بار دیگر در آستانهٔ هشتم مارس، روز جهانی زن، قرار داریم؛ از مهم‌ترین مناسبت‌های سالانه در سراسر دنیا برای گرامیداشت دستاوردهای زنان در زمینه‌های گوناگونِ اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی، و نیز فرصتی برای آگاهی‌بخشی دربارهٔ حقوق زنان، و کنش‌های سرعت‌بخشیدن به روند برابری و عدالت جنسیتی. 

روز جهانی زن، مناسبتی‌ست متعلق به همه و اساساً توجه به این مسئله بسیار مهم است که حقوق زنان جدای از حقوق بشر نیست. گلوریا استاینم، فمینیست و روزنامه‌نگار مشهور، در جایی گفته بود: «داستان مبارزهٔ زنان برای برابری متعلق به هیچ فمینیستی و/یا هیچ سازمان خاصی نیست، بلکه متعلق به تلاش‌های جمعی همهٔ کسانی‌ست که به حقوق بشر اهمیت می‌دهند.»

تاریخچهٔ گرامیداشت روز جهانی زن به سال ۱۹۱۱ بازمی‌گردد، و با وجود آنکه بیش از صد سال از این تاریخ می‌گذرد، ما همچنان و بی‌تردید نیاز داریم این روز را در تقویم داشته باشیم و گرامی‌اش بداریم. طبق پیش‌بینی مجمع جهانی اقتصاد، متأسفانه هیچ‌یک از ما برابری و عدالت جنسیتی را در طول عمر خود نخواهیم دید، و به‌احتمال زیاد فرزندان ما نیز چنان روزی را نخواهند دید. پیش‌بینی می‌شود که این مهم تا حدود یک سدهٔ دیگر محقق نخواهد شد، و درست به‌همین دلیل مشعل کارزار روز جهانی زن باید روشن بماند. مهم نیست که ما نتیجهٔ‌ این کارزار را – چنانچه مجمع جهانی اقتصاد پیش‌بینی کرده است – در طول عمر خود نبینیم، چرا که آنچه زنان امروز دارند، نتیجهٔ مبارزات افرادِ بنام و گمنامی‌ست که صد سال پیش واردِ این کازار شدند.

کارزار روز جهانی زن، هر سال تم و موضوع مشخصی دارد که در واقع به‌نوعی شعار این کارزار محسوب می‌شود. امسال (۲۰۲۴)، تم کمپین روز جهانی زن ‎#InspireInclusion نامیده شده است. این کمپین می‌کوشد بگوید وقتی الهام‌بخش دیگران می‌شویم تا به‌شمارآوردن زنان (women’s inclusion) را درک کنند و برایش ارزش قائل شوند، در واقع دنیای بهتری را می‌سازیم، و هنگامی‌که زنان الهام می‌گیرند تا خود را به حساب آورند، احساس تعلق، ارتباط و توانمندی به وجود می‌آید. در مجموع، پیام کارزار امسال این است که بیایید دنیایی فراگیرتر برای زنان بسازیم.

کارزار روز جهانی زن می‌کوشد بر اساس شعار امسال ترویج کند که:

– باید به الهام‌بخشی در زمینهٔ به‌شمارآوردن زنان متعهد بود. مثلاً وقتی زنان حضور ندارند، باید بپرسیم چرا نیستند؟ یا هنگامی‌که زنان مورد تبعیض قرار می‌گیرند، ما باید توجهات را به‌سوی عملکرد ضعیفی که موجب این تبعیض شده، معطوف کنیم. یا وقتی برخورد با زنان عادلانه نیست، نباید سکوت کنیم. و این کارها باید هر بار و در هر موردی تکرار شود.

– هر کسی در هر جایی می‌تواند الهام‌بخشِ به‌شمارآوردن زنان باشد. یعنی سازمان‌ها، گروه‌ها و افراد در سراسر جهان همگی می‌توانند نقشی داشته باشند؛ در جامعه، در محل کار، در خانه و ورای آن. لحاظ‌کردن زنان به‌معنای واقعی، یعنی صراحتاً پذیرفتن چندگونگیِ نژادی، سنی، توانایی و اعتقادات آن‌ها، و نیز هویتی که آن‌ها برای خود قائل‌اند. 

– چگونه می‌توان الهام‌بخشِ به‌شمارآوردن زنان بود؟ در مقیاس فردی، بسیار مهم است که هر کس مشارکت زنان و دختران را درک و ارزش‌گذاری کند و خواهان آن باشد. به‌علاوه، به‌اشتراک‌گذاری این دانش، حمایت و تشویق دیگران نیز موضوعی کلیدی است. در مقیاس سازمانی یا گروهی، راه‌های زیادی برای اطمینان از ارزش‌گذاری و گنجاندن نیازها، علائق و آرزوهای زنان و دختران وجود دارد، مانند ایجاد توانمندی اقتصادی زنان، جذب، حفظ و توسعهٔ استعدادهای زنان، حمایت از زنان و دختران در رهبری، تصمیم‌گیری، کسب‌و‌کار، علم و فناوری، فراهم‌کردن دسترسی زنان و دختران به آموزش باکیفیت و بسیاری شیوه‌های دیگر که طرح آن‌ها در این مقال نمی‌گنجد.

کارزار امسال از کسانی‌که مایل‌اند در به‌شمارآوردن زنان الهام‌بخش باشند، می‌خواهد تا برای نشان‌دادن همبستگی‌شان، با دستانشان شکل قلب بسازند و آن را با هشتگ‌های ‎#IWD2024 #InspireInclusion‎‏‎‏ در رسانه‌های اجتماعی به اشتراک بگذارند تا الهام‌بخش دیگران برای مشارکت در این کارزار باشند. 

طبیعتاً مبارزات ۱۱۳ سال گذشته یعنی از زمانی‌که برای اولین بار رسماً روز جهانی زن گرامی داشته شد و حتی مبارزات سال‌های قبل از آن، بی‌حاصل نبوده است و گام‌های مهمی در جهت احقاق حقوق زنان برداشته شده است. جهان شاهدِ تغییرات قابل‌توجهی در افکار زنان و جامعه دربارهٔ برابری و آزادی زنان بوده است. البته با زنانِ بیشتر در هیئت‌مدیره‌ها، برابری بیشتر در حقوق قانونی، و افزایش دیده‌شدن زنان به‌عنوان الگو در هر زمینه‌ای در زندگی، ممکن است بسیاری فکر کنند که زنان به برابری واقعی دست یافته‌اند. اما واقعیتِ مایهٔ تأسف این است که زنان همچنان در مقایسه با مردانی با همان میزان دانش و تجربه، حقوق کمتری دریافت می‌کنند، همچنان به تعداد برابر در کسب‌وکارها و سیاست حضور ندارند، و در سطح جهانی، وضعیت تحصیلات و سلامت زنان و خشونت علیه آنان بدتر از مردان است. هرچند نباید این موضوع را نادیده گرفت که بهبودهای قابل‌توجهی حاصل شده است؛ ما زنان فضانورد داریم، زنان نخست‌وزیر داریم، دختران مدرسه‌ای می‌توانند به دانشگاه بروند، زنان می‌توانند متأهل باشند و کار کنند، و… 

ای‌کاش هر روز را روز جهانی زن بدانیم و سهم کوچک خود را برای اطمینان از اینکه آیندهٔ دختران روشن، عادلانه و امن باشد، فراموش نکنیم. 

نوشته به‌شمارآوردن زنان، موضوع کارزار امسال روز جهانی زن اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

هشتم مارس، روز جهانی زن، یکی از مهم‌ترین مناسبت‌های سالانه در سراسر دنیاست، برای گرامیداشت دستاوردهای زنان در زمینه‌های گوناگون ازجمله اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی، و نیز فرصتی برای آگاهی‌بخشی دربارهٔ حقوق زنان، و کنش‌های سرعت‌بخشیدن به روند برابری و عدالت جنسیتی. 

روز جهانی زن برای اولین بار در سال ۱۹۱۱ جشن گرفته شد، و با وجود قدمتی بیش از صد سال، ما همچنان و بی‌تردید به این مناسبت سالانه نیاز داریم. طبق پیش‌بینی مجمع جهانی اقتصاد، متأسفانه هیچ‌یک از ما برابری و عدالت جنسیتی را در طول عمر خود نخواهیم دید، و حتی به‌احتمال زیاد بسیاری از فرزندان ما نیز چنان روزی را نخواهند دید. پیش‌بینی می‌شود که این مهم تقریباً تا یک سدهٔ دیگر محقق نخواهد شد. این کارزار به ایفای نقش تک‌تک ما نیاز دارد؛ مهم نیست که نتیجهٔ‌ آن را در طول عمر خود نبینیم، چرا که آنچه زنان امروز دارند، نتیجهٔ مبارزات افرادِ بنام و گمنامی است که از صد سال پیش قدم در میدان این کازار گذاشته‌اند. 

هرساله تم و موضوع مشخصی برای کارزار روز جهانی زن در نظر گرفته می‌‌شود که در واقع به‌نوعی شعار این کارزار به حساب می‌آید. امسال (۲۰۲۳)، تم کمپین روز جهانی زن ‎#EmbraceEquity نامیده شده است. این کمپین می‌کوشد تفاوت میان برابری (equality) و عدالت (equity) را نشان دهد و اینکه چرا تمرکز روی عدالت است و نه برابریِ صرف.

واژه‌های equality و equity اغلب به‌جای یکدیگر به‌معنای عمومیِ «برابری» استفاده می‌شوند. از نظر ریشه‌شناسی، این دو کلمه از واژهٔ لاتین aequus، به‌معنای «هموار و یک‌دست»، «عادلانه» یا «برابر» ریشه می‌گیرند. با این‌حال، علی‌رغم این شباهت‌ها، مفاهیم ذاتیِ این دو کلمه متفاوت‌اند، و موضوع کمپین روز جهانی زن با هشتگ ‎#EmbraceEquity به‌دنبال کمک به ایجاد گفت‌وگو در سراسر جهان دربارهٔ موضوعِ مهم «عدالت» و تأثیر آن است. کمپین امسال می‌خواهد روی اینکه چرا «فرصت‌های برابر دیگر کافی نیستند»، صحبت کند، و دو کلمهٔ فوق را این‌طور معنا می‌کند: equality یعنی به هر فرد یا گروهی از مردم منابع و فرصت‌های یکسانی داده شود. ولی equity تشخیص می‌دهد که هر فرد شرایط متفاوتی دارد و درست همان منابع و فرصت‌های مورد نیاز برای رسیدن به یک نتیجهٔ برابر را به آن فرد اختصاص می‌دهد.

مفهوم «انصاف» می‌تواند پیچیده باشد، زیرا اغلب فرض می‌شود که «عادل‌بودن» به این معنی است که همهٔ افراد چیز یکسانی را دریافت می‌کنند. این موضوع اغلب در دورهٔ رشد ما آموزش داده می‌شود، اما «انصاف» واقعاً زمانی معنای واقعی‌اش را دارد که همهٔ ما شرایط و پیشینهٔ یکسانی داشته باشیم.

از نظر سیاسی، برابری (equality) یکی از پایه‌های دموکراسی است. برابری بر این باور استوار است که همهٔ مردم باید فرصت‌های یکسانی برای یک زندگی شاد داشته باشند. برابری در واقع به دنیای ایدئالی مربوط می‌شود که موفقیت، مبتنی بر تلاش‌های شخصی است و نه موقعیت اجتماعی. با این‌حال، گفتمان مداوم نشان می‌دهد که برابری کافی نیست و ما باید به عدالت به‌عنوان یک اصل بهتر برای پیشرفت جامعه بپردازیم. عدالت، تصدیق می‌کند که مردم زندگی را از یک جا شروع نمی‌کنند و شرایط زندگی‌شان می‌تواند دستیابی به اهداف مشابه در مقایسه با دیگران را دشوارتر کند.

ناعدالتی (Inequity) بر بسیاری از مردم تأثیر می‌گذارد، و به‌لحاظ تاریخی، بیش از همه جوامعی مانند زنان، رنگین‌پوستان، افراد کم‌توان، محرومان اقتصادی و افرادی از جامعهٔ LGBTQ+‎ را به حاشیه می‌راند. هدف عدالت تغییر موانع سیستمی و ساختاری‌ای است که مانع از پیشرفت افراد می‌شود.

افرادی که به‌دنبال راه‌حل‌های مبتنی بر برابری برای مسائل اجتماعی‌اند، ممکن است به بی‌طرفی اعتقاد داشته باشند و اینکه نباید تفاوتی در خدمات و سیاست‌ها وجود داشته باشد. با این‌حال، راه‌حل‌های مبتنی بر عدالت، تجربیات زیستهٔ افراد و جوامع را که متفاوت و متنوع‌اند در نظر می‌گیرد و خدمات و سیاست‌ها را با توجه به این تفاوت‌ها و چندگونگی‌ها تطبیق می‌دهد. عدالت، راه‌حلی بلندمدت و پایدار و فرآیندی برای پرداختن به سیستم‌های اجتماعی نامتعادل است.

برابری روی فراهم‌کردن فرصت‌های برابر برای همهٔ جنسیت‌ها، مانند حق رأی زنان، تمرکز دارد. با این‌حال، زنان اغلب به چیزی بیش از یک زمین بازی مساوی نیاز دارند. زنان نیاز دارند به فرهنگی جهانی تعلق داشته باشند که فعالانه آن‌ها را در همهٔ جنبه‌های زندگی، از آموزش گرفته تا محل کار تا سلامت، ترویج و حمایت کند.

جنسیت مسئله‌ای درهم‌تنیده (intersectional) است و زنان به‌عنوان یک گروه، متنوع و چندگونه‌اند. به‌عنوان مثال، سیاست‌هایی که به‌نفع زنان سفیدپوست است، ممکن است به‌دلیل نابرابری‌های تاریخی یا فعلی به‌نفع زنان رنگین‌پوست نباشد. تغییر از برابریِ جنسیتی به فرآیند عدالتِ جنسیتی لازمهٔ پیشرفت معنادار است.

متأسفانه در تم کارزار روز جهانی زن، اشاره‌ای به مبارزات آزادی‌خواهانهٔ زنان شجاع ایران نشده است؛ و جای آن دارد که این یادداشت را با یاد جاویدِ تمام زنانی که به خون‌خواهی مهسا امینی به پا خواستند، به پایان برسانم؛ زنانی که رهبری انقلاب ۱۴۰۱ را به دست گرفتند، زنانی که از جان خود گذشتند، چشم خود را از دست دادند، زندان و شکنجه را به جان خریدند و… تا ابتدایی‌ترین حقوق انسانی خود را طلب کنند. روز جهانی زن بر تمام زنان دنیا، به‌ویژه بر زنان دلیر ایران گرامی باد!

نوشته روز جهانی زن؛ برابری جنسیتی یا عدالت جنسیتی اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

هشتم مارس، روز جهانی زن، یکی از مهم‌ترین مناسبت‌های سالانه در جهان است. مناسبتی برای گرامیداشت دستاوردهای زنان در زمینه‌های گوناگون ازجمله اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی، در سراسر دنیا. از این مناسبت همچنین استفاده می‌شود تا با آگاهی‌بخشی دربارهٔ حقوق زنان، کنش‌های سرعت‌بخشیدن به روند برابری جنسیتی هر چه بیشتر مورد توجه قرار گیرد. جمع‌آوری کمک‌های مالی برای امور خیریه با تمرکز بر زنان از دیگر فعالیت‌هایی است که معمولاً به این مناسبت مورد توجه قرار می‌گیرد. روز جهانی زن قدمتی بیش از صد سال دارد و برای اولین بار در سال ۱۹۱۱ جشن گرفته شد. رنگ‌هایی که برای این مناسبت به‌کار می‌روند، بنفش، سبز و سفید است. بنفش به نشانهٔ عدل و کرامت، سبز به نشانهٔ امید و سفید به نشانهٔ خلوص. این رنگ‌ها از اتحادیهٔ سیاسی و اجتماعی زنان در بریتانیا نشئت می‌گیرند، زمانی که این اتحادیه در سال ۱۹۰۸ آن‌ها را به‌عنوان رنگ‌های رسمی خود برگزید.

روز جهانی زن، به کشور، گروه یا سازمان مشخصی تعلق ندارد. هیچ دولت، سازمان غیرانتفاعی، خیریه، شرکت‌، مؤسسهٔ علمی، شبکهٔ زنان یا مرکز رسانه‌ایی مسئول این روز نیست. این روزی است که به همه تعلق دارد. گلوریا استاینم (Gloria Steinem)، از رهبران اصلی موج دوم فمینیسم در آمریکا در دهه‌های ۷۰ و ۸۰ و نیز روزنامه‌نگار و فعال اجتماعی در توضیح این روز گفته است: «داستان مبارزهٔ زنان برای برابری،‌ داستانِ هیچ فمینیست یا هیچ سازمان مشخصی نیست، بلکه تلاش‌های جمعی همهٔ کسانی است که دغدغهٔ حقوق بشر دارند.» 

هرساله تم و موضوع مشخصی برای کارزار روز جهانی زن (The International Women’s Day campaign theme) در نظر گرفته می‌‌شود که درواقع به‌نوعی شعار این کارزار محسوب می‌شود. امسال این موضوع به شکستن تعصب اختصاص یافته و با هشتگ ‏‎#BreakTheBias تبلیغ می‌شود. تصور کنید دنیایی را که در آن برابری جنسیتی برقرار است. دنیایی فارغ از تعصب، کلیشه‌ها و تبعیض. دنیایی عادلانه که برای همه است. دنیایی که در آن تفاوت‌ها ارزش‌گذاری و گرامی داشته می‌شود. این‌ها اهدافی است که کارزار روز جهانی زن دنبال می‌کند و همهٔ‌ انسان‌ها را فرامی‌خواند تا با هم و با شکستن تعصبات، برابری جنسیتی را شکل دهند و به آن واقعیت ببخشند. 

و اما چگونه می‌شود بخشی از این کارزار بود؟ همهٔ ما شخصاً و روزانه، مسئولِ اندیشه‌ها و کارهایمان هستیم. ما می‌توانیم تعصب را در جامعهٔ خود بشکنیم. ما می‌توانیم تعصب را در محل کارمان بشکنیم. ما می‌توانیم تعصب را در مدرسه و دانشگاه بشکنیم… ما به‌همراه هم می‌توانیم تعصب را چه در روز جهانی زن و چه روزهای دیگر سال، بشکنیم اگر که بخواهیم.

خودآگاه یا ناخودآگاه، تعصب راه زنان را برای پیش‌رفتن دشوار می‌کند. دانستن اینکه تعصب وجود دارد، کافی نیست، بلکه کنش لازم است تا این معضل حل شود. کارزار روز جهانی زن از زنان و مردانی که می‌خواهند کمک کنند تا تعصب، تبعیض و کلیشهٔ جنسیتی از بین برود، دعوت کرده است تا با به‌اشتراک‌گذاشتن عکس‌های خود با دست‌هایی که به‌حالت ضربدری روی هم قرار گرفته‌اند، همبستگی خود را با این کازار نشان دهند. 

روز جهانی زن قدمتی بیش از صد سال دارد، ولی آیا ما همچنان به مناسبتی به‌نام روز جهانی زن نیاز داریم؟ پاسخ به این سؤال بی‌تردید مثبت است. طبق پیش‌بینی مجمع جهانی اقتصاد، شوربختانه هیچ‌یک از ما برابری جنسیتی را در طول عمر خود نخواهیم دید، و حتی به‌احتمال زیاد بسیاری از فرزندان ما نیز چنان روزی را نخواهند دید. پیش‌بینی می‌شود که برابری جنسیتی تقریباً تا یک سدهٔ دیگر به‌دست نخواهد آمد. این کارزار به ایفای نقش تک‌تک ما نیاز دارد، مهم نیست که نتیجهٔ‌ آن را در طول عمر خود نبینیم، چرا که آنچه زنان امروز دارند، نتیجهٔ مبارزات افرادِ بنام و گمنامی است که از صد سال پیش قدم در میدان این کازار گذاشته‌اند. 

همان‌طور که اشاره شد، جمع‌آوری کمک‌های مالی برای امور خیریه با تمرکز بر زنان ازجمله فعالیت‌هایی است که معمولاً به‌مناسبت روز جهانی زن مورد توجه قرار می‌گیرد. بر همین اساس، بنیاد نیکوکاری یارا طی فراخوانی از هنرمندان ساکن ونکوور دعوت کرده است که با ارائهٔ اثری هنری در نمایشگاهی که به‌همین منظور از ششم تا هجدهم همین ماه در وست ونکوور برگزار خواهد شد، شرکت نمایند. تا کنون ۲۸ هنرمند آثار خود را برای شرکت در این نمایشگاه آماده کرده‌اند و ما نیز از این فرصت استفاده کرده‌ایم و گفت‌وگوی کوتاهی با این عزیزان انجام داده‌ایم که در همین شماره به‌چاپ رسیده‌ است. از شما دعوت می‌کنم نظرات این هنرمندان عزیز را مطالعه بفرمایید و با دیدار از این نمایشگاه، در این امر نیکو مشارکت نمایید. کلیهٔ عواید حاصل از فروش آثار به‌نمایش‌گذاشته‌شده در این نمایشگاه از طرف بنیاد نیکوکاری یارا صرفِ کارآفرینی برای زنان شایستهٔ هم‌وطنمان که سرپرست خانوارند، خواهد شد.

نوشته یادداشت سردبیر: بله، ما همچنان به روز جهانی زن نیاز داریم! اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

واقعیتش این است که حمایت و گرامیداشت حقوق زنان مسئولیتی است که باید در تمام طول سال به آن توجه شود، اما به‌عنوان هستهٔ کار، «روز جهانی زن» نقش مهمی در این میان دارد، چرا که بحث و گفت‌وگو‌ دربارهٔ دستاوردهای زنان و نابرابری جنسیتی در جهان را در رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی برجسته‌ می‌کند و توجه افراد مختلف در گروه‌های سنی متفاوت و با هر جنسیتی را به این موضوع معطوف می‌کند که آن‌ها چه نقشی می‌توانند در ساختن جهانی عادلانه‌تر برای همه داشته باشند.

ممکن است بسیاری فکر کنند یا حتی بگویند، اما زنان امروزه از همان حقوقی برخوردارند که مردان و چه نیازی است به گرامیداشت روزی به‌نام روز جهانی زنان! در پاسخ به این‌گونه افراد به آمار و ارقام و واقعیت‌های مستندی می‌توان اشاره کرد، از جمله اینکه:

• از هر۱۰ نفر نُه نفر دربارهٔ زنان مغرضانه و پیش‌داورانه برخورد و قضاوت می‌کنند.
• زنان دو برابر بیش از مردان احتمال دارد قربانی خشونت خانگی شوند یا مورد آزارواذیت جنسی قرار بگیرند.
• زنان سه برابر بیشتر از مردان احتمال دارد قربانیِ کنترل‌شدنِ پنهانی (stalking) شوند. 
• شکاف میان دستمزد زنان و مردان همچنان در کل دنیا برقرار است – به‌طور مثال در بریتانیا زنان در مقایسه با مردان گویی دو ماه از سال را رایگان و بی‌پرداخت کار می‌کنند.
• زنان همچنان در کسب‌وکار و سیاست به‌اندازهٔ مردان حضور ندارند.
• مردان همچنان اجازه دارند از طریق قانونگذاری دربارهٔ ممنوعیت سقط جنین تصمیمات خطرناک و کشنده‌ای دربارهٔ بدن زنان بگیرند.
• هنوز در سرتاسر دنیا، زنان به‌لحاظ تحصیلات، سلامت و بهداشت و خشونتی که به آن‌ها اعمال می‌شود، نسبت به مردان در وضعیت بدتری هستند. 
• در بلایایی همچون سیل، طوفان و خشکسالی زنان بیش از مردان کشته می‌شوند و آسیب می‌بینند چرا که مردان قدرت و منابع بیشتری در اختیار دارند. 
• هر سال، بیش از ۱۲ میلیون دختر زیر سن قانونی ازدواج می‌کنند؛ این یعنی حدود ۳۰٬۰۰۰ ازدواج دختربچه در روز!

کارزار «روز جهانی زن» هر سال حول موضوع (theme) مشخصی است و برنامه‌های گرامیداشت این روز همراه با هشتگی که برای آن در نظر گرفته می‌شود، همراه است. امسال این موضوع با هشتگ ‎ #ChooseToChallengeو در واقع با پیام «چالش را انتخاب کن» مشخص شده است. دنیایی که به چالش گرفته شود، دنیای هوشیاری خواهد بود. ما همه مسئولِ افکار و اعمال خودمان‌ایم. ما همه می‌توانیم تصمیم بگیریم که تبعیض جنسیتی و نابرابری را به چالش بکشیم. ما همه می‌توانیم به‌دنبال یافتنِ دستاوردهای زنان باشیم و آن‌ها را جشن بگیریم. و نهایتاً ما همه می‌توانیم کمک کنیم تا دنیایی پذیرا و یک‌دست بسازیم. فعالان کارزار «روز جهانی زن» در رابطه با موضوع بحث امسال می‌گویند که چالش تغییر به‌دنبال دارد، پس بیایید چالش را انتخاب کنیم. این کارزار همچنین از افراد و سازمان‌ها دعوت کرده است تا در حالتی که دست خود را بلند کرده‌اند، عکس بگیرند و نشان دهند که با این کارزار همراه‌اند؛ که تعهد می‌دهند چالش را انتخاب کنند و علیه نابرابری فریاد بزنند.

جالب است که کارزار «روز جهانی زن» در کانادا در حرکتی متفاوت موضوع امسال روز جهانی زن را ‎#FeministRecovery اعلام کرده است و از همه دعوت کرده است که با به‌کاربردن این هشتگ در شبکه‌های اجتماعی نشان دهند که از برابری جنسیتی دفاع می‌کنند و خواهان بازیابی و بهبود از همه‌گیری کووید-۱۹ برای همه فارغ از جنسیت هستند. به این معنا که همهٔ کانادایی‌ها فرصت تسریع برابری جنسیتی و ثبات اقتصادی و اجتماعی را داشته باشند. این کارزار در پی آن است که نشان دهد چگونه همه‌گیری کووید-۱۹ دستاوردهای سخت‌به‌دست‌آمده در زمینهٔ برابری جنسیتی را دچار فرسایش کرد. از تعدیل نیروها گرفته تا کمبود مهد کودک تا افزایش کارهای بی‌پرداخت تا بالاگرفتن خشونت‌های خانگی در زمان قرنطینه، زنان بیشترین ضربه را از بحران همه‌گیری و اقتصاد خورده‌اند. 

هنوز راه درازی تا رسیدن به برابری زنان با مردان باقی است و «روز جهانی زن» نقشی اساسی در زنده‌نگاه‌داشتن این مطالبات دارد. اما فراموش نکنیم که زنان باقیِ ۳۶۴ روز سال هم حضور دارند. ما باید تمام سال به‌دنبال این حقوق باشیم و برای تحقق آن مبارزه کنیم، نه تنها یک روز در سال. 

نوشته یادداشت سردبیر: چرا ما به «روز جهانی زن» نیاز داریم؟ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

تم کمپین روز جهانی زن، امسال یعنی در سال ۲۰۱۹، ‎#BalanceforBetter نامیده شده است. تلاش این کمپین بر آن است که نشان دهد دنیایی با حضور متوازن و متعادل جنسیت‌ها، دنیایی بهتر است و اینکه چگونه می‌توان دنیایی به‌لحاظ جنسیتی متعادل‌تر ساخت؟ پاسخ چندان دشوار نیست؛ دستاوردهای زنان را جشن بگیرید. علیه تعصبات و افکار پیش‌داورانه آگاهی‌رسانی کنید. در یک کلام برای برابری قدم بردارید!

یکی از مهم‌ترین کارها برای تلاش در این راه، آن است که هر کسی کمپین ‎#BalanceforBetter خودش را در جامعهٔ خود، شبکه‌های اجتماعی‌ای که در آن‌ها فعالیت دارد، و سازمان‌ها یا گروه‌هایی که عضوشان است، راه بیاندازد. هر سال یک تم سالانهٔ‌ روز جهانی زن جشن گرفته می‌شود و در تمام طول سال ادامه می‌یابد تا سمت و سوی این فعالیت‌ها را از طریق ارائهٔ چارچوبی معنادار برای تقویت این حرکت متحد و متشکل کند.

روز جهانی زن که هر ساله در روز ۸ مارس جشن گرفته می‌شود، با اولین تجمع در سال ۱۹۱۱، هم‌اکنون بیش از یک سده قدمت دارد. مناسبتی که به کشور، سازمان یا گروه خاصی مربوط نیست و به تمام افراد در هر جای این دنیا تعلق دارد. بنابراین شایسته است که هر کسی این روز جهانی را از آنِ خود بداند و هر آنچه از دستش برمی‌آید انجام دهد تا به‌معنای واقعی موجب تغییر مثبتی در زندگی زنان شود.

روز جهانی زن، روزی است که دستاوردهای اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی زنان جشن گرفته می‌شود. روزی که همگان را به تسریع در روند برابری جنسیتی فرا می‌خواند.

روز جهانی زن تماماً دربارهٔ یکپارچگی، تجلیل، بازتاب، حمایت و عملکرد است – هر آنچه که در سطحی بومی و منطقه‌ای، جهانی باشد.

به‌لحاظ جهانی، بنفش رنگی نمادین برای زنان است. به‌طور تاریخی، ترکیب رنگ‌های بنفش، سبز و سفید نماد برابری زنان است که از اتحادیهٔ اجتماعی و سیاسی زنان در بریتانیا در سال ۱۹۰۸ آغاز شده است. بنفش بر عدالت و کرامت دلالت دارد. سبز نماد امید است. سفید نمایندهٔ خلوص و پاکی است، اما از آنجایی که «خلوص و پاکی» مفهومی بحث‌برانگیز است، دیگر استفاده نمی‌شود.

و اما تاریخچهٔ روز جهانی زن چیست؟

روز جهانی زن از اوایل دههٔ ۱۹۰۰ میلادی در تاریخ ثبت شده است. دورهٔ گسترش و تلاطمی عظیم در دنیای صنعتی‌شده که رشد سریع جمعیت و ظهور طرز تفکرهای رادیکال و افراطی را شاهد بود.

۱۹۰۸

ناآرامی‌های فراوان و مباحثات انتقادی در میان زنان در جریان بود. ستم و نابرابری در حق زنان، موجب شده بود آن‌ها در جهت کمپین برای تغییر هر چه بیشتر فعال شوند و صدایشان را بلند کنند. سپس در سال ۱۹۰۸، ۱۵٬۰۰۰ زن در شهر نیویورک تظاهرات کردند و خواستار ساعات کار کمتر، حقوق بیشتر و داشتن حق رأی شدند.

۱۹۰۹

بر اساس اعلامیه‌ای از طرف حزب سوسیالیست آمریکا، اولین روز ملی زن در سرتاسر ایالات متحده در روز ۲۸ فوریه بوده است. زنان پس از آن تا سال ۱۹۱۳، هر سال آخرین یکشنبهٔ ماه فوریه روز ملی زن را جشن گرفتند.

۱۹۱۰

در سال ۱۹۱۰، دومین کنفرانس جهانی زنان شاغل در کپنهاگ برگزار شد. زنی به‌نام کلارا زتکین (رهبر «ادارهٔ زنان» برای حزب سوسیال دموکرات آلمان) ایدهٔ روز جهانی زن را مطرح کرد. او پیشنهاد کرد که هر سال در روز معینی باید در هر کشوری جشنی به‌نام روز زن برگزار شود تا زنان بر خواسته‌های خود پافشاری کنند. کنفرانس مذکور با حضور بیش از ۱۰۰ زن از ۱۷ کشور، نمایندگان اتحادیه‌ها، احزاب سوسیالیست، کلوپ‌های زنان کارگر – شامل اولین سه زن منتخب در مجلس فنلاند – از پیشنهاد زتکین به اتفاق آرا استقبال کردند و در نتیجه روز جهانی زن شکل گرفت.

۱۹۱۱

به‌دنبال تصمیمی که در سال ۱۹۱۰ در کپنهاگ گرفته شد، روز جهانی زن اولین بار در اتریش، دانمارک، آلمان و سوئیس در روز ۱۹ مارس مورد تجلیل قرار گرفت. بیش از یک میلیون زن و مرد در تظاهراتی که خواهان حق کار، رأی، تعلیم، و خاتمهٔ تبعیض بودند، شرکت کردند. هر چند، کمتر از یک هفته بعد در ۲۵ مارس، تراژدی آتش‌سوزی کارخانهٔ ترای‌انگل در شهر نیویورک جان بیش از ۱۴۰ زن کارگر را گرفت که اغلب آن‌ها مهاجران ایتالیایی و یهودی بودند. این فاجعه توجه بسیاری را به شرایط کار و قوانین کارگری در ایالات متحده جلب کرد.

۱۹۱۳ – ۱۹۱۴

پیش از شروع جنگ جهانی اول، زنان روس در کمپین برای صلح، اولین روز جهانی زن را در آخرین یکشنبهٔ فوریهٔ ۱۹۱۳ تجربه کردند. پس از مباحثاتی در سال ۱۹۱۳، روز جهانی زن به روز ۸ مارس انتقال یافت و این روز از آن زمان تا کنون تاریخی جهانی برای این مناسبت باقی مانده است. در سال ۱۹۱۴، زنان بیشتری در سراسر اروپا تظاراتی برگزار کردند تا علیه جنگ کمپین کنند و همبستگی زنان را اعلام دارند. به‌طور مثال، در لندن تظاهراتی برای حمایت از حق رأی زنان در روز ۸ مارس ۱۹۱۴ برگزار شد.

۱۹۱۷

در آخرین یکشنبهٔ فوریه، زنان روس اعتصابی را به‌خاطر «نان و صلح»، در پاسخ به مرگ دو میلیون سرباز روس در جنگ جهانی اول آغاز کردند. با وجود مخالفت رهبران سیاسی، زنان به اعتصاب خود ادامه دادند تا نهایتاً چهار روز بعد تزار روسیه مجبور شد کناره‌گیری کند و دولت موقت حق رأی را به زنان تفویض کرد. تاریخی که اعتصاب زنان آغاز شد، یکشنبه ۲۳ فوریه بود بر اساس تقویم ژولینی (رومی) در روسیهٔ آن زمان که مطابق بود با ۸ مارس بر اساس تقویم میلادی در جاهای دیگر.

۱۹۷۵

روز جهانی زن برای اولین بار توسط سازمان ملل متحد در سال ۱۹۷۵ جشن گرفته شد. سپس در دسامبر ۱۹۷۷، مجمع عمومی این سازمان لایحه‌ای را به‌تصویب رساند که طبق آن یک روزِ سازمان ملل متحد برای حقوق زنان و صلح جهانی در هر روزی از سال توسط اعضای آن، مطابق با سنت‌های تاریخی و ملی خودشان لحاظ شود.

۱۹۹۶

سازمان ملل متحد در سال ۱۹۹۶، منظور نمودن یک تم سالانه را آغاز کرد – که برای آن سال بود «تجلیل از گذشته، برنامه‌ریزی برای آینده». این تم در سال ۱۹۹۷ با «زنان در میز صلح»، در سال ۱۹۹۸ با «زنان و حقوق بشر»، در سال ۱۹۹۰ با «دنیا عاری از خشونت علیه زنان»، و همین‌طور در سال‌های بعدی تا کنون ادامه یافته است. تم‌های سال‌های اخیر شامل «به زنان روستایی قدرت دهید، به فقر و گرسنگی خاتمه دهید» و «قول، قول است – زمانِ عمل برای خاتمه دادن به خشونت علیه زنان فرا رسیده است» می‌باشد.

۲۰۰۰

با فرا رسیدن هزارهٔ جدید، فعالیت‌های روز جهانی زن در بسیاری از کشورهای دنیا متوقف شد. دیگر برای این دنیای در حرکت فمینیسم بحث مورد علاقه و جذابی نبود. روز جهانی زن نیاز داشت دوباره مشتعل شود. کارهای اضطراری بسیاری هنوز بود که باید انجام می‌گرفت؛ نبردهایی که هنوز در آن پیروزی حاصل نشده و برابری جنسیتی هنوز به‌دست نیامده بود.

۲۰۰۱

قطب دیجیتالی جهانی internationalwomensday.com برای روز جهانی زن آغاز به کار کرد تا این روز را انرژی دوباره‌ای ببخشد، روزی که پلتفرم مهمی‌ست برای تجلیل و قدردانی از دستاوردهای زنان و ادامه دادن به فریاد حق‌خواهی برای برابری جنسیتی. هر سال این وب‌سایت از ترافیک بالایی برخوردار است و میلیون‌ها نفر و همچنین سازمان‌های بسیاری از سرتاسر دنیا از آن استفاده می‌کنند تا دربارهٔ فعالیت‌های روز جهانی زن بیاموزند و بیاموزانند. این وب‌سایت با حمایت مالی شرکت‌هایی که به برابری جنسیتی متعهدند، ادامهٔ حیات می‌دهد. سازمان خیریهٔ انتخابی این وب‌سایت World Association of Girl Guides and Girl Scouts است. وب‌سایت روز جهانی زن هر سال تمی را برای کمپین خود انتخاب می‌کند که برای گروه‌ها و سازمان‌ها تمی جهانی است. تم کمپین به‌نوعی چارچوب و جهتی برای فعالیت‌های روز جهانی زن در آن سال مشخص می‌کند. برخی از تم‌های اخیر این کمپپن از این قرارند:

‎#BalanceforBetter, #PressforProgress, #BeBoldforChange, #PledgeforParity, #MakeItHappen, #TheGenderAgenda

۲۰۱۱

سال ۲۰۱۱ مصادف بود با صدمین سالگرد حیات روز جهانی زن – یادآور اولین روز جهانی زن که صد سال قبل از آن در ۱۹۱۱ در اتریش، دانمارک، آلمان و سوئیس برگزار شد. پرزیدنت اوباما ماه مارس ۲۰۱۱ را «ماه تاریخی زنان» اعلام کرد، و آمریکا‌یی‌ها را فراخواند تا روز جهانی زن را با انعکاس «دستاوردهای خارق‌العادهٔ زنان» برای شکل دادن تاریخ کشور، به‌یاد آورند و گرامی دارند.

۲۰۱۹ و پس از آن

جهان تغییری قابل توجه در افکار زنان و جامعه دربارهٔ برابری و آزادی زنان شاهد بوده است. بسیاری از نسل‌های جوان‌تر ممکن است احساس کنند که «زنان پیروزِ همهٔ نبردها بوده‌اند»، در حالی‌که فقط بسیاری از فمینیست‌های دههٔ ۱۹۷۰ خیلی خوب طول عمر بلند و ریشه‌دار پیچیدگی پدرسالاری را می‌شناسند. با زنان بیشتر در هیئت مدیره‌ها، برابری بیشتر در حقوق قانونی، و افزایش دیده شدن تودهٔ زنان به‌عنوان الگو در هر زمینه‌ای در زندگی، هر شخصی ممکن است فکر کند که زنان به برابری واقعی دست یافته‌اند. واقعیت مایهٔ تأسف این است که زنان همچنان در مقایسه با مردانی با همان میزان دانش و تجربه، حقوق کمتری دریافت می‌کنند، وضعیت زنان همچنان به تعداد برابر در کسب‌وکارها و سیاست حضور ندارند، و در سطح جهانی، تحصیلات و سلامت زنان و خشونت علیه آنان بدتر از مردان است. هر چند، بهبودهای مهمی به انجام رسیده است. ما زنان فضانورد داریم، زنان نخست‌وزیر داریم، دختران مدرسه‌ای می‌توانند به دانشگاه بروند، زنان می‌توانند کار کنند و متأهل باشند، و زنان انتخاب‌هایی واقعی دارند. و هر سال، جهان به زنان الهام می‌بخشد و از دستاوردهایشان تجلیل می‌کند.

بیایید هر روز را روز جهانی زن بدانیم و سهم کوچک خود را برای اطمینان از اینکه آیندهٔ دختران روشن، عادلانه و امن باشد، فراموش نکنیم.

منبع: وب‌سایت www.Internationalwomensday.com

نوشته روز زن از آغاز تا امروز اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

چهارشنبهٔ هفتهٔ گذشته، ۲۷ فوریه، بالاخره جودی ویلسون-رِیبولد ناگفته‌هایش – هر آنچه مجوز گفتنش را یافته بود – در برابر کمیتهٔ قضایی مجلس فدرال گفت، و آنچه تا به آن روز با هاله‌ای از تردید پوشیده بود، بر همه آشکار شد. وی به صراحت گفت که به‌مدت چهار ماه، بین سپتامبر تا دسامبر ۲۰۱۸، از طرف افرادی از حزب متبوعش تحت فشار سیاسی قرار گرفته بوده است تا جلوی محاکمهٔ شرکت اس‌ان‌سی-لاوالین به‌دلیل اتهامات مربوط به فساد مالی را بگیرد. ویلسون-رِیبولد طی این سخنان ضمن تشکر از کانادایی‌ها برای شکیبایی‌شان از روز ۷ فوریه که ماجرا در روزنامهٔ گلوب‌اندمیل منتشر شد، و اینکه با ارسال پیام‌هایی به وی، توجهشان به این موضوع را نشان داده بودند، موضوعِ ۱۰ تماس تلفنی و ۱۰ جلسهٔ حضوری‌ای را که از روز چهارم سپتامبر شروع شده بود، با جزئیات برای کمیتهٔ‌ قضایی شرح داد. جودی ویلسون-رِیبولد در انتها اظهار امیدواری کرد با اطلاعاتی که او روایت کرده است، برای کمیتهٔ قضایی و تمام کانادایی‌هایی که به حرف‌های او گوش داده‌اند، روشن باشد که بر او چه گذشته است و چه‌ها گفته شده و چه مکاتباتی صورت گرفته است. او گفت امیدوار است که واقعیات خود به اندازهٔ کافی گویا باشند. او همچنین اظهار کرد همان‌گونه که بارها گفته است، اعتقاد دارد که دادستان کل کانادا باید غیرحزبی باشد، و شفاف در زمینهٔ اصول، چرا که این اصول پایهٔ تصمیمات‌اند. جودی ویلسون-رِیبولد صحبت‌هایش را با اشاره به اینکه آموخته‌های او از مادر و پدرش، مادربزرگ و پدربزرگش و در کل، جامعهٔ اقوام بومی این است که همیشه باید راستی و درستی را محور ارزش‌ها و اصول زندگی‌ قرار داد، به‌پایان رساند.

و اما، پنج روز بعد یعنی دوشنبهٔ گذشته، چهارم ماه مارس، استعفای جِین فیلپات، رئیس هیئت خزانه‌داری دولت لیبرال، در واکنش به نحوهٔ برخورد دولت با موضوع رسوایی مالی شرکت اس‌ان‌سی-لاوالین، دولت ترودو را شوکه کرد و تحت فشار هر چه بیشتری قرار داد. فیلپات که همین ژانویهٔ گذشته و طی همان جابه‌جایی‌هایی که ویلسون-رِیبولد را از وزارت دادگستری به وزارت امور کهنه‌سربازان منتقل کرده بود، به پستِ ریاست هیئت خزانه‌داری دولت منصوب شده بود، گفت که اعتمادش را به دولت از دست داده است؛ اینکه چطور در ابتدا با این رسوایی برخورد کرده و سپس چطور به موارد مطرح‌شده واکنش نشان داده است. جودی ویلسون-رِیبولد در واکنش به استعفای جِین فیلپات، او را «رهبر بصیرت و توانایی» خواند. همچنین سلینا سیزر-شاوان، نمایندهٔ حزب لیبرال از حوزهٔ ویتبی-اشاوا که از زمانِ افشای ماجرای مذکور حامی و پشتیبانِ جودی ویلسون-رِیبولد بوده است، از استعفای جِین فیلپات حمایت نموده و توئیت کرده است که در دور بعدی انتخابات شرکت نخواهد کرد. وی در توئیت خود همچنین با اشاره به صحبت‌های ترودو در زمان انتخاب وزرای کابینه‌اش و توجه به حضور متعادل زنان در این کابینه، گفت: «زنان را به میدان بیاورید، سیاست را دستخوش تغییر کنید.» سیزر-شاوان می‌نویسد: «زمانی که شما زنان را به میدان می‌آورید، انتظار نداشته باشید شرایط همانی بماند که هست، انتظار داشته باشید که ما تصمیمات درست بگیریم، برای آنچه عادلانه است بایستیم و زمانی از میدان بیرون برویم که ارزش‌ها مورد مصالحه قرار گیرند. جِین فیلپات! ممنون که به‌زیبایی این واقعیت را نشان دادید.»

ماجرای رسوایی مالی شرکت عظیم اس‌ان‌سی-لاوالین و در پی آن رسوایی دولت لیبرال برای تحت فشار قراردادنِ وزیر دادگستری و دادستان کل کشور برای نادیده گرفتنِ خطای آن شرکت، می‌تواند از ده‌ها بُعد مختلف بررسی شود و طبعاً بسیاری از کانادایی‌ها در این میان دچار احساسات متناقضی هستند و همه الزاماً مانند اندرو شییِر، رهبر حزب محافظه‌کار، از آن شاد و سرمست نیستند، اما، آنچه در این میان تردیدی برای کسی باقی نگذاشته است، این است که زنانی از کابینهٔ ترودو، زنانی از اولین کابینهٔ تاریخ کانادا که به‌لحاظ جنسیتی متعادل (gender-balanced cabinet) است، شعار یا تم امسالِ «روز جهانی زن»، یعنی ‎#BalanceforBetter را به‌معنای واقعی جامهٔ عمل پوشانده‌اند.

نوشته یادداشت سردبیر: زنانی که دولت ترودو را با چالشی بزرگ مواجه کرده‌اند اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

امروز هشتم ماه مارس است؛ روز جهانی زن، و وقتی این صفحات از زیر چاپ درمی‌آیند، ۳۶۳ روز دیگر به هشتم مارسی دیگر و سرازیرشدنِ سیل تبریکات و شاخه‌‌گل‌هایی دیگر به این مناسبت باقی مانده است. واقعیت اینکه هرگز نتوانستم با جشن‌گرفتن و تبریک‌گفتن و کارهایی از این دست به‌نام این روز، کنار بیایم. اگر قرار است یک روز در سال زنان را به عرش اعلا برسانند، به آنان هدیه بدهند و از جفایی که قرن‌هاست بر آنان رفته، داد سخن سر بدهند و و و… و از روز بعد، نقطه سرِ خط، همان بهتر که زنان نیز چون مردان روزی به‌نام خود نداشته باشند. شخصاً فکر می‌کنم تنها چیزی که به این روز و نام آن معنا می‌بخشد، یادآوری مبارزه علیه عدم برابری حقوق زنان با مردان است که هنوز پس از یک قرن، راه زیادی دارد طی کند تا به سرمنزل مقصود برسد. کمی بیش از ۱۰۰ سال است که زنان علیه نابرابری جنسیتی و ظلمی که بر آن‌ها روا داشته می‌شود، مبارزه می‌کنند و ما همچنان شاهدیم که حتی در کشورهای پیشرفته زنانی که بتوانند به پست‌های کلیدی و مهم از جمله سطوح مدیریتی و دولتی دست یابند انگشت‌شمارند، و هنوز زنان برای انجام کاری هم‌اندازه با مردان، حقوق برابر و یکسانی دریافت نمی‌کنند، هنوز با جسم زن چون کالایی برخورد می‌شود که گاه چاشنی سکسی‌کردنِ تبلیغات دیگر کالاهاست و گاه خود کالایی‌اند که مستقیم برایش قیمت تعیین و پرداخت می‌شود، و هنوز، هنوز، هنوز…  

*  *‌‌  *  *  *

و اما ریاست جمهوری همسایهٔ جنوبی‌مان همچنان خبرساز است. هنوز از معلق‌شدنِ فرمان قبلی پرزیدنت ترامپ با حکم قاضی، چیزی نگذشته بود که وی دوشنبهٔ گذشته بار دیگر فرمان اجرایی جدیدی برای لغو ویزای کشورهای عمدتاً مسلمان صادر کرد. بر اساس این فرمان جدید، که به گفتهٔ وزیر خارجهٔ آمریکا تنها به‌منظور استفادهٔ رئیس‌جمهوری از حق خود برای حفظ امنیت مردم آمریکاست، نام عراق از لیست هفت کشوری که در فرمان قبلی آمده بود، حذف شده است. همچنین فرمان جدید ساکنان قانونی آمریکا و افرادی را که دارای مجوزهای قانونی‌اند، از ورود به خاک آمریکا منع نمی‌کند. و البته وزیر امنیت داخلی آمریکا نیز، در چشم‌اندازی دورتر، گفته است که سیستم مهاجرتی آمریکا دچار نواقصی است و باید تغییر کند.

فراموش نکنیم که حدود دو سال قبل نخست‌وزیر وقت کانادا، استفان هارپر، قصد داشت سفر به ایران و سوریه را به‌عنوان کشورهای حامی تروریسم منع کند، یعنی برای ما ایرانیان ساکن کانادا، وضعیتی به‌مراتب بدتر از آنچه ترامپ در سر پرورانده و قصد اجرایش را کرده است. روشن است اگر مشارکتی در تعیین قدرت حاکم نداشته باشیم، در به‌راحتی می‌تواند بر روی پاشنهٔ دیگری بچرخد، چنان که در نهایت شگفتی همگان، در آمریکا اتفاق افتاد و محافظه‌کاران این‌بار با امید تازه‌ای که از طرف برادران آمریکایی خود در جانشان دمیده شده، به میدان بازگردند… فراموش نکنیم.

نوشته یادداشت سردبیر – دو مقوله، دو تلنگر اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.