در طول سالیان انتشار مجلهٔ رسانهٔ همیاری و مدیریت صفحهٔ ورزش آن، افتخار داشته‌ام که با تعداد بسیاری از ورزشکاران، مربیان، قهرمانان و دست‌اندرکاران ورزش گفت‌وگو کنم. یکی از تجربیات شیرین، نگاه‌کردن به مسیر رشد بسیاری از این دوستان و دستاوردها و موفقیت‌های جدید آن‌هاست.

چهار سال پیش و در صد و چهل و هفتمین شمارهٔ رسانهٔ همیاری مورخ ۲۶ نوامبر ۲۰۲۱ گفت‌وگویی داشتم با استاد بزرگ کاراته، حمید اثنی‌عشری، یکی از برجسته‌ترین استادان کیوکوشین در جهان و از استادانی‌اند که شاگرد استاد بزرگ، ماسوتاتسو اویاما، ابداع‌کنندهٔ سبک کیوکوشین، بوده‌اند (این گفت‌وگو را در اینجا بخوانید). ایشان همچنین نمایندهٔ ارشد سازمان جهانی کیوکوشین کان کاراته در کانادا هستند و ریاست انجمن آمریکای شمالی و جنوبی این سازمان را هم به‌عهده داشته‌اند.

به‌تازگی باخبر شدم که استاد اثنی‌عشری با حضور در مسابقات جهانی توکیو موفق به دریافت درجهٔ دان ۸ در این رشته شده‌اند.

به‌همین مناسبت و برای آخرین شمارهٔ سال ۲۰۲۵ گفت‌وگوی دیگری با ایشان انجام داده‌ام که توجه شما را به آن جلب می‌کنم.

* * *‌ * *

با سلام خدمت شما استاد اثنی‌عشری گرامی، لطفاً بفرمایید مسابقات اخیر کی و در کجا برگزار شد؟

مسابقات جهانی کیوکوشین کان کاراته امسال در روزهای ۲۲ و ۲۳ ماه نوامبر در شهر توکیو برگزار شد. این مسابقات هر دو سال یک بار برگزار می‌شود و دورهٔ بعدی آن در سال ۲۰۲۷ و در ژاپن خواهد بود.

چه دسته‌های وزنی و سنی‌ای در این مسابقات بود؟

در قسمت مردان، از وزن منهای ۶۰ کیلوگرم شروع و‌ با اختلاف ۵ کیلوگرم تا وزن به‌اضافهٔ ۹۰ کیلوگرم دسته‌بندی شده بود. در قسمت بانوان، از وزن منهای ۵۰ کیلوگرم شروع و با اختلاف ۵ کیلوگرم تا وزن به‌اضافهٔ ۷۰ کیلوگرم گروه‌بندی شده بود.

در این مسابقات، افراد بالای ۳۵ سال سن هم به سه گروه سنی ۳۶ تا ۴۰، ۴۱ تا ۴۵ و ۴۶ تا ۵۰ سال تقسیم شده و در اوزان یادشده با هم به رقابت پرداختند.

آیا در این مسابقات قوانین خاص یا جدیدی وجود داشت؟

قوانین مسابقه فرق زیادی با گذشته نداشت. ضربهٔ دست به صورت ممنوع و تغییراتی جزئی در نحوهٔ دادن خطاها اعمال شده بود.

آیا امسال مسابقات کاتا یا فرم برگزار شد؟

مسابقات کاتا هم در قسمت مردان، هم در قسمت بانوان و همچنین پیش‌کسوتان برگزار شد.

آیا مسابقات شکستن اجسام سخت هم در این دوره وجود داشت؟

شکستن اجسام سخت فقط برای شرکت‌کنندگان کاتا و فقط چهار نفری که به مرحلهٔ نهایی می‌روند، انجام شد.

هر شرکت‌کننده می‌بایستی با ضربهٔ تیغهٔ دست، جلوی مشت، آرنج و تیغهٔ پا تختهٔ استاندارد ۱۵ در ۱۰ اینچی و ضخامت یک اینچی را بشکند. در صورت آوردن امتیاز مساوی در دورهٔ فینال، کسی که تخته‌های بیشتری را شکسته باشد به‌عنوان برنده اعلام می‌کنند. ضمن اینکه به فردی که بیشترین تخته را شکسته باشد، در آخر مسابقات جام داده می‌شود.

چند شرکت‌کننده و از چند کشور در این مسابقات حضور داشتند؟

حدود ۸۰۰ شرکت‌کننده از ۴۰ کشور مختلف در این دوره از رقابت‌ها حضور داشتند.

از کانادا چند نفر و به چه عنوانی در مسابقات حضور داشتند؟

از کانادا ۶ داور، ۶ مسابقه‌دهنده و ۳ مربی از شهرهای ونکوور، مونترآل، هلیفکس و مانکتون شرکت کردند. تنها یک مبارز از ونکوور توانست به مقام سومی در وزن خود دست یابد. تیم ما (ونکوور) شامل این افراد بود: امیرعلی دولتشاهی در قسمت کومیته که مقام سوم را کسب کرد، ملیسا فدرسپیل در قسمت کاتا، تاکا اوگاوا به‌عنوان مربی و اکبر پورشاده و بهمن رفیعی به‌عنوان داور در این مسابقات حضور داشتند. من هم به‌عنوان رئیس کمیتهٔ بین‌المللی سازمان کیوکوشین کان شرکت داشتم.

آیا کارگاه و سمیناری هم در کنار مسابقات برگزار شد؟

در روز قبل از مسابقات، یعنی روز جمعه، ۲۱ نوامبر، سمینار داوری برای داوران مسابقات برگزار شد و روز بعد از مسابقات، یعنی روز دوشنبه، ۲۴ نوامبر، سمینار تکنیک و‌ کاتا برگزار شد و‌ در آخر سمینار آزمون ارتقاء درجه برای مربیانی که واجد شرایط بودند، اجرا شد.

لطفاً در مورد ارتقاء درجهٔ خودتان بفرمایید. آیا فرد غیرژاپنی دیگری با چنین درجهٔ بالایی وجود دارد؟

در مراسم افتتاحیه، به من و دو نفر دیگر درجهٔ دان ۸ و عنوان هانشی شیهان اعطا شد. من و دو شیهان دیگر تنها افراد غیرژاپنی هستیم که به این درجه نائل شده‌ایم. برای اعطای این درجه در در کنار توانایی‌های فنی، فعالیت‌های جانبی در راستای گسترش سبک، توانایی رهبری ‌‌انجمن و محبوبیت عمومی و‌ شخصیت فردی به‌عنوان الگو برای دیگران، مواردی‌اند که مورد نظر قرار می‌گیرند.

سازمان کیوکوشین رویاما دارای چه جایگاهی در دنیاست؟

سازمان کیوکوشین کان کاراته به رهبری کایچو رویاما، یکی از فعال‌ترین و پرجمعیت‌ترین سازمان‌ها در میان دیگر گروه‌هاست. این سازمان در حال حاضر ۲۰۲ نماینده در ۵۲ کشور دارد که به‌نسبت سال گذشته رشد چشمگیری داشته و انتظار می‌رود که این رشد ادامه داشته باشد.

علاقه‌مندان یا کیوکوشین‌کارهای قدیمی چگونه می‌توانند با شما مرتبط شوند؟ کلاس‌های شما به چه شکل اداره می‌شود و مکان آن کجاست؟

کلاس‌های من در مجموعهٔ ورزشی YWCA برگزار می‌شود. در این کلاس‌ها، من در کنار موارد تکنیکی و قدرتی به موارد اخلاقی و انضباط شخصی تأکید فراوان اعمال می‌کنم. در واقع تأکید بر بودو (Budo Karate) دارم که در درازمدت تأثیر مثبتی بر کیفیت زندگی افراد خواهد داشت. 

علاقه‌مندان می‌توانند برای ارتباط با من به وب‌سایت www.kyokushinkan.ca مراجعه کنند.

نوشته مسابقات جهانی کیوکوشین و افتخاری دیگر برای کاراتهٔ ایران و کانادا‎ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

با نام ایشان سال‌ها پیش آشنا بودم، ولی آشنایی من با ایشان به سال ۲۰۰۷ و تمرین نزد ایشان در ونکوور برمی‌گردد.

کمتر استاد کاراته‌ای را دیده‌ام که در مبارزه، تکنیک، فرم و سلاح این‌قدر تسلط و تبحر داشته باشد. اخلاق نیکوی ایشان هم به توانمندی‌های فنی‌شان افزوده و موجب شده است جامهٔ رهبریِ یکی از بزرگ‌ترین سبک‌های کاراته در قارهٔ آمریکا برازنده‌شان باشد.

در این شماره گفت‌وگویی با ایشان داشته‌ام که از شما دعوت می‌کنم آن را مطالعه نمایید.

با سلام و سپاس از وقتی که به ما دادید، لطفاً خودتان را معرفی بفرمایید و از سوابق ورزشی خود بگویید.

من حمید اثنی‌عشری هستم و از سال ۱۳۵۷ خورشیدی (۴۳ سال پیش‌) در سن ۱۵ سالگی کاراته کیوکوشین را در شهر مشهد شروع کردم. بعد از کسب دو مقام قهرمانی، اولین باشگاه کاراتهٔ خودم را در سن ۲۵ سالگی با درجهٔ کمربند مشکی دان ۳ افتتاح کردم. برای گرفتن مدارج بالاتر و ارتقای فنی و تجربهٔ بیشتر در سال ۱۳۷۰ به ژاپن سفر کردم و در مرکز سبک کیوکوشین زیر نظر استاد بزرگ، ماسوتاتسو اویاما، ابداع‌کنندهٔ سبک کیوکوشین، مشغول تمرین شدم. در دورهٔ پنج‌سالهٔ اقامت در توکیو موفق به اخذ درجهٔ دان ۴ از سوسای اویاما شدم و ایشان نمایندگی سازمان جهانی کیوکوشین کاراته در ایران را به من اعطا کردند و تا سال ۱۳۸۰ که به کانادا مهاجرت کردم، یکی از سه نمایندهٔ رسمی این سازمان در ایران بودم. در حال حاضر، دارای درجهٔ کمربند سیاه دان ۷ از سازمان جهانی کیوکوشین کان و نمایندهٔ ارشد این سازمان در کانادا هستم و ریاست انجمن آمریکای شمالی و جنوبی را هم به‌عهده دارم.

لطفاً کمی دربارهٔ سبک کیوکوشین کان و تفاوت‌ آن با سایر سبک‌ها بفرمایید؟

تفاوت اساسی سبک کیوکوشین با دیگر سبک‌های کاراته در نوع مبارزه آن است که در کیوکوشین به‌صورت واقعی و بدون کنترل ضربات است که البته تحت قوانین خاصی اجرا می‌شود. لذا در کیوکوشین به تمرینات قدرت و استقامت بدنی در کنار تمرینات تکنیکی توجه زیادی می‌شود. سوسای اویاما معتقد بود تمرین کاراته بایستی شخص را آمادهٔ شرایط واقعی مبارزه کند.

اختلاف سبک کیوکوشین کان با دیگر شاخه‌های این رشته در درجهٔ اول به نوع دیدگاه سبک به فراگیری کاراته است که تمرکزش بر راه و روش زندگی است، نه فقط به‌دنبال قهرمانی و مدال‌آوری. به‌علاوه، در این سبک، تمرینات با سای، تومفا، چوب گنجانده شده و همین‌طور بر مبارزات شین کن شوبو (مبارزهٔ کاملاً آزاد) برای درجات بالاتر تأکید شده است.

چطور بعد از انشعاب سازمان‌های مختلف به سازمان رویاما پیوستید؟

بعد از درگذشت سوسای اویاما، شاگردان ارشد ایشان به‌تدریج راهشان را جدا کردند و هرکدام انجمن خودشان را تشکیل دادند. یکی از این افراد کانچو رویاما است که جزو اولین شاگردان سوسای اویاما محسوب می‌شود. در زمان اقامتم در ژاپن از ایشان شناخت زیادی پیدا کرده بودم و نه‌تنها از لحاظ فنی و معلومات کاراته بلکه از جنبهٔ اخلاقی ایشان را بهترین گزینه برای ادامهٔ راه سوسای اویاما دانستم و وقتی ایشان سازمان بین‌المللی خود را به ثبت رساند، به ایشان ملحق شدم. از طرفی کانچو رویاما هم شناخت کاملی از فعالیت‌های من چه در ژاپن و چه در ایران و در مسابقات بین‌المللی و جهانی داشتند و با گرمی عضویت مرا پذیرفتند.

وظایف و مسئولیت‌های شما به‌عنوان نمایندهٔ سازمان جهانی در کانادا چیست؟

کیوکوشین کان در کانادا ۶ نماینده، در آمریکا ۱۶ نماینده و در آمریکای مرکزی و جنوبی جمعاً ۱۵ نمایندهٔ فعال دارد. من به‌عنوان بلندپایه‌ترینِ آن‌ها، نه تنها مسئول کانادا بلکه مسئول آمریکای شمالی، مرکزی و جنوبی هم هستم. وظیفهٔ من به‌عنوان رئیس سبک در قارهٔ آمریکا هماهنگی بین نمایندگان، برگزاری سمینارهای فنی و داوری، تدارک مسابقات منطقه‌ایی، برگزاری آزمون برای درجات دان ۳ و بالاتر، رفع اختلافات و تلاش برای گسترش سبک است. ناگفته نماند که در همین راستا در سال ۲۰۱۸ میلادی کانچو رویاما به کانادا دعوت شده و سمیناری با حضور ایشان با ۲۳۰ شرکت‌کننده در شهر مونترآل برگزار کردیم. در ماه مارس سال آینده هم قرار است سمینار مشابهی با حضور کانچو رویاما در کاستاریکا برگزار کنیم.

در مورد تمرین در ژاپن و در کنار استاد بزرگ اویاما و رویاما بفرمایید.

من به‌مدت ۵ سال در شهر توکیو و در مرکز سبک کیوکوشین کاراته زیر نظر استاد بزرگ اویاما که ابداع‌کننده این سبک است به تمرین مشغول شدم. این دوران افتخار بزرگی برای من است. ضمن اینکه درجهٔ دان ۴ خودم را از ایشان گرفتم. سوسای اویاما خودشان نمایندگی سبک را در ایران به من واگذار کردند. ایشان با اینکه مرد بسیار مهربانی بود، ولی در کلاس‌های تمرین بسیار دقیق و سخت‌گیر بود. به‌یاد دارم در کمپ تابستانی سال ۱۹۹۳ میلادی وقتی همهٔ شرکت‌کنندگان در جلسهٔ پرسش ‌‌و پاسخ جمع بودند، ایشان با اشاره به من گفت که بایستم و بعد رو به بقیه کرد ‌و گفت، «این از آن‌طرف دنیا آمده و هر روز تمرین می‌کند، شما اینجا هستید و تنبلی می‌کنید و باید از او یاد بگیرید.» این حرف ایشان انگیزهٔ بیشتری برای ادامهٔ تمریناتم در من ایجاد کرد. تمرین در کنار کانچو رویاما هم مرا به‌یاد استاد بزرگ اویاما می‌اندازد. در سمینار سالانهٔ مربیان که هر ساله در ژاپن برگزار می‌شود ایشان بسیار دلسوزانه و با تمام وجود تمرینات کاراته را هدایت و تدریس می‌کنند و با وجود ۷۴ سال سن، با انرژی بسیار تدریس را که معمولاً ۶ تا ۷ ساعت در یک روز است، شخصاً اداره می‌کنند. دیدگاه ایشان از کاراته بسیار عمیق و فلسفی است. ایشان به کاراته نه از جنبهٔ ورزشی، بلکه به‌عنوان «بودو» یعنی راه و روش زندگی‌ای که بر اساس احترام، اقتدار، کمک و مهربانی باشد، اعتقاد دارند.

لطفاً دربارهٔ تفاوت‌های تمرین و باشگاه‌داری در ایران، ژاپن و کانادا بفرمایید.

با توجه به دسترسی آسان و فراگیر فیلم‌های تمرینی و آموزشی در شبکه‌های اجتماعی و همین‌طور برگزاری سمینارهای فنی مکرر (در انجمن ما)، نحوهٔ تمرینات و موارد تمرینات در ژاپن، ایران و کانادا مشابه هم‌اند. آنچه که متفاوت است، انضباط کاری و انضباط فردی است که در درجهٔ پایین‌تری نسبت به ژاپن قرار دارد. همچنین احترامات خاصی که در کاراته مرسوم و متداول است، آن‌طوری که در ژاپن رعایت می‌شود در کانادا معمول نیست که البته این ریشه در فرهنگ خاص عامهٔ مردم ژاپن دارد که در کلاس‌های کاراته و کلاً ورزش‌های رزمی نمود بارزی دارد.

برای گسترش سبک در کانادا چه موانعی وجود دارد و برنامهٔ شما برای گسترش سبک چیست؟

مانع اصلی برای گسترش سبک گرانی سالن مناسب برای افتتاح باشگاه کاراته است. در حال حاضر تعدادی از شاگردان کمربند مشکی من واجد شرایطِ مربیگری‌اند، ولی بالابودن هزینهٔ افتتاح باشگاه مانع از فعالیت آن‌ها شده است. همچنین کمبود سالن‌های بزرگ برای برقراری استاژها و سمینار و مسابقات و ‌از طرفی بالا‌بودن اجارهٔ آن‌ها هم عامل دیگری است که با آن مواجه‌ایم. متأسفانه مراکز ورزشی هر محله (community center) هم در این راستا کمکی نمی‌کنند. با این‌همه سبک، ما در حال حاضر ۶ نمایندهٔ رسمی در استان‌های مختلف کانادا دارد و هر کدام از این نماینده‌ها چندین باشگاه را تحت پوشش خود دارند. در استان بی‌سی هم مجموعاً ۴ مرکز کیوکوشین کان فعال است.

برنامهٔ ما برای سال آینده در کانادا برگزاری مسابقات کشوری در تابستان آینده در شهر مونترآل است که نفرات برتر را برای مسابقات جهانی که در آبان ماه و در کشور اسپانیا برگزار خواهد شد انتخاب و اعزام خواهیم کرد.

خود شما در حال حاضر چقدر و چگونه تمرین می‌کنید و در کدام باشگاه مشغول تدریس هستید؟

کلاس‌های من در مجموعهٔ ورزشی YWCA واقع در شمارهٔ ۵۳۵ خیابان Hornby در دان‌تاون ونکوور است. افرادی که عضویت این مجموعهٔ ورزشی را دارند، می‌توانند در کلاس‌های روزهای سه‌شنبه و جمعه از ساعت ۱۸:۳۰ تا ۲۰ در تمرینات شرکت کنند. در کنار تدریس کاراته دو‌ روز در هفته هم تمرین کاراتهٔ شخصی خودم را انجام می‌دهم و‌ یک‌بار در هفته هم که معمولاً در تعطیلات آخر هفته است، در یکی از برنامه‌های تفریحی ورزشی YWCA شرکت می‌کنم.

علاقه‌مندان چطور می‌توانند با انجمن کیوکوشین کانادا بیشتر آشنا شوند.

علاقه‌مندان برای آشنایی بیشتر با سبک و انجمن کیوکوشین کان کاراته کانادا می‌توانند به وبسایت زیر مراجعه کنند: www.Kyokushinkan.ca

با سپاس از وقتی که برای این گفت‌وگو گذاشتید.

نوشته گفت‌وگو با استاد حمید اثنی‌عشری، رئیس انجمن کیوکوشین کاراته در قارهٔ آمریکا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.