عصر سه‌شنبهٔ این هفته، ۱۲ مارس ۲۰۲۴، جمعی از اعضای جامعهٔ ایرانی ساکن ونکوور به‌دعوت فین دانلی، نمایندهٔ منطقهٔ کوکئیتلام – برک ماونتِین در مجلس استان، برای دیدار با دیوید ایبی، نخست‌وزیر استان، در کتابخانهٔ مرکزی شهر کوکئیتلام گرد هم آمدند. 

در این میزگرد، افراد با پیشینه‌های حرفه‌ای گوناگون ازجمله صاحبان مشاغل آزاد، کارآفرینان، پزشک، ورزشکار، هنرمند، روزنامه‌نگار و فعالان اجتماعی و سیاسی شرکت داشتند و در فضایی صمیمانه سؤالات و دغدغه‌های خود را با نخست‌وزیر استان در میان گذاشتند.

در این نشست، که گردانندگی آن را فین دانلی بر عهده داشت، حاضرانی که نظر خود را دربارهٔ موضوعی می‌خواستند مطرح کنند یا سؤالی داشتند، به‌نوبت آن را طرح کردند. اما پیش از آن، ملودی محب، از دستیاران فین دانلی، دربارهٔ هفت‌سین و اینکه هر یک از المان‌های آن سمبل و نشانهٔ چه‌چیزی‌ست، توضیحاتی داد. شایان ذکر است هفت‌سین کوچکی که در سبد گل زیبایی جای گرفته و فضای میانی میزگرد را مزین کرده بود، هدیهٔ انجمن خیریهٔ ILCS‎ به نخست‌وزیر استان بود. 

برخی از مسائل و مشکلاتی که در این نشست مطرح شد، از این قرار بود:

• معضل ورود پول‌های آلوده به کشور به‌ویژه از طرف وابستگان به رژیم جمهوری اسلامی؛ با وجود آنکه این مسئله مربوط به دولت فدرال است، اما دولت استان می‌بایست در این زمینه کنترل بیشتری روی ورودی‌های بنادر ونکوور داشته باشد.
• مسئلهٔ ارزشیابی مدارک تحصیلی فارغ‌التحصیلان خارج از کانادا، به‌ویژه تحصیل‌کردگان در رشته‌های پزشکی علی‌رغم کمبود شدید در زمینهٔ پزشک خانواده و متخصص
• موضوع عدم احساس امنیت در شهرها به‌دلیل بالارفتن آمار تیراندازی‌ها و جرایم مرتبط با مواد مخدر
• مسئلهٔ کمبود و گرانی مسکن، و معضلات مربوط به ترافیک به‌ویژه در منطقهٔ نورث شور
• موضوع ساخت یک مرکز فرهنگی برای ایرانیان ساکن ونکوور بزرگ
• مسئلهٔ عدم کمک مالی دولت استان به ورزشکاران به‌عنوان تنها استان در کانادا که چنین کمکی را ارائه نمی‌کند. شایان ذکر است که این موضوع از طرف احمد زویداوی، بازیکن تیم ملی مردان گلبال کانادا، مطرح شد که به‌همراه مریم صالحی‌زاده، بازیکن تیم ملی زنان گلبال کانادا، در این نشست شرکت کرده بود. 
• زویداوی که مدیریت بنیاد غیرانتفاعی خانهٔ امید را نیز بر عهده دارد، از عدم تخصیص کمک مالی به این بنیاد که از سال ۲۰۱۶ به تازه‌مهاجران و پناهندگان کمک می‌کند تا در خانهٔ جدید اسکان یابند، گله‌مند بود، به‌خصوص در مقایسه با کمک‌های مالی استان در مقیاس بالا به بانک غذا.
• مسئلهٔ کمک مالی به هنرمندان از طریق اختصاص گرنت‌های ویژه از سوی شورای هنر بی‌سی

رسانهٔ همیاری نیز از این فرصت استفاده کرده و پیگیرِ مسئلهٔ اصلاح قانون «مرگ به‌دلیل قصور» در بی‌سی شد. حدود دو سال قبل زمانی‌که به‌مناسبت سومین سالگرد درگذشت زنده‌یاد امیر صدقی، در حال آماده‌سازی شمارهٔ ویژهٔ چشم‌انداز اصلاح این قانون بودیم، طی گفت‌وگوی کوتاهی که با دیوید ایبی، دادستان کل وقتِ استان، داشتیم، ایشان قول داده بود که این قانون تا پایان دورهٔ دولت فعلی اصلاح خواهد شد. در این نشست، در پاسخ به سؤال ما که هنوز اقدامی در این زمینه صورت نگرفته و آیا ایشان فکر می‌کند که تا پایان دورهٔ این دولت (که چند ماهی بیشتر به آن باقی نمانده است)، امکان محقق‌شدن چنین اقدامی هست، نخست‌وزیر استان ضمن توضیحات مختصری دربارهٔ‌ این قانون به آن دسته از حاضران در جلسه که با آن آشنایی نداشتند، گفت: «اولین موردی که موجب چنین مرگ‌هایی می‌شود، تصادفات اتومبیل است که با تغییرات انجام‌شده در سیستم، این مسئله حل شده است و حالا دیگر افراد می‌توانند غرامت دریافت کنند. مورد بعدی به‌دلیل خطاهای پزشکی‌ست، که ما باید بیشتر روی آن کار کنیم تا دستِ‌کم به خانواده‌ها توضیحاتی داده شود و بدانند چه اتفاقی افتاده است. و در حال حاضر ما داریم با بخش سلامت و بهداشت کار می‌کنیم تا این مشکل حل شود و خانواده‌هایی که عزیزانی را به‌دلیل خطای پزشکی از دست می‌دهند، بتوانند در فضایی آرام و بدون تنش و بدون قصد شکایت از پزشکان، توضیحات آن‌ها را بشوند و بدانند که چه اتفاقی برای عزیزشان افتاده است و البته همچنین روی مسئلهٔ پرداخت غرامت در این زمینه نیز باید کار شود.» وی در پایان افزود همچنان‌که می‌بینید کار بر روی اصلاح این قانون ادامه دارد ولی امکان عملی‌شدن آن تا انتخابات بعدی نیست.

متأسفانه به‌‌دلیل کمبود وقت فرصتی برای پرسش‌های تکمیلی نبود. با توجه به اینکه انجمن خانواده‌های آسیب‌دیده از این قانون باور دارند حتی در زمینهٔ تصادفات اتومبیل نیز هنوز چیزی برای افرادی که عزیزان غیرنان‌آور خانواده از دست می‌دهند، تغییر نکرده است، به‌نظر می‌رسد هنوز راهی دراز تا به‌ثمر رسیدن خواسته‌های آنان در پیش است. کوشش خواهیم کرد در شماره‌های آتی و تا پیش از زمان انتخابات استانی این موضوع را بار دیگر با تصمیم‌گیران و سیاست‌گذاران پیگیری کنیم.

پس از پایان این میزگرد، نخست وزیر استان به‌همراه فین دانلی و ریک گلومک، نمایندهٔ منطقهٔ پورت مودی – کوکئیتلام، که در این نشست شرکت داشت، به مراسم چهارشنبه‌سوری که به‌همت انجمن فرهنگی ترای-سیتیز در پارک لافارج واقع در شهر کوکئیتلام بر پا شده بود، رفتند.

در ادامه تصاویری از میزگرد یادشده و مراسم چهارشنبه‌سوری از نظرتان می‌گذرد.

در پایان، به‌همراه همکارانم در رسانهٔ همیاری، سالی نو سرشار از تندرستی، شادی و بهروزی برایتان آرزومندم. به‌امید آنکه ۱۴۰۳ سال صلح و آرامش در ایران و جهان باشد.

نوشته طرح دغدغه‌های جامعهٔ ایرانی با نخست‌وزیر بریتیش کلمبیا در آستانهٔ سال نو اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

بعدازظهر روز یکشنبه، ۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۳، مراسم اعطای مدال شهروندی نمونهٔ بریتیش کلمبیا (The British Columbia Medal of Good Citizenship) در سال ۲۰۲۲ به هفت تن از پانزده برگزیدهٔ دریافت این مدال‌ها که ساکن لوئر مِین‌لندند، در گالری هنر ونکوور (Vancouver Art Gallery) برگزار شد.

این مراسم با حضور لانا پاپهم (Lana Popham)، وزیر گردشگری، هنر، فرهنگ و ورزش، ملانی مارک (Melanie Mark)، نمایندهٔ منطقهٔ ونکوور-ماونت پلزنت در مجلس استان و عضو کابینهٔ بریتیش کلمبیا، هنری یائو (Henry Yao)، نمایندهٔ منطقهٔ ریچموند ساوث سنتر در مجلس استان و ریک گلومک (Rick Glumac)، نمایندهٔ منطقهٔ پورت مودی-کوکئیتلام در مجلس استان، و همچنین مگان لاتی (Meghan Lahti)، شهردار پورت مودی، جنیفر بلادرویک (Jennifer Blatherwick)، عضو شورای آموزش منطقهٔ آموزشی ۴۳ (کوکئیتلام) و تنی چند از سیاستمداران سطوح مختلف دولت برگزار شد.

پیش از این و در پنجم دسامبر سال گذشته، دولت بریتیش کلمبیا در بیانیه‌ای مطبوعاتی در همین زمینه اسامی پانزده بریتیش کلمبیایی برگزیده از سوی کمیتهٔ گزینش مدال شهروندی نمونهٔ بریتیش کلمبیا را اعلام کرده بود. در آن بیانیه دیوید ایبی (David Eby)، نخست‌وزیر بریتیش کلمبیا، دربارهٔ برگزیدگان گفته بود: «اعطای مدال شهروندی نمونه به این افراد باعث افتخار است. هر یک از آن‌ها مظهر سخاوت، مهربانی و فداکاری به نفع دیگران است. اقدامات آن‌ها زندگی بسیاری را تحت تأثیر قرار می‌دهد و جوامع بهتری را در سراسر بریتیش کلمبیا ایجاد می‌کند. من تک‌تک از آن‌ها را تحسین می‌کنم. آن‌ها نمونه‌ای برای همه‌اند.»

در میان برگزیدگان سال ۲۰۲۲ مدال شهروندی نمونه، نام فرهاد صوفی، کارآفرین و فعال حقوق بشر ساکن بریتیش کلمبیا، هم دیده می‌شود.

کمیتهٔ گزینش برگزیدگان دریافت این مدال، مروری داشته است بر زندگی، شخصیت، خدمات و دستاوردهای او که گزیده‌ای از آن از نظر شما می‌گذرد:

فرهاد (فِرِد) صوفی احترام جامعهٔ خود را به دست آورده است. هرجا رویدادی برگزار می‌شود، مردم برمی‌گردند، لبخند می‌زنند، می‌خندند، و با اشتیاق به او سلام و با او احوالپرسی می‌کنند – و او نیز متقابلاً با آن‌ها احوالپرسی می‌کند و به‌دلیل صمیمیت و گرمی رفتارش، با هر کسی که ملاقات می‌کند، ارتباط خوبی برقرار می‌نماید.

فِرِد شور و شوقی باورنکردنی برای جامعهٔ خود و همهٔ اعضای آن دارد. بسیاری از مردم بر اساس موقعیت، ثروت، ارتباط نزدیک به دیگران اهمیت می‌دهند – ولی فِرِد این‌طور نیست. او در ۴۵ سال گذشته داوطلب، سازمان‌دهنده و عضو فعال عفو بین‌الملل بوده است، جایی که او برای آزادی زندانیان عقیدتی و حقوق بشر برای همهٔ مردم، در حال مبارزهٔ دائمی است و این گواهی است بر تعهد او به پذیرابودن و شفقت.

فِرِد حامی ابتکارات آموزشی، چه بزرگ و چه کوچک است. او با سازمان‌هایی همکاری می‌کند که برای تازه‌واردان بورسیهٔ تحصیلی ارائه می‌کنند. او همچنین بخشی جدایی‌ناپذیر از جشن‌های هرروزه برای دانش‌آموزان محلی است. فِرِد از طریق رستوران خود به بسیاری از رویدادهای اجتماعی، آموزشی و ورزشی کمک می‌کند و کوپن‌های هدیه برای جمع‌آوری کمک‌های مالی اهدا می‌کند.

این حرکت‌های کوچک ممکن است به‌تنهایی ناچیز به نظر برسند، اما وقتی آن‌ها را کنار هم بگذاریم، به بیش از صدها مشارکت بدل خواهند شد که به ایجاد منابع و آموزش بهتر برای دانش‌آموزان و خانواده‌هایشان کمک می‌کنند.

فِرِد حامی پناه‌جویان خارج از کشوراست؛ مانند پناه‌جویانی که در کشور ترکیه مانده‌اند. هنگامی که یک مادر با سه فرزند از اوکراینِ جنگ‌زده در ژوئن ۲۰۲۲ به کانادا وارد شد، فِرِد به‌مدت شش ماه به آن‌ها مسکن رایگان و آب و برق رایگان ارائه داد.

فِرِد در سال ۱۹۹۸، به‌عنوان بخشی از سخاوت باورنکردنی‌اش، یک مجتمع اداری پنج‌طبقه را برای حمایت از مرکزی به‌منظور تأمین شرایط زندگی مستقل برای بزرگسالان دارای معلولیت که به خدمات درونِ خانه وابسته‌اند، اهدا کرد. این ساختمان ایجاد جامعه‌ای محبت‌آمیز و حامی را امکان‌پذیر کرد که توسعهٔ مهارت‌ها، اشتغال و زندگی اجتماعی غنی را با هماهنگی این مرکز فراهم می‌کرد.

ریک گلومک، نمایندهٔ منطقهٔ پورت مودی-کوکئیتلام، در سخنانی پیش از اهدای مدال شهروندی نمونه به فرهاد صوفی گفت: «باعث افتخار من است که اینجا هستم و این جایزه را به فِرِد صوفی می‌دهم. اگر بخواهم به خلاصه‌ای از همهٔ مواردی که فِرِد از خودش و منابعِ در اختیارش برای جامعه مایه گذاشته اشاره کنم، تا غروب آفتاب یا حتی فردا از این ساختمان بیرون نخواهیم رفت. چرا که مدت مدیدی است که فِرِد این‌ کارها را انجام می‌دهد. به‌همین دلیل من آن‌ها را خلاصه می‌کنم.» 

او سپس خلاصه‌ای از مواردی را که هیئت گزینش به آن‌ها پرداخته بود و در بالا به آن‌ها اشاره شد، مرور کرد و از سوابق فرهاد صوفی به‌عنوان داوطلب در سازمان عفو بین‌الملل و همچنین خدماتش به جامعه گفت. سپس لانا پاپهم مدال فرهاد صوفی را به سینهٔ او الصاق کرد.

فرهاد صوفی که نشان زن، زندگی، آزادی را بر سمت دیگر سینه‌اش الصاق کرده بود، از حضار اجازه خواست و در سخنان کوتاهی گفت: «می‌خواهم این مدال را به زنان ایران تقدیم کنم. من اصلیت ایرانی دارم. ۵۰ سال پیش به اینجا آمدم. این زنان برای به‌دست‌آوردن عدالت و برابری مبارزه کرده‌اند و واقعاً سزاوارند که این مبارزه‌شان ارج نهاده شود. من این مدال را به آنان تقدیم می کنم و امیدواریم آن‌ها هم روزی مانند زنان دیگر آزاد شوند. من خوشحالم که دو تن از زنان جامعه‌مان در عرصهٔ سیاست را در اینجا می‌بینم؛ شهردار لاتی و جنیفر بلادرویک از شورای آموزشی که امروز با ما هستند.»

مدال شهروندی نمونهٔ بریتیش کلمبیا، مدال افتخاری است که توسط دولت استان بریتیش کلمبیا در کانادا ضرب و به برگزیدگان اهدا می‌شود. این مدال از سال ۲۰۱۵ به افرادی که «به‌شیوه‌ای سخاوتمندانه، مهربانانه یا فداکارانه برای منفعت عمومی بدون انتظار پاداش عمل می‌کنند» اهدا می‌شود.

گزارش ویدیویی این مراسم را در اینجا ببینید:

نوشته فرهاد صوفی، کارآفرین، نیکوکار و فعال حقوق بشر، مدال شهروندی نمونهٔ بریتیش کلمبیا را به زنان ایرانی تقدیم کرد اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

سیما غفارزاده – پورت مودی

بعد از ظهر جمعهٔ گذشته، ۷ دسامبر ۲۰۱۸، دو تن از اعضای انجمن خیریهٔ آی‌ال‌سی (Immigrant Link Centre Society) یعنی ایگور بیِلاتس (Igor Bjelac)، عضو هیئت مدیره و ریحانه میرجانی، از اعضا و همچنین مسئول ارتباطات رسانه‌ای این انجمن، به‌همراه فرزاد غفارزاده، از داوطلبان کمک در توزیع مواد غذایی به خانواده‌ها، به دعوت ریک گلومک، نمایندهٔ استانی حوزهٔ پورت مودی – کوکئیتلام، دیداری یک‌ساعته در دفتر این نماینده داشتند. در این دیدار که تارا جلالی، دستیار فارسی‌زبان گلومک نیز حضور داشت، اهداف و برنامه‌های این انجمن خیریه مطرح و توضیح داده شد، و سپس شیوه‌های گوناگون کمک به گسترش و تسهیل خدمات این تیم در جمع‌آوری و توزیع مواد غذایی، به‌شرح زیر مورد بحث قرار گرفت:

• تاریخی که روی مواد غذایی می‌خورد و به‌مفهوم بهترین تاریخ مصرف (Best Before یا ‌‌BB) است، معمولاً با تاریخ انقضا اشتباه گرفته می‌شود و موجب سردرگمی مردم می‌شود، چرا که تاریخ مذکور به این مفهوم نیست که مادهٔ غذایی مورد نظر پس از آن دیگر قابل مصرف نیست، بلکه به‌معنای تاریخ ایده‌آل است و مادهٔ غذایی روزها پس از آن تاریخ، بنا به صلاحدید افراد، هنوز می‌تواند مصرف شود. مردم باید در این زمینه آموزش داده شوند و البته بهترین سرمایه‌گذاری در این زمینه، شروع آموزش به کودکان است.

• مقررات و آیین‌نامه‌هایی که کارخانجات تولید مواد غذایی و فروشگاه‌ها را وادار می‌کند تا مواد غذایی را نزدیک به بهترین تاریخ مصرف یا در رأس آن تاریخ دور بریزند، باید تغییر یابند و اصلاح شوند، به‌طوری‌که بالعکس کارخانجات و فروشگاه‌ها ملزم شوند که طبق قانون حق نداشته باشند مواد غذایی را دور بریزند؛ درست مانند آنچه اخیراً در کشور فرانسه انجام شده است و به‌زودی در ایتالیا به اجرا درخواهد آمد. شایان ذکر است که سالانه ۳۱ میلیادر دلار مواد غذایی تنها در کانادا دور ریخته می‌شود. به‌طور مثال، روزانه ۲۰ تن گوجه‌فرنگی فقط در بی‌سی دور ریخته می‌شود. رقم دورریز مواد غذایی در کل دنیا سالانه به عدد شگفت‌آور ۱٫۲ تریلیون دلار می‌رسد.
• میزان آلودگی محیط زیست ناشی از گاز متان تولیدشده به‌دلیل دفن مواد غذایی نیز رقم بسیار بالا و قابل تأملی است. اگر این میزان آلودگی را در مقیاس کشورهای آلوده‌کنندهٔ محیط زیست در نظر بگیریم، دور ریختن و دفن مواد غذایی در مرتبهٔ سومین کشور آلوده‌کنندهٔ محیط زیست در جهان می‌ایستد.
• طبق مطالعات انجام‌شده، ۴۰٪ محصولات میوه و سبزیجات در آمریکای شمالی هرگز به فروشگاه‌ها نمی‌رسند، چرا که آن‌ها شکل ناقصی دارند و کامل و بی‌عیب نیستند!

ریک گلومک در ادامهٔ صحبت با نمایندگان این انجمن خیریه، اظهار کرد که مایل است کمک کند تا این انجمن بتواند از فروشگاه‌های واقع در حوزهٔ نمایندگی او نیز مواد غذایی بگیرد. در حال حاضر، با توجه به اینکه قانون خاصی در این زمینه وجود ندارد، تنها مدیریت ۹ فروشگاه که اغلب آن‌ها نیز در ترای-سیتی و اطراف این منطقه واقع‌اند، با تماس‌ها و برگزاری جلسات مکرر این انجمن قانع شده‌اند تا مواد غذایی نزدیک به تاریخ مصرف (Best Before) را به‌جای دورریختن، در اختیار داوطلبان این انجمن قرار دهند تا در میان خانواده‌های کم‌درآمد توزیع شود.

ریک گلومک اظهار تمایل کرد که با وزیر کشاورزی استان صحبت کند تا زمینه‌های ارائهٔ لایحه و تصویب قانون برای جلوگیری از دورریختن مواد غذاییِ همچنان قابل مصرف، مهیا شود. وی همچنین گفت می‌تواند کمک کند که این انجمن خیریه با سازمان‌های غیرانتفاعی دیگری همچون share مرتبط شوند تا توزیع مواد غذایی به‌شکل هر چه سریع‌تر و کانالیزه‌تری به انجام برسد.

در پایان، گلومک پیشنهاد کرد الان که به زمان تعطیلات کریسمس و سال نو میلای نزدیک می‌شویم، بهترین زمان است که این انجمن خیریه کمپینی برای کمک مالی ایجاد کند، چرا که فعالان این انجمن هنوز هیچ منبع مالی‌ای ندارند، به‌طوری‌که داوطلبان حتی هزینهٔ سوخت اتومبیل‌هایشان را از جیب خود پرداخت می‌کنند.

ایگور بیِلاتس، از اعضای بنیان‌گذار این انجمن، پس از این دیدار کمپینی در وب‌سایت GoFundMe ساخته است که علاقه‌مندان به کمک به این خیریه می‌توانند از طریق این لینک به آن دسترسی داشته باشند.

شایان ذکر است که رسانهٔ همیاری در شمارهٔ ۵۸ خود گفت‌وگویی با اعضای هیئت مدیرهٔ این انجمن خیریه انجام داده بود که توجه علاقه‌مندانی را که قبلاً آن را نخوانده‌اند، به مطالعه‌اش جلب می‌کنیم.

نوشته به‌دنبالِ تصویب قانونی برای جلوگیری از دورریختن مواد غذاییِ همچنان قابل مصرف اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

روز ۲ ژوئن ۲۰۱۸ با دعوت ریک گلومک، از اهالی مناطق انمور، بلکارا، کوکئیتلام و پورت مودی، جلسه‌ای برای بررسی وضعیت آیندهٔ بیمارستان ایگل ریج برگزار شد.

در این این جلسه به‌دنبال احتمال فروش بخشی از زمین بیمارستان برای ساخت واحدهای مسکونی و نگرانی اهالی منطقه با حضور تنی چند از ساکنان منطقه و نیز طرف‌های ذی‌نفع برای بررسی ابعاد و تأثیر چنین تصمیمی برگزار شد. البته برای کسانی که نمی‌توانستند در این جلسه حضور یابند، امکان ارسال نظراتشان با ایمیل هم وجود داشت.

ریک گلومک ابتدا اطلاعاتی دربارهٔ تازه‌ترین برنامه‌هایی که توسط دولت در حوزهٔ بهداشت و درمان در استان انجام شده ارائه کرد و سپس ادامهٔ گفت‌وگو را به حضار سپرد.

بحث های انجام‌شده پیرامون مسائل زیر بود:

• با توجه به رشد جمعیت منطقهٔ ترای‌-سیتیز به‌ویژه پروژه‌های ساخت‌وساز در برک مانتین و انمور، نیاز به تدوین برنامه‌ای درازمدت برای پاسخگویی به نیازهای ساکنان منطقه وجود دارد.
• تأثیر سرمایهٔ حاصل از واگذاری زمین عمومی برای انجام پروژه‌های منطقه‌ای دیگر و در عین حال تمایل به حفظ زمین برای استفاده‌های عمومی دیگر مانند توسعهٔ خدمات بهداشتی و درمانی
• تمایل برای خدمات بهداشتی و درمانی بیشتر در منطقه
• تمایل برای خدمات بیشتر برای مراقبت از سالمندان

• نگرانی دربارهٔ ظرفیت پارکینگ و هزینهٔ پارکینگ موجود و در عین حال انتقاد از توسعهٔ پارکینگ‌های هم‌سطح
• نگرانی‌هایی دربارهٔ کاهش آتی خدمات توان‌بخشی بخش قلب و سکته (انتقال به مراکز کوئینز پارک و نیو وست‌مینستر) به‌دلیل توسعهٔ بخش اورژانس بیمارستان ایگل ریج
• چالش‌های تجربه‌شده در زمان دریافت خدمات در خارج از منطقهٔ محل سکونت مانند فرستاده‌شدن به کلینیک‌های واقع در میپل ریج و نیو وست‌مینستر
• نبود داروخانهٔ ۲۴ ساعته در بخش اورژانس بیمارستان
• تمایل به خدمات درمانی متمرکز برای ارائهٔ مراقبت‌های پیشگیرانه در تأسیسات مرکزی محلی

به‌جز این موارد از فروش زمین به‌دلیل آنکه توسط اهالی منطقه برای ساخت بیمارستان در اختیار قرار داده شده است و عواید فروش آن مستقیماً به مردم منطقه باز نخواهد گشت، انتقاد شد. چرا که فروش زمین و صرف عواید آن در پروژه‌هایی خارج از محل منطقه موجب تضاد منافع خواهد شد و ارزش مد نظر ساکنان را تأمین نخواهد کرد.

نظراتی دربارهٔ نیاز به توسعهٔ بخش‌های مختلف بیمارستان برای پاسخگویی به نیاز ساکنان منطقه ارائه شد.

ساکنان منطقه که در این خصوص نظری دارند می‌توانند با دفتر ریک گلومک، نمایندهٔ منطقهٔ پورت مودی-کوکئیتلام در مجلس قانونگذاری استان بریتیش کلمبیا تماس بگیرند:

Rick Glumac’s Community Office:‎

2708 St. Johns Street

Port Moody, BC V3H 2B7

P: 604-936-8709

Rick.Glumac.MLA@leg.bc.ca

همچنین برای راحتی جامعهٔ فارسی‌زبان منطقه، دستیار فارسی‌زبان ایشان، تارا جلالی، نیز می‌تواند به انتقال بهتر نظرات آنان کمک کند.

نوشته آیندهٔ توسعهٔ بیمارستان ایگل ریج پورت مودی اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

رسانهٔ همیاری – ویکتوریا

اندکی پس از انتصاب امیر باجه‌کیان، به‌عنوان یکی از اعضای شورای مشورتی چندفرهنگی استان بریتیش کلمبیا، شاهد پیگیری وعدهٔ افزودن زبان فارسی به برنامهٔ آموزشی مدارس استان بودیم که گزارش‌هایی در این خصوص را در شماره‌های پیشین مجله خوانده‌اید. ولی فعالیت‌های ایشان به همین ختم نشد. بخش مهمی از فعالیت‌های امیر باجه‌کیان به آشناکردن جامعهٔ ایرانی مقیم بریتیش کلمبیا با نهادهای تصمیم‌گیری و سیاست‌گذاری و در عین حال آشناکردن متقابل این نهادها و تصمیم‌گیران استان از جمله هیئت دولت و نمایندگان مجلس استان با ظرفیت‌های علمی و توانمندی‌های فنی این جامعه بوده است. ایشان به‌عنوان بخشی از این فعالیت‌ها و پس از ماه‌ها پیگیری و هماهنگی، برنامه‌ای برای دیدار گروهی از دانش‌آموختگان و متخصصان رشته‌های فنی به‌همراه چند فعال اجتماعی جامعهٔ ایرانی بریتیش کلمبیا، با تنی چند از وزرا و نمایندگان مجلس استان تدارک دیدند.

سرانجام روز چهارشنبه ۱۶ مهٔ ۲۰۱۸، این تلاش‌ها به بار نشست و گروهی ۳۵ نفره متشکل از دانش‌آموختگان ایرانی یا ایرانی‌تبار رشته‌های فنی و تنی چند از فعالان اجتماعی، برای دیدار از مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیا به ویکتوریا رفتند.

این دیدار با خیر مقدم توسط آپولو چانگ به گروه در مقابل پلکان مجلس آغاز شد و سپس با تور بازدید از مجلس قانونگذاری استان ادامه یافت. شرکت‌کنندگان پس از حضور در تالار افتخارات مجلس و دیدار از بخش‌های مختلف به بخش مستمعان در طبقهٔ فوقانی صحن علنی مجلس رفتند و شاهد بحث‌های داغ نمایندگان مجلس قانونگذاری با یکدیگر بودند.

پس از استقرار هیئت دانش‌آموختگان ایرانی، مجلس برای دقایقی کار عادی خود را قطع کرد و با معرفی این هیئت و خواندن نام تک‌تک اعضای این هیئت توسط ریک گلومک نمایندهٔ منطقهٔ پورت مودی – کوکئیتلم و بوئن ما، نمانیدهٔ منطقهٔ نورث ونکوور – لانزدیل به آنان خوشامد گفته شد.

با پایان یافتن این بخش از برنامه، هیئت ایرانی از کتابخانهٔ مجلس دیدن کرد و پذیرایی مختصری از حضار صورت گرفت. سپس آن کانگ، نمایندهٔ منطقهٔ برنابی – دییِر لیک، به جمع ملحق شد و ضمن خوشامدگویی، از حضور آنان در مجلس قدردانی کرد و از اینکه هیئتی متشکل از تعداد پرشماری از دانش‌آموختگان جامعهٔ ایرانی با تعداد قابل‌ توجهی از بانوان در این دیدار حضور دارند، ابراز خرسندی کرد.

در خلال صحبت‌های او یکی دو نمایندهٔ پارلمان از جمله سام سولیوان که به‌طور اتفاقی از کنار سالن پذیرایی از هیئت دانش‌آموختگان فنی می‌گذشتند، به‌جمع ملحق شدند و دقایقی را با حضار گذراندند. سام سولیوان، شهردار پیشین ونکوور و نمایندهٔ مجلس استان عضو حزب بی‌سی لیبرال هم چند کلمه‌ای با شرکت‌کنندگان در این برنامه صحبت کرد. وی ابتدا به فارسی سلام و احوالپرسی کرد و سپس گفت که در منطقهٔ او، ونکوور–فالس کریک، ایرانی‌های بسیاری ساکن‌اند که وی با برخی از آن‌ها دوست و آشناست.

سپس بروس رالستون، نمایندهٔ منطقهٔ سوری – والی و وزیر مشاغل، بازرگانی و فناوری به جمع ملحق شد و پس از خوشامدگویی به حضار، دربارهٔ برنامه‌های حمایتی دولت استانی برای حمایت از نوآوری در این استان و فعالیت‌های شورای نوآوری بریتیش کلمبیا (BC Innovation Council)، سخن گفت. در خلال صحبت‌های او چند وزیر مناطق ایرانی‌نشین ونکوور بزرگ، از جمله ریک گلومک، نمایندهٔ منطقهٔ پورت مودی – کوکئیتلم و دبیر پارلمانی فناوری در مجلس، سلینا رابینسون، نمایندهٔ منطقهٔ کوکئیتلم – ملاردویل و وزیر مسکن و امور شهری و همچنین بوئن ما، نمایندهٔ منطقهٔ نورث ونکوور – لانزدیل و دبیر پارلمانی امور ترنس‌لینک، به جمع ملحق شدند و هر یک به حضار خوشامد گفتند. گفتنی است که بوئن ما، بخش اول معرفی خود و خوشامدگویی‌اش به حضار را به زبان فارسی آغاز کرد.

پس از پایان صحبت‌های نمایندگان نوبت به پرسش‌های حضار رسید. اولین سؤال را رومینا محبوب، به نمایندگی از طرف تعدادی از جوانان کارآفرین، از بروس رالستون پرسید:

«شرکت‌های نوپا (استارت‌آپ‌ها) با وضعیت دشواری رو به‌رو هستند: امکان و هزینهٔ استخدام متخصصان در بی‌سی با برون‌سپاری حتی قابل مقایسه هم نیست.

تنها راه حل در حال حاضر استخدام دانشجویان کارآموز و تازه فارغ‌التحصیلان با سوبسید دولتی است. این راه‌حل خوبی نیست، چون این دانشجویان تجربهٔ چندانی ندارند و با این‌حال حقوق آن‌ها به‌میزان قابل توجهی از کارمندانِ خارج از کانادا بیشتر است. ما ترجیح می‌دهیم در بی‌سی اشتغال ایجاد کنیم و در این ارتباط با دولت هم‌سوئیم، هرچند، امکان مالیِ انجام چنین کاری را نداریم.

آیا دولت راه‌حلی برای این مسئله دارد؟ آیا برای استخدامِ تازه مهاجرانی که اغلب نیروی کار متخصص باتجربه‌اند و برای یافتن اولین کارشان در بی‌سی با دشواری روبه‌رو هستند، امکان حمایت از طرف دولت وجود دارد؟»

بروس رالستون در پاسخ گفت:

«این سؤال مهمی است و مسئله‌ای که لازم است به آن پرداخته شود.

دولت بایستی پروسهٔ پذیرش مهارت‌های فنی و تأیید مدارک تازه‌مهاجران را بهبود بخشد. این موضوعی است که باید با وزیر مهاجرت و شهروندی مطرح شود.

مقایسه با نرخ‌های برون‌سپاری جهانی واقع‌بینانه نیست.»

سپس فرشته ذاکری از بروس رالستون پرسید: «با توجه به اینکه دولت کانادا درنظر دارد تا سال ۲۰۵۰ منابع انرژی سبز را جایگزین منابع انرژی موجود نماید، اقدامات دولت استانی در این خصوص چه خواهد بود؟ اگر دولت استانی در نظر دارد این تصمیم فدرال را حمایت کند پس چرا در ۲–۳ سال اخیر بودجه‌های اختصاص داده شده به مشاغل مربوط به مدیریت انرژی و توسعهٔ پایدار در استان بریتیش کلمبیا کاهش یافته است؟ آیا دولت استانی در نظر دارد که تغییراتی در این کاهش اعمال‌شده ایجاد نماید؟»

بروس رالستون در پاسخ گفت: «بله، دولت استانی قطعاً از تصمیات محیط زیستی و مدیریت انرژی در راستای استفاده از انرژی‌های سبز حمایت کرده و اقدامات لازم را انجام خواهد داد، ولی من در خصوص این مورد خاص اطلاعی ندارم و تعجب می‌کنم که چطور این کاهش ایجاد شده است.»

ریک گلومک، نمایندهٔ منطقهٔ پورت مودی – کوکئیتلم، در ادامه گفت: «با توجه به اینکه دولت قبلی اقدامات جدی در زمینهٔ انرژی و محیط زیست انجام نداده و مایل به سرمایه‌گذاری در این زمینه نیز نبوده است، به‌همین دلیل این کاهش به‌وجود آمده بود، ولی دولت NDP سرمایه‌گذاری‌های جدی در این بخش انجام داده است و شما به‌زودی شاهد تغییرات جدید در این زمینه خواهید بود.»

پس از آن سجاد صیفیان از دیگر حاضران در این دیدار پرسید: «با آمدن غول‌های فناوری مانند آمازون، علی‌‌بابا و احتمالاً فیس‌بوک به ونکوور و تغییرات ناشی از این حضور و تأثیرات آن بر کسب‌وکارهای کوچک، به‌ویژه شرکت‌های کوچک‌تر فناوری، آیا دولت هیچ برنامه‌ای برای پشتیبانی از کسب‌وکارهای کوچک دارد؟ یا منابعی در اختیارشان قرار می‌دهد که بتوانند خودشان را پایدار نگه دارند؟»

بروس رالستون پاسخ داد: «آمازون شغل ایجاد می‌کند و چند سالی طول می‌کشد تا دفترش ساخته شود. علی‌بابا هم دفتری برای فروش از آمریکای شمالی به چین باز می‌کند. در عین حال ما منابعی مانند برنامهٔ BC Innovation و برنامهٔ  کمک به تحقیقات صنعتی (IRAP) داریم. ما همچنین کار گروهی برای کار بر روی این موضوع داریم، چرا که کسب‌وکارهای کوچک در اقتصاد بریتیش کلمبیا نقشی اساسی دارند.»

در ادامه فرهاد صوفی، فعال اجتماعی و از حاضران در این جلسه، در واکنش به تعجب رالستون برای حضور چنان گروه بزرگی از متخصصان جوان ایرانی در مجلس قانونگذاری بی‌سی، گفت که تعداد جوانان حاضر در آنجا نمونهٔ کوچکی از چنین جمعیتی‌ست، چرا که او می‌تواند به‌راحتی ۲۰ برابر آن جمعیت را از میان جوانان ایرانی گرد هم آورد تا در دیدارهای مشابه شرکت کنند، اما آنچه اهمیت دارد، آن است که این جوانان چگونه می‌توانند به‌عنوان مشاور در دولت منصوب شوند. رالستون در پاسخ گفت که آن‌ها باید هر چه بیشتر سعی کنند تا در فعالیت‌های گوناگون اجتماعی و سیاسی دیده و شناخته شوند تا امکان منصوب شدن به‌عنوان مشاور در پست‌های دولتی را نیز پیدا کنند.

سپس هری بِینز، نمایندهٔ منطقهٔ سوری – نیوتن و وزیر کار، با اشاره به پیشینهٔ خود و اینکه چگونه سال‌ها قبل، زمانی که به کانادا آمده بود، به‌عنوان یک مهاجر حق رأی نداشت، و پس از سال‌ها کار داوطلبانه در اموری که به آن‌ها عشق و علاقه داشته و برایشان کار و فعالیت کرده است، حالا توانسته در جایی بایستد که شاید باورش چندان ساده نباشد. او که از سال ۲۰۰۵ نمایندهٔ استانی برای منطقهٔ سوری – نیوتن بوده است، با اشاره به اینکه تصاحب کرسی در مجلس توسط مهاجران، خود دلیلی‌ست بر آنکه امروزه شاهد تغییرات در قوانین در جهت بهبود آن هستیم، و اینکه چگونه او به‌عنوان یک مهاجر، امروز به پست وزارت منصوب شده است، خطاب به جوانان متخصص ایرانی گفت که تلاش کنند موضوعات مورد علاقهٔ خود را بیابند و با تمرکز روی آن و کار داوطلبانه در جامعه، به‌تدریج به سطوح مختلف نهادهای غیرانتفاعی و دولتی راه بیابند و نهایتاً با قرارگیری در جایگاه‌هایی مانند عضو شورای شهر، نمایندهٔ استانی، نمایندهٔ پارلمان و… بتوانند با دخالت در سیاست‌گزاری‌های دولت در تصمیم‌گیری برای جامعهٔ خود تأثیرگذار باشند.

در پایان این دیدار نمایندگان مجلس با قدردانی از حضور این جمع متخصص ابراز امیدواری کردند که دیدارهای آحاد مختلف جامعهٔ ایرانیان بریتیش کلمبیا و آشنایی آن‌ها با نهاد قانونگذاری استان تداوم یابد.

نوشته جوانان متخصص ایرانی در مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

سیما غفارزاده – ونکوور

شنبهٔ گذشته، ۲۹ آوریل ۲۰۱۷، جلسهٔ پرسش و پاسخی با حضور مجموع ۱۱ کاندیدا از سه حزب بی‌سی گرین (سبز)، بی‌سی لیبرال و بی‌سی ان‌دی‌پی از حوزه‌های کوکئیتلام–برک‌مانتین، کوکئیتلام–ملاردویل، پورت‌ مودی–کوکئیتلام و پورت کوکئیتلام به دعوت کانون همکاری‌های اجتماعی ایرانیان (Civic IC)، در کتابخانهٔ مرکزی شهر کوکئیتلام برگزار شد.

در این جلسه از حزب سبز بی‌سی، اییَن ساتر (Ian Soutar) از حوزهٔ کوکئیتلام–برک‌مانتین، نیکُلا اسپرلینگ (Nicola Spurling) از حوزهٔ کوکئیتلام–ملاردویل و جیسن هنلی (Jason Hanley) از حوزهٔ پورت کوکئیتلام شرکت داشتند ولی دان بارثل (Don Barthel) از حوزهٔ پورت‌ مودی–کوکئیتلام غایب بود. از حزب بی‌سی لیبرال، جُون آیزکْز (Joan Isaacs) از حوزهٔ کوکئیتلام–برک‌مانتین، استیو کیم (Steve Kim) از حوزهٔ کوکئیتلام–ملاردویل، لیندا ریمر (Linda Reimer) از حوزهٔ پورت‌ مودی–کوکئیتلام، سوزان چمبرز (Susan Chambers) از حوزهٔ پورت کوکئیتلام شرکت داشتند. و نهایتاً از حزب دموکرات نوین بی‌سی، جودی ویکنز (Jodie Wickens) از حوزهٔ کوکئیتلام–برک‌مانتین، سلینا رابینسون (Selina Robinson) از حوزهٔ کوکئیتلام–ملاردویل، ریک گلومک (Rick Glumac) از حوزهٔ پورت‌ مودی–کوکئیتلام و مایک فارنْوُرث (Mike Farnworth) از حوزهٔ پورت کوکئیتلام شرکت داشتند. پنل جلسه متشکل از سه نفر، ماندانا ملک، علی طوطیان و اردلان حمیدی بود و اجرای برنامه را نیز الناز بُندار به‌عهده داشت.

پس از آنکه کاندیداها هر یک به کوتاهی خود را معرفی کردند، در نیمهٔ اول برنامه سؤالاتی عمومی در زمینهٔ ارزیابی و تأیید مدارک تحصیلی مهاجران متخصص، مالیات و برنامهٔ اقتصادی، تعیین دستمزد حداقل و تأثیر آن روی کسب‌وکارهای کوچک و کمبود خانه‌های استیجاری مطرح شد که کاندیداهای هر سه حزب به این سؤالات پاسخ دادند. از آنجا که در شمارهٔ قبل جلسهٔ پرسش و پاسخ کاندیداها در نورث شور به‌طور مشروح گزارش داده شد و سؤالات عمومی مذکور در آن جلسه نیز طرح و پاسخ داده شده بود که با توجه به پلتفرم احزاب، این سؤالات در جلسهٔ کوکئیتلام نیز پاسخ‌هایی مشابه داشت، به این بخش از پرسش و پاسخ‌ها نمی‌پردازیم.

پس از تنفس و در نیمهٔ دوم، سؤالات شرکت‌کنندگان در جلسه، که بعضاً به‌دلیل تشابه و نزدیکی سؤالات با هم ترکیب شده بودند، مطرح شد. با توجه به خاص‌تر بودنِ این سؤالات، اما در عین حال محدودیت جا به‌دلیل حجم زیاد مطالب مربوط به انتخابات در این شماره – که آخرین شمارهٔ پیش از انتخابات است، سعی کرده‌ایم مختصراً این بخش از جلسه را پوشش بدهیم.

سؤال اول: «برنامهٔ شما برای آوردن منابع مالی تحصیلات، آموزش و خدمات به سطحی قابل قبول و پایدار، خصوصاً در ترای-سیتیز، چیست؟»

لیندا ریمر به‌نمایندگی از طرف حزب بی‌سی لیبرال پاسخ داد: «از نظر من مسئلهٔ آموزش بسیار بنیادی و مهم است. ما ۷۵۰ میلیون دلار منابع مالی در طیِ سه سال آینده برای آن در نظر گرفته‌ایم. و یکی از قول‌های ما در برنامهٔ انتخاباتی‌مان مرور و تجدید نظر روی این موضوع و فرمول‌های آن بوده است.» وی سپس ضمن برشمردن تعدادی از پروژه‌های ساختمان مدارسی که در دست طرح و اجرا یا بازسازی‌ است و مدرسهٔ متوسطه‌ای که اخیراً خود در منطقهٔ ترا-سیتیز افتتاح کرده است، ادامه داد: «و دولت ما همچنان آموزش و پرورش را در الویت قرار خواهد داد.»

جودی ویکنز به‌نمایندگی از طرف حزب بی‌سی ان‌دی‌پی پاسخ داد: «آموزش و پروش ما تحت مدیریت دولت کریستی کلارک، از نظر تأمین منابع مالی به‌ازای هر فرد، از بهترین در سطح کشور به یکی مانده به بدترین سقوط کرده است. و منطقهٔ آموزشی ۴۳ (که ما باشیم)، یکی مانده به بدترین در سطح استان است. بنابراین می‌توانیم نتیجه بگیریم که وضعیت دانش‌آموزان در کوکئیتلام به‌لحاظ منابع مالی یکی از بدترین‌هاست در کل کشور و من فکر می‌کنم این اساساً اشتباه است. وقتی به سهم منابع مالی مدارس از بودجهٔ کل استان نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که هر سال همین‌طور کاهش یافته است و این به‌سادگی به‌معنای آن است که آموزش و پرورش برای این دولت الویت نیست. از زمان به‌قدرت رسیدن کریستی کلارک، مجموعاً ۲۵۰ مدرسه تعطیل شده است. شورای مشورتی والدین (PAC) برای آن است که والدین در ادارهٔ مدارس نقش داشته باشند و مدافع حقوق فرزندانشان باشند، اما الان می‌بینیم که پَک‌ها پول جمع می‌کند تا ابتدایی‌ترین لوازم توی کلاس‌ها خریداری شود. بچه‌های ما لایق بهتر از این‌اند. دولت ان‌دی‌پی این را تغییر خواهد داد و مجدداً آموزش و پرورش را در الویت قرار خواهد داد.»

سلینا رابینسون افزود: «و البته اگر می‌بینید که بی‌سی لیبرال الان برای آموزش و پرورش بودجه تعیین کرده است، برای آن است که دادگاه عالی کانادا به ایشان دستور داده است که باید این کار را بکند. پانزده سال تمام کریستی کلارک پول‌های کلان صرف وکلا کرده است ولی به این مهم نپرداخته است، اما به‌محض صدور رأی دادگاه، در عرض ۲۰ دقیقه نگاه آن‌ها به موضوع عوض شده و به فکر تأمین منبع مالی برای آموزش و پرورش افتاده‌اند.»

نیکلا اسپرلینگ به‌نمایندگی از طرف حزب بی‌سی گرین پاسخ داد: «آموزش و پرورش تحت حاکمیت دولت بی‌سی لیبرال همواره از نظر تأمین منابع مالی در مضیقه بوده است. آنچه حزب سبز در صورت روی‌کارآمدن خواهد کرد این است که، ما برای بچه‌های زیر سه سال مهدکودک رایگان و برای بچه‌های سه تا پنج سال پیش‌دبستانی رایگان در نظر خواهیم گرفت. ما روی آموزش مراقبت از کودکان و تربیت مربی مهد کودک سرمایه‌گذاری کلانی خواهیم کرد؛ با شروع از ۴۹۵ میلیون دلار تا ۱٫۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۱. ما منابع مالی مدارس را افزایش خواهیم داد، با شروع از ۲۲۰ میلیون دلار تا ۴٫۶ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۱. ما طی سه سال ۱۴۰ میلیون دلار به تربیت معلم‌ اختصاص خواهیم داد… و نهایتاً ما با مدیریت مناطق شهری مانند همین‌جا، کوکئیتلام، در ارتباط خواهم بود تا اطمینان یابیم که این منابع مالی به‌طور صحیح به جایی که باید اختصاص یافته و صرف شود.»

جیسن هنلی در پاسخ به یکی از حضار در جلسه که پرسید، شما چگونه و چطور اعداد خوانده‌شده را تأمین خواهید کرد، گفت: «شما می‌توانید برنامهٔ انتخاباتی ۹۷ صفحه‌ای ما را از وب‌سایتمان دانلود کنید و بخوانید. ریز تمام این‌ها آنجا هست و به شما بگویم که ما یکی از ساده‌ترین برنامه‌ها را به‌لحاظ قابل‌درک بودن داریم و جداول مالی ما توسط اقتصاددانان برجسته تهیه و تنظیم شده است و من به شما قول می‌دهم که ما توان مالی برای اعداد و ارقام ذکرشده در دورهٔ چهارساله را داریم.»

سؤال دوم: «یکی از نگرانی‌های جامعهٔ ایرانی و چینی ترای-سیتیز دربارهٔ جوانانشان کمبود میزان فعالیت آن‌هاست و اینکه به‌دلیل عدم وجود امکانات در این منطقه، نسل جوان برای فعالیت‌ها و برنامه‌های تفریحی و آموزشی اغلب به داون‌تاون ونکوور کشیده می‌شوند. برنامهٔ شما برای جذب نسل جوان برای صرف وقتشان در همین منطقهٔ ترای-سیتیز چیست؟»

سلینا رابینسون به‌نمایندگی از طرف حزب بی‌سی ان‌دی‌پی پاسخ داد: «یکی از جنبه‌های مثبت تأمین منابع مالی کافی برای مدارس، علاوه بر خستگی کمتر معلمان، آن است که بچه‌ها بتوانند از امکانات خودِ مدرسه استفاده و در فعالیت‌های ورزشی و برنامه‌های طراحی‌شده برای ساعات بعد از مدرسه شرکت کنند. در یک دهه و نیم گذشته، معلمان خیلی خسته‌تر از آن بوده‌اند که بتوانند فوق برنامه‌های پس از ساعات مدرسه را هم طراحی و اجرا کنند. بی‌سی ان‌دی‌پی همچنین برای ساخت مراکز اجتماعی و تفریحی (Rec Centre) برای جوانان و سالمندان منابع مالی درنظر گرفته است؛ این مراکز جاهایی‌اند که مردم را دورِ هم و یک جا جمع می‌کنند و موجب ارتباطات اجتماعی بیشتر بین مردم می‌شوند.

موضوع دیگر، حمل‌ونقل عمومی و خط متروست که ما معتقدیم بایستی هر چه بیشتر گسترش یابد؛ مطالعات نشان می‌دهد که وقتی شما از وسایل نقلیهٔ عمومی استفاده می‌کنید، از نظر بدنی در وضعیت بهتری هستید، چون بیشتر راه می‌روید، راه‌رفتن مابین تعویض خطوط جزو طبیعتِ این نوع از سفر شهری است.» رابینسون در ادامه و در رابطه با موضوع تمرکز جوانان روی فعالیت‌های داون‌تاون ونکوور، اضافه کرد: «بله، من خودم این را در ارتباط با بچه‌هایم تجربه کرده‌ام، مسئله این است که اگر سیستم خط ترن هوایی هرچه گسترده‌تر شود و ساعات بیشتری بعد از نیمه‌شب را پوشش بدهد، تا حد زیادی این مشکل را حل می‌کند و همچنین من معتقدم با بیشترکردنِ خطوط و ایستگاه‌های این سیستم، و ایجاد فضای زنده در شب (night life) برای جوانان در اینجا، می‌توانیم جوانانمان را دوروبر و نزدیک خودمان نگه داریم.»

اییَن ساتر به‌نمایندگی از طرف حزب سبز بی‌سی پاسخ داد: «کاملاً درست است که ما باید روی سیستم حمل و نقل عمومی بیشتر کار و سرمایه‌گذاری کنیم به‌طوری‌که مردم بتوانند از وقت خود به‌طور مؤثر استفاده کنند. اما در رابطه با جوانان که من خودم را یکی از آن‌‌ها می‌دانم، معتقدم که باید برنامه‌ها و فعالیت‌های محلی و منطقه‌ای بیشتر بشود تا جوانان برای رفتن به داون‌تاون به‌منظور تفریح، وقت زیادی را در اسکای‌ترین تلف نکنند. دوست دارم روزی برسد که من بتوانم بگویم شب می‌خواهم بروم به داون‌تاون کوکئیتلام تا اینکه به داون‌تاون سه شهر آن‌طرف‌تر.»

نیکلا اسپرلینگ اضافه کرد: «و اینکه در ارتباط با سلامت و رفاه، ما قرارست ۳۵ میلیون دلار به آموزش در زمینهٔ فعالیت‌های ورزشی و تغذیه اختصاص بدهیم.»

سوزان چمبرز به‌نمایندگی از طرف حزب بی‌سی لیبرال پاسخ داد: «بی‌سی لیبرال خط متروی اِوِرگرین را به اینجا آورد به‌طوری‌که همگان بتوانند در مناسبت‌های جوامع مختلف مانند رژهٔ سال نوی چینی‌ها و نوروز شرکت کنند. پس می‌بینید که ما به ارتباط‌دادن میان جوامع و فرهنگ‌های گوناگون متعهدیم. آخرین قطار ساعت ۱ بعد از نیمه‌شب ونکوور را ترک می‌کند، پس اگر جوانان ما دیروقت در داون‌تاون‌اند، می‌توانند بپرند سوار قطار بشوند و برگردند خانه. اگر بعد از ساعت ۱ است، تاکسی بگیرند و برگردند.

خب، حالا که مشکل حمل و نقل حل شد، اجازه بدهید دربارهٔ آنچه که ممکن است به‌لحاظ هنری و فرهنگی در اینجا، ترای-سیتیز، جاذبه ایجاد کند، صحبت کنیم؛ ما ۳۰۰ هزار دلار گرنت برای سازمان‌های چندفرهنگی غیرانتفاعی در سطح استان درنظر گرفته‌ایم. افزون بر آن، بی‌سی لیبرال ۵ میلیون دلار در سال برای gaming program درنظر گرفته است، و در کل ۱۴۰ میلیون دلار برای حمایت از سازمان‌های غیرانتفاعی. بی‌سی لیبرال استراتژی بازاریابی بین‌المللی، کمپین تبلیغات هدف‌دار و اَپ‌های جدیدی را توسعه خواهد داد تا هر چه بیشتر به بیزینس‌های این منطقه رونق ببخشد.»

لیندا ریمر افزود: «همچنین ما معادل بودجه‌ای را که دولت فدرال برای فاز اول و دوم پروژهٔ پیشنهادی شهردار ونکوور – ۲٫۲ میلیارد دلار برای سیستم حمل و نقل عمومی جدید در ونکوور و سوری – لحاظ کرده است، در نظر گرفته‌ایم. و همچنین ما یک میلیون دلار برای taxi app در نظر گرفته‌ایم که اگر دوباره انتخاب بشویم تا کریسمس ۲۰۱۷ به اجرا درخواهد آمد.»

سؤال سوم: «برنامهٔ شما در مورد احتمال گنجاندن آموزش زبان فارسی به‌عنوان زبان موروثی – با توجه به موجود بودنِ کتاب‌های درسی آن و جمعیت فارسی‌زبان ترای‌-سیتیز که افغان‌ها را نیز شامل می‌شود – در مدارس این منطقه چیست؟»

جیسن هنلی به‌نمایندگی از طرف حزب بی‌سی گرین پاسخ داد: «فکر می‌کنم ما همه روی این توافق داریم که آموزش و پرورش سرمایه‌گذاری بیشتری نیاز دارد. و البته می‌دانیم که مدارس در سوری پنجابی نیز درس می‌دهند یا در ریچموند، مندرین و کانتونی هم درس می‌هند. من فکر می‌کنم زبان اهمیت ویژه‌ای در معرفی فرهنگ‌های مختلف به جامعه دارد و دارای عناصری فرهنگی‌ست که کمک می‌کند بچه‌ها در مورد ارزش‌های چندفرهنگی و تاریخ بیاموزند. برنامه‌های چهارشنبه‌سوری و سال نوی ایرانی تعداد بسیار زیادی از مردم را از فرهنگ‌های دیگر به اینجا کشاند و این نشان می‌دهد که مردم مشتاق یادگیری و آشنایی با فرهنگ‌های دیگرند و ما بایستی بیشتر به این موضوع بپردازیم و روی آن سرمایه‌گذاری کنیم.»

اییَن ساتر افزود: «البته علاوه بر تمام فرهنگ‌ها و زبان‌هایی مانند فارسی، کره‌ای و مندرین که در این منطقه تکلم می‌شود و بسیار پیش از همهٔ این‌ها، ما فرهنگ و زبان اقوام اولیه را داشته و داریم که باید به آن پرداخته شود و مطمئنم که جامعهٔ ایرانی و دیگر جوامع هم که زبانشان جزو اقلیت‌هاست، دوست داشته باشند که این فرهنگ و زبان موروثی در کانادا را حفظ کنیم و بیشتر به آن بها بدهیم.»

جُون آیزکز به‌نمایندگی از طرف حزب بی‌سی لیبرال پاسخ داد: «ممنون برای چنین سؤال خوبی. بله، ما در جامعه‌ای چندفرهنگی زندگی می‌کنیم و همین حالا هم جلوه‌های آن را در مدارس شاهدیم. در مدارس ترای-سیتیز، تعداد قابل توجهی دانش‌آموز ایرانی است که برخی از آن‌ها مهاجر نسل دوم و حتی سوم محسوب می‌شوند و طبیعتاً والدین نگران‌اند که ارتباط فرزندانشان با میراث فرهنگی‌شان از هم گسیخته شود و من فکر می‌کنم حفظ آن بسیار مهم است حالا چه زبان، چه رسوم. من کتاب‌های درسی فارسی‌ای را که شما تهیه کرده‌اید دیدم و کارتان را تحسین می‌کنم. من فکر می‌کنم که تدریس زبان فارسی مهم است و من می‌توانم این موضوع را با منطقهٔ آموزشی‌مان طرح کنم تا ببینیم چگونه می‌شود با اختصاص گرنت، این طرح را اجرایی کرد.»

استیو کیم اضافه کرد: «من خودم شخصاً این را تجربه کرده‌ام، چرا که والدینم در دههٔ ۶۰ و ۷۰ آمدند اینجا و همیشه مشغول کسب‌وکارشان بودند تا ما را تأمین کنند، بنابراین من زبان کره‌ای را از تلویزیون یاد گرفتم ولی وقتی در کره زبان باز کردم حرف بزنم، به من گفتند، تو کره‌ای نیستی! بنابراین من اهمیت این موضوع را خوب درک می‌کنم و به‌همراه جُون، برای به اجرادرآوردن این طرح تلاش خواهم کرد.»

مایک فارنْوُرث به‌نمایندگی از طرف حزب بی‌سی ان‌دی‌پی پاسخ داد: «مسئلهٔ زبان و فرهنگ سال‌‌هاست که به‌عنوان موضوعی مهم مطرح است. همان‌طوری‌که هم‌اکنون زبان‌های پنجابی، کانتونی، مندرین، آلمانی و فرانسه – که دیگر زبانِ رسمی کشور – جزو برنامه‌های درسی مدارس است. امکان یادگیری یک زبان دیگر، همیشه برای بچه‌ها خوب است و امتیازی محسوب می‌شود. ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که به‌لحاظ ارتباطات بدون مرز است و دانستن یک زبان دیگر، محدودهٔ دید انسان را وسیع‌تر می‌کند. اینکه من از کانادا هستم، از نظر زبانی مزیتی محسوب نمی‌شود چون زبان دومی بلد نیستم. من فکر می‌کنم پرداختن به زبان دوم در مدارس بسیار مهم است و آن زبان نباید تنها امکانی برای یادگیری توسط فرزندان والدینی که به آن زبان صحبت می‌کنند باشد، به‌طور مثال آموزش زبان فارسی نباید فقط برای والدین ایرانی مهم باشد و همه بایستی از این امکان استفاده کنند تا فرزندانشان تعداد هر چه بیشتری زبان بیاموزند و دانش و فرهنگ را در بریتیش کلمبیا غنا ببخشند.»

جودی ویکنز افزود: «با تأکید بر اهمیت آموزش زبان‌های دیگر در مدارس، باید توجه کرد که افزودن این برنامه‌های درسی در مدارس در درجهٔ اول نیازمند منابع مالی و فضای کافی است. بنابراین برای اجرایی‌کردن این طرح، ما دولتی نیاز داریم که روی مدارس عمومی سرمایه‌گذاری کند. ما در بی‌سی ان‌دی‌پی معتقدیم که زبان فارسی، زبانی مهم در مدارس ماست و من به شخصه بسیار علاقه‌مندم آن را یاد بگیرم و دارم سعی‌ام را می‌کنم. ما پتیشنی داریم برای افزودن زبان فارسی در مدارس. با شما و برای شما.»

سؤال چهارم در رابطه با «راهکار احزاب برای حلِ مشکل لیست انتظار طولانی پزشکان متخصص» بود که با توجه به اینکه موضوع مذکور در قالب سؤالات عمومی مرتبط با خدمات درمانی و بهداشتی بحث شده و در گزارشات قبلی آمده است، و البته مجدداً به‌دلیل کمبود جا، از پرداختن به پاسخ‌ها به این سؤال معذوریم. امید که گزارشات، گفت‌وگوها، مقالات و مطالب مختلف ارائه‌شده خصوصاً در سه شمارهٔ اخیر رسانهٔ همیاری توانسته باشد به شما در شناختن دیدگاه احزاب این استان و کاندیدای منطقه‌تان کمک کرده باشد تا با آگاهی هر چه بیشتر از آنچه هر یک از این احزاب برای ارائه به شما و نیازهایتان دارند، به پای صندوق‌های رأی بروید و از حق شهروندی خود استفاده کنید تا در تعیین دولتی که چهار سال دیگر زمام امور را در استان ما به‌دست خواهد گرفت، سهیم باشید.

نوشته گزارشی از جلسهٔ پرسش و پاسخ نامزدهای سه حزب اصلی در منطقهٔ ترای–سیتیز اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.