سعید جاوید بایگانی - رسانهٔ همیاری https://media.hamyaari.ca/tag/سعید-جاوید/ نشریه‌ای برآمده از گروه همیاری ایرانیان ونکوور Wed, 04 Jan 2023 05:29:18 +0000 fa-IR hourly 1 https://i0.wp.com/media.hamyaari.ca/wp-content/uploads/2016/03/cropped-Hamyaari-Media-Logo-copy.jpg?fit=32%2C32&ssl=1 سعید جاوید بایگانی - رسانهٔ همیاری https://media.hamyaari.ca/tag/سعید-جاوید/ 32 32 107786100 اعدامیان پائیز – شعری از سعید جاوید https://media.hamyaari.ca/2023/01/03/%d8%a7%d8%b9%d8%af%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%a7%d9%86-%d9%be%d8%a7%d8%a6%db%8c%d8%b2-%d8%b4%d8%b9%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%ac%d8%a7%d9%88%db%8c%d8%af/ https://media.hamyaari.ca/2023/01/03/%d8%a7%d8%b9%d8%af%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%a7%d9%86-%d9%be%d8%a7%d8%a6%db%8c%d8%b2-%d8%b4%d8%b9%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%ac%d8%a7%d9%88%db%8c%d8%af/#respond Wed, 04 Jan 2023 05:29:18 +0000 https://media.hamyaari.ca/?p=19751 سعید جاوید – آمریکا در عصر خستهٔ نیمهٔ پائیز، از پشت پنجره، خیره می‌شوم به آشوب برگ و باد، و مرگ برگ‌ها، که فرو می‌ریزند، یک به یک، اعدامیان بی‌فرجام، (پشت پنجره انگار دشت خاوران) و صبر می‌کنم، تا آخرین نفر، آخرین برگ، وقت می‌کُشم، و وقت می‌کُشدَم، وقت می‌کُشم، و وقت، می‌کُشدَم.

نوشته اعدامیان پائیز – شعری از سعید جاوید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

]]> سعید جاوید – آمریکا

در عصر خستهٔ نیمهٔ پائیز،

از پشت پنجره،

خیره می‌شوم به آشوب برگ و باد،

و مرگ برگ‌ها،

که فرو می‌ریزند،

یک

به

یک،

اعدامیان بی‌فرجام،

(پشت پنجره انگار دشت خاوران)

طرح از افشین سبوکی – اینستاگرام: ‎@afshinsabouki
طرح از افشین سبوکی – اینستاگرام: ‎@afshinsabouki

و صبر می‌کنم،

تا آخرین نفر،

آخرین برگ،

وقت می‌کُشم،

و وقت می‌کُشدَم،

وقت می‌کُشم،

و وقت،

می‌کُشدَم.

نوشته اعدامیان پائیز – شعری از سعید جاوید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

]]> https://media.hamyaari.ca/2023/01/03/%d8%a7%d8%b9%d8%af%d8%a7%d9%85%db%8c%d8%a7%d9%86-%d9%be%d8%a7%d8%a6%db%8c%d8%b2-%d8%b4%d8%b9%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%ac%d8%a7%d9%88%db%8c%d8%af/feed/ 0 19751 سروها، سپیدارها، صنوبرها – شعری از سعید جاوید https://media.hamyaari.ca/2020/10/04/%d8%b3%d8%b1%d9%88%d9%87%d8%a7%d8%8c-%d8%b3%d9%be%db%8c%d8%af%d8%a7%d8%b1%d9%87%d8%a7%d8%8c-%d8%b5%d9%86%d9%88%d8%a8%d8%b1%d9%87%d8%a7-%d8%b4%d8%b9%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af/ https://media.hamyaari.ca/2020/10/04/%d8%b3%d8%b1%d9%88%d9%87%d8%a7%d8%8c-%d8%b3%d9%be%db%8c%d8%af%d8%a7%d8%b1%d9%87%d8%a7%d8%8c-%d8%b5%d9%86%d9%88%d8%a8%d8%b1%d9%87%d8%a7-%d8%b4%d8%b9%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af/#respond Sun, 04 Oct 2020 20:05:27 +0000 http://media.hamyaari.ca/?p=14565 سعید جاوید – آمریکا من مردم‌ام، همان جماعت خاموش، همان مردم عوام‌الناس، می‌روم… و می‌آیم، می‌بینی‌ام… و نمی‌بینی، آن گوشه ایستاده‌ام، در حواشی همان میدان‌ها که با جراثقال‌های سازندگی‌تان، سپیدارها را، و سروها را، و صنوبرها را، بر دار می‌کنید، من در آن کنار ایستاده‌ام، می‌بینی‌ام… و نمی‌بینی، من راه می‌روم و از پیشانی‌ام جنون می‌ریزد، و قدم‌هایم سنگ‌فرش خیابان را، شخم می‌زند و تخم می‌پاشد، سروها، سپیدارها، صنوبر‌ها، می‌بینی‌ام و می‌گویی: «اَه باز این...

نوشته سروها، سپیدارها، صنوبرها – شعری از سعید جاوید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

]]> سعید جاوید – آمریکا

من مردم‌ام، همان جماعت خاموش،

همان مردم عوام‌الناس،

می‌روم… و می‌آیم،

می‌بینی‌ام… و نمی‌بینی،

آن گوشه ایستاده‌ام،

در حواشی همان میدان‌ها

که با جراثقال‌های سازندگی‌تان،

سپیدارها را،

و سروها را،

و صنوبرها را،

بر دار می‌کنید،

من در آن کنار ایستاده‌ام،

می‌بینی‌ام… و نمی‌بینی،

من راه می‌روم و از پیشانی‌ام جنون می‌ریزد،

و قدم‌هایم سنگ‌فرش خیابان را،

شخم می‌زند و تخم می‌پاشد،

سروها، سپیدارها، صنوبر‌ها،

می‌بینی‌ام و می‌گویی:

«اَه باز این جماعت،

این تودهٔ عوام‌الناس»

اما هشدار!! هشدار

یک لحظه مانده تا قتل‌عام کبوترها،

آوار می‌شوم بر سرتان، آوار

ابر می‌شوم… خون‌بار،

و ده شبانه‌روز می‌بارم،

با گلوی بریده،

خون‌بار

خون‌بار… 

هشدار، هشدار… 

اینک تبار خونخواهِ سروها،

سپیدارها… صنوبرها

نوشته سروها، سپیدارها، صنوبرها – شعری از سعید جاوید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

]]> https://media.hamyaari.ca/2020/10/04/%d8%b3%d8%b1%d9%88%d9%87%d8%a7%d8%8c-%d8%b3%d9%be%db%8c%d8%af%d8%a7%d8%b1%d9%87%d8%a7%d8%8c-%d8%b5%d9%86%d9%88%d8%a8%d8%b1%d9%87%d8%a7-%d8%b4%d8%b9%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af/feed/ 0 14565 چهل‌سالگی، شعری از سعید جاوید https://media.hamyaari.ca/2019/03/06/%da%86%d9%87%d9%84%e2%80%8c%d8%b3%d8%a7%d9%84%da%af%db%8c%d8%8c-%d8%b4%d8%b9%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%ac%d8%a7%d9%88%db%8c%d8%af/ https://media.hamyaari.ca/2019/03/06/%da%86%d9%87%d9%84%e2%80%8c%d8%b3%d8%a7%d9%84%da%af%db%8c%d8%8c-%d8%b4%d8%b9%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%ac%d8%a7%d9%88%db%8c%d8%af/#respond Wed, 06 Mar 2019 15:52:58 +0000 http://media.hamyaari.ca/?p=10692 سعید جاوید – آمریکا این شهر، این خیابان، این محله، این کوچهٔ قدیمی، چهل سال است، در بهت ناباور خویش، با یک انتظار کهنهٔ تاریخی، با دهان باز، به آسمان خیره مانده است. این خیابان، این خیابان کرخت و کشدار، ولنگ و ولنگار، این خرفت پیر، چهل سال است، با نام تازهٔ خود خو نمی‌کند. این کوچه‌های پیچاپیچ، با خانه‌های پیر بی‌حوصله، دیوارهای شکم‌داده، جوهای کهنه، با لجن‌های چهل سال پیش ازین، و مردانی که، چهل...

نوشته چهل‌سالگی، شعری از سعید جاوید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

]]> سعید جاوید – آمریکا

این شهر،

این خیابان،

این محله،

این کوچهٔ قدیمی،

چهل سال است،

در بهت ناباور خویش،

با یک انتظار کهنهٔ تاریخی،

با دهان باز،

به آسمان خیره مانده است.

این خیابان،

این خیابان کرخت و کشدار،

ولنگ و ولنگار،

این خرفت پیر،

چهل سال است،

با نام تازهٔ خود خو نمی‌کند.

این کوچه‌های پیچاپیچ،

با خانه‌های پیر بی‌حوصله،

دیوارهای شکم‌داده،

جوهای کهنه، با لجن‌های

چهل سال پیش ازین،

و مردانی که،

چهل سال است،

(از نوجوانی تا میان‌سالی)،

سر کوچه، کنار تیر برق،

بیکار،

در انتظار ایستاده‌اند،

و آسمان،

سینهٔ شفقت خود را،

باز نمی‌کند،

بر این شهر،

این خیابان،

این کوچه،

این مردان منتظر، کنار تیر برق،

و نمی‌بارد،

و نمی‌بارد…

نوشته چهل‌سالگی، شعری از سعید جاوید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

]]> https://media.hamyaari.ca/2019/03/06/%da%86%d9%87%d9%84%e2%80%8c%d8%b3%d8%a7%d9%84%da%af%db%8c%d8%8c-%d8%b4%d8%b9%d8%b1%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%ac%d8%a7%d9%88%db%8c%d8%af/feed/ 0 10692 دو شعر جدید از سعید جاوید https://media.hamyaari.ca/2018/09/19/%d8%af%d9%88-%d8%b4%d8%b9%d8%b1-%d8%ac%d8%af%db%8c%d8%af-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%ac%d8%a7%d9%88%db%8c%d8%af/ https://media.hamyaari.ca/2018/09/19/%d8%af%d9%88-%d8%b4%d8%b9%d8%b1-%d8%ac%d8%af%db%8c%d8%af-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%ac%d8%a7%d9%88%db%8c%d8%af/#respond Wed, 19 Sep 2018 15:13:58 +0000 http://media.hamyaari.ca/?p=9411 سعید جاوید – آمریکا از بس که… از بس که ابر نمی‌بارد، یعنی، از بس که اصلاً، ابر نیست که ببارد، از بس که آسمان، سفت و خشک ایستاده است، و نمی‌گذرد، از بس که خشم، در دندان‌ها، فشرده می‌شود، و نمی‌جوشد، از بس که این خیل، این جماعت خاموش، هی بغض می‌کند و نمی‌خروشد، از بس که کوچه‌های شهر، سر در گوش هم، در پیچ و تاب مرموزشان، هی سال‌های سال، پچ و پچ کرده‌اند،...

نوشته دو شعر جدید از سعید جاوید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

]]> سعید جاوید – آمریکا

از بس که…

از بس که ابر نمی‌بارد،

یعنی، از بس که

اصلاً، ابر نیست که ببارد،

از بس که آسمان، سفت و خشک ایستاده است،

و نمی‌گذرد،

از بس که خشم، در دندان‌ها، فشرده می‌شود،

و نمی‌جوشد،

از بس که این خیل،

این جماعت خاموش،

هی بغض می‌کند و نمی‌خروشد،

از بس که کوچه‌های شهر،

سر در گوش هم،

در پیچ و تاب مرموزشان،

هی سال‌های سال،

پچ و پچ کرده‌اند، و دیوارهاشان ،

از غم باد، ترک خورده است،

شهر دارد، می‌ترکد

می‌ترکد

شهر دارد، می‌ترکد.

دو شعر جدید از سعید جاوید

خواب…

شب در نهایت بی‌حوصلگی خواب می‌رود،

این خانه، این اتاق،

حتی این گل شمعدانی،

گل-شمع خویش را،

خاموش می‌کند،

و به خواب می‌رود.

اما تصویر من در آینه،

همچنان بیدار…

بی‌خواب کوردل، به من خیره می‌شود،

و زیر لب، یک وِرد کهنه را،

هی تکرار می‌کند:

«باشد که روز را تو نبینی… »

«باشد که روز را تو نبینی… »

نوشته دو شعر جدید از سعید جاوید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

]]> https://media.hamyaari.ca/2018/09/19/%d8%af%d9%88-%d8%b4%d8%b9%d8%b1-%d8%ac%d8%af%db%8c%d8%af-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%ac%d8%a7%d9%88%db%8c%d8%af/feed/ 0 9411 بهارانه‌ای از سعید جاوید https://media.hamyaari.ca/2018/03/20/%d8%af%d9%88-%d8%a8%d9%87%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d9%86%d9%87-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%ac%d8%a7%d9%88%db%8c%d8%af/ https://media.hamyaari.ca/2018/03/20/%d8%af%d9%88-%d8%a8%d9%87%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d9%86%d9%87-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%ac%d8%a7%d9%88%db%8c%d8%af/#respond Tue, 20 Mar 2018 17:20:34 +0000 http://media.hamyaari.ca/?p=8038 سعید جاوید – آمریکا بهارانه، برای زیباترین بهار آسان به باد می‌رود این روزها روزهای آخر سال بی‌محابا ، آرام و بی‌صدا این روزهای خسته و کشدارِ آخر اسفند اما ، بگذار بگذرد آنجا نگاه کن دارد بهار می‌رسد از راه زیباترین بهار امسال سال دیگری‌ست باور کنید، امسال سال دیگری‌ست امسال پنجره را باز می‌کنم امسال باز، بعد از هزار سال باغچه‌ام را بنفشه می‌کارم و باز بر خوانِ نوروزی‌ام، می‌نشانم؛ شمعدان و آینه، گل...

نوشته بهارانه‌ای از سعید جاوید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

]]> سعید جاوید – آمریکا

بهارانه، برای زیباترین بهار

آسان به باد می‌رود این روزها

روزهای آخر سال

بی‌محابا ، آرام و بی‌صدا

این روزهای خسته و کشدارِ آخر اسفند

اما ، بگذار بگذرد

آنجا نگاه کن

دارد بهار می‌رسد از راه

زیباترین بهار

امسال سال دیگری‌ست

باور کنید، امسال سال دیگری‌ست

امسال پنجره را باز می‌کنم

امسال باز، بعد از هزار سال

باغچه‌ام را بنفشه می‌کارم

و باز بر خوانِ نوروزی‌ام، می‌نشانم؛

شمعدان و آینه، گل سنبل، سیب، سبزه…

هر هفت را،

هفت‌سین و هفت‌شین و شراب را

و می‌دانم امسال،

شراب خانگی ترس محتسب خورده

فراموش می‌شود،

و باز

به روی یار بنوشیم و

بانگ نوشانوش[۱]

لولیتاخوانی در غربت

من پشت پنجره‌ام ایستاده‌ام

در خیابان غروب می‌گذرد

با بغض خاموش و مشت در جیب

می‌دانم جایی آن دورها، پشت پنجره‌ات ایستاده‌ای

نام ترا صدا می‌زنم

صدا از پنجره نمی‌گذرد

لولیتا، لولیتای غمگین من

* * *

در خیابان هیاهوست

هیاهو مرا می‌ترساند که ترا گم کنم

که تو در هیاهو گم شوی و نباشی

در آینه بمان

قاب آینه امن است

پنجره که بسته باشد، قاب آینه امن است

گم شدن در هیاهو جسارت نیست

دوست داشتن تو جسارت است

عشق تو

که همخواب گل‌های اطلسی

به ناز می‌خوابی و به ناز بیدار می‌شوی

لولیتا، لولیتای غمگین من

* * *

روز آسان نبود، روز آسان نیست

صدایت یاس سپیدی‌ست که از هجوم هیاهو می‌هراسد

و در خشونت و پرخاش می‌میرد

و دیدارهای مؤدب منفور

عفونت لزجی‌ست که می‌چسبد روی پوست

از خستگی نبود که تنت واژه واژه می‌سوخت و فرو می‌ریخت

در اتاقت باران واژه‌ها بود

تو باران بودی و می‌باریدی، می‌باریدی

و زمین و زمان دشمن من است

که ترا دور می‌کند و دور می‌کند

لولیتا، لولیتای غمگین من

____________________________

۱- «شراب خانگی ترس محتسب خورده   به روی یار بنوشیم و بانگ نوشانوش» – عالی‌جناب حافظ

نوشته بهارانه‌ای از سعید جاوید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

]]> https://media.hamyaari.ca/2018/03/20/%d8%af%d9%88-%d8%a8%d9%87%d8%a7%d8%b1%d8%a7%d9%86%d9%87-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%ac%d8%a7%d9%88%db%8c%d8%af/feed/ 0 8038 سه شعر از سعید جاوید https://media.hamyaari.ca/2017/12/13/%d8%b3%d9%87-%d8%b4%d8%b9%d8%b1-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%ac%d8%a7%d9%88%db%8c%d8%af/ https://media.hamyaari.ca/2017/12/13/%d8%b3%d9%87-%d8%b4%d8%b9%d8%b1-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%ac%d8%a7%d9%88%db%8c%d8%af/#respond Wed, 13 Dec 2017 16:49:10 +0000 http://media.hamyaari.ca/?p=7232 سعید جاوید – آمریکا ناگهان، پائیز امروز صبح، ناگهان پائیز پشت پنجره‌ام بود حادثه‌ای خاموش، در شب، گذشته بود و ما در خانه هیچ سوک-آوائی برای روز مبادا ذخیره نداشتیم اعتراف می‌کنم من از انبوه درختان خشک می‌ترسم و از این‌همه برگ‌های مردهٔ بی‌نام (ای وای – یک دشت خاوران هم کافی نیست) * * * این پائیز چندم است؟ چقدر خواب‌های من، کهنسال است؟ چند زمستان دیگر مانده؟ آه پائیز، همسفر آخرینِ من چیزی...

نوشته سه شعر از سعید جاوید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

]]> سعید جاوید – آمریکا

ناگهان، پائیز

امروز صبح، ناگهان

پائیز پشت پنجره‌ام بود

حادثه‌ای خاموش، در شب، گذشته بود

و ما در خانه

هیچ سوک-آوائی برای روز مبادا

ذخیره نداشتیم

اعتراف می‌کنم

من

از انبوه درختان خشک می‌ترسم

و از این‌همه برگ‌های مردهٔ بی‌نام

(ای وای – یک دشت خاوران هم کافی نیست)

* * *

این پائیز چندم است؟

چقدر خواب‌های من، کهنسال است؟

چند زمستان دیگر مانده؟

آه پائیز، همسفر آخرینِ من

چیزی نمانده است، به آخر این راه

آذر هنوز هم

ماه آخر پائیز است.

_____________________________________

مرگ برگ‌ها

در عصر کشدار نیمهٔ پاییز

از پشت پنجره

خیره می‌شوم به آشوب باد و برگ

و مرگ برگ‌ها

که فرو می‌ریزند

یک

به

یک

(اعدامیان بی‌فرجام)

و صبر می‌کنم

تا آخرین نفر،

آخرین برگ

وقت می‌کشم

و

وقت می‌کشدم

و

وقت می‌کشدم.

_____________________________________

اطلسِ گونه‌هایت که نیست

روزهایم آهک است و آهن داغ

(اطلسِ گونه‌هایت که نیست)

در روزهایم سرب مذاب می‌گذرد

جانوری در گلوگاهم آواز می‌خواند

(به آوایی غریب)

«مرگ میزبان من است»

با فاخرترین جامه‌ام به ضیافت می‌روم

از دیبا و عطر گل یاس

زینت کنید حجلهٔ ماتم را

با شقایق و کافور

اطلسِ گونه‌هایت که نیست

روزهایم… خاکسترست و باد

نوشته سه شعر از سعید جاوید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

]]> https://media.hamyaari.ca/2017/12/13/%d8%b3%d9%87-%d8%b4%d8%b9%d8%b1-%d8%a7%d8%b2-%d8%b3%d8%b9%db%8c%d8%af-%d8%ac%d8%a7%d9%88%db%8c%d8%af/feed/ 0 7232 نماز شام غریبان – شعری از سعید جاوید https://media.hamyaari.ca/2017/10/02/%d9%86%d9%85%d8%a7%d8%b2-%d8%b4%d8%a7%d9%85-%d8%ba%d8%b1%db%8c%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d8%b4%d8%b9%d8%b1%db%8c/ https://media.hamyaari.ca/2017/10/02/%d9%86%d9%85%d8%a7%d8%b2-%d8%b4%d8%a7%d9%85-%d8%ba%d8%b1%db%8c%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d8%b4%d8%b9%d8%b1%db%8c/#respond Mon, 02 Oct 2017 17:43:21 +0000 http://media.hamyaari.ca/?p=6569 سعید جاوید – آمریکا می‌خوانمت به خوانشی که غریبانه از مدار ماه می‌گذرد می‌خواهمت به خواهشی عجیب‌تر از عشق می خوانمت به خواهشی خونین که گلوگاه برنمی‌تابد و می‌رود به خون بنشیند و بپاشد، زِ ماه تا ماهی.می‌خوانمت، به نور به آفتاب و به ماه از منتهای حنجره‌ام آنجا که کودکی شرقی .می‌خواند، [به تلاوتی غریب] «الله نورالسماوات والارض» و عاشقان جنوبی – کف بر دهان و رعشه بر اندام – جادُوانه می‌رقصند.می‌رقصمت به دف...

نوشته نماز شام غریبان – شعری از سعید جاوید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

]]> سعید جاوید – آمریکا

می‌خوانمت

به خوانشی که غریبانه

از مدار ماه می‌گذرد

می‌خواهمت

به خواهشی عجیب‌تر از عشق

می خوانمت

به خواهشی

خونین

که گلوگاه برنمی‌تابد

و می‌رود به خون بنشیند

و بپاشد، زِ ماه تا ماهی
.
می‌خوانمت، به نور

به آفتاب و به ماه

از منتهای حنجره‌ام

آنجا که کودکی شرقی

.
می‌خواند، [به تلاوتی غریب]

«الله نورالسماوات والارض»

و عاشقان جنوبی

– کف بر دهان و رعشه بر اندام –

جادُوانه می‌رقصند
.
می‌رقصمت

به دف – دفِ صوفیان بلخ

به تق – تقِ بازارهای مست

دست‌افشان و بی‌قرار

دستی به عرش

پایی به خاک

به چرخشی که بچرخم

از زمین، تا افلاک
.
قسم به «شب» و به «ماه»

که می‌خوابمت، به خواب

که، رویا

کبوتر گریانی‌ست

شکسته‌پر

به خون نشسته

بریه گلوگاه

به غربتی که نباشی

و شام

شام غریبان

____________________________

عنوان شعر اشاره‌ای است به این بیت از حافظ:

نماز شام غریبان چو گریه آغازم  /   به مویه‌های غریبانه قصه پردازم

نوشته نماز شام غریبان – شعری از سعید جاوید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

]]> https://media.hamyaari.ca/2017/10/02/%d9%86%d9%85%d8%a7%d8%b2-%d8%b4%d8%a7%d9%85-%d8%ba%d8%b1%db%8c%d8%a8%d8%a7%d9%86-%d8%b4%d8%b9%d8%b1%db%8c/feed/ 0 6569