در انتخابات استانی ۲۴ اکتبر ۲۰۲۶، حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا به‌رهبری موقت لورن دورکسون توانست با کسب اکثریتی قاطع به ۹ سال حاکمیت حزب دموکرات نوین (ان‌دی‌پی) پایان دهد و نخستین دولت محافظه‌کار استان را پس از نزدیک به یک سده تشکیل دهد. بر پایهٔ نتایج شمارش نهایی آرا که روز دوشنبه ۹ نوامبر با احتساب رأی‌های پستی و غیابی تکمیل شد، محافظه‌کاران با چرخش یک کرسی دیگر به سود خود در حوزهٔ «برنابی ساوث-متروتاون»، در مجموع ۶۴ کرسی (۶۸٫۸۲ درصد کرسی‌ها)، حزب بی‌سی ان‌دی‌پی ۲۷ کرسی (۲۹٫۰۳ درصد) و حزب سبز بریتیش کلمبیا ۲ کرسی (۲٫۱۵ درصد) از مجموع ۹۳ کرسی مجلس استان را به دست آوردند. کسب اکثریت در مجلس به ۴۷ کرسی نیاز داشت و محافظه‌کاران با فاصله‌ای چشمگیر از این مرز عبور کردند. به گفتهٔ سازمان انتخابات استان، تنها در دو حوزهٔ «کلونا سنتر» و «لیدی‌اسمیت-اوشن‌ساید» به‌دلیل اختلاف اندک آرا بازشماری قضایی انجام خواهد شد که تأثیری بر اکثریت قاطع محافظه‌کاران ندارد.

سقوط تاریخی مشارکت؛ بهای سنگین انتخاباتی که بومرنگ شد

مهم‌ترین ویژگی انتخابات ۲۰۲۶ بریتیش کلمبیا، نه یک خیزش ناگهانی در سبد رأی جناح راست، بلکه سقوط کم‌سابقهٔ مشارکت شهروندان و پشت‌کردن رأی‌دهندگان به صندوق‌های رأی بود. بر پایهٔ داده‌های رسمی سازمان انتخابات استان، از مجموع ۳٬۷۳۸٬۱۸۲ رأی‌دهندهٔ ثبت‌نام‌شده، ۱٬۹۵۰٬۱۹۳ نفر در انتخابات شرکت کردند (که از این میان ۱٬۹۴۴٬۹۸۹ رأی صحیح و ۵٬۲۰۴ رأی باطله بود) و نرخ مشارکت با سقوطی بیش از ۶ درصد نسبت به دورهٔ پیش (۵۸٫۴۵ درصد در سال ۲۰۲۴)، به ۵۲٫۱۷ درصد رسید. به‌بیان ساده‌تر، ۱٬۷۸۷٬۹۸۹ نفر یعنی ۴۷٫۸۳ درصد از شهروندان واجد شرایطِ ثبت‌نام‌شده اصلاً پای صندوق‌های رأی نرفتند. بررسی آمارهای نزدیک به یک سدهٔ گذشته (از ۱۹۲۸ تا ۲۰۲۶) نشان می‌دهد که مشارکت ۵۲٫۱۷ درصدی امسال، پایین‌ترین نرخ مشارکت در تاریخ معاصر بریتیش کلمبیاست؛ رکوردی که حتی از انتخابات دوران همه‌گیری کرونا در سال ۲۰۲۰ با مشارکت ۵۳٫۸۶ درصدی نیز پایین‌تر است.

ریشهٔ این دل‌زدگی گسترده را باید در تصمیم بحث‌برانگیز دیوید ایبی در ۲۲ سپتامبر جست‌وجو کرد؛ زمانی‌که تنها دو روز پس از کناره‌گیری کری-لین فیندلی از رهبری حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا و درست دو روز پس از انتخاب لورن دورکسون به‌عنوان رهبر موقت، درخواست انحلال مجلس و برگزاری انتخابات زودهنگام را به نایب‌السلطنهٔ استان داد. ایبی در طول کارزار انتخاباتی نتوانست رأی‌دهندگان را متقاعد کند که این تصمیم یک بهره‌جویی و فرصت‌طلبی سیاسی برای غافلگیرکردن رقیبِ بدون رهبر نبوده است. او در روزهای نخست، ضرورت دریافت «مأموریت تازه برای مقابله با تعرفه‌های دولت ترامپ» را بهانه کرد و زمانی که این استدلال برای افکار عمومی قانع‌کننده نبود، در هفته‌های پایانی از دشواری ادارهٔ مجلس با اکثریت شکنندهٔ یک‌کرسی سخن گفت.

تحمیل یک انتخابات استانی ناخواسته در میانهٔ دورهٔ قانونی، آن هم یک هفته پس از انتخابات شهری و با همپوشانی دو کارزار، نه‌تنها باعث سردرگمی رأی‌دهندگان و کمبود شدید نیروی اجرایی شد، بلکه بیش از همه بدنهٔ حامیان خودِ حزب ان‌دی‌پی را دلسرد و خانه‌نشین کرد. از سوی دیگر، این اقدام به محافظه‌کارانِ دچار تفرقه، انگیزه‌ای قوی برای اتحاد دوباره داد و به‌جز یک نفر از ۱۴ نماینده‌ای که پس از انتخابات ۲۰۲۴ از فراکسیون محافظه‌کار جدا شده بودند، بقیه زیر چتر رهبری موقت دورکسون به حزب بازگشتند. ایبی خود در شب انتخابات صراحتاً پذیرفت که «با توجه به نتایج، برگزاری انتخابات اشتباه بود.»

جهش ۲۰ کرسیِ محافظه‌کاران با رشدی ناچیز در آرا و ریزش سنگین سبد رأی ان‌دی‌پی

پیامد مستقیم این قهر عمومی با صندوق‌های رأی، رقم‌خوردن یکی از شگفتی‌های آماری تاریخ انتخابات کانادا بود: حزب محافظه‌کار در حالی از ۴۴ کرسی در سال ۲۰۲۴ به ۶۴ کرسی در این انتخابات جهش کرد که شمار کل آرایش تغییر چندانی نکرده بود. در شمارش مقدماتی (پیش از شمارش آرای پستی)، آرای محافظه‌کاران حتی ۲۱٬۸۵۹ رأی کمتر از شمارش مقدماتی دورهٔ گذشته بود و پس از احتساب تمامی آرای پستی و غیابی در شمارش نهایی نیز، مجموع آرای محافظه‌کاران از ۹۱۱٬۱۵۳ رأی در سال ۲۰۲۴ به ۹۲۸٬۰۲۷ رأی (۴۷٫۷۱ درصد آرای صحیح) در سال ۲۰۲۶ رسید؛ یعنی محافظه‌کاران با افزودن تنها ۱۶٬۸۷۴ رأی جدید (رشدی کمتر از ۲ درصد در شمار آرا) موفق شدند ۲۰ کرسی به کرسی‌های خود در مجلس بیفزایند.

عامل اصلی این پیروزی بزرگ، فروپاشی خیره‌کنندهٔ سبد رأی حزب حاکم بود؛ مجموع آرای بی‌سی ان‌دی‌پی از ۹۴۴٬۵۷۹ رأی در سال ۲۰۲۴، با ریزش سنگین ۲۱۳٬۶۲۷ رأی، به ۷۳۰٬۹۵۲ رأی (۳۷٫۵۸ درصد آرای صحیح) در شمارش نهایی امسال سقوط کرد. به این ترتیب، در حالی که رأی بی‌سی ان‌دی‌پی به ۱۹٫۵۵ درصد از کل واجدان شرایط ثبت‌نام‌شده کاهش یافت، محافظه‌کاران با کسب رأیِ تنها ۲۴٫۸۳ درصد (کمتر از یک‌چهارم) از کل رأی‌دهندگان ثبت‌شده، موفق شدند بیش از دوسوم کرسی‌های مجلس (۶۸٫۸۲ درصد) را در اختیار بگیرند.

در این میان، حزب سبز به‌رهبری امیلی لوان با حفظ ۲ کرسی و افزایش ۴۳٬۴۳۱ رأی به سبد آرای خود، از ۱۷۳٬۳۷۷ رأی در سال ۲۰۲۴ به ۲۱۶٬۸۰۸ رأی (۱۱٫۱۵ درصد آرای صحیح و ۵٫۸۰ درصد کل واجدان شرایط) رسید و جایگاه رسمی خود را نگه داشت. سایر نامزدها و احزاب نیز در مجموع ۶۹٬۲۰۲ رأی (۳٫۵۶ درصد آرای صحیح) کسب کردند، اما دو حزب تازه‌تأسیسی که از انشعاب محافظه‌کاران پدید آمده بودند، هیچ کرسی‌ای به دست نیاوردند؛ دالاس برودی، رهبر موقت «وان‌بی‌سی» در ونکوور-کوئیلچنا و النور استورکو، رهبر «سنتربی‌سی» در سوری ساوث، کرسی‌های خود را به نامزدهای محافظه‌کار واگذار کردند و هیچ نامزد مستقلی نیز به مجلس راه نیافت.

واکاوی دقیق‌تر آمارها با در نظر گرفتن دو حزب تازه‌تأسیس «سنتربی‌سی» و «وان‌بی‌سی» (که بخش عمدهٔ ۶۹٬۲۰۲ رأیِ دستهٔ «سایر نامزدها» را به خود اختصاص دادند) نشان می‌دهد که بی‌سی ان‌دی‌پی از دو سو ضربه خورده است: از یک‌سو، محافظه‌کاران در حالی ۱۶٬۸۷۴ رأی به مجموع آرای سال ۲۰۲۴ خود افزودند که هم‌زمان حدود ۴۵ تا ۵۰ هزار رأیِ جناح راست و میانه را به دو حزب منشعب‌شدهٔ وان‌بی‌سی و سنتربی‌سی واگذار کرده بودند؛ به این معنا که دورکسون توانسته است با جذب ده‌ها هزار رأی‌دهندهٔ میانه‌رو (از جمله بخشی از رأی‌دهندگان پیشینِ ان‌دی‌پی)، ریزش ناشی از انشعاب را به‌طور کامل جبران کند. از سوی دیگر، حتی با احتساب چرخش حدود ۴۰ هزار رأی‌دهندهٔ چپ‌گرای ان‌دی‌پی به سوی حزب سبز (که ۴۳٬۴۳۱ رأی بر آرایش افزوده شد) و کوچ ۴۰ تا ۵۰ هزار رأی‌دهندهٔ میانه‌روِ این حزب به سبد محافظه‌کاران و سنتربی‌سی، باز هم از مجموع ۲۱۳٬۶۲۷ رأیِ ازدست‌رفتهٔ نیودموکرات‌ها، برآورد می‌شود دست‌کم ۱۲۰ تا ۱۳۵ هزار نفر (حدود ۶۰ درصد از ریزش آرای حزب) اساساً قید حضور در انتخابات را زده و در خانه مانده‌اند تا مشخص شود بازندهٔ اصلی قمار انتخابات زودهنگام دیوید ایبی، خودِ پایگاه رأی نیودموکرات‌ها بوده است.

پیشینهٔ لورن دورکسون؛ از میدان رودئو و روزنامه‌نگاری تا نخست‌وزیری

لورن دورکسون که در شب پیروزی خود را «مردی از ویلیامز لیک» نامید، تنها پس از ۳۴ روز رهبری موقت توانست در انتخابات عمومی پیروز شود و به مقام نخست‌وزیری برسد. او متولد ۲۴ سپتامبر ۱۹۶۸ در نیووست‌مینستر است، در ۱۳سالگی به «سالمون آرم» رفت و نزدیک به سه دهه است که همراه با همسرش شلی و دو دخترشان در منطقهٔ «ویلیامز لیک» زندگی می‌کند و نمایندهٔ حوزهٔ «کاریبو-چیلکوتین» است؛ حوزه‌ای که در آن با حدود ۷۷ درصد آرا به پیروزی رسید.

دورکسون در جوانی سوارکار مسابقات «رودئو» (رام‌کردن اسب‌های سرکش) بود؛ تجربه‌ای که در سخنرانی پیروزی‌اش نیز به آن اشاره کرد و گفت راز بارها زمین‌خوردن، تکاندن گردوخاک و دوباره برخاستن را در همان میدان‌ها آموخته است. او پیش از ورود به سیاست، دو دهه در صنعت مطبوعات محلی به‌عنوان ناشر روزنامه‌های مجموعهٔ «بلک پرس» فعالیت کرد و سپس به‌عنوان مشاور مالی در شرکت «اینوِسترز گروپ» و فروشندهٔ خودرو مشغول به کار شد. دورکسون نخستین‌بار در سال ۲۰۲۰ از سوی حزب بی‌سی لیبرال (بی‌سی یونایتد) وارد مجلس شد و در مهٔ ۲۰۲۴ به حزب محافظه‌کار پیوست. منش آرام، عمل‌گرایانه و سابقهٔ طولانی او در مدیریت محلی باعث شد تلاش کارزار بی‌سی ان‌دی‌پی برای معرفی‌کردن او به‌عنوان «اسب تروا برای چهره‌های افراطی» نزد رأی‌دهندگان بی‌اثر بماند.

انتخاب رهبر موقت ان‌دی‌پی و چالش حیثیتی کسری بودجه

در اردوگاه حزب شکست‌خورده، پس از اعلام کناره‌گیری دیوید ایبی از رهبری حزب، فراکسیون نیودموکرات‌ها و شورای استانی این حزب در روز ۲۹ اکتبر، جنیفر وایت‌ساید، نمایندهٔ «نیووست‌مینستر-کوکئیتلام» و وزیر پیشین کار و آموزش را به‌عنوان رهبر موقت بی‌سی ان‌دی‌پی و رهبر اپوزیسیون رسمی (که اکنون ۲۷ کرسی دارد) برگزیدند. وایت‌ساید که پیشینه‌ای طولانی در رهبری اتحادیهٔ کارکنان بیمارستان‌ها دارد، با حمایت یکپارچهٔ فراکسیون برای تغییر فضای رهبری حزب پس از دورهٔ ایبی انتخاب شد. هم‌زمان، مایک فارنورث به‌عنوان رهبر پارلمانی و نیکی شارما به‌عنوان رئیس فراکسیون منصوب شدند.

بااین‌حال، جف مگز، رئیس دفتر و مشاور ارشد جان هورگان (نخست‌وزیر فقید ان‌دی‌پی)، هشدار داده است که رهبر دائمی بعدی این حزب با یک چالش حیثیتی بزرگ روبه‌روست. او اشاره کرد که هورگان دولت را با ۵٫۷ میلیارد دلار مازاد بودجه به ایبی تحویل داده بود، اما جهش کسری بودجه به نزدیک به ۱۴ میلیارد دلار در دوران ایبی، اعتبار ان‌دی‌پی در مدیریت مالی را نزد طبقهٔ متوسط به‌شدت خدشه‌دار کرده و بازسازی این اعتماد، پیش‌شرط بازگشت نیودموکرات‌ها به قدرت خواهد بود.

کارنامهٔ صدسالهٔ قدرت در بریتیش کلمبیا؛ تسلط تاریخی راست بر چپ

هرچند پیروزی دورکسون نخستین دولت با نام رسمی «حزب محافظه‌کار» پس از پیروزی سایمون فریزر تالمی در سال ۱۹۲۸ به شمار می‌رود، اما بررسی کارنامهٔ صد سال گذشتهٔ استان (۱۹۲۶ تا ۲۰۲۶) نشان می‌دهد که سیاست بریتیش کلمبیا در این یک سده به‌طور قاطع در اختیار دولت‌های راست‌گرا و راست میانه بوده است. ویژگی تاریخی سیاست در بی‌سی آن است که نیروهای طرفدار اقتصاد بازار آزاد، هر زمان که با خطر قدرت‌گرفتن چپ‌گرایان روبه‌رو شده‌اند، زیر پرچم یک حزب واحد یا ائتلاف احزاب گرد آمده‌اند.

در طول صد سال گذشته، جریان چپ‌گرا و چپ میانه که در حزب نیودموکرات (NDP) خلاصه می‌شود، تنها در سه مقطع تاریخی و در مجموع به‌مدت ۲۲ سال قدرت را در دست داشته است: نخستین بار دولت سه‌سالهٔ دیو بَرِت از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۵، بار دوم دورهٔ ده‌سالهٔ دههٔ ۱۹۹۰ (از ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۱ با چهار نخست‌وزیر یعنی مایک هارکورت، گلن کلارک، دن میلر و اوجال دوسانج) و بار سوم دورهٔ نه‌سالهٔ اخیر از ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶ به‌رهبری جان هورگان و دیوید ایبی.

در نقطهٔ مقابل، احزاب راست میانه و راست‌گرا در ۷۸ سال از صد سال گذشته (در قالب ۷ دورهٔ تاریخی و ۲۲ پیروزی انتخاباتی) بر بریتیش کلمبیا حکومت کرده‌اند. این روند شامل حکومت لیبرال‌های سنتی در سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۸ و ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۱، دولت محافظه‌کار تالمی از ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۳، و سپس «ائتلاف» یازده‌سالهٔ لیبرال‌ها و محافظه‌کاران از ۱۹۴۱ تا ۱۹۵۲ بود که صرفاً برای سدکردن راه حزب سوسیالیست CCF شکل گرفت. پس از آن، حزب راست‌گرای «سوشال کردیت» (اعتبار اجتماعی) به‌رهبری دبلیو. ای. سی. بِنِت به‌مدت بیست سال پیاپی (۱۹۵۲ تا ۱۹۷۲) و سپس در دورهٔ دوم خود به‌مدت شانزده سال دیگر (۱۹۷۵ تا ۱۹۹۱) قدرت را قبضه کرد. با افول سوشال کردیت، ائتلاف راست میانه به درون «حزب لیبرال بی‌سی» به‌رهبری گوردون کمپبل و کریستی کلارک کوچ کرد و شانزده سال دیگر (۲۰۰۱ تا ۲۰۱۷) حکومت را در دست داشت. اکنون در سال ۲۰۲۶، همان ائتلاف بزرگِ غیرچپ بار دیگر زیر نام تاریخی «حزب محافظه‌کار» به قدرت بازگشته است تا کفهٔ ترازوی یک سدهٔ اخیر با نسبت ۷۸ سال در برابر ۲۲ سال به‌سود جناح راست و میانهٔ بازار آزاد، باقی بماند.

تاریخ سوگند، تغییرات کلیدی و تکذیب شایعهٔ تغییر رهبری

لورن دورکسون روز دوشنبه ۲ نوامبر در نخستین نشست فراکسیون خود در ویکتوریا (که اکنون با شمارش نهایی به ۶۴ نماینده رسیده است) اعلام کرد که مراسم سوگند نمایندگان جدید در روز پنجشنبه ۱۹ نوامبر و مراسم سوگند نخست‌وزیر و کابینهٔ جدید در روز جمعه ۲۰ نوامبر ۲۰۲۶ برگزار خواهد شد. او علاوه بر کیم هندرسون که ریاست تیم انتقال قدرت را بر عهده دارد، دیمیتری پانتازوپولوس، استراتژیست باسابقهٔ سیاسی، را نیز به‌عنوان رئیس دفتر نخست‌وزیر منصوب کرده است.

دولت جدید قصد دارد تغییرات بزرگی را کلید بزند. دورکسون در نخستین مصاحبه‌های پس از پیروزی تأکید کرد که قوانین جنجالی مسکن دولت ایبی (به‌ویژه قانون ۴۴ دربارهٔ تراکم‌سازی اجباری در زمین‌های تک‌واحدی و اهداف اجباری ساخت مسکن) را لغو می‌کند و تصمیم‌گیری دربارهٔ پهنه‌بندی شهری را به شهرداری‌ها بازمی‌گرداند. افزایش معافیت پایهٔ مالیات بر درآمد به ۳۲ هزار دلار، لغو برنامهٔ اقلیمی CleanBC، تسریع مجوزهای ال‌ان‌جی و معدن، ساخت پل ۱۰ خطه به‌جای تونل جورج مسی، پایان برنامهٔ «تأمین امن» مواد مخدر، و لغو قانون DRIPA و برنامهٔ آموزشی SOGI 123 از دیگر محورهای اصلی برنامهٔ ۷۱صفحه‌ای اوست.

در بُعد درون‌حزبی نیز، اگرچه اساس‌نامهٔ کنونی حزب محافظه‌کار رهبر موقت را از نامزدی برای رهبری دائمی منع می‌کند، اما هیئت‌مدیرهٔ حزب متعهد به اصلاح اساس‌نامه برای ابقای دورکسون شده است. در جریان انتخابات، حزب ان‌دی‌پی مدعی شده بود که کارولین الیوت (نمایندهٔ منتخب وست ونکوور-کاپیلانو و نفر دوم رقابت پیشین رهبری حزب محافظه‌کار) و آرون گان (نمایندهٔ محافظه‌کار مجلس فدرال) قصد دارند پس از انتخابات، دورکسون را کنار بزنند و رهبری حزب را تصاحب کنند؛ ادعایی که الیوت و گان هر دو قاطعانه آن را رد کردند و با اعلام حمایت کامل از رهبری دائمی دورکسون، آن شایعات را ناشی از استیصال انتخاباتی نیودموکرات‌ها خواندند. اکنون چالش اصلی دورکسون پس از ۲۰ نوامبر، حفظ انضباط در فراکسیون بزرگ ۶۴ نفرهٔ خود، مهار کسری بودجهٔ ۱۳٫۸ میلیارد دلاری هم‌زمان با کاهش مالیات‌ها، و مقابله با تعرفهٔ ۳۵ درصدی آمریکا بر چوب نرم بریتیش کلمبیا خواهد بود.

نوشته چگونه قمار سیاسی دیوید ایبی برای برگزاری انتخابات زودهنگام به خانه‌نشینی صدها هزار رأی‌دهنده و سقوط دولت نیودموکرات انجامید؟  اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

شامگاه شنبه ۲۴ اکتبر ۲۰۲۶، حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا به‌رهبری موقت لورن دورکسون، با شمارش ۹۵ درصد صندوق‌ها، ۶۴ کرسی را در اختیار گرفت؛ حزب حاکم بی‌سی ان‌دی‌پی ۲۷ کرسی و حزب سبز بریتیش کلمبیا ۲ کرسی به‌دست آوردند. کسب اکثریت در مجلس استان به ۴۷ کرسی نیاز داشت و محافظه‌کاران با فاصله‌ای زیاد از این مرز گذشتند.

نتیجه به تفکیک احزاب

محافظه‌کاران در انتخابات ۲۰۲۴ با ۴۴ کرسی اپوزیسیون رسمی شده بودند و اکنون حدود بیست کرسی افزوده‌اند. ان‌دی‌پی که ۴۷ کرسی داشت، حدود بیست کرسی از دست داده و اپوزیسیون رسمی خواهد بود. دیوید ایبی کرسی ونکوور – پوینت گِرِی را با اختلافی اندک حفظ کرد، اما چند وزیر کابینهٔ او در حوزه‌هایشان شکست خوردند.

حزب سبز به‌رهبری امیلی لوان، با حفظ ۲ کرسی، جایگاه رسمی خود را نگه داشت. لوان در حوزهٔ سانیچ نورث و آیلند پیروز شد و سهم حزب از آرای مردم از ۸٫۲ درصد در ۲۰۲۴ به ۱۱ درصد رسید.

دو حزب جدیدی که از انشعاب محافظه‌کاران پدید آمده بودند، کرسی‌ای نگرفتند: وان‌بی‌سی و سنتر‌بی‌سی. دالاس برودی، رهبر وان‌بی‌سی، در ونکوور-کوئیلچنا و النور استورکو، رهبر سنتر‌بی‌سی، در سوری ساوث شکست خوردند. هر دوی آن‌ها در سال ۲۰۲۴ به‌عنوان نمازندهٔ حزب محافظه‌کار انتخاب شده بودند و این بار به نامزدهای محافظه‌کار باختند. در انتخابات شنبه‌شب نامزد مستقل یا حزب دیگری نیز نتوانست به کرسی‌ای دست پیدا کند.

دورکسون در حوزهٔ خودش، کاریبو-چیلکوتین، با بیش از ۷۰ درصد آرا برنده شد.

نتایج هنوز نهایی نیست

این ارقام مقدماتی است. در حوزه‌هایی که اختلاف آرا اندک بوده، بازشماری قضایی انجام خواهد شد. رأی‌های زیر هم هنوز شمرده نشده‌اند:

• رأی‌های پستی
• رأی‌های تلفنی با کمک
• رأی‌های غیرحضوری در مراکز رأی‌گیری ویژه
• رأی‌های غیرحضوریِ روز پایانی رأی‌گیری

نتیجهٔ نهایی روز ۶ نوامبر اعلام می‌شود. با توجه به فاصلهٔ بسیار، بعید است اکثریت محافظه‌کاران تغییر کند، اما شمار دقیق کرسی‌ها ممکن است اندکی جابه‌جا شود.

دورکسون چه زمانی قدرت را به دست می‌گیرد؟

دورکسون فعلاً «نخست‌وزیر منتخب» است. تا زمان مراسم سوگند، ایبی و وزیرانش در سِمَت‌هایشان باقی می‌مانند. ایبی هم اعلام کرده است پس از تعیین رهبر موقت ان‌دی‌پی از رهبری حزب کنار می‌رود. دورکسون کیم هندرسن، معاون سابق نخست‌وزیر و رئیس پیشین خدمات عمومی استان، را به ریاست تیم انتقال قدرت گماشته است. تاریخ سوگند هنوز اعلام نشده است. در ۲۰۲۴ کابینهٔ ایبی یک ماه پس از انتخابات، در ۱۸ نوامبر، سوگند خورد. با این سابقه، سوگند دورکسون احتمالاً پس از اعلام نتیجهٔ نهایی و در نیمهٔ دوم نوامبر برگزار می‌شود. این تخمینی بر پایهٔ سابقه است، نه تاریخ رسمی.

پیشینه: انتخاباتی که بومرنگ شد

چنان‌که در گزارش پیشین «رسانهٔ همیاری» آمده بود، ایبی ۲۲ سپتامبر، دو روز پس از استعفای کری-لین فیندلی از رهبری محافظه‌کاران، مجلس را منحل کرد. او ابتدا از ضرورت مقابله با تعرفه‌های ترامپ گفت و بعد استدلال کرد که اکثریت یک‌کرسی‌اش مجلس را فلج کرده است. منتقدان آن را اقدامی فرصت‌طلبانه دانستند. اعلام انتخابات زودهنگام محافظه‌کاران پراکنده‌شده را گرد هم آورد. شانزده نماینده از زمان انتخابات ۲۰۲۴ از فراکسیون محافظه‌کار خارج یا اخراج شده بودند و بیشترشان پس از رهبری موقت دورکسون بازگشتند. ایبی شب انتخابات پذیرفت که «با توجه به نتایج، برگزاری انتخابات اشتباه بود».

یک پیروزی تاریخی

آخرین نخست‌وزیر محافظه‌کار استان، سایمون فریزر تالمی، در ۱۹۲۸ انتخاب شده بود؛ بنابراین این نخستین دولت اکثریت محافظه‌کار بریتیش کلمبیا پس از نزدیک به یک سده است. این حزب در ۲۰۲۰ کمتر از دو درصد آرا را داشت. همچنین نخستین باری است که در تاریخ کانادا حزبی با رهبر موقت انتخابات را می‌برد.

واکنش‌ها به نتایج انتخابات بریتیش کلمبیا

لورن دورکسون در پیامی پس از پیروزی در انتخابات گفت «از شما بریتیش کلمبیایی‌ها سپاسگزارم. امشب به تغییر رأی دادید؛ به دولتی که گوش کند، زندگی را مقرون‌به‌صرفه نگه دارد و هرگز حاصل دسترنجتان را بدیهی نگیرد.» او از داوطلبان، نامزدها و همسرش تشکر کرد و به کسانی که به او رأی نداده‌اند، گفت: «برای شما هم به‌همین اندازه سخت کار می‌کنم؛ این دولت شما هم هست.»

دیوید ایبی، رهبر حزب بی‌سی ان‌دی‌پی، هم در پیامی گفت: به لورن دورکسون برای نخست‌وزیرشدن تبریک می‌گویم. خدمت به این استان افتخار زندگی‌ام بود. او اعلام کرد که از رهبری حزبش کناره‌گیری می کند

مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا در پیام تبریک خود به دورکسون ساخت خانه‌های بیشتر، تبدیل کانادا به ابرقدرت انرژی و بریتیش کلمبیایی قوی‌تر را محور همکاری با او خواند و از ایبی برای پروژه‌های بزرگ زیرساختی و بازارهای صادراتی جدید قدردانی کرد.

پیر پوئلیور، رهبر حزب محافظه‌کار فدرال و اپوزیسیون رسمی در مجلس عوام کانادا، به «مأموریت اکثریت قاطع» برای اجرای اصول محافظه‌کاری، عقل سلیم، صرفه‌جویی در هزینهٔ مردم، حبس مجرمان، کاهش مهاجرت و استراتژی «اول کانادا» اشاره کرد.

مهم‌ترین تغییرات در راه

بر پایهٔ برنامهٔ ۷۱صفحه‌ای «لورن دورکسون برای بریتیش کلمبیای قوی‌تر»، مهم‌ترین تغییرات پیش رو از قرار زیر است:

• مالیات: افزایش معافیت پایهٔ مالیات بر درآمد از ۱۳٬۲۱۶ به ۳۲٬۰۰۰ دلار (هزار دلار صرفه‌جویی برای هر نفر)، لغو دائمی گسترش PST به خدمات حرفه‌ای، معافیت سه‌سالهٔ PST ماشین‌آلات و نرم‌افزارهای تجاری، و پایان مالیات ترنس‌لینک بر مالکیت خودرو.
• انرژی و منابع: دوبرابرکردن تولید گاز طبیعی تا ۲۰۳۲ و سه‌برابرکردن آن تا ۲۰۳۵، لغو برنامهٔ CleanBC (با حفظ قیمت‌گذاری کربن برای صنایع بزرگ) و تسریع مجوزهای معدن و ال‌ان‌جی.
• زیرساخت: ساخت پل ۱۰‌ خط عبوری به‌جای تونل جورج مَسی.
• سلامت و اعتیاد: «ضمانت جهانی مراقبت سلامت»، پایان «تأمین امن» مواد، و درمان اجباری برای افرادی که قادر به مراقبت از خود نیستند.
• حقوق بومیان و آموزش: لغو قانون DRIPA و SOGI 123 و بازگرداندن نمرهٔ حرفی برای پایه‌های ۴ تا ۹.
• امور مالی: کاهش بودجهٔ احتیاطی و انجماد استخدام‌های غیرخط‌مقدم در دولت استان. بر پایهٔ برآورد خود حزب، کسری بودجه از ۱۳٫۷ میلیارد دلار امسال به ۱۰٫۸ میلیارد می‌رساند و در ۲۰۲۹‎-۲۰۳۰ به توازن بودجه خواهد رسید.

چالش‌های پیش رو

نخستین چالش دورکسون مشروعیت رهبری است. اساس‌نامهٔ حزب محافظه‌کار رهبر موقت را از نامزدی برای رهبری دائمی منع می‌کند و تغییر آن به رأی دوسوم اعضا نیاز دارد. هیئت‌مدیرهٔ حزب متعهد شده است راهی برای ماندن او بیابد، اما طرفداران در فضای مجازی از جانشینی احتمالی آرون گان یا کارولین الیوت سخن گفته‌اند.

دومین چالش، انضباط در فراکسیون حزب محافظه‌کار است. برخی تحلیلگران محافظه‌کاران را «چادری بزرگ و ناپایدار» توصیف می‌کنند و بر این باورند که اگر شکاف‌ها دوباره باز شود، رهبری حزب دشوار می‌شود. اختلافات درونی، گران‌ترین هزینهٔ حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا پیش از انتخابات بود. هرچند پیروزی قاطع حزب محافظه‌کار در این انتخابات، موجب شده در صورت جدایی احتمالی تعداد قابل‌توجهی از نمایندگان کنونی، باز هم بتواند اکثریت را در مجلس حفظ کند.

سومین چالش، تعرفه‌هاست. بر پایهٔ سندی که پیش از انتخابات در اختیار رسانه‌ها قرار گرفت، عوارض آمریکا بر چوب نرم نزدیک ۳۵ درصد است و دورکسون به‌تنهایی نمی‌تواند آن را تغییر دهد. او وعده داده است یک نمایندهٔ استانی در واشنگتن بگمارد و چوب نرم را در اولویت مذاکرات کانادا قرار دهد. نکتهٔ مهم این است که بخش مهمی از رشد موردانتظار او بر احیای بخش جنگل‌داری استان استوار است.

چالش چهارم، چالش مالی است؛ پیمودن مسیر کاهش مالیات با کسری بودجهٔ بالا. خود برنامه بر رشد بیشتر اقتصاد و کنترل هزینه‌ها تکیه دارد و این‌ها باید در عمل آزموده شوند.

در نهایت، مناسبات با بومیان و دولت فدرال هم آزمون سختی خواهد بود. کارنی و پوئلیور هر دو پیروزی را تبریک گفته‌اند، اما سخنانشان یک‌دست نیست و دورکسون باید میان آن دو تعادلی پیدا کند.

نوشته موج آبی بریتیش کلمبیا را درنوردید؛ حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا با اکثریتی قاطع در انتخابات استانی پیروز شد اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

سیما غفارزاده – ونکوور

با اعلام غیرمنتظرهٔ انتخابات استانی زودهنگام دو سال پیش از زمان برنامه‌ریزی‌شدهٔ آن، احزاب فعال در عرصهٔ سیاست استان بریتیش کلمبیا کارزارهای انتخاباتی خود را آغاز کرده‌اند و حالا دیگر اسامی همهٔ نامزدهای معرفی‌شده در نهاد انتخابات بریتیش کلمبیا ثبت شده است. در این بین حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا در هر ۹۳ حوزهٔ انتخاباتی، حزب حاکم بی‌سی ان‌دی‌پی در ۹۲ حوزه، حزب سبز بریتیش کلمبیا در ۷۳ حوزه، حزب سنتر بی‌سی در ۳۵ حوزه و حزب وان‌بی‌سی در ۳۳ حوزه نامزد معرفی کرده‌ بودند. هرچند حزب محافظه‌کار یکی از نامزدهایش را کنار گذاشت و یکی از نامزدهای حزب سبز هم از شرکت در انتخابات کناره‌گیری کرد و یکی از نامزدهای مستقل هم به حزب وان‌بی‌سی پیوست.

حزبی که بتواند دست‌کم ۴۷ کرسی مجلس قانونگذاری استان را از آن خود کند، از سوی نایب‌السلطنهٔ استان مأمور تشکیل دولت می‌شود و تا چهار سال آینده قدرت را در دست خواهد داشت.

نظرسنجی‌های منتشرشده تا زمان نگارش این سطور حاکی از آن است اعلام انتخابات زودهنگام موجب کاهش محبوبیت حزب حاکم ان‌دی‌پی شده و اگر انتخابات همین امروز برگزار شود، محافظه‌کاران دولت اکثریت تشکیل می‌دهند. البته هنوز همهٔ احزاب پلتفرم هزینه‌یابی‌شدهٔ خودشان را ارائه نکرده‌اند و رهبرانشان هم هنوز در هیچ مناظره‌ای شرکت نکرده‌اند؛ مواردی که می‌تواند روی نظر رأی‌دهندگان در فرصت کمتر از یک ماه تا زمان انتخابات در روز ۲۴ اکتبر ۲۰۲۶ مؤثر باشد.

برای آگاهی خوانندگانمان از مواضع رهبران احزاب به‌ویژه دربارهٔ مواردی که مستقیماً با جامعهٔ ایرانی‌-کانادایی مرتبط است و در رسانه‌های جریان اصلی به آن‌ها پرداخته نمی‌شوند، از همهٔ رهبران احزاب دعوت کردیم تا در گفت‌وگویی این موارد را با آن‌ها در میان بگذاریم و پاسخ‌هایشان را بشنویم. از بین پنج رهبر احزاب اصلی بریتیش کلمبیا، دیوید ایبی، رهبر حزب بی‌سی ان‌دی‌پی، النور استورکو، رهبر حزب سنتربی‌سی و دالاس برودی، رهبر حزب وان‌بی‌سی، به دعوت ما پاسخ دادند که گفت‌وگو با آن‌ها در این شماره از نظرتان خواهد گذشت.

این توضیح ضروری است که به‌دلیل فشردگی برنامه‌های این سه رهبر، زمانی که برای پرسش در اختیار داشتیم، کوتاه و متفاوت بود. مصاحبه با دیوید ایبی کوتاه‌تر و مصاحبه با دالاس برودی طولانی‌تر از بقیه بودند. ضمن اینکه گفت‌وگو با دیوید ایبی تلفنی و گفت‌وگو با دو رهبر دیگر با تماس تصویری بود. به‌همین دلیل موفق به پرسیدن همهٔ سؤالات از دیوید ایبی و النور استورکو نشدیم.
توجه شما را به سومین گفت‌وگو، یعنی گفت‌وگو با دالاس برودی، رهبر حزب وان‌بی‌سی جلب می‌کنیم.

از وقتی که گذاشتید و با ما گفتگو می‌کنید واقعاً سپاسگزارم. خوانندگان ما علاقه‌مندند مستقیماً از زبان رهبران، اولویت‌ها و دیدگاه‌های آن‌ها را دربارهٔ استان از زبان خودشان بشنوند.

شما قبل از ورود به سیاست به‌عنوان حقوقدان و گوینده کار کرده‌اید. آن مسیرهای شغلی چطور رهبری شما را شکل دادند و وان‌بی‌سی (1BC) چه چیزی ارائه می‌کند که رأی‌دهندگان نمی‌توانند از محافظه‌کاران دریافت کنند؟

حرفه‌ام به من اعتمادی داد که برای صحبت کردن نیاز دارم و اهمیت ارتباط مؤثر و واضح را به من آموخت و بودن در حوزهٔ حقوق، حس بسیار عمیقی نسبت به نیاز به حقیقت و عدالت در سیستم قضایی‌مان به من داد. و اینکه وقتی سیستم قضایی آن طور که باید کار نمی‌کند، می‌بینید که جامعه چگونه دچار وحشت می‌شود؛ زیرا اوضاع آن‌طور که باید یا آن‌طور که قبلاً بوده کار نمی‌کند. بنابراین حقوقدان بودن قطعاً اهمیت سیستم قضایی بسیار مستحکم و عادلانه را به من آموخت.

با وان‌بی‌سی، شما یک حزب محافظه‌کار واقعی با ارزش‌های محافظه‌کارانهٔ واقعی دریافت می‌کنید که متزلزل نخواهد شد و تغییر نخواهد کرد. ما روی اصولی مشخص می‌ایستیم و برخلاف حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا، از آن اصول عقب‌نشینی نخواهیم کرد. اگر آن را در پلتفرم ما بخوانید، این همان کاری است که انجام خواهیم داد. تجربهٔ من با حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا قبل از اخراجم این است که آن‌ها می‌گفتند هنگام کمپین کارهای خاصی را انجام خواهند داد، اما وقتی به حکومت رسیدیم، شروع کردند به تغییر آن و جابه‌جایی و تغییر پیام‌رسانی. من متوجه شدم بسیاری از افرادی که به آن بدنه آورده بودند اصلاً در هیچ زمینه‌ای محافظه‌کار نبودند…

بله، در واقع من هم در این مورد سؤالاتی دارم. بله، این به طور خاص مربوط به همان موضوع است. شما در سال ۲۰۲۴ به عنوان یک نمایندهٔ محافظه‌کار انتخاب شدید و در مارس ۲۰۲۵ از آن فراکسیون برکنار شدید. رهبر وقت، جان راستد، گفت نظرات شما شهادت بازماندگان مدارس شبانه‌روزی بومیان را به سخره گرفته است. چطور به این نگرانی‌ها پاسخ می‌دهید و امروز دربارهٔ آن تجربه چه فکری می‌کنید؟

جان در آن بیانیهٔ مطبوعاتی دروغ گفت و من هرگز بازماندگان مدارس شبانه‌روزی بومیان را به سخره نگرفته بودم، چه کسی چنین کاری می‌کند. این چیزی بود که آن‌ها برداشت کردند. این همان داستان قدیمی‌ای است که از متن خارج شده است. من دربارهٔ مارکسیسم فرهنگی صحبت می‌کردم که در آن اکنون همه می‌گویند هر حقیقتی، حقیقت است؛ حقیقتِ تو، حقیقتِ من، حقیقتِ پدر. هر کس حقیقت خودش را دارد. و من می‌گویم این کل مشکل است. ما برای اتخاذ سیاست به حقیقت عینی واقعی نیاز داریم.

من اصلاً دربارهٔ مدارس شبانه‌روزی بومیان صحبت نمی‌کردم. موضوع اصلی من در آن زمان ادعای این بود که ۲۱۵ کودک در یک گور دسته‌جمعی در مدرسه شبانه‌روزی بومیان کملوپس دفن شده‌اند و هیچ جسدی پیدا نشده بود و هیچ حفاری‌ای انجام نشده بود. بله، داستان همین است. این آغاز آن پادکستی بود که در آن حضور داشتم. سپس به این موضوع پرداختم که همهٔ حقیقت‌ها اکنون به اندازهٔ حقیقت‌های دیگر معتبرند. من فقط می‌گویم ما نمی‌توانیم به‌عنوان یک کشور یا یک جامعه این‌طور عمل کنیم. وقتی می‌دانید درست است که یک نفر قاتل است، یک نفر قاتل نیست. شما نمی‌توانید بگویید خب حقیقت من این است که او قاتل نیست. منظورم این است که صحبت من این بود. بنابراین این موضوع مطرح شد و با نگاهی به گذشته، این یک شوک برای سیستم من بود. باید بگویم فکر می‌کنم با من بسیار بد رفتار شد. اما در واقع فکر می‌کنم آن‌ها به‌دنبال راهی برای خلاص‌شدن از شر من بودند و راه خود را پیدا کردند و این مرا قوی کرد و جنبشی را به راه انداخت. و من یک مستند دربارهٔ آن ساختم. بنابراین همیشه خوبی‌هایی حتی از ناخوشایندترین وضعیت‌ها حاصل می‌شود.

دسامبر گذشته هیئت مدیرهٔ وان‌بی‌سی شما را از رهبری برکنار کرد. این در واقع به‌طور خاص مربوط به وان‌بی‌سی است. و حدود یک هفته بعد دوباره به سمت خود بازگشتید. هم‌بنیان‌گذاران شما، تارا آرمسترانگ و تیم تیلمن، از آن زمان از شما جدا شده‌اند. چه اتفاقی افتاد و چه چیزی در نحوهٔ اداره حزب در آن زمان تغییر کرد؟

آن جدایی مرا کاملاً غافلگیر کرد و زمان بسیار ناراحت‌کننده‌ای برای من بود. در شوک بودم که چه اتفاقی دارد می‌افتد. اما با توجه به اینکه دیدگاه من این بود که مشکل حول یک فرد جوان که به‌عنوان کارمند برای کمپین کار می‌کرد شکل گرفت و مدت‌ها بود می‌گفتم من نگران این فردم. او مناسب نیست. باید جابه‌جا و اخراج شود. مشکلات با این فرد روزبه‌روز بیشتر می‌شد. و به‌جای اخراج او، به من حمله کردند. و این اتفاق افتاد… گروهی از ما بودیم که می‌خواستیم حزب را با هم نگه داریم. یک هفتهٔ طولانی، شاید ۱۰ روز در دسامبر وجود داشت که واقعاً وحشتناک بود و ما تلاش می‌کردیم کنترل حزب را پس بگیریم.

تیم، تارا و پل به شکلی واقعاً ناعادلانه پشت سر من اساس‌نامه را تغییر دادند تا بتوانند مرا برکنار کنند که به‌نوعی اقدامی بسیار غیرحرفه‌ای بود. اما ما در طول هفته مذاکره کردیم و من کلاه حقوقی‌ام را به سر گذاشتم و نامه‌هایی فرستادم و گفتم: «من کنترل را حفظ می‌کنم.» آن‌ها به من پیشنهاد دادند که یا ما حزب را می‌گیریم و تو می‌روی یا تو حزب را می‌بری و ما می‌رویم. و من گفتم: «باشد، ما حزب را برمی‌داریم.» سپس بعد از اینکه گفتم حزب را می‌خواهم، گفتند: «اوه، ما فکر نمی‌کردیم آن را بخواهی.» و من گفتم: «خب، حالا دیگر نمی‌توانید پس بگیرید. ما می‌خواهیم آن را نگه داریم.» و بنابراین، ما کنترل حزب را حفظ کردیم. من رهبرم و به جلو ادامه دادیم و مدتی طول کشید تا از همهٔ آن اتفاقات بهبود پیدا کنیم، اما البته این کار را کردیم و دوباره مشغول کار شدیم و می‌دانید، درس‌هایی آموختم. یاد گرفتم حتی افرادی که فکر می‌کنید در سیاست به شما نزدیک‌ترند می‌توانند علیه شما برگردند. این کسب‌وکار بسیار عجیبی است. من در واقع هرگز چنین چیزی را تجربه نکرده بودم، اما به هر حال این‌طور است.بنابراین وان‌بی‌سی به جلو حرکت کرده و کلی لذت برده‌ایم و یک تیم واقعاً محکم داریم و بسیار سخت کار می‌کنیم.

دربارهٔ این انتخابات زودهنگام که نخست‌وزیر ایبی آن را اعلام کرد، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد بیشتر شهروندان بریتیش کلمبیا فکر می‌کنند خیلی زود است. حس شما دربارهٔ این زمان‌بندی چیست و این چطور کمپین شما را شکل می‌دهد؟

زمان‌بندی بسیار افتضاح است. من وقتی دیوید ایبی انتخابات را اعلام کرد، شوکه شدم. ما همه قرار بود برای نشست پاییزه به مجلس برگردیم. به‌جای اینکه او روی کار تمرکز کند و کارش را انجام دهد، تصمیم گرفت انتخابات اعلام کند. و چرا این کار را کرد؟ خب، به این دلیل که او مزیت استراتژیک به دست می‌آورد زیرا می‌بیند اپوزیسیون در آشفتگی است. بنابراین اساساً او اقدامی کاملاً سیاسی انجام می‌دهد. این ربطی به ترامپ ندارد. این ربطی به کمک به اقتصاد ندارد. و در واقع، این یک اسراف وحشتناک پول است. برای برگزاری این انتخابات درحالی‌که از قبل در وضعیت بدهی و کسری بودجهٔ وحشتناکی هستیم، رقمی نزدیک به صد میلیون دلار هزینه خواهد شد.

به هر حال، فکر می‌کنم اما در مورد زمان‌بندی، ما در آن دخالتی نداریم. بنابراین تیم ما به سرعت دور هم جمع شد و توانستیم ۳۸ نامزد را از خط عبور دهیم و فوق‌العاده به این دستاورد شگفت‌انگیز افتخار می‌کنم.

لیست نامزدهای انتخابات بریتیش کلمبیا نشان می‌دهد که وان‌بی‌سی ۳۳ نامزد در ۹۳ حوزه انتخابیه دارد. سؤال من این است که چرا فقط ۳۳ نامزد و آن حوزه‌ها را چطور انتخاب کردید؟ می‌دانم یکی از عوامل این است که اشاره کردید در حوزه‌هایی که محافظه‌کاران اصیل حضور دارند نامزدی معرفی نمی‌کنید، اما می‌خواستم بدانم آیا دلیل دیگری هم در انتخاب آن حوزه‌ها وجود داشته است؟

اول از همه، نهاد انتخابات بریتیش کلمبیا (Elections BC) تعداد ۳۳ نامزد را لیست کرده است اما ما ۵ نامزد دیگر داریم که در حال حاضر در حال مناقشه روی آن‌ها هستیم. آن‌ها می‌گویند تیک مربوط به وابستگی به حزب را نزده‌اند در حالی که واضح است آن‌ها متعلق به وان‌بی‌سی بوده‌اند و ما روی آن کار می‌کنیم، اما باید ۳۸ تا باشد و ممکن است چند نفر دیگر هم اضافه شوند، بنابراین آن پرونده هنوز کامل نیست، اما امیدواریم ۳۸ یا ۴۰ نفر باشند. ما افرادی را انتخاب کردیم که قوی و پرشور بودند و در حوزه‌هایی حضور داشتند که واقعاً حس می‌کنیم شانس بسیار بالایی برای برنده شدن داریم و این کار را بر اساس داده‌هایی که طی سال گذشته جمع‌آوری کرده‌ایم انجام دادیم. ما می‌دانیم کجا واقعاً تشنگی برای حزبی مانند وان‌بی‌سی وجود دارد که در واقع حزبی برای بازگشت به اصول اولیه است.

پس از گزارش‌های هفتهٔ گذشته که حاکی از گفت‌وگوهای بین محافظه‌کاران و وان‌بی‌سی بود، یکی از اعضای سابق فراکسیون محافظه‌کاران، حزبش را متهم کرده که به جناح راست افراطی نزدیک می‌شود. چه چیزی بحث شد و آیا به توافق رسیدید و چطور به برچسب راست افراطی پاسخ می‌دهید؟

برچسب راست افراطی یک جوک است زیرا، می‌دانید، حتی ۱۰ سال پیش، من یک فرد عادی بودم؛ بودجه‌های متوازن، آموزش‌ندادن مسائل جنسی به کودکان، بچه‌های کوچک در مدرسه، مثله‌نکردن نوجوانانی که فکر می‌کنند ناگهان جنسیتشان تغییر کرده است. بیرون‌آوردن مردم از خیابان‌ها، متوقف‌کردن و دستگیری قاچاقچیان مواد مخدر، رسیدگی به مواد مخدر و اعتیاد به روشی درست و… مسئله دیگر این است که ما می‌خواهیم با کل پروندهٔ بومیان برخورد کنیم و آن را به روندی عاقلانه بازگردانیم و غیره. بنابراین اگر این راست افراطی است، من نمی‌دانم آن‌ها چه می‌گویند. فکر می‌کنم اتفاقی که افتاده این است که در واقع فضا چنان تغییر شده که جناح چپ بسیار رادیکال شده است. خیلی رادیکال. و آن‌ها آن‌قدر طولانی امور را اداره کرده‌اند که هر چیزی را که بر خلاف برنامهٔ رادیکال آن‌ها باشد، افراطی می‌دانند. من فقط یک انسان عادی هستم.

بنابراین شما فکر می‌کنید نسبتاً این شبیه راست افراطی به نظر می‌رسد نسبت به آن تفکر رادیکال؟

فکر می‌کنم نسبت به آن، بله، منظورم این است که کل وضعیت بسیار تغییر کرده و ما به اجبار با هنجار جدید تغذیه شده‌ایم و فکر می‌کنم بسیاری از مردم با آن می‌جنگند چون این هنجار جدیدی نیست که ما می‌خواهیم. ما می‌خواهیم اوضاع به حالت عادی برگردد. من به دوگانهٔ راست و چپ اعتقاد ندارم. فکر می‌کنم در این نقطه موضوع بالا یا پایین است.

بریتیش کلمبیا کسری بودجه روبه‌رشدی داشته است و شما وعدهٔ بریتیش کلمبیایی بدون مالیات طی ۱۰ سال را داده‌اید. این در عمل چطور کار می‌کند؟ در این فاصله چه میزان کسری بودجه قابل قبول است؟ و از کدام خدمات محافظت می‌کنید یا آن‌ها را کاهش می‌دهید؟

اول از همه، هیچ کسری بودجه‌ای قابل قبول نیست. ما هرگز نباید بیشتر از درآمد خرج کنیم. بدهی نیز باید کاهش یابد، اما این موضوع جداگانه‌ای است. درست مانند یک خانوار که می‌تواند بدهی خود را از طریق وام مسکن و غیره مدیریت کند و طی زمان آن را پرداخت کند. این روش منظم‌تری برای رسیدگی به امور است. کسری بودجه در واقع همان چیزی است که هر ماه روی کارت اعتباری خود حمل می‌کنید و فقط حداقل پرداخت‌ها را انجام می‌دهید. این غیرممکن است و به‌سرعت کنترل خود را از دست می‌دهید و به سرعت به دردسر می‌افتید. و کسری بودجهٔ ما همان چیزی است که باعث تنزل رتبهٔ اعتباری ما شده است. بنابراین هزینهٔ بیشتری برای استقراض پول پرداخت می‌کنیم، درست همان‌طور که رتبهٔ اعتباری ما پایین می‌آید. شما هنگام تلاش برای وام‌گرفتن سود بیشتری پرداخت می‌کنید و این همان اتفاقی است که در حال رخ‌دادن است. بنابراین من می‌گویم هیچ کسری بودجه‌ای قابل قبول نیست. ما باید مازاد بودجه داشته باشیم و برای کاهش سریع آن کار خواهیم کرد. و چطور این کار را انجام خواهیم داد؟ در ابتدا با یک کاهش بسیار بزرگ شروع می‌کنیم؛ حداقل یک‌سوم خدمات عمومی باید کاهش پیدا کند. همچنین حسابرسی موشکافانهٔ عظیمی در سطح دولت انجام خواهیم داد که در آن دقیقاً بفهمیم این‌همه پول‌ها به کجا می‌رود. حسابرسی عمیقی که در آن وزرا و معاونان وزرا باید به سؤالات دربارهٔ اینکه دقیقاً آنچه برای آن هزینه می‌کنند تا آخرین پنی پاسخ دهند. و سپس تمام این هزینه‌ها را برای استان بریتیش کلمبیا فاش می‌کنیم و به آن‌ها می‌گوییم کجا قرار است کاهش هزینه داشته باشیم. اسراف زیادی وجود دارد و من آن را در ویکتوریا می‌بینم. بنابراین ما باید از شر این اسراف خلاص شویم و این تا حد زیادی در کاهش کسری بودجه ما مؤثر خواهد بود. هزینه‌ها باید دوباره هدایت شوند تا اسراف کمتر شود و به‌سمت بهره‌وری واقعی برای شهروندان بریتیش کلمبیا برویم. آن‌ها باید در ازای پول خود نتیجه ببینند و در حال حاضر نمی‌بینند. ما هزینهٔ هنگفتی برای سیستم مراقبت‌های بهداشتی خود پرداخت می‌کنیم و مردم هنوز مراقبت‌های بهداشتی مناسبی دریافت نمی‌کنند. بنابراین می‌بینید که یک شکاف بسیار بزرگ وجود دارد.

تعرفه‌های ایالات متحده از همین حالا صنایع بریتیش کلمبیا را تحت تأثیر قرار داده و جنگ تجاری موضوع مرکزی کمپین نخست‌وزیر ایبی است. وان‌بی‌سی چه کاری را متفاوت انجام خواهد داد تا از مشاغل و اقتصاد استانی محافظت کند؟

من اگر رهبر این استان بودم، مستقیماً می‌رفتم و جلسه‌ای با دونالد ترامپ ترتیب می‌دادم و با او صحبت می‌کردم. زیرا نگرانی‌های او دربارهٔ بریتیش کلمبیا مشروع است. فنتانیل از طریق بندر ما جریان دارد و به کشور او می‌رود و ظاهراً سالانه ۳۵۰٬۰۰۰ نفر در ایالات متحده به همین دلیل جان خود را از دست می‌دهند. کل جنگ ویتنام فقط ۵۵,۰۰۰ کشته داد و حالا جوانانشان صرفاً به‌خاطر این مادهٔ مخدر می‌میرند. من هم اگر مواد مخدر از حوزهٔ قضایی دیگری وارد می‌شد و به نظر می‌رسید هیچ کاری در این مورد انجام نمی‌شود، عصبانی می‌شدم. او همچنین از تعرفه‌هایی که ما بر روی کالاهای آمریکایی اعمال می‌کنیم ناراحت است. بنابراین شما به آنجا می‌روید و صرف‌نظر از اینکه آیا این رئیس‌جمهوری است که از نظر سیاسی با او موافقید یا نه، باید با ایالات متحده به توافق برسید و معاملهٔ خوبی برای مردم خود به دست آورید. برداشت من این است که دنیل اسمیت بلافاصله رفت و با دولت ترامپ صحبت کرد و بلافاصله معاملهٔ بهتری در مورد تعرفه‌ها به دست آورد. گفت‌وگوی مستقیم مفید خواهد بود. از سوی دیگر، توهین‌کردن، بی‌ادب‌بودن و نام‌بردن از کسی وقتی سعی می‌کنید با او معامله کنید، مفید نیست. تصور کنید اگر این کار را هنگام تلاش برای انجام یک معاملهٔ تجاری انجام دهید، نظراتی دربارهٔ شخص مقابل بدهید، حتی اگر او را دوست نداشته باشید، این برای شما معاملهٔ خوبی به همراه نخواهد داشت. آن‌ها اصلاً نمی‌خواهند با شما معامله کنند. و در نهایت، سیاست دربارهٔ شخصیت‌ها و انسان‌هاست. و من از زمانی که وارد سیاست شده‌ام، این را خیلی یاد گرفته‌ام. شخصیت‌ها همان شخصیت‌ها هستند و بخش زیادی از آن مربوط به نحوهٔ مدیریت خودتان با مردم است. بنابراین من می‌رفتم و می‌گفتم: «لطفاً بپرسید، به ما بگویید چه چیزی از ما می‌خواهید انجام دهیم. ممکن است برای انجام برخی از این کارها به کمک شما نیاز داشته باشیم، اما ما هم می‌خواهیم به این مشکلات رسیدگی کنیم، اما لطفاً با این تعرفه‌ها ما را نزنید. اگر ما الف، ب، ج و د را انجام دهیم، این معامله است. ترامپ همه چیزش معامله است. اگر این کار را بکنیم، این را در ازای آن می‌خواهیم.» فقط یک معاملهٔ تجاری انجام دهید.

بله، می‌فهمم. اما از نظر مواد مخدر، آنچه از کانادا به امریکا می‌رود در مقایسه با مکزیک به گفتهٔ خودشان مقدار بسیار ناچیزی است بنابراین بیشتر مواد مخدر از مکزیک می‌آیند. در واقع این چیزی است که آمار می‌گوید.

آنچه مهم است این است که بروید و با او دربارهٔ نگرانی‌هایش صحبت کنید و سپس ببینیم به چه چیزی می‌توانیم رسیدگی کنیم. اما بسیار بهتر است که با ذهن باز بروید و بگویید: «بسیار خب، ما می‌خواهیم با شما به توافق برسیم. این تعرفه‌ها برای ما ویرانگر خواهد بود. چه نوع معامله‌ای می‌توانیم دریافت کنیم؟» آن‌ها اقتصاد بسیار بزرگ‌تری از ما دارند. این بزرگ‌ترین اقتصاد در کل جهان است. بیشتر کشورهای دیگر دوست دارند درست در کنار اقتصاد ایالات متحده باشند. کشوری که همچنین اساساً از ما از منظر نظامی محافظت می‌کند. ما واقعاً کار زیادی برای قوی نگه‌داشتن ارتش خود و توانایی دفاع از خود انجام نمی‌دهیم. بنابراین، او ما را سوارکاران مجانی (فری‌لودر) می‌خواند و اینکه ما مدت‌هاست همسایگان خوبی نبوده‌ایم. هر چه بیشتر دربارهٔ او داد و فریاد کنیم، از نظر همکاری آن‌ها با ما، اوضاع بدتر می‌شود. به همین دلیل است که، مهم نیست با چه کسی ملاقات می‌کنید، حتی کسی که رهبر کرهٔ شمالی است، شما شروع نمی‌کنید به او کلی لقب بدهید و بعد به جلسه بروید.

دربارهٔ بومیان وان‌بی‌سی گفته است که «صنعت آشتی» را بودجه‌زدایی خواهد کرد. این به‌طور خاص به چه معناست؟ یعنی کدام برنامه‌ها یا توافق‌ها را پایان می‌دهید یا چطور به رهبران بومی که برخی از آن‌ها خواستار استعفای شما شده‌اند پاسخ می‌دهید، زیرا معتقدند این کار آشتی را تهدید می‌کند؟

بودجه‌زدایی یعنی توقف فوری تمام انتقالات داوطلبانهٔ زمین، پول و قدرت. زیرا برخی پرداخت‌ها انجام می‌شود که کاملاً داوطلبانه است. هیچ الزام قانونی‌ای حتی برای انجام آن‌ها وجود ندارد. بایدفوراً آن را متوقف کرد. سپس باید حسابرسی کاملی از میزان دقیق هزینه‌ها و اینکه مالیات‌دهندگان بریتیش کلمبیا چه چیزی در ازای آن دریافت می‌کنند و نتایج چیست انجام شود. ما باید در ازای پول خرج‌شده در همه چیز در زندگی نتیجه ببینیم. اگر نتایج خوبی به همراه نداشته باشد، باید بپرسیم اینجا داریم چه کار می‌کنیم؟ همچنین من DRIPA یعنی قانون مربوط به اعلامیهٔ حقوق بومیان را لغو خواهم کرد و اعلام خواهم کرد که DRIPA در بریتیش کلمبیا فاقد اعتبار و اثر است. من همچنین نظارت و پاسخگویی را به هزینه‌کرد قبیله‌های بومی بازخواهم گرداند، به این صورت که اگر آن‌ها پول استانی دریافت می‌کنند، باید دربارهٔ اینکه پول کجا می‌رود شفاف باشند. اصل اساسی من این است که اگر پول عمومی دریافت می‌کنید، عموم حق دارند از تمام چیزهایی که برای آن هزینه می‌شود مطلع شوند. اگر نمی‌خواهید کسی از شما بپرسد پولتان کجا خرج می‌شود، پس پول عمومی نگیرید؛ پول خود را به‌صورت خصوصی جمع‌آوری کنید و آنگاه هیچ‌کس هیچ حقی برای دانستن نخواهد داشت.

چیزهای دیگری هم هست که دوست دارم در آن پرونده انجام دهم، اما عمدتاً از آنجا شروع می‌کنیم و شروع می‌کنیم به تنظیم مجدد بهتری در این پرونده که مورد نیاز است.

وان‌بی‌سی خواستار پایان‌دادن به مهاجرت انبوه شده است. اما بسیاری از تازه‌واردان متخصص، از جمله پزشکان ایرانی-کانادایی که فارغ‌التحصیلان پزشکی بین‌المللی هستند. آن‌ها مسیر طبابت در بریتیش کلمبیا را حتی با وجود کمبود پزشک، کند و دشوار می‌یابند. آیا وان‌بی‌سی اعتبارسنجی را برای مهاجران واجد شرایط تسریع می‌کند؟ و چطور آن را با موضع مهاجرتی خود سازگار می‌کنید؟

اساساً مهاجرت خوب و مهاجرت بد وجود دارد. مهاجرت خوب افرادی را به اینجا می‌آورد که سود خالصی برای استان ما خواهند بود به‌جای اینکه سربار ما باشند. این برای ما دستاورد خواهند بود. ما کنترل بیشتری بر مهاجرت می‌خواهیم درست همان کاری که کبک انجام می‌دهد و این حق استانی ماست که چنین کاری را انجام دهیم و در تعداد، میزان، چه کسی، چه زمانی، کجا و این قبیل موارد نظر داشته باشیم. بنابراین افراد دارای اعتبار که به اینجا می‌آیند و می‌خواهند به بهسازی بریتیش کلمبیا کمک کنند، به نظرم فوق‌العاده‌اند. فکر می‌کنم ما به تمام جوامع خود در اینجا نیاز داریم. صحبت‌های زیادی دربارهٔ مهاجرت معکوس هر کسی که میراث اروپایی ندارد وجود دارد. این به‌نظر من کاملاً مسخره است. اما ما به افرادی نیاز داریم که به بریتیش کلمبیا متعهد باشند و از آن مانند یک هتل یا جایی که فقط بیایند و از امکانات استفاده کنند اما سهمی نداشته باشند، استفاده نکنند. این باید متوقف شود. سیستم پزشکی ما، مدارس ما، مراکز جامعه، تمام چیزهای عمومی‌ای که در اینجا داریم و قرار است از شهروندان بریتیش کلمبیا حمایت کنند، حتی قادر به خدمت به افرادی که در اینجا زندگی می‌کنند نیستند. تا زمانی که آن بخش را تحت کنترل درآوریم، چطور می‌توانیم به پذیرش تعداد زیادی از افرادی که می‌رسند و آن‌ها نیز از این امکانات استفاده خواهند کرد ادامه دهیم؟ این اشتباه است که افرادی از بریتیش کلمبیا که در اینجا بزرگ شده‌اند یا زندگی کرده‌اند یا اینجا بوده‌اند نمی‌توانند مراقبت‌های پزشکی مورد نیاز خود را دریافت کنند، اما اورژانس‌های ما مملو از افرادی است که تازه رسیده‌اند. این برای خیلی‌ها قابل قبول نیست.

من اهمیت نمی‌دهم اهل چه کشوری هستند. ما نمی‌توانیم سیستم خود را با افرادی سیل‌آسا پر کنیم که اساساً به اینجا می‌آیند و به سیستم پول نداده‌اند و فرد مولد خالص در سیستم نیستند. بنابراین ما باید دربارهٔ مهاجران خوب و مهاجران بد صحبت کنیم. 

بنابراین شما علاقه‌مندید که این روند را برای این افراد تحصیل‌کرده تسریع کنید؟

بله، ما به پزشکان بیشتری نیاز داریم و باید به پزشکان پول بیشتری بدهیم تا به مناطقی بروند که واقعاً کمبود داریم. این بسیار ساده است. اگر می‌خواهید کسی برود در اورژانس مریت کار کند، فقط به او پول بیشتری بدهید تا به آنجا برود. در بسیاری از کسب‌وکارها، اگر به کسی نیاز دارید که در یک منطقهٔ دورافتاده کار کند، برای رفتن به آنجا به او پول بیشتری می‌دهید. و ما می‌توانیم این کار را انجام دهیم، اما باید شروع کنیم به کاهش اسراف‌هایی که در حال حاضر در سیستم پزشکی ما وجود دارد و پول را به کارکنان خط مقدم، پزشکان، پرستاران و افرادی که واقعاً با بدن انسان‌ها سر و کار دارند، برسانیم. سیستم مراقبت‌های بهداشتی ما تبدیل شده است به تعداد زیادی پرستار خط مقدم و افرادی که قبلاً مراقبت واقعی از انسان‌ها را انجام می‌دادند، به کارمندان اداری تبدیل شده‌اند.

بله، حدس می‌زنم کارکردن در یک دفتر با میز و کاغذ و نداشتن نیاز به لمس‌کردن بدن راحت‌تر باشد، اما این چیزی است که شما برایش نام‌نویسی کردید، اینکه پرستار و پزشک باشید. ما به شما نیاز داریم که از مردم مراقبت کنید زیرا برای مردم ترسناک شده که متوجه می‌شوند آمبولانس‌ها برای شما وقتی سرتان خون‌ریزی می‌کند، نمی‌آیند و ساعت‌ها طول می‌کشد. مردم در اتاق‌های انتظار ما می‌میرند. 

من از سؤال شما دور شدم. بله، فکر می‌کنم اعتبارسنجی وکلا یا پزشکانِ به‌درستی‌آموزش‌دیده از کشورهای دیگر، ایدهٔ بسیار خوبی است و من نمی دانم چرا این کار را نمی‌کنیم. من جزئیات این موضوع را به‌دقت نمی‌دانم…

ببخشید حرفتان را قطع می‌گنم. اغلب گفته می‌شود نمی‌توانیم کار زیادی انجام دهیم چون این دست کالج پزشکان و جراحان است، آن‌ها می‌گویند این اساساً مانع است.

پس این مانع است. ما باید به آن رسیدگی کنیم. درست همان کاری که قبلاً با وکلا می‌کردند تا مطمئن شوند این کار اساساً چیزی ضد رقابتی است و کنترل روی معیشتشان را حفظ می‌کند، اما شهروندان بریتیش کلمبیا واقعاً با این موضوع رنج می‌برند و تمرکز ما باید روی این باشد که مطمئن شویم مردم می‌توانند مراقبت مورد نیاز خود را دریافت کنند زیرا هر دو می‌دانیم که مردم در حال حاضر برای دریافت مراقبت‌های پزشکی فوری از این کشور خارج می‌شوند.

تعداد زیادی از ایرانی-کانادایی‌ها به‌ویژه در نورث ونکوور گزارش داده‌اند که وقتی صرافی‌هایی که برای ارسال و دریافت پول به و از خارج استفاده می‌کردند ورشکست شدند و از بین رفتند، مبالغ هنگفتی از پس‌انداز‌هایشان را از دست داده‌اند. شما چه نقشی برای استان در حمایت از مصرف‌کنندگان می‌بینید و از چه چیزی حمایت می‌کنید؟ ما می‌دانیم که این صرافی‌ها تحت نظر نهادهای فدرال‌اند، اما نمی دانم که آیا در سطح استان می‌شود کاری برای محافظت از مصرف‌کنندگان انجام داد؟ به تازگی یک صرافی در نورث ونکوور اعلام ورشکستگی کرد و عده‌ای از مردم در مجموع ۵ میلیون دلار از دست دادند و کسی هم تاکنون پاسخگو نبوده و البته این ننخستین‌بار هم نیست که چنین اتفاقی می‌افتد.

ای وای!

بله. و هیچ‌کس نیست که پاسخ بدهد. هیچ‌کس مسئولیت نمی‌پذیرد. به همین دلیل است که می‌پرسیم. ما نمی‌دانیم آیا در سطح استان می‌شود کاری کرد. مثلاً آیا می‌توانآن‌ها را وادار کرد مجوزهای خاصی داشته باشند یا مثلاً مجبورشان کنند پشتوانهٔ ذخیره‌ای در حسابشان داشته باشند تا بتوانند این کسب‌وکار را انجام دهند، چیزهایی مثل این.

این اولین بار است که دربارهٔ این مسئله می‌شنوم، اما با به‌کارگیری اصولی که معمولاً اعمال می‌کنم، باید ببینیم… به نظر من آن‌ها مجبور نشده‌اند ذخیرهٔ مالی داشته باشند و مردم به آن‌ها اعتماد کرده‌اند پول خود را به آن‌ها داده‌اند و آن‌ها پادمان‌های مناسبی را که بانک‌ها، شرکت‌های امانی و اتحادیه‌های اعتباری باید داشته باشند، در جای خود نداشتند. 

دقیقاً

این واقعاً ترسناک است. من پاسخ آماده‌ای برای شما در این مورد ندارم، اما من کارگروهی تشکیل می‌دهم و به آن رسیدگی می‌کنم و افرادی را که تحت تأثیر این موضوع قرار گرفته‌اند پیدا می‌کنم و می‌فهمیم چطور به این مسئله رسیدگی کنیم، به روشی بسیار ساده، واضح و سریع به‌جای ماه‌ها و ماه‌ها مطالعه روی آن؛ باید یک پاسخ نسبتاً سریع و آسان برای این وجود داشته باشد. اما این وضعیت وحشتناکی است. من حتی این را نمی‌دانستم. این ترسناک است. پول آن‌ها از بین رفته است.

بله. می‌دانید مشکل این است که به دلیل تحریم‌ها، ایرانیان نمی‌توانند از طریق بانک‌های داخل ایران مستقیماً پول بفرستند یا پول دریافت کنند. بنابراین صرافی‌ها در نورث ونکوور و جاهای دیگر این کار را از طریق صرافی‌هایی در دبی یا کشورهایی نزدیک به ایران انجام می‌دهند. 

چقدر ویرانگر و تهوع‌آور است، واقعاً ترسناک است. چون اساساً آن‌ها دارند مثل بانک عمل می‌کنند و ناگهان می‌روید آنجا و می‌گویید دارم پولم را می‌فرستم و آن‌ها یک‌شبه ناپدید شده‌اند. حدس می‌زنم این کاملاً  برخلاف مقررات بوده و دولت آن را ندیده و کاری در مورد آن نکرده است. این مکان‌ها چقدر فعالیت کرده‌اند؟ فقط از زمان شروع جنگ؟

نه، مدت زیادی است که گذشته است، چون تحریم‌ها سال‌هاست که وجود دارند و کسب‌وکار صرافی همیشه از ملیت‌های مختلف وجود داشته است، اما برای ایرانیان به‌طور خاص بسیار مهم است زیرا این تنها راهی است که می‌توانند پول بفرستند یا می‌خواهند به خانواده‌هایشان در آنجا کمک کنند یا می‌خواهند دارایی‌های خود را به اینجا بیاورند. به هر حال، این تنها راهی است که می‌توانند این کار را انجام دهند. و بعد اینجا صرافی اعلام ورشکستگی می‌کند و هیچ‌کس مسئولیت نمی‌پذیرد. خیلی وحشتناک است. و من… می‌دانید، تعجب می‌کنم چه اتفاقی افتاده است. و این مسائل سپاه پاسداران (IRGC) یا چه کسی می‌داند چه کسی در این کار دخالت دارد، اما به نظر می‌رسد این تلاش مستقیم برای تضعیف کمک به ایرانیانی است که هنوز تحت سلطهٔ رژیم هستند. برداشت من این است که بیش از ۷۰۰ عضو سپاه پاسداران در حال حاضر در کانادا زندگی و فعالیت می‌کنند. و من تعداد دقیق را نمی‌دانم، اما آن‌ها هنوز اینجا هستند و به‌عنوان یک گروه تروریستی شناخته شده‌اند و اجازه دارند اینجا حضور داشته باشند. من واقعاً… برای نجات جان خودم هم که شده نمی‌فهمم چرا دولت آن‌ها را دور هم جمع نمی‌کند و بیرون نمی‌اندازد. این خیلی دیوانه‌وار است.

من در حال یادگیری دربارهٔ دولت هستم. من این افراد را از اینجا بیرون می‌اندازم و اگر آن‌ها سازمان تروریستی شناخته شده‌اند، می‌دانید، به نظر می‌رسد این موضوعی نسبتاً ساده باشد. اما به هر حال، این کمی متفاوت است، اما ممکن است آن‌ها مردم را با مکان‌هایشان تهدید کرده باشند یا چه کسی می‌داند آنجا چه خبر بوده است. اما متأسفم و من فقط… اگر من در دولت بودم، گروهی تشکیل می‌دادم تا بگویم چطور با این موضوع برخورد کنیم. شاید کس دیگری پاسخ بهتری نسبت به من داشت، اما من… واقعاً یخ‌ کردم و این من را غافلگیر کرد. باید راهی برای برخورد با آن وجود داشته باشد. باید آن را به لیست کارهایی که دوست دارم بررسی کنم اضافه کنم.

فعالان مدت‌هاست فشار آورده‌اند تا قانون جبران خسارت خانواده جایگزین شود که به گفتهٔ آن‌ها خانواده‌های کودکان، سالمندان و دیگران را پس از مرگ ناشی از قصور (wrongful death) بدون درآمد و با کمترین پناه رها می‌کند. آیا وان‌بی‌سی متعهد به مدرن‌سازی آن می‌شود؟ و اصلاحات شامل چه چیزی باید باشد؟

این همان موردی است. قبلاً دربارهٔ این شنیده بودم. این زمانی است که یک مرگ ناشی از قصور رخ داده است. اما آن‌ها مشمول بیمهٔ عمر نیستند… این چطور است؟ بیمه عمر یا…

این بیمهٔ عمر نیست. وقتی نان‌آور خانه می‌میرد، شرکت مسئول یا هر نهادی که مسئول است، به بازماندگان غرامت می‌دهد. در غیر این صورت غرامتی در کار نسیت. به عنوان مثال جوانی از جامعهٔ ایرانی-کانادایی چند سال پیش هنگام انجام نقشه‌برداری هوایی در شمال بریتیش کلمبیا جان باخت. هواپیما سقوط کرد و سه نفر از چهار نفر از جمله این جوان جان باختند، اما خانوادهٔ آن‌ها می‌گویند اندوه آن‌ها سر جای خودش، اما هیچ غرامتی دریافت نکردند زیرا می‌گویند این جوان مسئولیتی در قبال درآمد هیچ خانواده‌ای ندارد. بنابراین این مشکل قانون مرگ ناشی از قصور است.

همین است. بله، که در بریتیش کلمبیا بسیار قدیمی است. حتی انتاریو، من معتقدم آن را تغییر داده‌اند. این باید اصلاح شود. فکر می‌کنم یادم می‌آید خواهرم با من دربارهٔ این صحبت می‌کرد. این باید اصلاح شود. این به‌نظر می‌رسد کار نسبتاً ساده و عادلانه‌ای برای انجام‌دادن باشد. فقط به این دلیل که او وابستگانی نداشت غرامت نگرفته‌اند؟

بله. دقیقاً. بله. مانند بسیاری از جوانان یا حتی بچه‌هایی که به‌دلیل مراقبت کم یا نامناسب در بیمارستان‌ها می‌میرند. خانواده نمی‌تواند هیچ کاری انجام دهد، می‌دانید، آن‌ها نمی‌توانند هیچ غرامتی دریافت کنند. انجمنی وجود دارد که می‌توانید در گوگل جست‌وجو کنید و آن را پیدا کنید، نامش «In Their Name»، این‌ها خانواده‌هایی‌اند که عزیزانشان را از دست داده‌اند، اعم از سالمند یا حتی بسیار جوان یا هر کسی که مسئول تأمین مالی خانواده نیست. اگر به وب‌سایت آن‌ها بروید، می‌بینید که عکس‌ها و داستان‌های آن‌ها همگی وجود دارد. هر کدام از آن‌ها در تصادف یا به‌دلیل بیماری جان باخته‌اند و مراقبت کافی دریافت نکردند یا دلیلی برای آن وجود داشت اما هیچ غرامتی دریافت نکرده‌اند صرفاً به این دلیل که آن‌ها نان‌آور خانواده نیستند.

من حتماً آن را می‌بینم. ممنون که این را به من گفتید.

شما گفته‌اید امیدوارید در کنار یک نخست‌وزیر محافظه‌کار، توازن قوا (balance of power) را حفظ کنید. در ازای حمایت از یک دولت محافظه‌کار چه چیزی مطالبه می‌کنید؟ آیا آقای دورکسون را به عنوان نخست‌وزیر می‌پذیرید با توجه به اینکه او یک رهبر موقت است؟ و آیا هرگز از یک دولت NDP حمایت می‌کنید؟

من هرگز از یک دولت NDP حمایت نخواهم کرد. من لورن دورکسون را به‌عنوان مردی خوب دوست دارم و فکر می‌کنم بله، من با لورن کار خواهم کرد. فکر می‌کنم این بر اساس هر موضوع به‌صورت مورد به مورد خواهد بود تا ببینیم با مسائل به کجا می‌روند. بهترین بخش داشتن تعداد قابل توجهی از افراد وان‌بی‌سی در این دولت این خواهد بود که ما خط اصلی را در مسائل حفظ خواهیم کرد و در مواردی که آن‌ها تمایل دارند متزلزل شوند، چون بیشتر نگران نظرسنجی‌ها و غیره هستند، می‌ایستیم و من به ایستادگی روی اصول و نشان‌دادن رهبری به‌جای باد با هر باد وزیدن اعتقاد دارم. ما باید این استان را به جلو هدایت کنیم و فکر می‌کنم وان‌بی‌سی تلاش خواهد کرد تا مطمئن شود خط قرمزی در مورد مسائل خاصی وجود دارد و اگر آن‌ها به ما نیاز داشته باشند ما از آن حمایت خواهیم کرد و نقش واقعاً عالی‌ای بازی خواهیم کرد و در بسیاری از جهات برای آن‌ها بسیار مفید خواهیم بود.

پیام شما به رای‌دهندگانی که از احزاب اصلی ناراضی‌اند اما نگران‌اند که رأی به وان‌بی‌سی هدر رود یا آرای مرکز-راست را تقسیم کند چیست؟

بیایید دربارهٔ نگرانی مردم در مورد هدردادن رأیشان صحبت کنیم. تصمیم به رأی‌دادن به وان‌بی‌سی به‌جای محافظه‌کاران همانند تصمیم به رأی‌دادن به وان‌بی‌سی به‌جای NDP است. این یک انتخاب برای یک حزب محافظه‌کار واقعی است. حزب محافظه‌کار کنونی دیگر یک حزب محافظه‌کار نیست. این حزب هدف تصاحب معکوسِ لیبرال‌های سابق بریتیش کلمبیا و حزب لیبرال فدرال قرار گرفته است. شما با آن‌ها ارزش‌های محافظه‌کارانه، کاهش مالیات‌ها و چیزهایی را که وان‌بی‌سی به مجلس می‌آورد، دریافت نخواهید کرد. این مانند مقایسهٔ سیب و پرتقال است. آن‌ها دو موجود کاملاً متفاوت‌اند. این مانند سبزهاست، آیا آن‌ها آرای NDP را تقسیم می‌کنند؟ نمی‌دانم. فکر می‌کنم تفاوت‌هایی بین آن‌ها وجود دارد، اما من معتقدم کاری که ما انجام می‌دهیم بهینه‌سازی جنبش محافظه‌کار در بریتیش کلمبیاست. فکر می‌کنم بسیار مهم است که نام‌هایی روی آن برگهٔ رأی داشته باشیم و به مردم حق انتخاب بدهیم. اگر آن‌ها تصمیم بگیرند به حزب دیگر رأی دهند، خب این انتخاب آن‌هاست. آن‌ها باید آن انتخاب را هنگام رفتن به پای صندوق‌های رأی انجام دهند، درست مثل همهٔ ما.

شما چه تعریفی از موفقیت در روز پس از انتخابات دارید؟
البته، من همیشه سعی می‌کنم بزرگ فکر کنم. دوست دارم برنده شوم. اما ما به اندازهٔ کافی نامزد برای اکثریت نداریم. اما تصور کنید بتوانیم توازن قوا را شکل دهیم. این فوق‌العاده خواهد بود. دوست دارم ۱۲، ۱۵ یا ۲۰ نفر از ما آنجا باشیم. اما حتی اگر ۵ یا ۳ یا حتی ۲ نفر داشته باشیم، حداقل ۲ نفر را نیاز داریم، من بسیار بسیار خوشحال خواهم شد و جشن خواهم گرفت. حتی اگر کرسی خودم را از دست بدهم، می‌دانم نامزدهای شگفت‌انگیزی داریم که پای اصولی که وان‌بی‌سی مطرح کرده می‌ایستند. این همه‌چیز درباره دالاس برودی است. ما اکنون تیم فوق‌العاده‌ای از افراد داریم که بسیار قوی‌اند و من عمیقاً به آن‌ها اعتقاد دارم و آن‌ها مبارزند. آن‌ها مبارزان واقعی‌اند. این انتخابات جالبی خواهد بود و ما فقط باید ببینیم تاس‌ها کجا می‌نشینند.

ایده‌آل این است که عالی نمی‌شد اگر NDP را به یک اقلیت کاهش می‌دادیم؟ عالی می‌شد حتی اگر محافظه‌کاران اکثریت کسب کنند یا اقلیت، اما وقتی یک دولت اقلیت وجود داشته باشد بسیار پویاتر خواهد بود. در واقع برای جامعه بهتر است چون آن وقت باید معامله کنید و نمی‌توانید فقط مردم را زیر بگیرید و فکر می‌کنم ما در این استان به آن نیاز داریم تا کمی اوضاع را کند کنیم و این افراد را مجبور می‌کند با هم کار کنند.

با سپاس از وقتی که برای این گفت‌وگو گذاشتید.

من‭ ‬هم‭ ‬از‭ ‬شما‭ ‬برای‭ ‬این‭ ‬فرصت‭ ‬متشکرم‭.‬

نوشته دالاس برودی: کاری که ما انجام می‌دهیم بهینه‌سازی جنبش محافظه‌کار در بریتیش کلمبیاست اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

سیما غفارزاده – ونکوور

با اعلام غیرمنتظرهٔ انتخابات استانی زودهنگام دو سال پیش از زمان برنامه‌ریزی‌شدهٔ آن، احزاب فعال در عرصهٔ سیاست استان بریتیش کلمبیا کارزارهای انتخاباتی خود را آغاز کرده‌اند و حالا دیگر اسامی همهٔ نامزدهای معرفی‌شده در نهاد انتخابات بریتیش کلمبیا ثبت شده است. در این بین حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا در هر ۹۳ حوزهٔ انتخاباتی، حزب حاکم بی‌سی ان‌دی‌پی در ۹۲ حوزه، حزب سبز بریتیش کلمبیا در ۷۳ حوزه، حزب سنتر بی‌سی در ۳۵ حوزه و حزب وان‌بی‌سی در ۳۳ حوزه نامزد معرفی کرده‌ بودند. هرچند حزب محافظه‌کار یکی از نامزدهایش را کنار گذاشت و یکی از نامزدهای حزب سبز هم از شرکت در انتخابات کناره‌گیری کرد و یکی از نامزدهای مستقل هم به حزب وان‌بی‌سی پیوست.

حزبی که بتواند دست‌کم ۴۷ کرسی مجلس قانونگذاری استان را از آن خود کند، از سوی نایب‌السلطنهٔ استان مأمور تشکیل دولت می‌شود و تا چهار سال آینده قدرت را در دست خواهد داشت.

نظرسنجی‌های منتشرشده تا زمان نگارش این سطور حاکی از آن است اعلام انتخابات زودهنگام موجب کاهش محبوبیت حزب حاکم ان‌دی‌پی شده و اگر انتخابات همین امروز برگزار شود، محافظه‌کاران دولت اکثریت تشکیل می‌دهند. البته هنوز همهٔ احزاب پلتفرم هزینه‌یابی‌شدهٔ خودشان را ارائه نکرده‌اند و رهبرانشان هم هنوز در هیچ مناظره‌ای شرکت نکرده‌اند؛ مواردی که می‌تواند روی نظر رأی‌دهندگان در فرصت کمتر از یک ماه تا زمان انتخابات در روز ۲۴ اکتبر ۲۰۲۶ مؤثر باشد.

برای آگاهی خوانندگانمان از مواضع رهبران احزاب به‌ویژه دربارهٔ مواردی که مستقیماً با جامعهٔ ایرانی‌-کانادایی مرتبط است و در رسانه‌های جریان اصلی به آن‌ها پرداخته نمی‌شوند، از همهٔ رهبران احزاب دعوت کردیم تا در گفت‌وگویی این موارد را با آن‌ها در میان بگذاریم و پاسخ‌هایشان را بشنویم. از بین پنج رهبر احزاب اصلی بریتیش کلمبیا، دیوید ایبی، رهبر حزب بی‌سی ان‌دی‌پی، النور استورکو، رهبر حزب سنتربی‌سی و دالاس برودی، رهبر حزب وان‌بی‌سی، به دعوت ما پاسخ دادند که گفت‌وگو با آن‌ها در این شماره از نظرتان خواهد گذشت.

این توضیح ضروری است که به‌دلیل فشردگی برنامه‌های این سه رهبر، زمانی که برای پرسش در اختیار داشتیم، کوتاه و متفاوت بود. مصاحبه با دیوید ایبی کوتاه‌تر و مصاحبه با دالاس برودی طولانی‌تر از بقیه بودند. ضمن اینکه گفت‌وگو با دیوید ایبی تلفنی و گفت‌وگو با دو رهبر دیگر با تماس تصویری بود. به‌همین دلیل موفق به پرسیدن همهٔ سؤالات از دیوید ایبی و النور استورکو نشدیم.
توجه شما را به دومین گفت‌وگو، یعنی گفت‌وگو با النور استورکو، رهبر حزب سنتربی‌سی جلب می‌کنیم.
* * * * *

پیش از هر چیزی از شما برای وقتی که به ما دادید، سپاسگزارم. شما سابقهٔ کار در رسانه در کملوپس، خدمت به‌عنوان نیروی ذخیرهٔ نیروی هوایی، سال‌ها خدمت در پلیس سواره‌نظام سلطنتی کانادا (RCMP) ازجمله مأموریت در قلمروهای شمال غربی و حضور در گروه نمایش موزیکال را داشته‌اید و سپس وارد دنیای سیاست شدید. کدام‌یک از این تجربیات بیشترین تأثیر را بر شیوهٔ رهبری شما داشته است؟

همهٔ این تجربیات شیوهٔ رهبری مرا شکل داده‌اند. فکر می‌کنم اکثر مردم هم با این موضوع موافق باشند که حاصل‌جمع کل زندگی ماست که ما را به فردی که امروز هستیم، تبدیل می‌کند. من خوش‌شانس بوده‌ام که تجربیات و فرصت‌های فوق‌العاده‌ای داشته‌ام؛ برای مثال، در گشت حاکمیت قطب شمال حضور داشته‌ام، در سال ۲۰۱۷ به‌عنوان بخشی از گروه نمایش موزیکال آرسی‌ام‌پی در قلمروهای شمال غربی کار کرده‌ام و از ساحل غربی تا ساحل شرقی کشور سفر کرده و برای مردم اجرای برنامه داشته‌ام و با افراد مختلف در سراسر کشور دیدار کرده‌ام. همچنین به قلمرو یوکان رفته‌ام. وقتی مردم از من می‌پرسیدند کدام جامعه محبوب‌ترین جامعه برای تو بوده، واقعاً به هر جامعه‌ای که رفته بودم به‌دلیلی محبوبم شده است؛ چرا که در هر جامعه‌ای چیزهای فوق‌العاده و در عین حال چالش‌هایی وجود دارد.

اما تجربیات اخیر من در آرسی‌ام‌پی، حرفه‌ای بود که مرا به درون خانه‌های مردم برد تا از نزدیک شاهد جدی‌ترین چالش‌های آنان باشم؛ چه چالش‌های مربوط به سلامت روان، چه فقر یا خشونت خانگی. این تجربه به من نگاهی مستقیم و بی‌واسطه از واقعیاتی داد که مردم بریتیش کلمبیا با آن مواجه‌اند. در چهار سال گذشته در پارلمان بریتیش کلمبیا، این موضوعات هنگام بحث بر سر قوانین همواره در صدر دغدغه‌های من بوده است؛ اینکه به آن افرادی که در طول زندگی دیده‌ام، فکر کنم و ببینم چگونه می‌توانم بیشترین کمک را به کسانی بکنم که با بزرگ‌ترین چالش‌ها روبرو هستند.

شما ابتدا با حزب لیبرال بریتیش کلمبیا (BC Liberal) انتخاب شدید، سپس در سال ۲۰۲۴ به محافظه‌کاران پیوستید، در سپتامبر ۲۰۲۵ فراکسیون محافظه‌کار را ترک کردید و همین ماه به حزب «سنتر‌بی‌سی» (CenterBC) پیوستید. با نگاهی به گذشته، چه چیزی این تصمیمات را به هم وصل می‌کند؟

تنها نخی که این تصمیمات را به هم وصل می‌کند خود من هستم. با وجود اینکه در چند حزب مختلف بوده‌ام، نگاه من به این شغل و اولویت‌دادن به موکلان و مردم بریتیش کلمبیا هرگز تغییر نکرده است. اخلاق کاری من هم هرگز تغییر نکرده است؛ در واقع وقتی نمایندهٔ مستقل شدم، حتی سخت‌تر کار کردم تا صدایی رسا برای مردم بریتیش کلمبیا باشم و برای امنیت استان، دسترسی به خدمات درمانی و شنیده‌شدن صدای افراد آسیب‌پذیر مبارزه کنم. این چیزی است که صرف‌نظر از رنگ پیراهنم هرگز تغییر نکرده و به آن افتخار می‌کنم.

در سال ۲۰۲۴ وقتی از من خواسته شد به حزب محافظه‌کار بروم، به من گفتند که این حزب چتری بزرگ خواهد بود و گفتند نگران نباش، می‌دانیم که تو از نظر اجتماعی لیبرالی، اما اینجا جایی برای همه است، اما مشخص شد که این‌طور نبود. به‌همین دلیل وقتی این بار از من خواستند برگردم، گفتم نه. چون بالاخره مردم حق دارند از ما به‌عنوان یک فرد و سیاستمدار انتظار داشته باشند که پای اصول و ارزش‌هایمان بایستیم. حزب سنتر‌بی‌سی با ارزش‌های من همخوانی دارد؛ حزبی که به مردم احترام می‌گذارد، می‌خواهد از نظر مالی مسئولیت‌پذیر باشد و به تمام مردم این استان اهمیت می‌دهد. نگاه برخی این بود که اگر با محافظه‌کاران بروی، حتماً انتخاب می‌شوی، اما این یک نگاه بدبینانه است که تنها دلیل ورود به سیاست، اشتیاق برای کسب صندلی قدرت باشد. جهان‌بینیِ بسیار بهتر این است که برای نمایندگیِ یک دیدگاه و کمک به مردم وارد این عرصه شوید، و این دقیقاً جایی است که من امروز ایستاده‌ام.

هشت نماینده در ۱۸ سپتامبر به سنتر‌بی‌سی پیوستند و ظرف چند روز همه به‌جز شما به حزب محافظه‌کار بی‌سی بازگشتند. شما به همکاران سابق خود که می‌خواستند برگردند، چه گفتید؟

ما جلسهٔ بسیار احساسی‌ای در زوم داشتیم. همه با هم تصمیم گرفته بودیم به سنتر‌بی‌سی بپیوندیم. من پشت همان تریبونی که آن‌ها قول دادند، قول داده بودم که نمایندهٔ مردمی باشم که احساس بی‌خانمانی سیاسی می‌کنند. فقط یکی از ما به آن قول عمل کرد. از دیدن رفتن آن‌ها بسیار ناامید شدم، اما جلسه خصمانه نبود و بسیار محترمانه برگزار شد و اشک‌هایی هم ریخته شد. در نهایت آن‌ها درک کردند که چرا من نمی‌توانم برگردم. از یک طرف سخت است چون باید این چالش را با یک حزب کوچک‌تر و کمترشناخته‌شده به دوش بکشید، اما از طرف دیگر برای من تصمیم آسانی بود زیرا حاضر نبودم به حزبی برگردم که احساس می‌کردم نمایندهٔ ارزش‌های مشترک من نیست. چگونه می‌توانستم به چشمان فرزندانم نگاه کنم و به آن‌ها احترام و ایستادگی پای باورها را آموزش دهم اگر خودم حاضر به انجام آن نبودم؟ من پای آنچه باور دارم ایستاده‌ام و به مردم استان فرصتی برای انتخاب می‌دهم. نتیجهٔ انتخابات هرچه باشد، ما باید تلاش کنیم و برای نمایندگی کسانی که احساس می‌کنند نماینده‌ای ندارند، حضور داشته باشیم.

لطفاً برای رأی‌دهندگانی که هرگز نام سنتر‌بی‌سی را نشنیده‌اند، بگویید این حزب چه مواضعی دارد و چرا باید در کنار حزب محافظه‌کار بی‌سی وجود داشته باشد؟

ما کاملاً با محافظه‌کاران متفاوتیم و روی ارزش‌های خودمان ایستاده‌ایم. بخش اصلی برنامه‌های ما در حال حاضر این است که درک می‌کنیم اقتصاد دغدغهٔ شمارهٔ یک مردم بریتیش کلمبیاست و تمرکز اصلی کمپین ما بر همین خواهد بود. وجه تمایز ما با ان‌دی‌پی و محافظه‌کاران این است که ان‌دی‌پی فرصت‌سوزی کرده و در برخی سیاست‌ها به‌سمت چپ افراطی رفته است؛ مثلاً در سیاست‌های مربوط به مواد مخدر و اصلاحات قرار وثیقه که دیوید ایبی در سال ۲۰۲۲ در برابر آن مقاومت می‌کرد و صداهایی مثل صدای من باعث تغییر مسیر استان شد.

از طرف دیگر، محافظه‌کاران در دو سال گذشته حزبی بسیار آشفته همراه با درگیری‌های داخلی و فساد بوده‌اند. ناپایداری در آنجا، با کری‌-لین فیندلی شروع نشد و با او هم تمام نشد. همچنین من نگرانی‌های زیادی دربارهٔ حزبی دارم که همراه با تارا آرمسترانگ به لایحه‌ای رأی داد که کد حقوق بشر بریتیش کلمبیا را لغو می‌کرد. شاید مردم همیشه با احکام صادره در آنجا موافق نباشند، اما فرایندی است که برای محافظت از مردم در برابر تبعیض طراحی شده است و من با خرسندی از این فرایند حمایت می‌کنم. بنابراین ما از نظر اجتماعی حزبی پیشرو هستیم، نه یک حزب محافظه‌کار اجتماعی، و کاملاً در مرکز قرار داریم. اگر بخواهم مقایسه کنم، حزبی که اکنون بیشترین شباهت را به آن داریم، حزب لیبرال مارک کارنی است.

نخست‌وزیر ایبی درست در همان روزی که شما رهبر شدید، این انتخابات زودهنگام را اعلام کرد و نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد اکثر مردم بریتیش کلمبیا فکر می‌کنند خیلی زود بود. نظرتان دربارهٔ زمان‌بندی چیست و این موضوع با توجه به زمان کوتاه و داشتن تنها یک نماینده در پارلمان، چگونه کمپین شما را شکل می‌دهد؟

دلیل‌تراشی دیوید ایبی برای مردم کاملاً خنده‌دار است. او ادعا کرد که برای مواجهه با جنگ تجاری به اختیارات جدید از سوی مردم نیاز دارد، اما واقعیت این است که او در سال ۲۰۲۵ «قانون پاسخ به تعرفه‌ها» را معرفی کرد، اما هرگز از آن استفاده نکرد. او همچنین لایحهٔ ۱۵ را برای تسهیل پروژه‌های زیربنایی معرفی کرد که بخش عمدهٔ آن هرگز به قانون تبدیل نشد. او با تعداد نمایندگانی که داشت تمام فرصت‌ها را برای اقدام جهت تنوع‌بخشی به اقتصاد و مواجهه با جنگ تجاری داشت، بدون اینکه نیازی به برگزاری انتخابات باشد. تنها زمانی که نتوانست قانونی را تصویب کند، زمانی بود که اختلافات داخلی و ایدئولوژیک در حزب خودش مانع شد؛ مثل زمان اصلاحات DRIPA.

بنابراین این روایتی نادرست است. از سوی دیگر، این انتخابات به‌دلیل بی‌کفایتی او و ناتوانی‌اش در محاسبات عواید منابع لازم است؛ اینکه یک مازاد بودجهٔ شش میلیارد دلاری را به کسریِ ۱۳٫۸ میلیارد دلاری تبدیل کرد، بسیار نگران‌کننده است. تأثیر آن بر ما این است که ما حزبی جدید و در حال رشدیم که چالش‌های خود را دارد. اما من معتقدم ما در موقعیتی عالی برای رهبری استان هستیم؛ زیرا اگر بتوانیم با یک تیم کوچک اما بسیار ماهر و با بودجه‌ای محدود چنین تأثیری بگذاریم، نشان می‌دهد که چه کارهایی می‌توانیم برای استان انجام دهیم. 

دیوید ایبی هفت پروژهٔ مرکز نگهداری طولانی‌مدت را لغو کرد. ما بیش از ۷٬۰۰۰ نفر داریم که در انتظار مراقبت‌های طولانی‌مدت‌اند و او آن پروژه‌ها را لغو کرد، اما ده‌ها میلیون دلار هزینه می‌کند تا انتخاباتی را دو سال زودتر از موعد برگزار کند. به من بگویید این کجایش مراقبت از مردم بریتیش کلمبیاست؟ به من بگویید این کار چگونه به فکر سالمندان بودن است؛ ۷٬۰۰۰ سالمندی که در این استان منتظر مکانی برای زندگی و دریافت مراقبت‌اند.

این نشان می‌دهد که او بسیار منفعت‌طلب و بی‌تفاوت است. این موضوع نشان می‌دهد که او درک خود را از واقعیت و اینکه اولویت‌های واقعی در این استان چه چیزهایی‌اند، کاملاً از دست داده است. به‌نظر من، برگزاری انتخابات نمایشی و خودخواهانه به‌جای استفاده از پولی که برای مراقبت از سالمندان در اختیار است، خود به‌اندازهٔ کافی گویاست.

تعرفه‌های آمریکا از هم‌اکنون صنایع بریتیش کلمبیا را تحت تاثیر قرار داده و جنگ تجاری محور اصلی کمپین دیوید ایبی است. سنتر‌بی‌سی برای حفاظت از مشاغل و اقتصاد استان چه کار متفاوتی انجام خواهد داد؟

مهم‌ترین تفاوت بین ما و ان‌دی‌پی تمایل ما به شنیدن حرف‌های کارشناسان صنایع است. به‌عنوان مثال، صنعت جنگل‌داری را در نظر بگیرید که تحت تأثیر سیاست‌های ان‌دی‌پی در واقع سال‌ها قبل از اینکه دونالد ترامپ به قدرت برسد، در حال فروپاشی بود. واقعیت این است که صنعت جنگل‌داری راهکارهایی را ارائه داده است تا بتواند از طریق دسترسی سریع‌تر به مواد اولیهٔ چوبی، تغییر روند صدور مجوزها، نوسازی و اطمینان از معقول‌بودن هزینه‌های قطع درختان، هم مسیر خود را تغییر دهد و هم مقاوم و پایدار بماند. اما واقعیت این است که ما مدت‌هاست در این بخش تحت رهبری ان‌دی‌پی با مشکلاتی مواجه بوده‌ایم؛ درحالی‌که راه‌حل‌ها وجود دارند، و تولیدکنندگان دربارهٔ روش‌هایی صحبت می‌کنند که این دولت می‌تواند حمایت بهتری از تولید در بریتیش کلمبیا داشته باشد.

راه‌حل‌ها در دسترس‌اند. ما مایلیم از نزدیک با شرکای صنعتی کار کنیم تا مطمئن شویم موانعی را که باعث کندی رشد آن‌ها می‌شود، برمی‌داریم. در عین حال، باید مطمئن شویم که از داده‌های ارائه‌شده استفاده می‌کنیم تا این کار را به‌شکلی پایدار و با نگاهی به آیندهٔ بلندمدتِ تنوع اقتصادی‌مان انجام دهیم.

ما همین امروز [اول اکتبر] اعلام کردیم که بودجهٔ آموزش مشاغل مهارتی و فنی را ۲۵ درصد افزایش خواهیم داد. تصمیم‌گیری دربارهٔ خط لوله جدید «پاسیفیک لینک» خبر بسیار خوبی برای استان است؛ این یعنی ایجاد بیش از ۷۰٬۰۰۰ شغل در بریتیش کلمبیا. ما در واقع با کمبود نیروی کار ماهر مواجهیم، بنابراین بخشی از استراتژی ما برای مقاوم‌نگه‌داشتن اقتصادمان، سرمایه‌گذاری روی نیروی کار است.

اعلام یک‌سری پروژه یک بحث است، اما اگر نیروی کار و متخصصان ماهری برای اجرای این پروژه‌ها نداشته باشید، توسعه و رشد متوقف خواهد شد. ما می‌خواهیم با سرعت هرچه تمام‌تر این صنایع را سر پا کنیم تا مطمئن شویم محصولات کانادایی را به بازارهای جدید و در حال رشد بین‌المللی می‌رسانیم؛ و برای این کار باید مطمئن شویم که نیروی کار ماهر را در اختیار داریم.

بنابراین، اعلامیهٔ ما مبنی بر افزایش ۲۵ درصدی بودجه – که معادل ۶۰ میلیون دلار در طی سه سال است – به تعداد بیشتری از مردم بریتیش کلمبیا این فرصت را می‌دهد تا یک مسیر شغلی ارزشمند برای خود بسازند. آن‌ها می‌توانند همین‌جا تشکیل خانواده دهند و کیفیت زندگی‌شان را بهبود ببخشند. این کار ما را برای آینده آماده می‌کند؛ ما در حال آماده‌سازی نیروی کاری هستیم که نه‌تنها قرار است روی پروژهٔ خط لولهٔ «پاسیفیک لینک» کار کنند، بلکه برای تمامی پروژه‌های آینده آماده می‌شوند تا بتوانیم اقتصادی سالم و در حال رشد داشته باشیم.

اگر بتوانید یک چیز را در سال اول حکومت یا موقعیت تأثیرگذاری اصلاح کنید، آیا آن نظام سلامت، قدرت خرید، امنیت عمومی یا چیز دیگری خواهد بود؟ اولویت اول شما چیست؟

اولویت اول، اقتصاد و قدرت خرید (معیشت) است. هر چیز دیگری، امتدادی از اقتصاد ماست. چشم‌انداز ما این است که بریتیش کلمبیا را به بهترین مکان برای مردم، برای سرمایه‌گذاری و برای دستیابی به آن کیفیتی از زندگی که مردم خواهان آن‌اند، تبدیل کنیم؛ و این یعنی دسترسی به سیستم بهداشت و درمان، یعنی جوامع امن و یعنی ایجاد فرصت برای جوانان ما و نسل آینده. اما تمام این‌ها به توانایی ما در پرداخت هزینه‌ها و داشتن یک اقتصاد سالم بستگی دارد. تحت رهبری دیوید ایبی، بازپرداخت بدهی‌هایی که داریم، اکنون معادل بودجهٔ سومین وزارتخانهٔ بزرگ دولت است. می‌دانید که ما شاهد چندین مورد کاهش رتبهٔ اعتباری بوده‌ایم؟ ما باید این وضعیت را تحت کنترل درآوریم تا بخش بیشتری از پول مالیات شما که به جیب دولت می‌رود، صرف تأمین مالی مواردی مانند مراقبت‌های بهداشتی شود و در عین حال مطمئن شویم که اقتصاد را برای تولید درآمدهای مورد نیازمان رشد می‌دهیم. بنابراین، هر کاری که می‌خواهیم در این استان انجام دهیم، به چشم‌انداز اقتصادی ما بستگی دارد.

پس در وهلهٔ اول، باید مطمئن شویم که درآمد بیشتری تولید می‌کنیم، با کنارگذاشتن قوانین و بروکراسی دست‌وپاگیر حزب ان‌دی‌پی، موانع رشد را برمی‌داریم و واقعاً درها را به روی بازارهای بین‌المللی که آمادهٔ پذیرش محصولات بریتیش کلمبیا و کانادا هستند، باز می‌کنیم.

ما آمادهٔ انجام این کاریم و در عین حال، سیستم مراقبت‌های بهداشتی خود را گسترش می‌دهیم تا مطمئن شویم واقعاً در بریتیش کلمبیا یک سیستم بهداشت و درمان همگانی داریم که در آن بخش اورژانس بیمارستان‌ها تعطیل نباشد… تا همه بتوانند در اینجا از کیفیت زندگی بسیار خوبی برخوردار باشند.

بریتیش کلمبیا با کسری بودجهٔ بی‌سابقه‌ای روبروست. چه میزان کسری را قابل‌قبول می‌دانید و سنتر‌بی‌سی چگونه با آن برخورد خواهد کرد؟ کاهش هزینه‌ها، درآمدهای جدید یا زمان‌بندی طولانی‌تر برای بالانس‌کردن بودجه؟

بله، ما فکر می‌کنیم که داشتن کسری بودجه، به‌ویژه یک کسری ساختاری مانند آنچه دیوید ایبی ایجاد کرده است، برای استان ما خوب نیست. اما در عین حال، ما می‌خواهیم بازگشت استان به وضعیت تراز مثبت مالی را به‌گونه‌ای مدیریت کنیم که باعث مجازات مردم بریتیش کلمبیا نشود و سیستم مراقبت‌های بهداشتی را که همین حالا هم شکننده است، بیشتر از این به تحلیل نبرد. می‌دانید، این سیستم در وضعیت شکننده‌ای قرار دارد. ما همین الان هم بخش‌های اورژانس زیادی داریم که در حال تعطیل‌شدن‌اند و همین حالا هم افرادی را داریم که برای بیماری‌های بسیار جدی در لیست‌های انتظار طولانی قرار دارند.

بنابراین، ما می‌خواهیم افق دید کمی طولانی‌تری را در نظر بگیریم. بدیهی‌ست اگر شاهد ورود سریع درآمدها به استان باشیم، می‌توانیم بدهی‌ها را سریع‌تر پرداخت کنیم. اما باید بدانید که هیچ‌چیز یک‌شبه به دست نمی‌آید. توسعه و ساختن اقتصادمان زمان می‌برد و این موضوع برای هر حزب دیگری نیز صادق است.

اما تفاوت در اینجاست؛ آیا شما قول می‌دهید که کسری بودجه را فوراً از بین ببرید و در واقع منابع مالیِ خدمات اجتماعی را کاملاً خالی کنید، یا اینکه حاضرید بگویید که ما باید برای این کار زمان بگذاریم و اولویت ما همیشه و در درجه اول مردم هستند؟

و اینکه مطمئن شویم این کار را به روشی مسئولانه انجام می‌دهیم. ما از نظر مالی محتاط و مسئولیت‌پذیریم، اما مسئولیت اجتماعی هم داریم. اولویت با مردم است. ما قطعاً می‌خواهیم مطمئن شویم که این کار را به‌گونه‌ای پیش می‌بریم که نتایج خوبی برای مردم بریتیش کلمبیا به همراه داشته باشد.

بسیاری از ایرانی‌کانادایی‌های ساکن ونکوور و لوئر مین‌لند گزارش داده‌اند که با ورشکستگی صرافی‌هایی که برای ارسال پول به خارج از کانادا یا دریافت پول از خارج استفاده کرده‌اند، سرمایهٔ خود را از دست داده‌اند، مثلاً در یک مورد اخیراً ۵ میلیون دلار از دست رفته است. شما برای استان چه نقشی در حفاظت از مصرف‌کنندگان قائل‌اید؟

این اتفاق واقعاً وحشتناک است. در سطح استانی، اولاً همکاری نزدیک با شرکای فدرال اهمیت دارد. به‌عنوان یک افسر پلیس سابق، همیشه توصیه کرده‌ام مردم با مؤسسات اعتباریافته و سیستم‌های بانکی دارای بیمه کار کنند، نه قرض‌دهندگان خصوصی غیرمعتبر که خطر بده‌بستان و کلاهبرداری در آن‌ها بالاست. در سطح استانی، راه‌اندازی کمپین‌های آگاهی‌بخشی، یادگیری بیشتر از جامعه دربارهٔ این مشکل و بررسی امکان اقدامات قانونی یا استانی-فدرال برای حفاظت از مردم ضروری است.

مسئله این است که به‌دلیل تحریم‌های ایران، بانک‌های بزرگ امکان انتقال مستقیم پول را ندارند و مردم برای کمک به خانواده‌هایشان یا آوردن دارایی‌هایشان به کانادا پس از مهاجرت چاره‌ای جز استفاده از این صرافی‌ها ندارند.

بله، این موضوعی پیچیده‌تر است. ما با یک بحران بشردوستانه در ایران مواجهیم و خانواده‌ها می‌خواهند در شرایط جنگی کمک بفرستند، درحالی‌که تحریم‌ها وجود دارد. ما باید از طریق کانال‌های دیپلماتیک راه‌حلی پیدا کنیم که هم امکان کمک به اعضای خانواده‌های در معرض خطر در ایران را فراهم کند و هم مانع از دستیابی افراد تحریم‌شده به منابع مالی شود. این یک مشکل بانکی صرف نیست، بلکه یک مشکل بشردوستانه است و دولت ما مشتاق خواهد بود با اتاوا همکاری کند تا راه‌حل‌هایی پیدا شود و صدای مردم بریتیش کلمبیا شنیده شود.

اگر نتیجهٔ انتخابات تشکیل یک دولت اقلیت باشد، آیا با محافظه‌کاران همکاری می‌کنید، یا با ان‌دی‌پی یا هیچ‌کدام؟ و در مقابل، چه درخواستی خواهید داشت؟

دیوید ایبی پیش از این ماهیت خود را نشان داده است. او دو سال دیگر وقت داشت تا مشکلات را حل کند، اما انتخابات زودرس اعلام کرد. شرط ما برای همکاری با هر گروهی، حفظ ارزش‌های این حزب است: سیاست‌های همه‌شمول، غیرتبعیض‌آمیز، مسئولانه از نظر مالی و در عین حال مسئولانه از نظر اجتماعی، همراه با توجه به نیازهای مردم.

پیام شما به رأی‌دهندگانی که خواستار گزینهٔ میانه‌رو هستند، اما نگران‌اند رأی‌دادن به سنتر‌بی‌سی رأی به‌هدررفته‌ای محسوب شود، چیست؟

می‌دانید، بسیاری از مردم می‌گفتند بدون وجود یک گزینهٔ میانه‌رو اصلاً رأی نمی‌دهند یا رأی باطل می‌اندازند، یا در خانه می‌ماندند.

بنابراین، ما گزینه‌ای جایگزین برای ان‌دی‌پی و محافظه‌کاران ارائه می‌دهیم. ما یک گزینه‌ایم و خانهٔ امنی برای دیدگاه‌های میانه‌رو محسوب می‌شویم. من فکر می‌کنم مهم است به یاد داشته باشیم که دموکراسی به‌معنای داشتن حق انتخاب است و از این‌رو، ما صرفاً در حال ارائهٔ یک انتخاب به مردم هستیم تا بتوانند مسیر متفاوتی را برگزینند.

ما نمی‌دانیم نتیجهٔ این انتخابات چه خواهد شد، اما این حزب افتخار می‌کند که در موضع میانه ایستاده و به افرادی که از نظر سیاسی هیچ حزبی را نماینده خود نمی‌دانند، چیزی برای باورداشتن می‌دهد؛ و همچنین این امید را که در مجلس قانون‌گذاری بریتیش کلمبیا به‌طور شایسته نمایندگی خواهند شد.

بار دیگر از وقتی که به ما دادید، سپاسگزارم.

گفت‌وگو با شما باعث افتخار بود. متشکرم و موفق باشید.

نوشته النور استورکو: ما جایگزینی برای ان‌دی‌پی و محافظه‌کاران و خانهٔ امنی برای دیدگاه‌های میانه‌رو محسوب می‌شویم اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

سیما غفارزاده – ونکوور

با اعلام غیرمنتظرهٔ انتخابات استانی زودهنگام دو سال پیش از زمان برنامه‌ریزی‌شدهٔ آن، احزاب فعال در عرصهٔ سیاست استان بریتیش کلمبیا کارزارهای انتخاباتی خود را آغاز کرده‌اند و حالا دیگر اسامی همهٔ نامزدهای معرفی‌شده در نهاد انتخابات بریتیش کلمبیا ثبت شده است. در این بین حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا در هر ۹۳ حوزهٔ انتخاباتی، حزب حاکم بی‌سی ان‌دی‌پی در ۹۲ حوزه، حزب سبز بریتیش کلمبیا در ۷۳ حوزه، حزب سنتر بی‌سی در ۳۵ حوزه و حزب وان‌بی‌سی در ۳۳ حوزه نامزد معرفی کرده‌ بودند. هرچند حزب محافظه‌کار یکی از نامزدهایش را کنار گذاشت و یکی از نامزدهای حزب سبز هم از شرکت در انتخابات کناره‌گیری کرد و یکی از نامزدهای مستقل هم به حزب وان‌بی‌سی پیوست.

حزبی که بتواند دست‌کم ۴۷ کرسی مجلس قانونگذاری استان را از آن خود کند، از سوی نایب‌السلطنهٔ استان مأمور تشکیل دولت می‌شود و تا چهار سال آینده قدرت را در دست خواهد داشت.

نظرسنجی‌های منتشرشده تا زمان نگارش این سطور حاکی از آن است اعلام انتخابات زودهنگام موجب کاهش محبوبیت حزب حاکم ان‌دی‌پی شده و اگر انتخابات همین امروز برگزار شود، محافظه‌کاران دولت اکثریت تشکیل می‌دهند. البته هنوز همهٔ احزاب پلتفرم هزینه‌یابی‌شدهٔ خودشان را ارائه نکرده‌اند و رهبرانشان هم هنوز در هیچ مناظره‌ای شرکت نکرده‌اند؛ مواردی که می‌تواند روی نظر رأی‌دهندگان در فرصت کمتر از یک ماه تا زمان انتخابات در روز ۲۴ اکتبر ۲۰۲۶ مؤثر باشد.

برای آگاهی خوانندگانمان از مواضع رهبران احزاب به‌ویژه دربارهٔ مواردی که مستقیماً با جامعهٔ ایرانی‌-کانادایی مرتبط است و در رسانه‌های جریان اصلی به آن‌ها پرداخته نمی‌شوند، از همهٔ رهبران احزاب دعوت کردیم تا در گفت‌وگویی این موارد را با آن‌ها در میان بگذاریم و پاسخ‌هایشان را بشنویم. از بین پنج رهبر احزاب اصلی بریتیش کلمبیا، دیوید ایبی، رهبر حزب بی‌سی ان‌دی‌پی، النور استورکو، رهبر حزب سنتربی‌سی و دالاس برودی، رهبر حزب وان‌بی‌سی، به دعوت ما پاسخ دادند که گفت‌وگو با آن‌ها در این شماره از نظرتان خواهد گذشت.

این توضیح ضروری است که به‌دلیل فشردگی برنامه‌های این سه رهبر، زمانی که برای پرسش در اختیار داشتیم، کوتاه و متفاوت بود. مصاحبه با دیوید ایبی کوتاه‌تر و مصاحبه با دالاس برودی طولانی‌تر از بقیه بودند. ضمن اینکه گفت‌وگو با دیوید ایبی تلفنی و گفت‌وگو با دو رهبر دیگر با تماس تصویری بود. به‌همین دلیل موفق به پرسیدن همهٔ سؤالات از دیوید ایبی و النور استورکو نشدیم.

توجه شما را به نخستین گفت‌وگو، یعنی گفت‌وگو با دیوید ایبی، رهبر حزب بی‌سی ان‌دی‌پی جلب می‌کنیم.

* * * * *

آقای نخست‌وزیر، از وقتی که برای این گفت‌وگو به ما دادید، سپاسگزاریم. شما در مجلس قانونگذاری استان اکثریت کرسی‌ها را در اختیار داشتید و انتخابات قرار نبود تا سال ۲۰۲۸ برگزار شود. چه ضرورتی باعث شد تصمیم بگیرید که این انتخابات را برگزار کنید و چه مأموریت‌ها و برنامه‌های جدیدی را از رأی‌دهندگان می‌خواهید در این انتخابات به شما واگذار کنند؟

فکر می‌کنم مهم است که مردم بدانند داشتن اکثریت با اختلاف فقط یک رأی در مجلس یعنی چه. این یعنی هر رأی مساوی می‌شود و رئیس مجلس باید رأی تساوی‌شکن را بدهد. بنابراین اگر دولت حتی یک نفر غایب داشته باشد، سقوط می‌کند و راهیِ انتخابات می‌شویم. این، یعنی همکارانی داشتم که پس از زایمان یا جراحی، از روی تخت بیمارستان یا حین شیمی‌درمانی تماس می‌گرفتند تا در رأی‌گیری شرکت کنند. محافظه‌کاران در ۱۳ نوبت مختلف تلاش کردند دولت را ساقط کنند.

این وضعیت همچنین به‌این معناست که شما نمی‌توانید کنترل جدول زمانی برنامه‌ها را در مجلس در دست داشته باشید. بنابراین، با وجود اینکه می‌دانستم برای مقابله با چالش‌های هزینهٔ زندگی مردم، سیستم مراقبت‌های بهداشتی و تهدید ترامپ بر صنایع کلیدی چه کارهایی باید انجام دهیم، مجبور بودیم اقدامات خود را در هر نشست کاهش دهیم؛ چرا که ساعت‌ها وقت صرف بحث دربارهٔ موضوعات جَنگ فرهنگی مورد نظر محافظه‌کاران می‌شد؛ موضوعاتی مثل اینکه آیا باید به بازماندگان مدارس شبانه‌روزی بومیان باور داشته باشیم یا قانون حقوق بشر بریتیش کلمبیا را لغو کنیم؟ ساعت‌ها و ساعت‌ها روی این مسائل وقت گذاشتیم.

اکنون به اطراف نگاه می‌کنم و احساس فوریت شدیدی دارم. من به‌‌شدت نگران ترامپ و تأثیراتی هستم که او بر اقتصاد ما می‌گذارد؛ قیمت بنزین، قیمت مواد غذایی به‌دلیل هزینه‌های اولیهٔ کشاورزان، و تأثیرات آن بر بخش چوب‌بری. من می‌دانم چه کارهایی باید انجام دهیم، اما نتوانسته‌ایم این طرح‌ها را از طریق مجلس پیش ببریم و از طرف دیگر، مأموریتی هم از سوی مردم بریتیش کلمبیا برای انجام برخی کارهای بسیار چشمگیر نداریم.

ما می‌خواهیم قیمت بنزین در پمپ بنزین‌ها را تنظیم و کنترل کنیم. این چیزی است که تاکنون به مردم بریتیش کلمبیا پیشنهاد نشده است، اما به‌طور میانگین ۲۰ دلار در هر بار سوخت‌گیری برای مردم پس‌انداز به همراه خواهد داشت. همچنین می‌خواهیم سود فروشگاه‌های زنجیره‌ای مواد غذایی را روی اقلام اساسی مانند مرغ، تخم‌مرغ، پنیر و کره کنترل کنیم تا سود اصلی آن‌ها از این اقلام تأمین نشود و خانواده‌های بریتیش کلمبیا بتوانند مایحتاج اولیهٔ خود را تأمین کنند؛ این نیز کار بسیار مهمی‌ست که تاکنون انجام نشده است.

علاوه بر این، می‌خواهیم مالیات جدیدی برای افرادی که سالانه یک میلیون دلار یا بیشتر درآمد دارند، وضع کنیم، که این هم در بریتیش کلمبیا بی‌سابقه است. بنابراین، داشتن نمایندگانی با مأموریت و صراحتِ لازم برای انجام این کارها به‌منظور حمایت از مردم بریتیش کلمبیا و تأمین مالی مراقبت‌های بهداشتی مورد نیاز مانند دستگاه‌های جدید ام‌آر‌آی و سی‌تی‌اسکن که امروز دربارهٔ‌شان صحبت کردیم، بسیار مهم و ضروری است.

شما در واقع بخشی از سؤال بعدی من را پاسخ دادید، اما می‌خواستم بپرسم دولت شما چه برنامه‌های عملیِ مشخصی برای محافظت از کارگران و کسب‌وکارهای بریتیش کلمبیا در برابر پیامدهای اقتصادی ناشی از تعرفه‌های ترامپ دارد؟ و استراتژی‌های تجاری پیشنهادی محافظه‌کاران، سبزها و سایر احزاب را چگونه ارزیابی می‌کنید و برنامه‌های آن‌ها در حمایت از استان ما کجا کاستی دارد؟

نمونه‌های بسیار بارزی از تفاوت میان ما و محافظه‌کاران وجود دارد. ما توافقی با نخست‌وزیر کارنی برای بریتیش کلمبیا به ارزش ۲۰ میلیارد دلار منعقد کرده‌ایم تا بنادر خود را ارتقا دهیم، دسترسی به بازارهای جهانی را افزایش دهیم، جاده‌های جدید و تونل مَسی را بسازیم و از ساخت معادن جدید حمایت کنیم. این رویدادی بزرگ بود؛ بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری تاریخ دولت فدرال در استان بریتیش کلمبیا.

اما محافظه‌کاران با آن مخالفت کردند و گفتند این کار هدردادن پول و ایدهٔ بدی است. من متوجه نمی‌شوم که اگر آن‌ها این‌گونه دست رد به سینهٔ سرمایه‌گذاری دولت فدرال می‌زنند، آن هم برای تمام زیرساخت‌هایی که برای رساندن کالاهایمان اعم از منابع طبیعی یا محصولات کسب‌وکارهای کوچک و متوسط به بازار نیاز داریم، چطور می‌خواهند استان ما را تقویت کنند تا کسب‌وکارها به بازارهای جهانی دسترسی داشته باشند؟

برنامهٔ ما عملاً جواب داده است. کارهایی که با دولت فدرال انجام داده‌ایم، مؤثر بوده و می‌خواهم اعدادی را ذکر کنم؛ شاید کمی تخصصی به نظر برسد اما پیام آن‌ها کاملاً روشن است. تجارت ما با ایالات متحده ۶ درصد کاهش یافت که ضربهٔ بزرگی برای کسب‌وکارهای بریتیش کلمبیاست، اما تجارت ما با کشورهایی غیر از ایالات متحده ۱۶ درصد رشد کرد. این یعنی در مجموع، صادرات ما در سه‌ماههٔ گذشته ۴ درصد افزایش یافت. این اتفاق بزرگی‌ست، یعنی اقتصاد ما همچنان در حال رشد است، شغل ایجاد می‌شود، دستمزدها پرداخت می‌شود و کسب‌وکارها فعال‌اند؛ چرا که در حال دستیابی به بازارهای دیگر در سراسر جهانیم.

این اتفاق تصادفی رخ نداده است؛ حاصل سفر به کشورهای دیگر، حمایت از دولت فدرال در توافق‌های تجارت آزاد، تلاش برای افزایش صادرات و همکاری با دولت فدرال برای توسعهٔ زیرساخت‌های صادراتی بوده است.

دو سؤال بعدی من بیشتر مربوط به جامعهٔ ایرانی‌-کانادایی است. بریتیش کلمبیا با کمبود پزشک مواجه است و می‌دانیم که شما پزشکان آمریکایی را برای فعالیت در بریتیش کلمبیا جذب کرده‌اید. با این حال، این شرایط برای پزشکان آموزش‌دیدهٔ بین‌المللی صدق نمی‌کند و ما به‌خصوص نگران پزشکان ایرانی‌-کانادایی هستیم که همچنان با مسیرهای طولانی و دشواری برای گرفتن مجوز کار در اینجا مواجه‌اند. آیا برنامه‌ای برای تسهیل این روند برای آن‌ها دارید؟

بله، ما در جذب کادر درمان آمریکایی به بریتیش کلمبیا بسیار موفق بوده‌ایم و اکنون حدود ۸۰۰ نفر از آن‌ها موقعیت‌های شغلی نظام سلامت ما را پذیرفته‌اند. اما افراد زیادی به من گفته‌اند گروهی از پزشکان در بریتیش کلمبیا حضور دارند که ما از ظرفیت آن‌ها استفاده نمی‌کنیم؛ پزشکانی که در سایر نقاط جهان آموزش دیده‌اند، اما برای دریافت صلاحیت در اینجا باید روندی طولانی را طی کنند و هیچ حمایتی هم از آن‌ها نمی‌شود.

بنابراین، پیش‌نمایشی از این موضوع بدهم: این مسئله به اطلاع ما رسیده است و ما در جریان این کمپین انتخاباتی، تعهد مشخصی خواهیم داد که چگونه این پزشکان و پرستاران را از روی نیمکت ذخیره‌ها وارد سیستم مراقبت‌های بهداشتی خود کنیم؛ از طریق برنامه‌ای تخصصی که صرفاً برای آن‌ها طراحی شده است. ما به تمامی متخصصان پزشکی که در استان داریم نیازمندیم.

بسیاری از این پزشکان و پرستاران با جوامع فرهنگی خود آشنایی دارند، به زبان آن‌ها مسلط‌اند و دغدغه‌های خاص گروه‌های مختلف در استان ما را درک می‌کنند. به‌همین دلیل، آن‌ها در دو سطح مراقبت تخصصی را ارائه می‌دهند: نخست، مراقبت‌های پزشکی و دوم، ایجاد احساس آرامش و درک دغدغه‌های بیماران تا بتوانند حداکثر بهره را از سیستم سلامت ما ببرند. بسیار نگرانم که نتوانسته‌ایم از این کادر درمان آماده‌به‌کار بهره‌برداری کامل کنیم و به‌زودی با ادامهٔ کمپین، جزئیات بیشتری در این خصوص اعلام خواهم کرد.
سؤال دیگر اینکه بسیاری از ایرانیان کانادایی پس‌انداز قابل‌توجهی را به‌دلیل ورشکستگی صرافی‌های مورد استفاده برای انتقال بین‌المللی پول از دست داده‌اند. درحالی‌که این مؤسسات تحت مقررات فدرال فعالیت می‌کنند، اما خلائی بحرانی در زمینهٔ محافظت‌های مالی از مصرف‌کنندگانی که از خدمات این صرافی‌ها استفاده می‌کنند، وجود دارد؛ به‌ویژه که بسیاری از اعضای جامعه شیوهٔ جایگزینی برای انتقال وجوه ندارند. اقدامات حمایتی مصرف‌کننده در سطح استانی می‌تواند شبکهٔ ایمنی حیاتی‌ای ایجاد کند. آیا دولت بریتیش کلمبیا بررسی مقررات استانی برای پرکردن این خلأ قانونی و حفاظت از مصرف‌کنندگان آسیب‌پذیر را مدنظر قرار می‌دهد؟

ما کارهای اولیهٔ سیاست‌گذاری را انجام داده‌ایم و همچنان برنامه‌مان این است که کسب‌وکارهای خدمات مالی استانی مانند مقررات ناظر بر صرافی‌ها را تنظیم کنیم؛ به‌ویژه در زمینهٔ نقش آن‌ها در پول‌شویی، تا اطمینان حاصل شود که مثلاً به اعضای رژیم ایران در پنهان‌کردن پول یا انتقال آن به بریتیش کلمبیا کمک نمی‌کنند.

مسئلهٔ سوءاستفاده از مصرف‌کنندگان به‌دست این کسب‌وکارهای خدمات مالی، موضوعی جدی است و ما به‌شدت معتقدیم که باید در سطح استان ابزارهای لازم برای برخورد با متخلفان را داشته باشیم. در خصوص کسب‌وکارهایی که در بریتیش کلمبیا دست به کلاهبرداری می‌زنند، بودجه و ظرفیت دو نهاد را افزایش داده‌ایم تا با آن‌ها برخورد کنند: نهاد تنظیم مقررات مالی استان و سازمان «حفاظت از مصرف‌کنندگان بریتیش کلمبیا». ما اطمینان حاصل خواهیم کرد که آن‌ها ابزارهای لازم را برای برخورد با صرافی‌ها و شرکت‌های انتقال پولی که از ایرانیان کانادایی در بریتیش کلمبیا سوءاستفاده می‌کنند، در اختیار داشته باشند.
البته این موضوع صرفاً محدود به پول‌شویی نیست. اخیراً یک صرافی اعلام ورشکستگی کرده و مردم در مجموع ۵ میلیون دلار از دست داده‌اند. بنابراین به‌نظر می‌رسد مقررات و حفاظت‌هایی مانند اینکه صرافی‌ها باید حداقل سرمایه‌ای پشتیبان در حساب خود داشته باشند، لازم است. منظور من محافظت‌هایی از این دست است.

متوجه شدم، به نظر می‌رسد این خلائی چشمگیر در سیستم مقررات‌گذاری است و ما به‌همراه دولت فدرال باید وارد عمل شویم تا مطمئن شویم مصرف‌کنندگان محافظت می‌شوند، خطرات را درک می‌کنند و در صورت ورشکستگی چنین مؤسساتی از پوشش حمایتی برخوردار خواهند بود.

چند سال پیش مصاحبهٔ کوتاهی با شما داشتیم دربارهٔ لزوم مدرن‌سازی قانون مرگ‌ به‌دلیل قصور (Wrongful Death) در بریتیش کلمبیا. درحالی‌که دولت تغییراتی در مقررات شرکت بیمهٔ خودرو (ICBC) ایجاد کرد، خانواده‌های قربانیان معتقدند این اصلاحات حتی برای تصادفات رانندگی هم غرامت کافی فراهم نمی‌کند. فراتر از آن، این رویکردِ متمرکز بر ICBC باعث شده خانواده‌های آسیب‌دیده از مرگ‌ به‌دلیل قصور در سایر حوزه‌ها مانند خطاهای پزشکی یا قصور عمومی، تحت قانون «جبران خسارت خانواده» کاملاً بی‌دفاع بمانند. دولت شما چه پاسخی به نگرانی‌های مداوم آن‌ها دارد و جدول زمانی شما برای معرفی اصلاحات همه‌جانبه‌ای که این قانون را به‌طور کلی اصلاح کند، چیست؟

در خصوص ICBC، ما کمیسیونی در مجلس ایجاد کرده‌ایم تا صدای افرادی را که با سیستم جدید تعامل داشته‌اند و نگران یا خواهان تغییراتی بوده‌اند، بشنود. نمایندگان مجلس شواهد زیادی از مردم، ازجمله کسانی که عزیزان خود را از دست داده بودند، دربارهٔ خلأهای سیستم یا سایر مسائل دریافت کردند.

ما توصیه‌های آن کمیتهٔ چندحزبی را اجرا خواهیم کرد تا مطمئن شویم به وضعیت مردم رسیدگی می‌شود. اما می‌خواهم کاملاً صریح بگویم: ما قرار نیست به سیستمی برگردیم که در آن وکلا سال‌ها بر سر تصادفات رانندگی از یکدیگر شکایت کنند و ۳۰ درصد از مبالغی را که برای افراد آسیب‌دیده در نظر گرفته شده است، به‌عنوان دستمزد بردارند. آن سیستمِ بیمهٔ خودرو، هزینه‌ای حدود دو برابر سیستم فعلی برای مردم داشت و متأسفانه متوجه شده‌ایم که این دقیقاً همان چیزی است که محافظه‌کاران به وکلا وعده داده‌اند. این یعنی مردم بریتیش کلمبیا باید دو برابر برای بیمهٔ خودرو پول بدهند، و ما این کار را نخواهیم کرد.

ما معتقدیم از قربانیان تصادفات رانندگی می‌توان با غرامت مناسب حمایت کرد، اما نباید میلیاردها دلار خرج کنیم تا ICBC عملاً از خودش شکایت کند و وکلا با حق بیمهٔ خودروی مردم پول هنگفت به جیب بزنند. این خبر امروز در رسانه‌ها منتشر شد و به نظر می‌رسد این یکی از تفاوت‌های اساسی میان ما و حزب محافظه‌کار در این انتخابات خواهد بود.

شما اخیراً پروژهٔ جدید ال‌ان‌جی (LNG) را با همکاری دولت فدرال معرفی کردید. آیا می‌توانید دربارهٔ مزایای اقتصادی خاصی که این پروژه برای بریتیش کلمبیا به ارمغان می‌آورد، توضیح دهید؟ فراتر از آن، ایجاد تعادل بین توسعهٔ منابع، اهداف اقلیمی و حقوق بومیان بسیار پیچیده است. دولت شما چگونه قصد دارد با مردم بومی تعامل معناداری داشته باشد و به نگرانی‌های حیاتی مطرح‌شده از سوی گروه‌های محیط‌زیستی پاسخ دهد؟

این تصمیم دربارهٔ فاز دوم پروژهٔ ال‌ان‌جی کانادا رویداد بسیار بزرگی برای بریتیش کلمبیاست. این پروژه به‌معنای ایجاد ۴٬۰۰۰ شغل ساختمانی در محل اجرا، حدود ۵ میلیارد دلار قرارداد برای کسب‌وکارهای کوچک و متوسط بریتیش کلمبیا برای ارائهٔ خدمات، و در طول عمر پروژه، فراهم‌کردن ۲۸ میلیارد دلار درآمد برای تأمین مالی خدمات عمومی مانند بهداشت و آموزش است.

با این حال، هنوز افرادی هستند که نسبت به ال‌ان‌جی نگران‌اند و دربارهٔ تغییرات اقلیمی و پیامدهای زیست‌محیطی دغدغه دارند. آن‌ها باید بدانند که ما این کار را با بالاترین استانداردهای ممکن انجام می‌دهیم. این تأسیسات ال‌ان‌جی ۶۰ درصد انتشار آلایندگی کمتری نسبت به میانگین تأسیسات مشابه در جهان دارد و ۳۰ درصد پاک‌تر از بهترین سایت‌های ال‌ان‌جی در جهان است. به‌همین دلیل است که کشورهایی مانند آلمان، ژاپن و استرالیا خواهان خرید ال‌ان‌جی از بریتیش کلمبیا هستند؛ زیرا اهداف اقلیمی خود را دارند و نمی‌خواهند از جایی ال‌ان‌جی بخرند که منجر به آلودگی شدید شود. مردم بریتیش کلمبیا می‌توانند به این استانداردهای بالا افتخار کنند و بدانند که این پروژه میلیاردها دلار برای خدمات عمومی مورد نیازشان به ارمغان می‌آورد.

با سپاس دوباره از وقتی که به ما دادید.

نوشته از دلایل برگزاری انتخابات زودهنگام تا دغدغه‌های اشتغال پزشکان ایرانی‌-کانادایی و مالباختگان صرافی‌ها اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

سپتامبر ۲۰۲۶ برای سپهر سیاسی بریتیش کلمبیا ماهی پرالتهاب و سرنوشت‌ساز بود. درحالی‌که احزاب اپوزیسیون با بحران‌های داخلی و انشعاب‌های پی‌درپی دست‌وپنجه نرم می‌کردند، اعلام ناگهانی انتخابات زودهنگام تمام معادلات را تغییر داد و استان را در مسیر کارزاری بسیار فشرده قرار داد.

آغاز این دومینوی سیاسی به اختلاف در حزب محافظه‌کار پس از پیروزی کری-لین فیندلی در انتخابات رهبری حزب بازمی‌گردد که به خروج چندین نماینده انجامید؛ از پیتر میلوبار، رقیب فیندلی در انتخابات رهبری، که خودش کناره گرفت، تا جان راستد، رهبر پیشین حزب، که آن را از دو نماینده به اپوزیسیون رسمی استان رساند، و ترور هالفورد، رهبر موقت پیشین، که هر دو از سوی فیندلی اخراج شدند.

بحران در این حزب زمانی عمیق‌تر شد که فیندلی در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۶، پس از تنها چهار ماه رهبری پرتنش و پرحاشیه، کناره‌گیری کرد. او در بیانیهٔ استعفایش گفت از همان ابتدا بخش عمده‌ای از زمان و توجه حزب صرف درگیری‌های داخلی شد و انرژی‌ای که باید صرف چالش با NDP و آماده‌سازی برای تشکیل دولت می‌شد، به جدل‌های درون‌حزبی هدر رفت؛ نبرد محافظه‌کاران نباید با سایر محافظه‌کاران باشد. فیندلی که خود را همسر، مادر و مادربزرگ معرفی کرد، افزود حملات به شخصیت و خانواده‌اش و تهدیدهای علیه آنان از خط قرمز گذشته، و باید مایهٔ نگرانی همه، فارغ از گرایش سیاسی‌شان، باشد.

تنها دو روز پس از این استعفای شوکه‌کننده، در ۲۲ سپتامبر، دیوید ایبی، نخست‌وزیر استان و رهبر حزب دموکرات نوین بریتیش کلمبیا (بی‌سی ان‌دی‌پی)، انحلال مجلس را رسماً اعلام کرد و تاریخ ۲۴ اکتبر ۲۰۲۶ را برای برگزاری انتخابات زودهنگام تعیین نمود. این در حالی‌ست که هنوز دو سال تا انتخابات برنامه‌ریزی‌شده فرصت باقی بود و حزب ان‌دی‌پی هم هرچند با اکثریتی شکننده، کنترل مجلس قانونگذاری استان را در دست داشت.

ایبی دلیل اصلی این تصمیم ناگهانی را شرایط حساس و «حیاتی» استان و کانادا در پی بالاگرفتن تنش‌های تجاری و تهدید به اِعمال تعرفه‌های سنگین از سوی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، عنوان کرد. او استدلال کرد که بریتیش کلمبیا برای دفاع از صنایع و کارگران خود در برابر این فشارهای اقتصادی نیازمند دولتی است که مأموریت و پشتوانهٔ قدرتمند و تازه‌ای از سوی مردم دریافت کرده باشد.

با این وجود، این تصمیم ایبی با واکنش‌های تند، انتقادی و گسترده‌ای مواجه شد. لورن دورکسون، که پس از استعفای فیندلی به‌عنوان رهبر موقت حزب محافظه‌کار منصوب شده، این اقدام ایبی را انتخاباتی «فرصت‌طلبانه» خواند که در میانهٔ بحران اقتصادی، ده‌ها میلیون دلار روی دست مالیات‌دهندگان هزینه می‌گذارد و هیچ‌کس خواهان آن نبوده است. دورکسون هشدار داد ایبی از این حرکت که با سوءاستفاده از تشتت اپوزیسیون انجام شده، پشیمان خواهد شد، زیرا این انتخابات فرصتی بزرگ برای تغییر فراهم کرده است. نامزدهای شهرداری و نهادهای شهری نیز از این زمان‌بندی ناراضی‌اند؛ چون انتخابات استانی دقیقاً یک هفته پس از انتخابات شهرداری‌ها (۱۷ اکتبر) برگزار می‌شود و مردم باید در فاصله‌ای کوتاه دو بار پای صندوق رأی بروند.

عرصهٔ سیاست بریتیش کلمبیا از انتخابات پرتنش سال ۲۰۲۴ تاکنون دستخوش تغییرات زیادی شده است. از آن جمله ظهور احزابی جدید است که از انشقاق حزب محافظه‌کارِ بی‌سی به وجود آمدند، مانند حزب وان‌بی‌سی و حزب سنتر بی‌سی که اولی رویکردی تندروتر از حزب محافظه‌کار و دومی میانه‌روتر از این حزب، در طیف راست سیاسی را دنبال می‌کنند.

حزب دموکرات نوین به‌رهبری دیوید ایبی که از سال ۲۰۲۲ پس از کناره‌گیری جان هورگان سکان هدایت حزب و دولت را به دست گرفت، اکنون امیدوار است تا با تکیه بر وعده‌هایش در زمینهٔ مسکن و مقابله با تهدیدات خارجی و البته تشتت بین احزاب رقیب، برای چهارمین دورهٔ متوالی قدرت را برای حزب خود تضمین کند.

حزب محافظه‌کار با رهبری موقت لورن دورکسون، نمایندهٔ حوزهٔ کاریبو-چیلکوتین، که پیش‌تر از طریق حزب بی‌سی‌لیبرال (بی‌سی یونایتد) انتخاب شده و سپس به محافظه‌کاران پیوسته بود، توانسته تعدادی از نمایندگان مستعفی و اخراج‌شده را به حزب برگرداند. دورکسون اکنون به‌عنوان رهبر موقت، وظیفهٔ خطیر رهبری حزبی تازه‌متحدشده را در یک کارزار نفس‌گیر بر عهده دارد و اگر در انتخابات پیروز شود، رهبری‌اش در حزب دائمی خواهد شد.

حزب سنتربی‌سی که همین هفتهٔ پیش رهبری پیتر میلوبار را اعلام کرده بود، حالا النور استورکو را به رهبری برگزیده است. او با صراحت اعلام کرد که دیگر به حزب محافظه‌کار اعتمادی ندارد و ارزش‌هایشان همسو نیست. استورکو اکنون به‌عنوان رهبر، پرچم‌دار حزب میانه‌روی سنتربی‌سی است.

حزب سبز به‌رهبری امیلی لوآن، فعال برجستهٔ محیط زیست، که سال گذشته جانشین سونیا فرستنو در رهبری حزب شد، وارد کارزار انتخابات می‌شود. لوآن قصد دارد به‌عنوان صدایی مستقل در برابر احزاب سنتی و شرکت‌های بزرگ بایستد.

حزب وان‌بی‌سی به‌رهبری دالاس برودی، رهبر موقت این حزب، پا به عرصهٔ انتخابات می‌گذارد. این حزب سعی دارد صدای جریان‌های تندروتری در جناح راست باشد.

فرارسیدن زودهنگام و غیرمنتظرهٔ انتخابات، بسیاری از چهره‌های سرشناس را به تصمیم‌گیری‌های سخت واداشته است. در این دوره شاهد تغییرات مهمی در فهرست نامزدها بوده‌ایم:

جان راستد، رهبر پیشین حزب محافظه‌کار، که نقش بسزایی در احیای این حزب داشت، اعلام کرد که دیگر نامزد نخواهد شد. لیندا هپنر، شهردار پیشین سوری، که قرار بود ستارهٔ محافظه‌کاران باشد، به‌طور ناگهانی از رقابت در این دوره انصراف داد. چندین تن از وزرای کلیدی کابینهٔ دیوید ایبی ازجمله برندا بیلی، وزیر دارایی، راوی کالون، وزیر بهداشت، کلی گرین، وزیر مدیریت بحران، و لانا پاپهم، وزیر کشاورزی، اعلام کرده‌اند که قصد شرکت مجدد در انتخابات را ندارند. راب باترل، نمایندهٔ حزب سبز از حوزهٔ سانیچ نورث، نیز از دنیای سیاست کناره‌گیری کرد.

در عین حال از سوی حزب حاکم (ان‌دی‌پی)، چهار وزیر برجستهٔ کابینه یعنی مایک فارنورث، آدریان دیکس، بوئن ما و جوزی آزبورن برای انتخاب مجدد وارد کارزار شده‌اند. جینی سیمز و خبرنگار سابق پارلمانی، ریچارد زوسمن، نیز از چهره‌های مطرح این حزب برای جذب آرا هستند. در یکی از شگفتی‌های این کارزار، اندرو ویوِر، رهبر پیشین حزب سبز، اعلام کرده است که این بار به‌عنوان نامزد حزب سنتربی‌سی به‌رهبری النور استورکو وارد عرصهٔ رقابت‌ها خواهد شد؛ اقدامی که نشان‌دهندهٔ سیال‌بودن شدید مرزهای حزبی در این انتخابات تاریخی است. و شاید یکی از مهم‌ترین رویدادها، جدایی برنت چپمن، همسر کری-لین فیندلی از حزب محافظه‌کار و پیوستن او به حزب وان‌بی‌سی باشد. تا زمان نگارش این سطور (۲۳ سپتامبر ۲۰۲۳) هنوز گزارشی از تصمیم خود فیندلی دربارهٔ این انتخابات منتشر نشده است.

از آنجایی‌که هنوز تنها چند روز از اعلام انتخابات زودهنگام گذشته، در روزهای آتی باید در انتظار تحولات بیشتری بود.

نوشته زمین‌لرزهٔ سیاسی در بریتیش کلمبیا؛ برگزاری انتخابات زودهنگام در سایهٔ بحران احزاب مخالف اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

انتخابات رهبری حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا با اعلام نتایج نهایی و پیروزی کری-لین فیندلی (Kerry-Lynne Findlay)، وزیر سابق کابینهٔ فدرال، به پایان رسید. این رویداد سیاسی که با رقابت فشرده میان نامزدها همراه بود، به‌دلیل حاشیهٔ رأی بسیار اندک در مرحلهٔ نهایی و بروز جنجال‌های پیاپی، واکنش‌های متفاوتی را از سوی موافقان و مخالفان در سراسر استان برانگیخت.

بر اساس آمارهای رسمی منتشرشده از سوی کمیتهٔ برگزاری انتخابات حزب محافظه‌کار، ۴۱,۷۱۸ نفر در سراسر استان بی‌سی به عضویت این حزب درآمدند. با این‌حال، در جریان فرآیند احراز هویت و بررسی‌های نهایی، صلاحیت ۲۵,۶۹۵ نفر برای شرکت در رأی‌گیری تأیید شد که این رقم نشان‌دهندهٔ مشارکت حدود ۶۲ درصدی اعضای واجد شرایط در این انتخابات داخلی است.

فرآیند شمارش آرا به‌دلیل نزدیکی رقابت به دور چهارم کشیده شد. در مراحل اولیه، دیگر رقبا به‌ترتیب زیر از گردونهٔ رقابت حذف شدند:

• پیتر میلوبار (Peter Milobar): نمایندهٔ منطقهٔ کملوپس سنتر، در همان دور اول شمارش آرا حذف شد.
• یوری فالمر (Yuri Fulmer): کارآفرین برجسته و رئیس سابق دانشگاه کپیلانو، در دور دوم رقابت‌ها کنار رفت.
• ایان بلک (Iain Black): وزیر سابق کابینهٔ استانی، در دور سوم شمارش آرا از رقابت بازماند.

در دور چهارم و نهایی، رقابت اصلی میان کری-لین فیندلی و کارولین الیوت (Caroline Elliott) شکل گرفت. در نهایت، فیندلی موفق شد با کسب ۵۱ درصد امتیازات در برابر ۴۹ درصد الیوت به پیروزی برسد. نکتهٔ واجد اهمیت در این رقابت، تفاضل عددی آرا بود؛ فیندلی تنها با کسب ۱۸۲ امتیاز بیشتر توانست رهبری حزب را از آن خود کند.

نکتهٔ مهم این است که عدد ۱۸۲ مربوط به تعداد «رأی» نیست، بلکه تفاضل امتیازات (points) است. انتخابات حزب محافظه‌کار بی‌سی بر پایهٔ یک سیستم وزن‌دهی منطقه‌ای برگزار شد که در آن هر یک از ۹۳ حوزهٔ انتخاباتی استان حداکثر ۱۰۰ امتیاز داشتند و در مجموع ۹,۲۱۱ امتیاز استانی قابل‌توزیع بود.

واکنش رقبای حزبی و منتقدان داخلی

پیروزی نزدیک فیندلی بلافاصله با واکنش‌های انتقادی در درون بدنهٔ حزب محافظه‌کار مواجه شد. واون پالمر (Vaughn Palmer)، تحلیل‌گر روزنامهٔ ونکوور سان، در گزارش خود به این موضوع اشاره کرد که کارزار انتخاباتی فیندلی بر پایهٔ استراتژی تفرقه‌آمیز و دوقطبی‌سازی در میان اعضا پیش رفت. به‌گزارش این روزنامه، فیندلی در طول مناظره‌ها بارها وفاداری سیاسی رقبای خود را زیر سؤال برد و مرزبندی شدیدی میان «محافظه‌کاران واقعی» و اعضایی که پیش از این سابقهٔ حضور در احزاب میانه‌رو مانند «بی‌سی یونایتد» (BC United) را داشتند، ایجاد کرد. این رویکرد به‌ویژه در درگیری لفظی شدید او با پیتر میلوبار نمایان شد.

مخالفان داخلی فیندلی و طیف حامی کارولین الیوت پس از اعلام نتایج، مراتب مأیوس‌شدن خود را ابراز داشتند. منتقدان درون‌حزبی بر این باورند که اتخاذ مواضع راست تندرو از سوی فیندلی، پایگاه رأی حزبی را در میان شهروندان میانه و مردد استان تضعیف خواهد کرد. این گروه از اعضای حزب علناً ابراز نگرانی کرده‌اند که انتخاب فیندلی با چنین حاشیهٔ ضعیفی، عملاً به‌معنای تضمین پیروزی حزب رقیب، یعنی حزب دموکرات نوین (NDP)، در انتخابات سراسری بعدی استان خواهد بود. 

واکنش دولت حاکم و اتهام ترامپیسم

در جبههٔ مقابل، حزب حاکم ان‌دی‌پی و شخص دیوید ایبی (David Eby)، نخست‌وزیر بریتیش کلمبیا، موضع سرسختانه‌ای در قبال این تغییر رهبری اتخاذ کردند. به‌گزارش گلوبال نیوز، دیوید ایبی با لحنی کنایه‌آمیز به انتقاد از ادبیات سیاسی رهبر جدید محافظه‌کاران پرداخت و گفت: «نوع کارزار و رفتارهای کری-لین فیندلی نشان می‌دهد که او بیشتر برای سمت مدیر منطقه‌ای جنبش MAGA (جنبش دونالد ترامپ در آمریکا) درخواست داده است، تا مقام نخست‌وزیری بریتیش کلمبیا.»

علاوه بر این، ستاد سیاسی حزب ان‌دی‌پی در بیانیه‌ای مدعی شد که فیندلی در جریان مناظره‌های انتخاباتی، حملاتی با مایه‌های نژادپرستانه علیه پیتر میلوبار انجام داده است. او در جریان مناظره‌ها به میلوبار گفته بود که بومی‌بودن همسر او می‌تواند در موضوع پروندهٔ حقوقی مالکیت‌ زمین‌های بومیان تضاد منافع ایجاد کند. فیندلی و کارزار او این اتهام را به‌شدت رد کرده و اظهار داشتند که پرسش‌های مطرح‌شده تنها در چارچوب چالش‌های متعارف سیاسی بوده است. 

جنجال انتشار عکس در رسانهٔ دِ تایی (The Tyee)

در کنار تقابل‌های جناحی، انتشار یک گزارش خبری به‌تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۲۶ در نشریهٔ افشاگر د تایی (The Tyee)، لایهٔ جدیدی از جنجال را به این رویداد اضافه کرد. این رسانه تصویری از کری-لین فیندلی را در کنار یک اینفلوئنسر شناخته‌شدهٔ جریان «ملی‌گرای سفیدپوست» (White Nationalist) منتشر کرد.

انتشار این عکس موجی از انتقادات علنی را از سوی احزاب رقیب و نهادهای مدنی به همراه داشت و منتقدان آن را سندی بر نزدیکی او به جریان‌های افراطی قلمداد کردند. بر اساس گزارش د تایی، زمانی که خبرنگاران در یک نشست خبری خواستار پاسخ‌گویی شفاف فیندلی دربارهٔ این تصویر و ارتباطات وی شدند، او بدون ارائهٔ توضیحات دقیق و با تکذیبی کلی، محل کنفرانس خبری را ترک کرد.

برنامه‌های اعلامی و حمایت‌های فدرال

در سوی دیگر این جریان، حامیان کری-لین فیندلی حمایت قاطعی از او به عمل آورده‌اند. فیندلی در سخنرانی رسمی خود پس از پیروزی، محور برنامه‌های خود را بر پایهٔ شعار «ایمان، خانواده و آزادی» معرفی کرد. موافقان وی تأکید دارند که برنامه‌های او شامل کاهش جدی مالیات‌ها، لغو کامل سیاست‌های مالیات بر کربن و بازگرداندن امنیت به خیابان‌ها، دقیقاً همان چیزی‌ست که پایگاه رأی سنتی و سرخوردهٔ استان به آن نیاز دارد.

همچنین او در مصاحبه‌ای با روزنامه نشنال پست، موضعی بحث‌برانگیز اما قاطع اتخاذ کرد و اظهار داشت که در صورت وقوع سناریوی استقلال احتمالی استان آلبرتا از دولت فدرال کانادا، دولت او تحت هر شرایطی روابط گستردهٔ اقتصادی و تجاری خود را با یک آلبرتای مستقل حفظ خواهد کرد. این موضع‌گیری با استقبال جناح راست سنتی و انتقاد شدید ملی‌گرایان فدرال همراه شد.

برگ برنده و نقطهٔ اتکای اصلی فیندلی در این میان، حمایت همه‌جانبه و علنی پیِر پوئلیور (Pierre Poilievre)، رهبر حزب محافظه‌کار فدرال کاناداست. حمایتی که سلف او یعنی جان راستد از آن بی‌بهره بود. فیندلی پیش از ورود به عرصهٔ سیاست استانی، به‌عنوان مسئول انضباط حزبی (Chief Opposition Whip) در پارلمان فدرال اُتاوا زیر نظر پوئلیور فعالیت می‌کرد و نخستین زنی بود که به این جایگاه دست یافت. حامیان فیندلی معتقدند این پشتوانهٔ فدرال و نزدیکی به شخص پوئلیور، نه‌تنها مشروعیت او را در میان محافظه‌کاران تقویت می‌کند، بلکه پتانسیل بالایی برای هماهنگی نیروهای راست‌گرا در آستانهٔ انتخابات بعدی ایجاد خواهد کرد.

در میان این صف‌آرایی موافقان و مخالفان، جیمز مور (James Moore)، سیاستمدار باسابقهٔ محافظه‌کار، در یادداشتی برای سی‌تی‌وی نیوز تلاش کرد دیدگاهی میانه‌رو ارائه دهد. او با اشاره به فضای دوقطبی حاکم عنوان کرد که «پیش‌گویی‌های زودهنگام سیاسی همواره کاری عبث و بی‌سرانجام است» و تأکید کرد که قضاوت دربارهٔ اینکه آیا فیندلی حزب را به‌سمت پیروزی هدایت می‌کند یا موجب ریزش آرا می‌شود، مستلزم زمان و عملکرد واقعی او در ماه‌های آینده است.

باید دید آیا فیندلی خواهد توانست به وعده‌اش برای یکپارچه‌کردن حزب به‌منظور شکست حزب بی‌سی ان‌دی‌پی عمل کند یا نه.

نوشته انتخابات رهبری حزب محافظه‌کار بی‌سی: پیروزی نزدیک فیندلی  اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

انتخابات رهبری حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا در سال ۲۰۲۶، یکی از حساس‌ترین و سرنوشت‌سازترین رویدادهای سیاسی در چند دههٔ اخیر در این استان به شمار می‌رود. این انتخابات که قرار است در ۳۰ مهٔ ۲۰۲۶ با معرفی رهبر جدید به پایان برسد، تنها یک رقابت درون‌حزبی ساده نیست؛ بلکه با توجه به شرایط فعلی، فرد پیروز بخت بالایی را برای به‌چالش‌کشیدن دولت ان‌دی‌پی و حتی شکست این حزب در انتخابات سال ۲۰۲۸ را خواهد داشت. با رشد بی‌سابقهٔ اعضای این حزب از ۷ هزار نفر به بیش از ۴۲ هزار نفر، محافظه‌کاران اکنون با امید زیادی به استقبال این رویداد می‌روند تا جانشین جان راستد را که در دسامبر گذشته در پی شورش نمایندگان این حزب استعفا داد، تعیین کنند.

در این مطلب به برخی مواردی که در مناظرهٔ اخیر نامزدهای رهبری این حزب مطرح شد و نیز مواضع نامزدها می‌پردازیم.

ظهور شگفت‌انگیز محافظه‌کاران و فروپاشی حزب بی‌سی یونایتد

برای درک اهمیت این رویداد، باید به زلزلهٔ سیاسی انتخابات استانی سال ۲۰۲۴ بازگردیم. تا پیش از آن، جناح راست میانه در انحصار حزب «بی‌سی یونایتد» (بی‌سی لیبرال سابق) به‌رهبری کوین فالکون بود. با این‌حال، نارضایتی‌های گسترده از سیاست‌های میانه‌روانه باعث شد پایگاه رأی‌دهندگان به‌سرعت به‌سمت حزب محافظه‌کار متمایل شود و در نهایت اعلام خروج حزب بی‌سی یونایتد از انتخابات سال ۲۰۲۴ از سوی کوین فالکون، میخ آخر را بر تابوت این حزب کوبید و به فروپاشی کامل بی‌سی یونایتد انجامید. این اقدامِ کوین فالکون از یک‌سو مورد حمایت محافظه‌کارانی قرار گرفت که شانسی بسیار بالاتر برای کنارزدن حزب حاکم بی‌سی ان‌دی‌پی پیدا کرده بودند و از سوی دیگر مورد اعتراض شدید تعداد زیادی از همکاران پیشین فالکون در این حزب قرار گرفت که او را به خیانت به حزبشان متهم می‌کردند.

اما حتی کناررفتن حزب بی‌سی یونایتد و یکپارچه‌شدن آرای محافظه‌کاران در استان هم نتوانست جلوی پیروزی حزب بی‌سی ان‌دی‌پی را بگیرد. حزب محافظه‌کار با اختلاف اندکی شکست خورد و به اپوزیسیون رسمی در مجلس قانونگذاری استان بدل شد.

ریشه‌های بحران داخلی، انشعاب نمایندگان و شورش علیه جان راستد

موفقیت چشمگیر و تاریخی حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا در کسب ۴۴ کرسی در انتخابات استانی ۲۰۲۴، خیلی زود جای خود را به تنش‌های عمیق درون‌حزبی داد. این حزب که در فاصلهٔ کوتاهی پیش از انتخابات برخی نامزدهایش را کنار گذاشته بود و آن‌ها را با نامزدهای پیشین حزب بی‌سی لیبرال جایگزین کرده بود، حالا به گروهی نامتجانس با طیفی از گرایشات سیاسی نمایندگان از راست میانه تا راست افراطی بدل شده بود.

جان راستد که معمار این پیروزی و احیای جناح راست در استان بود، در مدیریت این بدنهٔ بزرگ و یکپارچه‌نگه‌داشتنِ نمایندگان جدید حزب با چالش‌های جدی مواجه شد. سبک رهبری او که از سوی برخی منتقدان درون‌حزبی مبتنی بر تصمیم‌گیری‌های یک‌جانبه و حلقهٔ بستهٔ مشاوران توصیف می‌شد، رفته‌رفته بذر نارضایتی را در میان فراکسیون نمایندگان این حزب کاشت.

اولین شکاف بزرگ و علنی در مارس ۲۰۲۵ رخ داد؛ زمانی که دالاس برودی، یکی از چهره‌های کلیدی این حزب، اظهارات بسیار جنجالی و حاشیه‌سازی دربارهٔ بازماندگان مدارس شبانه‌روزی بومیان کانادا بیان کرد. جان راستد که تحت فشار شدید افکار عمومی و رسانه‌ها قرار داشت، برای حفظ اعتبار حزبش در سطح استان، فوراً برودی را اخراج کرد. این تصمیم اگرچه برای کنترل بحران گرفته شد، اما نتیجه‌ای معکوس در انسجام جناح راست داشت. برودی پس از اخراج، به‌همراه جمعی از حامیان تندروترِ خود دست به انشعاب زد و حزب جدیدی به نام «وان‌بی‌سی» (OneBC) را تأسیس کرد. این اتفاق باعث شد تا زنگ خطرِ شکسته‌شدن آرای جناح راست در حوزه‌های انتخاباتیِ کلیدی به صدا درآید.

با گذشت زمان، نارضایتی‌ها از راستد در درون حزب محافظه‌کار تشدید شد. بسیاری از نمایندگان احساس می‌کردند که از روندهای تصمیم‌گیری کلان کنار گذاشته شده‌اند و حزب از مسیر دموکراتیک خود خارج شده است. این اختلافات سرانجام در اواخر سال ۲۰۲۵ به نقطهٔ جوش رسید و به «شورش اکثریت نمایندگان» تبدیل شد.

در اوایل دسامبر ۲۰۲۵، حزب وارد یک بحران بی‌سابقه و تنش نفس‌گیر ۲۴ ساعته شد. نمایندگان معترض در برابر رهبر حزبشان صف‌آرایی کردند و در نهایت، در ۴ دسامبر ۲۰۲۵، هیئت‌مدیرهٔ حزب محافظه‌کار در اقدامی غافلگیرکننده، جان راستد را «از نظر حرفه‌ای ناتوان» برای ادامهٔ رهبری این حزب تشخیص داد و او را مجبور به کناره‌گیری کرد. پس از این رویداد، بلوک اصلی متشکل از ۳۹ نمایندهٔ باقیماندهٔ حزب، ترِوِر هالفورد را به‌عنوان رهبر موقت برگزیدند تا کشتی توفان‌زدهٔ حزب را به‌سمت انتخابات رهبری جدید هدایت کند.

کاهش تعداد نمایندگان حزب از ۴۴ کرسی اولیه به ۳۹ کرسی پس از این شورش، نشان‌دهندهٔ عمق شکاف و جدایی ۵ نماینده بود که یا به‌‌عنوان نمایندهٔ مستقل در مجلس درآمدند یا به جریان‌های حاشیه‌ای تمایل پیدا کردند. 

معرفی نامزدهای کلیدی و پیشینهٔ آن‌ها

هالفورد فرایند انتخابات رهبری این حزب را آغاز کرد، و واجدان شرایط، خود را برای این انتخابات نامزد کردند. با کناره‌گیری برخی نامزدها در مراحل اولیه، حالا پنج نامزد اصلی در رقابت رهبری حزب محافظه‌کار بی‌سی حضور دارند:

۱. ایان بلک (Iain Black): وزیر پیشین کابینهٔ بی‌سی لیبرال و مدیر ارشد تجاری، که معتقد است نیازی به کوتاه‌آمدن از اصول محافظه‌کاری نیست، بلکه باید این اصول را با پیامی از امید و خوش‌بینی به مردم ارائه داد.

۲. کارولین الیوت (Caroline Elliott): مفسر سیاسی و نایب‌رئیس سابق بی‌سی یونایتد، که با شعار ریشه‌کن‌کردن ایدئولوژی‌های رادیکال از سیستم آموزشی و اجتماعی وارد میدان شده است.

۳. کری-لین فیندلی (Kerry-Lynne Findlay): وزیر سابق در دولت فدرال استفان هارپر و نمایندهٔ پیشین مجلس عوام از حزب محافظه‌کار که در انتخابات فدرال سال ۲۰۲۵ در حوزهٔ ساوث سوری-وایت راک کرسی‌اش را به رقیب لیبرالش واگذار کرد. او خود را تنها صدای واقعی بدنهٔ مردمی می‌داند که در برابر نخبگان و میانه‌روی ایستاده است.

۴. یوری فالمر (Yuri Fulmer): کارآفرین برجسته و رئیس سابق دانشگاه کپیلانو، که تمرکزش بر روی اقتصاد و ایجاد ائتلاف برای تضمین شکست NDP است.

۵. پیتر میلوبار (Peter Milobar): تنها نمایندهٔ فعلی در مجلس قانونگذاری استان در میان نامزدهای کنونی، که با تکیه بر رکورد بی‌نظیر پیروزی در ۸ انتخابات عمومی پیاپی (به‌عنوان عضو شورای شهر، شهردار کملوپس و نمایندهٔ مجلس استان) خود را باتجربه‌ترین فرد برای ادارهٔ استان بریتیش کلمبیا می‌داند.

مناظرهٔ جنجالی ونکوور: اشتراکات اندک، اختلافات عمیق

در روز جمعه، ۲۴ آوریل ۲۰۲۶، شبکه «کانادای قدرتمند و آزاد» میزبان اولین مناظرهٔ رسمی با حضور هر پنج نامزد نهایی بود.

تنها نقطهٔ اشتراک: هر پنج نامزد متفق‌القول اعلام کردند که در صورت پیروزی، قانون «اعلامیهٔ حقوق مردمان بومی» (DRIPA) را لغو خواهند کرد. آن‌ها همچنین همگی وعده دادند که اقتصاد استان را احیا کرده و امنیت عمومی را بهبود بخشند. اما توافق‌ها دقیقاً در همین نقطه به پایان رسید و مناظره به صحنهٔ تبادل آتش و درگیری‌های لفظی شدید تبدیل شد.

تقابل فالمر و الیوت: نبرد بر سر هویت محافظه‌کاری

یوری فالمر و کارولین الیوت شمشیر را برای هم از رو بستند. این دو از همان ابتدا حملات تندی را علیه یکدیگر آغاز کردند تا اعتبار محافظه‌کاری یکدیگر را زیر سؤال ببرند و سیاست‌های کلیدی خود را معرفی کنند:

• سیاست‌های بومیان و هویتی: فالمر اعلام کرد که دولت آینده به رهبری او «انتقال داوطلبانهٔ زمین و پول به جوامع بومی را متوقف خواهد کرد» تا شرایط مذاکرهٔ عادلانه فراهم شود. در مقابل، الیوت در بیانیهٔ پایانی خود وعده داد که «ایدئولوژی ان‌دی‌پی را از ریشه بیرون خواهد کشید.» او با انتقاد شدید از گفتمان فعلی گفت: «دولت ان‌دی‌پی و برخی از افراد روی این صحنه، از گذشتهٔ ما می‌ترسند و شرمسارند، و از این شرم برای تعریف آیندهٔ ما استفاده می‌کنند. آن‌ها ما را مهاجر (Settler)، استعمارگر و مهمانان ناخوانده در خانهٔ خودمان می‌نامند. تمام این‌ها متوقف خواهد شد.»
• حملات متقابل: فالمر، الیوت را متهم کرد که با محافظه‌کاران اجتماعی دشمنی دارد. او به غیبت الیوت در مناظرهٔ پیشین اشاره کرد؛ مناظره‌ای که از سوی یک سایت خبری برگزار می‌شد و دیوید ایبی (نخست‌وزیر) آن سایت را به ترویج برترپنداری نژاد سفید متهم کرده بود. فالمر با طعنه گفت: «[ایبی] مواضع تو را در مورد مسائل اجتماعی تأیید کرده و از تو بابت انصراف از آن مناظره تقدیر کرده است. چه احساسی داری که انتخاب دیوید ایبی باشی؟»
• دفاع و ضدحملهٔ الیوت: الیوت این حملات را رد کرد و گفت از ارزش‌های مسیحی و محافظه‌کاران اجتماعی در حزب استقبال می‌کند. او در پاسخ به فالمر گفت: «تو واقعاً باید دست از دریافت اطلاعاتت از بیانیه‌های مطبوعاتی ان‌دی‌پی برداری!» سپس الیوت، فالمر را به ریاکاری متهم کرد: «تو در کسب‌وکارت، وب‌سایت خود را پر از بیانیه‌های «به‌رسمیت‌شناختن اراضی بومیان» کردی و به‌محض ورود به این رقابت، آن‌ها را پاک کردی. به‌عنوان رئیس دانشگاه کپیلانو، از سیاست‌های تنوع، برابری و شمول (DEI) و استعمارزدایی حمایت کردی و خود و دانشجویانت را «مهاجران گناهکار در سرزمین‌های دزدیده‌شده» نامیدی. اگر تو هم مثل ان‌دی‌پی معتقدی که بریتیش کلمبیا نامشروع است، چگونه می‌خواهی از آن دفاع کنی؟»

این تبادل آتش به‌حدی بالا گرفت که ایان بلک مجبور به مداخله شد و هشدار داد: «ما باید به یاد داشته باشیم که دشمن واقعی، حزب ان‌دی‌پی است. اگر در این مسیر زیاده‌روی کنیم، خوراک خبری و ویدئوهایی تولید می‌کنیم که در ماه‌های آینده گریبانمان را خواهد گرفت.»

جنجال میانه‌روی: درس‌هایی از فروپاشی کوین فالکون

محور مهم دیگر مناظره، بررسی جهت‌گیری ایدئولوژیک حزب بود. ایان بلک استدلال کرد که می‌توان اصول محافظه‌کاری، مانند حق مالکیت خصوصی و اینکه مردم بهتر از دولت می‌دانند پولشان را چگونه خرج کنند، را با رویکردی خوش‌بینانه ارائه داد: «ما نیازی به حتی ذره‌ای سازش نداریم. آنچه کم داریم یک روایت جذاب و یک فرش قرمز است تا رأی‌دهندگانی که تاکنون به محافظه‌کاربودن فکر نکرده‌اند، به سمت ما بیایند.»

کری-لین فیندلی به‌شدت با این دیدگاه مخالفت کرد. او با اشاره به فروپاشی حزب بی‌سی یونایتد هشدار داد: «آخرین باری که شنیدم کسی می‌گفت برای پیروزی باید میانه‌رو باشیم، کوین فالکون بود. زمانی که او رهبری حزبی را بر عهده داشت که الیوت و میلوبار عضوش بودند، آن‌ها قوانینی مثل SOGI (گرایش جنسی و هویت جنسیتی)، DRIPA، تأمین امن مواد مخدر (Safe Supply) و جرم‌زدایی از مواد مخدر سخت را آوردند و کاروان آزادی را محکوم کردند.»

فیندلی همچنین خود را تنها صدای واقعی مردم دانست که از زورگویی «دولت‌های بزرگ، شرکت‌های بزرگ، نخبگان جهانی و عوامل داگ فورد» (اشاره‌ای کنایه‌آمیز به تیم کمپین الیوت) خسته شده‌اند.

ائتلاف جنجالی با وان‌بی‌سی (OneBC)

موضوع دیگری که به‌شدت مورد بحث قرار گرفت، توافق یوری فالمر با دالاس برودی، رهبر حزب «وان‌بی‌سی» بود. بر اساس این توافق، در صورت رهبری فالمر، حزب محافظه‌کار در ۵ حوزه نامزدی معرفی نمی‌کند تا راه برای پیروزی وان‌بی‌سی هموار شود.

فیندلی این توافق را زیر سؤال برد و گفت: «شما ۵ کرسی را تسلیم کرده‌اید. رأی‌دهندگان به‌دنبال یک مبارز و قهرمان‌اند، نه کسی که سازش می‌کند.»

اما فالمر با قدرت از تصمیم خود دفاع کرد: «من ترجیح می‌دهم ۵ نماینده از آن حزب در مجلس داشته باشیم تا ۵۰ نماینده از ان‌دی‌پی. من برنامه‌ای برای اتحاد جناح راست دارم. این توافق روی کاغذ نوشته شده، امضا شده، مهر و موم شده و قطعی است و پیروزی ما را تضمین می‌کند. درحالی‌که دالاس برودی مرا به‌عنوان یک محافظه‌کار تأیید می‌کند، دیوید ایبی، کارولین [الیوت] را تأیید کرده است. همین برای فهمیدن ماجرا کافی است.»

دفاع میلوبار از کارنامهٔ خود

پیتر میلوبار نیز از سوی الیوت به‌خاطر رأی مثبت به قانون DRIPA در زمان عضویتش در حزب بی‌سی یونایتد مورد حمله قرار گرفت. الیوت صراحتاً گفت: «اولین کاری که دولت ما انجام خواهد داد، لغو لوایحی است که شما به آن‌ها رأی مثبت دادید.»

میلوبار در پاسخ گفت که حزب او در آن زمان بسیاری از لوایح مورد انتقاد الیوت را به‌شدت زیر سؤال برده بود. در مورد DRIPA نیز او اعتراف کرد که نمایندگان بی‌سی لیبرال «شاید نابخردانه» به حرف دولت دربارهٔ پیامدهای این قانون اعتماد کردند تا چرخ اقتصاد به حرکت درآید. او تأکید کرد: «من تنها فرد در این رقابتم که کرسی مجلس را در اختیار دارم و هر روز به‌همراه همکارانم در برابر تمام این سیاست‌های فاجعه‌بار ان‌دی‌پی می‌ایستم. تجربهٔ من به‌عنوان صاحب یک کسب‌وکار کوچک، عضو شورای شهر، شهردار کملوپس و نمایندهٔ مجلس استان، با رکورد شکست‌ناپذیر پیروزی در ۸ انتخابات، مرا برای رهبری و بازگرداندن استان به مسیر درست آماده کرده است.»

چشم‌انداز آینده و زمان‌بندی انتخابات

هرچند هنوز تا انتخابات سال ۲۰۲۸ را درازی در پیش است، اما با توجه به افول محبوبیت دیوید ایبی در ماه‌های اخیر و در صورتی که او نتواند چاره‌ای برای چالش‌های بسیار بزرگ پیش رویش بیندیشد، برندهٔ این رقابت فرصت مناسبی برای به‌چالش‌کشیدن حزب حاکم ان‌دی‌پی و تشکیل دولت آینده خواهد داشت، البته اگر بتواند از اشتباهات گذشتهٔ این حزب در دو سال اخیر درس بگیرد.

برگه‌های رأی‌گیری رهبری از تاریخ ۹ مه برای اعضای این حزب ارسال می‌شود و نامزدی که بتواند بیشترین امتیاز را کسب کند، در کنوانسیون ویژهٔ حزب در تاریخ ۳۰ مهٔ ۲۰۲۶ به‌عنوان رهبر جدید حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا معرفی خواهد شد.

نوشته نگاهی به انتخابات رهبری حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

در شمارهٔ پیشین خواندید که دیوید ایبی، نخست‌وزیر بریتیش کلمبیا، اوایل آوریل در تدارک قمار سیاسی بزرگی بود. او قصد داشت با پیش‌کشیدن لایحه‌ای جنجالی برای تعلیق بخش‌هایی از قانون حقوق بومیان (DRIPA)* و گره‌زدن آن به «رأی اعتماد» در مجلس، استان را به‌سمت انتخابات زودهنگام بهاری سوق دهد؛ آن هم درست در زمانی که حزب رقیب (محافظه‌کاران بی‌سی) فاقد رهبر دائمی بود.

اما تحولات بسیار مهم و فشارهای همه‌جانبه در اواسط آوریل ۲۰۲۶، دیوید ایبی را مجبور کرد تا عقبگردی غیرمنتظره داشته باشد. سایهٔ انتخابات زودرس بهاری فعلاً از سر بریتیش کلمبیا برداشته شده است، اما چشم‌انداز عاقبت این بحران، از همیشه تاریک‌تر و مبهم‌تر به نظر می‌رسد.

تنها چند روز پس از آنکه شایعات انتخابات زودهنگام به اوج خود رسید، دیوید ایبی در یک نشست خبری که لحنی کاملاً متفاوت با روزهای قبل داشت، اعلام کرد که دولت از پیشبرد فوری اصلاحات قانون DRIPA صرف‌نظر کرده است. بر اساس بیانیه‌های رسمی دولت و گزارش رسانه‌ها، ایبی تأکید کرد که قصد دارد به‌جای تحمیل یک‌جانبهٔ قانون در نشست بهارهٔ مجلس، تا پاییز آینده با رهبران بومی برای رسیدن به یک «توافق مشترک» مذاکره کند.

این تصمیم به‌معنای لغو قطعی رأی اعتماد در ماه مه و در نتیجه، منتفی‌شدن انتخابات زودهنگام بهاری بود. نخست‌وزیر که پیش‌تر تغییرات در قانون DRIPA را «غیرقابل‌مذاکره» خوانده بود، حالا با لحنی آشتی‌جویانه از نیاز به «زمان بیشتر برای گفت‌وگو» سخن می‌گفت. اما چه چیزی باعث این تغییر موضع دراماتیک شد؟

مهم‌ترین عامل در عقب‌نشینی ایبی، واکنش یکپارچه، سریع و خشمگینانهٔ جوامع بومی بود. طرح ایبی برای تعلیق قانون DRIPA بدون مشورت با بومیان، نه‌تنها ناقض روح این قانون بود، بلکه از نظر رهبران بومی یک خیانت تاریخی محسوب می‌شد.

اتحادیهٔ رؤسای بومیان بریتیش کلمبیا (UBCIC) با انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به نمایندگان مجلس قانونگذاری، هشداری بی‌سابقه داد. در این نامه تأکید شده بود که هرگونه تلاش برای اصلاح یا تعلیق قانونی که بر پایهٔ «اعلامیه حقوق بومیان سازمان ملل» (UNDRIP) بنا شده، آن هم به‌صورت یک‌جانبه، به‌معنای بازگشت به دوران استعمار و نابودی کامل روند «آشتی» (Reconciliation) است. فشارها به‌حدی بالا رفت که حتی خطر استعفای نمایندگان بومی‌تبارِ خود حزب حاکم (ان‌دی‌پی) نیز احساس می‌شد؛ اتفاقی که در صورت وقوع، دولت باثبات ایبی را از درون متلاشی می‌کرد.

علاوه بر خشم بومیان، دولت ایبی با یک سد محکم حقوقی هم برخورد کرد؛ کارشناسان حقوقی و وکلای برجستهٔ استان به‌سرعت متوجه شدند که پیش‌نویس طرح ایبی برای تعلیق DRIPA، پر از ایرادات ساختاری و قانونی است.

در مصاحبه‌ای با گلوبال نیوز، یکی از وکلای برجستهٔ بریتیش کلمبیا صراحتاً اقدامات دولت را نمایانگر «سطحی از بی‌کفایتی و ناتوانی» (level of ineptitude and incompetence) توصیف کرد. منتقدان حقوقی استدلال کردند که شما نمی‌توانید قانونی را که حقوق بنیادین انسانی و بومی را به رسمیت می‌شناسد، صرفاً برای فرار از احکام دادگاه (مانند پروندهٔ Gitxaala در مورد حقوق معادن) و با مانور سیاسی شتاب‌زده‌ای معلق کنید. چنین اقدامی بلافاصله با چالش‌های قانون اساسی در دادگاه عالی کانادا مواجه می‌شد و استان را وارد سال‌ها هرج‌ومرج حقوقی می‌کرد.

ایبی که خود یک حقوق‌دان است، احتمالاً با دیدن تحلیل‌های کارشناسان متوجه شد که دولتش در حال ورود به میدان مین قانونی‌ای است که شانس زنده‌بیرون‌آمدن از آن بسیار کم است.

در شمارهٔ قبل اشاره شد که شاید یکی از اصلی‌ترین انگیزه‌های ایبی، غافلگیرکردن حزب محافظه‌کار در دوران بی‌رهبری‌اش بود. اما تحلیل‌گران داخلی حزب ان‌دی‌پی متوجه یک خطای استراتژیک بزرگ شدند: هزینهٔ این غافلگیری، ازبین‌بردن پایگاه رأی سنتی خودشان بود.

دولت ایبی بر پایهٔ حمایت رأی‌دهندگان پیشرو، حامیان محیط زیست و مدافعان حقوق بومیان بنا شده است. به‌خطرانداختن قانون DRIPA ممکن بود نظر برخی از مالکان نگران یا رأی‌دهندگان متمایل به راست را جلب کند، اما قطعاً به قیمت ازدست‌دادن هستهٔ مرکزی حامیان ان‌دی‌پی تمام می‌شد. ایبی متوجه شد که این قمار، به‌جای تضمین یک پیروزی آسان، ممکن است به شکستی تحقیرآمیز منجر شود.

با عقب‌نشینی دیوید ایبی، استان از یک بحران سیاسی فوری در بهار ۲۰۲۶ نجات یافت، اما واقعیت این است که هیچ‌کدام از مشکلات بنیادین حل نشده‌اند.

لغو رأی اعتماد بهاری به‌این معناست که دولت ان‌دی‌پی همچنان با اکثریت شکنندهٔ خود (که در انتخابات ۲۰۲۴ به دست آورد) به کار خود ادامه می‌دهد. موکول‌کردن توافق به پاییز ۲۰۲۶، دیگر به‌معنای پرتاب توپ به زمینِ یک کارزار انتخاباتی نیست، بلکه به‌معنای خریدن زمان برای دولتی است که در مخمصه‌ای حقوقی و سیاسی گرفتار شده است.

احکام دادگاه عالی بی‌سی مبنی بر لزوم تغییر سیستم «ثبت آزاد اراضی و معادن» همچنان به قوت خود باقی است. بلاتکلیفی اقتصادی برای شرکت‌های معدنی و مالکان اراضی نیز برطرف نشده و فشار صنایع بر دولت در ماه‌های آینده افزایش خواهد یافت.

ایبی اکنون تا پاییز فرصت دارد تا راهی برای جلب رضایت بومیان پیدا کند، اما در این مدت با یک اپوزیسیون در حال تقویت روبرو خواهد شد. حزب محافظه‌کار پس از تعیین رهبر جدید خود در اواخر ماه مهٔ ۲۰۲۶، از حالت انفعال خارج شده و تمام تمرکز خود را بر روی ناکارآمدی دولت در مدیریت اقتصاد (ازجمله کسری بودجه) و بلاتکلیفی مسئلهٔ اراضی خواهد گذاشت.

آنچه در آوریل ۲۰۲۶ رخ داد، یک عقب‌نشینی تاکتیکی از سوی دیوید ایبی بود. او از لبهٔ پرتگاه یک قمار زودهنگام و پرریسک بازگشت، اما مشکل اصلی را حل نکرد. سایهٔ انتخابات زودهنگام بهاری برداشته شده، اما تقابل بر سر مالکیت اراضی، حقوق بومیان و امنیت اقتصادی استان همچنان پابرجاست. دیوید ایبی حالا حدود دو سال (تا انتخابات ۲۰۲۸) فرصت دارد تا این بحران را مدیریت کند؛ اما اینکه آیا پاییز امسال شاهد یک «توافق تاریخی» خواهیم بود یا صرفاً دور جدیدی از بن‌بست‌های حقوقی و سیاسی آغاز خواهد شد، سؤالی است که آیندهٔ دولت او را رقم خواهد زد.

The Declaration on the Rights of Indigenous Peoples Act (DRIPA)‎*

نوشته عقب‌نشینی از لبهٔ پرتگاه:  چرا دیوید ایبی از قمار انتخاباتی بر سر حقوق بومیان دست کشید؟ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

استان بریتیش کلمبیا در بهار ۲۰۲۶ یکی از پرالتهاب‌ترین و پیچیده‌ترین روزهای سیاسی خود را سپری می‌کند. آنچه در ظاهر تلاشی برای اصلاح یک قانون به نظر می‌رسید، به بحرانی عمیق بر سر مالکیت اراضی، حقوق بومیان و انسجام دولت تبدیل شده است. دیوید ایبی، نخست‌وزیر استان، که قصد داشت با اعلام «رأی اعتماد» بر سر تعلیق بخش‌هایی از قانون حقوق بومیان (DRIPA)* به‌سوی یک انتخابات زودهنگام حرکت کند، با شورش بی‌سابقه‌ای در درون حزب خود (BC NDP) مواجه شد و برای حفظ دولت خود، مجبور به عقب‌نشینی از این تصمیم گشت.

تنش‌های فعلی ریشه در تحولی حقوقی دارد که از سال ۲۰۱۹ با تصویب قانون DRIPA آغاز شد. تا مدت‌ها، بسیاری تصور می‌کردند که این قانون صرفاً یک «بیانیهٔ آرمان‌گرایانه» است، اما احکام دادگاه عالی بریتیش کلمبیا (در پرونده‌های مرتبط با قوم Gitxaala در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴) این تصور را به‌کلی تغییر داد.

دادگاه به دو نتیجهٔ مهم رسید: نخست، پایان‌دادن به سیستم سنتی «ثبت آزاد» (Free Entry) معادن بدون مشورت با بومیان؛ و دوم، اعطای قدرت قانونی و الزام‌آور به قانون DRIPA برای هماهنگی قوانین استان با استانداردهای بین‌المللی حقوق بومیان. این تصمیمات قضایی باعث ایجاد بحران و بلاتکلیفی در صنعت معدن شد و ترس از تسری این احکام به مالکیت اراضی خصوصی و دولتی را در میان مردم و فعالان اقتصادی گسترش داد. در پی فشارهای وارده، دیوید ایبی اعلام کرد که قصد دارد با ارائهٔ لایحه‌ای، بخش‌هایی از قانون DRIPA را به‌مدت سه سال به «تعلیق» درآورَد تا کنترل قانونگذاری مجدداً به دست دولت بیفتد.

در ابتدا، استراتژی دیوید ایبی این بود که لایحهٔ تعلیق DRIPA را به یک «رأی اعتماد» (Confidence Vote) در مجلس گره بزند. از آنجا که محبوبیت ایبی در نظرسنجی‌های اخیر انگس رید به‌دلیل مشکلات اقتصادی و بحران مسکن کاهش یافته بود، تحلیلگران معتقد بودند که این یک تلهٔ استراتژیک است.

حزب رقیب او، یعنی محافظه‌کاران بی‌سی، در حال حاضر رهبر دائمی ندارد و ترِوِر هالفورد، رهبر موقت این حزب، آن را اداره می‌کند. قرار است انتخابات رهبری آن‌ها در اواخر مهٔ ۲۰۲۶ برگزار شود. ایبی امیدوار بود با تبدیل این لایحه به رأی اعتماد و سقوط احتمالی دولت، انتخابات زودهنگام را در ماه‌های آوریل یا مه، پیش از آنکه محافظه‌کاران آماده شوند، برگزار کند. او همچنین قصد داشت در این انتخابات، خود را به‌عنوان چهره‌ای واقع‌بین و میانه‌رو که جلوی افراط در قوانین را گرفته، به رأی‌دهندگان و مالکان زمین معرفی کند. اما این قمار استراتژیک با یک مانع بزرگ و غیرمنتظره روبه‌رو شد: نمایندگان حزبِ خودِ نخست‌وزیر. حزب ان‌دی‌پی در حال حاضر تنها با اختلاف یک کرسی، اکثریت مجلس را در اختیار دارد و برای پیروزی در رأی اعتماد به رأی تک‌تک اعضای خود نیازمند بود.

رهبران بومی این تعلیق را «خنجری از پشت» و خیانت به روند آشتی ملی (Reconciliation) خواندند. دامنهٔ این خشم به داخل حزب کشیده شد و در یک جلسهٔ اضطراری اخیر فراکسیون ان‌دی‌پی، بیش از ۱۰ نماینده، از جمله نمایندگان بومی، به‌شدت با برنامهٔ ایبی مخالفت کردند. آن‌ها صراحتاً اعلام کردند که حاضر نیستند به این لایحه رأی مثبت بدهند.

با مسجل‌شدن این موضوع که دولت ایبی نه از سوی احزاب مخالف، بلکه با رأی منفی اعضای حزب خودش سقوط خواهد کرد، نخست‌وزیر و مایک فارنورث (رئیس فراکسیون دولت) مجبور به عقب‌نشینی شدند و رسماً اعلام کردند که لایحهٔ تعلیق DRIPA دیگر یک «رأی اعتماد» نخواهد بود.

با این عقب‌نشینی آشکار، چشم‌انداز برگزاری انتخابات زودهنگام در بهار امسال به‌شدت کمرنگ شده است. ترِوِر هالفورد، رهبر موقت محافظه‌کاران، با استفاده از این فرصت در مجلس به ایبی تاخت و گفت: «نخست‌وزیر صرفاً به‌دنبال راهی برای حفظ شغل خود است. او از این رأی‌گیری عقب‌نشینی کرد، چرا که حتی اعتمادِ اعضای حزب خودش را نیز از دست داده است.»

آنچه قرار بود یک مانور استراتژیک برای تثبیت قدرت دیوید ایبی باشد، اکنون به چالشی جدی برای اعتبار سیاسی او تبدیل شده است. ایبی اکنون در رأس دولتی قرار دارد که در درون خود بر سر حساس‌ترین مسئلهٔ اجتماعی استان دچار شکاف عمیق است و از سوی دیگر، باید پاسخگوی افکار عمومی نگران و رهبران خشمگین بومی باشد؛ بی‌آنکه دیگر اهرم «انتخابات زودهنگام» را برای فرار از این بن‌بست در اختیار داشته باشد.

‎* The Declaration on the Rights of Indigenous Peoples Act (DRIPA)‎

نوشته عقب‌نشینی دیوید ایبی از یک قمار بزرگ: دودستگی در حزب حاکم و رنگ‌باختن سایهٔ انتخابات زودهنگام در بریتیش کلمبیا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.