بعدازظهر یکشنبه، ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، مراسم اعطای کمک‌هزینهٔ تحصیلی به دانشجویان منتخب از طرف بنیاد کانادا و ایران در یکی از سالن‌های مرکز اجتماعات وست ونکوور برگزار شد.

این برنامه با خواندن سرود ملی کانادا و سرود «ای ایران»‌ که هر دو را آنیتا شهریاری، هنرمند جوان ساکن ونکوور، اجرا کرد آغاز شد.

سپس نسرین فیلسوف، رئیس بنیاد کانادا و ایران، طی سخنان کوتاهی به شرکت‌کنندگان در این برنامه خوشامد گفت و توضیح داد که همه‌ساله بنیاد کانادا و ایران کمک‌هزینه‌ای را به دانشجویان واجد شرایط می‌دهد و همچنین بخشی از مازاد درآمدی را که داشته به سازمان‌هایی که از نظر این بنیاد نیازمندند، تقدیم می‌کند. 

شایان ذکر است که در این برنامه، سوزی چنت، نمایندهٔ منطقهٔ نورث ونکوور – سیمور در مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیا، و شروین شهریاری، عضو شورای شهر نورث ونکوور، نیز حضور داشتند و سخنانی ایراد کردند. 

طی برنامه، کمک‌های مالی بنیاد کانادا و ایران به بیمارستان لاینز گیت (Lions Gate Hospital)، خدمات پشتیبانی زنانِ خشونت‌دیده (Battered Women’s Support Services)، بانک غذا (Food Bank)، صلیب سرخ کانادا (Canadian Red Cross) و بنیاد نیکوکاری یارا، که مأموریتش کمک به کارآفرینی زنان خودسرپرست در ایران است، اهدا شد. هر یک از این سازمان‌ها مبلغ ۱۰۰۰ دلار کمک مالی دریافت کردند.

در پایان این برنامه، نوبت به اعطای کمک‌هزینه‌های تحصیلی رسید. دریافت‌کنندگان کمک‌هزینه‌ها به‌ترتیب به پشت تریبون فرا خوانده شدند و کمک‌هزینهٔ خود را به‌همراه چند جلد کتاب، اهدایی معصومه پرایس، دریافت کردند. این دانشجویان عبارت‌اند از:

• صبا تقی‌اکبری، دانشجوی دانشگاه بریتیش کلمبیا (UBC)
• نیکی حسامی قجر، دانشجوی دانشگاه سایمون فریزر (SFU)
• یاسمین حسامی قجر، دانشجوی دانشگاه بریتیش کلمبیا (UBC)
• دریا رسولی، دانشجوی دانشگاه بریتیش کلمبیا (UBC)
• آرتا رضوی، دانشجوی دانشگاه کپیلانو (CapU)
• الینا شهبازی، دانشجوی دانشگاه بریتیش کلمبیا (UBC)
• پرشان غفاری، دانشجوی دانشگاه ویکتوریا (UVic)
• مادلین قتاوی، دانشجوی دانشگاه مک‌گیل (McGill) 

این برنامه با اجرای موسیقی و گرفتن چند عکس گروهی خاتمه یافت.

نوشته گزارشی از مراسم اعطای کمک‌هزینهٔ تحصیلی بنیاد کانادا و ایران، سال ۲۰۲۴ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

ترانه وحدانی – وست ونکوور

روز یکشنبه، ۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، در مرکز اجتماعات بخش وست ونکوور، سارا افتخار، فعال اجتماعی و از کادر درمانی بریتیش کلمبیا، به‌عنوان نامزد حزب دموکرات نوین بریتیش کلمبیا (BC NDP) برای حوزهٔ وست ونکوور-کپیلانو در انتخابات استانی سال ۲۰۲۴ که اکتبر امسال برگزار خواهد شد، معرفی شد.

در این مراسم ده‌ها تن از شهروندان این منطقه و فعالان و مقامات اجتماعی و سیاسی ازجمله آدریان دیکس، نمایندهٔ منطقهٔ ونکوور-کینگزوی در مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیا، وزیر بهداشت استان و رهبر اسبق حزب دموکرات نوینِ بی‌سی، بوئن ما، نمایندهٔ منطقهٔ نورث ونکوور-لانزدیل در مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیا و وزیر مدیریت شرایط اضطراری و آمادگی در برابر شرایط اقلیم استان، سوزی چنت، نمایندهٔ منطقهٔ نورث ونکوور-سیمور در مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیا، و کالویر من، عضو هیئت امنای مدارس در شورای آموزش نورث ونکوور، حضور داشتند.

در ابتدای برنامه، سارا افتخار همراه با دِبرا بِیکر (Deborah Baker)، عضو شورای اقوام نخستین اسکوامیش، با موسیقی سنتی بومیان مراسمی را اجرا کرد.

سپس بوئن ما، نمایندهٔ منطقهٔ نورث ونکوور-لانزدیل در مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیا و وزیر مدیریت شرایط اضطراری و آمادگی در برابر شرایط اقلیم استان، در سخنانی سارا افتخار را معرفی کرد. او گفت سارا کسی نیست که ناگهانی برای کمک به جامعه پا پیش گذاشته باشد. او پیشینهٔ سال‌ها و سال‌ها فعالیت اجتماعی را دارد. او با اشاره پیشینهٔ حوزهٔ وست ونکوور-کپیلانو، یاد تری پلت، را گرامی داشت. او گفت تری در زمانی که انتخاب نماینده‌ای از ان‌دی‌پی در این حوزه ممکن نمی‌نمود، خودش را نامزد کرد و می‌خواست مطمئن شود که در حوزه‌های رأی‌گیری نام نامزدی از ان‌دی‌پی وجود دارد. او گفت کاری که تری پلت آغاز کرد ما را به اینجا رسانده که اکنون بیش از هر زمانی شانس برنده‌شدن در انتخابات در این حوزه برایمان وجود دارد. او گفت پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد که ما در این حوزه از حزب بی‌سی یونایتد پیشی گرفته‌ایم و با حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا سربه‌سریم. این درست همان شرایطی است که سوزی چنت در سال ۲۰۲۰ داشت و حالا نمایندهٔ مجلس است.

پس از آن مجری برنامه حسین میرهاشمی، را به‌عنوان رهبر خستگی‌ناپذیر جامعه، و داوطلبی با پیشینهٔ مهندسی و آموزش که در سِمَت‌های رهبری و داوطلبانه در چندین سازمان غیرانتفاعی منطقه ازجمله شورای مشورتی والدین نورث ونکوور نقش داشته و ریاست سازمان نورث شور مالتی کالچرال سوسایتی (ایمپکت نورث شور کنونی) را بر عهده داشته است، معرفی کرد و از او دعوت کرد تا برای حضار سخن بگوید. 

حسین میرهاشمی با خوشامدگویی به حضار و قدردانی از آنان برای حضور در جلسه به فرایند غیردموکراتیک انتخاب نامزد انتخابات در حزب بی‌سی یونایتد در این حوزهٔ رأی‌گیری اشاره کرد و از این حزب و رهبر آن، کوین فالکون، انتقاد کرد. او گفت به‌همین دلیل به حمایت از این حزب پایان داده است. میرهاشمی گفت برای انتقاد از حزب بی‌سی یونایتد به این جلسه نیامده و هدفش حمایت از سارا افتخار است. او عنوان کرد که با سارا افتخار آشنایی نداشته است و تنها پدرش را دورادور می‌شناخته ولی پیش از انتخابات با او صحبت کرده و سارا افتخار توانسته اعتمادش را جلب کند و به‌همین دلیل از او حمایت می‌کند.

میرهاشمی از حاضران خواست علاوه بر کمک مالی به کمپین سارا، برای رفتن به خانه‌های مردم منطقه و زدن درِ خانه‌های آن‌ها برای جلب حمایتشان از سارا افتخار، به او ملحق شوند.

پس از صحبت‌های حسین میرهاشمی، مجری برنامه از آدریان دیکس، نمایندهٔ منطقهٔ ونکوور-کینگزوی در مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیا و وزیر بهداشت استان، دعوت کرد تا نامزد حزب دموکرات نوین بریتیش کلمبیا برای منطقهٔ وست ونکوور-کپیلانو  را رسماً معرفی کند.

آدریان دیکس، با ابراز خرسندی از عملکرد نمایندگان حزب دموکرات نوین در منطقهٔ نورث شور، یعنی بوئن ما و سوزی چنت، پیروزی بوئن ما در انتخابات استانی سال ۲۰۱۷ در منطقهٔ نورث ونکوور-لانزدیل را یادآوری کرد. انتخاباتی که در آن بوئن ما پس از ۲۱ سال توانست کرسی این منطقه را در مجلس از حزب بی‌سی لیبرال (بی‌سی یونایتد کنونی) بگیرد. همین‌طور به انتخاب سوزی چنت اشاره کرد که او نیز پس از ۲۹ سال توانست کرسی منطقهٔ نورث ونکوور-سیمور را از حزب بی‌سی لیبرال (بی‌سی یونایتد کنونی) بگیرد. او با مشابه‌دانستن شرایط آن دورهٔ انتخابات با شرایط کنونی منطقهٔ وست ونکوور-کپیلانو ابراز خوش‌بینی کرد که سارا افتخار هم بتواند موجب پیروزی حزب دموکرات نوین در این منطقه شود.

او سارا افتخار را به‌عنوان یک رهبر در حوزهٔ مراقبت‌های بهداشتی برای حمایت از سلامت زنان معرفی کرد و افزود اکنون ما نامزدی عمیقاً متعهد در جامعه داریم که به‌دلیل کارهای برجسته‌اش شناخته شده است، یک رهبر در مراقبت‌های بهداشتی که قرار است تفاوت ایجاد کند. سارا افتخار فردی برجسته است و یک نمایندهٔ برجسته در مجلس استان خواهد بود و هر روز برای مردم تفاوت ایجاد خواهد کرد. باعث افتخار من است که نمایندهٔ بعدی شما را در مجلس استان معرفی کنم.

به‌دنبال سخنان آدریان دیکس، سارا افتخار، از او تشکر کرد و خطاب به حاضران گفت، می‌خواهم قبل از هر چیز از تک‌تک افرادی که اینجا برای حمایت از من آمده‌اند، تشکر کنم. همان‌طور که بسیاری از شما می‌دانید، من از سنین پایین مدافع جامعه بوده‌ام.

بسیاری از افراد حاضر در این سالن می‌دانند که من از سنین پایین علاقهٔ زیادی به خدمات اجتماعی داشتم و کار داوطلبانه را شروع کردم، زیرا این تمایل عمیق را داشتم. چون می‌خواستم به مردم کمک کنم و واقعاً نمی‌توانم آن را توضیح دهم. بنابراین من در مرکز مراقبت سالمندان لین ولی داوطلب شدم؛ داوطلب کمک به تازه‌واردان در نورث شور مالتی کالچرال سوسایتی. حتی برای ساختن خانه به اکوادور رفتم و این تمایل عمیقم برای کمک به افراد دیگر باعث شد تا شغل پرستاری را دنبال کنم.

اما هر چه بیشتر به‌عنوان پرستار در محیط‌های مختلف با جمعیت‌های مختلف کار می‌کردم، هر چه بیشتر در جامعه داوطلب می‌شدم، بیشتر از نابرابری‌ها و سیاست‌های اجتماعی در جامعه آگاه می‌شدم، بیشتر شروع به پرسیدن سؤالاتی می‌کردم که چرا؟ چرا با سالمندان ما این‌قدر بدرفتاری می‌شود و آن‌ها منزوی می‌شوند؟ چرا افراد تازه‌واردی مانند خانوادهٔ من موانع زیادی را برای دسترسی به شغل، مراقبت‌های بهداشتی یا آموزش تجربه می‌کنند؟ چرا من به اکوادور رفتم تا خانه بسازم در حالی‌که بی‌خانمانی در جامعهٔ من در حال افزایش است؟ و سؤالات بسیار دیگری از این قبیل وجود داشت.

متوجه شدم که به‌عنوان یک پرستار و شاید به‌عنوان یک داوطلب توانسته‌ام در جامعه، در سطح فردی تفاوت ایجاد کنم. من در سطح فردی تأثیر گذاشتم، اما تغییری در سیستم ایجاد نکردم. من روی سیاست‌هایی که به هزاران نفر کمک کند، تأثیری نداشتم. بنابراین گفتم باشد، من روی سیاست‌ها و روی برنامه‌‌ریزی برای جامعه کار خواهم کرد. به‌همین دلیل است که من با Access BC کار کردم و همچنین در برنامهٔ رایگان پیشگیری از بارداری با نسخه، یا کمک به پیشبرد برنامهٔ پرستاری قانونی در بیمارستان لاینزگیت یا کمک به انجام نخستین نظرسنجی برای زنان خارجی که تجربهٔ خشونت مبتنی بر جنسیت را داشته‌اند، به‌عنوان عضو هیئت مدیرهٔ انجمن منابع نورث شور کار کردم و خیلی موارد دیگر. اما هنوز احساس می‌کردم که به‌عنوان فردی در بیرونِ نظام سیاسی، این‌ها کافی نیست. واقعاً کارهایی که می‌توان انجام داد محدود است. بنابراین با خودم فکر کردم که می‌خواهم نام خودم را به عنوان یک نامزد مطرح کنم چون می‌خواهم بتوانم از دیدگاه سیستمی تغییر ایجاد کنم. من واقعاً معتقدم که با نمایندگی در مجلس استان می‌توانم از جامعه‌ام و رأی‌دهندگان اینجا دفاع کنم. من به بی‌سی ان‌دی‌پی پیوستم چون آن‌ها متنوع‌ترین فراکسیون در تاریخ بریتیش کلمبیا را دارند. من واقعاً احساس کردم که دیدگاه‌هایم به‌عنوان یک زن، به‌عنوان یک مهاجر، ارزشمند خواهد بود و شنیده می‌شود. من همچنین به‌دلیل سیاست‌های مترقی آن‌ها که جسورانه و مبتنی بر شواهد است و تأثیر مثبتی که بر زندگی کانادایی‌هایی مانند من می‌گذارد، به بی‌سی ان‌دی‌پی پیوستم. 

هنوز کارهای بیشتری باید انجام شود و با دیدگاه‌های متفاوتی که من به‌عنوان کادر درمان خط مقدم، به‌عنوان مادر، به‌عنوان زن، به‌عنوان یک مهاجر آورده‌ام، آماده‌ام آستین‌ها را بالا بزنم و کار را انجام دهم و آن حمایت و ایجاد تغییر در سطح سیستم است. زیرا وقتی شروع به کارهای داوطلبانه می‌کنم و هر چه بیشتر در جامعه داوطلب می‌شوم، متوجه می‌شوم که می‌خواهم به مردم کمک کنم نه از منظر خیریه بلکه از منظر عدالت اجتماعی و این چیزی است که باور دارم می‌توانم به‌عنوان نمایندهٔ مجلس انجام بدهم. فردی در این سالن به من گفت برای اینکه بتوانم این کار را انجام دهم باید جسور باشم. این واقعاً به من یادآوری کرد که از کجا آمده‌ام و ریشه‌هایم در کجاست. والدین من در ایران فعال بودند. پدرم در اعتراض به رژیم ایران برای حقوق بشر و آزادی به‌معنای واقعی کلمه کمرش شکست. اعضای خانوادهٔ نزدیک من به‌دلیل عقاید سیاسی‌شان زندانی و شکنجه شدند. بنابراین آن شجاعت، آن جسارت درون من به‌خاطر پدر و مادرم در من باقی مانده است و نمی‌توانم از آن بگریزم. این در خون من است.

از شما اجازه می‌خواهم به پدرم و مادرم بگویم که بایستند.

[در اینجا حاضران والدین سارا افتخار را تشویق کردند.]

پدر و مادرم از ایران فرار کردند که چون می‌دانستند من به‌عنوان یک زن هیچ فرصتی در آنجا ندارم. آن‌ها هر دو در ایران مهندس بودند، اما به اینجا آمدند، تمام خانواده‌شان را پشت سر گذاشتند، نمی‌توانستند انگلیسی صحبت کنند، مشاغلی را با حداقل دستمزد انجام دادند. همهٔ ما، هر چهار نفر، در یک آپارتمان یک‌خوابه زندگی می‌کردیم و از کمک‌های اجتماعی استفاده می‌کردیم. بنابراین حضور من در اینجا، حتی اینکه بتوانم به‌عنوان یک زن، به عنوان یک زن ایرانی، نامزد شوم، اعتباری است برای همهٔ آن فداکاری‌هایی که آن‌ها برای آمدن به این کشور انجام دادند. ارزشش را داشت و این نامزدی به‌همان اندازه که نامزدی آن‌هاست، نامزدی من است.

آن‌ها این جرقه را به من القا کردند تا سیستم‌ها را تغییر دهم و به‌همین دلیل است که من امروز اینجا هستم و می‌خواهم دوباره از همهٔ شما برای حمایت از من و ادامهٔ همراهی با من در سفر سیاسی‌ام تشکر کنم.»

* * * * *

سارا افتخار پیشینه‌ای طولانی در فعالیت‌های داوطلبانهٔ اجتماعی دارد. به‌گفتهٔ پدرش او که از کودکی همراه با والدینش به بریتیش کلمبیا مهاجرت کرده بود، از همان زمان بدون اینکه کسی از او بخواهد در مدرسه به مستخدمان برای تمیزکردن کلاس‌های درس کمک می‌کرد. این روحیهٔ او باعث شد از نوجوانی فعالانه به فعالیت‌های داوطلبانهٔ اجتماعی بپردازد. 

او حرفهٔ پرستاری را برگزید و بر روی سلامت زنان و تحقیقات در این زمینه متمرکز شد. او اکنون در یک جامعهٔ بومی روستایی کار می‌کند و در برنامه‌ای با بودجهٔ کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد با پناهندگان در مصر داوطلب شده است.

او نقش مهمی در ایجاد خدمات پرستاری پزشکی قانونی در بیمارستان لاینزگیت ایفا کرد و در ابتکارات مختلفی با هدف افزایش آگاهی در مورد موانع مراقبت‌های بهداشتی، بهبود خدمات برای زنانی که خشونت شریک عاطفی را تجربه می‌کنند، و احیای برنامه‌های درسی مربوط به خشونت در رابطه با نوجوانان و سلامت جنسی مشارکت داشته است. سارا افتخار همچنین به‌عنوان نخستین نمایندهٔ جوانان در سازمان ملل متحد، کانادا را نمایندگی کرد.

او به‌پاس خدماتش تاکنون برندهٔ جوایز متعددی ازجمله جایزهٔ زن جوان YWCA، جایزهٔ ۲۵ مهاجر نمونهٔ کانادا که از سوی مجلهٔ کِنیدین امیگرنت و بانک RBC اعطا می‌شود و مدال دایموند جوبیلی ملکه‌الیزابت، شده است. او فارغ‌التحصیل رشتهٔ پرستاری از دانشگاه بریتیش کلمبیا در سال ۲۰۱۳ است و به‌عنوان برندهٔ اعتبار همکار صلح روتاری، کارشناسی ارشد در زمینهٔ صلح، کشمکش، و توسعه را گذرانده است. او همچنین مدرک کارشناسی ارشد علوم در پرستاری (پرستار خانواده) را در سال ۲۰۲۳ از دانشگاه آتاباسکا گرفت. 

در طول سالیان فعالیت‌های اجتماعی و حمایتی سارا توجه چشمگیری را به او جلب کرده و باعث شده است که در بارها رسانه‌های برجسته‌ای مانند اخبار CBC و CTV ظاهر شود.

سارا علاوه بر دستاوردهای حرفه‌ای‌اش، به‌عنوان نمایندهٔ منتخب در NNPBC خدمت می‌کند و عضو هیئت‌مدیرهٔ منابع جامعهٔ نورث شور، عضو کمیتهٔ هماهنگی نورث شور برای پایان‌دادن به خشونت علیه زنان، عضو افتخاری شورای راهبری در بنیاد ونکوور و مشاور هیئت اقدام مراقبت از کودکان در شهر وست ونکوور است.

نوشته معرفی سارا افتخار، فعال اجتماعی و از کادر درمانی بریتیش کلمبیا، به‌عنوان نامزد انتخابات استانی اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

عصر یکشنبه ۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، هم‌زمان با ساعاتی که چهار سال قبل هواپیمای اوکراینی به‌مقصد کیِف مورد حملهٔ موشک‌های زمین‌به‌هوای سپاه پاسداران قرار گرفت، تعدادی قابل‌توجهی از هم‌وطنان در محوطهٔ مقابل ساختمان آرت گالری ونکوور جمع شدند، با روشن‌کردن شمع یاد جانباختگان پرواز پی‌اس‌۷۵۲ را گرامی داشتند و از نزدیک به همدردی با تعدادی از اعضای خانواده‌های جانباختگان ساکن ونکوور پرداختند. 

همچنین عصر روز بعد یعنی دوشنبه ۸ ژانویهٔ ۲۰۲۴، مراسم گرامیداشت چهارمین سالگرد سرنگونی پرواز پی‌اس۷۵۲ در سالن پایپ شاپ واقع در منطقهٔ شیپ یاردِ نورث ونکوور برگزار شد. پیش از آغاز رسمی برنامه، شرکت‌کنندگان از تصاویر به‌نمایش‌گذاشته‌شده دیدن کردند. علاوه بر تصاویر جانباختگان پرواز به‌همراه توضیحاتی دربارهٔ آن‌ها، چمدان‌های مسافران این پرواز به‌شکل سمبلیک در گوشه‌ای از سالن چیده شده بود و نیز کارت‌های تهیه‌شده به‌دست دانش‌آموزان دبیرستان کینگ جورج در ونکوور نیز جایی بر دیوار این سالن آویخته شده بودند. شایان ذکر است این کارت‌ها که دانش‌آموزان دبیرستان یادشده روی آن‌ها پیام‌های همدردی خطاب به خانواده‌های جانباختگان نوشته بودند، چند ماهی پس از فاجعهٔ سرنگونی پرواز پی‌اس۷۵۲ از طرف معلم تعلیمات اجتماعی این دبیرستان به آدرس رسانهٔ همیاری ارسال شد. روی جلد صد و یازدهمین شمارهٔ مجله در ژوئیهٔ ۲۰۲۰ مزین به این کارت‌های قلب‌شکل شد. این کارت‌ها در اولین فرصت پس از آن تاریخ و طی دیدار با تعدادی از خانواده‌های جانباختگان، تقدیمِ آن‌ها شد. (برای اطلاعات بیشتر دربارهٔ این کارت‌ها اینجا کلیک کنید)

در مراسم هشتم ژانویه، ابتدا هوریران سهراب، داغدارِ چهار تن از جانباختگان یعنی زنده‌یاد نگار برقعی، زنده‌یاد الوند صادقی، زنده‌یاد سهند صادقی و زنده‌یاد سوفی امامی، ‏‌‌بیانیهٔ انجمن خانواده‌های جانباختگان پرواز پرواز پی‌اس۷۵۲ در چهارمین سالگرد جنایت شلیک به هواپیمای مسافربری اوکراینی را خواند:

«مرا یاد آر. مرا یاد آر در هواپیمایی که به مقصد نرسید. مرا یاد آر در قلب‌های مهربان و چشمان زیبایی که موشک‌باران شدند. مرا یاد آر در جان‌های ازدست‌رفته، در چمدان‌های سوخته و در یورش بولدوزرها به آنچه باقی مانده بود. مرا یاد آر در آدم‌هایی که منتظرم بودند. در آغوش‌های گرمی که پژمرد، در بوسه‌هایی که سوخت، در آینده‌ای که تباه شد. مرا یاد آر در روزها دروغ، ماه‌ها و سال‌ها دروغ. مرا یاد آر در جنایتی که کشتار دسته‌جمعی بود و به‌دست حکومت جمهوری اسلامی رقم خورد.

چهار سال از جنایت سرنگون‌کردن پرواز PS752 توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و به‌قتل‌رسیدن ۱۷۶ انسان و کودکی به‌دنیانیامده گذشت.

در سالی که گذشت پروندهٔ این جنایت توسط چهار دولت متضرر کانادا، بریتانیا، اوکراین و سوئد به دیوان بین‌المللی دادگستری ارجاع شد. ضمن تشکر از تعهد این دولت‌ها به خانواده‌ها، بار دیگر اعلام می‌کنیم که انتظار ما از این روند حقوقی روشن‌شدن حقیقت و اجرای عدالت است. اکتبر آینده مدارک چهار دولت در لاهه ثبت می‌شود و‌ پس از آن نوبت جمهوری اسلامی‌ست تا مستندات خود را به لاهه ارائه کند.

همین امروز واضح است و از روز اول هم مشخص بود جمهوری اسلامی هیچ مستنداتی مبنی بر خطای انسانی در اختیار ندارد. از طرف دیگر فشار فزایندهٔ جمهوری اسلامی به خانواده‌های جانباختگان در هر جای دنیا به‌ویژه در ایران افزایش پیدا کرده است. بنابراین خواسته‌های زیر از سوی انجمن خانواده‌ها مطرح است:

۱.⁠ ⁠درخواست بررسی ویژهٔ پرونده در دادگاه لاهه با توجه به رفتار جمهوری اسلامی با خانواده‌ها

۲.⁠ ⁠بازشدن پروندهٔ جنایی در کانادا توسط پلیس فدرال

۳.⁠ ⁠قراردادن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در لیست گروه‌های تروریستی

این روز سالگرد قتل عمدی بکتاش آبتین و قتل حکومتی محمدمهدی کرمی و محمد حسینی نیز هست. ستون‌های پوسیده‌ٔ جمهوری اسلامی بر مزار هزاران قربانی ایستاده است که یادشان را گرامی می‌داریم. دادخواهی خانواده‌های پرواز که بخشی از جنبش بزرگ دادخواهی در ایران است، می‌تواند یاری‌گر جنبش مدنی ایرانیان برای عبور از این کابوس و رسیدن به عدالت و آزادی باشد. مسیر دشوار ما برای رسیدن به عدالت همچنان ادامه دارد و در این راه خود را مدیون میلیون‌ها انسان آزاده‌ای می‌دانیم که در ایران و سراسر جهان همراه ما بوده‌اند. باشد که روزی عدالت واقعی در ایران و در قوهٔ قضاییه‌ای مستقل و زدوده‌شده از آثار جمهوری اسلامی برگزار شود. برای آن روز مبارزه می‌کنیم و جنایتکاران را نه فراموش می‌کنیم و نه می‌بخشیم.»

پس از آن آرمان ابطحی، برادر زنده‌یاد مهران ابطحی از جانباختگان پرواز پی‌اس۷۵۲، متن این بیانیه را به‌زبان انگلیسی خواند.

سپس شروین شهریاری، نمایندهٔ شورای شهر نورث ونکوور، به پشت تریبون رفت و سخنان کوتاهی به این شرح ایراد کرد:

«سلام، من شروین شهریاری، نمایندهٔ شورای شهر نورث ونکوور، هستم. من از طرف شهردار لیندا بوکانان که متأسفانه امروز خارج از شهر است و نتوانست در این برنامه حضور داشته باشد، اینجا هستم. همچنین دان بِل، دیگر نمایندهٔ شورای شهر نورث ونکوور، امروز اینجا با من است.

مایلم در ابتدا اذعان کنم که ما در سرزمین‌های سنتی اقوام اسکوامیش و اِس‌لِی-واتوث زندگی می‌کنیم که از زمان‌های بسیار دور در اینجا زندگی کرده‌اند، و تشکر می‌کنم از خانوادهٔ قربانیان، داوطلبان، و سازمان‌دهندگان این برنامه.

زمانی که پرواز پی‌اس۷۵۲ چهار سال پیش سرنگون شد، جهان را شوکه و غمگین کرد و [تعدادی از] اعضای جامعهٔ نورث شور و هم‌وطنان کانادایی‌مان را از ما گرفت.

ما به خانوادهٔ قربانیان پرواز پی‌اس۷۵۲ و همهٔ سوگواران در برگزاری چهارمین سالگرد سرنگونی این پرواز می‌پیوندیم.

امروز ما آن‌ها و جان‌های ویژه‌ای را که خیلی کوتاه زندگی کردند و خیلی زود از دست رفتند، به یاد می‌آوریم. خانواده‌های قربانیان، دوستان قربانیان، شما تنها نیستید. 

پرچم‌ها امروز در شهرداری به‌حالت نیمه‌افراشته در آمدند.

ما در کنار شما ایستاده‌ایم. بیایید با هم تلاش کنیم تا اطمینان یابیم که داستان‌های زیبای قربانیان همچنان نقل می‌شود.

در شهرداری نورث ونکوور، کارکنان با خانواده‌های بازمانده کار می‌کنند تا مکان مناسب و ویژه‌ای را برای بنای یادبود پی‌اس۷۵۲ بیابند، جایی که امیدواریم بتوانیم این مناسبت را در سال‌های آینده برای ادای احترام به قربانیان و تأمل در زندگی‌هایی که جامعهٔ ما از دست داده، برگزار کنیم.»

پس از آن سینتیا بانبِری، دستیار جاناتان ویلکینسون، نمایندهٔ نورث ونکوور در مجلس فدرال، متن پیام ایشان را که در ونکوور حضور نداشت، خواند:

«چهار سال پیش در چنین روزی، سرنگونی پرواز پی‌اس۷۵۲ به‌دست جمهوری اسلامی ایران منجر به جان‌باختن ۱۷۶ نفر ازجمله شهروندان کانادایی، مقیمان دائم کانادا و بسیاری دیگر از افراد مرتبط با کانادا شد. ما همچنان یاد قربانیان این فاجعه را گرامی می‌داریم و در همبستگی با خانواده‌ها و عزیزان آن‌ها می‌ایستیم.

تعهد ما برای گرامیداشت یاد و خاطرهٔ کسانی که در این فاجعه به‌طرز غم‌انگیزی زندگی‌شان کوتاه شد، تزلزل‌ناپذیر است. از طریق برنامهٔ بورسیهٔ یادبودی که در اکتبر گذشته راه‌اندازی شد، ما ۱۷۶ بورسیهٔ تحصیلی را طی پنج سال برای گرامیداشت یاد قربانیان پرواز پی‌اس۷۵۲ پرداخت خواهیم کرد.

من از ایجاد یک بنای یادبود دائمی برای قربانیان پی‌اس۷۵۲ اینجا در نورث ونکوور حمایت می‌کنم، و با دولت شهری نورث ونکوور و دولت استانی بریتیش کلمبیا کار خواهم کرد تا اطمینان یابم که بنای یادبودی مناسب اینجا در جامعهٔ ما ساخته بشود.

طی چهار سال گذشته، کانادا اقدامات ملموسی را برای وادارکردن رژیم ایران به پاسخ‌گویی در مورد سرنگونی غیرقانونی پرواز پی‌اس۷۵۲ انجام داده است. امروز، ما با تشکیل مشترک پروندهٔ خود در برابر سازمان بین‌المللی هوانوردی غیرنظامی (ایکائو) علیه جمهوری اسلامی ایران به‌دلیل استفاده از تسلیحات علیه هواپیمای غیرنظامیِ در حال پرواز برخلاف قوانین بین‌المللی، گام بعدی خود را در پاسخ‌گوکردن ایران اعلام می‌کنیم.

با آغاز این روند، ما به مبارزه برای خانواده‌های قربانیانی که سزاوار عدالت‌اند، و نشان‌دادن اعتماد خود به شورای ایکائو و جامعهٔ بین‌المللی، به‌عنوان محافظان ایمنی و امنیت هواپیمایی کشوری، ادامه می‌دهیم.

ما علاوه بر مبارزه برای عدالت و پاسخ‌گویی، در تلاشیم تا اطمینان حاصل کنیم که تراژدی‌هایی مانند این هرگز تکرار نشوند. از طریق «ابتکار آسمان ایمن»، کانادا به همکاری با شرکای بین‌المللی، صنعت هوانوردی غیرنظامی و ایکائو ادامه می‌دهد تا ایمنی و امنیت خطوط هوایی تجاری‌ای را که در مناطق درگیری یا نزدیکی آن سفر می‌کنند، افزایش دهد.

با احترام به قربانیان و خانواده‌های پرواز پی‌اس۷۵۲ در این روز ملی یادبود قربانیان فجایع هوایی، ما به همکاری با شرکای خود برای ایجاد جهانی امن‌تر و صلح‌آمیزتر، جایی که همه بتوانند در امنیت سفر کنند، ادامه خواهیم داد.»

در ادامهٔ این برنامه، برندا بِیلی، نمایندهٔ ونکوور در مجلس استان بی‌سی، سخنان کوتاهی خطاب به شرکت‌کنندگان ایراد کرد:

«سلام به همه، من برندا بِیلی هستم، نمایندهٔ ونکوور در مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیا و همچنین وزیر مشاغل، توسعهٔ اقتصادی و نوآوریِ استان بریتیش کلمبیا، و درودهای ویکتوریا را به شما می‌رسانم. من با همکارم سوزی چنت، نمایندهٔ منطقهٔ نورث ونکوور – سیمور در مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیا، اینجا هستم، و همین‌طور کمی پیش که با بوئن ما [نمایندهٔ نورث ونکوور – لانزدیل در مجلس استان] که مشغول غذادادن به نوزادش بود صحبت کردم، خیلی دوست داشت بهترین درودهایش را به شما برسانم و بگویم که او خود را در غم شما شریک می‌داند. من همچنین با بونیتا زاریلو، نمایندهٔ ان‌دی‌پی در مجلس عوام فدرال، اینجا هستم و به همکارم ران مک‌کینان، نمایندهٔ مجلس فدرال، درود می‌فرستم و از سینتیا به‌خاطر سخنان بسیار مهمِ وزیر ویلکینسون و اموری که او رهبری و در آن‌ها شرکت می‌کند، تشکر می‌کنم. من همچنین به همهٔ اعضای شورای شهر درود می‌فرستم و از حضور شما در اینجا بسیار متشکرم. من نیز می‌خواهم اذعان کنم که ما اینجا در قلمرو سنتی مردمان اسکوامیش صحبت می‌کنیم و این نام را با احترام و تعهد به آشتی بر زبان می‌آورم. بیش از همه می‌خواهم از شما تشکر کنم که به ما اجازه دادید اینجا با شما باشیم؛ در این روز بسیار مهم که هر سال خشمگینانه این فقدان غیرقابل‌تحمل را به سوگ می‌نشینیم. وقتی به اینجا می‌آیم، خودم را مجبور می‌کنم به همهٔ چهره‌ها نگاه کنم و فکر می‌کنم همهٔ ما باید این کار را انجام دهیم تا نه‌تنها غم و اندوه عظیم و ازدست‌دادن جان انسان‌ها را از یاد نبریم، بلکه به یاد داشته باشیم که عدالت هنوز اجرا نشده است، و من دستانم را به‌سوی همهٔ شما که مبارزه می‌کنید تا اطمینان یابید این اتفاق خواهد افتاد، بالا می‌برم. این مسیری بسیار دشوار است و من ایمان دارم که شما در تلاش برای دستیابی به عدالت موفق خواهید بود. این [فاجعهٔ سرنگونی پرواز] یک مورد مجزا نیست. این یک اشتباه نیست. این همان دولتی است که علیه مردم خود لشگرکشی می‌کند و معترضان را به قتل می‌رساند و به زندان می‌اندازد. این همان دولتی است که مهسا امینی را به قتل رساند؛ زن، زندگی، آزادی. کارهای زیادی برای انجام‌دادن وجود دارد و من در این راه در کنار شما هستم. من باز از شما تشکر می‌کنم که به ما اجازه دادید امروز در این فضای بسیار مهم در کنار شما باشیم تا در غم و خشم شما شریک باشیم. خیلی ممنون که اجازه دادید صحبت کنم.»

پس از آن بونیتا زاریلو، نمایندهٔ پورت مودی – کوکئیتلام در مجلس عوام فدرال، نیز سخنان کوتاهی ایراد کرد:

«من بونیتا زاریلو، نمایندهٔ پورت مودی – کوکئیتلام در پارلمان هستم، و می‌خواهم دستانم را به‌سوی افرادی که این برنامه را ترتیب داده‌اند، به همهٔ داوطلبان و همهٔ شما که امروز اینجا آمده‌اید، بالا ببرم. من در قلمرو سنتی و واگذارنشدهٔ اقوام اسکوامیش هستم و به این واقعیت فکر می‌کنم که ما امروز اینجا روی قلمرویی واگذارنشده در پناهگاهی گرد هم آمده‌ایم تا به جان‌هایی که از دست رفته‌اند و آن خانواده‌هایی که عزیزانشان را از دست داده‌اند، ادای احترام کنیم، [در واقع] همهٔ شما امروز به اینجا آمده‌اید تا آن در این غم سوگواری کنید و خود را شریک آن بدانید. کاری که ما باید انجام دهیم در حالی‌که منتظر اجرای عدالتیم، این است که باید به‌عنوان یک جامعه حول محور انسانیت دور هم جمع شویم. همهٔ شما می‌دانید که در حال حاضر ناراحتی و اندوه زیادی در سراسر جهان وجود دارد. این فرصتی است که با هم داریم، تا در انسانیت، در شریک‌شدن در این دردها و فقدان‌ها دور هم جمع شویم. من دستانم را به‌سوی همهٔ شما که به این کار ادامه می‌دهید، بالا می‌برم. من مشتاقانه منتظر بنای یادبودی هستم که ساخته خواهد شد. می‌دانم که این اتفاق خواهد افتاد. من مشتاقانه منتظر دیدار هرساله با شما هستم تا بتوانیم حول محور انسانیت دور هم جمع شویم. پس بار دیگر دستانم را به‌سوی همهٔ شما بالا می‌برم، و دوباره شما را خواهم دید. من مایلم امروز تا جایی که می‌توانم با بسیاری از شما که با هم در این غم شریکیم، صحبت کنم. متشکرم.»

در ادامه، دو تن به‌نمایندگی از طرف تری بیچ، نمایندهٔ برنابی نورث – سیمور در مجلس فدرال، پیام وی را به‌مناسبت چهارمین سالگرد سرنگونی پرواز پی‌اس۷۵۲ خواندند:

«با سپاس از حضور همهٔ کسانی که امروز اینجا جمع شده‌اند، وزیر بیچ عمیقاً متأسف است که نتوانسته شخصاً در اینجا حضور داشته باشد، اما او مایل بود چند کلامی از احساسات خود را با شما در میان بگذارد. امروز سالگرد فاجعهٔ غم‌انگیزی است، و ما گرد هم آمده‌ایم تا فاجعهٔ اندوه‌بار پرواز پی‌اس۷۵۲ را که چهار سال پیش در ۸ ژانویهٔ ۲۰۲۰ رخ داد، به یاد آوریم.

در این مناسبت مهم، عمیق‌ترین تسلیت خود را به همهٔ کسانی که عزیزان خود را در این حادثهٔ دلخراش از دست داده‌اند، ابراز می‌کنم. دولت فدرال، در کنار تمام ملت، در همبستگی با خانواده‌ها و عزیزان قربانیان می‌ایستد. درد و اندوهی که از آن روز ویرانگر سرچشمه می‌گیرد، اثری پاک‌نشدنی در قلب همهٔ ما بر جای گذاشته است.

جست‌وجوی پاسخ و پیگیری عدالت برای قربانیان تعهد تزلزل‌ناپذیر کاناداست. ما همچنان مصممیم که جمهوری اسلامی ایران را وادار کنیم تا در قبال اقدامات خود پاسخ‌گو باشد و برای خانواده‌های آسیب‌دیده غرامت تضمین کنیم. ما در همکاری با شرکای بین‌المللی خود، اصرار داریم که جمهوری اسلامی ایران توضیحی کامل، شفاف و معتبر در مورد رویدادهای مربوط به این فاجعه ارائه دهد تا اطمینان یابیم در قبال هرگونه نقض قوانین بین‌المللی پاسخ‌گوست.

من می‌خواهم از همهٔ شما تشکر کنم که امروز اینجایید و با قدرت و اتحاد در کنار هم ایستاده‌اید. حضور شما گویای مقاومت روحی انسان در برابر سختی‌هاست. وزیر بیچ و دفتر ما در کنار شما هستند و همیشه آماده‌اند تا به حرف‌هایتان گوش دهند و به‌هر طریق ممکن به شما کمک کنند.

در حالی‌که از زندگی‌های ازدست‌رفته در آن روزِ شوم یاد می‌کنیم، بیایید تعهد خود را به عدالت‌خواهی و ایستادن در کنار کسانی که همچنان بار سنگین اندوه را به دوش می‌کشند، تجدید کنیم. باشد که یاد قربانیان چراغ راهنمای ما در مسیر ساختن جهانی باشد که در آن چنین فجایعی با مسئولیت‌پذیری و شفقت مواجه شود.»

در این مراسم همچنین تنی چند از هنرمندان ساکن ونکوور برنامه‌هایی هنری ازجمله لالایی کُردی، موسیقی و آواز سنتی و نیز موسیقی و آواز پاپ اجرا کردند.

در پایان این برنامه، مریم ملک‌پور، فعال سیاسی و اجتماعی ساکن ونکوور، دل‌نوشته‌ای از امیرعلی بنی‌اسدی را خواند و سپس هوریران سهراب خاطره‌ای را از یکی از معترضان دربارهٔ تجمعات و اعتراضات پس از فاجعهٔ شلیک به هواپیمای اوکراینی در خیابان‌ها، خواند. 

نوشته گزارشی از مراسم یادبود چهارمین سالگرد سرنگونی پرواز پی‌اس۷۵۲ در ونکوور اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

بعد از ظهر روز دوشنبه، ۲۱ مارس ۲۰۲۲ (۲ فروردین ۱۴۰۱) جشن نوروز دولت استان بریتیش کلمبیا، با حضور جان هورگان، نخست‌وزیر استان، بوئن ما، وزیر امور زیربنایی و نمایندهٔ منطقهٔ نورث ونکوور لانزدیل در مجلس قانونگذاری استان، سوزی چنت، نمایندهٔ منطقهٔ نورث ونکوور سیمور، که گردانندگی جلسه را هم بر عهده داشت، برندا بیلی، نمایندهٔ منطقهٔ ونکوور- فالس کریک، راچنا سینگ، نمایندهٔ منطقهٔ سوری-گرین تیمبرز، و جنت راتلج، نمایندهٔ برنابی نورث در مجلس قانونگذاری استان، و همچنین تنی چند از فعالان جامعهٔ ایرانی و افغان ونکوور برگزار شد.

در این مراسم چند تن از اعضای خانواده‌های جانباختگان پرواز PS752 نیز حضور یافتند. هوریران سهراب، مادر زنده‌یاد نگار برقعی، بهشته رضاپور، مادر و علی کرمی مقدم برادر زنده‌یاد بهاره کرمی مقدم، مریم جهانیان، مادر و امید امیدبخش پدر زنده‌یاد روجا امیدبخش، پریسا عباس‌زاده، همسر زنده‌یاد امیرحسین قاسمی و مجتبی قوی، برادر زنده‌یادان معصومه و مهدیه قوی در این مراسم حضور داشتند.

در ابتدای مراسم جان هورگان، نخست‌وزیر استان بریتیش کلمبیا، با ابراز خرسندی از اینکه پس از مدت‌ها توانسته است در مراسمی به‌صورت حضوری شرکت کند، فرارسیدن نوروز را تبریک گفت و با اشاره به پیشینهٔ ایرلندی خود گفت: «هرچند نوروز در فرهنگ ما جایی نداشت، من بسیار خوشحال‌ام که در جایی زندگی می‌کنیم که می‌توانیم سنت‌هایی مانند نوروز را بشناسیم و جشن بگیریم.» او همچنین با اشاره به گرامیداشت روز ملی فجایع هوایی که در ژانویهٔ امسال برگزار شد، به خانواده‌های جانباختگان پرواز ۷۵۲ که در این مراسم حاضر بودند، اطمینان داد که از حمایت بریتیش کلمبیایی‌ها و کانادایی‌ها برخوردار خواهند بود. 

سپس بوئن ما، وزیر امور زیربنایی و نمایندهٔ منطقهٔ نورث ونکوور لانزدیل در مجلس قانونگذاری استان، صحبت‌هایش را به زبان فارسی آغاز کرد و به حاضران خوشامد گفت و با اشاره به پیشینه‌‌ای از برنامه‌های نورزی دولت در سال‌های گذشته از جمله انداختن نخستین سفرهٔ هفت‌سین در مجلس استان و همچنین جشن نوروز در این مجلس، به مشارکت‌های جامعهٔ ایرانی در بی‌سی اشاره کرد و همچنین خطاب به خانواده‌های جانباختگان پرواز ۷۵۲ گفت: «ما با آغوش باز پذیرای شما هستیم و حضور شما در این استان ما را قدرتمندتر می‌کند.»

مریم صالحی‌زاده، ملی‌پوش تیم ملی گلبال کانادا، سخنران دیگر این مراسم بود که از پیشینهٔ خودش و آرزوی دیرینه‌اش برای حضور در مسابقات پارالمپیک گفت. آرزویی که با حضورش به‌عنوان عضوی از تیم ملی کانادا در پارالمپیک توکیو محقق شد. 

سپس فرید روحانی، نخستین سرهنگ افتخاری ایرانی-کانادایی ارتش کانادا، با قدردانی از رهبری جان هورگان، برای عبور سلامت از همه‌گیری کووید-۱۹ در استان بریتیش کلمبیا، نوروز را یکی از قدیمی‌ترین جشن‌های جهان خواند که ویژگی مهم آن غیرمذهبی‌بودنش است. جشنی که به هیچ گروه خاصی تعلق ندارد و متعلق به همه است. او افزود: «بسیاری از ما به انتخاب و بسیاری از ما به اجبار به اینجا آمده‌ایم، به بهترین جایی که از ما استقبال می‌کند و به ما اجازه می‌دهد که به تنوع و چندگونگی اینجا بیفزاییم.» سرهنگ روحانی از طرف فرماندهٔ هنگ برتیش کلمبیا و نیز نیروهای مسلح کانادا نوروز را تبریک گفت. 

پس از آن از بهشته رضاپور، مادر زنده‌یاد بهاره کرمی مقدم، به نمایندگی از خانواده‌های جانباختگان پرواز ۷۵۲ دعوت شد تا برای حاضران سخن بگوید. او در سخنانش چنین گفت: 

سلام به همگی، سال نو مبارک. من بهشته ​​رضاپور هستم. دخترم بهاره کرمی مقدم یکی از ۱۷۶ قربانی هواپیمای اوکراینی PS752 بود.

از طرف خانواده‌های قربانیان PS752 در بریتیش کلمبیا، می‌خواهم از نخست وزیر جان هورگان تشکر کنم که به یاد ما بود و از ما دعوت کرد تا نوروز را با شما و سایر اعضای جامعه جشن بگیریم. این برای ما بسیار ارزشمند است.

 اکثر قربانیان، شهروندان کانادایی، مقیم دائم و دانشجو بودند و کانادا خانهٔ جدید آن‌ها بود. ما همهٔ مسافرانی را که جان خود را از دست داده‌اند به یاد خواهیم آورد و از تلاش برای اجرای عدالت برای خانواده‌ها دست نخواهیم کشید و تا زمانی که مسئولان این جنایت به دست عدالت سپرده نشوند، تسلیم نخواهیم شد.

 دو سال پیش با تعدادی از استادان قدیمی بهاره در دانشگاه تهران آشنا شدم و به آن‌ها قول دادم زبان انگلیسی‌ام را بهتر کنم تا بتوانم دربارهٔ دخترم صحبت کنم و یادش را زنده نگه دارم.

 من می‌دانم که بهاره و سایر قربانیان اکنون از آن بالا به ما نگاه می‌کنند و انتظار دارند که نوروز را در خانهٔ جدید خود بریتیش کلمبیا با امیدی دوباره برای آینده‌ای روشن‌تر آغاز کنیم.

 باز هم ممنون که ما را دعوت کردید نخست‌وزیر هورگان و نوروز پیروز.

این مراسم با سخنرانی پایانی جان هورگان و تبریک دوبارهٔ او به حاضران پایان یافت.

نوشته گزارشی از مراسم نوروزی دولت بریتیش کلمبیا با حضور خانواده‌های جانباختگان پرواز PS752 اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.