌ها به شمار می‌رود. به‌نظر من، نخستین چیزی که آموزگاران عزیز زبان فارسی ما به آن نیاز دارند، حمایت معنوی ما از آن‌هاست. این حمایت معنوی می‌تواند به‌شکل همکاری نزدیک با آموزگاران تبارز کند. خانواده‌هایی که فرزندانشان در صنف‌ها|کلاس‌های زبان فارسی ثبت‌نام می‌کنند، نه‌تنها به پل محکم ارتباط بین فرزند و آموزگارش مبدل شوند، بلکه در تمرین و انجام تکالیف درسی فرزند خود نیز کمک کنند تا هر چه بیشتر جریان آموزش را سهل‌تر و دلپذیرتر بسازد. دوم، آموزگاران عزیز ما برای تدریس مؤثر و معنی‌دار، به درک روشن از اهداف آموزشی و داشتن مواد لازم آموزشی و برنامهٔ واقع‌بینانهٔ آموزشی نیازمندند. درک روشن و دسترسی سهل به این سه عنصر، کمک بزرگی به بهبود کیفیت تدریس و به‌دست‌آوردن نتایج خوب درسی کرده و همچنان محیط آموزشی را خواستنی ساخته و باعث تشویق سایرین به آموزش زبان فارسی نیز می‌گردد.»

آقای دکتر سجودی نیز در این‌باره هم‌داستان‌اند و گام‌های بعدی را این‌گونه شرح می‌دهند: «خبر خوشحال‌کنندهٔ امکان تشکیل درس فارسی در کلاس یازده در وست ونکوور همهٔ ما را شادمان کرد. در همان‌حال ما اعضای کارزار فارسی در بی‌سی باید با دقت چالش‌های پیشِ رو را بررسی کنیم تا درس مورد نظر به بهترین شکل ممکن ارائه شود. در واقع کار فارسی در بی‌سی همین است که تا جای ممکن مسائل پیش روی آموزش زبان فارسی در مدرسه‌های بی‌سی را با دقت بررسی کند و با معلمان مشورت کند و نظر مشورتی برای غلبه بر مشکلات پیشِ رو ارائه کند. مهم‌ترین مسئله در مورد درس فارسی در کلاس یازده این است که ما هنوز تصویر روشنی از دانش‌آموزان این کلاس نداریم. آیا آن‌ها بیشتر فرزندان خانواده‌های ایرانی‌اند که پیش‌تر با زبان فارسی در تماس بوده‌اند و امکان سخن گفتن به این زبان را دارند؟ آیا آن‌ها خواندن و نوشتن به زبان فارسی را می‌دانند؟ آیا اصولاً جمع همگنی هستند؟ پاسخ به هر یک از این سؤالات در تدوین راهبرد آموزشی به ما کمک خواهد کرد. آموزش مهارت‌های خواندن و نوشتن راهبردها و مطالب آموزشی خاص خود را می‌طلبد. چنانچه دانش‌آموزان کم و بیش خواندن و نوشتن بدانند، موضوع آموزش زبان فارسی انتخاب متن، خواندن و درک مطلب خواهد بود و چنانچه از سطوح بالاتری برخوردار باشند، می‌توان به‌تدریج متونی از ادبیات معاصر فارسی را نیز وارد درس فارسی کلاس یازدهم کرد. در حال حاضر ما هیچ تصویر روشنی از سطح زبان فارسی دانش‌آموزانی که برای این کلاس ثبت‌نام کرده‌اند، نداریم. برای این منظور از تارا، معلمی که بناست درس را ارائه کند خواستیم که در صورت امکان قبل از شروع سال تحصیلی آزمون جایابی بگیرد و چنانچه امکانش نبود در همان جلسهٔ اول چنین کند که سپس بر اساس نتایج آن آزمون باید بی‌درنگ در تدوین راهبرد آموزشی به او کمک شود. در هر حال بدیهی است که خلاقیت‌های معلم در پیشرفت کار آموزش کمک بسیار خواهد کرد. از جمله پیشنهاد شد که از بازی‌های زبانی، اجرای نمایش‌های کوتاهِ گفت‌وگوبنیاد، ترانه‌خوانی و اجرای موسیقی می‌توان به‌خوبی در ایجاد انگیزه در میان دانش‌آموزان بهره برد. بازی‌های زبانیِ گفت‌وگوبنیاد مهارت‌های ارتباطی دانش‌آموزان را تقویت خواهد کرد و نمایش و ترانه‌خوانی مهارت‌های فرهنگی‌شان را ارتقا خواهد داد. در هر حال باید منتظر ماند تا ببینیم سطح دانش‌آموزان ثبت‌نام‌کننده چیست. بدترین حالت این است که با طیفی ناهمگن از دانش‌آموزان روبرو باشیم که در این صورت نیز در گفت‌وگو با تارا تصمیم گرفتیم که از شیوهٔ هم‌آموزی استفاده شود که برخی دانش‌آموزان با مهارت بالاتر بخشی از مسئولیت آموزش به دانش‌آموزان با مهارت پایین‌تر را به عهده بگیرند. وظیفه‌ای که می‌تواند بیرون از ساعت درس نیز ادامه یابد.»

در سال تحصیلی پیشِ رو ما بر سه مسئله متمرکز خواهیم بود:

– پشتیبانی از فارسی ۱۱ در دبیرستان/لیسهٔ وست ونکوور

– گسترش فارسی به سایر مدارس/مکاتب در نورث شور، ترای‌سیتیز، و احتمالاً برنابی و سوری

– برنامهٔ فارسی برای دبستان‌ها در نورث ونکوور و وست ونکوور (در این مورد به‌زودی اطلاع‌رسانی خواهیم کرد)

در پایان از همهٔ دوستان و علاقه‌مندان، به‌خصوص خانواده‌های فارسی‌زبان، و دانش‌آموزان سپاسگزاریم. از شما می‌خواهیم که با وجود همهٔ سختی‌ها در ایران و افغانستان به پشتیبانی خود از کارزار فارسی در بی‌سی ادامه دهید. چرا که این کارزار نیز بخشی از نبرد ما مردم ایران و افغانستان برای پاسداری از فرهنگ و ریشه‌هایمان است که در ستیز با تاریک‌اندیشان زخم‌های بسیار خورده است. به‌گمان من نخستین گام در این راه برای ما که دور از سرزمین مادری دل‌نگران این ریشه‌هاییم این است که میراث گران‌بهای زبان و فرهنگمان را به فرزندانمان انتقال دهیم و با همسایگانمان در خانهٔ نو قسمت کنیم. چرا که بخشی از مبارزه و آگاهی‌رسانی از این گوشهٔ جهان این است که ارزش‌های انسانی نهفته در فرهنگ و زبانمان را با دیگران به اشتراک بگذاریم.

راستی، یادتان نرود که به کارزار سالانهٔ تولد من (از طریق این آدرس: https://gofund.me/b2759561) هم سر بزنید و هر قدر می‌توانید به فارسی در بی‌سی کمک کنید. و از آن مهم‌تر، در مورد فارسی در بی‌سی با دوستان و آشنایان خود صحبت کنید.

همراه شو عزیز!

نوشته پنج سال طول کشید، ولی شد؛ آغاز کلاس‌های آموزش فارسی ۱۱ در دبیرستان وست ونکوور از سپتامبر ۲۰۲۳  اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

رسانهٔ همیاری – کوکئیتلام

در آخرین ساعاتی که نشریهٔ شمارهٔ گذشته را برای چاپ آماده می‌کردیم، مطلع شدیم که با دستور وزارت آموزش‌وپرورش بریتیش کلمبیا امکان تدریس زبان فارسی در دبیرستان‌های استان فراهم شده است. در شمارهٔ پیش یادداشت کوتاهی در این زمینه از امیر باجه‌کیان، رئیس کارزار فارسی در بی‌سی، که از سال ۲۰۱۸ برای آوردن زبان فارسی به‌عنوان یکی از گزینه‌های زبان‌آموزی به مدارس بریتیش کلمبیا فعالیت می‌کند، منتشر شد. در این شماره، از اعضای هیئت‌مدیرهٔ این کارزار دعوت کردیم تا به پرسش‌های بیشتری دربارهٔ این اقدام دولت استان و گام‌های پیشِ رو برای خوانندگانمان بگویند که توجه شما را به این گفت‌وگو جلب می‌کنیم.

با سلام و سپاس از وقتی که برای این گفت‌وگو گذاشتید، لطفاً خودتان را معرفی کنید و دربارهٔ سوابق کاری و تحصیلی‌تان بفرمایید. چه شد که به کارزار فارسی در بی‌سی پیوستید؟ 

امیر باجه‌کیان: من مشاور ارتباطات اجتماعی (Outreach Consultant) هستم و سابقهٔ تحصیلی و حرفه‌ای‌ام در زمینه‌های فیزیک، مهندسی، و صنایع هوایی بوده است. همچنین بیش از ۱۳ سال است به‌عنوان فعال اجتماعی برای افزایش مشارکت جوامع فارسی‌زبان در مسائل مختلف تلاش می‌کنم. من و جمعی از دوستان همدل در سال ۲۰۱۸ و در پاسخ به نیاز جوامع فارسی‌زبان، کارزار فارسی در بی‌سی را بنیان نهادیم. فارسی در بی‌سی شاید یکی از نخستین تلاش‌های مردمان ایرانی و افغانستانی برای جامعه‌سازی (Community Building) در کانادا باشد و برای من باعث افتخار است که جزئی از یک حرکت مردمی هستم که امید و اعتمادبه‌نفس را به جوامع زخمی و ماتم‌زدهٔ ما می‌آورد. همچنین جای خوشوقتی است که این حرکت با مشارکت فراملیتی ایرانیان و افغانستانی‌ها آغاز شده و به پیش می‌رود.

عبدالرحیم احمد پروانی: تحصیلات من ماستر علوم تخنیکی، لیسانس تاریخ و فلسفه است. به‌عنوان نویسنده، مترجم و دیپلومات کار کرده‌ام. پیش‌ازاین رئیس دانشگاه خورشید در کابل، افغانستان بودم و در حال حاضر، مسئول کتابخانهٔ آنلاین درخت دانش. در پاسخ به این پرسش که چرا به کارزار فارسی در بی‌سی پیوستم، می‌خواهم پاسخ خود را با این بیت قهار عاصی، شاعر نامور افغانستان آغاز کنم:

گل نيست ماه نيست دل ماست پارسی / غوغای کُه ترنم درياست پارسی

به‌نظر من فارسی تنها یک زبان نیست. فارسی یک فرهنگ است، فرهنگی که گستره‌ٔ بزرگ جغرافیایی را با مردمانی از تبارها و باورهای مختلف در بر می‌گیرد. بازکردن درِ این فرهنگ به‌روی کودکان و نوجوانان ما که از «بد حادثه» با ما اینجا به پناه آمده‌ و از زادگاه و داروندار مادی و معنوی خود به‌دور مانده‌اند، از مسئولیت‌های حیاتی ماست. فراگیری زبان فارسی فرزندان ما را با هویتشان، با ریشه‌ٔشان، با سرزمینشان، با افتخارات بزرگی علمی، ادبی و فرهنگی پیوند می‌دهد.

من افتخار می‌کنم، نقشی ولو خیلی اندک، در کارزار فارسی در بی‌سی داشته‌ام. از جناب باجه‌کیان و سایر دوستان که بیشترین بار این وظیفهٔ سنگین را بر عهده داشته و به‌خوبی از عهدهٔ انجام آن به‌درآمدند و نیز از تمام خانواده‌های عزیزی که کارزار فارسی در بی‌سی را در این راستا یاری رسانیدند، ابراز سپاس می‌کنم.

کارزار فارسی در بی‌سی شمعی را افروخته است تا هویت، تاریخ و فرهنگ ما را زنده نگه‌ دارد. بیایید نگذاریم این شمع به خاموشی بگراید. بیایید این شمع را به خورشید فروزنده‌ای تبدیل کنیم تا از گرمی و روشنی آن لذت ببریم و استفاده کنیم. یاد ما باشد، خاموشی این شمع، خاموشی مولانا، رابعه، حافظ، سیمین، رودکی، سعدی و… است. ما را نشاید و نباید که که گناه چنین کاری را به گردن گیریم.

فرزان سجودی: فرزان سجودی، متولد ۱۳۴۰، زبان‌شناس و نشانه‌شناس، دارای مدرک دکترای زبان‌شناسی. به‌مدت بیست سال استاد دانشگاه هنر تهران بوده‌ام و به تدریس نشانه‌شناسی، نظریه‌ها و روش‌های نقد و زبان‌شناسی مشغول بوده‌ام. دلیل پیوستن‌ام به کارزار فارسی در بی‌سی اهمیت موضوع بوده است. به‌نظرم تنوع در آموزش زبان‌های مختلف از یک‌سو فضای بین‌فرهنگی را گسترش می‌دهد و از سوی دیگر مانع گسست فرهنگی می‌شود. 

سنجر سهیل: سنجر سهیل هستم، اهل افغانستان و یازده سال می‌شود که در شهر لنگلی در کلان‌شهر ونکوور زندگی می‌کنم. لیسانس زبان و ادبیات فارسی دری از دانشگاه کابل دارم و ماستری‌ام را در عرصهٔ مدیریت منازعات از دانشگاه سلطنتی رودز از شهر ویکتوریا به‌دست آوردم. علاوه بر آن، بیشتر از بیست سال می‌شود که روزنامه‌نگارم و علاوه بر آن صاحب امتیاز روزنامهٔ ۸صبح در افغانستان می‌باشم. 

من از همان نخستین‌ روزهای آغاز کارزار فارسی در بی‌سی همراه و همگام این کارزار بودم و در حد توان و فرصت، از آن حمایت و برایش کار کرده‌ام. فارسی در بی‌سی برای من یک کارزار فرهنگی بزرگ است و افتخار می‌کنم که سهم کوچکی در این کارزار بزرگ دارم. من به زبان فارسی دری عشق می‌روزم، چون زبان مادری‌ام است. کارزار فارسی در بی‌سی این فرصت را فراهم می‌کند که ضمن پاسداری و حمایت از گسترش آموزش زبان فارسی در مدارس و مکاتب بریتیش کلمبیا، زمینهٔ آشنایی مردمان بیشتر با این زبان و فرهنگ، تاریخ و ادبیات غنی آن، فراهم شود. 

مینا سبزواری: مینا سبزواری هستم. بیست و چهار سال در ونکوور مربی و مدیر مهدکودک بودم و اکنون بازنشسته‌ام. در کنار نگهداری زبان فارسی، انگیزهٔ قوی دیگری هم از پیوستن به کارزار فارسی در بی‌سی داشتم. آنچه در تحصیل روان‌شناسی آموخته بودم و تجربهٔ پانزده سال تدریس در دبیرستان‌های ایران، اهمیت اعتمادبه‌نفس در نوجوانان را برایم روشن کرده بود. 

برخی از نوجوانانی که تازه به کانادا می‌آیند در گام‌های نخستینِ ورود به دبیرستان، دربارهٔ روش‌های آموزش‌وپرورش کاملاً متفاوت و برتر، تسلط دانش‌آموزان دیگر به زبان مادری‌شان و… ممکن است احساس خوبی نداشته باشند. امیدوارم آن‌ها با آگاهی از اینکه ارزش زبان مادری‌شان به اندازه‌ای است که در اینجا آموزش داده می‌شود و همچنین با انتخاب این درس و به‌احتمال زیاد کامیابی در گروه و کلاس و کسب نمرهٔ عالی، آرامش و احساس خوبی داشته باشند. مسئولیت من در کارزار فارسی در بی‌سی جمع‌آوری کمک‌های مالی از فرهنگ‌دوستانِ مهربان، حفظ و هزینهٔ آن در موارد ضروری در راستای پیشبرد این برنامه است.

لطفاً کمی دربارهٔ کارزار فارسی در بی‌سی بگویید، از چه زمانی و با چه هدفی آغاز به کار کرد؟

امیر باجه‌کیان: فارسی در بی‌سی یک کارزار یا کمپین مردمی است با هدفِ آوردن فارسی به‌عنوان یکی از گزینه‌های زبان‌آموزی به مدارس/مکاتب بریتیش کلمبیا، به‌طوری که دانش‌آموزان بتوانند طی یک برنامهٔ آموزشی استاندارد، و در زمان مدرسه/مکتب فارسی را یاد بگیرند و حاصل کوشش آن‌ها به‌عنوان یک واحد درسی (credit) در کارنامهٔ ایشان منظور شود. فارسی در بی‌سی در ماه سپتامبر سال ۲۰۱۸ آغاز به کار کرد. البته ریشه‌های این حرکت به سال‌های پیش برمی‌گردد. عشق به زبان مادری در میان مهاجران و کوشش در جهت پاسداری از آن برای فرزندانمان پدیده‌ای است به قدمت مهاجرت. جوامع فارسی‌زبان نیز از این قاعده مستثنا نبوده‌ و نیستند. در دهه‌هایی که ما دور از سرزمین مادری زیسته‌ایم به روش‌های گوناگون تلاش کرده‌ایم که زبان و فرهنگمان را به نسل بعدی منتقل کنیم. گاه با مراسم فرهنگی و گاه با کلاس/صنف فارسی بعد از مدرسه/مکتب یا در روزهای تعطیل. 

هم‌اکنون دانش‌آموزان در استان بریتیش کلمبیا باید یک درس زبان خارجی انتخاب کنند و با تصویب درس فارسی، امروز ۱۴ گزینهٔ مختلف دارند. ما می‌خواهیم که زبان فارسی نیز مانند هر درس دیگری در اختیار دانش‌آموزان باشد، و در مدارس/مکاتب ارائه شود. همچنین ارائهٔ زبان فارسی فرصتی است برای اینکه فرهنگ و زبان خود را در این خانهٔ نو با همسایگان خود قسمت کنیم. چرا که فارسی، نه فقط برای دانش‌آموزانی که تبار ایرانی یا افغانستانی دارند، بلکه برای همهٔ دانش‌آموزان در دسترس خواهد بود.

آیا «فارسی در بی‌سی» به‌عنوان یک مؤسسهٔ غیرانتفاعی ثبت شده است؟

امیر باجه‌کیان: فارسی در بی‌سی از ژانویهٔ ۲۰۱۹ به‌عنوان یک انجمن مردم‌نهاد (Non-profit Society) در استان بریتیش کلمبیا ثبت شده و مشغول به کار است.

چرا «کارزار»؟ گهگاه می‌بینیم که به انتخاب این واژه در نام نهاد شما اعتراض می‌شود. دلیل انتخاب این واژه چه بوده است؟

امیر باجه‌کیان: «کارزار» معادل فارسی واژهٔ Campaign است. همان‌طور که پیش‌تر توضیح دادم، این حرکت در واقع یک کارزار مردمی است و جنبهٔ اصلی آن سازماندهی دانش‌آموزان و خانواده‌های فارسی‌زبان برای آوردن فارسی به مدارس/مکاتب است. البته اعتراض‌ها بیشتر در روزهای نخستین بود و گمان می‌کنم پس از نزدیک به چهار سال جامعه به این نام عادت کرده باشد. برخی دوستان این واژه را یادآور جنگ و خون‌ریزی می‌دانستند که خب منظور ما این نبود. هرچند برخی از دوستان عقیده دارند که ما برای نگه‌داشتن زبان و فرهنگ خود در خانهٔ نو واقعاً باید بجنگیم و این جنگ کوشش ماست برای آوردن زبان و فرهنگمان به متن جامعه و به‌اشتراک‌گذاشتن آن با همسایگانمان.

چند نفر عضو دارید و این اعضا شامل چه کسانی‌اند؟ لطفاً کمی دربارهٔ ساختار سازمانی‌تان توضیح بدهید.

امیر باجه‌کیان: ساختار سازمانی فارسی در بی‌سی به‌عنوان یک کارزار اجتماعی، پیوسته در حال تحول است. ما عضویت به‌مفهوم رسمی نداریم و تقریباً حدود ۲۰-۳۰ نفر هستند که در زمینه‌های گوناگون با ما همکاری دارند. هیئت‌مدیرهٔ ما پنج عضو دارد و به‌جز آن نیز سه کمیتهٔ اصلی تعریف کرده‌ایم که کوشش می‌کنیم فعالیت‌های خود را در چارچوب آن‌ها به‌پیش بریم:

• کمیتهٔ آموزگاران: شامل آموزگاران رسمی در استان بریتیش کلمبیا که با پشتیبانی آکادمیک از سوی دکتر رستین مهری از دانشگاه سایمون فریزر، و تحت نظارت دکتر فرزان سجودی، دبیر هیئت مدیرهٔ ما، توانستند برنامهٔ آموزشی زبان فارسی را تهیه کنند. دستاورد این کمیته همچنین از سوی متخصصان زبان فارسی در جوامع ایرانی و افغانستانی مورد تأیید قرار گرفت.
• کمیتهٔ خانواده‌ها: این کمیته برای سازماندهی و ارتباط با والدین فارسی‌زبان تشکیل شده است و هدف ما این است که در مناطق مختلف حضور داشته باشد و پلی باشد برای ارتباط ما با خانواده‌ها. ما در زمینهٔ ارتباط با خانواده‌ها و چگونگی فعالیت آن‌ها در آوردن فارسی به مدارس/مکاتب از این کمیته استفاده می‌کنیم. با تصویب نهایی درس توسط دولت استانی، تمرکز ما روی این کمیته بیشتر می‌شود. همچنین ارتباط با دانش‌آموزان از خانواده‌ها آغاز می‌شود.
• کمیتهٔ دانش‌آموزان: یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های ما ارتباط با خود دانش‌آموزان است. و هدف از تشکیل کمیتهٔ دانش‌آموزی این است که بتوانیم ارتباط با دانش‌آموزان و هماهنگی با آنان را سازماندهی کنیم. کار این کمیته تازه شروع شده و امید ما این است که بتواند به دانش‌آموزان کمک کند که در هر مدرسه/مکتب همکلاسی/هم‌صنفی‌های خود را به این درس علاقه‌مند کنند.

از همین فرصت استفاده می‌کنم و از خانواده‌ها و فرزندانمان دعوت می‌کنم که در شکل‌گیری این کمیته‌ها به ما کمک کنند. چرا که ما مسیر بلندی را در پیش داریم و برای این کار به داوطلبان ثابت‌قدم نیازمندیم.

اواسط ماه ژوئیه اعلام کردید که با تأیید وزارت آموزش‌وپرورش بریتیش کلمبیا فارسی به‌عنوان یکی از گزینه‌های زبان‌آموزی در اختیار همهٔ دانش‌آموزان بریتیش کلمبیا قرار گرفت. لطفاً کمی بیشتر در این زمینه توضیح بدهید و بفرمایید که این تأیید به چه معناست؟ 

امیر باجه‌کیان: گام نخست برای آوردن فارسی به مدارس، تهیهٔ برنامهٔ آموزشی/نصاب (Curriculum) بود که کمیتهٔ آموزگاران ما در سه سال گذشته مشغول به این کار بوده‌‌اند. در آغاز ما می‌خواستیم که درس فارسی را به‌صورت محلی در مناطق مختلف برقرار کنیم و سپس به‌دنبال برنامهٔ آموزشی سراسری برویم. اما مراحلی که در این روند وجود داشت، به‌شدت پیچیده بودند. چرا که لازم بود یک آموزگار که اکنون مشغول تدریس در مدرسه/مکتب است، برنامه را در آغاز به مدرسه/مکتب محل کار خود ارائه نموده و از آنجا نیز به ادارهٔ آموزش‌وپرورش منطقه بفرستد تا تأیید منطقه‌ای برای آن درس در آن کلاس/صنف گرفته شود. یعنی ما باید برای هر کلاس/صنف و هر منطقه به‌طور جداگانه اقدام می‌کردیم و آموزگاران شاغل نیز باید تعهد می‌دادند که حتماً درس را ارائه می‌کنند، تا کار آغاز شود.

ما در سال ۲۰۲۱ اعتراض خودمان به این روند را به وزارت آموزش‌وپرورش بریتیش کلمبیا منتقل کردیم و ایشان به ما گفتند که روند تازه‌ای برای تصویب زبان‌های خارجی تنظیم شده که می‌توان از آن برای تهیهٔ یک برنامهٔ آموزشی/نصاب جامع برای فارسیِ ۵ تا ۱۲ استفاده کرد و سپس یکی از آموزگاران این برنامه را برای تأیید مقدماتی به یکی از مناطق آموزشی ارائه کند و لازم نیست که این شخص خود تعهدی به ارائهٔ درس داشته باشد. پس از تأیید مقدماتی در سطح منطقه‌ای درس به وزارتخانه فرستاده می‌شود تا با ارزیابی نهایی و در نهایت دستور وزیر آموزش‌وپرورش به فهرست دروس در مدارس/مکاتب استان بریتیش کلمبیا اضافه شود.

بر اساس قالب ارائه‌شده توسط دولت بریتیش کلمبیا، آماده‌سازی برنامهٔ آموزشی فارسیِ ۵-۱۲ در اکتبر ۲۰۲۱ پایان یافت و پس از آن ما با ادارات آموزش‌وپرورش محلی در مناطق برنابی، کوکئیتلام، نورث ونکوور، وست ونکوور، و ریچموند تماس گرفتیم و از آنان درخواست کردیم تا این برنامه را ارزیابی نموده و برای تصویب نهایی به وزارت آموزش‌وپرورش بفرستند. از میان این مناطق، ادارهٔ آموزش‌وپرورش منطقهٔ کوکئیتلام پذیرفت که این برنامه را ارزیابی کند و برای تأیید نهایی به وزارت آموزش‌وپرورش بفرستد. همچنین مقامات منطقهٔ آموزشی کوکئیتلام به ما اعلام کردند که دروس فارسی ۱۱ و ۱۲ را برای اضافه شدن به «برنامهٔ چالش» (Challenge Program) به منطقهٔ آموزشی دلتا می‌فرستند. این برنامه به دانش‌آموزان استان امکان آن را می‌دهد تا در صورتی که دانش کافی در زمینهٔ یک درس را داشته باشند، بدون شرکت در کلاس/صنف و تنها با گذراندن امتحانات نهایی مربوط به آن واحد درسی، اعتبار لازم (credit) را دریافت کنند.

ارزیابی منطقهٔ آموزشی کوکئیتلام در ماه آوریل به‌پایان رسید و با تصویب شورای آموزشی (School Board)، این برنامه برای تأیید نهایی به وزارتخانه فرستاده شد. برآورد زمانی ما این بود که درس تا ماه سپتامبر به تأیید نهایی نرسد. اما بنا بر فرمان وزارتی شمارهٔ M196، در روز اول ژوئیهٔ ۲۰۲۲ بستهٔ منابع فارسی ۵-۱۲ به دستورالعمل آموزشی استان اضافه شد و بر این اساس درس فارسی در هر مدرسه/مکتب در استان بریتیش کلمبیا قابل‌ارائه خواهد بود.

آیا مأموریت «فارسی در بی‌سی» با تأیید تدریس زبان فارسی برای دانش‌آموزان استان از سوی وزارت آموزش‌وپرورش بی‌سی، پایان یافته است؟

امیر باجه‌کیان: ما در سال ۲۰۱۸ گمان می‌کردیم تصویب نهایی درس فارسی آخرین گام در فعالیت ما خواهد بود. اما تصویب و اضافه‌شدن درس به برنامه لزوماً به‌معنای ارائهٔ درس نیست. چرا که شرط لازم برای هر درس درخواست کافی از سوی دانش‌آموزان و منابع لازم از نظر آموزشی و نیروی انسانی است. در ماه‌های پیشِ رو کوشش ما بر زمینه‌سازی ارائهٔ درس و برقراری نخستین کلاس/صنف فارسی در دبیرستان‌های نورث شور از سپتامبر ۲۰۲۳ خواهد بود. در این راستا ما از یک‌سو تلاش می‌کنیم تا با اطلاع‌رسانی به خانواده‌ها و ایجاد علاقه میان دانش‌آموزان، تقاضای کافی را به مدیران مدارس/مکاتب نشان دهیم و از سوی دیگر آموزگاران را به ارائهٔ درس تشویق و آنان را برای این کار آماده کنیم.

در این گام تمرکز ما بر روی چهار دبیرستان/لیسه در نورث شور است. ما در جریان‌ایم که تقاضا برای ارائهٔ فارسی در دبستان‌ها بیشتر است. با این وجود ارائهٔ زبان فارسی در یک دبستان مستلزم تغییرات عمده در برنامه‌های آن است که پیچیده است و نیاز به استقبال بسیار بالای جامعهٔ ما دارد. در دبیرستان/لیسه، دانش‌آموزان در انتخاب دروس آزادی عمل دارند و هر کلاس با ثبت‌نام حداقل ۲۰ تا ۲۵ دانش‌آموز قابل‌تشکیل است.

ما به‌زودی برنامهٔ خود را برای کلوپ (club) بعد از مدرسه/مکتب در دبیرستان/لیسه‌ها در نورث ‌شور اعلام خواهیم کرد. این برنامه دریچه‌ای است برای دانش‌آموزان تا بعد از کلاس درس در فضایی شاد و مفرح با فرهنگ خود آشنا شوند و هستهٔ اولیهٔ کلاس/صنف فارسی در مدرسه/مکتب خود را تشکیل دهند.

عده‌ای می‌پرسند چه لزومی دارد که فرزندانشان در کشور جدید فارسی بیاموزند. پاسخ شما به این دسته از افراد چیست؟

سنجر سهیل: دلایل فراوانی وجود دارد که باید فرزندمان زبان فارسی، یا زبان مادری خود را فرا بگیرند. عمده‌ترین آن این است که یادگیری زبان مادری و آموزش به زبان مادری یک حق بشری است و در کنار اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر، کنوانسیون حقوق کودکان در بسیاری از کشورها قوانین داخلی نیز این حق را برای کودکان تضمین کرده است. آموزش زبان مادری به کودک این زمینه را فراهم می‌کند تا دنیای پیرامونی خود را زودتر بشناسد و بهتر با آن ارتباط برقرار کند. از سوی دیگر، یادگیری هر زبانی به انسان این امکان را می‌دهد تا دایرهٔ اندیشه و تفکر خود را گسترش بخشیده و با دنیا و محیط پیرامونی خود ارتباط عمیق‌تر و متنوع‌تری ایجاد کند. قول معروفی است که می‌گویند آدمی با یادگیری یک زبان جدید، خودش را تکثیر می‌کند و فراگیری یک زبان جدید به وی این امکان را می‌دهد تا به‌اندازهٔ یک «انسان» دیگر بیشتر توانایی اندیشیدن و درک‌کردن پیدا کند. 

و اما در رابطه با زبان فارسی، جدا از مسائلی که مطرح شد، این مسئله که یادگیری آن به فرزندانمان شرایط و زمینه‌ای را فراهم می‌کند که با تاریخ، ادبیات و فرهنگ خویش ارتباط ایجاد کنند، نیز مدنظر است. زبان فارسی یکی از زبان‌های بزرگ دنیاست و در این زبان، آثار فراوانی چه در زمینهٔ ادبیات و فرهنگ، چه در زمینهٔ اسطوره و تاریخ و نیز دانش کهن، متون فراوانی آفریده شده است. ایجاد شرایط برای آموزش این زبان به فرزندانمان این امکان را فراهم می‌کند تا قادر شوند با میراث عظیمی که در این زبان خلق شده است، آشنا شوند و از آن بهره ببرند. دو دیگر اینکه، فرزندانمان ادامهٔ خودمان‌اند و ما دوست داریم آن‌ها با زبان و فرهنگ، تاریخ و ادبیات خودمان آشنایی داشته و با میراث بزرگ این زبان آشنا شوند. در این صورت آن‌ها به‌سادگی می‌توانند با ما صاحب زبان و فرهنگ مشترک شوند و نیز این احساس را که آن‌ها ادامهٔ ما هستند، در ما زنده نگه‌ دارند. 

فرزان سجودی: نخست آنکه دانستن هر زبانی دریچه‌ای متفاوت است به جهان. اجازه بدهید موضوع ضرورت یادگیری زبان مادری را در دو سطح بررسی کنیم. دو سطحی که در تحلیل نهایی بسیار به‌هم مرتبط‌اند. سطح اول سطح کلان است. کودکی که در کانادا در خانوادهٔ فارسی‌زبان به‌دنیا آمده است، با هزار بند آشکار و ناآشکار به زمینهٔ فرهنگی، تاریخی و اجتماعی زبان فارسی پیوند دارد. او از این طریق به منبع بزرگی از متن‌های متفاوت از ادبیات و تاریخ گرفته تا اخبار روزانه دست می‌یابد و به‌عنوان عضوی از یک جامعهٔ زبانی (در این مورد جامعهٔ گویشوَران زبان فارسی؛ حال این می‌تواند جامعهٔ گویشوران زبان کردی، ترکی، عربی یا هر زبانی باشد) امکان کنشگری در این بافت فرهنگی زبانی را پیدا می‌کند. این امکان او را و اصولاً هر کسی را که دوزبانه یا چندزبانه است، در موقعیت ممتازتری در شناخت جهان و واکنش به آن قرار می‌دهد. سطح دوم سطح خُرد است. سطح امکان ارتباط روزانه با خانواده، با آن اعضای خانواده که در ایران مانده‌اند (پدر بزرگ‌ها، مادر بزرگ‌ها و… ) با دیگر اعضای جامعهٔ فارسی‌زبان در کانادا و عدم امکان این ارتباط موجبات نوعی گسستگی و انزوا را در فرد ایجاد می‌کند. امکان این ارتباط در سطح خُرد هم فرد را در موقعیت ممتازتر اجتماعی قرار می‌دهد نسبت به آنانی که زبان مادری را نمی‌دانند و در محافل خانوادگی و اجتماعیِ گویشوران این زبان عملاً دچار انزوا می‌شوند. در یک کلام، کسی که زبان‌های بیشتری می‌داند از هر جهت در موقعیت ممتازتری قرار می‌گیرد.

آیا مفاد درسی را شما آماده یا پیشنهاد خواهید کرد؟ و اگر پاسخ مثبت است، این کار چطور و از سوی چه کسانی انجام خواهد شد؟

فرزان سجودی: به‌نظرم برای تعیین مفاد درسی باید به‌صورت گروهی و از طریق آزمون و خطا عمل شود. از سویی همان‌طور که می‌دانید آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‌زبانان به‌عنوان شاخه‌ای از زبان‌شناسی کاربردی، سال‌هاست که در دانشگاه‌های ایران تدریس می‌شود و کارهای پژوهشی بزرگی در این زمینه انجام شده است. پس ما به منابعی آکادمیک دسترسی داریم. گروه‌هایی از استادان نیز بر اساس روش‌شناسی علمی و دانش زبان‌شناسی کاربردی کتاب‌هایی برای آموزش زبان فارسی تدوین کرده‌‌اند. ما ضمن حفظ ارتباطمان با این حلقه‌های دانشگاهی و دراختیارگرفتن کتاب‌های آموزشی زبان فارسی که پیش‌تر تدوین شده است، باید در عمل آن‌ها را با نیازهای آموزش فارسی در کانادا تطبیق بدهیم. خلاصه آنکه نمی‌خواهیم چرخ را دوباره اختراع کنیم، بلکه می‌خواهیم چرخ مناسب را برای حرکت خود بیابیم. 

اشاره کرده‌اید که در آماده‌سازی آموزگاران مشارکت خواهید کرد. این کار را چطور و چگونه انجام خواهید داد؟

فرزان سجودی: همان‌طور که اشاره کردم، لازم است کمیته‌هایی از آموزگاران تشکیل شود و پیوسته مسائل آموزش زبان فارسی در بی‌سی به بحث گذاشته شود. ارتباط مستمر وجود داشته باشد. در عین حال پیشنهاد می‌کنیم کارگاه‌های آموزشی مثلاً به‌شکل مدرسهٔ تابستانی برای آموزگاران برگزار شود و برای برگزاری این کارگاه‌ها از پژوهشگران آموزش زبان فارسی دعوت شود تا تجربهٔ خود را هم در سطح مبانی علمی و هم در سطح تدوین متون آموزشی در اختیار آموزگاران قرار دهند. 

پیش‌بینی می‌کنید استقبال دیگر ملیت‌ها از این برنامهٔ درسی چطور باشد؟

امیر باجه‌کیان: همان‌گونه که پیش‌تر گفتم، یکی از اهداف ما، به‌اشتراک‌گذاشتن زبان و فرهنگ مشترکمان با همسایگان غیرفارسی‌زبانمان نیز است. امید ما این است که دانش‌آموزان دیگر نیز در این کلاس/صنف شرکت کنند. همچنین بنا بر اخبار رسمی و شنیده‌های ما از نظام آموزشی، کارزار فارسی در بی‌سی و تلاش عمومی آن برای افزایش گوناگونی زبانی موجب شده که مقامات آموزشی در سراسر استان به ارائهٔ زبان‌های بیشتر به دانش‌آموزان جدی‌تر بیندیشند و سایر ملل نیز به‌صورت جدی آوردن زبان‌های دیگر به سیستم آموزشی را در دستور کار قرار دهند.

مردم چطور می‌توانند با شما همکاری کنند و به چه مشارکت‌هایی نیاز دارید؟

امیر باجه‌کیان: در این مرحله ما به‌شدت نیاز به اطلاع‌رسانی و جمع‌آوری داده‌ها داریم. ما باید بتوانیم با خانواده‌ها و خود دانش‌آموزان ارتباط برقرار کنیم. از همهٔ دوستان، به‌خصوص خانواده‌هایی که فرزند دبیرستانی دارند تقاضا می‌کنیم در این مرحله تا جایی که می‌توانند اطلاع‌رسانی کنند، و در برنامه‌های ما شرکت کنند.

ما در ماه اوت دو برنامه (یکی روی زوم در تاریخ ۱۱ اوت، و یکی حضوری در وست ونکوور در ۲۱ اوت) با شرکت دانش‌آموزان خواهیم داشت. در این دو برنامه می‌خواهیم با دانش‌آموزان دبیرستان/لیسه در نورث شور در مورد کلوپ بعد از مدرسه/مکتب، که پیش‌ازاین به آن اشاره شد، همفکری کنیم. لطفاً اگر فرزند دانش‌آموز دارید، برای همراهی با کارزار فارسی در بی‌سی در اینجا ثبت نام کنید: www.farsidarbc.ca/parents

همچنین برای کمک مالی به ما می‌توانید از طریق PayPal اقدام کنید: farsidarbc.ca/donate

اگر صحبت دیگری دارید، لطفاً بفرمایید.

امیر باجه‌کیان: نکتهٔ آخر اینکه بسیاری از دوستانی که سابقهٔ آموزش زبان فارسی دارند یا در ایران و افغانستان در کار آموزگاری بوده‌اند، با ما تماس می‌گیرند و می‌خواهند که در فرایند تدریس نقش داشته باشند. برای تدریس در مدارس/مکاتب استان بریتیش کلمبیا نیاز به گواهینامهٔ (Certificate) آموزش در مدارس بریتیش کلمبیا است و متأسفانه در حال حاضر تدریس بدون این گواهینامه امکان‌پذیر نیست. البته ما در تلاش‌ایم که با مذاکره با دولت، روند اخذ گواهینامه برای تدریس زبان‌های خارجی را تسهیل کنیم. چنانچه در این مورد گشایشی حاصل شود، به‌اطلاع همگان خواهیم رساند.

با سپاس از وقتی که برای این گفت‌وگو گذاشتید.

نوشته شمعی برای زنده‌نگه‌داشتن هویت، تاریخ و فرهنگ ما اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

دوستان گرامی،

به ما خبر رسید که با تأیید وزیر آموزش و پرورش/معارف، زبان فارسی به‌عنوان یکی از گزینه‌های زبان‌آموزی در اختیار همهٔ دانش‌آموزان در بریتیش کلمبیا قرار گرفت و از این به‌بعد مدارس/مکاتب می‌توانند آن را برای دانش‌آموزان علاقه‌مند ارائه کنند. این تأییدیه زودتر از انتظار ما صادر شد و به این خاطر از مقامات اداری و سیاسی وزارت آموزش و پرورش/معارف استان بریتیش کلمبیا سپاسگزاریم.

این پیروزی بزرگ به‌دلیل ازخودگذشتگی بسیاری از اعضای جوامع فارسی‌زبان در ونکوور بزرگ به‌دست آمده است و «فارسی در بی‌سی» به ایشان مدیون است.

همان‌گونه که پیش‌تر نیز گفته بودیم، اکنون به یاری شما نیازمندیم تا کلاس‌های فارسی در مدارس/مکاتب برقرار شوند. تمرکز کنونی ما روی دبیرستان‌ها/لیسه‌ها در نورث ونکوور و وست ونکوور است.

همچنین ما بر روی برنامه‌هایی برای آماده‌سازی آموزگاران برای آموزش فارسی کار خواهیم کرد تا برای سپتامبر ۲۰۲۳، و تشکیل نخستین کلاس‌های درس آماده باشند.

ما را دنبال کنید و به‌خصوص به خانواده‌هایی که فرزند آن‌ها به دبیرستان/لیسه می‌رود، اطلاع دهید. 

ما همچنین به یاری خود دانش‌آموزان نیز نیاز داریم. چرا که در نهایت آنان‌اند که باید از این دستاورد بزرگ استفاده کنند.

چشم‌انتظار شماییم.

راه‌های ارتباط با کارزار فارسی در بی‌سی:

فیس‌بوک: www.facebook.com/FarsidarBC

اینستاگرام: www.instagram.com/farsidarBC

تلگرام: t.me/FarsiDarBC

ایمیل: info@FarsidarBC.ca

همراه شو عزیز!

نوشته گامی بلند برای آموزش زبان فارسی به نوجوانان در بریتیش کلمبیا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

شورای آموزشی منطقهٔ ۴۳ (کوکئیتلام) در روز سه‌شنبه ۱۰ مهٔ ۲۰۲۲، به اتفاق آرا برنامهٔ درسى (curriculum) پیشنهادی کارزار فارسی در بی‌سی*، برای آموزش زبان فارسی به دانش‌آموزان کلاس/صنف ۵ تا ۱۲ را تصویب کرد. بر اساس این مصوبه، برنامهٔ آموزشی زبان فارسی، به‌عنوان یکی از گزینه‌های زبان دوم برای تصویب به وزارت آموزش و پرورش بریتیش کلمبیا فرستاده شد. این مصوبه راه را برای آموزش زبان فارسی در هر نقطه از استان بریتیش کلمبیا که در آن تقاضای کافی برای این درس وجود داشته باشد، هموار خواهد کرد.

به‌موجب مصوبهٔ شورای آموزشی کوکئیتلام، زبان فارسی همچنین برای برنامهٔ چالش یا ‌Challenge به منطقهٔ آموزشی دلتا فرستاده خواهد شد. برنامهٔ چالش به دانش‌آموزان این امکان را می‌دهد که بدون ثبت‌نام و گذراندن درس در مدرسه، در امتحانات مربوط به یک درس شرکت کنند و در صورت موفقیت، آن درس در کارنامهٔ آنان منظور شود. این طرح به دانش‌آموزان آشنا با زبان فارسی این امکان را می‌دهد که برای دروس فارسی ۱۱ و ۱۲ کردیت دریافت کنند و این کردیت به‌عنوان یک واحد زبان دوم برای پذیرش آنان به دانشگاه قابل استفاده خواهد بود.

برنامهٔ درسی (curriculum) پیشنهادی فارسی در بی‌سی با همکاری جمعی از آموزگاران فارسی‌زبان مدارس/مکاتب بریتیش کلمبیا، و پشتیبانی دکتر رستین مهری، استاد دانشگاه سایمون فریزر، و دکتر فرزان سجودی، دبیر هیئت مدیرهٔ فارسی در بی‌سی تهیه شده است. این مجموعه حاصل زحمت سه‌سالهٔ تنی چند از آموزگاران بى‌سى بوده كه با تأیید هیئت مدیرهٔ فارسی در بی‌سی برای ارزیابی به ادارات آموزش و پرورش در مناطق مختلف فرستاده شد و در نهایت منطقهٔ آموزشی کوکئیتلام تصمیم به ارزیابی و تأیید آن گرفت. این نخستین گام برای رسیدن به هدف نهایی کارزار فارسی در بی‌سی، برای دسترسی آسان همهٔ دانش‌آموزان به آموزش زبان فارسی در بریتیش کلمبیا است.

برای فارسی در بی‌سی جای افتخار دارد که در آموزش زبان فارسی، به‌عنوان زبان دوم، به کودکان و نوجوانان پیشگام باشد. همچنین جا دارد اضافه کنیم كه این مجموعهٔ درسى با کوشش مشترک جوامع ایرانی و افغانستانی تهیه شده و نمونه‌ای ارزنده از پیوند ناگسستنی فارسی‌زبانان، برای پاسداشت زبان مادری، و به یادگارنهادن آن برای فرزندانمان است. علاوه بر این، امید ما این است که این حرکت، گامی باشد برای به اشتراک‌گذاشتن فرهنگ و زبانمان با همسایگان در خانهٔ نو.

امید ما این است که تا ماه سپتامبر کار ارزیابی نهایی اين برنامهٔ درسی (curriculum) از سوی وزارت آموزش و پرورش بریتیش کلمبیا به‌پایان برسد. در مرحلهٔ بعد ما نیاز به کمک خانواده‌های فارسی‌زبان در مناطق مختلف، به‌خصوص نورث شور داریم، تا بتوانیم به مدارس/مکاتب نشان دهیم که تقاضای کافی برای ارائهٔ درس فارسی وجود دارد. در اين صورت با همکاری خانواده‌های فارسی زبان، کوشش می‌کنیم تا نخستین کلاس/صنف فارسی را تا سپتامبر ۲۰۲۳ در بریتیش کلمبیا برقرار کنیم.

در روزهای سختی که بر جوامع فارسی‌زبان می‌گذرد، آرزو می‌کنیم که این خبر قدری دل‌های مردمان غم‌زدهٔ ما را شاد کند.

در پایان از تلاش‌های بی‌دریغ همكارانم مریم هژیر، سوسن ناظم، و نسرین سرباز، در کمیتهٔ آموزگاران سپاسگزاری می‌کنم.

منتظر خبرهای بعدی از ما باشید.

همراه شو عزیز!

*فارسی در بی‌سی، کارزار (کمپین) مردمان فارسی‌زبان بریتیش کلمبیاست برای افزودن فارسی به برنامهٔ آموزشی مدارس استان بریتیش کلمبیا به‌عنوان یکی از گزینه‌های یادگیری زبان دوم برای دانش‌آموزان، ارائهٔ درس در مدارس/مکاتب استان و تشکیل کلاس درس در مدارس/مکاتب برای دانش‌آموزان علاقه‌مند. این کارزار از سال ۲۰۱۸ با همکاری جوامع ایرانی و افغانستانی، و پشتیبانی خانواده‌ها، آموزگاران، و شخصیت‌های فرهنگی و دانشگاهی آغاز به کار کرد و امیدوار است که زبان فارسی به‌عنوان میراث بزرگ و مشترک فرهنگی ما برای فرزندانمان به یادگار بماند و میراث گران‌قدر آن با همسایگانمان در این خانهٔ نو به اشتراک گذاشته شود. برای اطلاعات بیشتر از لینک زیر دیدن کنید:
www.farsidarbc.ca

نوشته تصویب برنامهٔ درسی پیشنهادی کارزار فارسی در بی‌سی از سوی شورای آموزشی منطقهٔ ۴۳ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

در هفته‌های اخیر بار دیگر فراخوانی از سوی «کارزار فارسی در بی‌سی» برای جلب مشارکت والدین بریتیش کلمبیایی برای آوردن زبان فارسی به مدارس استان اعلام و در آن از والدین دعوت شده است که با مدارسی که فرزندانشان در آن‌ها تحصیل می‌کنند مکاتبه کنند و از آنان بخواهند تا زبان فارسی را به‌عنوان درس انتخابی با امکان محاسبهٔ واحد تحصیلی به دبیرستان‌های بریتیش کلمبیا بیاورند. برای اینکه از جزئیات این فراخوان جدید مطلع شویم از امیر باجه‌کیان، رئیس هیئت مدیرهٔ «کارزار فارسی در بی‌سی» دعوت کردیم تا ضمن مروری بر چگونگی شکل‌گیری این کارزار و اقدامات انجام شده تاکنون، دربارهٔ فراخوان جدید این کارزار اطلاعاتی به خوانندگانمان بدهند که توجه شما را به آن جلب می‌کنیم.

«کارزار فارسی در بی‌سی» در سال ۲۰۱۸ با هدف آوردن زبان فارسی به‌عنوان یک درس انتخابی به مدارس استان بریتیش کلمبیا آغاز به کار کرد. هدف ما این بود که بچه‌ها بتوانند زبان فارسی را با یک برنامهٔ درسی استاندارد، در زمان مدرسه و به‌عنوان یک واحد درسی (credit) بیاموزند. هم‌اکنون در استان بریتیش کلمبیا، نُه زبان با برنامهٔ درسی استانی و چهار زبان نیز با برنامه‌های تهیه‌شده به‌وسیلهٔ سازمان‌های دیگر در اختیار دانش‌آموزان قرار دارند. 

با وجودی که پشتیبانان اصلی فارسی در بی‌سی جوامع ایرانی و افغانستانی در بی‌سی هستند، ما می‌خواهیم این درس به‌عنوان یک گزینهٔ زبان دوم، در اختیار همهٔ دانش‌آموزان باشد. فارسی جای هیچ درس یا زبان دیگری را نخواهد گرفت.

در سال ۲۰۲۰ برنامهٔ آموزشی تهیه‌شده توسط آموزگاران ما در منطقهٔ آموزشی برنابی به‌تصویب رسید و فارسی ۱۱ / فارسی مقدماتی ۱۱، به‌عنوان درسی مستقل در اختیار دانش‌آموزان در دبیرستان برن‌کریک قرار گرفت. با شروع همه‌گیری کرونا کار ما نیز به‌شدت تحت تاثير قرار گرفت و عملاً متوقف شد. اما از اواخر سال گذشتهٔ میلادی بر آن شدیم که با گسترش هیئت مدیره و جذب داوطلبان دیگر به صحنه بازگردیم. همچنین یکی از نظراتی که همواره از سوی جامعه بیان می‌شد، اهمیت ایجاد امکان برای دانش‌آموزان دبستانی بود. حال آنکه مناطق آموزشی به‌طور خاص به ما گفته بودند که دروس زبان خارجی تنها در مقطع دبیرستان قابلِ‌ارائه است. همچنین ما برای تصویب درس فارسی به‌عنوان یک درس محلی نیاز داشتیم که مدرسهٔ خاصی را در نظر بگیریم و آموزگاری در آنجا باشد که قصد خود برای تدریس این زبان اعلام کند و برنامه را برای تصویب به مدرسه و منطقهٔ آموزشی ببرد.

این مسئله برای آموزگاران شاغل در دبیرستان‌ها بسیار دشوار است. چرا که برنامهٔ ایشان عمدتاً به‌شدت فشرده است و جایی برای چنین کار بزرگی در آن وجود ندارد.

یکی دیگر از چالش‌های اساسی ما این است که با وجودی که بیشتر تقاضا برای درس فارسی در دبستان‌هاست، برای نظام آموزشی دشوار است که دروس زبان خارجی را در مقاطع پایین‌تر از دبیرستان ارائه کند. این مسئله یکی از اصلی‌ترین موارد گفت‌وگوی ما با مناطق آموزشی است.

ما در بهار امسال دوباره با وزارت آموزش و پرورش بریتیش کلمبیا تماس گرفتیم و این دو مسئله را با مسئولان در بخش تهیهٔ محتوای درسی (Curriculum Development) مطرح کردیم. مدیران این بخش به ما گفتند که بر اساس مکانیزم تازهٔ وزارتخانه، ما می‌توانیم برنامه‌ای را برای تدریس فارسی به‌عنوان زبان دوم در مقطع ۵-۱۲ تهیه کنیم. سپس یک آموزگار در نظام آموزشی بی‌سی باید آن را برای تصویب به یکی از مناطق آموزشی ارائه کند و با تصویب آن منطقه و تأیید نهایی وزارت آموزش و پرورش، این برنامهٔ درسی در هر منطقه و مدرسه در استان قابل‌ِاستفاده خواهد بود. و اکنون ما در حال مذاکره با مناطق آموزشی مختلف برای گرفتن تأیید آن‌ها هستیم.

از سوی دیگر، یکی از نکات مهم در گفت‌وگو با مقامات آموزشی، لزوم طرح مسئله از سوی دانش‌آموزان و والدين بود. یکی از مهم‌ترین مراحل برای اضافه‌کردن یک درس به برنامه، اطمینان از این موضوع است که تقاضای کافی برای آن درس وجود دارد و این تقاضا باید از سوی دانش‌آموزان و خانواده‌ها به مدارس برسد.

به‌همین منظور، و با همکاری شرکت نیومُد (Newmode) ما فرمی ایجاد کردیم که خانواده‌ها بتوانند با استفاده از آن، این درخواست را به‌طور مستقيم به مدیران مدارس بفرستند. به این صورت که هر مادر یا پدر با نوشتن نام و نام خانوادگی، و انتخاب مدرسه و کلاس فرزند خود، می‌تواند به مدیر مدرسهٔ او ایمیل بزند. 

والدین علاقه‌مند می‌توانند از طریق این لینک فرم درخواست را تکمیل کنند و آن را به مدیر مدرسهٔ فرزندشان بفرستند:

https://act.newmode.net/action/farsi-dar-bc/parents-farsi

در این گام از کارزار، مهم است که خانواده‌ها درخواست خودشان را برای درس فارسی با صدای رسا به گوش مسئولان آموزشی برسانند تا مشخص شود در هر مدرسه و هر منطقه چه میزان علاقه برای این درس وجود دارد. 

در حال حاضر، ما با شش منطقهٔ آموزشی در تماس‌ایم. این روند زمان‌بر است و دشواری دیگر اینجاست که فرایند تازه برای دروس زبان خارجی که توسط وزارت آموزش و پرورش بی‌سی تهیه شده است، هنوز به‌اندازهٔ کافی جا نیفتاده و نقاط ابهام آن به‌طور کامل برای مناطق آموزشی روشن نشده است. در این راه ما می‌کوشیم که با انعطاف و سرعت شرایط تعیین‌شده از سوی مناطق آموزشی را فراهم آوریم. باز هم تأکید دارم که این راه تنها با پشتیبانی قاطع جامعهٔ ما هموار خواهد شد و زمانی که مقامات آموزشی میزان استقبال جامعه را ببینند، برای این طرح اولویت بیشتری قائل خواهند شد. البته تلاش ما این است که هر نوع واکنش مقامات آموزشی در اسرع وقت به اطلاع جامعه برسد. اما به‌دليل تحولات سريع در روند اداری، اعلام هر تصمیم پس از آن انجام خواهد شد که نهایی شده باشد.

من از همهٔ دوستان، همشهریان، و هم‌زبانان درخواست می‌کنم که این مسئله را جدی بگیرند و قدری برای پرکردن فرم و فرستادن آن به مدیران مدارس وقت بگذارند. همچنین حتماً آن را برای سایر خانواده‌ها نیز بفرستند. روی فیس‌بوک، با ایمیل، پیامک، تلگرام، اینستاگرام و از هر راه دیگری که می‌شناسند آن را به‌اشتراک بگذارند. با دوستان و آشنایان خود تلفنی صحبت کنند و به آن‌ها یادآوری کنند.

نکتهٔ مهمی که باید اینجا اضافه کنم آن است که درس فارسی اجباری نخواهد شد، و زبان فارسی جای هیچ زبان دیگری را نخواهد گرفت و تنها اتفاقی که می‌افتد این است که فارسی نیز همانند زبان‌های دیگر (مانند فرانسه، پنجابی، ژاپنی، کره‌ای، زبان اشارهٔ آمریکایی، کروات، روسی، عربی، ایتالیایی، اسپانیایی، و آلمانی) برای یادگیری به‌عنوان یک واحد درسی (Credit Course) در اختیار دانش‌آموزان خواهد بود. همچنین می‌تواند به‌عنوان واحد زبان خارجی مورد نیاز برای ورود به دانشگاه منظور شود.

در حال حاضر، استقبال از پتیشن ما خوب بوده، ولی کافی نیست. امید ما این است که هزاران خانواده آن را پر کنند و به مدارس بفرستند. 

در هفته‌های آتی، با توجه به تمرکز جمعیتی فارسی‌زبانان، و استقبال از پتیشن در هر مدرسه، ما گفت‌وگوهای متمركز با مدارس را دنبال خواهیم کرد. ما می‌خواهیم که در سال آینده حداقل در یک مدرسه کلاس درس فارسی داشته باشیم.

نوشته گزارشی از فراخوان تازه برای جلب مشارکت والدین علاقه‌مند به آوردن زبان‌ فارسی به مدارس استان اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

گزارشی از برنامهٔ کارزار «فارسی در بی‌سی» برای گرامیداشت زنان شاعر پارسی‌گوی به‌مناسبت نود و چهارمین سالگرد تولد شاعر بلندآوازه، سیمین بهبهانی

رسانهٔ همیاری – ونکوور

دوشنبهٔ هفتهٔ گذشته، ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، کارزار «فارسی در بی‌سی» به‌مناسبت نود و چهارمین سالگرد تولد شاعر بزرگ سیمین بهبهانی برنامه‌ای با عنوان «از رابعه تا سیمین» به‌صورت آنلاین برگزار کرد. در بخشی از دعوت‌نامهٔ این برنامه آمده بود:

«شعر زنان در ادبیات فارسی فراتر از اندیشه و حس یک شاعر خوش‌سخن است. زنان شاعر پارسی‌گوی حتی در سیطرهٔ مردسالاری نیز جریان‌ساز بوده‌اند و رد پای کلامشان در جای‌جای جغرافیا و تاریخ ما پیداست. از بلخ تا تهران، از دهلی تا دوشنبه، و از کابل تا گنجه. گاه واژه را چون مخمل نرم به مردم خود پیشکش کردند و گاه آوای دگرگونی در جامعه بوده‌اند.»

این برنامه حدود یک ساعت و نیم به‌طول انجامید و گردانندگی جلسه را مهرناز تاج‌فر، سردبیر نشریهٔ پلاک ۵۲، به‌عهده داشت.

کارِن وایت (Karen White)، مشاور ارشد در شاخهٔ مشارکت‌ها و ابتکارات استراتژیک در دفتر معاون وزیر روابط و مصالحه‌جویی با بومیان و نیز نویسندهٔ بومی اهل جزیرهٔ ونکوور، اولین مهمان برنامه بود که از او دعوت شد صحبت کند. او در ابتدای صحبتش با اشاره به اینکه از او خواسته شده دربارهٔ شعر در فرهنگ بومی صحبت کند، گفت که در استان بی‌سی ۳۴ فرهنگ منحصربه‌فرد بومی با ۹۰ گویش محلی گوناگون که ۶۰٪ زبان‌های بومی در کل کانادا می‌شود، وجود دارد و این نشان‌دهندهٔ تنوع و چندگونگی در فرهنگ بومی است. او در رابطه با مقایسهٔ فرهنگ بومی و فرهنگ فارسی‌زبانان گفت که شباهت‌های فراوانی میان این دو فرهنگ می‌توان یافت، از جمله مهمان‌نوازی، مهربانی، مراقبت، ملاحظه‌کاری، حساسیت، مرکزیت خانواده و اهمیت جامعه… وایت گفت که شعر در فرهنگ بومی نیز بسیار به شعر فارسی‌زبانان شباهت دارد. همان‌طور که در غرب می‌گویند شعر فارسی، مانند اشعار حافظ و مولانا، رمزآلود است و مفاهیمی معنوی دارد، شعر در فرهنگ بومی نیز چنین است. او افزود که بسیاری از این اشعار در آوازها و ترانه‌های بومی به‌کار برده می‌شود و زنان شاعر بومی نقش بسیار پررنگی در این میان دارند. وایت با اشاره به اینکه در قدیم بسیاری از این اشعار و ترانه‌ها نوشته نمی‌شده و به‌صورت شفاهی و زبانی حفظ می‌شده، گفت که برخی از این شعرها و ترانه‌ها به‌اندازهٔ ۱۹ نسل قدمت دارند. وی همچنین گفت که این میراث توانسته است خود را از گزند استعمار غرب حفظ کند، چرا که وقتی پای غربی‌ها به این سرزمین باز شد، سرودن و خواندن این اشعار و خواندن ترانه‌ها را غیرقانونی اعلام کردند، اما بومیان در خفا به خواندن اشعارشان و حفظ این میراث ادامه داده‌اند و چنین بوده که توانسته‌اند آن را طی ۱۹ نسل حفظ کنند. وایت سخنانش را با خواندن یکی از اشعار جدید خود که تحت تأثیر ماجرای تلخ و ادامه‌دار یافتن گورهای بی‌نام‌ونشان کودکان بومی در مدارس شبانه‌روزی سابق سروده است، به پایان برد.

پس از سخنان کارِن وایت، شیوا اولیایی، فارغ‌التحصیل رشتهٔ زبان و ادبیات اسپانیایی و برگزارکنندهٔ شب‌های شعر و اجرای اشعار شاعران بزرگ، شعری را از رابعه بلخی خواند. رابعه دختر کعب قُزداری مشهور به رابعه بلخی، که طبق اسناد موجود نخستین شاعر زن فارسی‌سراست در قرن چهارم هجری می‌زیسته و از تاریخ دقیق ولادت و مرگ او اطلاعات درستی در دست نیست. آنچه قطعی است آنکه او هم‌دوره با سامانیان و رودکی بوده و به استناد گفتار عطار نیشابوری با رودکی دیدار و مشاعره داشته‌ است.

سپس نوبت به رؤیا پیامی، کارشناس زبان و ادبیات انگلیسی و شاعر مقیم ونکوور، رسید. او ابتدا در توضیح اینکه چگونه به سرودن شعر علاقه‌مند شده است، گفت که از دید او در واقع شعر راهی برای جست‌وجو و یافتن معنایی برای زندگی فراتر از روزمرّگی است. پیامی که ۱۸ سال است در ونکوور زندگی‌ می‌کند، اولین شعرش را که در این شهر نوشته و عنوان آن «آیینه» است، و نیز شعر قافیه‌داری با عنوان «بلدی؟» را برای شرکت‌کنندگان در این جلسه خواند.

بعد از آن سارا آشوری، دانشجوی یوبی‌سی و علاقه‌مند به شعر، رباعیاتی از مهستی گنجوی را خواند. مهستی گنجوی، شاعر فارسی‌سرا که در سدهٔ پنجم و ششم هجری قمری می‌زیسته‌، پس از خیام، برجسته‌ترین رباعی‌سرای ایران به‌شمار می‌آید و او را پایه‌گذار مکتب شهرآشوب در قالب رباعی می‌دانند.

سپس پریسا کریمایی، هنرمند نوجوان مقیم ونکوور که حدود چهار سال است پیانو می‌نوازد، قطعهٔ زیبایی را برای شرکت‌کنندگان در جلسه نواخت.

بعد از آن شیوا اولیایی غزلی از غزلیات سیمین بهبهانی را خواند.

سپس نوبت به مهتاب ساحل، شاعر جوان افغانستانی مقیم کابل، رسید. مهتاب ساحل، در رشتهٔ حقوق دارای مدرک کارشناسی و در جزا و جرم‌شناسی دارای مدرک کارشناسی ارشد است. از او سه مجموعهٔ شعر در ایران و افغانستان منتشر شده است. او همچنین برندهٔ جوایز جشنواره‌های هفتم و هشتم قند پارسی، جایزهٔ ده شاعر برتر افغانستان، جایزهٔ کلک زرین، جایزهٔ شاعر برازنده از جشنوارهٔ شعر و نقاشی صلح، و نیز جایزهٔ شعر ژاله اصفهانی است. ساحل که به‌دلیل کُندی اینترنت در افغانستان نتوانسته بود به‌طور آنلاین در این برنامه شرکت کند، ویدیوی ضبط‌شده‌ای ارسال و طی آن دو قطعه از غزلیاتش را خوانده بود که برای شرکت‌کنندگان پخش شد.

پس از آن، سارا آشوری غزلی از زیب‌النسا خواند. زیب‌النسا با تخلص «مخفی» شاهدختی از امپراتوری گورکانی هند بود که در قرن هفدهم میلادی می‌زیست. او از شاعران سبک هندی در ادبیات فارسی و تصوف بود. زیب‌النسا طی ۲۰ سال آخر عمرش در قلعه سلیمگر دهلی توسط پدرش زندانی شد.

سپس ویدیوی از پیش ضبط‌شده‌ای از منیژه باختری، نویسنده، روزنامه‌نگار و سفیر افغانستان در اتریش، پخش شد. وی در این ویدیو مروری داشت بر شعر زنان افغانستان در ادبیات فارسی دری و پیوندهای آن با شعر کشورهای همسایه. باختری در سخنان خود ضمن اشاره به اینکه شعر زنان در ادبیات فارسی تاریخی کهن دارد، گفت از طرفی تعداد شاعران زن همیشه به‌طور نسبی کم بوده است و نیز سروده‌های آن‌ها جدی انگاشته نشده و حفظ نشده‌اند و از طرف دیگر تحقیق و پژوهش و تاریخ‌نگاری در ادبیات زنان به‌شکلی که لازم بوده صورت نگرفته است. وی با اشاره به اشعار زیبایی که رابعه بلخی در قرن چهارم هجری سروده بوده است، گفت که به‌احتمال زیاد شاعران زن دیگری هم در آن دوران بوده‌اند که نام و آثارشان حفظ نشده و ما چیزی راجع به آن‌ها نمی‌دانیم. ادبیات کلاسیک در افغانستان و ایران تاریخی به‌هم‌پیوسته دارند و یک‌جا مطالعه می‌شده‌اند، اما پس از شکل‌گیری مرزهای سیاسی و جغرافیایی، ادبیات این دو کشور به‌طور جداگانه بررسی می‌شوند. سپس وی به‌طور فشرده دورهٔ پساکلاسیک و شعر زنان در افغانستان طی چند سدهٔ گذشته را مرور کرد و سخنانش را با خواندن شعری از مهتاب ساحل، شاعر افغانستانی، به‌پایان برد.

در ادامهٔ برنامه، آناهیتا اعلم، دانش‌آموختهٔ مهندسی کامپیوتر و دارای چندین سال سابقهٔ خوانندگی در گروه‌های مختلف کُر، اشعاری از گلرخسار صفی‌اِوا خواند. گلرخسار صَفی‌اِوا، شاعر فارسی‌سرای تاجیک متولد ۱۹۴۷ است. او نخستین شعر خود را در دوازده‌سالگی سرود و در پانزده‌سالگی آن را منتشر کرد. صفی‌اِوا از خانواده‌ای فرهنگی بود و در رشتهٔ زبان و ادبیات از دانشگاه ملی تاجیکستان فارغ‌اتحصیل شد. به وی لقب «مادر ملت تاجیک» داده‌اند.

سپس نوبت به پرستو آهنگ مهدوی، نویسندهٔ افغانستانی و ساکن تورنتو، رسید. وی که به هر دو زبان فارسی و انگلیسی قلم می‌زند، در افغانستان کتاب‌هایش به‌چاپ رسیده است و در کانادا نیز در نویسندگی و تهیه‌کنندگی برنامه‌های تلویزیونی فعالیت دارد. آهنگ مهدوی پس از صحبت کوتاهی دربارهٔ پیشینهٔ نویسندگی خود و اینکه از ۱۲ سالگی دست‌به‌قلم بوده است، دو قطعه از نوشته‌های خود را خواند؛ یکی با عنوان «آتش و خاکستر» دربارهٔ ققنوس و دیگری با عنوان «پرستو».

در ادامه، آناهیتا اعلم این‌بار شعری از فروغ فرخزاد را خواند.

پس از آن نوبت به دکتر شیوا اولیائی*، نایب رئیس منتخب کارزار «فارسی در بی‌سی»، رسید. دکتر اولیائی در کنار مادری اهل قلم و ادب و پدری موسیقی‌دان که هر دو از شاغلان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بودند، رشد و پرورش یافت. وی دانش‌آموختهٔ دکترای حقوق قضایی از دانشگاه یو‌بی‌سی است و در حوزه‌های حقوق، علوم سیاسی و مطالعات بین‌الملل مشغول تدریس در دانشگاه است. در این بخش از برنامه، مهرناز تاج‌فر در گفت‌وگوی کوتاهی با دکتر اولیائی سؤالاتی دربارهٔ کارزار «فارسی در بی‌سی»، از جمله نحوهٔ شکل‌گیری این کارزار، ویژگی‌های آن و نحوهٔ ارتباط جامعهٔ فارسی‌زبان با «فارسی در بی‌سی»، مطرح کرد. دکتر اولیائی در ارتباط با شکل‌گیری کارزار توضیح داد که چگونه امیر باجه‌کیان، رئیس کارزار «فارسی در بی‌سی» و عضو شورای مشورتی چند فرهنگی استان بی‌سی، چند سال قبل به فکر افتاد که چنین کارزاری را برای افزودن زبان فارسی به‌عنوان یکی از درس‌های اختیاری مدارس شروع کند. کارزاری که با دیدار و گفت‌وگوی او و چند تن دیگر از فعالان اجتماعی با وزیر آموزش و پرورش وقت، راب فلمینگ، کلید خورد و فعالیت خود را با هیئت‌مدیره‌ای موقت و برگزاری جشنی رسماً آغاز کرد. وی افزود که کارزار همچنان به فعالیت خود ادامه می‌دهد و گرچه در آغاز راه است، تاکنون و درست پیش از شیوع کرونا موفق شده است درس فارسی را در دروس اختیاری یکی از مدارس شهر برنابی بگنجاند. دکتر اولیائی در ارتباط با ویژگی‌های این کارزار گفت که «فارسی در بی‌سی» در سال ۲۰۱۸ به‌عنوان سازمانی غیرانتفاعی ثبت شده و جوهرهٔ اصلی آن دوملیتی‌بودنش است؛ اینکه بزرگانی از هر دو کشور ایران و افغانستان در این کارزار حضور فعال دارند و امید است که علاقه‌مندانی از تاجیکستان نیز به این کارزار بپیوندند. در پاسخ به چگونگی ارتباط جامعهٔ فارسی‌زبان با «فارسی در بی‌سی» یا به‌عبارتی سازمان‌دهی کارزار، دکتر اولیائی گفت که در «فارسی در بی‌سی» دو کمیتهٔ اصلی وجود دارد؛ کمیتهٔ خانواده‌ها و کمیتهٔ معلمان. کمیتهٔ خانواده‌ها شامل پدر و مادرهایی است که یادگیری زبان فارسی را در سبد فرهنگی خانواده‌شان قرار داده‌اند و کمیتهٔ معلمان شامل معلمانی است که در استان بی‌سی دارای پروانهٔ تدریس‌اند؛ معلمانی که با صرف وقت و توان خود به طراحی دروس فارسی طبق درخواست وزارت آموزش و پرورش مشغول‌اند. وی افزود که این کمیته را تعدادی از اساتید دانشگاه‌های یوبی‌سی، اس‌اف‌یو و احتمالاً به‌زودی دانشگاه ویکتوریا، همراهی می‌کنند. 

دکتر شیوا اولیائی سخنان خود را با خواندن شعری در مدح زبان فارسی به پایان برد. 

پیش از خاتمهٔ این برنامه، امیر باجه‌کیان با اشاره به جمع‌آوری کمک مالی برای «فارسی در بی‌سی» و به‌اشتراک‌گذاری لینک آن، از شرکت‌کنندگان و دیگر مخاطبانی که برنامه را به‌طور آنلاین دنبال می‌کردند، خواست تا با کمک به این کارزار در هر چه بیشتر شنیده‌شدن صدای این کارزار سهیم شوند. لازم به توضیح است که هم‌اکنون مهلت جمع‌آوری کمک مالی یادشده به پایان رسیده است، هرچند افرادی که علاقه‌مندند به این کارزار کمک کنند، می‌توانند از طریق صفحهٔ فیس‌بوک این کارزار با مسئولان مربوطه تماس حاصل نمایند: https://www.facebook.com/FarsidarBC

طبیعتاً و چنانچه در گزارش فوق آمد، اشعار فراوانی از زنان شاعر در این برنامه خوانده شد که بعضی از آن‌ها توسط شاعران مدعو و حاضر در برنامه اجرا شد. متأسفانه به‌دلیل محدودیت فضا از آوردنِ تمامی این اشعار زیبا معذوریم و تنها به درج شعری از رابعه بلخی، اولین شاعر زن فارسی‌سرا، اکتفا می‌کنیم.

ز بس گل که در باغ مأوا گرفت

چمن رنگ ارژنگ مانـا گرفت

شبـانافـه‌ای مُشک تبـت نداشت

جهان بوی مُشک از چه معنا گرفت

مگر چشم مجنون به ابر اندر است

که گل رنگ رخسـار لیلا گرفت

به مِی مانْد انـدر عقیقش قـدح

سرشکی که در لاله مأوا گرفت

قدح گیر چندی و دنیـا مگیـر

که بدبخت شد آنکه دنیا گرفت

سر نرگس تازه از زرّ و سیم

نشان سر تاج کسـری گرفت

چو رُهبان شد اندر لباس کبود

بنفشه مگر دین ترسـا گرفت

*گفتنی است در این نشست دو تن از حاضران نامی مشابه داشتند؛ خانم شیوا اولیایی و خانم دکتر شیوا اولیائی که البته نگارش نام خانوادگی‌شان تفاوتی جزئی با یکدیگر دارد و در این گزارش به شعرخوانی خانم شیوا اولیایی و نیز صحبت‌های خانم دکتر شیوا اولیائی، نایب‌رئیس منتخب کارزار فارسی در بی‌سی، اشاره شده است.

نوشته گزارشی از برنامهٔ کارزار «فارسی در بی‌سی» برای گرامیداشت زنان شاعر پارسی‌گوی اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

منطقهٔ آموزشی برنابی اعلام کرد طرح افزوده‌شدن زبان فارسی به‌عنوان درس اختیاری برای دانش‌آموزان کلاس یازدهم در قالب دو درس «Farsi Introductory 11» و «Farsi 11» به‌تصویب رسیده و دانش‌آموزان علاقه‌مند می‌توانند در سال تحصیلی آینده در این کلاس‌ها شرکت کنند. دانا بیلز، مدیر روابط عمومی منطقهٔ آموزشی برنابی، با اعلام خبر فوق به رسانهٔ همیاری گفت که تشکیل این کلاس‌ها منوط به رسیدن تعداد متقاضیان به حدنصاب لازم است.

این طرح به‌دنبال پیگیری‌های کارزار فارسی در بی‌سی و همکاری شراره سلیم‌پور، آموزگار دبیرستان برن کریک در برنابی، و با تأیید شورای مدارس برنابی به تصویب رسیده است.

عبدالرحیم پروانی، نایب رئیس کارزار فارسی در بی‌سی، با ابراز خوشحالی از این تصمیم گفت: «ما در کارزار فارسی در بی‌سی از تصویب این طرح توسط شورای آموزشی برنابی بسیار خوشحال‌ایم و به همهٔ کسانی که برای به سرانجام رساندن این طرح خستگی‌ناپذیر تلاش کردند، به‌ویژه خانم سلیم‌پور، تبریک می‌گوییم.»

او افزود: «حالا نوبت مردم است که با استقبال از این برنامه و نام‌نویسی فرزندانشان در این کلاس‌ها از از آموزش زبان فارسی به‌عنوان زبان دوم در مدارس برنابی پشتیبانی کنند و موجب پا گرفتن این کلاس‌ها در این منطقه شوند.» پروانی با یادآوری اینکه مهلت نام‌نویسی در این دوره‌ها برای سال تحصیلی آینده تا نیمهٔ ماه مارس (March)‏ ۲۰۲۰ است، از والدین خواست هرچه زودتر برای نام‌نویسی فرزندانشان اقدام کنند. او ابراز امیدواری کرد به‌دنبال این تصمیم و با استقبال مردم از آن، این طرح توسط مناطق آموزشی شهرهای دیگر مترو ونکوور و سراسر استان بی‌سی هم به تصویب برسد و زبان فارسی در همهٔ مدارس استان به‌عنوان درس اختیاری به علاقه‌مندان آموزش داده شود.

در همین زمینه گفت‌وگوی کوتاهی داشتیم با شراره سلیم‌پور، آموزگار دبیرستان برن کریک (Byrne Creek) در برنابی، که توجه شما را به آن جلب می کنیم.

با سلام و سپاس از فرصتی که به ما دادید، لطفاً خودتان را معرفی کنید و بفرمایید چه مدت است به تدریس در مدارس بی‌سی اشتغال دارید؟

نام من شراره سلیم‌پور است و این سومین سالی است که در منطقهٔ آموزشی برنابی تدریس می‌کنم. من در تورنتو معلم ریاضی بودم و از سال ۲۰۱۷ در دبیرستان برن کریک ریاضی درس می‌دهم. در تورنتو به مدت ۱۳ سال در دبیرستان‌های مختلف کار کرده‌ام. 

شما در تصویب این طرح در شورای آموزشی برنابی نقشی فعال داشتید. به‌نظر شما چرا باید زبان فارسی به‌عنوان درس اختیاری به مدارس بی‌سی افزوده شود؟

به‌نظر من داشتن واحدهای آموزش زبان فارسی در دبیرستان‌های ونکوور خوب است، چون ونکوور یکی از پرجمعیت‌ترین جوامع فارسی‌زبان را در جهان دارد. ما باید بتوانیم فرهنگ، زبان، هنر، میراث فرهنگی و تمدنمان را به نسل‌های آینده انتقال بدهیم و چنین چیزی با داشتن واحد آموزشی زبان فارسی در دبیرستان‌ها محقق می‌شود.

از چه زمانی پیگیری برای تصویب طرح افزودن زبان فارسی به برنامهٔ درسی مدارس برنابی را آغاز کردید و چه کارهایی در این زمینه انجام دادید؟

من از نوامبر ۲۰۱۹ در این کار مشارکت داشته‌ام. کار خیلی زیادی نکردم. فقط محتوای این دوره را به شورای آموزشی منطقهٔ برنابی ارائه کردم و شور و اشتیاق خودم را از ارائهٔ این دوره نشان دادم.

همکاری کارزار فارسی در بی‌سی را در این زمینه چطور ارزیابی می‌کنید؟

ایدهٔ داشتن دورهٔ آموزش زبان فارسی در برنابی از سوی سازمان «فارسی در بی‌سی» آغاز شد. این سازمان با کمک آموزگاران منطقهٔ ۴۳ محتوای دورهٔ Farsi 11 را تهیه کرد.

در صورت به حد نصاب رسیدن تعداد متقاضیان، اولین دوره‌ها در چه زمانی برگزار خواهد شد؟

اگر تعداد دانش‌آموزان برای دوره‌های Farsi 11/Introductory و Farsi 11 به حد نصاب برسد، هر سال این دوره‌ها برگزار خواهد شد.

این طرح فقط برای سال تحصیلی آینده تصویب شده یا در سال‌های آینده هم ادامه خواهد یافت؟ اگر به‌هر دلیلی تعداد متقاضیان به حد نصاب نرسد، آیا برای سال تحصیلی بعد از آن باید دوباره همهٔ مراحل تصویب در منطقهٔ آموزشی طی شود؟

اگر در سپتامبر ۲۰۲۰، تعداد دانش‌آموزان دوره‌های Farsi 11/Introductory و Farsi 11 به حد نصاب نرسد، این کلاس‌ها برگزار نخواهد شد، ولی اگر تعداد دانش‌آموزان در سال بعد به حد نصاب برسد، این کلاس ها در سپتامبر ۲۰۲۱ برگزار خواهد شد.

آیا این دوره‌ها در همهٔ مدارس شهر برنابی ارائه خواهد شد یا فقط در مدارس خاصی از این شهر؟

در حال حاضر این کلاس‌ها در دبیرستان برن کریک ارائه خواهد شد. برای اینکه این دوره‌ها در دبیرستان‌های دیگر هم ارائه شود، وزارت آموزش و پرورش استان باید این دوره‌ها را تأیید کند.

آیا این دوره فقط برای دانش‌آموزان کلاس ۱۱ است یا برای دانش‌آموزان کلاس‌های دیگر هم برگزار خواهد شد؟

در حال حاضر این دوره‌ها فقط برای کلاس ۱۱ خواهد بود.

با سپاس از وقتی که برای این گفت‌وگو گذاشتید

نوشته تصویب آموزش زبان فارسی به‌عنوان درس اختیاری مقطع دبیرستان در برنابی اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

امیر باجه‌کیان – رئیس کارزار فارسی در بی‌سی

به یک‌سالگی «فارسی در بی‌سی» نزدیک می‌شویم. در این مدت راه درازی را آمده‌ایم؛ به هم نزدیک شدیم و از یکدیگر آموختیم. بد نیست قدری دربارهٔ جزئیات مسیر صحبت کنیم.

فارسی در بی‌سی چیست؟

فارسی در بی‌سی، کارزار (کمپین) مردمان فارسی‌زبان بریتیش کلمبیاست برای افزودن فارسی به برنامهٔ آموزشی مدارس استان بریتیش کلمبیا به‌عنوان زبان دوم.

درس فارسی مورد نظر کارزار چه ویژگی‌هایی دارد؟

– با برنامه‌ای استاندارد تدریس می‌شود

– در زمان مدرسه خواهد بود

– مانند هر درس دیگر در کارنامهٔ دانش‌آموزان ثبت خواهد شد

– دانش‌آموزان با انتخاب این درس برای زبان دوم credit می‌گیرند

آیا ما می‌خواهیم فارسی را جایگزین انگلیسی کنیم؟

خیر، هم‌اکنون دانش‌آموزان مدارس بریتیش کلمبیا این امکان را دارند که از میان ۹ زبان خارجی یکی را به‌عنوان زبان دوم انتخاب کنند. هدف «فارسی در بی‌سی» این است که زبان فارسی نیز به‌عنوان دهمین گزینه به این لیست اضافه شود.

هم اکنون چه زبان‌هایی به عنوان زبان دوم در اختیار دانش‌آموزان بی‌سی است؟

در حال حاضر دانش‌آموزان در سراسر استان می‌توانند از میان زبان‌های فرانسه، آلمانی، ایتالیایی، اسپانیولی، پنجابی، ژاپنی، کره‌ای، چینی (ماندارین) و زبان اشارهٔ آمریکایی یکی را به‌عنوان زبان دوم انتخاب کنند. همچنین زبان‌های روسی و عربی نیز در بعضی مناطق در اختیار دانش‌آموزان است.

آیا هدف فارسی در بی‌سی تنها تدریس فارسی به دانش‌آموزان ایرانی است؟

خیر، هدف ما این است که این درس در دسترس همهٔ دانش‌آموزان علاقه‌مند، به‌خصوص فارسی‌زبانان، از جمله ایرانیان، افغان‌ها، و تاجیک‌ها باشد.

ساختار فارسی در بی‌سی را توضیح دهید؟

فارسی در بی‌سی به‌عنوان یک پویش مردمی به حمایت افراد گوناگونی تکیه دارد. اما به‌عنوان یک انجمن مردم‌نهاد ثبت‌شده در استان بریتیش کلمبیا دارای ساختار مشخصی است. بخش‌های اصلی فارسی در بی‌سی به شرح زیر است:

– هیئت مدیره

– کمیتهٔ آموزگاران

– کمیتهٔ خانواده‌ها

آیا فارسی در بی‌سی یک پروژهٔ فردی است؟

خیر، فارسی در بی‌سی به دست هیئت‌مدیره‌ای متشکل از پنج عضو اداره می‌شود:

– رئیس: امیر باجه‌کیان (فعال اجتماعی)

– نایب‌رئیس: پری آزرم معتمدی (معمار و نقاش)

– نایب‌رئیس: عبدالرحیم احمد پروانی (نویسنده، مترجم و روزنامه‌نگار)

– مسئول امور مالی: مینا سبزواری (مدیر بازنشستهٔ مهدکودک و مسئول خیریهٔ پردیس در ونکوور)

– دبیر: فرزان سجودی (زبان‌شناس و منتقد هنری)

کار فارسی در بی‌سی چه مراحلی دارد؟

با صحبتی که با وزیر آموزش و پرورش استان و مسئولان نواحی آموزشی انجام شده، بنا بر این است که در آغاز تلاش بر این باشد که فارسی در حد محلی به برنامهٔ آموزشی مدارس افزوده شود و سپس دولت بی‌سی زبان فارسی را در دسترس دانش‌آموزان در سراسر استان قرار دهد. کار ما به دو قسمت اصلی تقسیم شده:

– بسیج خانواده‌ها در حمایت از اضافه شدن زبان فارسی به برنامهٔ آموزشی مدارس

– تهیهٔ دستورالعملی شامل انتظاراتی که از یک برنامهٔ آموزش زبان فارسی، در استان بریتیش کلمبیا، به‌عنوان زبان دوم، به دانش‌آموزان می‌رود.

پس از این مراحل با تصویب هیئت امنا در هر ناحیهٔ آموزشی، تدوین برنامهٔ درسی برای فارسی در کلاس‌های ۸ تا ۱۲ آغاز خواهد شد. در این مرحله آموزگاران و متخصصان آموزشی هر ناحیه شرکت دارند. امید ما این است که با طی این مراحل تا سپتامبر ۲۰۲۰ حداقل یک کلاس فارسی در یکی از مدارس بی‌سی تشکیل شود.

چرا بسیج خانواده‌ها مهم است؟

زیرا برای هیئت امنای مدارس هر منطقه (یا School Board) تنها تراکم جمعیت فارسی‌زبانان نیست که در تصمیم‌گیری آنان تأثیر می‌گذارد. بلکه باید به ایشان اثبات شود که در صورت ارائهٔ این درس، تقاضای کافی و پایدار برای آن وجود دارد و کلاس‌ها خالی نخواهند ماند. 

هدف ما این است که به هیئت امنای مدارس اثبات کنیم که تقاضای کافی برای زبان فارسی در مدارس وجود دارد و توزیع جغرافیایی آن (منطقه، مدرسه، و کلاس) را نیز نشان دهیم.

همچنین نشان دهیم که این تقاضا برای سال‌های بعد نیز وجود دارد. به‌همین دلیل بسیار مهم است دوستانی که فرزندشان به مدرسه نمی‌رود نیز در این کارزار شرکت فعال داشته باشند.

برای این منظور، ما فرمی تهیه کرده‌ایم که می‌توانید در آدرس farsidarbc.ca آن را پیدا کنید و با پر کردن آن، پشتیبانی خود را نشان دهید.

کمیتهٔ آموزگاران چه نقشی دارد؟

این کمیته از آموزگاران فارسی‌زبانی که هم‌اکنون به‌عنوان کادر آموزشی رسمی در مدارس بی‌سی مشغول‌ به‌‌ کارند، تشکیل شده است. تهیهٔ دستورالعمل برای برنامهٔ آموزش زبان فارسی از سوی هیئت‌مدیره به این کمیته واگذار شده است. کمیتهٔ آموزگاران کار تهیهٔ پیش‌نویس این دستورالعمل را به پایان رسانده و در هفته‌های پیشِ رو با مشورت با متخصصان زبان و ادبیات فارسی، نسخهٔ نهایی آن را تهیه خواهد نمود. این نسخه در نهایت به هیئت‌های امنای مدارس در مناطق مختلف تقدیم خواهد شد تا از آن در تهیهٔ برنامهٔ آموزشی استفاده شود.

آیا فارسی در بی‌سی کتاب یا کتاب‌هایی را به دولت پیشنهاد خواهد کرد؟

خیر، برنامهٔ آموزشی هر درس تنها به مطالبی که باید در هر کلاس آموزش داده شود می‌پردازد و انتخاب کتاب یا منابع درسی صرفا به عهدهٔ آموزگاری است که در آن کلاس تدریس می‌کند.

مردم چگونه می‌توانند به فارسی در بی‌سی کمک کنند؟

– با پر کردن پتیشن «فارسی در بی‌سی» و تشویق دوستان و به‌ویژه خانواده‌های ساکن بی‌سی به پر کردن آن

– با داوطلب شدن برای «فارسی در بی‌سی»؛ ما در زمینه‌های مختلف به داوطلب نیازمندیم

– با کمک مالی به کارزار

– با اجرای پروژه‌های مشترک اجتماعی، فرهنگی و هنری با «فارسی در بی‌سی»

– و دنبال کردن صفحهٔ فیس‌بوک ما (تلگرام و اینستاگرام ما نیز به‌زودی فعال خواهند شد)

برای دریافت اطلاعات بیشتر، کمک مالی، یا اعلام داوطلبی به farsidarbc@gmail.com ایمیل بزنید.

نوشته هفت شهر عشق… اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

سؤال‌ها:

سه پرسشی که از نامزدها پرسیده‌ایم، به شرح زیر است:

۱- لطفاً برای خواندگان ما کمی دربارهٔ پیشینه، تحصیلات، سوابق شغلی، فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی و نیز انگیزه‌تان از شرکت در انتخابات هیئت امنای مدارس و همچنین رئوس برنامه‌هایتان در صورت پیروزی در انتخابات بگویید.

۲- استفادهٔ تفریحی از ماری‌جوآنا از ۱۷ اکتبر رسماً در کانادا قانونی می‌شود. فکر می‌کنید این امر چه تأثیری بر دانش‌آموزان دارد؟ شما چه برنامه‌ای برای مصون نگه داشتن آنان در برابر همهٔ خطرات احتمالی‌ای که به‌دلیل در در دسترس قرار گرفتن بیشتر این مادهٔ مخدر ممکن است ایجاد شود دارید؟

۳- بخش قابل توجهی از جمعیت حوزهٔ انتخابی شما فارسی‌زبان‌اند، اعم از مهاجرانی که از ایران، افغانستان یا تاجیکستان به اینجا آمده‌اند. تعدادی از آنان، پس از ملاقات سال گذشته با وزیر آموزش و پرورش در نوامبر گذشته، کارزاری را برای افزودن زبان فارسی به‌ برنامهٔ درسی مدارس بریتیش کلمبیا آغاز کرده‌اند. به‌عنوان نامزد هیئت امنای مدارس نظرتان در این خصوص چیست و آیا شما از این کارزار حمایت می‌کنید؟

سیندی گرلاک (Cyndi Gerlach)، نامزد انتخابات هیئت امنای مدارس بخش نورث ونکوور

پاسخ سؤال ۱: من مدت ۷ سال است که در بخش نورث ونکوور عضو هیئت امنای مدارس بوده‌ام و بیش از ۱۴ سال است که مدافع دانش‌آموزان درگیر با چالش‌های یادگیری در جامعه بوده‌ام. لحاظ شدن همهٔ دانش‌آموزان در همهٔ مقاطع برای من اولویت است. من همچنین از طریق مشارکت در هیئت مدیرهٔ سازمان‌های ورزشی محلی در جامعه حضور داشته‌ام و عضو بسیار فعال کمیته‌های زیادی بودن از جمله حضور در کمیتهٔ شهری کمک‌های مالی بلاعوض (به‌مدت ۴ سال پیش از اینکه به‌عنوان عضو هیئت امنا انتخاب شوم) که از طریق اعطای کمک‌های بلاعوض از فعالیت‌های فرهنگی و هنری حمایت می‌کند.

به‌این دلیل برای انتخاب مجدد خودم را پر بخش نورث ونکوور نامزد کرده‌ام که عاشق این کارم و به توانایی منطقهٔ آموزشی‌مان باور دارم. من این کار را به این دلیل می‌کنم که برای سال‌ها دانش‌آموزان با نیازهای متعدد، پشت نیمکت‌های مدرسه صدایی نداشته‌اند و من می‌خوام اطمینان یابم که صدایشان شنیده می‌شود.

کلاس‌های درس تغییر یافته‌اند و من دوست دارم ببینم که بودجهٔ ما بازتاب‌دهندهٔ این تغییرات است. هرچند بودجهٔ ما هم باید باثبات باشد. بنابراین ما به تلاش برای درک کامل اینکه این تغییرات چه معنایی برای کلاس‌های درس ما و آموزگاران ما از نظر وجود منابع جدید و آموزش‌های لازم دارند، نیاز داریم و بعد باید از آنجا شروع کنیم. در عین حالی که نیاز به آموزگاران و دستیاران آموزشی بیشتر تشخیص داده شده است، من همچنین باور دارم که ارائهٔ آموزش‌های بهینه کلید موفقیت برای همگان است. ما باید فرصت‌های بیشتری برای آموزش فراهم کنیم تا آموزگاران و دستیاران آموزشی با شیوه‌های علمی جاری به‌روز بمانند.

سلامت روانی هم مهم است و درک سلامت روانی خاص دانش‌آموزان باید در اولویت بالاتری قرار گیرد. دانش‌آموزان با معلولیت پیش‌رونده ./یا اوتیسم اغلب رفتارهایی برای نشان دادن اضطرابشان نشان می‌ٔهند و ما باید از اینکه پرسنل و آموزگاران ما می‌دانند چطور این رفتارها را تشخیص دهند و به‌طور مناسب با آن برخورد کنند، مطمئن شویم.

ما دستیابی به توافقی جمعی با آموزگاران در سال ۲۰۱۹ را در پیش داریم. من تنها عضوی از هیئت امنا هستم که در بخش نورث ونکوور دوباره در انتخابات شرکت می‌کنم و خودم را متعهد به اطمینان از این امر می‌دانم که کارهایی که تاکنون برای پشتیبانی از دانش‌آموزان و آموزگارانمان کرده‌ایم، به‌‌طور کامل به اطلاع اعضای جدید هیئت امنا برسد. علاوه بر این من درک شخصی بی‌همتایی دربارهٔ برداشت والدین از نظام آموزشی منطقه‌مان دارم چون از فرزندان خودم از سال ۲۰۰۱ تا سال ۲۰۱۸ در مراحل مختلفی از نظام آموزشی‌مان در نورث ونکوور، پشتیبانی کرده‌ام. من اطلاعات دست اولی از اینکه لحاظ شدن چه معنایی می‌دهد دارم و اینکه این موضوع و همچنین ارائهٔ منابع مورد نیاز آموزگاران و پرسنل به‌گونه‌ای که هر دانش‌آموزی برای رسیدن به غایت استعداد خودش حمایت می‌شود، چقدر در توانایی یادگیری آنان حیاتی است.

پاسخ سؤال ۲ (خطر اعتیاد پس از آزادسازی استفادهٔ تفریحی از ماری‌جوآنا): درک مزایا و خطرات ماری‌جوآنا برای تصمیم‌گیری‌های درست نقش کلیدی دارد. استفادهٔ درمانی از ماری‌جوآنا مزایای زیادی دارد از جمله در مدیریت درد، اضطراب، اختلال استرسی پس از آسیب روانی، مشکلات خودایمنی و تحقیقات در این زمینه کماکان ادامه دارد. در عین حال ماری‌جوآنا می‌تواند عوارض بسیار خطرناکی روی مغز کودکان و نوجوانان داشته باشد. بنابراین ما باید به جوانانمان دربارهٔ خطرات ماری‌جوآنا به همان شکلی که قبلاً دربارهٔ خطرات الکل و سیگار آموزش داده‌ایم، آموزش بدهیم. بسیار اتفاق افتاده که ما کاری نکرده‌ایم تا زمانی که برای بحث‌های معنادار دربارهٔ مسائل دشوار خیلی دیر شده است. علاوه بر این می‌دانیم که مداخلهٔ به‌موقع کلید کمک به دانش‌آموزان برای تصمیم‌گیری درست به‌عنوان تین‌ایجر است. من اعتقاد ندارم که ما باید سپری بین دانش‌آموزان و مشکلات پیچیده قرار دهیم. باور من این است که ما باید این بحث را زود با بچه‌هایمان به شیوه‌ای مناسب سنشان مطرح کنیم تا گفت‌وگویی آزاد دربارهٔ این نگرانی‌ها پیش از آنکه به سن تین‌ایجری برسند، عادی قلمداد شود. من این کار را با فرزندان خودم هم کرده‌ام. با آن‌ها از سنین بسیار کم شروع به صحبت کرده‌ام و این موضوع به موضوعی راحت برای گفت‌وگو بدل شده و وقتی که بزرگ‌تر شده‌اند پاسخ‌گویی به سؤالاتشان را بسیار آسان‌تر کرده است. آموزش والدین دربارهٔ چگونگی انجام چنین بحث‌هایی با فرزندانشان بسیار مهم است. من باور دارم والدین و آموزگاران نیاز به همکاری با یکدیگر دارند تا بتوانند برای گرفتن تصمیمات درست توسط جوانانمان کمک کنند.

پاسخ سؤال ۳ (دربارهٔ حمایت از کارزار فارسی در بی‌سی): من این افتخار را داشتم تا در مراسم جشن آغاز کارزار فارسی در بی‌سی در ماه سپتامبر شرکت کنم. من به ارزش بالای آموختن چند زبان باور دارم. وقتی بچه بودم به سه زبان، راحت و روان صحبت می‌کردم. متأسفانه پس از اینکه به نورث ونکوور که خانه‌ام است بازگشتم آن‌ها را فراموش کردم. زبان، ارتباطی باورنکردنی با فرهنگ و هویت دارد. من حس می‌کنم این مهم است که به دانش‌آموزان -همهٔ دانش‌آموزان- این فرصت داده شود که زبان جدیدی که در جامعهٔ ما مهم است بیاموزند. به‌عنوان عضو هیئت امنای شما من قطعاً از این موضوع حمایت می‌کنم و مدافع لحاظ شدن زبان فارسی به‌عنوان کلاس درسی رسمی برای همهٔ دانش‌آموزان بریتیش کلمبیا هستم.

ادنا لیگال (Edna Ligale)، نامزد انتخابات هیئت امنای مدارس بخش نورث ونکوور

پاسخ سؤال ۳ (دربارهٔ حمایت از کارزار فارسی در بی‌سی): من از آموزش زبان فارسی در مدارس به‌عنوان درس اختیاری حمایت کامل می‌کنم. کودکان زبان را بسیار آسان فرا می‌گیرند و این در یک جامعهٔ چندفرهنگی یک مزیت است. دختر ۱۵ سالهٔ من انگلیسی، فرانسوی و پرتغالی را می‌خواند و می‌نویسد و اکنون در حال یادگیری اسپانیایی است. ما این انتخاب را کردیم که فرزندمان را در معرض زبان‌های زیادی قرار دهیم. ما از موهبت حضور جمعیت فارسی‌زبان زیادی در نورث شور بهره‌مندیم و به نظر من بچه‌ها هرچه بیشتر زبان بدانند، ذهن‌ها و دنیایشان گسترده‌تر می‌شود. علاوه بر این با یادگیری زبان جدید دربارهٔ فرهنگ‌های دیگر بیشتر می‌آموزند. اگر به عضویت هیئت امنای منطقهٔ ۴۴ انتخاب شوم، با همکاری با جامعهٔ فارسی‌زبان و سازمان‌های مرتبط مانند کارزار «فارسی در بی‌سی» برای تحقق آوردن زبان فارسی به برنامهٔ مدارس تلاش خواهم کرد. من می‌دانم که باید اهمیت این موضوع را به مقامات استان اثبات کنیم تا آن‌ها بتوانند برای این کار بودجه‌ای در نظر بگیرند ولی با داشتن اشتیاق لازم از سوی جامعهٔ فارسی‌زبان، همه با هم با اعضای هیئت امنا و منطقهٔ آموزشی می‌توانیم این کار را انجام دهیم.

کالویر من، (Kulvir Mann)، نامزد انتخابات هیئت امنای مدارس بخش نورث ونکوور

پاسخ سؤال ۱: من برای عضویت در هیئت امنای مدارس بخش نورث ونکوور نامزد شده‌ام، چون می‌خواهم همهٔ دانش‌آموزان فارغ از توانایی، ملیت، قومیت و جنسیتشان احساس تعلق خاطر کنند. هدف من این است که همه به‌عنوان یک تیم با هم کار کنیم تا کمک کنیم رابطهٔ بین والدین، معلمان و هیئت امنای مدارس هر چه قوی‌تر شو

من تقریباً به مدت ۲۰ سال در نورث شور زندگی کرده‌ام و دو فرزند دارم که در منطقهٔ آموزشی نورث ونکوور درس می‌خوانند. من یک حامی متعهد و دلسوز در جامعهٔ خودم هستم که خودم را به همهٔ دانش‌آموزان برای فراهم آوردن بهترین محیط و برنامه‌های آموزشی برایشان متعهدم تا بتوانند به در هر شغلی که انتخاب خواهند کرد به بالاترین سطح قابلیت‌های بالقوه‌شان دست یابند و به رهبرانجامعهٔ آیندهٔ ما بدل شوند.

الان ۷ سال است که در شورای مشورتی والدین (PAC) مدرسهٔ بچه‌هایم در رده‌های مختلف شامل ریاست شورای مشورتی والدین، هماهنگ‌کنندهٔ ارتباطات، دبیر، جمع‌کردن اعانات، کمیتهٔ ایمنی، هماهنگ‌کنندهٔ داوطلبان و قدردانی از پرسنل آموزشی و نمایندهٔ کلاس، کار داوطلبانه انجام داده‌ام. من مدرسه، جامعه و روابطی را که طی سال‌ها با دانش‌آموزان، والدین، معلمان و کارکنان مدرسه ساخته‌ام، دوست دارم.

به مدت ۳ سال در شورای مشورتی والدین منطقه و از طریق تلاش‌های متعهدانه روابط خوبی با شوراهای مشورتی والدین مدارس، پرنسل، آموزگاران و مدیریا منطقهٔ آموزشی برقرار کرده‌ام. می‌دانم که مردم می‌توانند با همکاری با یکدیگر به نتایجی باورنکردنی برسند. من اکنون می‌خواهم این کارها را به‌عنوان عضو هیئت امنا انجام دهم و ارتباطات بین همهٔ طرف‌های ذی‌نفع را بهبود بخشم. به‌عنوان بخشی از تعهدم به ایجاد بهترین شرایط برای مدارس و جامعه به‌عنوان داوطلب در چندین سازمان در نورث شور همکاری کرده‌ام.

من تمام تلاشم را می‌کنم تا در بیشتر برنامه‌های هر سه منطقهٔ شهرداری نورث شور شرکت کنم. من جامعهٔ ایرانی را در مدرسهٔ خودم تشویق می‌کنم تا در مدرسه بیشتر مشارکت کنند و برنامه‌های فرهنگی خودشان را به نمایش بگذارند و کاری کرده‌ام که آن‌ها در مدرسه احساس خودی بودن بکنند. من منابع و اطلاعات رویدادها را برای خاواده‌های چندفرهنگی ارائه داده‌ام تا بتوانند هر زمانی که به آن‌ها نیاز داشتند کمک بگیرند و بخشی از جامعه باشند.

برنامهٔ انتخاباتی من در صورتی که برنده بشوم، این است که موجب گرفتنِ تصمیماتی روشن‌بینانه، تأثیرگذار و دلسوزانه بشوم که به بهترین نحو از تمام دانش‌آموزان منطقهٔ آموزشی‌مان حمایت شود.

روابط: ایجاد ارتباطات بهتر بین والدین، آموزگاران، پرسنل، منطقهٔ آموزشی نورث ونکوور و اعضای هیئت امنا. ما نیاز به ارتباطات معنادار بیشتر، بازدید از مدارس و برقراری ارتباطات با آموزگاران و پرسنل اداری، به نمایش گذاشتن دستاوردهای دانش‌آموزان در همهٔ مدارس، حضور در رویداد ها و جلسات شوراهای مشورتی والدین، ارتباط مداوم با والدین، و همکاری اعضای هیئت امنا با یکدیگر به‌عنوان یک تیم داریم.

لحاظ کردن همه: هر کدام از دانش‌آموزان منحصربه‌فردند و باید احساس کنند که فارغ از توانایی‌ها، ملیت یا جنسیتشان در نظر گرفته می‌شوند. باید با همهٔ آن‌ها با مساوات و احترام برخورد شود و حمایت‌های لازم از آنان بشود و در محیط کلاس درس به آموزش‌های یکسانی دسترسی داشته باشند.

سلامتی دانش‌آموزان سلامت: منابع کافی برای آگاهی از سلامت روان، اضطراب، پرخاشگری و نارسایی‌های تغذیه همکاری با سازمان‌های ذی‌ربط  تأمین خواهم کرد و برنامه‌های بیشتری در مدارس برای ترویج محبت و همدلی بین دانش‌آموزان در نظر خواهم گرفت.

دانش‌آموزان با دشواری یادگیری: اطمینان حاصل خواهم کرد که منابع مناسب برای دانش‌آموزانی که در یادگیری دشواری دارند بر اساس نیازهایشان تأمین می‌شود. هر کودکی به‌شیوه‌ای متفاوت یادمی‌گیرد و به مواردی خاص برای جلب مشارکت او در کلاس نیاز است. من با منطقهٔ آموزشی نورث ونکوور به‌مدت ۲ سال در زمینهٔ ایجاد ارتباط بهتر بین خانه و مدرسه به‌عنوان نمایندهٔ والدین کار کرده‌ام. منطقهٔ آموزشی نورث ونکوور اکنون برنامه‌ای هفت بخشی برای ارج نهادن و پشتیبانی از دانش‌آموزانی که در بادگیری با پیچیدگی‌هایی مواجه‌اند، دارد. من با همکاری والدین و منطقهٔ آموزشی نورث ونکوور این کار را تداوم خواهم بخشید.

تحصیلات اقوام اولیه: با دانش‌آموزان و خانواده‌ها برای پشتیبانی بهتر و تأمین منابع تا دانش‌آموزا بیشتری فارغ‌التحصیل شوند. همین‌طور همکاری برای جلب مشارکت خانواده‌های بیشتر در مدارسشان و به اشتراک گذاشتن داستان‌ها و فرهنگشان با سایرین.

رفت و آمد ایمن و فعال به مدارس: من به همکاری با شهرداری‌ها و گروه‌های شریک در بهبود زیرساخت همهٔ مدارس، حصول اطمینان از اینکه ایمنی در ناحیه‌های مدارس اولویت است و تشویق دانش‌آموزان به پیاده‌روی یا دوچرخه‌سواری در مسیر مدرسه که به فعال شدن آن‌ها و آمادگی برای یادگیری‌شان کمک می کند، ادامه می‌دهم.

فناوری: همهٔ مدارس باید به تازه‌ترین منابع فناوری برای یادگیری دانش‌آموزان مجهز باشند.

برنامه‌های فوق برنامه: همکاری با مراکز تفریحی و سایر نهادهای نورث ونکوور برای ارائهٔ برنامه‌هایی در دسترس و مقرون‌به‌صرفه برای همهٔ خانواده‌ها.

دانش‌آموزان در جامعه: ایجاد ارتباط با جامعهٔ نورث ونکوور با ایجاد فرصت‌هایی برای دانش‌آموزان برای کارهای داوطلبانه در سازمان‌ها و بازگرداندن کمک‌های جامعه به آن.

تحصیلات: حصول اطمینان از اینکه آموزگاران و پرسنل فرصت حضور در کنفرانس‌ها، کارگاه‌ها و آموزش‌های مناسب را برای پشتیبانی و آموزش همهٔ کودکان منطقه دارند و در عین حال همکاری آموزگاران با یکدیگر و آموختن از هم را تقویت خواهم کرد.

پاسخ سؤال ۲ (خطر اعتیاد پس از آزادسازی استفادهٔ تفریحی از ماری‌جوآنا): من فکر می‌کنم در این ارتباط یک کمپین آموزشی آگاهی‌دهنده باید ایجاد شود و اطلاعات لازم باید در اختیار دانش‌آموزان و والدین قرار گیرد تا کمکشان کند با این معضل برخورد کنند. بایستی بحث‌های بیشتری دربارهٔ ماری‌جوآنا، وِیپ، سیگار و الکل صورت بگیرد تا دانش‌آموزان زمانی که در چنین فعالیت‌هایی شرکت می‌کنند، به تأثیرات منفی آن‌ها بر روی خودشان آگاه باشند. تصور می‌کنم یکی از کارها می‌تواند برگزاری جلسات اطلاعات‌رسانی برای والدین و دانش‌آموزان باشد و طی آن جلسات آن‌ها با منطقه‌ٔ آموزشی و دیگر سازمان‌ها در این زمینه همکاری و بحث کنند.

پاسخ سؤال ۳ (دربارهٔ حمایت از کارزار فارسی در بی‌سی): بله، من این کمپین را حمایت می‌کنم و دربارهٔ آغاز این حرکت هم شنیده‌ام. من هر کاری که از دستم برآید خواهم کرد تا این مهم به انجام برسد. بچه‌های ما متعلق به این منطقهٔ آموزشی‌اند و ما باید هر کاری که می‌توانیم انجام دهیم تا به یکدیگر کمک کنیم و غنای فرهنگی بی‌نظیری را که می‌تواند در اختیار دانش‌آموزان بخش نورث ونکوور قرار گیرد، با چنین حرکت‌هایی مورد قدردانی قرار دهیم. چنین حرکتی برای دانش‌آموزان تأثیرات مثبت خواهد داشت چرا که ما جامعه‌ای چندفرهنگی هستیم.

کم اسمال (Cam Small)، نامزد انتخابات هیئت امنای مدارس بخش نورث ونکوور

پاسخ سؤال ۱: متأسفانه و به‌دلیل اینکه پاسخ دریافتی از ایشان دیر به دست ما رسید نتوانستیم پاسخ پرسش اول را درج کنیم. 

پاسخ سؤال ۲ (خطر اعتیاد پس از آزادسازی استفادهٔ تفریحی از ماری‌جوآنا): این شمشیری دو لبه خواهد بود. از یک طرف من بعید می‌دانم تعداد بچه‌هایی که ماری‌جوآنا مصرف می‌کنند افزایش یابد، دست‌کم در ابتدای کار. این نظر که تین‌ایجرها زمان بیشتری را به‌نسبت مشروبات الکلی صرف ماری‌جوآنا می‌کنند، درست نیست. درست است غریبه‌هایی که می‌خواهند به آن‌ها ماری‌جوآنا بفروشند از غریبه‌هایی که می‌خواهند الکل به آنان بفروشند بیشتر است. بازاری برای مشروبات الکلی‌ای که غیرقانونی ساخته شده باشند وجود ندارد. بنابراین غریبه‌ای هم نیست که بخواهد آن را به تین‌ایجرها یا افراد دیگر بفروشد. پولی در این کار نیست. در عین حال تعداد بیشتری  از نوجوانان الکل می‌نوشند تا اینکه ماری‌جوآنا مصرف کنند به یک دلیل خیلی خوب. آن‌ها کسانی را می‌شناسند که الکل را قانونی خریده‌اند و تین‌ایجرها الکل را از آن‌ها می گیرند. آن‌ها الکل را از کابینت الکل والدینشان می‌دزدند. از برادر بزرگشان می خواهند که برایشان یک بستهٔ ۶ تایی آبجو بخرد و روش‌های دیگر. بسیاری از تین‌ایجرها آن‌قدر شجاع نیستند یا دانش کافی دربارهٔ بازار سیاه ندارند که بخواهند مواد مخدر غیرقانونی بخرند. این واقعیت تعداد تین‌ایجرهایی را که برای خرید ماری‌جوآنا تلاش می‌کنند کاهش می‌‌دهد و قطعاً مصرف آن را پایین می‌آورد. اگر ماری‌جوآنا قانونی شود آن‌ها ممکن است سخت‌تر بتوانند آن را در خیابان‌ها پیدا کنندولی در خانه دسترسی به آن آسان‌تر می‌شود.

از سوی دیگر در حالی که تأمین ماری‌جوآنا برای تین‌ایجرها ساده‌تر می‌شود، این نکته که آن‌ها ماری‌جوآنا را به شیوه‌ای غیرمجرمانه تأمین می‌کنند، اهمیت پیدا می‌کند. پژوهشگران مدت‌ها خاطرنشان کرده‌اند که افرادی که ماری‌جوآنا را امتحان کرده‌اند از نظر آماری احتمال بیشتری دارد که سایر مواد مخدر غیرقانونی را امتحان کنند. این موضوع این تئوری را که مصرف ماری‌جوآنا مشوق مصرف سایر مواد مخدر است، تقویت می‌کند. ماری‌جوآنا دروازه‌ای به سوی سایر مخدرهاست. این موضوع دلیل دیگری به ما می‌دهد که این مادهٔ مخدر باید غیر قانونی بماند. هر چند تئوری دروازهٔ مخدرها به دلیل نبود مکانیزم قابل درک با دشواری مواجه می‌شود. مشکل اصلی اینجاست که توجیه متقنی برای اینکه چطور ماری‌جوآنا افراد را به امتحان کردن مواد مخدر دیگر سوق می‌دهد، وجود ندارد. بدون چنین توجیهی در ارتباط بین این‌ها شک و شبهه به وجود می‌آید. بر اساس یافته‌های جدید محصولات دارویی ماری‌جوآنا دروازه‌ای به سوی مواد مخدر دیگر نیستند، بلکه غیرقانونی بودن آن است که چنین اثری دارد.

مخصوصاً در فرآیند تأمین غیرقانونی ماری‌جوآناست که کاربران با المان‌های مجرمانه برای دسترسی به مواد مخدر غیرقانونی روبه‌رو می‌شوند و در نتیجه بازار سیاهی بین فروشنده و خریدار شکل می گیرد که نقش دروازه را ایفا می‌کند.

در چنین پس‌زمینه‌ای باید به این موضوع توجه کرد که زمانی که هلندی‌ها فروش ماری‌جوآنا را قانونی کردند، علی‌رغم افزایش اولیهٔ مصرف ماری‌جوآنا، مصرف هروئین و کوکائین کاهش یافت. استفادهٔ هلندی‌ها از مواد مخدر سنگین کماکان پایین‌تر از متوسط اروپا باقی مانده است.

امید من این است که قانونی‌کردن ماری‌جوآنا نه‌تنها استفاده از مواد مخدر دیگر را کاهش دهد، بلکه شانس به دام افتادن تین‌ایجرها در دست باندهای تبهکار زیرزمینی را هم کاهش دهد. بازار ماری‌جوآنا از بازار مجموع همهٔ مواد مخدر دیگر بزرگ‌تر است. اندازهٔ بازار و غیرقانونی بودن آن (بازارهای غیرقانونی خیلی کارا نیستند) بدین معناست که تعداد افرادی که در تولید، توزیع . فروش ماری‌جوآنا فعالند بسیار زیاد است. به‌طور سنتی تین‌ایجرها نه‌تنها بازار بسیار مهمی برای باندهای تبهکار، بلکه منبعی برای نیروی کار ارزان هم بوده‌اند. با قانونی‌شدن توزیع و فروش ماری‌جوآنا، تین‌ایجرها چنین نقشی را در باندهای تبهکار ایفا نخواهند کرد.

با قانونی‌شدن ماری‌جوآنا ما به تغییر پیام‌رسانی دربارهٔ آن نیازمند خواهیم شد.  اینکه به بچه‌ها بگوییم که نباید X را مصرف کنی چون X را هیچ‌کس مصرف نمی‌کند، یک چیز است، اینکه بگوییم نباید X را تا سن ۱۹ سالگی مصرف کنی ولی بعد از آن می‌توانی، چیزی کاملاً متفاوت. پیام‌رسانی دربارهٔ ماری‌جوآنا و الکل باید با هم هماهنگ شود و تمرکز اصلی بر این گذاشته شود که مواد مخدر رشد مغزی و جسمی را مختل می‌کند. درست مثل الکل، آموزش‌دهندگان نیاز دارند به دانش‌آموزان توضیح بدهند چرا چیزی که برای خود آن‌ها مجاز است، برای دانش‌آموزان نیست.

پاسخ سؤال ۳ (دربارهٔ حمایت از کارزار فارسی در بی‌سی): این ایده‌ای است که عدهٔ زیادی را به دنبال خود خواهد کشید. نظر وزارتخانه به‌نظر مثبت می‌رسد. تعداد فارسی‌زبانان از ایتالیایی‌ها، اسپانیایی‌ها و ژاپنی‌ها بیشتر است. این سه زبان به‌عنوان زبان دوم در برنامهٔ درسی پذیرفته شده‌اند. نهایتاً تعدادی از برنامه‌های آموزش زبان وجود دارند که در سطح محلی تدریس می‌شوند.

اگر داده‌های آماری نشان دهند که تقاضای زیادی برای این موضوع هست، من از آن پشتیبانی می‌کنم.

نوشته آشنایی با دیدگاه‌های چند نامزد شرکت‌کننده در انتخابات هیئت امنای مدارس بخش نورث ونکوور اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.