هرچند گروه‌های فرهنگی اجتماعی بر پایهٔ ارزش‌ها و اهداف ازپیش‌تعیین‌‌شده شکل می‌گیرند، ولی در واقع زمانی گروه‌ها جان می‌گیرند که باورمندان به آن ارزش‌ها و اهداف، وارد عمل شده و برنامه‌ها را به پیش برند. بنیاد نیکوکاری یارا که به ارزش فعالیت‌های داوطلبانهٔ نیکوکاران آگاه است و بدان ارج می‌نهد، هرازگاهی با یکی از این داوطلبان مهربان، گفت‌وگویی ترتیب می‌دهد تا به رونق بیشتر این شیوهٔ مهرورزی در زندگی بیفزاید. این‌بار میزبان هنرمندی ارجمند هستیم که حدود یک ماه است با خانواده به ونکوور آمده‌اند. 

* *‌ * *‌ *

آقای علیرضا راستین‌فر، ضمن خوشامدگویی، سپاس فراوان داریم که در گفت‌وگوی امروز ما شرکت کرده‌اید. برای آشنایی بیشتر هم‌وطنان، لطفاً معرفی کوتاهی از خودتان داشته باشید.

درود بر شما و تمامی مخاطبان محترمتان. من نوازنده، آهنگ‌ساز و مدرس ساز و آواز هستم. بیش از سی سال است که به‌صورت حرفه‌ای در عرصهٔ موسیقی ایرانی فعالیت می‌کنم. در ایران آموزشگاه موسیقی دارم اجراهای متعددی در ایران و خارج از آن داشته‌ام. چهار آلبوم جمع‌آوری کرده‌ام و پنجمی نیز در دست انتشار است. 

خوشحال می‌شویم دربارهٔ حال و هوای شما در این یک ماه اول مهاجرت بدانیم. چه حس و حالی دارید؟ شنیدیم که هنوز به‌اصطلاح عرق سفر خشک نشده، وارد فعالیت‌های اجتماعی و هنری شده‌اید. فعالیت خودتان در این فضا و محیط جدید را با کار خیر آغاز کرده و داوطلبانه به بنیاد نیکوکاری یارا و در واقع به زنانی تهیدست در ایران که امکان کارآفرینی پیدا می‌کنند، کمک می‌کنید. از خودتان در این‌باره بیشتر بشنویم.

مهاجرت تجربهٔ بسیار متفاوتی برای هرکس است، تغییر جغرافیا تأثیر بسزایی بر جسم و روان انسان می‌گذارد. باید واقعیات را پذیرفت؛ تأثیرات فضای جدید همان‌طور که می‌تواند سازنده باشد، می‌تواند مخرب نیز باشد. فعالیت در حرفهٔ اصلی هرکس در اینجا بسیار مشکل است و به‌خصوص اگر هنری نیز باشد. من در این یک ماه تلاش زیادی کرده‌ام فضا و محیط را رصد کنم؛ و با کالج‌ها، دانشگاه‌ها، مراکز فرهنگی و هنری ارتباط برقرار کنم. به‌هرحال مهاجرت تجربه‌ای تلخ و شیرین است. خوشبختانه تا اینجای مسیر بخت یار من بوده است و دوستان خوبی پیدا کرده‌ام. که از آن جمله آشنایی با بنیاد نیکوکاری یاراست.

هرچه با مهر آغاز شود، باارزش و زندگی‌ساز است. گفته‌اند سالی که نکوست از بهارش پیداست و امیدواریم در این مهاجرت همه نیکی و نکویی برایتان پیش آید. پرسش اینجاست که چرا بنیاد نیکوکاری یارا را برگزیدید؟

در مورد آشنایی با بنیاد نیکوکاری باید عرض کنم که، با مراجعه به وب‌سایت این بنیاد و آشناشدن با دست‌اندرکاران آن و نیز فضای مثبتی که در اذهان عمومی ایجاد کرده‌اند، متوجه شدم که گروهی پیگیر، صادق و درستکارند که در مسیر کمک به زنانی نیازمند در ایران که سرپرست خانواده‌اند، بسیار کوشا هستند. دیگردوستی و مهرورزی و کمک، وظیفهٔ هر انسانی‌ست و این وظیفه برای کسانی مثل من که کار هنری انجام می‌دهیم، صدچندان می‌شود. به‌هرحال من فعالیت‌هایم را با کار خیریه آغاز کرده‌ام، با کار داوطلبانه در بازارچه‌های خیریه و اجرای داوطلبانهٔ ساز و آواز در برنامهٔ ۱۴ سپتامبر بنیاد یارا ادامه می‌دهم، و امیدوارم این تلاش در جهت تلطیف فضا و ترغیب دوستان به کمک به نیازمندان، مؤثر باشد و انرژی مثبت آن به‌سمتم بازگردد.

از برنامه‌های آیندهٔ خودتان هم برای ما بگویید؟

به‌امید خدا و کمک دوستان عزیزم به رصدکردن اجتماعی‌ام ادامه خواهم داد، و به یافتن امکانات برای اجراهای موسیقی و همچنین ترتیب‌دادن کارگاه‌های حرفه‌ای در فضای عمومی و در فضاهای دانشگاهی خواهم پرداخت. تلاش خواهم کرد چون سربازی فرهنگی و با روحیه‌ای داوطلبانه، از هویت ملی و موسیقی ایرانی پاسداری کنم.

حافظ می‌فرماید:

غلامِ همتِ آن نازنینم

که کار خیر بی روی و ریا کرد

* * * * *

گزارشی از مشارکت خانوادهٔ زنده‌یاد استاد پرویز نزاکتی در کارآفرینی‌های بنیاد نیکوکاری یارا

غم بزرگ را تبدیل به کاری بزرگ کنیم.

~ توران میرهادی

چندی‌ست که در جامعهٔ ایرانیان ونکوور باب شده است که به‌هنگام ازدست‌دادن عزیزشان، از راه نیکوکاری، با اندوه بزرگشان کنار آیند.

در اطلاعیهٔ دعوت برای مراسم وداع و یادبود، به مهربانانی که مایل‌اند گل بر سر مزار یا نشست یادبود بیاورند، پیشنهاد می‌دهند که هزینهٔ خرید گل را به بنیاد نیکوکاری یارا بسپارند تا این بنیاد آن را در ایران صرف امور خیریه کند.

خانوادهٔ گرامی زنده‌یاد استاد پرویز نزاکتی نیز همچون باران، رنج جدایی از آسمان را با سبزکردن زمین جبران کردند.

دوستداران آن شادروان نیز راه نیک استاد را پی گرفتند و به‌پیشنهاد خانوادهٔ ایشان به بنیاد نیکوکاری یارا کمک کردند.

باشد که جای خالی آن استاد مهربان و هنرمند با مهرورزی به تهیدستانی پر شود که در سرزمین مادری‌مان چشم‌به‌راه کمک مایند.

* * * * *

بنیاد نیکوکاری یارا در ونکوور کمک‌های مالی نیکوکاران را جمع‌آوری کرده و در ایران برای زنانی تهیدست که جویای کار و شغل برای کسب درآمدند، در زمینه‌هایی که توانایی انجامش را دارند، کارآفرینی می‌نماید. این زنان، سرپرست فرزندانشان یا نان‌آور خانواده‌اند.

از هزاران گرهِ مانده به راه / تو بیا تا گرهی باز کنیم

چشم‌به‌راه حمایت مالی شماییم.

براساس آمار دقیق و گزارش‌های بنیاد نیکوکاری یارا که در وب‌سایت آن منتشر می‌شوند، از ابتدای سال ۲۰۲۵، بنیاد نیکوکاری یارا موفق شده است از کمک‌های مالی ایرانیان ونکوور به‌طور متوسط هر «یک روز»، «یک مورد کارآفرینی» برای زنی تهیدست در ایران انجام دهد.

برای یادآوری، کمک‌های خودتان از ده دلار به بالا را می‌توانید به ایمیل ما ای‌ترنسفر کنید. برای ای‌ترانسفرکردن گزینه‌هایی دارید که برای یک بار است یا ماهانه یا برای چند ماه. امیدواریم که گزینهٔ ترانسفرکردن برای درازمدت را انتخاب کنید:

yaaraavancouver@gmail.com

اگر مایلید از ایران و به ریال کمک کنید، لطفاً زنگ بزنید تا هماهنگ کنیم.

پی‌نوشت‌ها:

– بنیاد نیکوکاری یارا عکس و فیلم اشخاص را با اجازه و رضایت آن‌ها منتشر می‌کند.

– راه‌های آشنایی و ارتباط با بنیاد نیکوکاری یارا:

تلفن: ۶۰۴‎-۹۸۰-۴۶۷۸‎

وب‌سایت: www.yaaraa.org

ایمیل: yaaraavancouver@gmail.com

کانال تلگرام: YaaraaVancouver@

صفحۀ فیس‌بوک: Yaaraa.Vancouver

اینستاگرام: Yaaraa.Vancouver@

نوشته گفت‌وگو با علیرضا راستین‌فر، هنرمند ساکن ونکوور و از داوطلبان بنیاد نیکوکاری یارا و گزارشی از مشارکت خانوادهٔ زنده‌یاد استاد پرویز نزاکتی در کارآفرینی‌های این بنیاد اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.