طاق صلح، بنایی است که در نزدیکی غربی‌ترین مرز کانادا و ایالات متحدهٔ آمریکا در سرزمین اصلی ایالات متحدهٔ آمریکا یا به‌عبارتی دیگر بین دو شهر سوری در استان بریتیش کلمبیای کانادا و شهر بلِین در ایالت واشنگتن آمریکا واقع شده است.

طاق صلح که ۲۰٫۵ متر (۶۷ فوت) ارتفاع دارد، به‌دست ساموئل هیلِ آمریکایی، وکیل، تاجر و مدیر اجرایی راه‌سازی، بنا شد. این بنا در سپتامبر ۱۹۲۱ و برای گرامیداشت صدسالگی «پیمان صلح گنت» ۱۸۱۴ میان این دو کشور رونمایی شد. این موافقت‌نامه راه‌حلی صلح‌آمیز برای پایان‌دادن به مناقشهٔ بریتانیا و آمریکا در خلال جنگ ۱۸۱۲ (برای اطلاعات بیشتر دربارهٔ جنگ ۱۸۱۲اینچا کلیک کنید.) به‌ شمار می‌رفت. هرچند از آن زمان دو کشور تا پایان قرن نوزدهم چند بار دیگر شاهد درگیری‌های کوچک و بزرگی با یکدیگر بوده‌اند، ولی از آغاز قرن بیستم تاکنون، این دو کشور متحد و دوست یکدیگر باقی مانده‌اند.

بنای طاق صلح دقیقاً در نقطهٔ مرزی روی چمن‌های بین خطوط شمالی و جنوبی دو بزرگراهِ میان‌ایالتی ۵ آمریکا و بزرگراه ۹۹ بریتیش کلمبیا برپا شده است.

پرچم دو کشور کانادا و آمریکا روی تاج این طاق به اهتزاز درآمده است و زیر حاشیه‌های زینتی طرفین بنا دو کتیبه قرار گرفته است. در کتیبه‌ای که به‌سمت مرز آمریکا قرار دارد، عبارت «فرزندان یک مادر مشترک» و در کتیبه‌ای که به‌سمت مرز کانادا قرار دارد، عبارت «برادران در وحدت با هم زندگی می‌کنند» حک شده است.

در داخل طاق، هر سمت یک دروازهٔ آهنی قرار دارد که روی هر کدام کتیبه‌ای نصب شده است. در سمت شرقی عبارت «باشد که این دروازه‌ها هرگز بسته نشوند» و در سمت غربی عبارت «۱۸۱۴ – صد سال گشوده بوده است – ۱۹۱۴» به‌چشم می‌خورد.

در سال ۱۹۱۴، وکیلی از واشنگتن به‌نام ساموئل هیل، کمپینی را برای جمع‌آوری کمک‌های بین‌المللی برای ساخت طاق سامان‌دهی کرد. معمار مشهور در سطح جهانی به‌نام هاروی ویلی کوربرت از لندنِ بریتانیا به قارهٔ آمریکا رفت تا استعدادش را وقف طراحی این بنا کند. داوطلبان بین‌المللی ساخت بنا را از سال ۱۹۲۰ آغاز کردند و رونمایی آن در ۶ سپتامبر ۱۹۲۱ صورت گرفت. این بنا یکی از اولین سازه‌های مقاوم در برابر زلزله در آمریکای شمالی محسوب می‌شود.

هر ساله ۵۰۰ هزار نفر از طاق صلح دیدن می‌کنند. این بنا و پارک اطراف آن به‌عنوان پارکی بین‌المللی شناخته شده است. بنابراین بازدیدکنندگان نیازی به داشتن گذرنامه یا روادید برای عبور از مرزهای کشور خود به سمت طاق ندارند و تا زمانی که از محدوده پارک فراتر نرفته‌اند مانعی وجود ندارد. البته پس از بازدید، هر فرد باید از همان سمتی که به پارک وارد شده‌ است به کشور خودش بازگردد.

پارک طاق صلح از یک مجموعه پارک استانی طاق صلح از سمت مرز کانادا و پارک ایالتی طاق صلح از سمت مرز آمریکا تشکیل شده است و محل تلاقی مرز دو کشور است.

پارک استانی در ۷ نوامبر سال ۱۹۳۹ و پارک ایالتی در سال ۱۹۳۱ تأسیس شده‌اند. این پارک مرز بین‌المللی آمریکا و کانادا در کرانهٔ غربی مرز خاکی و همجوار دو کشور به‌شمار می‌رود. قسمت شمالی پارک حدود ۹ هکتار است و توسط وزارت محیط‌زیست بریتیش کلمبیا اداره می‌شود. قسمت جنوبی پارک ۲۰ هکتار است و توسط کمیسیون مکان‌های تفریحی و پارک‌های ایالات واشنگتن مدیریت می‌شود. فعالیت‌های تفریحی پارک شامل پیاده‌روی، پیک‌نیک و زمین‌بازی برای کودکان است. بازدیدکنندگان آزادند از کل پارک در هر دو طرف مرز واقعی دیدن کنند اما به آن‌ها هشدار داده شده است که بدون دریافت مجوز ورود از مقامات مرزبانی مربوطه، از محدودهٔ پارک به‌سمت کشور مجاور خارج نشوند. افرادی که این قانون را نقض کنند، مورد پیگرد قانونی قرار می‌گیرند. هر چند در محدودهٔ پارک دوربین‌های مراقبتی وجود ندارند، اما مأموران گشت مرزی ایالات متحدهٔ آمریکا در خودروهای پلیس، با دوچرخه و پیاده از داخل پارک و دوربین‌های متحرک در دو سر بیرون پارک از این مکان حفاظت به‌عمل می‌آورند.

در سال‌های اخیر و پس از محدودیت‌های اعمال‌شده برای ورود اتباع ایرانی به خاک آمریکا، این پارک به مکانی برای دیدار خانواده‌های ایرانی که امکان دیدار با یکدیگر را ندارند، بدل شده است.

طاق صلح نماد تاریخ طولانی صلح میان دو ملت است. به‌دلیل وجود این طاق، گذرگاه مرزی بین دو شهر سوری و بلِین به‌نام «گذرگاه مرزی طاق صلح» مشهور شده‌ است. در کانادا، این گذرگاه به‌صورت رسمی تحت‌عنوان گذرگاه «داگلاس» به‌یاد سر جیمز داگلاس، اولین فرماندار بریتیش کلمبیا نام‌گذاری شده است. این گذرگاه یکی از پرترددترین گذرگاه‌ها در مرز کانادا و آمریکا به‌شمار می‌رود.

پارک طاق صلح مکان برپایی رویدادهای بین‌المللی و اعتراضات مختلفی بوده است. «انجمن بین‌المللی طاق صلح» (IPAA) که سابقاً به‌نام انجمن سالگرد صلح کانادا و ایالات متحده شناخته می‌شد، انجمنی غیرانتفاعی است که برای حفظ میراث و بناهای یادبود بین‌المللی اختصاص داده شده است. این انجمن فعالیت‌ها و رویداد‌های پارک را میزبانی می‌کند، از جمله نمایشگاه بین‌المللی مجسمه‌سازی که آثار هنرمندان آمریکایی و کانادایی را به نمایش می‌گذارد. در سال ۱۹۵۲، خوانندهٔ آمریکایی-آفریقایی و فعال حقوق بشر پائول روبسن که طی جریان «وحشت سرخ» از سفر بین‌المللی منع شده بود، در این مکان چندین کنسرت برپا کرد. او از بالای سقف یک کامیون در خاک آمریکا برای حضار در خاک کانادا ترانه خواند.

کتابی موجود است که تاریخچهٔ طاق صلح بین‌المللی را به‌تفصیل شرح داده است. نام این کتاب «طاق صلح سام هیل: یادبود رؤیاهای گذشته» به‌قلم ریچارد کلارک (۲۰۰۵) است.

در ۹ فوریهٔ ۲۰۱۰، مشعل المپیک زمستانی ونکوور از این مکان عبور کرد.

منبع: ویکی‌پدیا

نوشته طاق صلح؛ یادبودی از صلح دیرپای کانادا و آمریکا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

Quality Program Services

برگردان: مهندس زهرا ذاکری

برنامهٔ «ایمپاور می» (empower me) به جامعهٔ ایرانیان در راستای بهینه‌سازی مصرف انرژی و کاهش هزینه‌های ناشی از مصرف منابع آن (گاز، آب و برق) یاری می‌رساند.

زهرا ذاکر به‌همراه همسرش در ماه اوتِ سال ۲۰۱۴ وارد استان بریتیش کلمبیا شد. ذاکر با توجه به نوع رشتهٔ تحصیلی و سوابق کاری، از همان بدو ورود متوجه شباهت‌ها و تفاوت‌های نوع مصرف انرژی بین محل جدید زندگی‌اش و زادگاه خود شد. این موضوع به ایشان کمک می‌کند تا دانش و تجربه خود را در پشتیبانی از مهاجران هموطنش به‌عنوان مشاور انرژی از طریق برنامهٔ توانمندسازی «ایمپاور می» به اشتراک بگذارد.

ذاکر اشاره می‌کند که بسیاری از سیستم‌های حرارتی و آبگرمکن‌ها که در ایران در منازل ویلایی استفاده می‌شوند، غالباً با آنچه در اینجا وجود دارد، از نظر عملکرد مشابهند. برای مثال، برای گرمایش منازل، آب گرم و پخت‌و‌‌پز از گاز طبیعی استفاده می‌شود ولی تفاوت عمده در نحوهٔ استفاده از آن است.

هزینهٔ مصرفِ منابع انرژی در ایران بسیار ارزان است، بنابراین برای اکثر مردم صرفه‌جویی در مصرف آن در الویت‌ قرار ندارد. عمده منابع انرژی از قبیل گاز طبیعی، آب و حتی برق بسیار ارزان‌تر از کانادا است.

زهرا ذاکر فارغ‌التحصیل مهندسی انرژی و محیط زیست از دانشگاه تهران است و در طی ۱۰ سال گذشته در زمینهٔ انرژی و محیط زیست مطالعه و فعالیت کرده است. امروز او با توجه به سوابق کاری و تحصیلی خود به‌عنوان مشاور و مدرس روش‌های بهینه‌سازی مصرف انرژی با برنامهٔ توانمندسازی «ایمپاور می» فعالیت می‌کند.

برنامهٔ توانمندسازی «ایمپاور می» برنامه‌ای آموزشی جهت حفاظت از منابع انرژی برای مهاجرین و همهٔ اقوام ساکن در استان بریتیش‌کلمبیا است. در این برنامه سعی بر این است تا روش‌های کاهش هزینه‌های انرژی و اقدامات مؤثر در جهت بهینه‌سازی مصرف انرژی توسط متخصصان مورد اعتماد جوامع مختلف و به زبان‌های گویشی آنان به‌صورت رایگان در اختیار همگان قرار گیرد. این اقدامات شما را به داشتن خانه‌هایی راحت‌تر و ایمن‌تر برای زندگی و با پرداخت هزینه‌های کمتر تشویق می‌کند.

همراه‌بودن یک مشاور و مدرس بهینه‌سازیِ مصرف انرژی به شما کمک می‌کند تا با به‌اشتراک‌گذاری پیام‌های مهم و نکات کلیدی به‌صورت کاملاً رایگان شما را در زمینهٔ حفاظت از منابع انرژی و اقدامات مؤثر در کاهش هزینه‌های ناشی از آن، رهنمون سازد. وی از به اشتراک‌گذاشتن این اطلاعات با هموطنانِ خود خوشحال است. به این نکته ارزشمند توجه فرمایید که در خصوص این‌گونه مسائل با افراد معتمد و آگاه در این زمینه مشورت نمایید.

ذاکر می‌گوید: «استفاده از برنامهٔ توانمندسازی «ایمپاور می» به من کمک می‌کند تا پیام چگونگی کاهش هزینه‌های مصرف انرژی را به مردم برسانم. و همچنین راه‌های دسترسی به تخفیف‌ها و کمک‌های مالی دولت را نیز به اطلاع هموطنانم برسانم. به‌گونه‌ای که اکثر خانواده‌ها بتوانند تا سالی ۲۰۰ دلار در این زمینه صرفه‌جویی نمایند. این امر که با کمک من، مردم بتوانند هزینه‌های مازاد قبوض انرژی خود را پس‌انداز کنند، برایم بسیار موجب افتخار است.»

ذاکر به شما خواهد گفت که راه‌های سادهٔ بسیاری برای صرفه‌جویی در منابع انرژی و کاهش هزینه‌های ناشی از مصرف آن وجود دارد. به‌عنوان مثال، تنها با کم‌کردن ۲ درجه از سیستم گرمایشی در منزل، هر خانواده می‌تواند بیش از ۱۰۰ دلار در سال در پرداخت قبوض خود صرفه‌جویی کند.

برخی از راه‌های آسان برای صرفه‌جویی در مصرف انرژی و کاهش هزینه‌های آن عبارتند از:

• نصب و استفاده از ترموستات‌های قابل برنامه‌ریزی
• مهر و موم شکاف اطراف پنجره‌ها و درها
• شستن لباس‌ها با آب سرد در هر زمان ممکن
• استفاده از سردوش‌های با جریان آب کم

شهرداری کوکئیتلام سرمایه‌گذارِ اصلی این برنامه در سال ۲۰۱۶ است.

برنامهٔ توانمندسازی «ایمپاور می» به شهرداری کوکئیتلام در به‌اشتراک‌گذاشتنِ پیام‌های مهم شهری با جوامع گوناگون، کمک می‌کند.

ذاکر می‌گوید: «از آنجاکه ساکنان، پیام‌ها را به‌زبان مادری‌شان دریافت می‌کنند، می‌توانند هرگونه سؤالی که دارند مطرح نمایند و پاسخ آن را به‌طور کامل دریافت کنند. تابستان سال جاری پیام‌هایی در مورد محدودیت استفاده از آب منتشر خواهد شد که آغاز آن در تاریخ ۱۵ ماه مه خواهد بود. همچنین راه‌های ایجاد حس اطمینان در مردم در مواجهه با حیات وحش پیرامون محوطهٔ منازل خود مطرح خواهد شد. سال گذشته در کوکئیتلام ۱٬۰۰۰ مورد رؤیت خرس گزارش شده است. در سال جاری در جهت نگهداری هرگونه مواد غذایی، حفاظت از زباله و هر چیز دیگری که می‌تواند خرس و حیات وحش را جذب کند، آموزش‌رسانی انجام خواهد شد.

برنامهٔ توانمندسازی «ایمپاور می» برنامه‌ای کاملاً رایگان است.

با ثبت‌نام در این برنامه، شما حامی منابع انرژی نامیده می‌شوید. کیت‌های صرفه‌جویی انرژی را که به ارزش ۹۰ دلار است، از مُدرّس انرژی خود دریافت خواهید کرد. این برنامه به‌زبان فارسی، به سه زبان جنوب آسیا، به سه زبان چینی، کره‌ای و انگلیسی موجود است و برنامه داریم زبان‌های بیشتری را نیز به این برنامه اضافه کنیم.

از زمان آغاز به فعالیت این برنامه، بیش از ۱٬۳۰۰ خانه در این زمینه آموزش دیده‌اند، به‌طور متوسط ۲۰۰ دلار در قبوض آب و برق سالانهٔ هر خانه ذخیره و بیش از ۷٬۵۰۰ تن CO₂ از اتمسفر حذف شده است. در واقع نزدیک به ۶ تن از تولید گازهای گلخانه‌ای توسط هر خانه کسر گردیده است.

علاوه بر شهرداری کوکئیتلام، FortisBC ،BC Hydro، بانک Kambo ، Vancity، شهرداری سوری و شهرداری ونکوور نیز حامیان مالی و کلیدی برنامهٔ توانمندسازی «ایمپاور می» هستند.

اگر شما نیز مشتاقید که به حامیان انرژی بپیوندید یا اگر در این زمینه هرگونه سؤالی دارید، با ما به شمارهٔ ۳۹۰۳-۷۸۲-۶۰۴ تماس بگیرید.

لطفاً از وب‌سایت Quality Program Services ‌بازدید فرمایید.

نوشته دعوت به مشارکت در برنامهٔ رایگان «توانمندسازی» اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.