استفان لِهی (Stephen Leahy)، روزنامه‌نگار بخش جهانی محیط زیست گاردین، این گفتهٔ مورنو را مورد تحلیل قرار داده است تا مشخص شود چقدر به واقعیت نزدیک است.

کانادا از سال ۱۹۹۹ تاکنون بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار در ماسه‌های نفتی استان آلبرتا برای رسیدن به آیندهٔ مورد نظر مورنو، سرمایه‌گذاری کرده است. حال ببینیم اگر همین میزان به‌جای نفت در انرژی باد سرمایه‌گذاری می‌شد، چه اتفاقی می‌افتاد.

[table id=27 /]

همهٔ قیمت‌ها بر اساس دلار کانادا محاسبه شده است.

___________________________________

منبع: وب‌سایت گاردین

نوشته اگر کانادا به‌جای نفت در انرژی باد سرمایه‌گذاری می‌کرد… اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

خبرهای دنیا را که مرور می‌کنی، می‌بینی دَرَش همچنان بر همان پاشنه می‌چرخد. قدرت‌های دنیا بالا سرِ تن مجروح و خونینِ سوریه زورآزمایی می‌کنند و برای هم شاخ و شانه می‌کشند. یکی، آن دیگری را به بمباران شیمیایی متهم می‌کند، آن دیگری علاوه بر دروغ خواندنِ این اتهام، آن را صحنه‌سازی می‌داند و تهدید می‌کند اگر طرف مقابل دست از پا خطا کند، او را بی‌پاسخ نخواهد گذاشت. این‌طرف نیز، برای اثبات حرفش هم که شده، در حمله‌ای نمایشی، نقطه‌ای پرت و بی‌ربط را بمباران می‌کند. در این میان، تیم ارزیابی سازمان ملل که مأموریت دارد زمینهٔ بازرسی مأموران سازمان منع تسلیحات شیمیایی را فراهم آورد تا صحنهٔ حملات مظنون شیمیایی در سوریه را بررسی کند، به‌علت تیراندازی‌ای که به‌سویشان انجام می‌گیرد، مجبور به بازگشت به دمشق می‌شود و کار به تأخیر می‌خورد. یعنی کار به‌جایی رسیده‌ است که حتی سازمان ملل، خود به حامی و پشتیبان نیاز دارد. روابط روسیه و اتحادیهٔ غرب به جنگ سرد پهلو می‌زند. ناگهان آمریکا تصمیم می‌گیرد نیروهایش را از سوریه خارج کند و میدان نبرد را به کشورهای حوزهٔ خلیج فارس واگذار کند… و مردم دنیا، من و شما، همچنان دوره می‌کنیم شب را و روز را…

* * * * *

و اما اینجا در خانه، خبرها امیدوارکننده است. جان هورگان، نخست وزیر، امروز چهارشنبه اعلام کرد که هیچ‌کس در استان بریتیش کلمبیا نمی‌بایست برای یافتن خانه در دشواری و تقلا باشد. وی اعلام کرد که با ایجاد پشتوانهٔ‌ مالی‌ای با عنوان Building BC Community Housing Fund، طی ده سال آینده برای اقشار کم‌درآمد و با درآمد متوسط، ۱۴٬۰۰۰ خانهٔ جدید در سرتاسر استان ساخته خواهد شد. بر اساس این پشتوانهٔ مالی (fund) جدید، دولت ۱٫۹ میلیارد دلار صرف ساخت خانه‌هایی «امن، ایمن و مقرون به‌صرفه» برای اجاره‌نشین‌ها خواهد کرد.

همچنین در ادامهٔ بحث‌ها و کشمکش‌ها بر سرِ توسعهٔ خط لولهٔ کیندر مورگان، یکشنبهٔ گذشته، جان هورگان با جاستین ترودو، نخست وزیر کانادا و ریچل ناتلی، نخست وزیر آلبرتا، در اتاوا دیدار و گفت‌وگو داشته است. از قرار معلوم، نخست وزیر بی‌سی همچنان ایستاده است تا از منافع مردم استانش، اقتصاد آن و از سواحل و آب‌هایش در برابر خطر نشت قیر مایع طبیعی دفاع کند. او می‌خواهد بداند در صورت نشت چطور می‌شود پاک‌سازی می‌شود کرد و آیا اساساً پاک‌سازی ممکن است یا خیر؟ وی گفته است: «من قویاً معتقدم که بریتیش کلمبیا دربارهٔ آنچه در استانش رخ می‌دهد، حق نظر دارد. و برای همین است که ما می‌خواهیم از مردم سراسر استان دربارهٔ انتقال قیر طبیعی از رودخانه‌ها و نهرهایمان و در امتداد سواحل، جویا شویم.»

هورگان همچنین با اشاره به اقوام اولیه، گفت که وظیفهٔ ماست تا از حقوق این مردم دفاع کنیم و اجازه ندهیم تا نشت نفت زندگی‌شان را تحت تأثیر قرار دهد. وی معتقد است منافع بریتیش کلمبیایی‌ها و تمام کانادایی‌ها، بر آن‌ها که در سالن جلسات در تگزاس نشسته‌اند ارجحیت دارد. هورگان می‌گوید که برای دفاع از مشاغل بی‌سی، اقتصاد و محیط زیست آن، همچنان خواهد ایستاد. چنین باد!

* * * * *

و بار دیگر در آستانهٔ روز زمین ایستاده‌ایم. ۲۲ آوریل، روزی است که هر سال به ما یادآوری می‌شود که سیارهٔ زمین، این گِردِ شکننده، تا چه اندازه به مراقبت ما ساکنانش نیاز دارد. ساکنانی که گاه با او چنان رفتار می‌کنند که با بسیاری اقلام یک‌بار مصرف در زندگی‌شان! تا زمانی که برای من تولید کند و به‌بار نشانَد، دیگر خیالی نیست پس از من چه خواهد شد… اینکه او را چگونه به دستان نسل بعدی خواهم سپرد، اینکه او را به نسل بعدی چگونه خواهم شناساند تا آن را قدر بداند، در حیطهٔ مسئولیت من نیست. باورکردنش سخت است که این گوی عظیم روزی نابود شود، ولی دریغا که با روند فعلیِ مصرف‌گرایی، ایجاد آلودگی‌های زیست‌محیطی، جنگ و و و… باید از خودمان بپرسیم آیا اساساً انسان زمینی از خود باقی خواهد گذاشت؟…

نوشته یادداشت سردبیر: روزی برای زمینِ ازنفس‌افتاده از جنگ و آلودگی اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

انگار دیگر قرار نیست اتفاق خوبی بیافتد؛ گویی صلح و نیکی از دنیا رخت بربسته است. روزگاری است که شادی، نیک‌بختی و آرامش تنها سهمِ اقلیتی‌ست شاید، شاید… کافی‌ است نگاهی به تیتر خبرهای یکی دو هفتهٔ گذشته بیاندازیم، و صد البته که این‌ها هیچ‌یک تازگی ندارند و گوش‌ها از آن‌ها پُر…

جزئیات جدید از فاجعه برخورد ۲ قطار در سمنان؛ شرق حلب بی‌شباهت به گورستانی بزرگ نیست؛ معلم بهبهانی به علت فقر و تهیدستی خودکشی کرد؛ وضعیت بحرانی آرش صادقی در اعتصاب غذا؛ هواپیمای حامل فوتبالیست‌ها سوخت تمام کرده بود!؛ وقوع اسیدپاشی در افسریه تهران؛ و و و…

گویی جهان دارد سقوط آزاد می‌کند و ما که حتی از زیر پای خود اطمینانی نداریم، با سرهایی فروبرده در صفحه‌های نمایش کوچک و بزرگ، هر چه پستی و پلیدی و زشتی‌ست می‌بینیم و نمی‌بینیم و روزمرگی‌هایمان را با قورت‌دادنِ جوک‌ها و بده‌بستانِ تازه‌ترین استیکرها ادامه می‌دهیم… دورهٔ‌ پیامبران نیز به‌سر آمده است، امید به بشارت‌دهنده هم نمی‌شود داشت و «نجات‌دهنده در گور خفته است». پس راهی نیست و تنها می‌توان به «انسان» امیدوار بود، انسانی که تویی، منم؛ مائیم. تکانی بخوریم. نمی‌دانم از کجا، اما این شعر نیما در سرم زمزمه می‌شود این روزها:

وای بر من! در شبی تاریک از اینسان،

بر سر این کلّه‌ها جنبان،

چه کسی آیا ندانسته گذارد پا؟

*  *  *

و اینجا در خانه، همین دو روز پیش خبری که چندان هم غیرمنتظره نبود، بالاخره از راه رسید و بر چهرهٔ آنانی که به امید تغییر، به ترودوی جوان رأی داده بودند و الویت‌شان مسئلهٔ بحران محیط زیست است، گرد ناامیدی نشاند. نخست‌وزیر ترودو برخلاف وعده‌‌هایی که داده بود، به بومیان کانادا، رأی‌دهندگان جوان و مردم بریتیش کلمبیا پشت کرد، و پروژهٔ خط لولهٔ کیندر مورگان را تصویب کرد… پروژه‌ای که سونامی آلودگی‌های کربنی را در این استان موجب خواهد شد. حال باید دید کریستی کلارک هم پشت جاستین ترودو را خواهد گرفت، چنانچه اتاوا از وی انتظار دارد یا اندک ایستادگی‌ای از نخست‌وزیر این استان را شاهد خواهیم بود. کریستی کلارک و البته جان هورگان، رهبر اپوزیسیون، به‌خوبی می‌دانند که موضع‌گیری‌شان در قبال این پروژه می‌تواند نقشی کلیدی در انتخابات استانی سال ۲۰۱۷ ایفا کند و از این رو بی‌گدار به آب نزده و محتاطانه در حال تنظیم سیاست‌شان در این زمینه‌اند. از سوی دیگر فعالان محیط زیست هم در تدارک سازمان‌دادن اعتراضات گسترده‌ای علیه این پروژه‌اند. روزهای پرتنشی در پیش خواهد بود. امید است که سرانجامِ کار، آینده‌ای بهتر برای ساکنان این سرزمین رقم زند.

———————

تیتر مطلب- سطری از شعر معروف «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد»، فروغ فرخزاد

نوشته سخن سردبیر – نجات‌دهنده در گور خفته است اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.