برای چندین سال، نبود سفارت کانادا در ایران مشکلات زیادی را برای بسیاری از شهروندان کانادا با تبار ایرانی به‌وجود آورده است. این موضوعی بود که در زمان انتخابات فدرال در سال ۲۰۱۵ مورد بحث قرار گرفت و همچنین موضوعی بوده است که در طول سه سال پس از آن انتخابات، بسیاری از ساکنان منطقهٔ نورث ونکوور برای صحبت دربارهٔ آن به دفتر من آمده‌اند.

به‌رغم آنکه اغلب ایرانی-کانادایی‌ها به چالش‌های مربوط به کار با دولت فعلی ایران اذعان دارند، بسیاری از کسانی که به دیدن من آمدند، از مشکلات خانوادگی زیادِ ایجادشده به‌دلیل نبود نمایندگی دیپلماتیک بی‌واسطه در ایران، ابراز نگرانی می‌کردند؛ به‌طور مشخص، دربارهٔ مشکلات مربوط به اسپانسرشیپ خانواده‌ها و ویزاهای مسافرت.

روشن است که نبود دسترسی به خدمات کنسولی سریع و مناسب، موضوعی است که می‌تواند موجب دشورای‌های زیادی برای خانواده‌ها شود. این واقعیت که کانادا در حال حاضر نمی‌تواند خدمات کنسولی مستقیم در تهران ارائه بدهد، برای خانواده‌هایی که اقوامی در کانادا دارند، به‌معنای پیوستن به صف متقاضیان این خدمات در کشوری دیگر – اغلب آنکارا در ترکیه – برای درخواست‌های سفر و پردازش اسپانسرشیپ خانوادگی است. این موضوع موجب تنش‌های قابل توجهی شده و به زمان و هزینهٔ قابل ملاحظه‌ای نیاز دارد.

من در سال ۲۰۱۵ به تلاش برای یافتن شیوه‌هایی برای بهبود وضعیت فعلی اقدام کردم.

از زمان انتخابم فعالانه برای حل مشکلات ویزا و نمایندگی دیپلماتیک در ایران و فشار آوردن برای پیشبرد این موضوعات در وزارتخانه‌های مهاجرت و امور خارجه، کوشیده‌ام. من همچنین دربارهٔ این موضوعات با ایرانی-کانادایی‌های ساکن نورث ونکوور به بحث و گفت‌وگو نشسته‌ام.

ماه مارس سال گذشته، میزگردی را با حضور ایرانی-کانادایی‌های ساکن نورث ونکوور که خودشان مشکلاتی را با فرآیند کنونی درخواست ویزا و اسپانسرشیپ تجربه کرده بودند، برگزار کردم (گزارشی از این جلسه را در اینجا بخوانید). هدف از این گفتمان دانستن چالش‌های پیش روی این افراد و خانواده‌هایشان و رسیدن به راهکارهای بالقوه برای حل این مشکلات بود.

همهٔ حاضران در این جلسهٔ مشورتی، قبول داشتند که بازگشایی سفارت کانادا در تهران مستلزم زمان قابل ملاحظه و بهبود رفتار طرف ایرانی در راستای معیارهای پذیرفته‌شدهٔ بین‌المللی است. در عین حال چند ایدهٔ مهم در این جلسه مطرح شد.

یکی از این ایده‌ها امکان برپایی ساز و کار پردازش جایگزین در تهران بود. برای پیگیری این موضوع من با همکارانم در وزارتخانه‌های مهاجرت و امور خارجه بررسی عمیقی روی این موضوع انجام دادیم تا ببینیم آیا امکان برپایی مرکزی برای پردازش ویزا در تهران، چه از طریق شرکت‌های شخص ثالث مانند VFS.Global یا از طریق سفارت کشور دیگری، وجود دارد. ولی به‌دلیل پروتکل‌هایی که نیاز به زنجیره‌ای از تبادلات مستقیم از طریق مقامات رسمی کانادا دارد، این کار امکان‌پذیر نیست. حتی وظایف فنی‌ای مانند انگشت‌نگاری یا کارهای اداری.

ایدهٔ دیگر این بود که در نبود نمایندگی فیزیکی دیپلماتیک کانادا در تهران، ما باید روی افزایش منابع و اختصاص منابع پردازش مستقیم برای متقاضیان ایرانی به‌منظور ارتقاء ظرفیت و کاهش زمان انتظار مربوط به آن در آنکارا، تمرکز کنیم.

من به‌عنوان بخشی از مباحثات پیوسته‌ام با مقامات رسمی کانادایی، این موضوع را به بخش‌های مربوطه در دولت کانادا رساندم و از تأمین این منابع دفاع کردم.

من شخصاً از علاقهٔ مقامات رسمی در اتاوا به این موضوع، که به باور من بازتابی از درک بالای آنان دربارهٔ مشکلات وضع موجود برای بسیاری از ایرانی‌کانادایی‌هاست، خرسند شدم.

در طول سال گذشته، وزارتخانه‌های امور خارجه و مهاجرت فعالانه برای کاهش زمان رسیدگی به پرونده‌های متقاضیان ایرانی کوشیده‌اند. در زمینهٔ بهبود فرآیند و افزایش ظرفیت اقداماتی انجام شده است. در واقع از زمان میزگرد ما در نورث ونکوور و گفتمان دربارهٔ مشکلات، دولت فدرال ۱۰ پرسنل جدید رسیدگی تمام‌وقت در سفارت کانادا در آنکارا اضافه کرده و چند افسر وظیفهٔ موقت هم به این موضوع اختصاص داده است. علاوه بر این و احتمالاً از همه مهم‌تر، دولت کانادا در آنکارا منابع مشخص اختصاصی برای تمرکز بر رسیدگی به درخواست‌های ایرانیان، اختصاص داده است. این موضوع بسیار حائز اهمیت است و باید بر زمان رسیدگی و سهولت دسترسی برای متقاضیان ایرانی تأثیر بگذارد. این تصمیم تا حد زیادی نتیجهٔ مستقیم بازخوردهای ارائه‌شده از سوی ایرانیان ساکن نورث ونکوور و همچنین نورث شور به‌طور اعم است.

همهٔ ما قبول داریم که در درازمدت بازگشایی سفارت کانادا در تهران در شرایط درست، مطلوب خواهد بود. در عین حال به باور من، همهٔ ما این واقعیت را درک می‌کنیم که بازگشایی سفارت به آغاز پیروی کامل دولت ایران از معیارهای پذیرفته‌شدهٔ جهانی، نیازمند است.

بنابراین ما باید در کوتاه‌مدت و میان‌مدت به‌دنبال راه‌هایی برای سهل و آسان‌تر کردن شرایط برای ایرانی-کانادایی‌هایی باشیم که اعضای خانواده‌شان در ایران‌اند. این تصمیم دولت کانادا برای ارائهٔ منابع اختصاصی در آنکارا برای خدمات کنسولی و به‌طور ویژه برای رسیدگی به درخواست‌های ویزای ایرانیان گامی مهم برای پاسخگویی به نیاز مبرم و نگرانی‌های ایرانی-کانادایی‌های نورث ونکوور است.
این تغییرات تا حد زیادی حاصل نظرات ساکنان نورث ونکوور بوده است. من از اینکه به‌نمایندگی از موکلانم در این زمینه دفاع کرده‌ام و از پیشرفتی که تاکنون داشته‌ایم خشنودم و به تداوم تلاش فعالانه در این زمینه متعهدم.

Canada Significantly Enhancing Consular Services for Iranian Canadians
Jonathan Wilkinson, MP, North Vancouver

The lack of a Canadian Embassy in Iran has been a significant issue for many Canadian citizens of Iranian origin for several years. This was something that was discussed in North Vancouver during the 2015 federal election. It is something that many constituents have come to speak to my office about during the three years since the election.‎

While most Iranian Canadians would acknowledge some of the challenges associated with working with the current Government of Iran, many who have come to see me have been concerned by how the lack of direct Canadian diplomatic representation in Iran creates significant family issues. In particular, issues relating to family sponsorships and travel visas.‎

It is clear that lack of access to easy and adequate consular services is a matter that can cause great family hardship. The fact that Canada cannot currently offer direct consular services in Tehran means that those with families in Canada must go into a general line up in another country – most often Ankara, Turkey – to have travel requests and family sponsorships processed. This can cause major stress and require significant time and expense.‎

In 2015, I committed to working to try to find ways to improve the current situation.   ‎

Since being elected I have been actively working, pressing for progress on issues related to visas and diplomatic representation in Iran with the Departments of Immigration and Global Affairs. I have also been discussing these matters with Iranian Canadians who live in North Vancouver.‎

Last March, I convened a roundtable with Iranian Canadian residents of North Vancouver who had personally experienced difficulties with the current visa and sponsorship processes. The intent of the dialogue was to learn about – and learn from – the challenges faced by these folks and their families, and to come up with potential solutions.‎

All of those present at this consultation recognised that a formal re-opening of a Canadian Embassy in Tehran would require time and improved behaviour on the part of Iran – in line with international norms. However, several important ideas were brought forward at this meeting.‎

One idea raised at this meeting was whether there might be ways to set up alternative processing arrangements in Tehran.  In follow up, I did explore in some depth with Global Affairs and Immigration colleagues whether it would be possible to establish a Visa processing centre in Tehran – either through a private company such as VFS.Global or through another country’s embassy.  However, due to protocols which require a direct chain of communication through Canadian officials, this is not possible – even for technical tasks such as biometrics or for administrative functions.‎

Another idea was that – in the absence of physical Canadian diplomatic representation in Tehran – we should focus on enhancing processing capacity and associated wait times in Ankara by increasing resources and by dedicating specific processing resources to Iranian applicants.‎

As part of my ongoing discussions with relevant Canadian officials I brought these ideas to relevant Canadian Government departments and advocated that such dedicated resourcing be provided.   ‎

I personally was pleased by the level of engagement we experienced from officials in Ottawa on these issues – which I believe reflects an enhanced understanding of how difficult the current situation is for many Iranian Canadians.‎

Over this past year the departments of Global Affairs and Immigration have in fact been working actively to reduce processing times for Iranian applications. There have been process improvements and enhancements in capacity.   In fact, since our North Vancouver dialogue on these issues, our federal government has added 10 new full time processing positions to the Canadian Embassy in Ankara plus a number of additional temporary duty officers. Further, and perhaps most significantly, the Canadian Government has committed to dedicating specific resources in Ankara to focus on the processing of Iranian applications. This is highly significant and should have an important impact on processing times and ease of access for Iranian applicants. It is very much a direct result of the feedback that has been provided by Iranian Canadians living in North Vancouver and on the North Shore more generally.‎

In the long run we all agree that a re-opening of a Canadian Embassy in Tehran would be desirable under the right conditions. We all are however, I believe, cognizant of the fact that re-opening of an Embassy will require the Government of Iran to begin to more fully abide by reasonable international norms. ‎

In the short to medium term we must thus look to find ways to make the current situation simpler and easier for Iranian Canadians who have family members in Iran. The decision by the Government of Canada to provide dedicated resources in Ankara for consular services and, in particular, for the processing of Iranian visa applications, is an important step to address the most pressing needs and concerns of Iranian Canadians in North Vancouver.‎

These changes are very much the product of input from North Vancouver residents. I have been pleased to advocate on behalf of my constituents in this regard. I am pleased with the progress we have made to date and am committed to continuing to work actively on these matters going forward.‎ 

نوشته کانادا خدمات کنسولی خود را برای ایرانیان به‌طور چشمگیری ارتقا می‌دهد اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

به‌گزارش رسانهٔ همیاری به‌نقل از سی‌بی‌سی‌نیوز، درخواست‌نامهٔ (Petition) مربوطه با بیش از ۵٬۸۰۰ امضا توسط مجید جوهری، نمایندهٔ ریچموندهیل در استان انتاریو، حمایت شده است. وی می‌گوید این پتیشن در پیشبردِ دستور کار دولت در ارتباط با موضوع فوق نقش مثبتی خواهد داشت.

جوهری طی کنفرانسی خبری در مجلس به خبرنگاران گفت: «موضع دولت ما این است که قطع رابطهٔ کانادا با ایران، پیامدهای مثبتی برای هیچ‌کس نداشته است، نه برای کانادایی‌ها، نه برای مردم ایران، نه برای متحدان کانادا و نه برای امنیت جهانی.»

وی افزود: «عدم وجود نماینده‌های سیاسی، به مردم هر دو کشور لطمه می‌زند.»

بیژن احمدی، رئیس هیئت مدیرهٔ کنگرهٔ ایرانیان کانادا، گفت از زمانی که دولت محافظه‌کار روابط با ایران را در سال ۲۰۱۲ قطع و دیپلمات‌های ایرانی را از کانادا بیرون کرد، اتاوا قادر نبوده است مستقیماً با ایران گفت‌وگو کند.

وی گفت: «کانادا مجبور است به کشورهای دیگر، و در این مورد خاص، ایتالیا، اتکا کند تا به‌جای ما مکاتبات و گفت‌وگوها را انجام دهد. این خط مشی خوبی نیست. کانادا، برای حفاظت از منافع شهروندانش، نیاز دارد تا با مقامات ایران مستقیماً گفت‌وگو کند.» احمدی اضافه کرد: «ما از متحدانمان تنها می‌توانیم بخواهیم تا این امر را تا حدودی پیش ببرند.»

احمدی گفت، بدونِ برقراری روابط، ایرانیان کانادایی نمی‌توانند گذرنامه‌های خود را تجدید کنند و گواهی تولد و مرگ بگیرند. همچنین این بدان معناست که ایرانیان در داخل ایران جهت دیدار از بستگانشان در کانادا، نمی‌توانند ویزا بگیرند و کانادایی‌هایی که به ایران سفر می‌کنند، در صورت نیاز خدمات کنسولی ندارند.

از جوهری در ارتباط با دستگیری هما هودفر، استاد دانشگاه ایرانی-کانادایی که از ششم ژوئن در زندان به‌سر می‌برد، سؤال شد. هودفر به جرم همکاری با دشمنی که امنیت ملی را تهدید می‌کند و همچنین به جرم تبلیغ علیه دولت متهم شده است؛ اتهاماتی که خانوادهٔ او معتقدند ساختگی‌ است.

جوهری گفت: «این پروندهٔ مفتوحی است که دولت ما سخت مشغول کار بر روی آن است و ما در مورد سلامتی و ادامهٔ حبس ایشان بسیار نگران‌ایم. دولت ما همراه با متحدانش دارند روی این موضوع کار می‌کنند تا مطمئن شوند ما به‌زودی می‌توانیم موجبات آزادی ایشان را فراهم آوریم.»

طیِ کمپین‌های انتخاباتی، جاستین ترودو اعلام کرده بود که اگر او نخست وزیر شود، تجدید ارتباط با ایران را پیگیری خواهد کرد، نه برای اینکه اختلافات بین دو کشور برطرف شده است، بلکه به این دلیل که وی معتقد بود انزوای سیاسی بیهوده است.

در ماه فوریه، وزیر امور خارجه، استفان دیون با اعلام این موضوع که دولت تحریم‌های گستردهٔ خودگردان علیه ایران را اصلاح خواهد نمود تا امکان تجدید تعامل اقتصادی کنترل‌شده‌ای را فراهم آورد، از جمله برداشتنِ ممنوعیت گستردهٔ خدمات مالی، واردات و صادرات، روند ازسرگیری روابط را آغاز کرد.

تحریم‌های دیگر مرتبط با فعالیت‌های هسته‌ای و موشک‌های بالستیک همچنان برقرار است.

در ماه ژوئن، دیون گفت که گفت‌وگو میان دو کشور آغاز شده است و مسائل قدم به قدم، در سطوح رسمی و در کشوری بی‌طرف، جلو خواهد رفت.

در ایمیلی روز پنجشنبه، سخنگوی امور بین‌المللی، جاسلین سوئیت گفت: «هنوز برنامهٔ زمانی دقیقی برای ازسرگیری روابط سیاسی با ایران تعیین نشده است.»

نوشته کنفرانس خبری مجید جوهری، نمایندهٔ ایرانی-کانادایی حزب لیبرال، دربارهٔ درخواست‌نامهٔ تجدید روابط با ایران اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

کنگرهٔ ایرانیان کانادا پیش از این پیگیری‌هایی را از طریق مبادی رسمی و قانونی برای پیگیری تجدید روابط انجام داده است. هم اکنون نیز، با حمایت و همکاری سازندهٔ جناب آقای مجید جوهری نمایندهٔ محترم مجلس فدرال از منطقهٔ ریچموندهیل، درخواست‌ نامه‌ای رسمی در این زمینه خطاب به مجلس و دولت فدرال کانادا تنظیم شده که متن انگلیسی آن در وب‌سایت مجلس در دسترس عموم قرار گرفته است. طبق قوانین رسمی این درخواست‌نامه از طرف کنگرهٔ ایرانیان کانادا و با تأیید هیئت مدیرهٔ نهاد توسط بیژن احمدی، رئیس هیئت مدیره، به مجلس فدرال تقدیم شده.

برای جمع‌آوری امضا و قرائت این درخواست رسمی در مجلس کانادا نیاز به حمایت جامعهٔ بزرگ ایرانی کانادایی ست. تعداد بیشتر امضاکنندگان مسلماً صدای این درخواستِ به‌حقِ جامعهٔ ما را رساتر و تأثیرگذارتر به گوش مقامات رسمی خواهد رساند. کنگرهٔ ایرانیان کانادا از عموم ایرانیان کانادا اعم از شهروندان و افراد مقیم دعوت می‌نماید جهت حمایت از این درخواست به آدرس اینترنتی زیر در وب‌سایت مجلس فدرال کانادا مراجعه نموده و این درخواست‌نامه را امضا کنند. لازم به ذکر است که اطلاعات امضاکنندگان طبق قوانین مجلس فدرال کانادا محفوظ است و در دسترس عموم قرار نمی‌گیرد.

همچنین از شما خواهشمندیم با اشتراک گذاشتن این خبر با دوستان و اقوام خود در کانادا ما را در اطلاع‌رسانی و جمع‌آوری حمایت بیشتر از این درخواست‌نامه یاری دهید.

برای دریافت اطلاعات بیشتر و امضای درخواست‌نامه به لینک زیر در وب‌سایت کنگره مراجعه کنید:

www.iccongress.ca/irancanada

یا از طریق لینک های زیر مستقیم به وبسایت پارلمان برای امضای این درخواست (پتیشن) مراجعه کنید:

www.iccongress.ca/epetition

https://petitions.parl.gc.ca/en/Petition/Details?Petition=e-553

ترجمهٔ درخواست ارائه‌شده به  شرح زیر است. شکل کلی این درخواست‌نامه طبق اصول رسمی مجلس فدرال کانادا تنظیم شده است:

درخواست از دولت کانادا

نظر به اینکه:

– دولت پیشین کانادا، تحت نخست‌وزیری آقای استفان هارپر، در سال ۲۰۱۲ روابط دیپلماتیک با ایران را متوقف نموده، سفارت خود در تهران را تعطیل کرده و کلیه دیپلمات‌های ایرانی را از اتاوا اخراج نمود؛

–  خدمات کنسولی معمول – شامل وکالت، تعویض پاسپورت، گواهی تولد و فوت و …- از سال ۲۰۱۲ برای هزاران ایرانی کانادایی نیازمند این خدمات فراهم نبوده است؛

– عدم دسترسی به سفارت کانادا در تهران، فرایند دریافت ویزا را برای بستگان شهروندان ایرانی‌کانادایی مختل کرده و آنان مجبورند برای دریافت ویزای سفر به کانادا جهت ملاقات بستگانشان راهی کشورهای ثالث نظیر ترکیه شوند؛

– به دلیل نبود روابط دیپلماتیک، شهروندان کانادایی که به ایران مسافرت می‌کنند در وضعیتی آسیب پذیر قرار گرفته و به خدمات کنسولی در هنگام نیاز دسترسی ندارند؛

– متحدین اروپایی کانادا نظیر بریتانیا پس از توافقات بین‌المللی موسوم به برنامهٔ جامع اقدام مشترک (برجام) اقدام به تجدید روابط با ایران نموده‌اند؛

– تداوم وضعیت کنونی در روابط ایران و کانادا، مغایر با تقش تاریخی این کشور در پیشبرد صلح از طریق دیپلماسی و مشارکت سازنده است؛

– جناب آقای جاستین ترودو نخست‌وزیر محترم و نیز وزیر محترم امور خارجهٔ کانادا در موارد متعدد اعلام نموده‌اند که دولت کنونی کانادا خود را به تجدید روابط با ایران متعهد می‌داند

ما امضاکنندگان این درخواست، شهروندان و افراد مقیم کانادا، از دولت کانادا درخواست داریم که در زمینهٔ تجدید روابط با ایران و بازگشایی سفارتخانه‌ها در دو کشور اقدام عاجل به عمل آورد.

برای امضای درخواست‌نامه به لینک زیر مراجعه کنید:

www.iccongress.ca/irancanada

نوشته درخواست‌نامهٔ رسمی کنگرهٔ ایرانیان کانادا به مجلس فدرال کانادا در رابطه با تجدید رابطهٔ دیپلماتیک با ایران و بازگشایی سفارت‌های دو کشور اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

به‌گزارش رسانهٔ همیاری به‌نقل از سی‌بی‌سی، دیون رایزنی و گفت‌گوی هیئت‌های نمایندگی دو کشور در نیویورک را تأیید کرده است. او از اظهارنظر دربارهٔ کشور میزبان مذاکرات بعدی خودداری کرده ولی گفته است که مذاکرات مطابق روال عادی کشورهایی که قصد تجدید روابط دارند، گام‌به‌گام در سطح رسمی و در کشوری بی‌طرف برگزار می‌شود.

دولت محافظه‌کار استفان هارپر در سال ۲۰۱۲ تمامی روابط دیپلماتیک کانادا با ایران را قطع کرد و ایران را در فهرست کشورهای حامی تروریسم قرار داد. دیون گفت که کانادا تا زمانی که ایران به یک «دموکراسی قابل احترام» بدل نشود، برنامه‌ای برای خارج کردن ایران از این لیست ندارد. او پیش از این نیز در مجلس عوام پاسخی مشابه به نمایندهٔ محافظه‌کار داده بود.

دیون افزود حمایت ایران از بشار اسد در سوریه و گروه حزب‌اللّه لبنان، تهدید اسرائیل و همچنین سوابق حقوق بشر ایران هنوز جزو «مشکلات بزرگ» با این کشور است. 

ایتالیا از زمان قطع روابط کانادا با ایران حفاظت از منافع این کشور را در ایران برعهده داشته است. استفان دیون این شرایط را «نامعقول» توصیف کرد و گفت: «خدا را شکر که ما ایتالیایی‌ها را داریم ولی بسیار بهتر بود که کانادا می‌توانست به‌عنوان یک کشور خودش به خودش کمک کند.» او افزود: «بدون حضور در ایران چطور می‌توانیم به این منطقه کمک کنیم.» او مردم ایران را دارای حسن‌نیت دانست و حضور کشور کانادا در ایران را برای بردن دولت ایران به سمتی قابل‌قبول‌تر، لازم دانست. او گفت که متحدان کانادا نیز چنین می‌خواهند.

دیون از پیش‌بینی نوع روابط دیپلماتیک با ایران خودداری کرد ولی اعلام کرد که بازگشایی سفارت در آیندهٔ نزدیک محتمل نیست. او گفت: «می‌توانم بگویم این کار گام‌به‌گام انجام می‌گیرد و داشتن سفارت نخستین گام نیست.»

این سخنان در حالی منتشر شده است که روز پنجشنبه ۹ ژوئن (جون)، دادگاهی در تورنتو اموال غیر دیپلماتیک ایران را به قربانیان حملات تروریستی گروه‌های حماس و حزب‌الله واگذار کرد.

اوایل این هفته هم هما هودفر، استاد ایرانی-کانادایی دانشگاه ساکن مونترآل، در ایران بازداشت شد. وزیر خارجهٔ کانادا در این زمینه گفت او و نخست‌وزیر کانادا می‌خواهند هودفر را در اولین فرصت ممکن آزاد ببینند. او گفته است دولت کانادا از هیچ تلاشی برای حفاظت از او در شرایط فعلی فروگذار نخواهد کرد. او گفت نداشتن سفارت در ایران و پیگیری کار از طریق کشورهای دوست کانادا چالش‌‌برانگیز است ولی دولت به دلیل نگرانی شدید دربارهٔ وضعیت هودفر از هیچ تلاشی فروگذار نخواهد کرد.

نوشته به گفتهٔ وزیر خارجهٔ کانادا، گفت‌وگوی «رسمی» برای تجدید روابط بین ایران و کانادا آغاز شده است اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.