آیا درست است که تغذیه نقش مهم‌تری در کم کردن وزن دارد تا ورزش؟

وقتی صحبت از مدیریت وزن‌ می‌شود، باید به این نکته توجه کنیم که تغذیه نقش پررنگ‌تری از فعالیت بدنی بازی‌ می‌کند. رسیدن به وزن و اندام ایده‌آل، نتیجهٔ یک برنامهٔ غذایی با تعادل ماکرونوتریشن‌ها، کاهش کالری دریافتی به‌میزان معقول و برنامهٔ تمرینی صحیح و اراده‌ای قوی‌ است.

لطفاً کمی دربارهٔ اشتباهات رایج برای کاهش وزن برایمان بگویید.

در این زمینه اشتباهات رایج زیادی وجود دارد که افراد را از رسیدن به هدف دور‌ می‌کند. یکی از رایج‌ترین اشتباهات، کم غذا خوردن است، وقتی که به‌طور مثال شما به ٢٬٠٠٠ کالری نیاز دارید و فقط ١٬٠٠٠ کالری می‌خورید، بدنتان را در شرایط قحطی می‌گذارید و باعث‌ می‌شوید بدن متابولیسمش را آهسته کرده و شروع به ذخیرهٔ چربی کند. پس باید کاهش کالری معقول باشد.

دومین اشتباه این است که فکر کنیم تمرینات هوازی یا کاردیو به‌تنهایی کافی‌اند. بله، تمرینات هوازی سوخت‌و‌ساز چربی را افزایش‌ می‌دهد و تمرینات قدرتی باعث افزایش حجم عضلات بدن‌ می‌شود که به نسبت باعث کاهش درصد چربی بدن و افزایش متابولیسم است. پس از هر دو نوع تمرین باید کمک گرفته شود.

سومین اشتباه و بزرگ‌ترین آن‌ها این است که ورزش و تغذیه را سبک زندگی‌مان قرار نمی‌دهیم و هر روز منتظر تمام‌شدن رژیم و دورهٔ تمرینات هستیم. در بسیاری از کتاب‌های تخصصی ورزشی، کاهش ٢ تا ۴ کیلوگرم در ماه که معادل ١٬٠٠٠ کالری کاهش روزانه است، توصیه می‌شود ولی توصیهٔ شخصی من این است که کم کردن ۵۰۰ کالری در روز که معادل ٢ کیلوگرم کاهش وزن ماهیانه است، بهتر است.

گاهی افراد در مورد اضافه وزن خود اشتباه‌ می‌کنند و بهتر است در صد چربی بدن را به جای وزن مورد استفاده قرار دهند و وزنشان را به محدودهٔ سلامتی برسانند.

آیا انجام متوالی حرکات شکم به‌تنهایی باعث کوچک‌تر شدن شکم خواهد شد؟

یکی دیگر از اشتباهات رایج، این است که فکر کنیم انجام حرکات شکم مانند کراچ باعث کوچک‌ شدن شکم‌ می‌شود، ولی باید بگویم که کم‌ شدن در صد چربی بدن و رسیدن آن به حدود ١٠ تا ۱۵ درصد برای مردان و ۱۵ تا ٢٠ در صد برای خانم‌ها میزان مطلوبی است که باعث نمایان شدن عضلات شکم‌ می‌شود و تمرینات شکم صرفاً عضلات را قوی‌تر و حجیم‌تر‌ می‌کند. در این بین از انجام حرکات صحیح نباید غافل شد و حتماً باید از یک مربی حرفه‌ای و دارای مدرک معتبر کمک گرفت. اینترنت و اپلیکشن‌ها ابزار مناسبی برای تمرین کردن نیستند.

آیا استفاده از شکم‌بند، عرق‌ کردن، سونا و فعالیت‌های این‌چنینی باعث کاهش وزن‌ می‌شوند؟

روش‌هایی مانند سونا و عرق‌ کردنِ زیاد، صرفاً باعث از دست دادن آب میان‌بافتی بدن‌ می‌شود و وزن ازدست‌رفته، در واقع مربوط به آب و الکترولیت‌ها‌ست. با توجه به اینکه ٧٠ در صد بدن آب است و فعل و انفعالات بدن در محیط آبی انجام می‌شود، از دست دادن آب بدن توصیه نمی‌شود.

در پایان، باید اضافه کنم که صبور باشید، از راه‌های کوتاه‌مدت دوری کنید و فقط از طریق کاهش کالری دریافتی و افزایش تدریجی ورزش به اهداف بلندمدت سلامتی و تناسب اندام دست یابید. در بسیاری مواقع مشکل شکم بزرگ از غذا خوردن و ورزش نکردن نیست بلکه در اثر استرس و بالارفتن هورمون کورتیزول، چربی در اطراف شکم ذخیره می‌شود. به‌همین خاطر به شیوهٔ سبک زندگی سالم باید به اندازهٔ تغذیه و ورزش اهمیت داد.

نوشته کاهش و کنترل وزن با حامد احمدپور، مربی پیشین تیم ملی دو و میدانی ایران‎ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

لطفاً خودتان را معرفی کنید و از سوابق ورزشی و تحصیلی‌تان بگویید.

حامد احمدپور هستم، فوق لیسانس علوم ورزشی، مربی اسبق تیم ملی دوومیدانی در دو المپیک و چندین دورهٔ مسابقات جهانی و بازی‌های آسیایی. در حال حاضر، در ونکوور زندگی می‌کنم و به کار بدن‌سازی و تناسب اندام اشتغال و افتخار خدمت به هموطنان عزیز را دارم.

به‌عنوان مربی بدن‌سازی و دوومیدانی ایران، جایگاه و آیندهٔ دوومیدانی ایران را در جهان چگونه می‌بینید؟

سطح دوومیدانی ایران با دنیا فاصلهٔ زیادی دارد و با کانادا هم که از کشورهای پیشرو در این رشته است، بالطبع فاصله دارد. آنچه در دوومیدانی ایران داریم، محصول ازخودگذشتگی خانواده‌ها، مربیان و ورزشکاران است. گرچه دوومیدانی ورزش پرهزینه‌ای نیست، ولی ورزشکاران ما از همان حداقل‌ها هم محروم‌اند. این فقط مختص دوومیدانی نیست، دوستان و همکاران ملی‌پوش من در سایر رشته‌ها مثل تکواندو، کاراته، هندبال، بوکس و حتی کشتی شرایط مشابه دارند و می‌توان گفت در سایهٔ فوتبال‌اند؛ کلاً در ایران، سایر رشته‌های ورزشی در سایهٔ فوتبال‌اند.

فکر می‌کنید رشتهٔ دوومیدانی در ایران پرطرفدار است؟ چگونه می‌توان جوانان را به این رشته جذب کرد؟

ورزش دوومیدانی با گسترگی و تنوع زیاد برای همهٔ طیف‌های جامعه آغوشی باز دارد، ولی یکی از فاکتورها بسیار تعین‌کننده در بخش ورزش قهرمانی، سطح رفاه اقتصادی مردم است. در کشورهای جهان اول، دوومیدانی جایگاه خوبی دارد و ورزشکار قادر است از پس هزینه‌های زندگی بر آید. به‌شخصه ورزشکاران بسیاری داشته‌ام که به‌خاطر شرایط معیشتی زندگی ورزش را رها کرده‌اند و در واقع استعدادهایی از بین رفته است.

از دوومیدانی کانادا چه می‌دانید و سطح فنی آن را با ایران چطور مقایسه می‌کنید؟

به‌نظر من تفاوت‌هایی از نظر علمی‌ بین دوومیدانی ایران و کانادا وجود دارد، ولی تفاوت‌های اصلی در سطح رفاه خانواده‌های ورزشکاران، تغذیهٔ مناسب و مهم‌تر از همه، نداشتن آینده‌ای ترسیم‌شده است که باعث سردرگمی‌ و بی‌هدفی مربی و ورزشکار می‌شود.

سپاسگزارم، لطفاً کمی‌ در مورد بدن‌سازی خاص برای ورزشکاران دوومیدانی توضیح دهید و یک نمونه برنامهٔ تمرینی را برایمان تشریح کنید.

برنامه‌ریزی تمرین برای رشته‌های ورزشی بر اساس سیستم انرژی غالب آن رشته و نیازهای تکلیف و نیازها و سابقهٔ تمرینی و نتایج تست‌های آمادگی جسمانی و موبیلیتی و استبیلیتی خاص آن فرد و سابقهٔ آسیب‌های فرد، فرآیند پیچیده‌ای است. مثلاً برای شخصی که در دوی ١٠٠ متر تمرین می‌کند، سیستم غالب فسفاژن است و آن شخص نیازمند زنجیرهٔ حرکتی کامل در همهٔ اندام و قدرت و سرعت تعریف‌شده در همهٔ عضلات می‌باشد و همهٔ این‌ها باید در برنامه‌ریزی سالانهٔ فرد که شامل آمادگی ساختاری، فصل قدرت، توان و سرعت و چابکی هر کدام نیازمند تست‌های میدانی و آزمایشگاهی خاص است، مثلاً چابکی یک دونده با یک رزمی‌کار متفاوت و نیازمند ارزیابی و تمرین ویژه است.

در پایان از شما عزیزان در رسانهٔ همیاری تشکر می‌کنم و چنانچه هم‌وطنان عزیزم سؤالی در مورد ورزش و سلامت داشتند، می‌توانند از طریق فیس‌بوک و اینستاگرام با بنده در تماس باشند.

نوشته در ایران، سایر رشته‌های ورزشی در سایهٔ فوتبال‌اند – گفت‌وگو با حامد احمدپور، مربی اسبق تیم ملی دوومیدانی اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.