چهارشنبهٔ هفتهٔ گذشته، ۲۰ مارس ۲۰۲۴، پیِر پوئلیِور، رهبر حزب محافظه‌کار کانادا، طرح رأی عدم اعتماد به دولت را با هدف سرنگونی لیبرال‌ها و زدن جرقهٔ انتخابات فدرال مطرح کرد. فشار پوئلیور و حزبش برای کنارگذاشتنِ طرحی‌ست که دولت به‌منظور افزایش مالیات کربن در نظر دارد. این مالیات قرار است در تاریخ یکم آوریل ۲۳ درصد افزایش یابد؛ به‌این معنا که مصرف‌کنندگان باید انتظار داشته باشند به‌ازای هر لیتر بنزین حدود سه سنت بیشتر از قبل بپردازند.

در واکنش به ارائهٔ این طرح، لیبرال‌ها پوئلیور را انکارکنندهٔ تغییرات اقلیمی خواندند، کسی‌که اجازه می‌دهد سیارهٔ زمین از بین برود و در عین حال موجب منتفی‌شدنِ برنامهٔ مالیات-و-تخفیف (tax-and-rebate) نیز بشود؛ برنامه‌ای که با ارسال چک‌های فصلی به مردم مالیات کربن را عمدتاً جبران می‌کند.

پوئلیور در نشست کمیتهٔ پارلمانی حزب محافظه‌کار در مجلس گفته بود: «اگر ترودو امروز توقفِ افزایش مالیات آتی خود بر مواد غذایی، بنزین و گرمایش را اعلام نکند، ما طرح رأی عدم اعتماد را ارائه خواهیم کرد.» او گفته بود خواهان انحلال مجلس است تا کانادایی‌ها بتوانند در انتخابات فدرال در واقع رأیشان را دربارهٔ مالیات کربن بدهند. پوئلیور که براساس نتایج نظرسنجی‌های اخیر در صورت برگزاری انتخابات در شرایط فعلی اکثریت مطلق پارلمان را به خود اختصاص خواهد داد، از نمایندگان مجلس خواسته بود با دادن رأی عدم اعتماد به دولت، کمک کنند «این کشوری را که دوست داریم، به حال اول برگردانیم.»

پوئلیور بحث را با ترسیم تصویری تاریک از کانادا در زمان نخست‌وزیری جاستین ترودو آغاز کرده بود؛ جایی که به‌گفتهٔ او، تورم به جیب‌ها ضربه زده و حتی برخی از قفسه‌های بانک مواد غذایی خالی‌اند چرا که مردم در تقلا برای کنار‌آمدن با تورم بالا هستند. او استدلال کرد که افزایش برنامه‌ریزی‌شده برای مالیات کربن اوضاع را فقط بدتر می‌کند. 

این در حالی‌ست که دولت فدرال اعلام کرده است که تخفیف کربن ارائه‌شده از سوی دولت به‌گونه‌ای طراحی شده است تا هزینه‌های اضافی تحمیل‌شده به مردم به‌دلیلِ مالیات کربن، جبران شود. دولت اُتاوا قرار است در هشت استانی که مالیات کربن فدرال اعمال خواهد شد، چک‌های فصلی (چهار بار در سال) برای خانواده‌ها ارسال کند.

دولت فدرال همچنین در پاسخ به این پرسش که اگر دولت با ارسال چک‌هایی، می‌خواهد از فشار به خانواده‌ها بکاهد و هزینه‌های افزایش‌یافته به‌خاطر مالیات کربن را جبران کند، چرا باید اصلاً این مالیات اعمال شود، گفته است مالیات کربن، که محور طرح اقلیمی لیبرال‌هاست، موجب می‌شود نفت، گاز طبیعی و پروپان و سایر سوخت‌ها گران‌تر شوند تا کانادایی‌ها به انتخاب منابع پاک‌تر و سبزتر تشویق شوند.

ملیسا لنتسمن، معاون رهبر حزب محافظه‌کار، نیز در رابطه با موضوع افزایش مالیات کربن گفت که ترودو «جنگی را علیه طبقهٔ متوسط» به راه انداخته است، و افزود که مالیات کربن به‌عنوان ابزاری برای مبارزه با تغییرات اقلیمی چندان مفید نیست، چون انتشار گازهای گلخانه‌ای کانادا به‌طور معنی‌داری کاهش نیافته است.

شایان ذکر است که بر اساس گزارش مؤسسهٔ تغییرات اقلیمی کانادا، انتشار گازهای گلخانه‌ای این کشور در سال گذشته اندکی افزایش داشت؛ افزایشی که عمدتاً ناشی از تولید نفت و گاز بوده است. با این‌حال، دولت کانادا معتقد است که کشور همچنان در مسیر رسیدن به هدف اقلیمی ۲۰۳۰ خود برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای تا حدود ۴۰ درصد کمتر از سطح سال ۲۰۰۵ است.

جاناتان ویلکینسون، وزیر انرژی و منابع طبیعی، گفت که محافظه‌کاران بسیار کم دربارهٔ برنامه‌های زیست‌محیطی خود در صورت به‌قدرت‌رسیدن، صحبت کرده‌اند. او افزود که این حزب قصد دارد بگذارد کُرهٔ زمین از بین برود. 

فرانسوا-فیلیپ شمپین، وزیر نوآوری، علوم و صنعت، نیز گفت: «این استراتژی آن‌هاست؛ بی‌عملی»، و پوئلیور را «افسر ارشدِ بی‌عملیِ» کشور خواند.

چارلی انگِس، نمایندهٔ ان‌دی‌پی، گفت پوئلیور که در یک «کاخ ۱۹ اتاقه با سرآشپز مخصوص خود» زندگی می‌کند (اشاره به خانهٔ رهبر محافظه‌کاران در اتاوا)، دوست طبقهٔ کارگر نیست. او همچنین گفت پوئلیور هیچ‌وقت در مورد خواربارفروشان عمده یا پالایشگاه‌های سوخت گران‌فروش چیزی نگفته است؛ نهادهایی که ان‌دی‌پی آن‌ها را مقصر افزایش قیمت‌های اخیر می‌داند. او با اشاره به محافظه‌کاران، گفت که آن‌ها منکر تغییرات اقلیمی‌اند و دلیل هم دارد که آن‌ها منکر تغییرات اقلیمی‌اند؛ چون آن‌ها برنامه‌ای برایش ندارند.

در نهایت، روز بعد از اعلام طرح ارائه‌شده از سوی پوئلیور، ۲۱ مارس ۲۰۲۴، دولت لیبرال با پشتیبانی احزاب بلاک کبکوآ و نیو دموکرات از رأی عدم اعتماد جان سالم به در برد؛ چیزی که از قبل هم قابل‌پیش‌بینی بود. البته نکتهٔ شایان توجه آنکه پوئلیور خود در زمان رأی‌گیری نهایی به طرحش در مجلس حضور نداشت، چون از قبل قرار بود در برنامه‌ای برای جمع‌آوری کمک مالی در تورنتو شرکت کند!

نوشته تلاش ناکام حزب محافظه‌کار کانادا برای برگزاری انتخابات زودهنگام اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

توضیح رسانهٔ همیاری: پلتفرم احزاب فدرال کانادا برای انتخابات ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۱ توسط این احزاب تهیه شده و به زبان‌های رسمی این کشور منتشر شده است. رسانهٔ همیاری با هر ۳ حزب اصلی و فعالان جامعهٔ ایرانی که با این احزاب همکاری می‌کنند، تماس گرفته و از آن‌ها خواسته است در صورت امکان و به‌منظور سهولت دسترسی جامعهٔ فارسی‌زبان کانادا، کل پلتفرم، خلاصه‌ای از آن یا مطلبی دربارهٔ آن را به زبان فارسی برای انتشار در اختیار ما قرار بدهند. از قرار معلوم و همان‌طور که پیش‌بینی هم می‌شد احزاب صرفاً پلتفرم را به دو زبان رسمی کانادا یعنی انگلیسی و فرانسه منتشر کرده‌اند، ولی فعالان نزدیک به احزاب لیبرال و دموکرات نوین مطالبی را در این زمینه برای ما فرستاده‌اند که در وب‌سایت رسانهٔ همیاری قرار داده‌ایم. در صورتی که هر مطلب دیگری در این زمینه تا زمان انتخابات به‌دست ما برسد، بلافاصله آن را منتشر خواهیم کرد.

مطلب زیر حاوی ترجمهٔ رئوس پلتفرم و دستاوردهای حزب لیبرال است که توسط رؤیا احمدی، ترجمه و برای ما فرستاده شده است. لطفاً توجه فرمایید که این مطلب رسماً از طرف حزب لیبرال کانادا فرستاده نشده و به تأیید این حزب نرسیده است. برای اطلاعات بیشتر و خواندن پلتفرم کامل حزب لیبرال برای انتخابات فدرال ۲۰۲۱ از این صفحه دیدن کنید.

لیبرال‌ها پیش می‌روند تا واکسیناسیون و مبارزه با کووید -۱۹ را به پایان برسانند.

حفظ سلامت کانادایی‌ها نیاز به رهبری واقعی دارد و به‌همین دلیل است که ما مطمئن می‌شویم همهٔ افراد در هواپیما، قطار و کشتی، واکسینه شده‌اند.

اگر می‌خواهیم به چیزهایی که دوست داریم برگردیم و کانادایی بهتر بسازیم، باید مبارزه با کووید-۱۹ را به‌پایان برسانیم.

دولت لیبرال در صورت انتخاب دوباره با واکسیناسیون اجباری مسافران در هواپیما، قطار و کشتی، اعتبار هزینهٔ واکسیناسیون کووید-۱۹ را برای همهٔ استان‌ها و قلمروهای کانادا پرداخت می‌کند و اطمینان می‌دهد که واکسن کافی برای همهٔ کانادایی‌ها در دسترس باشد.

بدون رهبری قوی در مورد واکسن‌، فرزندان ما در کلاس درس ایمن نخواهند بود، مشاغل ما رشد و پیشرفت نخواهد کرد و همهٔ کانادایی‌ها در معرض خطر خواهند بود.

در این انتخابات مهم، کانادایی‌ها یک انتخاب روشن دارند: حزب لیبرال پیش برود و با واکسیناسیون کانادایی‌ها، مبارزه با کووید-۱۹ را به‌پایان برساند، یا اجازه دهد ما را به عقب برگردانند. بیایید به جلو حرکت کنیم – برای همه.

تیم ترودو برنامه‌ای واقعی برای همه برای پیشبرد کانادا ارائه می‌دهد.

طی ۱۸ ماه گذشته، کانادایی‌ها با بحران قرن روبرو شده‌اند. 

کانادایی‌ها برای ایمن نگه‌داشتن یکدیگر از ماسک استفاده کرده‌اند، در خانه مانده‌اند و واکسینه شده‌اند. آن‌ها در برابر همه گیری کووید-۱۹ مقاوم و مصمم بوده‌اند و مستحق برنامه‌ای واقعی‌اند که باعث ایجاد شغل، رشد طبقه متوسط و ایجاد مسیر بهتر برای پیشرفت شود.

فقط حزب لیبرال تیمی دارد که می‌تواند مبارزه با کووید-۱۹ را به‌پایان برساند و کانادایی بهتر بسازد.

حزب لیبرال کانادا:

با حمایت از مدارک اثبات واکسیناسیون و واکسن‌های اجباری برای افرادی که با هواپیما و قطار سفر می‌کنند، مبارزه با کووید-۱۹ را به پایان می‌رساند.

کانادایی‌ها را با سرمایه‌گذاری در قدرت سیستم مراقبت‌های بهداشتی عمومی و مراقبت‌های اولیه، مراقبت‌های طولانی‌مدت و سلامت روانی سالم نگه دارد.

تسریع اقدامات اقلیمی با ایجاد مشاغل سبز جدید، کاهش آلودگی در بخش نفت و گاز، و پاک‌سازی جوامع ما با وسایل نقلیه بدون آلاینده، همه از جمله بانک‌های بزرگ و ثروتمندان کانادایی‌ها را وادار می‌کند سهم عادلانه خود را بپردازند.

با تشدید قوانین ما در مورد سلاح‌های تهاجمی، این سلاح‌ها ممنوع و حمایت از استان‌ها و قلمروهایی که ممنوعیت استفاده از اسلحهٔ کمری را اجرا می‌کنند، جوامع امن‌تری ایجاد کند.

با ایجاد برنامهٔ اجاره‌به‌شرط تملیک، محافظت از حقوق کانادایی‌ها و اقدام علیه سفته‌بازان و صرفه‌جویی در خریداران مسکن برای اولین بار تا ۳۰ هزار دلار، به کانادایی‌ها کمک می‌کند تا خانهٔ خود را خریداری کنند.

ارائهٔ ۱۰ دلار در روز برای مراقبت از کودکان و ایجاد فضاهای بیشتر برای مراقبت از کودکان در استان کبک به خانواده‌ها کمک مالی می‌شود.

با مبارزه با نژادپرستی و تبعیض سیستماتیک و مبارزه با نفرت در همهٔ اشکال، کانادایی عادلانه‌تر می‌سازد. راه مشترک آشتی را طی می‌کند.

این آینده‌ای است که ما برای آن می‌جنگیم. نمی‌توانیم عقب‌گرد کنیم ما باید به حرکت خود ادامه دهیم. و ما باید با هم کار سختی را برای ساختن کانادایی بهتر – برای همه انجام دهیم.

لیبرال‌ها برای بهبود مراقبت‌های بهداشت روانی برای کانادایی‌ها برنامه دارند.

نیمی از کانادایی‌ها اعتقاد دارند که سلامت روانی آن‌ها در طول همه‌گیری کووید-۱۹ بدتر شده است، و واضح است که ما به خدمات بهداشت روانی بهتری نیاز داریم تا اطمینان حاصل کنیم که از این بیماری همه‌گیر به‌نحوی عادلانه و فراگیر برای همه بهبود می‌یابیم.

یک دولت لیبرال که مجدداً انتخاب شده است، از مراقبت‌های بهداشت روانی بهتر و دردسترس برای همهٔ کانادایی‌ها حمایت می‌کند.

با همکاری استان‌ها و قلمروها، ما با ارائهٔ منابع مالی پایدار و دائمی از طریق انتقال سلامت روان کانادا به ارائهٔ خدمات بهداشت روانی با کیفیت بالا، قابل‌دسترس و رایگان در سراسر کشور استفاده خواهیم کرد.

ما همچنین از دسترسی همهٔ کانادایی‌ها به خدمات بحران سلامت روان و پیشگیری از خودکشی از طریق خط تلفن ملی سه‌رقمی اطمینان حاصل خواهیم کرد و با استخدام ۱۲۰۰ مشاور جدید که از دانشجویان دانشگاه استفاده می‌شود، از آن‌ها هم حمایت می‌کنیم.

لیبرال‌ها خدمات مسکن بهتر و بهداشت روانی برای مردم بومی کانادا را ارائه خواهند داد.

میراث استعمار، مدارس مسکونی و آسیب‌های بینِ‌نسلی همچنان بر زندگی بسیاری از مردم بومی تأثیر می‌گذارد. بسیاری از این جوامع هنوز در تلاش برای دسترسی به خدمات بهداشت روانی ایمن و مناسب فرهنگی و مسکن مناسب با موانعی روبرو هستند.

دولت لیبرال اگر مجدداً برگزیده شود، برای حل مشکلات مسکن و مراقبت‌های بهداشت روانی برای جوامع بومی با راه‌حل‌های بومی تلاش می‌کند.

ما یک استراتژی جدید مسکن بومی شهری، روستایی و شمالی و اولین مرکز ملی مسکن بومی کانادا را توسعه خواهیم داد و به سرمایه‌گذاری در استراتژی‌ای توسعه‌یافته و متمایز از سلامت روان و سلامتی برای بومی‌ها ادامه خواهیم داد.

همکاری مشترک برای ایجاد خدمات عادلانه‌تر و مناسب‌تر از نظر فرهنگی برای مردم بومی، کلید پیشرفت تلاش‌های کشور ما در برای آشتی است. ما برنامه‌ای واقعی داریم، با تعهدات واقعی، با مردم و جوامع بومی کار می‌کنیم تا شکاف‌ها را برطرف کرده و برای همه پیش برویم.

لیبرال‌ها برای حفاظت از آب شیرین کانادا کار خواهند کرد.

کانادا دارای یک‌پنجم ذخایر آب شیرین جهان است. این برای سلامت، رفاه و معیشت ما ضروری است و ما به‌عنوان کانادایی مسئولیت حفاظت از آن را به‌عهده داریم.

از آنجا که دریاچه‌ها و رودخانه‌های ما با تهدیدهای فزاینده ناشی از تغییرات آب‌وهوایی، مواد شیمیایی سمی، گونه‌های مهاجم و آلاینده‌های جدید مانند پلاستیک روبرو هستند، باید تلاش خود را برای حفاظت از این منابع حیاتی افزایش دهیم.

دولت لیبرال در صورت انتخاب مجدد با برنامه‌ای برای حفاظت از آب شیرین با ایجاد و حفاظت از مشاغل مرتبط، مبارزه با تغییرات آب‌وهوایی و ازبین‌رفتن زیستگاه‌ها و تضمین جوامع تمیزتر و سالم‌تر برای کانادایی‌ها پیش خواهد رفت.

ما برنامه اقدام آب شیرین تقویت‌شده برای حفاظت و احیای دریاچه‌ها و سیستم‌های رودخانه‌ای بزرگ، مدرن‌سازی قانون آب ۵۰ سالهٔ کانادا، ایجاد آژانس آب کانادا برای هماهنگی مدیریت آب شیرین با استان‌ها و قلمروها ایجاد می‌کنیم و در تحقیقات آب شیرین سرمایه‌گذاری می‌کنیم. آب شیرین تمیز و سالم برای محیط زیست، برای اقتصاد ما و برای همهٔ ما ضروری است.

آینده‌ای پاک‌تر و سبزتر را برای کانادا داشته باشیم.

تغییرات آب‌وهوایی بزرگ‌ترین تهدید بلند‌مدت زمان ما است، اما بزرگ‌ترین فرصت اقتصادی ما نیز محسوب می‌شود. ما برای موفقیت، نیروی کار ماهر، روحیهٔ نوآورانه و منابع طبیعی در اختیار داریم و برنامهٔ ما مشاغل و رشد جدیدی در سراسر کانادا ایجاد کرده است. محافظه‌کاران دوست دارند بگویند که شما باید بین رشد اقتصاد و حفاظت از محیط زیست یکی را انتخاب کنید. این یک انتخاب غلط است که کارگران را پشت سر می‌گذارد و آینده ما را در خطر می‌‌اندازد.

ما می‌دانیم که برنامه‌ای جدی برای محیط زیست، برنامه ای برای اقتصاد است. به‌همین دلیل برنامهٔ ما برای آب‌وهوا نوعی برنامهٔ مشاغل است. دولت لیبرال در صورت انتخاب با برنامه‌ای بلندپروازانه برای تسریع اقدامات اقلیمی برای مشاغل بیشتر، جامعه تمیزتر و آلودگی کمتر پیش می‌رود.

ما با ایجاد شبکهٔ برق و پایان صادرات زغال سنگ، آلودگی را کاهش می‌دهیم، با سهولت و مقرون‌به‌صرفه‌تر کردم وسایل نقلیهٔ بدون آلاینده، جامعهٔ تمیزتری ایجاد می‌کنیم و ضمن حمایت از همهٔ کارگران، مشاغل جدیدی را در اقتصاد پاک ایجاد می‌کنیم که هیچ‌کس جا نماند.

آینده‌ای پاک‌تر و سبزتر در دسترس است، ما باید با دولت لیبرال به جلو حرکت کنیم.

پایان آلودگی‌ای که محصولات یک‌بارمصرف پلاستیکی ایجاد می‌کند:

مردم کانادا از دیدن زباله‌های پلاستیکی در اقیانوس‌ها، رودخانه‌ها دریاچه‌ها و پارک‌ها و آسیب‌رساندن به حیات وحش که آن مکان را خانهٔ خود می‌دانند، خسته شده‌اند. ما قبلاً اقدام جدی و معناداری برای کاهش ضایعات پلاستیکی با ممنوعیت پلاستیک‌های مضر یک‌بارمصرف و بهبود بازیافت در سراسر کانادا انجام داده‌ایم، اما می‌دانیم که کارهای بیشتری باید انجام شود. دولت لیبرال با انتخاب مجدد قصد دارد پلاستیک و ظروف یک‌بارمصرف پلاستیکی را حذف کند، ضایعات را کاهش دهد و ۴۲٬۰۰۰ شغل ایجاد می‌کند:

«شعار حزب لیبرال، پایان آلودگی پلاستیکی تا سال ۲۰۳۰ است.»

جمع‌آوری و بازیافت بیشتر بطری‌های پلاستیکی نوشیدنی،

الزام کلیهٔ بسته‌بندی‌های پلاستیکی تا ۵۰ درصد پلاستیک بازیافت‌شده تا سال ۲۰۳۰، و

مسئولیت تولیدکنندگان برای بازیافت زباله‌های پلاستیکی. با همکاری استان‌ها و قلمروها، به اقدامات جسورانه‌ای برای کاهش ضایعات پلاستیکی، حفاظت از محیط زیست و ایجاد مشاغل جدید در سراسر کشور ادامه می‌دهیم. 

لیبرال‌ها برای حمایت بیشتر از سالمندانی که بیشترین نیاز را دارند، پیش می‌روند.

سالمندان مستحق دوران بازنشستگی‌ای ایمن و راحت‌اند، اما برای بسیاری از افراد، پرداخت صورتحساب خود یا صرف غذا در رستوران یک چالش است.

دولت لیبرال در صورت انتخاب، با افزایش ۵۰۰ دلاری کمک‌هزینهٔ دوران بازنشستگی برای سالمندانِ تنها و ۷۵۰ دلار برای زوج‌ها، زندگی را برای سالمندان راحت‌تر می‌کند. ما همچنین به سالمندان کمک خواهیم کرد تا مدت بیشتری در خانه‌های خود بمانند و با استان‌ها و قلمروها همکاری می‌کنیم تا مراقبت‌های طولانی‌مدت خود را بهبود بخشند و سالمندان در هر مکانی که زندگی می‌کنند، امن و راحت باشند.

۹ میلیارد دلار برای ارائهٔ خدمات مراقبت بهتر از سالمندان و کارکنان مراقبت در این بخش تخصیص می‌دهیم و همچنین اقدامات زیر را در برنامه داریم:

– بازگرداندن سن بازنشستگی به ۶۵ سال از ۶۷ سال که محافظه‌کاران آن را پیش از این افزایش داده بودند، افزایش GIS برای ۹۰۰ هزار سالمند و نجات حدود ۵۷ هزار سالمند از فقر، ارائهٔ بیش از ۹۰۰ دلار برای سالمندان تنها و ۱۵۰۰ دلار برای زوج‌ها، علاوه بر مزایای معمول، برای افراد مسن کم‌درآمد در دوران همه‌گیری. «ما باید برای سالمندان کانادایی کار کنیم.»

درخواست از مؤسسات مالی برای کمک به کانادا برای پیشرفت بهتر

جوانان کانادایی سزاوار فرصتی برای داشتن خانه‌ای برای خود هستند و به‌همین دلیل ما با برنامه‌ای بلند‌پروازانه پیش می‌رویم که به شما کمک می‌کند پیش‌پرداخت خود را سریع‌تر آماده کنید یا حتی مسکن خود را به‌صورت اجاره‌به‌شرط تملیک انتخاب کنید. بیش از ۱٫۴ میلیون خانواده را به خانه‌های جدید می‌رسانیم. ما از بزرگ‌ترین مؤسسات مالی می‌خواهیم که به کانادایی‌ها کمک کنند تا صاحب خانه شوند و به کانادا کمک کنند تا بهبود یابد.

دولت لیبرال نرخ مالیات بردرآمد شرکت‌های بزرگ و سودآور را افزایش می‌دهد تا به شما در خرید خانه کمک کند. همچنین از آن‌ها می‌خواهد که طی چهار سال آینده از طریق ارائهٔ سود سهام به میدان بیایند تا همه سهم منصفانه‌ای از سود مؤسسات مالی دریافت کنند در حالی‌که کانادایی‌ها کمربندهای خود را محکم کرده‌اند تا از این همه‌گیری کرونا نجات یابند.

ما باید کانادایی بهتر و منصفانه‌تر بسازیم – کانادایی که برای همه مفید باشد.

خانه برای همه: لیبرال‌ها با یک طرح جدید مسکن آمده‌اند 

همهٔ کانادایی‌ها سزاوار مکانی امن و مقرون‌به‌صرفه‌اند و بسیاری از آن‌ها داشتن خانه را، کلید ساختن آیندهٔ خود و پیوستن به طبقهٔ متوسط می‌دانند.

با افزایش اجاره‌بها و افزایش قیمت مسکن، بسیاری از جوانان کانادایی راهی روشن برای تأمین زندگی مشابه والدین خود نمی‌بینند. به‌همین دلیل برنامهٔ ما به شما کمک می‌کند تا اطمینان حاصل کنید که در هر موقعیت یا مرحله‌ای از زندگی که هستید، مکانی به‌عنوان خانه برای همه در دسترس خواهد بود.

دولت لیبرال اگر مجدداً انتخاب شود با یک طرح مسکن سه‌قسمتی پیش می‌رود. خانه‌ای برای همهٔ افراد:

لیبرال‌ها به خانواده‌هایی که اولین خانه خود را خریداری کنند، تا ۳۰ هزار دلار کمک می‌کنند.

لیبرال‌ها ۱٫۴ میلیون خانهٔ دیگر را در چهار سال آینده ساخته، حفظ یا تعمیر خواهند کرد.

ما برنامه‌ای واقعی داریم که مشاغل ایجاد می‌کند، طبقهٔ متوسط را افزایش می‌دهد و به کانادایی‌ها کمک می‌کند تا بتوانند خانهٔ خود را به‌دست آورند، و این تنها یکی از اجزای آن است.

دولت لیبرال اطمینان حاصل خواهد کرد که هر کانادایی به پزشک خانواده یا تیم بهداشت اولیه دسترسی دارد. کانادایی‌ها مفتخرند که یکی از بهترین سیستم‌های مراقبت‌های بهداشتی در جهان را دارند – سیستمی عمومی که در طول مبارزهٔ ما با کووید-۱۹ بسیار ارزشمند بود. دولت لیبرال در صورت انتخاب مجدد، به همکاری با استان‌ها و قلمروها ادامه خواهد داد تا سیستم مراقبت‌های بهداشتی قوی‌تری را برای همه ایجاد کند. ما:

– برای ازبین‌بردن لیست‌های انتظار ۱۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری می‌کنیم – این ۶ میلیارد دلار بودجهٔ جدید است، به‌علاوه ۴ میلیارد دلار که قبلاً در بودجهٔ ۲۰۲۱ تخصیص داده شده است.

– سرمایه‌گذاری ۳ میلیارد دلاری برای استخدام ۷۵۰۰ پزشک خانواده، پرستار و پزشک در طول چهار سال، و خدمات مجازی مراقبت‌های بهداشتی را گسترش می‌دهیم و برای استخدام متخصصان بهداشت بیشتر در مناطق روستایی و دورافتاده، ما اقدامات زیر را انجام می‌دهیم:

– افزایش بخشش وام دانشجویی برای لیست گسترده‌ای از متخصصان بهداشت (شامل دندان‌پزشکان، داروسازان، مددکاران اجتماعی، پزشکان بهداشت روانی و غیره) که کار در جوامع روستایی را انتخاب می‌کنند، و ایجاد انگیزهٔ مالیاتی برای سهولت راه‌اندازی روش بهداشتی در جامعه. این به‌معنای ۱۴ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری جدید است، علاوه بر ۹ میلیارد دلار در طول پنج سال که دولت منتخب متعهد می‌شود مراقبت بهتری از سالمندان کانادایی ارائه دهد.

مبارزه با آتش‌سوزی‌های ناشی از تغییرات آب‌وهوایی

ما در بحران آب‌وهوا هستیم و از موج گرما گرفته تا آتش‌سوزی، کانادایی‌ها هر روز آثار این بحران را مشاهده می‌کنند. کانادایی‌ها نیاز دارند تا آن‌ها را در برابر این حوادث شدید آب‌وهوایی ایمن و سالم نگه داریم. به‌همین دلیل است که ما قصد داریم ۱۰۰۰ آتش‌نشان جدید آموزش دهیم و به آن‌ها تجهیزات مورد نیاز برای ایمن‌نگه‌داشتن خود و دیگران را ارائه دهیم. ما به کانادایی‌ها کمک خواهیم کرد تا خانه‌های خود را در برابر تأثیرات تغییرات آب‌وهوایی مقاوم‌تر کنند. ما با بخش خصوصی برای ایجاد نوآوری در سازگاری با آب‌وهوا همکاری خواهیم کرد، از جمله با کاهش حق بیمه که باعث صرفه‌جویی در هزینهٔ کانادایی‌ها می‌شود.

کانادا نمی‌تواند به دوران هارپر برگردد، زمانی که هیچ اقدامی برای مبارزه با تغییرات آب‌وهوا و حفاظت از محیط زیست ما انجام نشده است.

نوشته مروری بر پلتفرم حزب لیبرال کانادا در انتخابات فدرال سال ۲۰۲۱ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

با درخواست انحلال مجلس عوام کانادا توسط جاستین ترودو، نخست‌وزیر کانادا، که به تأیید فرماندار کل رسید، انتخابات پارلمان فدرال در روز ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۱ برگزار خواهد شد. در سال‌های گذشته تلاش کردیم تا جای ممکن دست‌کم با نامزدهای مناطق ایرانی‌نشین گفت‌وگو کنیم تا خوانندگان با دیدی بهتر بتوانند نامزدهای مورد نظرشان را انتخاب کنند. اما امسال با توجه به فاصلهٔ بسیار کوتاه کمپین‌های انتخاباتی، متأسفانه امکان گفت‌وگوهای تک‌به‌تک با نامزدهای احزاب فراهم نیست. با این حال تلاش کردیم از طریق ارسال پرسش‌نامه‌هایی به نامزدهای این انتخابات نظرات آن‌ها را جویا شویم. در این سؤالات تلاش کردیم به پرسش‌هایی بپردازیم که در رسانه‌های انگلیسی‌‌زبان کانادا کمتر به آن‌ها پرداخته می‌شود و به‌ویژه سؤالاتی که در جامعهٔ ایرانی و فارسی‌زبان کانادا بیشتر مطرح می‌شود و کمتر پاسخی از طرف سیاستمداران به آن‌ها داده شده است. در شمارهٔ گذشته پاسخ‌های پاتریک وایلر، نمایندهٔ پیشین و نامزد حزب لیبرال برای انتخاب دوباره در حوزهٔ وست ونکوور- سان‌شاین کوست – سی تو اسکای، نلی شین، نمایندهٔ پیشین و نامزد حزب محافظه‌کار برای انتخاب دوباره در حوزهٔ پورت مودی – کوکئیتلام – آنمور و بلکارا و بونیتا زاریلو، نامزد حزب دموکرات نوین (NDP) برای انتخاب در حوزهٔ پورت مودی – کوکئیتلام – آنمور و بلکارا را که تا مهلت چاپ نشریهٔ قبلی دریافت کرده بودیم، منتشر کردیم. در این شماره پنج نامزد دیگر به پرسش‌های ما پاسخ داده‌اند که توجه شما را به آن جلب می‌کنیم. برای جلوگیری از تکرار، سؤالات را تنها یک‌بار و پیش از آغاز پاسخ‌ها آورده‌ایم و در ابتدای هر پاسخ شمارهٔ سؤال مورد نظر را نوشته‌ایم. خاطرنشان می‌شود با توجه به اینکه دو نامزد از پنج نامزدی که نظراتشان را برایمان فرستاده‌اند، پیش از این نمایندهٔ پارلمان بوده‌اند، پرسش شمارهٔ یک از این دو نامزد با نامزدهای دیگری که نمایندهٔ پارلمان نبوده‌اند، متفاوت است.

جاناتان ویلکینسون، نمایندهٔ پیشین و وزیر پیشین محیط زیست و تغییرات اقلیمی کانادا و نامزد حزب لیبرال برای انتخاب دوباره در حوزهٔ نورث ونکوور

اگر بخواهید یک اقدام را به‌عنوان مهم‌ترین کاری که در دورهٔ نمایندگی‌تان انجام داده‌اید نام ببرید، آن مورد چیست؟

من وارد سیاست شدم زیرا نگرانِ نبود اقدامات اقلیمی توسط دولت محافظه‌کار هارپر بودم. به‌همین دلیل است که من بیشتر وقت خود را در اتاوا صرف کار برای افزایش بلندپروازی‌های اقلیمی و تدوین سیاست آب‌و‌هوایی اندیشمندانه کرده‌ام. من می‌گویم که معرفی برنامهٔ اقلیمی تقویت‌شدهٔ کانادا برای محیط و اقتصادی سالم، مهم‌ترین اقدامی بوده که من در این سِمَت انجام داده‌ام. این طرح نه‌تنها جامع و دقیق است، بلکه با دانش هم همسوست. این برنامه از اهداف ابتدایی آب‌وهوایی در سال ۲۰۳۰ هم فراتر رفته و سرمایه‌گذاری‌های بی‌سابقه‌ای در حمل‌و‌نقل، زیرساخت‌ها، راه‌حل‌های طبیعت‌محور و بخش فناوری پاک انجام می‌دهد. علاوه بر این، از طریق اقدام برای کاشت ۲ میلیارد درخت‌، حفاظت از ۳۰ درصد از زمین‌هایمان و ۳۰ درصد از اقیانوس‌هایمان تا سال ۲۰۳۰ و وضع بهای آلایندگی که در جهان پیشروست، کانادا برنامه‌ای واقعی و مؤثر برای مبارزه با تغییرات آب‌و‌هوا دارد. 

رئوس برنامه‌های حزب شما چیست و چرا مردم باید به شما رأی بدهند؟

حزب ما برنامه‌ای جامع برای داشتن کانادایی مرفه‌تر، پایدارتر و عادلانه‌تر پیشنهاد می‌دهد. چیزی که به‌خصوص برای جامعهٔ ما در نورث ونکوور مهم است، این است که ما مقرون‌به‌صرفه‌بودن و عادلانه‌بودن را در قلب برنامهٔ خود قرار داده‌ایم. سرمایه‌گذاری‌های اندیشمندانه مانند برنامهٔ مراقبت از کودکان با هزینهٔ ۱۰ دلار در روز و افزایش پرداخت‌‌های OAS و GIS برای سالمندان، فشارهای مالی زندگی روزمره بسیاری از کانادایی‌هایی را که بیشتر به آن نیاز دارند، کاهش می‌دهد. ما همچنین متعهدیم قفل بازار مسکن را برای تعداد بیشتری از کانادایی‌ها باز کنیم. این به‌معنای ساخت یا بازسازی ۱٫۴ میلیون خانه، ارائهٔ مسیر اجاره به مالکیت، دوبرابرشدن اعتبار مالیاتی خریداران بار اول خانه و جلوگیری از احتکار مسکن است. علاوه بر این ، ما ۱۴٫۹ میلیارد دلار بودجهٔ حمل‌ونقل عمومی، که در نوع خود رکوردی است، برای بهسازی راه‌ها، کاهش ترافیک و رساندن سریع‌تر مردم به مقصد‌هایشان، اختصاص داده‌ایم. این مقولات، همراه با برنامهٔ اقلیمی تقویت‌شدهٔ ما، نکات برجستهٔ اصلی پلتفرم ما در سال جاری است. 

به‌نظر شما مهم‌ترین مشکل مردم حوزهٔ رأی‌گیری شما چیست و برنامهٔ شما برای برطرف‌کردن این مشکل چیست؟

مسلماً بزرگ‌ترین مسئله‌ای که مردم نورث ونکوور در حال حاضر با آن روبرو هستند، همه‌گیری کووید -۱۹ است. این بسیار مهم است که از خودمان در برابر کووید -۱۹ و از اقتصادمان در برابر قرنطینه محافظت کنیم. به‌همین دلیل است که حزب ما واکسن اجباری را برای کارکنان دولت فدرال و هر کسی که در هواپیماها یا قطارهای تحت کنترل دولت فدرال است، پیشنهاد داده است. واکسن راه نجات ما از این بحران است. همهٔ ما باید این اطمینان را داشته باشیم که افرادی که با آن‌ها در محیط‌های پرخطر مانند هواپیما در حال تعامل‌ایم، وظیفهٔ خود را برای محافظت از هم‌وطنان کانادایی‌شان انجام می‌دهند. به‌همین دلیل است که ما از استان‌ها‌یی، از جمله بریتیش کلمبیا، که گذرنامهٔ واکسن استانی را اجرایی کرده‌اند، حمایت می‌کنیم. ما همچنین قصد داریم سرمایه‌گذاری بی‌سابقه‌ای در زمینهٔ مراقبت‌های بهداشتی انجام دهیم ، ۷٬۵۰۰ پزشک و پرستار جدید را استخدام کنیم و با استان‌ها و مناطق کار کنیم تا استانداردهای ایمنی ملی را در مراقبت‌های طولانی مدت ایجاد کنیم.

یکی از مهم‌ترین موضوعات برای جامعهٔ ایرانی کانادا، وضعیت پروندهٔ سرنگونی پرواز PS752 اوکراین و دادخواهی بازماندگان قربانیان این پرواز است. بیش از ۲۰ ماه از این حادثه گذشته، ولی هنوز دادخواهی خانواده‌های پرواز به سرانجامی نرسیده است. به‌نظر شما دلیل آن چیست و اگر شما به نمایندگی در پارلمان انتخاب شوید، چه اقدامی در این زمینه خواهید کرد؟

پرواز PS752 فاجعه‌ای ملی برای کانادا بود. بسیاری از افرادی که جانشان را از دست دادند، اعضای عزیز جامعهٔ ما در اینجا در نورث ونکوور بودند. در ماه‌های پس از فاجعه، دولت حمایت از خانواده‌ها و عزیزان ازدست‌رفته را در اولویت قرار داد. این حمایت به شیوه‌های مختلفی انجام شد، از خدمات مشاورهٔ رایگان و دسترسی سریع به مدارک سفر گرفته تا کمک‌های مالی حدود ۲۵٬۰۰۰ دلار به‌ازای هر قربانی به خانواده‌های شهروندان کانادایی برای کمک به تأمین نیازهای فوری آن‌ها. اخیراً، دولت ما مسیری سریع را برای اقامت دائم بستگان قربانیان پرواز PS752 که کانادایی یا مقیم دائم بودند و اکنون در کانادا هستند، معرفی کرد. دولت ما همچنین معادل کمک‌های مالی جمع‌شده به کمپین «کانادای نیرومند» کمک مالی کرد، حرکتی که در نهایت به جمع‌آوری ۳٫۲۹ میلیون دلار انجامید.

در سطح بین‌المللی، باید گفت که گزارش منتشرشده از سوی دولت ایران در مورد پرواز PS752 به‌هیچ‌وجه رضایت‌بخش نیست. کانادا تحقیقات خود را انجام داده است، ابتدا از طریق گزارش جامع گودیل و سپس تیم تحقیق و ارزیابی جنایی کانادا. ما همچنین با شرکای بین‌المللی خود مانند بریتانیا کار می‌کنیم تا دولت ایران را برای شفافیت و پاسخ‌گویی مسئولان مقصر تراژدی پرواز PS752 تحت فشار قرار دهیم. یک تیم اختصاصی از وکلای امور جهانی کانادا به همکاری با گروه‌های حقوقی بین‌المللی برای پیگیری این نتیجه، در کنار ابتکارات هماهنگ دیپلماتیک ما، ادامه می‌دهند. دولت ما برای افزایش شفافیت و پاسخ‌گویی، به همکاری خستگی‌ناپذیر با متحدان خود ادامه خواهد داد – دو اصل مهم که دولت ایران در ۲۰ ماه گذشته مکرراً فاقد آن بوده است.

موضوع ورود پول‌های آلوده به‌ويژه از ایران به کانادا یکی دیگر از موضوعات مورد توجه جامعهٔ ایرانی کاناداست. چندی پیش کالوین کراستی، افسر ارشد عملیاتی RCMP و مأمور تحقیق جرایم سازمان‌یافتهٔ فراملی (TNOC)، در کمیتهٔ قاضی کالین برای رسیدگی به پروندهٔ پول‌شویی در کازینو‌های بی‌سی، از ایران به‌عنوان یکی از دولت‌هایی که از این کازینوها برای پولشویی استفاده کرده، نام برده است و البته این تنها یک نمونه از مواردی است که در سال‌های اخیر در رسانه‌ها مطرح شده و به احتمال زیاد موارد زیاد دیگری هم هست که از آن‌ها در رسانه‌ها صحبتی نشده است. این موارد موجب شده این باور نزد بسیاری از افراد در جامعهٔ ایرانی تقویت شود که کانادا پناهگاهی امن برای پول‌شویی و آوردن پول‌های آلوده تبدیل شده است. نظر شما در این زمینه چیست و اگر به نمایندگی انتخاب شوید چه اقداماتی در این زمینه خواهید کرد؟

پولشویی مسئله‌ای مهم است – به‌همین دلیل ما بودجهٔ اضافی برای RCMP به‌منظور مبارزه با پولشویی فراهم کرده‌ایم، که شامل ایجاد تیم‌های تحقیقاتی اختصاصی پولشویی می‌شود. یکی از این تیم‌ها اینجا در بی‌سی کار خواهد کرد. از این به‌بعد، حمایت از دولت‌های استانی و ادامهٔ همکاری ما با بریتیش کلمبیا به‌طور خاص نقطهٔ تمرکز ما خواهد بود. نظام مبارزه با پولشویی ما همچنان از کانادایی‌ها و یکپارچگی بخش مالی ما محافظت می‌کند و در عین حال موازنهٔ حقوق حریم خصوصی را برقرار و بار نظارتی را محدود می‌کند. 

کانادا یکی از کشورهای شرکت‌کننده در جنگ افغانستان علیه طالبان بود و در طول ۲۰ سال گذشته در مأموریت‌های مختلف از عملیات علیه طالبان و القاعده تا آموزش نیروهای افغان شرکت داشته است. با توجه به اینکه بخش قابل‌توجهی از خوانندگان ما تبار افغان دارند، برایشان مهم است بدانند چرا بعد از ۲۰ سال کنترل کشورشان بار دیگر به دست طالبان افتاده است؟ لطفاً نظرتان را دربارهٔ وقایع اخیر در این کشور و تسلط دوبارهٔ طالبان بگویید. چرا با وجود صرف این‌همه هزینه و زمان چنین اتفاقی افتاد؟ و همچنین بفرمایید فکر می‌کنید کانادا چه اقداماتی می‌تواند برای جلوگیری از فشار این گروه به مردم افغانستان به‌ویژه زنان و اقلیت‌ها بکند؟

در طول چند ماه گذشته، آنچه واضح بوده، این است که کانادا از افراد شجاعی که در طول مأموریتش در آن کشور به نیروهای مسلح ما کمک کرده‌اند، حمایت خواهد کرد. ما تا الان به بسیاری از کسانی که از افغانستان فرار می‌کردند، کمک کرده‌ایم و متعهد شده‌ایم که طی هفته‌ها و ماه‌های آینده از ۲۱٬۰۰۰ پناهجوی دیگر نیز استقبال کنیم.

در مورد طالبان، کانادا همچنان آن‌ها را به‌عنوان یک گروه تروریستی می‌شناسد – هیچ برنامه‌ای برای به‌رسمیت‌شناختن طالبان به‌عنوان دولت قانونی افغانستان وجود ندارد.

ما به همکاری با متحدان خود مانند ایالات متحده و بریتانیا برای ارزیابی وضعیت افغانستان ادامه می‌دهیم. 

* * * * *

ران مک‌کینان، نمایندهٔ پیشین و نامزد حزب لیبرال برای انتخاب دوباره در حوزهٔ کوکئیتلام – پورت کوکئیتلام

اگر بخواهید یک اقدام را به‌عنوان مهم‌ترین کاری که در دورهٔ نمایندگی‌تان انجام داده‌اید نام ببرید، آن مورد چیست؟

 نظر به تشخیص آثار مخرب بحران در حال وقوع مواد افیونی در بی‌سی، مفتخرم که لایحهٔ فردی خودم را به‌عنوان نمایندهٔ پارلمان ارائه کردم، قانون سامری نیکو^۱ برای مصرف بیش‌ازحد مواد مخدر که در ماه مهٔ ۲۰۱۷ پس از دریافت حمایت همه‌جانبه از سوی همهٔ احزاب در مجلس عوام و سنا، تصویب شد و به قانون تبدیل شد.

این قانون هر روز با ایجاد مصونیت محدود در برابر تعقیب کیفری برای دراختیارداشتن مواد کنترل‌شده، هنگامی که فردی برای دریافت کمک پزشکی در زمان مصرف بیش از حد مواد مخدر با ۹۱۱ تماس می‌گیرد، جان افراد را نجات می‌دهد.

در دو سال گذشته، به‌طور خاص‌، من و تیمم جلسات و خدمات شخصی‌مان را با ساکنانی که با چالش‌های همه‌گیری مواجه‌اند، به‌طور چشمگیری افزایش داده‌ایم. چه افرادی که در خارج از کشور گیر افتاده بودند و چه صاحبان مشاغلی که نیاز به تطبیق کسب‌و‌کارشان و همچنین اطلاعات دربارهٔ واکنش دولت به کووید-۱۹ داشتند.

در سِمَتم به‌عنوان رئیس کمیتهٔ دائمی سلامت، ما از صدها نفر از جمله پزشکان، پرستاران، پژوهشگران، ایمونولوژیست‌ها، شورای مشورتی ملی واکسیناسیون و متخصصان بهداشت روانی، دعوت کردیم و حرف‌هایشان را شنیدیم تا به تدوین واکنش دولت به همه‌گیری کمک کند. 

رئوس برنامه‌های حزب شما چیست و چرا مردم باید به شما رأی بدهند؟

من برای انتخاب مجدد به‌عنوان نمایندهٔ پارلمان کوکئیتلام – پورت کوکئیتلام به‌عنوان قوی‌ترین صدا و مدافع جامعه‌مان شرکت می‌کنم. من تقریباً ۳۰ سال اینجا با همسرم زندگی کرده‌ام و دو دخترمان را اینجا بزرگ کرده‌ایم. به‌عنوان نمایندهٔ پارلمان کوکئیتلام – پورت کوکئیتلام از سال ۲۰۱۵، مفتخرم که به این جامعهٔ متنوع، زیبا و با رشد سریع خدمت می‌کنم.

من هرگز از کار برای ساختن آینده‌ای بهتر برای همه دست برنخواهم داشت. ما یک انتخاب مهم در این انتخابات داریم. ما می‌توانیم دولتی را انتخاب کنیم که متعهد به پیشبرد برنامه‌ای باشد که برای همه مفید است. ما می‌توانیم انتخاب کنیم که هیچ‌کس را پشت سرمان جا نگذاریم.

من همیشه برای ایجاد سیاست‌های مترقی، با تمرکز بر مقرون‌به‌صرفه‌ساختن زندگی برای خانواده‌ها، جوانان و سالمندان تلاش کرده‌ام. از حمایت از مشاغل کوچک و اقتصاد عادلانه‌تر و سبزتر گرفته تا فشار برای اقدامات زیست‌محیطی قوی‌تر برای انجام اقدامات واقعی در برابر بحران اقلیمی یا خدمت به‌عنوان رئیس کمیتهٔ دائمی بهداشت در طول همه‌گیری کووید-۱۹، توانایی من برای جامعهٔ ما از تعهد عمیق من به صحبت‌کردن و گوش‌دادن مستقیم به شما ناشی می شود.

باید در زمینه‌های زیر به پیش برویم:

• در زمینهٔ تغییرات اقلیمی و حفاظت از محیط زیستمان، می‌دانیم محافظه کاران دانشمندان را به حاشیه می‌برند، قبلاً این کار را از آن‌ها دیده‌ایم.
• در زمینهٔ آموزش پیش‌دبستانی و مراقبت از کودکان با ۱۰ دلار در روز – که در سال قبل در بی‌سی شروع شد و همین‌جا در کوکئیتلام – پورت کوکئیتلام اعلام شد. این کار زندگی خانواده‌های جوان و به‌ویژه زنان را تغییر می‌دهد. محافظه‌کاران وعده داده‌اند که به آن پایان می‌دهند و حزب دموکرات نوین نیز پیش‌ازاین این کار را کرده‌ است.
• ما می دانیم که Pharmacare تأثیر مهمی بر خانواده‌های کم‌درآمد و سالمندانی خواهد داشت که نمی‌توانند داروهای خود را تهیه کنند. ما همهٔ ملزومات را فراهم کرده‌ایم. این کار اکنون در جزیرهٔ پرنس ادوارد در حال اجراست. بیایید مطمئن شویم که در همه‌جا اجرا می‌شود.
• تغییراتی که ما برای کم‌کردن هزینه‌های زندگی انجام می‌دهیم، برای مردم تفاوتی واقعی ایجاد می‌کند. مخصوصاً برای خانواده‌هایی که اغلب جوان‌اند و سعی می‌کنند اولین خانهٔ خود را بخرند.
• مشاغل کوچک ما و مبتکران کانادایی به حمایت مستمر ما نیاز دارند تا بتوانیم پیشرفت بهتری داشته باشیم و به‌سمت اقتصاد سبز حرکت کنیم.

اما مطمئناً کارهای بیشتری باید انجام شود. امیدوارم در ۲۰ سپتامبر حمایت شما را جلب کنم، تا بتوانم به‌عنوان صدایی قوی، پرشور و متفکر در اتاوا برای شما کار کنم و پیشرفت واقعی را برای مردم کوکئیتلام – پورت کوکئیتلام ارائه دهم.

به‌نظر شما مهم‌ترین مشکل مردم حوزهٔ رأی‌گیری شما چیست و برنامهٔ شما برای برطرف‌کردن این مشکل چیست؟

ما باید مبارزه با کووید-۱۹ را به پایان برسانیم و از بهبود کامل [شرایط برای] زنان، کودکان، خانواده ها و مشاغل کوچک که ستون فقرات اقتصاد ما هستند، اطمینان حاصل کنیم. هم‌زمان، ما باید همان انرژی‌ای را که برای مبارزه با کووید-۱۹ به‌کار گرفتیم، برای مقابله با تهدید واقعی و فوری بحران اقلیمی به‌کار بگیریم. تغییرات ‌اقلیمی یکی از بزرگ‌ترین تهدیدهایی است که ما با آن روبروییم.

به‌‌همین دلیل است که تیم لیبرال ما روی بازیابی سبز سرمایه‌گذاری می‌کند تا هزینه‌های زندگی را کاهش دهد، جوامع را مناسب برای زندگی کند، مشاغل خوبی ایجاد کند و هوا و آب تمیزتری را برای نسل‌های آینده تضمین کند.

من به‌عنوان پدر دو دختر، می‌دانم که تشکیل خانواده چقدر هزینه‌بر است. ما سخت کار می‌کنیم تا مالکیت خانه را برای بیشتر کانادایی‌ها ممکن کنیم. به‌همین دلیل است که ما لایحهٔ حقوق صاحبان خانه، برنامه‌های ابتکاری مانند اجاره‌ به‌شرط تملیک و حساب‌های پس‌انداز بدون مالیات برای خریداران بار اول خانه را معرفی می‌کنیم. ما اولین استراتژی ملی مسکن کانادا را معرفی کردیم. باید توجه کرد دورهٔ تصحیح برای بحران ملی زمان می‌برد – ما از سال ۲۰۱۵ تا الان ۶ میلیارد دلار در حوزهٔ مسکن، اینجا در بی‌سی سرمایه‌گذاری کرده‌ایم:

• ۲۶٬۱۰۰ واحد مسکونی جدید
• تعمیر ۹٬۳۰۰ خانه
• پشتیبانی از ۹۲٬۰۰۰ خانواده

کاهش هزینه‌های زندگی چیزی فراتر از مسکن است. دولت ما برای خانواده‌ها به‌ویژه اینجا در کوکئیتلام – پورت کوکئیتلام حاضر بوده است. نزدیک به ۲۰٬۰۰۰ خانواده، یعنی تقریباً ۲۴٬۰۰۰ کودک هر ماه به کمک‌هزینهٔ کودکان کانادا اتکا می‌کنند. این یعنی هر ماه ۷ میلیون دلار به این جامعه وارد می‌شود که اقتصاد محلی ما را تغذیه می‌کند. 

یکی از مهم‌ترین موضوعات برای جامعهٔ ایرانی کانادا، وضعیت پروندهٔ سرنگونی پرواز PS752 اوکراین و دادخواهی بازماندگان قربانیان این پرواز است. بیش از ۲۰ ماه از این حادثه گذشته، ولی هنوز دادخواهی خانواده‌های پرواز به سرانجامی نرسیده است. به‌نظر شما دلیل آن چیست و اگر شما به نمایندگی در پارلمان انتخاب شوید، چه اقدامی در این زمینه خواهید کرد؟

همراه با همهٔ کانادایی‌ها، وقتی خبر فاجعهٔ هولناک نابودی پرواز PS752 توسط موشک‌های ایران را شنیدم، دچار شوک، اندوه و عصبانیت شدم – ۱۷۶ نفر بی‌گناه از جمله ۱۳۸ نفر که با کانادا پیوند داشتند، جان باختند.

من با جامعهٔ ترای‌سیتیز در عزاداری ازدست‌دادن دوستان و همسایگانمان، خانوادهٔ ابن‌الدین حمیدی، شریک‌ام. مفتخرم که در جریان آخرین مبارزات انتخاباتی‌مان با آن‌ها آشنا شدم. با گذشت هر روز ما باید به یاد کسانی باشیم که از دست داده‌ایم و با افرادی که دوستشان داشتند، همبستگی داشته باشیم.

کانادا از همان ابتدا از رژیم ایران خواسته است که تحقیقی جامع و شفاف مطابق با استانداردهای بین‌المللی انجام دهد. همان‌طور که نخست‌وزیر بارها اعلام کرده است، ما تا زمانی که خانواده‌ها به عدالت و پاسخگویی شایسته‌شان نرسند، از پا نخواهیم نشست. این امر مستلزم عزم و پشتکار مداوم است.

ما نباید اجازه دهیم تردید ما را بازدارد. اگر دولت لیبرال دوباره انتخاب شود، همچنان متعهد به گرفتن توضیحی جامع و موثق برای این رویداد غم‌انگیز است و پاسخ‌گویی و پذیرش کامل مسئولیت را دنبال خواهد کرد.

ما هرگز آن‌ها را فراموش نخواهیم کرد.

موضوع ورود پول‌های آلوده به‌ويژه از ایران به کانادا یکی دیگر از موضوعات مورد توجه جامعهٔ ایرانی کاناداست. چندی پیش کالوین کراستی، افسر ارشد عملیاتی RCMP و مأمور تحقیق جرایم سازمان‌یافتهٔ فراملی (TNOC)، در کمیتهٔ قاضی کالین برای رسیدگی به پروندهٔ پول‌شویی در کازینو‌های بی‌سی، از ایران به‌عنوان یکی از دولت‌هایی که از این کازینوها برای پولشویی استفاده کرده، نام برده است و البته این تنها یک نمونه از مواردی است که در سال‌های اخیر در رسانه‌ها مطرح شده و به احتمال زیاد موارد زیاد دیگری هم هست که از آن‌ها در رسانه‌ها صحبتی نشده است. این موارد موجب شده این باور نزد بسیاری از افراد در جامعهٔ ایرانی تقویت شود که کانادا پناهگاهی امن برای پول‌شویی و آوردن پول‌های آلوده تبدیل شده است. نظر شما در این زمینه چیست و اگر به نمایندگی انتخاب شوید چه اقداماتی در این زمینه خواهید کرد؟

پولشویی تأثیر مخرب و شدیدی بر جامعهٔ ما دارد، به‌همین دلیل است که دولت لیبرال ما نظام مبارزه با پولشویی کانادا را تقویت کرده است. اگر دولت لیبرال دوباره انتخاب شود، به اقدامات خود در این زمینه ادامه می‌دهد.

ما تنها در دو سال گذشته، ۳۰۰ میلیون دلار در RCMP ،FINTRAC و CRA سرمایه‌گذاری کرده‌ایم و تأسیس دو تیمِ اقدام، هماهنگی و اجرا در امنیت عمومی و مرکز تخصصی در آژانس خدمات مرزی کانادا و همچنین اصلاحات در قانون کیفری را اعلام کردیم.

مجرمان نباید بتوانند پول خود را پنهان کنند و ما به کار خود برای روشن ‌شدن این جرائم ادامه می‌دهیم. 

کانادا یکی از کشورهای شرکت‌کننده در جنگ افغانستان علیه طالبان بود و در طول ۲۰ سال گذشته در مأموریت‌های مختلف از عملیات علیه طالبان و القاعده تا آموزش نیروهای افغان شرکت داشته است. با توجه به اینکه بخش قابل‌توجهی از خوانندگان ما تبار افغان دارند، برایشان مهم است بدانند چرا بعد از ۲۰ سال کنترل کشورشان بار دیگر به دست طالبان افتاده است؟ لطفاً نظرتان را دربارهٔ وقایع اخیر در این کشور و تسلط دوبارهٔ طالبان بگویید. چرا با وجود صرف این‌همه هزینه و زمان چنین اتفاقی افتاد؟ و همچنین بفرمایید فکر می‌کنید کانادا چه اقداماتی می‌تواند برای جلوگیری از فشار این گروه به مردم افغانستان به‌ویژه زنان و اقلیت‌ها بکند؟

من می‌دانم که همهٔ ما به‌شدت نگران وضعیت کنونی افغانستان هستیم. به مردم افغانستان فکر می‌کنیم و همه تحت تأثیر این اقدامات خشونت‌آمیز بی‌معنی قرار داریم.

من از بیانیهٔ جاستین ترودو، نخست وزیر کانادا، در ۲۶ اوت حمایت می‌کنم، جایی که گفت: «من حملات تروریستی‌ای را که اوایل امروز در نزدیکی فرودگاه بین‌المللی حامد کرزی در کابل، افغانستان رخ داد، به‌شدت محکوم می‌کنم. این حملات شنیع جان بسیاری از مردم بی‌گناه را که به‌شدت مایل به خروج از کشور بودند و کسانی که از عملیات تخلیه حمایت می‌کردند، از جمله نیروهای آمریکایی و پرسنل پزشکی، گرفت. کانادا به‌عنوان یکی از نزدیک‌ترین متحدان به ایالات متحده سوگوار جانباختگان این حملات است.» ما به خانواده‌ها و عزیزان قربانیان تسلیت می‌گوییم و برای مجروحان بهبودی کامل آرزومندیم.

همچنان‌که اوضاع منطقه در حال تحول است، ما به همکاری با شرکای بین‌المللی و محلی خود برای حمایت از اقدامات بشردوستانه، مبارزه با تروریسم و ​​اطمینان از اینکه کسانی که می‌خواهند از افغانستان خارج شوند، می‌توانند با خیال راحت این کار را انجام دهند، ادامه می‌دهیم.

همهٔ مردم افغانستان سزاوار زندگی باعزت، صلح و امنیت‌اند. کانادا از دولت آیندهٔ افغانستان انتظار دارد که تعهدات خود را در قبال حقوق بشر نسبته به همهٔ شهروندانش، مطابق قوانین بین‌المللی انجام دهد.

نیروهای مسلح کانادا هفته‌ها تلاش کردند تا آنجا که ممکن است کانادایی‌ها و افغان‌های آسیب‌پذیر را تخلیه کنند – به‌ویژه افغان‌هایی که از مأموریت کانادا در این کشور حمایت کردند.

از طریق عملیات AEGIS، کانادا حدود ۳٬۷۰۰ نفر را در عرض چند هفته تخلیه کرد. افراد نجات‌یافته اکنون به زندگی امن‌تر و بهتری می‌رسند.

در حالی‌که مشارکت کانادا در پل هوایی به پایان رسیده است، ما همچنان متعهد به همکاری با متحدان خود برای حمایت از افغان‌هایی هستیم که برای نیروهای مسلح کانادا کار کرده‌اند، چه در افغانستان بمانند یا به کشور ثالثی بروند.

ما همچنین به ایستادن در کنار متحدان خود ادامه خواهیم داد و خواهان حفظ امنیت و حفاظت از افغان‌ها و حمایت از حقوق بشر برای آن‌ها – به‌ویژه برای زنان، دختران، جامعهٔ LGBTQ2+‎ و سایر اقلیت‌ها، که بیشترین آسیب‌پذیری را دارند، هستیم.

* * * * *

ویل دیویس، نامزد حزب لیبرال برای انتخاب در حوزهٔ پورت مودی – کوکئیتلام – آنمور و بلکارا

لطفاً برای خواندگان ما کمی دربارهٔ پیشینه، تحصیلات، سوابق شغلی، فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی و نیز انگیزه‌تان از شرکت در انتخابات فدرال ۲۰۲۱ بگویید.

 من نزدیک به دو دهه در این منطقه زندگی کرده‌ام و پنج فرزندم را در اینجا بزرگ کرده‌ام. در طول سالیان، ما تغییرات قابل‌توجهی را در پورت مودی – کوکئیتلام شاهد بوده‌ایم.

این رشد فرصت‌ها و تنوع را به‌همراه داشته است، اما چالش‌هایی را نیز با خود داشته – به‌ویژه در زمینه‌های پایداری و مقرون‌به‌صرفه‌بودن. ما به صدایی محلی نیاز داریم که در جامعه‌مان ریشه‌ای عمیق داشته باشد تا [بتواند] در اتاوا از [حقوق] ما دفاع کند.

من به‌عنوان گویندهٔ CBC و همچنین صاحب کسب‌وکاری کوچک، همیشه بر حمایت و تقویت صدای اقشاری که کمتر صدایشان به گوش رسیده، تمرکز کرده‌ام – از هنرمندان بریتیش کلمبیا، تا کانادایی‌های جدید و سالمندان آسیب‌پذیر در طول همه‌گیری. من به‌عنوان یکی از اعضای مؤسس سازمان Protect Coquitlam’s Urban Forest، به‌همان اندازه متعهد به مبارزه با تغییرات آب‌و‌هوایی و ایجاد اقتصادی سبزتر هستم و به‌همین دلیل است که نام خود را به‌عنوان نامزد لیبرال مطرح کرده‌ام. ما برنامهٔ اقلیمی‌ای داریم که توسط اندرو ویور، رهبر سابق حزب سبز بی‌سی، به‌عنوان «تنها گزینهٔ معتبر و همسو با علم» در سطح ملی تأیید شده است. ما برنامه‌ای برای مراقبت از کودکان داریم که فضاهای جدید مورد نیاز ما را ایجاد می‌کند، در حالی‌که خانواده‌های منطقه ما را پنج برابر بیشتر از پیشنهاد حزب محافظه‌کار نجات می‌دهد.

و از آنجایی که همهٔ کانادایی‌ها سزاوار مکانی امن و مقرون‌به‌صرفه‌اند تا آن را خانه بنامند، ما برنامه‌ای برای مسکن داریم که به همهٔ جوانب این مشکل می‌پردازد – از افزایش عرضه گرفته تا پس‌انداز سریع‌تر برای پیش‌پرداخت و ارائهٔ راهی برای مالک‌شدن مستأجران.

در این انتخابات یک انتخاب واضح وجود دارد. امیدوارم با من همراه باشید تا از برنامه‌ای جسورانه و مترقی حمایت کنید که کانادا را برای همه به‌پیش می‌برد.

رئوس برنامه‌های حزب شما چیست و چرا مردم باید به شما رأی بدهند؟

دو نکته‌ای که می‌خواهم توجه را به آن‌ها جلب کنم این است که پلتفرم ما دارای جزئیات است و منابع هزینهٔ آن مشخص شده است. از مسکن و مراقبت از کودکان، تا سلامت روان، اقدامات اقلیمی و بهبود اقتصادی، برنامه‌ای داریم که جواب خواهد داد، با اعداد واقعی که توسط مسئول بودجهٔ مجلس تأیید شده است.

ما تا سال آینده خدمات مراقبت از کودکان را با ۱۰ دلار در روز در اختیار خواهیم گذاشت با ۵۰ درصد هزینهٔ کمتر. ما تا سال ۲۰۳۰ حداقل ۴۰ درصد انتشار گازهای گلخانه‌ای را کاهش خواهیم داد و از استان‌ها در حفظ ایمنی مردم با ابزارهایی مانند تأییدیهٔ واکسن حمایت خواهیم کرد. تنها حزب دیگری که می‌تواند دولت تشکیل دهد، حزب محافظه‌کار است و ارین اُتول قول داده است که ما را در تک‌تک این موارد به عقب برگرداند.

به‌نظر شما مهم‌ترین مشکل مردم حوزهٔ رأی‌گیری شما چیست و برنامهٔ شما برای برطرف‌کردن این مشکل چیست؟

این انتخابی سخت بین مقرون‌به‌صرفه‌بودن و شرایط اقلیمی است.

در مورد مقرون‌به‌صرفه بودن، من فکر می‌کنم پرداختن به مراقبت از کودکان و پرداختن به مسکن مهم‌ترین کارهایی است که می‌توانیم انجام دهیم. رساندن هزینهٔ مراقبت از کودکان به ۱۰ دلار در روز برای خانواده‌های پورت مودی – کوکئیتلام بسیار مهم است. من که پنج فرزند دارم، معنی این را به‌خوبی می‌دانم! در مورد مسکن، ما برنامه‌ای سه‌قسمتی داریم که قفل مالکیت خانه را برای خریداران بار اول باز می‌کند، ۱٫۴ میلیون خانهٔ جدید می‌سازد و خرید و اجاره را عادلانه‌تر و شفاف‌تر می‌کند.

به‌طور مشابه، برنامهٔ اقلیمی ما جسورانه، بلندپروازانه و مؤثر است. آن‌قدر که توسط متخصصانی مانند مارک ژاکارد به‌رسمیت شناخته شده است. این امر باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و آلودگی می‌شود و در عین حال در اقتصاد سبز آینده در سراسر کشور، مشاغل پردرآمدی ایجاد می‌کند. گذار به اقتصادی سبز بزرگ‌ترین فرصت برای ایجاد شغل برای این نسل است و ما به دولتی متعهد نیاز داریم که از این فرصت برای همهٔ کانادایی‌ها استفاده کند.

یکی از مهم‌ترین موضوعات برای جامعهٔ ایرانی کانادا، وضعیت پروندهٔ سرنگونی پرواز PS752 اوکراین و دادخواهی بازماندگان قربانیان این پرواز است. بیش از ۲۰ ماه از این حادثه گذشته، ولی هنوز دادخواهی خانواده‌های پرواز به سرانجامی نرسیده است. به‌نظر شما دلیل آن چیست و اگر شما به نمایندگی در پارلمان انتخاب شوید، چه اقدامی در این زمینه خواهید کرد؟

کانادا از همان ابتدا از رژیم ایران خواسته است که تحقیقی جامع و شفاف مطابق با استانداردهای بین‌المللی انجام دهد. ما تا زمانی که خانواده‌ها به عدالت و پاسخگویی شایسته‌شان نرسند، از پا نخواهیم نشست.

موضوع ورود پول‌های آلوده به‌ويژه از ایران به کانادا یکی دیگر از موضوعات مورد توجه جامعهٔ ایرانی کاناداست. چندی پیش کالوین کراستی، افسر ارشد عملیاتی RCMP و مأمور تحقیق جرایم سازمان‌یافتهٔ فراملی (TNOC)، در کمیتهٔ قاضی کالین برای رسیدگی به پروندهٔ پول‌شویی در کازینو‌های بی‌سی، از ایران به‌عنوان یکی از دولت‌هایی که از این کازینوها برای پولشویی استفاده کرده، نام برده است و البته این تنها یک نمونه از مواردی است که در سال‌های اخیر در رسانه‌ها مطرح شده و به احتمال زیاد موارد زیاد دیگری هم هست که از آن‌ها در رسانه‌ها صحبتی نشده است. این موارد موجب شده این باور نزد بسیاری از افراد در جامعهٔ ایرانی تقویت شود که کانادا پناهگاهی امن برای پول‌شویی و آوردن پول‌های آلوده تبدیل شده است. نظر شما در این زمینه چیست و اگر به نمایندگی انتخاب شوید چه اقداماتی در این زمینه خواهید کرد؟

پولشویی جرمی بدون قربانی نیست. این کار ایمنی و امنیت مردم را به‌خطر می‌اندازد و می‌تواند هزینه‌های مسکن را افزایش دهد و توان کانادایی‌ها را برای مالکیت خانه کاهش دهد.

تنها در دو سال گذشته، دولت لیبرال ۳۰۰ میلیون دلار در RCMP ،FINTRAC و CRA سرمایه‌گذاری کرده است و تأسیس دو تیمِ اقدام، هماهنگی و اجرا در امنیت عمومی و مرکز تخصصی در آژانس خدمات مرزی کانادا و همچنین اصلاحات در قانون کیفری را اعلام کرد.

این در حالی است که، محافظه‌کاران هارپر نیم‌میلیارد دلار بودجهٔ RCMP را کاهش دادند و تمام واحدهای جرائم مالی یکپارچه را که مأمور رسیدگی به این موضوع بودند، بستند.

برای بازسازی تجربیات ازدست‌رفته، RCMP‏ ۹۸ میلیون دلار برای ایجاد «تیم‌های تحقیقاتی یکپارچهٔ پولشویی» جدید تصویب کرده است، که افسران بیشتری را در بریتیش کلمبیا و همچنین در آلبرتا، انتاریو و کبک برای حل این مسئلهٔ به‌ کار می‌گمارد. علاوه‌براین، RCMP اتحادیهٔ مالی ضدگردش مالی غیرقانونی را در بریتیش کلمبیا راه‌اندازی کرده است تا سازمان‌های دولتی و خصوصی را برای مبارزه با پولشویی در این استان گرد هم آورد. 

کانادا یکی از کشورهای شرکت‌کننده در جنگ افغانستان علیه طالبان بود و در طول ۲۰ سال گذشته در مأموریت‌های مختلف از عملیات علیه طالبان و القاعده تا آموزش نیروهای افغان شرکت داشته است. با توجه به اینکه بخش قابل‌توجهی از خوانندگان ما تبار افغان دارند، برایشان مهم است بدانند چرا بعد از ۲۰ سال کنترل کشورشان بار دیگر به دست طالبان افتاده است؟ لطفاً نظرتان را دربارهٔ وقایع اخیر در این کشور و تسلط دوبارهٔ طالبان بگویید. چرا با وجود صرف این‌همه هزینه و زمان چنین اتفاقی افتاد؟ و همچنین بفرمایید فکر می‌کنید کانادا چه اقداماتی می‌تواند برای جلوگیری از فشار این گروه به مردم افغانستان به‌ویژه زنان و اقلیت‌ها بکند؟

نیروهای مسلح کانادا هفته‌هاست برای تخلیهٔ هرچه بیشتر کانادایی‌ها و افغان‌های آسیب‌پذیر – از جمله افغان‌هایی که از مأموریت کانادا در این کشور حمایت کرده‌اند، تلاش می‌کنند.

از طریق عملیات AEGIS، کانادا حدود ۳۷۰۰ نفر را در عرض چند هفته تخلیه کرد. افراد نجات‌یافته اکنون به زندگی امن‌تر و بهتری می‌رسند.

در حالی که مشارکت کانادا در پل هوایی به‌پایان رسیده است، ما همچنان متعهد به همکاری با متحدان خود برای حمایت از افغان‌هایی هستیم که برای نیروهای مسلح کانادا کار کرده‌اند، چه در افغانستان بمانند چه به کشور ثالثی بروند.

ما همچنین به ایستادن در کنار متحدان خود ادامه خواهیم داد و خواهان حفظ امنیت و حفاظت از افغان‌ها و حمایت از حقوق بشر برای آن‌ها – به‌ویژه برای زنان، دختران، جامعهٔ LGBTQ2+‎ و سایر اقلیت‌ها، که بیشترین آسیب‌پذیری را دارند، هستیم.

* * * * *

برین اوئلت، نامزد حزب دموکرات نوین (NDP) برای انتخاب در حوزهٔ ونکوور سنتر

لطفاً برای خواندگان ما کمی دربارهٔ پیشینه، تحصیلات، سوابق شغلی، فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی و نیز انگیزه‌تان از شرکت در انتخابات فدرال ۲۰۲۱ بگویید.

من یک وکیل ۴۴ سالهٔ میتی (Métis) هستم که در ساسکاچوان متولد و بزرگ شده‌ام. من به‌عنوان یکی از وکلای مشاور کمیسیون تحقیقات ملی در مورد زنان و دختران بومی مفقود و کشته‌شده (و افراد دو روحی^۲) خدمت کردم. من قبل از وکالت در حوزهٔ فناوری اطلاعات کار می‌کردم. من حرفه‌ام را در این حوزه به‌عنوان مدیر فناوری اطلاعات ملت میتی – ساسکاچوان به پایان رساندم. قبل از آن، من زمانی که در SaskTel کار می‌کردم، فعال صنفی در CEP 1-S بودم. من همچنین دو شرکت خرده‌فروشی کامپیوتر را در ساسکاتون تأسیس کردم.

من معتقدم که رهبران جامعه باید نیازهای افرادی را که به آن‌ها خدمت می‌کنند، درک کنند. رؤیای من نمایندگی همهٔ ما در ونکوور سنتر است: به‌عنوان نمایندهٔ پارلمان در امور مربوط به حوزهٔ فدرال؛ به‌عنوان شریک با سطوح دیگر دولت؛ و به‌عنوان حامی شما وقتی هیچ‌کس دیگری برای شما مبارزه نمی‌کند. به‌طور خلاصه، من مدافع این هستم که نیازهای اساسی بشر باید به‌عنوان حقوق بشر فراگیر محافظت شود. و برای اینکه این حقوق بشر معنادار باشد، دولت فدرال باید ملزم به رعایت این حقوق برای هر فردی که در کانادا زندگی می‌کند‌، باشد.

رئوس برنامه‌های حزب شما چیست و چرا مردم باید به شما رأی بدهند؟

حزب دموکراتیک نوین پلتفرمی قوی و متفکرانه ارائه کرده است که من از همهٔ علاقه‌مندان دعوت می‌کنم آن را به‌صورت آنلاین بخوانند. حزب ما برنامه‌ای دارد تا با آن به‌طور معناداری به مسائلی که در ذهن کانادایی‌هاست، بپردازد. در جایی که لیبرال‌ها نتوانسته‌اند اقدام واقعی انجام دهند و محافظه‌کاران فقط کاهش بیشتر و خصوصی‌سازی را پیشنهاد کرده‌اند، دموکرات‌های نوین راه‌حل‌های واقعی ارائه می‌دهند. در اینجا برخی از مسائل کلیدی آمده است:

مصاله‌جویی: حزب من با بومیان به‌عنوان شرکایی برابر در تدوین برنامهٔ اقدام ملی برای مصاله‌جویی که بر اساس ۹۴ فراخوان برای اقدام از سوی کمیسیون حقیقت‌ و مصالحه‌جویی اعلام شده و همچنین اعلامیهٔ سازمان ملل در مورد حقوق مردم بومی، همکاری خواهد کرد. خدمات به مردم بومی باید ایمن و عاری از نژادپرستی باشد. در حالت ایده‌آل، این امر با انتقال کنترل کامل و تأمین بودجهٔ کامل خدمات برای مردم بومی به اقوام بومی و سازمان‌های تحت هدایت بومیان محقق می‌شود و قدرت تغییر را مستقیماً در دست افراد آسیب‌دیده قرار می‌دهد.

حل بحران توان مالی برای خرید مسکن: با کمبود اجارهٔ مسکن مقرون‌به‌صرفه و اشباع بازار با آپارتمان‌های گران‌قیمت، ونکوور سنتر در اسرع وقت به مسکن ارزان‌تری نیاز دارد. ان‌دی‌پی متعهد شده است که ۵۰۰٬۰۰۰ واحد مسکونی جدید ارزان در ۱۰ سال آینده بسازد. ما برای کمک به گروه‌های مسکن تعاونی‌، اجتماعی و غیرانتفاعی برای دسترسی به تخصص مورد نیازشان برای اجرای پروژه‌های جدید‌، صندوق‌هایی برای شروع سریع راه‌اندازی می‌کنیم. ما همچنین مالیات فروش فدرال را برای ساخت خانه‌های ارزان‌قیمت لغو می‌کنیم. علاوه بر این، با خرید خانه برای سرمایه‌گذاری، سرمایه‌گذاری خریداران خارجی و پولشویی از طریق مالیات‌گرفتن و افزایش حمایت از اجرای قانون، مبارزه خواهیم کرد.

پیاده سازی پوشش سلامت از سر تا پا: ان‌دی‌پی از پوشش سر تا پای سلامت عمومی از جمله داروهای نسخه‌ای، دندان، چشم، گوش و سلامت روان پشتیبانی می‌کند. با برنامه‌ای که معرفی کرده‌ایم، تخمین می‌زنیم که کارفرمایان تقریباً ۶۰۰ دلار برای هر کارمند با پوشش بیمهٔ تکمیلی درمان صرفه‌جویی می‌کنند.

پرداختن معنادار به بحران اقلیمی: حزب دموکرات نوین معتقد است که بحران اقلیمی باید فوراً و قاطعانه حل شود. با این کار می‌توان اقتصاد سبز قوی‌ای ایجاد کرد و نابرابری‌ها را کاهش داد. من متعهد شده‌ام که با گسترش خط لولهٔ ترانس مانتین مخالفت کنم و صریحاً به‌صورت عمومی با LNG مخالفت کرده‌ام. یارانه‌های مستقیم صنایع نفت و گاز باید پایان یابد و به تحقیقات سبز و توسعهٔ صنعت انرژی پاک در کانادا که مشاغل پایدار ایجاد می‌کنند، منتقل شود.

بازیابی قوی از شرایط همه‌گیری کووید-۱۹: این همه‌گیری به ما نشان داده است که دولت می‌تواند به‌سرعت برای ارائهٔ پشتیبانی گسترده در مواقع نیاز کانادایی‌ها، اقدام کند. حزب دموکراتیک نوین آماده است تا با سرمایه‌گذاری‌های جسورانه برای رشد اقتصاد و ایجاد مشاغل جدید، گذار و بازیابی از شرایط همه‌گیری را به‌سرعت آغاز کند.

درمان بحران مواد افیونی: به‌جای ادامهٔ جرم‌انگاری و انگ‌زنی، اپیدمی مواد افیونی باید به‌عنوان بحران بهداشتی درمان شود. حزب دموکرات نوین وضعیت اضطراری بهداشت عمومی اعلام خواهد کرد و برای پایان‌دادن به جرم‌انگاری و انگ‌زدن اعتیاد به مواد مخدر تلاش خواهد کرد. ما از نگهداری مواد مخدر جرم‌زدایی خواهیم کرد و جایگزین‌های تحت نظارت پزشکی برای مواد مخدر خیابانی را به‌صورت ایمن عرضه خواهیم کرد. ما رویکرد موفق سایر کشورهایی را که با موفقیت روایت را از انگ‌زدن به حمایت بهداشتی تغییر داده‌اند، مانند پرتغال، دنبال می‌کنیم.

هدی فرای و لیبرال‌ها با غیبت شدید در این مباحث مهم نشان داده‌اند که ما چقدر به نماینده‌ای جدید در ونکوور سنتر نیاز داریم. شما می‌توانید روی من حساب کنید که از این جامعه و حقوق همهٔ مردم، از جمله حقِ داشتن محیط زیست سالم، حق مسکن ارزان‌قیمت و حقِ داشتن زندگی باعزت و سالم‌، دفاع کنم.

به‌نظر شما مهم‌ترین مشکل مردم حوزهٔ رأی‌گیری شما چیست و برنامهٔ شما برای برطرف‌کردن این مشکل چیست؟

همان‌طور که در پاسخ قبلی اشاره کردم، ما با بحران مسکن ارزان‌قیمت روبه‌روییم. در حال حاضر، بسیاری از مردم به‌دلیل کمبود گزینه‌های اجاره‌ای مقرون‌به‌صرفه از ونکوور خارج می‌شوند. این شامل افرادی است که در مرکز شهر کار می‌کنند، جوانانی که در اینجا بزرگ شده‌اند، سالمندانی که تمام عمر خود را در اینجا زندگی کرده‌اند و همچنین خانواده‌های جوان.

پولشویی از طریق سوداگری املاک یکی از عوامل اصلی مقرون‌به‌صرفه‌نبودن مسکن در ونکوور سنتر است. یکی دیگر از دلایل، سیاست‌های غلط فدرال در حوزهٔ مسکن است. در دههٔ ۱۹۸۰، دولت فدرال اشتباه کرد که تمرکز خود را از ساخت املاک به مالکیت خانه تغییر داد. خسارت با ترویج آپارتمان‌های لوکس توسط دولت فدرال و شکست کامل آن‌ها در ایجاد مسکن‌های تعاونی و اجتماعی به اوج خود رسید.

من به‌عنوان نمایندهٔ ونکوور سنتر، از دولت فدرال برای بازگرداندن وزارتخانهٔ مسکن فدرال، رفع خسارت وارده به CMHC در سال‌های هارپر، بازگرداندن تمرکز فدرال به مسکن اجتماعی و تعاونی و حمایت از پیگیرد شدید سوءاستفاده از پناهگاه‌های مالیاتی فرامرزی و پولشویی که به سوداگری ملک دامن می‌زند، حمایت می‌کنم. 

یکی از مهم‌ترین موضوعات برای جامعهٔ ایرانی کانادا، وضعیت پروندهٔ سرنگونی پرواز PS752 اوکراین و دادخواهی بازماندگان قربانیان این پرواز است. بیش از ۲۰ ماه از این حادثه گذشته، ولی هنوز دادخواهی خانواده‌های پرواز به سرانجامی نرسیده است. به‌نظر شما دلیل آن چیست و اگر شما به نمایندگی در پارلمان انتخاب شوید، چه اقدامی در این زمینه خواهید کرد؟

سرنگونی پرواز PS752 جنایتی شرم‌آور و فجیع است. ما باید عاملان و همچنین کسانی را که باعث وقوع این عمل جنایتکارانه شده‌اند، پاسخ‌گو کنیم. این شامل کسانی است که اجازه دادند فضای هوایی ایران باز بماند، کسانی که اظهارات گمراه‌کننده‌ای در مورد سرنگونی داشته‌اند و کسانی که بر سرنگونی هواپیما نظارت داشته‌اند.

من همچنین معتقدم که دولت ما به اندازهٔ کافی، خودش فعال نبوده است و عمدتاً به اقدامات مقامات ایرانی واکنش نشان می‌داد. اعلام آقای ترودو دربارهٔ یافته‌های کانادا مبنی بر سرنگونی هواپیما، باعث شد کار رژیم تهران در ادامهٔ بازی فریبکارانه‌اش سخت‌تر شود. با این حال، به‌نظر می‌رسید کانادا آمادگی برداشتن قدم‌های معنادار دیگری فراتر از آن اعلامیه را نداشت.

چالش دیگر، چالش شفافیت و ارتباط‌گیری کامل با جامعهٔ ایرانی کانادا بود. مقامات دولتی با خانواده‌های قربانیان سقوط هواپیما تماس گرفتند، اما با رسانه‌های جامعهٔ ایرانی مانند «رسانهٔ همیاری» کار نکردند. وزیرانی چون گودیل، گارنو، و شامپین، و بروکرات‌های دولتی تنها فقط با رسانه‌های جریان اصلی کانادا صحبت می‌کردند. این مسئله نگرانی‌ها و سؤالات بی‌پاسخی در جامعهٔ ایرانی به‌وجود آورد.

و بالاخره، پرواز شامل تعداد زیادی از افرادی بود که برای کار یا تحصیل به کانادا می‌آمدند. با اینکه خانواده‌های شهروندان و مقیمان دائم کانادا حمایت‌هایی دریافت کردند، دانشجویان بین‌المللی و دیگر غیرمقیمان حمایت نشدند. این قابل‌قبول نیست که عکس‌های آن‌ها در گزارش‌های خبری و جمع‌آوری کمک‌های مالی استفاده شود ولی خانواده‌هایشان به حال خود رها شوند تا خودشان به‌دنبال دادخواهی باشند. برخی از این قربانیان سال‌ها بوده که در کانادا زندگی می‌کرده‌اند. ما وجداناً نمی‌توانیم آن‌ها را به‌دلیل وضعیت اقامتشان را نادیده بگیریم. حتی یکی از کارکنان من دربارهٔ خانوادهٔ یکی از قربانیان پرواز ۷۵۲ به من گفت که تنها مکاتبه‌ای که از یک مقام رسمی کانادایی دریافت کرده، پیام نوروزی از طرف نخست‌وزیر بی‌سی بوده است. این قابل‌پذیرش نیست. یک پاسخ همدلانهٔ کانادایی باید شامل راهی سریع برای دریافت اقامت دائم باشد و نیز حمایت از خانواده‌های قربانیان که به‌دلیل دادخواهی مورد تهدیدند. 

به‌عنوان نمایندهٔ ونکوور سنتر، من پیگیری خواهم کرد تا هر کسی که نقشی در این جرم فجیع داشته، پاسخ‌گو باشد. من معتقدم ما باید هوش و فراست موجود در کانادا را به‌کار گیریم تا مظنونان اصلی را شناسایی کنیم، و من پیگیری خواهم کرد تا مشخص شود آیا دولت قدمی در آن جهت برداشته است. کانادا باید تمام اطلاعات در دسترسش را استفاده کند تا بتواند برای تحقیقات توسط دادستان ارشد دادگاه جرائم بین‌المللی اقدام کند و مجرمان تراژدی پرواز PS752 را به پاسخ‌گویی وادارد، و به دادخواهی برای خانواده‌های قربانیان دست یابد. من، به‌عنوان نمایندهٔ پارلمان، هر آنچه بتوانم انجام خواهم داد تا به پاسخ برسم و صدایی باشم در اتاوا برای حمایت از جامعهٔ ایرانی. 

موضوع ورود پول‌های آلوده به‌ويژه از ایران به کانادا یکی دیگر از موضوعات مورد توجه جامعهٔ ایرانی کاناداست. چندی پیش کالوین کراستی، افسر ارشد عملیاتی RCMP و مأمور تحقیق جرایم سازمان‌یافتهٔ فراملی (TNOC)، در کمیتهٔ قاضی کالین برای رسیدگی به پروندهٔ پول‌شویی در کازینو‌های بی‌سی، از ایران به‌عنوان یکی از دولت‌هایی که از این کازینوها برای پولشویی استفاده کرده، نام برده است و البته این تنها یک نمونه از مواردی است که در سال‌های اخیر در رسانه‌ها مطرح شده و به احتمال زیاد موارد زیاد دیگری هم هست که از آن‌ها در رسانه‌ها صحبتی نشده است. این موارد موجب شده این باور نزد بسیاری از افراد در جامعهٔ ایرانی تقویت شود که کانادا پناهگاهی امن برای پول‌شویی و آوردن پول‌های آلوده تبدیل شده است. نظر شما در این زمینه چیست و اگر به نمایندگی انتخاب شوید چه اقداماتی در این زمینه خواهید کرد؟

من کاملاً دربارهٔ اولویت‌های دولت‌های فدرال لیبرال و محافظه‌کار نگران و دغدغه‌مندم. تمرکز بسیار زیادی بر روی آوردن ثروت به کانادا بوده،‌ بدون آنکه توجه کافی به مبدأ آن، اینکه کجا می‌رود، و تبعات نتیجهٔ چنین عملکردی، بشود. من با اعضای جامعهٔ‌ ایرانی موافق‌ام که اعتقاد دارند کانادا بهشت امنی برای پولشویی شده است. ناامیدکننده است دیدن اینکه این پول‌ها بخش عظیمی از اقتصاد ماست. من همچنین دربارهٔ این استاندارد دوگانه وحشت‌زده‌ام. در حالی‌که بسیاری از ایرانی‌های عادی در جامعه به‌دلیل ارتباط با زادگاهشان با اعمال ایمنی غیرمعمول مواجه‌اند، به‌نظر می‌رسد که مجرمان ثروتمند و متخلفان حقوق بشر آزادند که پول خون را به این کشور بیاورند. 

داستان ایرانیان کانادایی که وقتی می‌خواهند حساب بانکی باز کنند، با مشکلات امنیتی مواجه‌اند، یا دانشجویانی که حساب‌هایشان مسدود شده چون یک دو هزار دلار از طرف والدینشان در ایران به آن واریز شده، بسیار تحقیرآمیز و کاری اشتباه است. این ابهام و گنگی در هر دو دولت محافظه‌کار و لیبرال موجب شده است که کانادایی‌های عادی و صادقی با تبار ایرانی تنبیه شوند، در حالی‌که همچنان از کشف و پیگرد قانونی پولشویی سر باز زده می‌شود. بدتر آنکه، وقتی اشخاصی معلوم می‌شوند که از ایران پول اختلاس کرده‌اند، خبر اغلب از داخل ایران و در نتیجهٔ اختلافات داخلی در جمهوری اسلامی، منتشر می‌شود. به‌نظر می‌رسد مردم عادی بیشتر هدف قرار می‌گیرند چون هدف‌قرارگرفتنِ آن‌ها راحت‌تر از مجرمان واقعی است. 

ما نیاز داریم که به‌سرعت عمل کنیم و اعتیاد کانادا به پول کثیف را درمان کنیم. ما نباید اجازه دهیم مالکیت دارایی‌ها پشت شرکت‌های شماره‌گذاری‌شده پنهان بماند. ما باید به‌طور فعال در قبال آن‌هایی که پول خون وارد کانادا می‌کنند، محدودیت اعمال کنیم. ما نیاز داریم به کانادایی‌ها و به دنیا نشان دهیم که این مسئله را دیگر تحمل نخواهیم کرد. و ما نباید اجازه دهیم تا تلاش‌ها برای حمله به مسائل واقعی عذری شود برای گرفتاری ایرانی-کانادایی‌های مطیع قانون. 

کانادا یکی از کشورهای شرکت‌کننده در جنگ افغانستان علیه طالبان بود و در طول ۲۰ سال گذشته در مأموریت‌های مختلف از عملیات علیه طالبان و القاعده تا آموزش نیروهای افغان شرکت داشته است. با توجه به اینکه بخش قابل‌توجهی از خوانندگان ما تبار افغان دارند، برایشان مهم است بدانند چرا بعد از ۲۰ سال کنترل کشورشان بار دیگر به دست طالبان افتاده است؟ لطفاً نظرتان را دربارهٔ وقایع اخیر در این کشور و تسلط دوبارهٔ طالبان بگویید. چرا با وجود صرف این‌همه هزینه و زمان چنین اتفاقی افتاد؟ و همچنین بفرمایید فکر می‌کنید کانادا چه اقداماتی می‌تواند برای جلوگیری از فشار این گروه به مردم افغانستان به‌ویژه زنان و اقلیت‌ها بکند؟

من معتقدم که ملل غربی، از جمله کانادا، دربارهٔ مردم افغانستان قصور ورزیده‌اند. من فکر می‌کنم ما در این موضوع هم‌دست و مسئول‌ایم. ما اجازه دادیم که این اتفاق بیفتد. ما کشوری را اشغال کردیم بدون آنکه به‌اندازهٔ کافی دربارهٔ مردمش، پویایی قدرت و تاریخش بدانیم. حتی بدتر، ما آنجا را بدون هیچ دورهٔ گذار مناسبی ترک کردیم. ما به‌اندازهٔ کافی کاری در جهت توانمندی گروه‌های به‌حاشیه‌رانده‌شدهٔ افغانستان انجام ندادیم. ما به‌اندازه‌ٔ‌ کافی کاری برای نجات آن‌هایی که بیش‌ازهمه در برابر حملات انتقامی طالبان ضعیف‌تر و شکننده‌تر بودند، انجام ندادیم. من خشمگین شدم وقتی که دیدم نخست‌وزیر ما درست در روزی که کابل به دست طالبان افتاد، اعلام انتخابات کرد. من شرمگین شدم وقتی دیدم کانادا نیروهای مخصوص می‌فرستد تا دیپلمات‌های «خودمان» را به ساحل امن برساند، در حالی‌که افغان‌ها به هواپیمای نظامی آویزان‌ بودند و به سوی مرگ سقوط می‌کردند. وقتی فهمیدم که کانادا قبل از مهلت مقرر عقب‌نشینی کرد و فقط ۳۷۰۰ نفر را قبل از ۳۱ اوت نجات داد، شوکه شدم.

مردم افغانستان سزاوار این وضعیتی که کانادا در ایجاد آن دست داشته است، نیستند.

کانادا باید پناه‌جویان بیشتری نسبت به تعدادی که اعلام‌شده بپذیرد. دولت ترودو «متحدان» افغانی را که مایل به نجات آن‌هاست به‌طور دقیق تعریف کرده است، در حالی که هزاران نفری را که در معرض خشونت و قتل قرار دارند، پشت سر جا گذاشته است. خانواده‌های زیادی در کانادا وجود دارند که نگران عزیزانشان در افغانستان‌اند. ما باید این افراد را از خطر دور کنیم – همین حالا. کانادا باید موضع‌گیری کند.

حقوق بشر، جهانی است. حقوق بشر متعلق به همه است. هیچ کس نباید برای دفاع از حقش آسیب ببیند. هیچ زن و کودکی نباید از رفتن به مدرسه یا دانشگاه بترسد. هیچ روزنامه‌نگاری نباید به‌خاطر انجام کارش از زندگی‌اش بترسد. هیچ‌کس نباید به‌خاطر قومیت خود کشته شود. ما باید از حامیان حقوق بشر حمایت کنیم. ما باید رهبری جهانی برای همدردی با افرادی باشیم که کمک کرده‌ایم در معرض آسیب قرار بگیرند.

طالبان یک فرقهٔ نفرت و ترور است که توسط قدرت‌های خارج از افغانستان حمایت می‌شود. جایی در دنیای عادلانه ندارد. نباید توسط هیچ کشوری از جمله کانادا پذیرفته یا مشروعیت داده‌ شود. ما باید تمام توان خود را برای محافظت از مردم در برابر طالبان انجام دهیم. سهمیه ۲۰٬۰۰۰ پناهنده برای افغانستان که توسط آقای ترودو اعلام شد، کافی نیست و کاملاً غیرقابل‌قبول است. معیارهای «متحدان» باید فراتر از مترجمان گسترش یابد تا دیگران را نیز که به نیروها و دیپلمات‌های کانادایی کمک کرده‌اند، شامل شود. این شاملِ فعالان، روزنامه‌نگاران و بسیاری از گروه‌های آسیب‌پذیر دیگر نیز می‌شود. علاوه بر این، دوستان افغان و حامیان محلی ما می‌گویند که زمان‌بندی‌ها مبهم است و ممکن است سال‌ها طول بکشد تا به درخواست پناهندگان رسیدگی شود. این افراد آسیب‌پذیر سال‌ها وقت ندارند. 

کانادا باید از افغان‌ها در مبارزه برای صلح و حقوق بشر حمایت کند و نباید به دولت‌ها و سیاستمداران فاسد و نالایقی که این بدبختی را برای مردم افغانستان به ارمغان آورده‌اند، پاداش دهد. ما باید به سخنان جامعهٔ افغان گوش بدهیم. ما باید خانواده‌های آن‌ها را به امنیت برسانیم. دولت کانادا باید به آرمان‌هایی که ما به‌عنوان کانادایی ترویج می‌دهیم، عمل کند. من بسیار ناامیدم که تقلا و وحشت کانادایی‌هایی که نگران وضعیت عزیزان خود در افغانستان‌اند در این انتخابات مهم، گفتمان ملی چندانی نداشته است.

همان‌طور که در تجمع ۲۸ اوت روی پله‌های آرت گالری ونکوور به دوستان افغان گفتم، هنگامی‌که طالبان پرچم ملی را در سراسر افغانستان پایین می‌کشد، ما باید آن پرچم را با افتخار در سراسر جهان به اهتزاز درآوریم تا اطمینان یابیم که این پرچم بار دیگر در سرزمینِ زادگاهش به پرواز در خواهد آمد.

* * * * *

جیم هانسون، نامزد حزب دموکرات نوین (NDP) برای انتخاب در حوزهٔ برنابی نورث – سیمور

لطفاً برای خواندگان ما کمی دربارهٔ پیشینه، تحصیلات، سوابق شغلی، فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی و نیز انگیزه‌تان از شرکت در انتخابات فدرال ۲۰۲۱ بگویید.

من دو دوره است که در بخش نورث ونکوور عضو شورای شهر بوده‌ام، و نیز بنیان‌گذار شرکت حقوقی آسیب‌های شخصی به‌نام Hanson and Company هستم. در قابلیت‌هایم به‌عنوان یک وکیل، من از اشخاص در برابر شرکت‌های بزرگ و دولت‌ها دفاع می‌کنم. من فارغ‌التحصیل دانشگاه‌های سایمون فرِیرزر، بریتیش کلمبیا و آکسفورد هستم. من در حال حاضر، عضو کمیتهٔ روابط بومیان مترو ونکوور، عضو کمیتهٔ سیاست‌گذاری نورث ونکوور و رئیس کمیتهٔ نورث ونکوور در زمینهٔ مصرف مواد مخدر هستم. من همچنین به جامعهٔ خود در قالب هیئت‌مدیرهٔ کتابخانهٔ نورث ونکوور، کمیتهٔ مشورتی نورث ونکوور در زمینهٔ مشکلات افراد کم‌توان و نیز اتاق بازرگانی نورث شور، خدمت کرده‌ام. 

زندگی در نورث شور یعنی بیشترین استفاده از زیبایی طبیعت. من هر شنبه و یکشنبه در مسیر پیاده‌روی گراوس گریند (Grouse Grind) راه می‌روم. وقت‌گذراندن روی آب یکی دیگر از علايق من است. این چیزی است که به من انگیزه می‌دهد تا از محیط زیستمان دفاع کنم.

من در این انتخابات نامزد شده‌ام چون مسائل و مشکلاتی که مردم اینجا با آن مواجه‌اند، همین‌طور بدتر می‌شود. از مسکن گرفته تا بهداشت و سلامت عمومی، تا بحران تغییرات اقلیمی و تا خدمات مراقبت از کودکان، کانادایی‌ها به‌دنبال برنامهٔ معنی‌داری هستند که بتوانند روی آن حساب کنند. جاستین ترودو تنها حرف می‌زند و عملی در کار نیست. و ارین اُتول حزبی را رهبری می‌کند که اصلاً حتی فکر نمی‌کند تغییرات اقلیمی مسئله‌ای واقعی است. من افتخار می‌کنم که در کنار جاگمیت سینگ ایستاده‌ام تا برای مردمی که معتقدند وضعیت بهتری هم امکان‌پذیرست، مبارزه کنم.

رئوس برنامه‌های حزب شما چیست و چرا مردم باید به شما رأی بدهند؟

به‌عنوان عضو شورای بخش نورث ونکوور، من با احزاب مختلف کار کرده‌ام تا امور به انجام برسد، اما افتخار می‌کنم که در این انتخابات به‌عنوان یک نیودموکرات و در تیم جاگمیت سینگ ایستاده‌ام. پلتفرم ان‌دی‌پی مسئلهٔ مبارزه برای بحران تغییرات اقلیمی را با توجه به ضرورت و اهمیتی که می‌طلبد، جدی گرفته است. ما اکنون برنامه‌ای معنی‌دار برای مسئلهٔ تغییرات اقلیمی نیاز داریم. اما جاستین ترودو کانادا را به‌ جایی رسانده که حالا تنها کشور در میان کشورهای G7 است که طی شش سال گذشته انتشار آلاینده‌هایش افزایش داشته است. و با خرید خط لولهٔ TMX، او آب‌ها، سواحل و زمین ما را در معرض خطر قرار می‌دهد. و درست همین هفته، ارین اُتول اعلام کرد که آغاز مجدد خط لولهٔ Northern Gateway اولویت حزب محافظه‌کار خواهد بود. جاگمیت سینگ تنها رهبری است که به کاهش انتشار آلاینده‌ها که کشور ما به آن نیاز دارد، متعهد شده است.

برنامهٔ‌ ما برای مبارزه با تغییرات اقلیمی از این قرار است:

• کاهش انتشار آلاینده‌ها تا بیش از نصف میزان فعلی و رسیدن به هدف ۱٫۵ درجه که دانشمندان معتقدند برای جلوگیری از وقوع فاجعه ضروری است
• حذف سوبسید سوخت‌های فسیلی یک‌بار و برای همیشه
• ابطال تصمیم لیبرال‌ها برای نادیده گرفتن آلوده‌کنندگان بزرگ
• ایجاد صدها و هزاران شغل با پرداخت حقوق خوب با سرمایه‌گذاری در انرژی پاک، خانه‌های مقرون‌به‌صرفه با مصرف انرژی کارآمد، حمل‌ونقل برقی، وسایل نقلیه با آلایندگی صفر 
• بهسازی تمام خانه‌ها در سرتاسر کشور 

کانادا باید جلودار باشد، نه عقب‌مانده و کُند. ما تنها کشور در میان کشورهای G7 هستیم که میزان انتشار آلاینده‌هایش از زمان معاهدهٔ پاریس افزایش یافته است. تحت رهبری ترودو، ما در رسیدن به اهداف اقلیمیِ سال ۲۰۳۰ در میان کشورهای G7 ضعیف‌ترین‌ایم. لیبرال‌ها در مقایسه با استفان هارپر و محافظه‌کارها، به‌طور متوسط بیشتر روی سوخت‌های فسیلی هزینه کرده‌اند. به‌عنوان نمایندهٔ پارلمان، من با تمام توانم برای سیاست‌گذاری بهتر در زمینهٔ اقلیم، از سرمایه‌گذاری در مشاغل سبز تا مبارزه با گسترش خط لولهٔ TMX که هم محیط زیست و هم جامعهٔ ما را به مخاطره می‌اندازد، کار خواهم کرد. 

به‌عنوان صاحب کسب‌وکاری کوچک، من همچنین از تعهدات ان‌دی‌پی در این زمینه قدردانی می‌کنم. من معتقدم که کسب‌وکارهای کوچک باید به حمایت و پشتیبانی‌ای که نیاز دارند، دسترسی داشته باشند تا بتوانند از بحران کووید-۱۹ عبور کنند تا بتوانند رشد کنند، نوآوری کنند و بتوانند در کانادا و در جهان توانمند باقی بمانند. جاگمیت سینگ در دوران کووید-۱۹ برای کمک مالی اضطراری به کسب‌وکارهای کوچک و کاهش مالیات‌های کسب‌وکارهای کوچک ایستاد، با هزینه‌های تجاری غیرمنصفانه مخالفت کرد، و برای تسهیل انتقال کسب‌وکارهای کوچک به نسل بعدی مبارزه کرد. 

ان‌دی‌پی اطمینان حاصل خواهد کرد که سوبسید حقوق و اجارهٔ کسب‌وکارهای کوچک ادامه یابد تا آن‌ها بتوانند به‌طور کامل کسب‌وکار خود را بازگشایی کنند. برای کمک به بازگشت کسب‌وکارهای کوچک به فعالیتشان، ما یک امتیاز استخدامی درازمدت را لحاظ خواهیم کرد که با آن برای استخدام‌های جدید یا استخدام دوبارهٔ کارکنان پیشین، 

بخشی از EI و CPP که کارفرما وظیفه دارد پرداخت کند، دولت به‌عهده بگیرد. از آنجایی که هر روز کسب‌وکارهای کوچک بیشتری به کارت‌های اعتباری و تراکنش‌های مجازی روی می‌آورند، ان‌دی‌پی با محدودکردنِ هزینهٔ مبادلهٔ مالی به ۱٪، به این هزینه‌های اضافه پایان خواهد داد. همچنین برنامهٔ ما برای دسترسی همگانی به دارو، موجب صرفه‌جویی سالانه حدود ۶۰۰ دلار به‌ازای هر کارمند در مزایای بیمهٔ تکمیلی برای کسب‌وکارها خواهد شد. در کمک به کسب‌وکارهای کوچک کانادایی برای آنکه در صحنهٔ جهانی نیز خود را نشان دهند، ما دسترسی به خدمات صادرات دولتی را ساده‌سازی خواهیم کرد تا راه‌یابی به بازار جهانی آسان‌تر باشد. ما همچنین با ارائهٔ تنها یک مرکز تماس مشخص برای کسب‌وکارهای کوچک و متوسط، به آن‌ها کمک می‌کنیم تا روند نظارتی و پشتیبانی اداری آسان‌تر شود و صاحبان مشاغل بتوانند از وقت خود بیشتر برای رشد کسب‌وکار خود استفاده کنند. 

به‌نظر شما مهم‌ترین مشکل مردم حوزهٔ رأی‌گیری شما چیست و برنامهٔ شما برای برطرف‌کردن این مشکل چیست؟

من هر شب زمانی که به در خانه‌ها می‌روم، دربارهٔ آن می‌شنوم؛ هزینهٔ مسکن که همین‌طور بالا می‌رود بی‌آنکه پایانی بر آن در چشم‌انداز باشد. لیبرال‌ها پیشینهٔ وحشتناکی در زمینهٔ مسکن دارند، پیشینهٔ شکست چرا که هزینه‌های مسکن همچنان بالا می‌رود و بالا می‌رود؛ هزینهٔ مسکن طی شش سال زمامداری دولت ترودو ۵۰٪ افزایش داشته است. ان‌دی‌پی اما برنامه‌ای دارد که با آن پول احتکارشده در مسکن را بیرون خواهد کشید و خانه‌هایی خواهد ساخت که برای مردم مقرون‌به‌صرفه باشد. وقتی من بچه بودم، پدربزرگ و مادربزرگم نزدیک ما زندگی می‌کردند. مادرِ مادر من، مادرِ‌دوم من بود که در بخش نورث ونکوور زندگی می‌کرد. بچه‌های من نیز نزدیک پدربزرگ و مادربزرگشان زندگی کردند. ارزش‌ها و سنت‌ها در خانوادهٔ ما به نسل‌‌های بعدی منتقل شده است. اما بچه‌های بالغ من با انتخاب دشواری مواجه‌اند. هزینهٔ مسکن در جامعهٔ ما در حدی‌ است که تقریباً نمی‌شود به آن فائق آمد. به‌دلیل سیاست‌های شکست‌خوردهٔ دولت در زمینهٔ‌ مسکن، من ممکن است نتوانم نزدیک نوه‌هایم زندگی کنم. 

جاگمیت سینگ و ان‌دی‌پی برنامه‌ای واقعی برای مسکن مقرون‌به‌صرفه دارند، با اعمال ۲۰٪ مالیات روی خریداران خارجی، ساخت ۵۰۰٬۰۰۰ خانهٔ مقرون‌به‌صرفه؛ یک برنامهٔ واقعی. من مشتاق‌ام که از تجاربم در دولت شهری استفاده کنم و مشارکتی را که بین سطوح مختلف دولت لازم است،‌ بسازیم تا خانه‌های مقرون‌به‌صرفه را در اینجا در حوزهٔ برنابی نورث-سیمور تثبیت کنیم طوری که خانواده‌ها – شاید حتی خانوادهٔ خودم – بتوانند در کنار هم بمانند. این بالاترین اولویت است وقتی که به در خانه‌ها می‌روم، و من معتقدم که پیام ما طنین‌انداز است. هم‌اکنون رأی‌دهندگان بی‌شماری می‌دانند که ما برنامه‌ای داریم که می‌تواند شکست حزب لیبرال را در زمینهٔ مسکن مدیریت کند.

و البته تنها مسئلهٔ مسکن نیست که هزینه‌اش همین‌طور دارد بالا می‌رود. همه‌چیز همین‌طور دارد گران‌تر می‌شود، و رأی‌دهندگان بسیاری با این مشکل مواجه‌اند که ماه را به آخر برسانند. این شامل هزینهٔ داروهای نسخه‌ای نیز است. به یاد رأی‌دهنده‌ای افتادم که هفتهٔ پیش در برنابی ملاقاتش کردم؛ دختر جوانی به سن دخترم. داستان او بسیار ملموس بود. او به ما گفت که از میگرن وحشتناکی رنج می‌برد. سردردهای وحشتناکی که تمامی ندارد. درد در حدی است که او را از کارکردن و انجام امور عادی روزمره‌اش بازمی‌دارد. داروهای متداول روی او مؤثر نبوده است، و داروی خاصی که نیاز داشته هم گران بوده و هم با هیچ‌نوع بیمهٔ تکمیلی‌ای پوشش داده نمی‌شده است. زنی جوان که مجبور است بین سردردهای وحشتناک و وضعیت بودجه‌ای خراب انتخاب کند. ما به او دربارهٔ جاگمیت سینگ و برنامهٔ او برای دسترسی همگانی به دارو گفتیم. این زن حالا به ان‌دی‌پی رأی می‌دهد. 

یکی از مهم‌ترین موضوعات برای جامعهٔ ایرانی کانادا، وضعیت پروندهٔ سرنگونی پرواز PS752 اوکراین و دادخواهی بازماندگان قربانیان این پرواز است. بیش از ۲۰ ماه از این حادثه گذشته، ولی هنوز دادخواهی خانواده‌های پرواز به سرانجامی نرسیده است. به‌نظر شما دلیل آن چیست و اگر شما به نمایندگی در پارلمان انتخاب شوید، چه اقدامی در این زمینه خواهید کرد؟

شلیک به PS752 یک جرم وحشتناک ناگفتنی بود، و تلاش اولیهٔ رژیم ایران برای لاپوشانی این تراژدی به همان اندازه هشداردهنده و جنایتکارانه بود. و با وجود اینکه دستگیری‌هایی در این رابطه صورت گرفته است، ما هنوز بسیار از دادخواهی برای قربانیان و خانواده‌هایشان فاصله داریم.

اینجا در کانادا، واکنش دولت کانادا در بهترین حالت بروکراتیک بود، و بیشتر رسانه‌ها را هدف قرار داد تا انسان‌هایی که از غم ازدست‌دادن عزیزانشان در رنج بودند. این زمان اظهار همدردی، برای گفت‌وگویی معنی‌دار و برای شفافیت بود. در عوض، عملکرد آقای ترودو و وزرا و کارکنان کلیدی‌اش از طریق «نکته‌گزینی در گزارش‌های رادیویی و تلویزیونی» و مسائل پیش‌پاافتاده ارائه شد و خانواده‌ها را بدون پاسخ و با گره‌گشایی ناچیز به حال خود رها کردند. بنابراین جای تعجب نیست که وقتی تحقیقات به پایان رسید و بالاخره گزارش منتشر شد، آن خانواده‌ها مانده بودند که: دادخواهی چه شد؟

صادقانه باید بگویم، من امکان ارائهٔ‌ پاسخی سیاسی به این سؤال را ندارم. این مسئله بیشتر موضوعی مربوط به شرافت انسانی، درک و شفقت و همدردی است. و از آن منظر، چطور ما می‌توانیم تمام سعیمان را در ارائهٔ دادخواهی‌ای که خانواده‌ها به‌دنبالش‌اند، بکنیم؟ این با صحبت مستقیم با خانواده‌ها و در مقیاسی وسیع‌تر با جامعهٔ ایرانی-کانادایی آغاز می‌شود. آن‌ها به‌دنبال پاسخ‌اند، اما آن‌ها همچنین نیاز دارند که شنیده بشوند و به آن‌ها گوش داده شود. بعد، به‌عنوان یک ملت، ما نمی‌توانیم کتاب این موضوع را ببندیم و به کار خود ادامه بدهیم، کانادا باید به‌طور جدی تحریم‌هایی را علیه رژیم ایران، که به‌طور بروکراتیک تقصیر را پذیرفته اما هیچ مسئولیتی نمی‌پذیرد، اتخاذ کند. در نهایت کانادا باید برای کشورمان و خانواده‌ها در سیستم قضایی بین‌المللی درخواست جبران خسارت کند. 

این مسیری است که جاگمیت سینگ دنبال خواهد کرد، مسیری که من آن را کاملاً حمایت خواهم کرد. راهی که نشان از احترام، یکپارچگی و همبستگی در قبال مردم و کشور دارد. 

موضوع ورود پول‌های آلوده به‌ويژه از ایران به کانادا یکی دیگر از موضوعات مورد توجه جامعهٔ ایرانی کاناداست. چندی پیش کالوین کراستی، افسر ارشد عملیاتی RCMP و مأمور تحقیق جرایم سازمان‌یافتهٔ فراملی (TNOC)، در کمیتهٔ قاضی کالین برای رسیدگی به پروندهٔ پول‌شویی در کازینو‌های بی‌سی، از ایران به‌عنوان یکی از دولت‌هایی که از این کازینوها برای پولشویی استفاده کرده، نام برده است و البته این تنها یک نمونه از مواردی است که در سال‌های اخیر در رسانه‌ها مطرح شده و به احتمال زیاد موارد زیاد دیگری هم هست که از آن‌ها در رسانه‌ها صحبتی نشده است. این موارد موجب شده این باور نزد بسیاری از افراد در جامعهٔ ایرانی تقویت شود که کانادا پناهگاهی امن برای پول‌شویی و آوردن پول‌های آلوده تبدیل شده است. نظر شما در این زمینه چیست و اگر به نمایندگی انتخاب شوید چه اقداماتی در این زمینه خواهید کرد؟

آئین‌نامه‌ها و مقررات جاری و نحوهٔ اجرایی‌کردنِ آن‌ها به‌نظر می‌رسد که به‌طور ناعادلانه‌ای ایرانی-کانادایی‌ها را هدف قرار داده است. مردم اینجا، افرادی مانند دانشجوها و کارکنان معمولی، به من می‌گویند که آن‌ها وقتی می‌خواهند مبلغ نسبتاً کمی را جابه‌جا کنند، با کنترل‌های امنیتی بی‌موردی مواجه می‌شوند. 

من اگر انتخاب بشوم، تمام توانم را به‌کار خواهم گرفت تا جریان پول خون را در کانادا متوقف کنم. همچنین، ما باید به این استاندارد دوگانه پایان دهیم. مردم عادی نباید بهای گردش پول خونی را که مجرمان در خفا جابه‌جا می‌کنند، بپردازند. روشن است که قوانین جاری کار نمی‌کند و دولت گذشته – چه لیبرال چه محافظه‌کار – توهم اجرایی‌کردن را در مقایسه با مقابلهٔ واقعی با مشکل انتخاب کرده‌اند.

کانادا یکی از کشورهای شرکت‌کننده در جنگ افغانستان علیه طالبان بود و در طول ۲۰ سال گذشته در مأموریت‌های مختلف از عملیات علیه طالبان و القاعده تا آموزش نیروهای افغان شرکت داشته است. با توجه به اینکه بخش قابل‌توجهی از خوانندگان ما تبار افغان دارند، برایشان مهم است بدانند چرا بعد از ۲۰ سال کنترل کشورشان بار دیگر به دست طالبان افتاده است؟ لطفاً نظرتان را دربارهٔ وقایع اخیر در این کشور و تسلط دوبارهٔ طالبان بگویید. چرا با وجود صرف این‌همه هزینه و زمان چنین اتفاقی افتاد؟ و همچنین بفرمایید فکر می‌کنید کانادا چه اقداماتی می‌تواند برای جلوگیری از فشار این گروه به مردم افغانستان به‌ویژه زنان و اقلیت‌ها بکند؟

ترودو درست در روزی که کابل به دست طالبان افتاد، اعلام انتخابات کرد، که همین خود نشان می‌دهد اولویت‌های او در رابطه با افغانستان کجا قرار دارد. و این واقعیت که آن‌ها را درست موقعی که بیش‌از‌همیشه به ما نیاز داشتند، به حال خود رها کردیم، نکتهٔ دیگری است که شکست مداخلات کانادا را در افغانستان نشان می‌دهد. 

طی چند دههٔ گذشته، کانادا در رابطه با افغانستان و مردمش قصور ورزیده است. و اکنون وقتی که آن‌ها دوباره به ما نیاز دارند، ترودو اهدافی غیرواقعی برمی‌گزیند. او می‌گوید که به ۲۰٬۰۰۰ پناهجو کمک خواهد کرد، اما تنها ۳٬۷۰۰ نفر از آنان چنین کمکی دریافت می‌کنند. به آن میزان که باید، کاری انجام نشده تا خانواده‌هایی که در کانادا هستند و نگران عزیزانشان‌اند که در افغانستان گیر افتاده‌اند، قوت قلب بگیرند.

ما ندیده‌ایم که دولتمان موضع قاطعی بگیرد. حقوق بشر مفهومی جهانی است و ما وجداناً نمی‌توانیم طالبان را که به حقوق زنان و آزادی مطبوعات اعتقادی ندارد، به‌عنوان دولت به رسمیت بشناسیم. ترودو این را تأیید می‌کند،‌ اما وزیر امور خارجه‌اش، مارک گارنو، چیزی را رد نمی‌کند و ادعا دارد که فعلاً «روزهای نخست» است و ما باید «صبر کنیم و ببینیم». 

کمترین کاری که ما می‌توانیم بکنیم این است که از حقوق بشر، حقوق زنان، و آزادی مطبوعات حمایت کنیم. ما باید در قبال مردم افغانستان بهتر عمل کنیم و من به آن متعهدم. صدور مجوز‌های موقت (Granting Temporary Permits) با مدارک سفر موقت همچنان سریع‌ترین راه موجود برای رساندن مردم به ساحل امنیت است، و این شروع خوبی است. به‌علاوه، در کمک به آن‌هایی که به ارتش کانادا کمک کرده‌اند، ما همچنین از دولت خواسته‌ایم که این پشتیبانی را به فعالان حقوق بشر در افغانستان و نیز افغان‌هایی که اعضای خانواده‌شان در کانادا هستند و برخی از آن‌ها پیش از این برای مهاجرت اقدام کرده‌اند، گسترش دهد. 

کانادا همچنین باید اذعان کند که افغان‌ها در حال حاضر و در این دوران پرآشوب، با مشکل دریافت مدارک لازم برای سفر، از جمله ویزای معتبر، مواجه‌اند. بسیار لازم است که دولت کانادا، حتی در مدتی که موقتاً تا پایان برگزاری انتخابات زمام امور را در دست دارد،، در چنین زمانی از لزوم ارائهٔ مدارک چشم‌پوشی کند و بلافاصله TRP و مدارک لازم برای سفر را برای آن‌ها فراهم نماید. وقتی که آن‌ها به‌سلامت به کانادا برسند، ما بعد می‌توانیم اوراق لازم، از جمله فرم‌های درخواست مهاجرت یا دیگر امکانات اقدام برای پناهندگی، را به انجام برسانیم.

^۱قانون سامری نیکو (به انگلیسی: Good Samaritan law) به مجموعه قوانینی اطلاق می‌شود که مسئولیت و دِین شخصی افرادی را که برای امداد افراد آسیب‌دیده در سوانح و حوادث می‌شتابند، کاهش می‌دهد و از آن‌ها در مقابل آسیب‌های مضاعفی که به آسیب‌دیدگان وارد می‌آورند، حمایت قانونی می‌کند. رواج این قوانین در کشورهای مختلف متفاوت است و حکومت‌های برخی کشورها پایبند این قانون هستند، ولی برخی کشورها این قانون را نپذیرفته‌اند. منبع: ویکی‌پدیا

^۲دو روح (به انگلیسی: Two-Spirit) اصطلاحی است برای بومیانی که یکی از نقش‌های جنسیتی مختلط سنتی جوامع بومی آمریکا را داشتند. «دو-روح» اصطلاحی چتری است و پیش‌تر از رواج آن از اصطلاح فرانسوی (berdache) استفاده می‌شد. جنسیت سوم از نظر تاریخی به شکل دو-روح تجسم پیدا می‌کند، از جمله انجام کارها و پوشیدن لباس‌های هم مردانه و هم زنانه. زنان و مردان دو روح در بیش از ۱۳۰ قبیله در سراسر آمریکای شمالی ثبت شده‌اند.

نوشته پاسخ‌های پنج نامزد پارلمان فدرال در حوزه‌های ایرانی‌نشین به پرسش‌های رسانهٔ همیاری اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

با درخواست انحلال مجلس عوام کانادا توسط جاستین ترودو، نخست‌وزیر کانادا، که به تأیید فرماندار کل رسید، انتخابات پارلمان فدرال در روز ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۱ برگزار خواهد شد. در سال‌های گذشته تلاش کردیم تا جای ممکن دست‌کم با نامزدهای مناطق ایرانی‌نشین گفت‌وگو کنیم تا خوانندگان با دیدی بهتر بتوانند نامزدهای مورد نظرشان را انتخاب کنند. اما امسال با توجه به فاصلهٔ بسیار کوتاه کمپین‌های انتخاباتی، متأسفانه امکان گفت‌وگوهای تک‌به‌تک با نامزدهای احزاب فراهم نیست. با این حال تلاش کردیم از طریق ارسال پرسش‌نامه‌هایی به نامزدهای این انتخابات نظرات آن‌ها را جویا شویم. در این سؤالات تلاش کردیم به پرسش‌هایی بپردازیم که در رسانه‌های انگلیسی‌‌زبان کانادا کمتر به آن‌ها پرداخته می‌شود و به‌ویژه سؤالاتی که در جامعهٔ ایرانی و فارسی‌زبان کانادا بیشتر مطرح می‌شود و کمتر پاسخی از طرف سیاستمداران به آن‌ها داده شده است. تا زمان بسته‌شدن مجلهٔ این شماره، سه نامزد از سه حزب لیبرال، محافظه‌کار و دموکرات نوین (NDP) به پرسش‌های ما پاسخ داده‌اند که توجه شما را به آن جلب می‌کنیم. لازم به توضیح است که با توجه به اینکه دو نامزد از سه نامزدی که نظراتشان را برایمان فرستاده‌اند، پیش از این نمایندهٔ پارلمان بوده‌اند، پرسش شمارهٔ یک از این دو نامزد با نامزد دیگری که نمایندهٔ پارلمان نبوده، متفاوت است.

*******

پاتریک وایلر، نمایندهٔ پیشین و نامزد حزب لیبرال برای انتخاب دوباره در حوزهٔ وست ونکوور- سانشاین کوست – سی تو اسکای

اگر بخواهید یک اقدام را به‌عنوان مهم‌ترین کاری که در دورهٔ نمایندگی‌تان انجام داده‌اید نام ببرید، آن مورد چیست؟

من به همکاری با مارکو مندیچینو (وزیر مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا) برای حمایت از گسترش و افزایش برنامه‌های ما برای دوباره به‌هم پیوستن خانواده‌ها افتخار می‌کنم. دولت لیبرال ما سهمیهٔ سالانهٔ این برنامه را از سال ۲۰۱۵ به میزان قابل‌توجهی از سقف ۵٬۰۰۰ نفر که دولت محافظه‌کار تعیین کرده بود، افزایش داده است، اما می‌دانیم که کارهای بیشتری برای انجام‌دادن وجود دارد. به‌همین دلیل است که ما در حال حاضر و در سال ۲۰۲۱ تعداد والدین و پدربزرگ و مادربزرگ‌هایی را که کانادایی‌ها می‌توانند اسپانسرشان شوند، سه برابر کرده‌ایم و به ۳۰٬۰۰۰ نفر رسانده‌ایم. من می‌دانم که برای بسیاری از افراد در جامعهٔ ما چقدر مهم است که هرچه زودتر به عزیزانشان بپیوندند، و می‌توانم به شما قول دهم که من به‌طور جدی با همکاران لیبرال خود همکاری می‌کنم تا در هر فرصتی این مقوله را پیش ببرم. 

ما می‌دانیم که به‌هم پیوستن دوبارهٔ خانواده‌ها با رویدادهای اخیر اهمیت تازه‌ای یافته است. با توجه به وضعیت افغانستان و فاجعه‌هایی مانند سرنگونی پرواز ۷۵۲، تلاش برای دسترسی بیشتر به برنامه‌های مهاجرتی ما بیش از هر زمان دیگری حیاتی است. من سخت تلاش کردم تا از وزیران مرتبط برای تأمین منابع و پشتیبانی برای کمک به همهٔ کسانی که در پرواز ۷۵۲ آسیب دیده‌اند، پیگیری کنم و برای [اجرای] عدالت کماکان فشار خواهم آورد.

رئوس برنامه‌های حزب شما چیست و چرا مردم باید به شما رأی بدهند؟

 همه‌گیری حفره‌های واضحی را در شبکهٔ امنیت اجتماعی ما نشان داده و نابرابری‌ها را در جامعهٔ‌ ما برجسته کرده است که باید برطرف کنیم. سالمندان در سرای سالمندان مورد بی‌توجهی قرار گرفتند، در حالی که والدین – به‌ویژه مادران – نمی‌دانند باید بازگشت به محل کار را انتخاب کنند یا مراقبت از کودکانشان را. تعداد زیادی از خانواده‌ها و جوانان هنوز با مشکل عدم توان مالی دست‌و‌پنجه نرم می‌کنند، به‌ویژه در مناطقی مانند منطقهٔ ما با هزینه‌های بالای زندگی. 

اگر دولت لیبرال دوباره انتخاب شود:

• مراکز مراقبت از کودکان را با هزینهٔ ۱۰ دلار در روز به بریتیش کلمبیا خواهد آورد و ۳۰٬۰۰۰ فضای جدید ایجاد خواهد کرد.
• استانداردهای ملی برای خانه‌های سالمندان ایجاد خواهد کرد.
• مکمل درآمد تضمین‌شده را برای سالمندان مجرد به ۵۰۰ دلار و برای زوج‌های سالمند به ۷۵۰ دلار افزایش خواهد داد.
• با طرح مسکن جدید که شامل حساب پس‌انداز بدون مالیات برای خانه‌اولی‌ها می‌شود، به مبارزه با توان مالی کم برای خرید خانه می‌رود تا به جوانان در خرید خانهٔ اولشان کمک کند.

ما همچنین برای پایان‌دادن به همه‌گیری، از طریق الزام به واکسیناسیون در محیط‌های کاری دولت فدرال، برنامه داریم و بودجهٔ لازم را برای برنامه‌های مشابه در استان‌ها تأمین خواهیم کرد.

سرانجام‌، ما جامع‌ترین برنامهٔ‌ اقلیمی را در بین همهٔ احزاب فدرال داریم که بر روی وسایل نقلیهٔ برقی، انرژی‌های تجدیدپذیر و حفاظت از این مکان زیبا که ما خانه می‌نامیم، سرمایه‌گذاری می‌کند.

به‌نظر شما مهم‌ترین مشکل مردم حوزهٔ رأی‌گیری شما چیست و برنامهٔ شما برای برطرف‌کردن این مشکل چیست؟ 

قیمت مسکن در حوزهٔ ما از کنترل خارج شده است. من از افرادی می‌شنوم که فرزندانشان مجبور شده‌اند صرفاً برای تأمین محل زندگی خود از اینجا دور شوند. انتخاب دوبارهٔ دولت لیبرال این وضعیت را تغییر خواهد داد. طرح مسکن ما:

• ۱٫۴ میلیون خانهٔ جدید خواهد ساخت و مرمت یا تعمیر خواهد کرد.
• قانون حقوق خریداران خانه را برای ممنوعیت اقدامات ناعادلانه، مانند پیشنهاد قیمت بالاتر برای خانه‌ها را معرفی خواهد کرد.
• حساب جدید پس‌انداز معاف از مالیات برای خانه‌اولی‌ها را معرفی خواهد کرد تا جوانان بتوانند ۴۰٬۰۰۰ دلار برای پیش‌پرداخت خرید نخستین خانه‌شان پس‌انداز کنند.
• و موارد دیگر

اینجا زیباترین مکان روی زمین است. همهٔ ما باید بتوانیم اینجا زندگی کنیم.

یکی از مهم‌ترین موضوعات برای جامعهٔ ایرانی کانادا، وضعیت پروندهٔ سرنگونی پرواز PS752 اوکراین و دادخواهی بازماندگان قربانیان این پرواز است. بیش از ۲۰ ماه از این حادثه گذشته، ولی هنوز دادخواهی خانواده‌های پرواز به سرانجامی نرسیده است. به‌نظر شما دلیل آن چیست و اگر شما به نمایندگی در پارلمان انتخاب شوید، چه اقدامی در این زمینه خواهید کرد؟ 

کانادا از همان ابتدا از رژیم ایران خواسته است که تحقیقی جامع و شفاف مطابق با استانداردهای بین‌المللی انجام دهد. همان‌طور که نخست‌وزیر بارها اعلام کرده است، ما تا زمانی که خانواده‌ها به عدالت و پاسخگویی شایسته‌شان نرسند، از پا نخواهیم نشست.

موضوع ورود پول‌های آلوده به‌ويژه از ایران به کانادا یکی دیگر از موضوعات مورد توجه جامعهٔ ایرانی کاناداست. چندی پیش کالوین کراستی، افسر ارشد عملیاتی RCMP و مأمور تحقیق جرایم سازمان‌یافتهٔ فراملی (TNOC)، در کمیتهٔ قاضی کالین برای رسیدگی به پروندهٔ پول‌شویی در کازینو‌های بی‌سی، از ایران به‌عنوان یکی از دولت‌هایی که از این کازینوها برای پولشویی استفاده کرده، نام برده است و البته این تنها یک نمونه از مواردی است که در سال‌های اخیر در رسانه‌ها مطرح شده و به احتمال زیاد موارد زیاد دیگری هم هست که از آن‌ها در رسانه‌ها صحبتی نشده است. این موارد موجب شده این باور نزد بسیاری از افراد در جامعهٔ ایرانی تقویت شود که کانادا پناهگاهی امن برای پول‌شویی و آوردن پول‌های آلوده تبدیل شده است. نظر شما در این زمینه چیست و اگر به نمایندگی انتخاب شوید چه اقداماتی در این زمینه خواهید کرد؟

پولشویی جرمی بدون قربانی نیست. این کار ایمنی و امنیت مردم را به‌خطر می‌اندازد و می‌تواند هزینه‌های مسکن را افزایش دهد و توان کانادایی‌ها را برای مالکیت خانه کاهش دهد.

تنها در دو سال گذشته، دولت لیبرال ۳۰۰ میلیون دلار در RCMP ،FINTRAC و CRA سرمایه‌گذاری کرده است و تأسیس دو تیمِ اقدام، هماهنگی و اجرا در امنیت عمومی و مرکز تخصصی در آژانس خدمات مرزی کانادا و همچنین اصلاحات در قانون کیفری را اعلام کرد.

این در حالی است که، محافظه‌کاران هارپر نیم‌میلیارد دلار بودجهٔ RCMP را کاهش دادند و تمام واحدهای جرائم مالی یکپارچه را که مأمور رسیدگی به این موضوع بودند، بستند.

 کانادا یکی از کشورهای شرکت‌کننده در جنگ افغانستان علیه طالبان بود و در طول ۲۰ سال گذشته در مأموریت‌های مختلف از عملیات علیه طالبان و القاعده تا آموزش نیروهای افغان شرکت داشته است. با توجه به اینکه بخش قابل‌توجهی از خوانندگان ما تبار افغان دارند، برایشان مهم است بدانند چرا بعد از ۲۰ سال کنترل کشورشان بار دیگر به دست طالبان افتاده است؟ لطفاً نظرتان را دربارهٔ وقایع اخیر در این کشور و تسلط دوبارهٔ طالبان بگویید. چرا با وجود صرف این‌همه هزینه و زمان چنین اتفاقی افتاد؟ و همچنین بفرمایید فکر می‌کنید کانادا چه اقداماتی می‌تواند برای جلوگیری از فشار این گروه به مردم افغانستان به‌ویژه زنان و اقلیت‌ها بکند؟

نیروهای مسلح کانادا هفته‌هاست برای تخلیهٔ هرچه بیشتر کانادایی‌ها و افغان‌های آسیب‌پذیر – از جمله افغان‌هایی که از مأموریت کانادا در این کشور حمایت کرده‌اند، تلاش می‌کنند.

از طریق عملیات AEGIS، کانادا حدود ۳۷۰۰ نفر را در عرض چند هفته تخلیه کرد. افراد نجات‌یافته اکنون به زندگی امن‌تر و بهتری می‌رسند.

در حالی که مشارکت کانادا در پل هوایی به پایان رسیده است، ما همچنان متعهد به همکاری با متحدان خود برای حمایت از افغان‌هایی هستیم که برای نیروهای مسلح کانادا کار کرده‌اند، چه در افغانستان بمانند یا به کشور ثالثی بروند.

ما همچنین به ایستادن در کنار متحدان خود ادامه خواهیم داد و خواهان حفظ امنیت و حفاظت از افغان‌ها و حمایت از حقوق بشر برای آن‌ها – به‌ویژه برای زنان، دختران، جامعهٔ LGBTQ2+‎ و سایر اقلیت‌ها، که بیشترین آسیب‌پذیری را دارند، هستیم.

* * * * *

نلی شین، نمایندهٔ پیشین و نامزد حزب محافظه‌کار برای انتخاب دوباره در حوزهٔ پورت مودی – کوکئیتلام – آنمور و بلکارا

اگر بخواهید یک اقدام را به‌عنوان مهم‌ترین کاری که در دورهٔ نمایندگی‌تان انجام داده‌اید نام ببرید، آن مورد چیست؟

 در دو سال گذشته، من سخت تلاش کردم تا از رأی‌دهندگان در این بحران حمایت کنم – چه از کانادایی‌هایی که در آغاز همه‌گیری نیاز به کمک برای بازگشت به کشور داشتند، چه افراد و مشاغلی که برای دسترسی به برنامه‌های حمایتی به کمک نیاز داشتند تا اطمینان یابم که هیچ‌کس جا نمانده است. نسبت به چالش‌های سلامت روانی‌ای که جامعهٔ ما با آن روبروست آگاهی دادم، روی مشکل سرریز فاضلاب استونی کریک با همکاری با رهبران محلی برای یافتن راه‌حل سخت کار کردم و برای ایجاد اعتماد و روابط با اقوام اولیهٔ Kwikwetlem کوشیدم. من به کارهایی که انجام داده‌ام افتخار می‌کنم و متعهدم که در صورت انتخاب دوباره بر روی زیربنایی که ساخته‌ام، به کارم ادامه دهم. 

من به‌عنوان نمایندهٔ پورت مودی – کوکئیتلام، در زمان بحران ملی با رأی‌دهندگان همراه بوده‌ام و از مشاغل آسیب‌پذیر، چارچوبی برای سلامت روان و راهی برای بهبود و برقراری عدالت برای قربانیان نژادپرستی دفاع کرده‌ام. من همچنین صدایی رسا علیه خشونت جنسیتی هستم.

در مدت حضورم در پارلمان، من به‌عنوان معاون وزیر سایهٔ میراث کانادا و عضو کمیتهٔ دائمی وضعیت زنان خدمت کردم.

رئوس برنامه‌های حزب شما چیست و چرا مردم باید به شما رأی بدهند؟

بزرگ‌ترین نقطهٔ قوت حزب محافظه‌کار، توانایی ما در خدمت به کانادایی‌ها همراه با حس مسئولیت‌پذیری، آینده‌نگری ما برای آتیه و راه‌حل‌های عملی است. این همه‌گیری نیاز به رهبری دارد که به ما کمک کند تا اقتصادمان را بهبود ببخشیم، زیرا ما از افراد و مشاغلی که بیشترین آسیب را از کرونا دیده‌اند، حمایت می‌کنیم و تعهد خود را به سلامت کانادایی‌ها، محیط زیست و مقرون‌به‌صرفه‌ترشدن زندگی حفظ می‌کنیم. حزب ما همیشه مدافع حقوق بشر و دموکراسی در داخل و خارج از کشور بوده است. ما تعهد خود را برای حفظ این ارزش‌ها حفظ می‌کنیم. محافظه‌کاران کانادا طرح بازیابی کانادا را معرفی کرده‌اند – برنامهٔ ما پنج ستون اصلی برای تضمین آینده دارد:

• امنیت شغلی – با بازیابی یک میلیون شغل ازدست‌رفته در طول همه‌گیری در عرض یک سال
• امنیت پاسخگویی – با تصویب قانون جدید مبارزه با فساد برای پاک‌سازی ناپاکی‌ها در اتاوا 
• امنیت سلامت روانی – از طریق برنامهٔ اجرایی سلامت روان کانادا
• امنیت کشور – با ایجاد انبار استراتژیک از محصولات ضروری و ایجاد ظرفیت تولید واکسن در داخل کشور
• امنیت اقتصاد – با متوازن‌کردن بودجه در دههٔ آینده

به‌نظر شما مهم‌ترین مشکل مردم حوزهٔ رأی‌گیری شما چیست و برنامهٔ شما برای برطرف‌کردن این مشکل چیست؟ 

با حساسیت من به چالش‌ها و آرزوهای جامعهٔ ما، توانایی همکاری مشترک با سایر رهبران و تجربهٔ نمایندگی مجلس در سخت‌ترین دوران تاریخ کشورمان، احساس می‌کنم شفقت، تجربه و درک کافی را برای ارائهٔ رهبری‌ مورد نیاز جامعهٔ ما برای بازیابی و پیشرفت دوباره، دارم.

به‌عنوان یک مهاجر به کانادا، احساس می‌کنم که وظیفه دارم نمایندهٔ صدای کانادایی‌های مهاجر نیز باشم که در عین احترام به میراث قومی‌شان، چالش تطابق با فرهنگ جدید را دارند. به‌همین دلیل است که من از رسانه‌های قومی در کانادا در دوران همه‌گیری حمایت کردم تا بتوانند طوفان را پشت سر بگذارند. دسترسی جوامع مهاجر به اخبار و اطلاعات به زبان خود و در عین حال تقویت میراث قومی کانادایی منحصربه‌فرد آن‌ها، بسیار مهم است.

خدمت به جامعه‌مان برای من افتخاری بود و مفتخر خواهم شد اگر بتوانم همچنان نمایندگی پورت مودی – کوکئیتلام – آنمور و بلکارا را ادامه دهم. طی دو سال گذشته، من با تمام توان از صاحبان مشاغل کوچک حمایت کردم و از دموکراسی، حقوق بشر و آزادی‌های مذهبی در داخل و خارج دفاع کردم. من به‌عنوان یک کره‌ای-کانادایی، بهای دموکراسی و آزادی را درک می‌کنم – پدر و مادرم در زمانی که خصومت‌های سیاسی بالا بود، کرهٔ جنوبی را ترک کردند. این موضوع تنها حساسیت و تعهد من را نسبت به ارزش‌هایی که کهنه‌سربازان کانادایی ما برای آن جنگیده‌اند و جان خود را از دست داده‌اند، افزایش داده است.

یکی از مهم‌ترین موضوعات برای جامعهٔ ایرانی کانادا، وضعیت پروندهٔ سرنگونی پرواز PS752 اوکراین و دادخواهی بازماندگان قربانیان این پرواز است. بیش از ۲۰ ماه از این حادثه گذشته، ولی هنوز دادخواهی خانواده‌های پرواز به سرانجامی نرسیده است. به‌نظر شما دلیل آن چیست و اگر شما به نمایندگی در پارلمان انتخاب شوید، چه اقدامی در این زمینه خواهید کرد؟ 

من برای قربانیان و خانواده‌هایشان دعا می کنم. ما سوگوار این جنایت‌ایم. من با مرگ غم‌انگیز خانوادهٔ حمیدی ساکن ترای‌سیتیز بسیار اندوهگین شدم. من نیز از اندوه عمیقی که جامعهٔ ایرانی در یادبود این خانواده ابراز کرد، متأثر شدم. اردلان ، نیلوفر و کامیار برای همیشه در قلب ما زنده خواهند ماند. این فاجعه‌ای وحشتناک بود که در آن یک هواپیمای مسافربری توسط موشک‌های ایرانی منهدم شد. مسئولان این حمله باید پاسخگو باشند.

در یک سال گذشته، محافظه‌کاران خواستار اعمال تحریم‌ مگنیتسکی علیه مسئولان رژیم ایران، در صورت عدم همکاری با تحقیقات، شدند. شواهد ارائه‌شده توسط دولت این است که ایران در این امر کوتاهی کرده است.

محافظه‌کاران معتقدند که باید از تحریم‌های مگنیتسکی علیه مسئولان این جنایت استفاده شود و سرانجام سپاه باید در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار گیرد. باید عدالت برای قربانیان و خانواده‌های آن‌ها اجرا شود. من به حمایت از موضع و کار حزبمان برای تحقق این امر ادامه خواهم داد.

موضوع ورود پول‌های آلوده به‌ويژه از ایران به کانادا یکی دیگر از موضوعات مورد توجه جامعهٔ ایرانی کاناداست. چندی پیش کالوین کراستی، افسر ارشد عملیاتی RCMP و مأمور تحقیق جرایم سازمان‌یافتهٔ فراملی (TNOC)، در کمیتهٔ قاضی کالین برای رسیدگی به پروندهٔ پول‌شویی در کازینو‌های بی‌سی، از ایران به‌عنوان یکی از دولت‌هایی که از این کازینوها برای پولشویی استفاده کرده، نام برده است و البته این تنها یک نمونه از مواردی است که در سال‌های اخیر در رسانه‌ها مطرح شده و به احتمال زیاد موارد زیاد دیگری هم هست که از آن‌ها در رسانه‌ها صحبتی نشده است. این موارد موجب شده این باور نزد بسیاری از افراد در جامعهٔ ایرانی تقویت شود که کانادا پناهگاهی امن برای پول‌شویی و آوردن پول‌های آلوده تبدیل شده است. نظر شما در این زمینه چیست و اگر به نمایندگی انتخاب شوید چه اقداماتی در این زمینه خواهید کرد؟ 

در ارتباطاتی که با جامعهٔ ایرانی در ساحل غربی داشته‌ام، از این مشکل جدی مطلع شده‌ام. پولشویی به‌طور کلی موضوعی است که دولت کانادا نه‌تنها به‌دلایل امنیت عمومی، بلکه به‌دلیل تأثیر منفی آن بر قیمت مسکن نیز باید به آن بپردازد.

برای ریشه‌کن‌کردن فعالیت‌های فاسدی که قیمت املاک را افزایش می‌دهد و مالکیت خانه را دورازدسترس می‌کند، ما اقدامات زیر را انجام می‌دهیم:

• اعمال تغییرات جامع در ادارهٔ مبارزه با پولشویی و تأمین منابع مالی تروریسم و دادن ابزارهای لازم برای شناسایی، توقف و تعقیب متخلفان پولشویی در بازارهای املاک کانادا به FINTRAC، مجریان قانون و نهادهای قضایی
• ایجاد پایگاه اطلاعاتی ثبت مالکیت فدرال برای املاک مسکونی
• بررسی دقیق یافته‌ها و توصیه‌های کمیسیون تحقیقات پولشویی در بریتیش کلمبیا که کارهای مهمی را انجام می دهد و اجرای سریع توصیه‌های آن در سطح فدرال

 کانادا یکی از کشورهای شرکت‌کننده در جنگ افغانستان علیه طالبان بود و در طول ۲۰ سال گذشته در مأموریت‌های مختلف از عملیات علیه طالبان و القاعده تا آموزش نیروهای افغان شرکت داشته است. با توجه به اینکه بخش قابل‌توجهی از خوانندگان ما تبار افغان دارند، برایشان مهم است بدانند چرا بعد از ۲۰ سال کنترل کشورشان بار دیگر به دست طالبان افتاده است؟ لطفاً نظرتان را دربارهٔ وقایع اخیر در این کشور و تسلط دوبارهٔ طالبان بگویید. چرا با وجود صرف این‌همه هزینه و زمان چنین اتفاقی افتاد؟ و همچنین بفرمایید فکر می‌کنید کانادا چه اقداماتی می‌تواند برای جلوگیری از فشار این گروه به مردم افغانستان به‌ویژه زنان و اقلیت‌ها بکند؟

من به خانواده‌های محلی افغان که عزیزانشان می‌خواهند از افغانستان فرار کنند، کمک می‌کنم. من همچنین بازگشت خانواده‌های مترجمی را که به کانادایی‌ها کمک کرده‌اند، تسهیل می‌کنم. متأسفانه، نخست‌وزیر این انتخابات را در شرایطی برگزار کرد که دسترسی به دفاتر وزیر – به‌ویژه آن‌هایی که مسئول کمک به پناه‌جویان‌اند – دشوار است. من نامه‌هایی به دفتر وزیر نوشتم و تمام تلاش خود را برای به‌هم پیوستن دوبارهٔ خانواده‌ها انجام می‌دهم.

دولت محافظه‌کار طالبان را به‌عنوان دولت قانونی افغانستان به‌رسمیت نمی‌شناسد. استفاده از زور توسط طالبان کاملاً غیرقابل‌قبول است. دولت محافظه‌کار در صورت انتخاب متعهد می‌شود که کمک‌های ارائه‌شده به مردم افغانستان در دست رژیم طالبان قرار نگیرد. اوضاع در افغانستان به‌شدت ویران شده است و جاستین ترودو باید پاسخ دهد که چرا این افراد را رها کرده است.

اعلام لیبرال‌ها مبنی بر آوردنِ ۲۰٬۰۰۰ افغان به کانادا گمراه‌کننده بود. چند ساعت پس از این اعلامیه گزارش شد که سفارت بسته شده و تمام ارتباطات با آن قطع شده است. شرم‌آور است که لیبرال‌ها بدون اعلام این موضوع به کانادایی‌ها یا افغان‌ها چنین خبری را دادند، در حالی که طالبان در آستانهٔ ورود به پایتخت افغانستان بودند. آن‌ها چگونه به این وعده عمل خواهند کرد؟

کارکنان وزیر مهاجرت و وزارت خارجه پاسخ‌گوی درخواست‌های کانادایی‌ها، کهنه‌سربازان افغان و دست‌کم سازمانی غیردولتی که کارکنان کانادایی و اعضای خانواده‌شان در افغانستان در تلاش برای فرار از کشورند، نیست. این نتیجهٔ دعوت جاستین ترودو برای انتخابات است در حالی که افغانستان دارد به دست طالبان می‌افتد.

زندگی‌های زیادی در خطر است. هر چیزی کمتر از واکنش تمام‌وکمال دولت از سوی جاستین ترودو و لیبرال‌ها غیرقابل‌قبول است و ممکن است به قیمت جان مردم تمام شود. ما باید برای مردم افغانستان کار بهتری انجام دهیم.

* * * * *

بونیتا زاریلو، نامزد حزب دموکرات نوین (NDP) برای انتخاب در حوزهٔ پورت مودی – کوکئیتلام – آنمور و بلکارا

 لطفاً برای خواندگان ما کمی دربارهٔ پیشینه، تحصیلات، سوابق شغلی، فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی و نیز انگیزه‌تان از شرکت در انتخابات فدرال ۲۰۲۱ بگویید.

 من در جوامع پورت مودی – کوکئیتلام – آنمور و بلکارا ریشه‌های عمیقی دارم. به‌عنوان عضو شورای شهر در سه دوره، به‌طور خستگی‌ناپذیر تلاش کرده‌ام تا این جوامع را فراگیر، ایمن و پایدار کنم – احترام به مردم را تقویت کنم و اقدام فوری در مورد تغییرات اقلیمی انجام دهم.

من برای حمایت از افراد شاغل و حمایت از نیازهای افراد آسیب‌پذیر در جوامعمان، وارد خدمات عمومی شدم. ایجاد بهبود عادلانه از شرایط همه‌گیری کووید -۱۹ و آینده‌ای مبتنی بر برابری بیشتر، مستلزم تغییرات سیستمیک است که مردم را در اولویت قرار می‌دهد.

در طول مدت حضورم در شورای شهر کوکئیتلام، من از طرح‌های خرید محلی حمایت کرده‌ام، در پروژهٔ احداث خط لولهٔ TMX مداخله کرده‌ام، شرکت‌های خط لوله را برای پرداخت سهم عادلانه‌شان به چالش کشیده‌ام و استراتژی موفقی را برای مسکن مقرون‌به‌صرفه تکمیل کرده‌ام.

رئوس برنامه‌های حزب شما چیست و چرا مردم باید به شما رأی بدهند؟

درحالی‌که با افراد جامعه‌مان صحبت می‌کنم، داستا‌ن‌های زیادی دربارهٔ سختی‌های زندگی‌شان می‌شنوم. بدیهی است که همه‌گیری بخش بزرگی از آن بوده است. اما این احساس نیز وجود دارد که شرایطی که تحت حاکمیت دولت‌های لیبرال و محافظه‌کار به‌وجود آمده، برای مردم مناسب نبوده است و همه‌گیری این موضوع را واضح‌تر کرده است.

من می‌خواهم با جاگمیت سینگ کار کنم تا برای مسائلی که همین‌جا در خانه‌مان با آن‌ها مواجه‌ایم و اهمیت دارند، بجنگم. بنابراین ما می‌توانیم اقدامی واقعی برای مواجهه با تغییرات اقلیم انجام بدهیم، می‌توانیم مسکن‌های مقرون‌به‌صرفه‌تری بسازیم تا مردم در جوامع ما بمانند، و ما می‌توانیم سود را از مراقبت‌های طولانی‌مدت حذف کنیم تا سالمندان ما بتوانند بهترین مراقبت‌های ممکن را دریافت کنند.

به‌نظر شما مهم‌ترین مشکل مردم حوزهٔ رأی‌گیری شما چیست و برنامهٔ شما برای برطرف‌کردن این مشکل چیست؟  

قیمت مسکن در شش سال گذشته تحت رهبری جاستین ترودو افزایش چشمگیری داشته است. ما قصد داریم نیم‌میلیون واحد مسکن با کیفیت و مقرون‌به‌صرفه در سراسر کشور بسازیم. برنامهٔ ما شغل ایجاد می‌کند و انواع مسکنِ اجاره‌ای، تعاونی و اجتماعی، ایجاد می‌کند که به‌شدت مورد نیاز است.

ما با وضع‌کردن ۲۰ درصد عوارض خرید خانه برای سرمایه‌گذاران خارج از کانادا، اطمینان حاصل خواهیم کرد که خانه‌ها خانه‌اند، نه محلی برای فوق ثروتمندان بین‌المللی برای خواباندن پولشان.

یکی از مهم‌ترین موضوعات برای جامعهٔ ایرانی کانادا، وضعیت پروندهٔ سرنگونی پرواز PS752 اوکراین و دادخواهی بازماندگان قربانیان این پرواز است. بیش از ۲۰ ماه از این حادثه گذشته، ولی هنوز دادخواهی خانواده‌های پرواز به سرانجامی نرسیده است. به‌نظر شما دلیل آن چیست و اگر شما به نمایندگی در پارلمان انتخاب شوید، چه اقدامی در این زمینه خواهید کرد؟  

ما در این ناامیدی و کلافگی با خانواده‌هایی که پس از این‌همه مدت بدون پاسخ رها شده‌اند، شریک‌ایم. دغدغهٔ ما این است که کانادا تمام تلاش خود را برای تحت فشار قرار‌دادن ایران انجام دهد و در تحقیقات به اوکراین کمک کند.

موضوع ورود پول‌های آلوده به‌ويژه از ایران به کانادا یکی دیگر از موضوعات مورد توجه جامعهٔ ایرانی کاناداست. چندی پیش کالوین کراستی، افسر ارشد عملیاتی RCMP و مأمور تحقیق جرایم سازمان‌یافتهٔ فراملی (TNOC)، در کمیتهٔ قاضی کالین برای رسیدگی به پروندهٔ پول‌شویی در کازینو‌های بی‌سی، از ایران به‌عنوان یکی از دولت‌هایی که از این کازینوها برای پولشویی استفاده کرده، نام برده است و البته این تنها یک نمونه از مواردی است که در سال‌های اخیر در رسانه‌ها مطرح شده و به احتمال زیاد موارد زیاد دیگری هم هست که از آن‌ها در رسانه‌ها صحبتی نشده است. این موارد موجب شده این باور نزد بسیاری از افراد در جامعهٔ ایرانی تقویت شود که کانادا پناهگاهی امن برای پول‌شویی و آوردن پول‌های آلوده تبدیل شده است. نظر شما در این زمینه چیست و اگر به نمایندگی انتخاب شوید چه اقداماتی در این زمینه خواهید کرد؟

ما با پولشویی مبارزه خواهیم کرد. ما برای کمک به یافتن و جلوگیری از پولشویی با استان‌ها همکاری می‌کنیم تا ثبت مالکیت عمومی برای ایجاد شفافیت در مورد مالکان املاک ایجاد کنیم و گزارش معاملات مشکوک را الزامی خواهیم کرد.

 کانادا یکی از کشورهای شرکت‌کننده در جنگ افغانستان علیه طالبان بود و در طول ۲۰ سال گذشته در مأموریت‌های مختلف از عملیات علیه طالبان و القاعده تا آموزش نیروهای افغان شرکت داشته است. با توجه به اینکه بخش قابل‌توجهی از خوانندگان ما تبار افغان دارند، برایشان مهم است بدانند چرا بعد از ۲۰ سال کنترل کشورشان بار دیگر به دست طالبان افتاده است؟ لطفاً نظرتان را دربارهٔ وقایع اخیر در این کشور و تسلط دوبارهٔ طالبان بگویید. چرا با وجود صرف این‌همه هزینه و زمان چنین اتفاقی افتاد؟ و همچنین بفرمایید فکر می‌کنید کانادا چه اقداماتی می‌تواند برای جلوگیری از فشار این گروه به مردم افغانستان به‌ویژه زنان و اقلیت‌ها بکند؟

طالبان دارای سابقهٔ وحشتناکی در زمینهٔ حقوق بشر است، به‌ویژه در مورد زنان و دختران. ما علاقه‌ای به به‌رسمیت‌شناختنِ طالبان نداریم.

در حال حاضر ما باید تمام منابع لازم را برای کمک به مردم آنجا اختصاص دهیم – کانادا متعهد شده است تا به کسانی که جان خود را برای کانادا به خطر انداخته‌اند، کمک کند. ما باید به این تعهد عمل کنیم.

در درازمدت ما با متحدان در سراسر منطقه و خارج از آن کار خواهیم کرد تا دریابیم چه چیزی اشتباه بوده است و در آینده چه پیش خواهد آمد.

نوشته پاسخ‌های سه نامزد پارلمان فدرال در حوزه‌های ایرانی‌نشین به پرسش‌های رسانهٔ همیاری اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

در روز یکشنبه یازدهم آوریل به‌مناسبت روز بین‌المللی آشکارسازی تراجنسی یا ترنس* (International Transgender Day of Visibility) به دعوت شبکهٔ لزبین‌ها و ترنس‌های ایرانی (شش رنگ) وبیناری با عنوان «هویت ترنس، روش‌های بهبود مشاهده‌پذیری افراد ترنس» برگزار شد. نگارنده گردانندگی این برنامه را به‌عهده داشت. سه کنشگر ترنس (transgender) آریا یکتا، دکتر میترا شریفی و شایا گلدوست به‌ترتیب از آلمان، استرالیا و ونکوورِ کانادا از سخنرانان این برنامه بودند. میدا ملک و سپیدار نیز دو هنرمند کوئیر از ونکوور بودند که به هنرنمایی پرداختند. 

در ابتدای برنامه، اینجانب به اهمیت شنیدن روایت قشرهای مختلف اجتماعی در جهت ایجاد و حفظ یک جامعهٔ مدنی و عاری از خشونت و تبعیض پرداخته و در ادامه، به اهمیت بالای شنیدن روایات به‌خصوص در مورد اقشاری که به‌طور تاریخی به حاشیه رانده شده‌اند، تحت ستم بوده‌اند یا هویتشان با تابو گره خورده است، تأکید نمودم. 

سخنرانی‌ها با معرفی هر یک از سخنرانان آغاز شد. آریا یکتا، کنشگر حوزهٔ ال‌جی‌بی‌تی‌+، به‌واسطهٔ تجربهٔ زیست شخصی‌اش به‌عنوان ترنس غیردوگانه (non-binary transgender) در ایران، با تبعیض‌های جنسیتی مختلفی روبه‌رو بوده است که اکنون از آن‌ها به‌عنوان انگیزه و دلیل مطالبه‌گری‌اش یاد می‌کند. او در حال حاضر به‌عنوان دستیار تحقیق با «شش رنگ» همکاری می‌کند.

صحبت‌های آریا به اشاره به چند باور نادرست در مورد افراد ترنس اختصاص داشت. از جملهٔ این باورهای غلط این است که افراد ترنس را بیمار می‌شمارند یا آن‌ها را گناهکار می‌دانند، یا تصور می‌کنند که افراد ترنس نمی‌توانند خانواده‌ای برای خود تشکیل دهند. تصور رایج این است که افراد ترنس دگرجنسگرا هستند و تنوع در گرایش در میان آن‌ها وجود ندارد. حتی زمانی ترنس‌بودن به‌عنوان امتحان الهی برای خانوادهٔ فرد تلقی می‌شده است. تصور رایج دیگر این است که همهٔ افراد ترنس جراحی می‌کنند. بعضی خانواده‌ها به غلط فکر می‌کنند اگر فرزندشان دوست ترنس داشته باشد یا در مورد هویت‌های جنسیتی متنوع اطلاعات کسب کند، او نیز ترنس می‌شود. آریا در مورد هر یک از این باورهای غلط به تفصیل صحبت کرد و توضیح داد.

دکتر میترا شریفی متخصص مهندسی پزشکی از دانشگاه نیو ساوث ولز استرالیا، مدافع حقوق بشر در حوزهٔ ال‌جی‌بی‌تی، کودک و پناهندگان است. او در سخنرانی خود به نشانه‌های تاریخی وجود افراد ترنس اشاره کرد. مواردی از این نشانه‌ها در اشیاء و لوازم آرایشی که همراه با مردگان در قبر گذاشته می‌شده، در نقده واقع در آذربایجان غربی پیدا شده است. دکتر شریفی همچنین به سیر تحول باورهای جامعهٔ ایرانی در مورد زنان به‌طور عام و پریود به‌طور خاص پرداخت و نتیجه گرفت که تغییر نگرش در مورد پدیده‌هایی که غیرِقابلِ‌پذیرش به‌نظر می‌رسند، ممکن است. او رویکردی را که نیاز به واکاوی علمی و بیولوژیک دارد تا بتواند افراد ترنس را بپذیرد و حقوق آن‌ها را به رسمیت بشمارد، نقد کرد و تأکید کرد که به ترنس‌بودن باید مانند هر ویژگی دیگر انسانی مثل چپ‌دست‌بودن یا داشتنِ رنگ چشم متفاوت نگاه کرد. دکتر شریفی در پایان توضیح داد که پذیرش افراد ترنس و به‌رسمیت‌شناختن حقوق آن‌ها به‌نفع همهٔ افراد جامعه است. 

شایا گلدوست، زنی ترنس و کنشگر مسائل مربوط به جنس و جنسیت است. او به تولید محتوا برای رادیو و نشریهٔ الکترونیکیِ «ایران وایر» می‌پردازد. شایا به اهمیت فرهنگ‌سازی در جامعه و نهادهای مختلف اجتماعی اشاره کرد و به این سؤال پاسخ داد که چه سؤال‌هایی را نباید از افراد ترنس پرسید. 

سپیدار از هنرمندان کوئیر پُرطرفدار است و از زمان مهاجرتش به کانادا چند ترانه تولید کرده است. او در این برنامه به اجرای ترانه‌ای همراه با گیتار پرداخت. 

میدا ملک، خواننده، بازیگر و نمایشنامه‌نویس کوئیر است که گروه Heterochrome را بنیان‌گذاری کرده است. او نیز با اجرای قطعه‌ای به هنرنمایی پرداخت. از جمله فعالیت‌های دیگر میدا تولید برنامه‌های آنلاین سرگرمی/آموزشی با محوریت ال‌جی‌بی‌تی در سازمان تازه‌تأسیس کوئیرکَده است. 

این برنامه با اتمام بخش پرسش و پاسخ و با این قول که در آینده تکرار خواهد شد، پایان پذیرفت.

*روز بین‌المللی آشکارسازی تراجنسی یا ترنس (International Transgender Day of Visibility) رویدادی سالانه است که در تاریخ ۳۱ مارس به‌مناسبت تجلیل از افراد ترنس و افزایش آگاهی از تبعیض با افراد ترنس در سراسر جهان و همچنین تجلیل از کمک‌های آن‌ها به جامعه اختصاص یافته‌ است. این روز توسط یک فعال ترنس آمریکایی به‌نام راشل کرندال از میشیگان در سال ۲۰۰۹ و به‌عنوان واکنشی به عدم شناخت افراد ترنس از سوی دگرباشان جنسی نامگذاری شد. این روز تنها روز شناخته شده‌ای‌ است که تراجنسگرامحور می‌باشد. روز یادآوری ترنس که پیشتر وجود داشت، صرفاً برای سوگواری قتل‌های افراد ترنس است، اما اعضای زندهٔ جامعهٔ ترنس را تجلیل و گرامی نمی‌دارد. نخستین روز بین‌المللی آشکارسازی ترنس در تاریخ ۳۱ مارس ۲۰۰۹، برگزار شد. از آن زمان تاکنون این روز توسط سازمان حمایت از جوانان مستقر در ایالات متحده برگزار می‌شود. (منبع: ویکی‌پدیا)

نوشته گزارشی از جلسهٔ روز بین‌المللی آشکارسازی ترنس اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

امیر باجه‌کیان^۱ – ونکوور

کارزار انتخابات سراسری ۲۰۱۹ در حالی به پایان رسید که یکی از نزدیک‌ترین نتایج در تاریخ کانادا را در پی داشت. در پی این انتخاب حزب محافظه‌کار با وجود رأی بیشتر و افزودن ۲۱ کرسی از پیروزی باز ماند، و حزب حاکم لیبرال با وجود از دست دادن اکثریت پارلمانی خود توانست در حکومت باقی بماند. نیودموکرات‌ها نیز با وجود از دست دادن ۲۰ کرسی شب بدی نداشتند (در این مورد بیشتر توضیح خواهم داد) و حزب سبز نخستین کرسی خود را در خارج از بی‌سی بدست آورد. شگفتی دیگر انتخابات بازگشت بلاک کبکوا (حزب جدایی‌طلب کبک) پس از هشت سال بود.  و در نهایت یکی از حوزه‌هایی که بیشترین توجه را به خود جلب کرده بود ونکوور – گرانویل بود، که دادستان کل سابق و نامزد مستقل جدید که از عوامل افول دولت ترودو بود، توانست در آن به پیروزی قاطع برسد و به حضور خود در اتاوا ادامه دهد.

شاید یک‌ هفته پس از انتخابات^۲ برای تحلیل آن زود باشد. اما به‌نظر می‌رسد که با کشوری روبه‌رو هستیم که مردم در هرگوشه از آن اولویت‌های گوناگون دارند. از یک سو حس ملی‌گرایی مردم کبک است که با انتخاب جدایی‌طلبان به کانادای انگلیسی‌زبان این پیام را می‌فرستند که در ارزش‌ها و لاییسیتهٔ ما دخالت نکنید و ما حق داریم که قوانین خود را (بخوانید لایحهٔ ۲۱ در ممنوعیت نمادهای مذهبی در ادارات دولتی) داشته باشیم. در انتاریو به نظر می‌رسد که عملکرد دولت داگ فورد در استان و ترس از برنده شدن محافظه‌کاران به کمک لیبرال‌ها آمد و رأی استراتژیک مردم انتاریو بود که ضربهٔ شکست‌ها در کبک را قدری خنثی نمود. استان‌های ساسکاچوان و آلبرتا (به‌استثنای یک حوزه) یک‌دست آبی شدند و برتری شرق کانادا را رد کردند. و در نهایت بریتیش کلمبیا بود که صحنه‌ٔ نزدیک‌ترین رقابت انتخاباتی سه‌طرفه و گاه چهارطرفه بود: نواحی مرکزی استان که تقریباً یک‌دست به دست محافظه‌کاران افتادند. مناطق ساحلی به نیودموکرات‌ها اقبال داشتند. در جزیرهٔ ونکوور لیبرال‌ها تقریباً محو بودند و جدال میان نیودموکرات‌ها و حزب سبز بسیار نزدیک بود. هر چند گاهی به نظر می‌آمد آرای شکسته میان این دو حزب، گشایشی برای محافظه‌کاران پدید آورده است، که در پایان نهایتاً اولویت مسائل زیست‌محیطی و بحران تغییرات اقلیمی بود که جزیره را میان ان‌دی‌پی و سبزها قسمت کرد.

ونکوور بزرگ شاید یکی از متنوع‌ترین گرایش‌های سیاسی را در میان همهٔ مناطق شهری کانادا دارد و در این انتخابات به نظر می‌رسد با فروکش کردن موج سرخ ترودو، خط‌کشی‌های سیاسی نواحی مختلف بیش از پیش به گذشتهٔ خود بازگشته باشند: قوت محافظه‌کاران در نواحی حاشیه‌ای، حفظ مناطق شهری و نیمه‌شهری لیبرال (مانند نورث شور، شهر سوری، و کوکئیتلام) و چیرگی سنتی نیودموکرات‌ها در شرق ونکوور، جنوب برنابی و نیو وست‌مینستر.

اما برای درک آنچه شد، بد نیست قدری به عقب برویم و نگاهی بیاندازیم به این که یک کارزار انتخاباتی در کانادا چه روندی دارد.

آنچه همهٔ ما در رسانه‌ها می‌بینیم، هرچند نمایانگر رویکرد کلی احزاب در یک انتخابات است، اما به تنهایی نمی‌تواند باعث «پیروزی» یک حزب در انتخابات باشد. 

انتخابات سراسری در کانادا حداکثر هر چهار سال یک بار برای گزینش نمایندگان ۳۳۸ حوزهٔ انتخاباتی در سراسر کشور برگزار می‌شود. بیشتر حوزه‌های انتخاباتی  حدود ۱۰۰ هزار نفر جمعیت دارند و هر شخص تنها می‌تواند نمایندهٔ حوزهٔ محل زندگی خود را از میان نامزدهای احزاب در هر منطقه و نامزد‌های مستقل انتخاب کند. شخصی که بیشترین رأی را در میان نامزدها کسب کند به‌عنوان نمایندهٔ آن حوزه انتخاب می‌شود. حوزه‌های انتخاباتی لزوماً با مرزهای شهرها متناسب نیستند و می‌توانند قسمتی از یک شهر را پوشش دهند (مانند ونکوور – کینگزوِی)، شامل یک شهر و قسمتی از شهری دیگر باشند (مثل نیو وست‌مینستر – برنابی)، یا به بزرگی یک کشور باشند (مانند اسکینا – بالکلی ولی که وسعتی به اندازهٔ کشور نروژ دارد). به‌جز این، هر یک از قلمرو‌های شمالی نیز با وجود جمعیت محدود خود یک نماینده در مجلس کانادا دارند.

در نتیجه در یک انتخابات ما نخست‌وزیر انتخاب نمی‌کنیم و نخست‌وزیر کانادا رهبر حزبی خواهد بود که از سوی فرماندار کل (نمایندهٔ مقام سلطنت) مأمور تشکیل دولت شود. در نخستین گام و برای افتتاح دورهٔ جدید مجلس، دولت تازه یک «سخنرانی ملوکانه» (Speech from the Throne) تنظیم خواهد کرد که توسط فرماندار کل در افتتاح مجلس خوانده می‌شود و دستور کار دولت برای دورهٔ جدید مجلس را شرح می‌دهد. در نهایت این نمایندگان هستند که با رأی خود به این سخنرانی در حقیقت رأی اعتماد (یا عدم اعتماد) به دولت می‌دهند. رأی عدم اعتماد منجر به سقوط دولت خواهد شد و در چنین شرایطی فرماندار کل این اختیار را دارد که از رهبر حزب دوم دعوت کند تا دولت تشکیل دهد و همان روند را تکرار کند یا فرمان انحلال مجلس و برگزاری انتخابات را صادر کند.

کارزار خانه‌ به‌ خانه

شاید برخی از ما تصور کنیم که مانند ایران در یک کارزار انتخاباتی با برگزاری برنامه‌های بزرگ و پوسترها و تبلیغات در رسانه‌های اجتماعی است که رأی عمومی را به خود جذب می‌کنند.

البته هر حزب یا نامزد انتخابات حتماً بیشترین کوشش خود را خواهد کرد تا از این امکانات به بهترین و مؤثرترین شکل استفاده کند و بر تصور عمومی از خود تأثیر مثبت بگذارد. اما در دنیای واقعی داستان پیچیده‌تر و پرزحمت‌تر از این حرف‌هاست. به ویژه در انتخاباتی که نتایج این‌قدر نزدیک است.

هر حوزهٔ انتخاباتی به بخش‌های مختلف تقسیم می‌شود که به آن‌ها ‌Poll می‌گویند. هر بخش شمارهٔ خود را دارد (مثلاً Poll 010) و شامل یک یا چند محله می‌شود. در اعلام نهایی نتایج انتخابات در هر حوزه نتایج رأی‌گیری در هر Poll نیز منتشر خواهد شد.

یک کارزار انتخاباتی محلی بر جذب یک به یک آرا در هر ناحیه تکیه دارد. هر حزب یا نامزد انتخاباتی فهرست رأی‌دهندگان ثبت‌نام شده در حوزهٔ خود را از آژانس انتخابات کانادا (Elections Canada) دریافت می‌کند. احزاب سیاسی و نامزدها به‌صورت مداوم این اطلاعات را به روز می‌کنند. احزاب همچنین حساب و کتاب نواحی مختلف را نیز نگه می‌دارند و می‌دانند در کدام نواحی از هر حوزه معمولاً قوی‌تر‌اند و در کدام نواحی ضعیف‌تر.

برنامهٔ اصلی یک کارزار انتخاباتی محلی این است که یک به یک حمایت مردم را جلب کند، آماری دقیق از حامیان خود داشته باشد،  و در روز انتخابات همهٔ تلاش خود را بکند تا آن‌ها رأی خود را به صندوق بیاندازند. جذب حمایت و شناسایی رأی‌دهندگان به هر حزب به وسیلهٔ داوطلبانی است که به خانهٔ رأی‌دهندگان می‌روند یا به آن‌ها تلفن میزنند.

به همین رو کارزارهای انتخاباتی وابستگی بسیار به داوطلبانی دارند که یک به یک رأی‌دهندگان را شناسایی کنند و زمان و محل رأی‌گیری را به هواداران یادآوری کنند. 

آنچه می‌تواند تا حدود زیادی به کارزارهای انتخاباتی کمک کند آگاهی از سوابق رأی‌دهندگان در هر حوزه است. طبیعتاً هر چه یک نماینده یا حزب در یک حوزهٔ انتخاباتی سابقهٔ طولانی‌تری داشته باشد، فهرست دقیق‌تری از رأی‌دهندگان همسو، و لیست بزرگ‌تری از حامیان مالی و داوطلبان خواهد داشت.

در آخرین تحلیل از نظرسنجی‌های پیش از انتخابات در شب ۲۰ اکتبر، نیک نانوس، مدیر موسسهٔ سنجش افکار نانوس گفت که با نزدیکی احزاب در نظرسنجی‌ها و تلاطم آن‌ها، «آنچه می‌تواند تعیین کنندهٔ نتایج انتخابات باشد «کارزار زمینی» (Ground Game) احزاب در حوزه‌های مختلف و جنگ بلوک به بلوک و خانه به خانه است.» به این صورت که حزبی می‌تواند در هر یک حوزه برتری داشته باشد که در بسیج تک‌تک حامیان خود در انتخابات قوی‌تر باشد.

و اما پورت‌مودی – کوکئیتلام …

به جرئت می‌توان گفت که یکی از حساس‌ترین و نزدیک‌ترین رقابت‌ها در حوزهٔ پورت‌مودی – کوکئیتلام در جریان بود. این حوزه که شامل نواحی مختلفی با سطوح مالی و ترکیب جمعیتی گوناگون است. از نواحی متمول‌تر در آنمور و بلکارا، تا مناطق اجاره‌نشین در کوکئیتلام. از سفیدپوستان، تا مهاجران کره‌ای، چینی، و ایرانی‌تبار همه و همه در این حوزه حضور دارند.

این حوزه با حدود فعلی از سال ۲۰۱۵ تشکیل شده. اما نتایج تاریخی آن حکایت از رقابت تنگاتنگ میان محافظه‌کاران و نیودموکرات‌ها در دو دههٔ گذشته دارد. پیش از انتخابات ۲۰۱۹ فین دانلی نمایندگی این حوزه را به مدت ۱۰ سال بر عهده داشت و در این مدت توانست علاوه بر بانک اطلاعاتی قوی، مجموعه‌ای استوار از داوطلبان و حامیان مالی ایجاد کند، کمک‌های مالی قابل توجه برای حزب در این حوزه جمع‌آوری کند، و علاوه بر این‌ها گسترهٔ حامیان و هواداران خود را از جمعه سنتی هواداران ان‌دی‌پی فراتر ببرد. به‌عنوان مثال، به‌خاطر سوابق فعالیت‌های زیست محیطی فین دانلی، بسیاری از فعالان و گروه‌های زیست‌محیطی در ترای‌سیتیز هم از او پشتیبانی می‌کردند. از همین رو پیروزی شخصی چون او در انتخابات ۲۰۱۵ با تفاوت ۳٬۰۰۰ رأی با نفر دوم بسیار طبیعی بود. 

آغاز کارزار انتخاباتی ۲۰۱۹ در این حوزه در حالی اتفاق افتاد که فین دانلی اعلام کرده بود که قصد شرکت در انتخابات ۲۰۱۹ را ندارد و نیودموکرات‌ها به جای او از بونیتا زاریلو، عضو شورای شهر کوکئیتلام حمایت می‌کردند. در اردوگاه محافظه‌کاران نلی شین، نامزد سابق محافظه‌کاران در انتخابات انتاریو بود که در انتخابات شرکت می‌کرد و لیبرال‌ها با یک کاندیدای قوی به نام سارا بدیعی در انتخابات حاضر شده بودند.

در مدت انتخابات طبیعی بود که هر کس از نامزد و حزبی حمایت کند که با عقاید و افکار او هماهنگی بیشتری داشته باشد. این‌گونه نیست که هم‌تباران و هم‌زبانان ما حتماً بیشترین نزدیکی را با افکار ما دارند، و انکار این تفاوت‌ها به نام «همبستگی» و «اتحاد» لزوماً به نفع جامعهٔ ما نیست. 

آنچه در زمان انتخابات گفتم و نوشتم این بود که به نظر نمی‌رسد که نامزد لیبرال برای شکست نامزد محافظه‌کار بخت چندانی داشته باشد. این امر تنها با تکیه بر برآوردهای آرا نبود و اصل این تحلیل بر اساس سوابق و منابع هر حزب در آن حوزه بود.

نیودموکرات‌ها با یک بانک اطلاعاتی قوی از رأی‌دهندگان و هواداران بالقوهٔ خود وارد کارزار شدند و کمپین لیبرال بنا بر گفته‌های نامزد و داوطلبان آن بانک اطلاعاتی قوی از رأی‌دهندگان حوزه نداشتند.

نیودموکرات‌ها با صدها داوطلب وارد انتخابات شدند که هرروز به در خانهٔ رأی‌دهندگان می‌رفتند یا به آن‌ها تلفن می‌زدند. حال آن که به گفتهٔ دوستان لیبرال، تعداد داوطلبان کمپین خانم بدیعی حدود ۵۰ نفر بود.

در حدود سال‌های ۲۰۱۵ – ۲۰۱۸ نیودموکرات‌ها در حدود ۱۴۰٬۰۰۰ دلار کمک مالی در این حوزه جمع‌آوری کردند، حال آن که میزان کمک‌های مالی جمع‌آوری شده توسط لیبرال‌ها در همین مدت حدود ۵۵٬۰۰۰ دلار بود.

همهٔ این‌ها به کنار، دیگر از موج سرخ ۲۰۱۵ خبری نبود و بعید به نظر می‌رسید که نامزد لیبرال بتواند تعداد بیشتری از رأی‌دهندگان را به خود جلب کند. و نیودموکرات‌ها با وجود از دست دادن نمایندهٔ شناخته شدهٔ خود کسی را به‌عنوان نامزد داشتند که یک سال پیش همین کمپین را در شهر کوکئیتلام انجام داده بود و رأی‌دهندگان این شهر (که دو-سوم جمعیت حوزه را تشکیل می‌دهند) با او آشنا بودند و سال قبل او را به عنوان عضو شورای شهر برگزیده بودند. در نتیجه با وجود همهٔ دشواری‌های حزب نیودموکرات در آغاز مبارزات انتخاباتی، به نظر نمی‌رسید که این چالش‌ها در حدی باشد که نامزد نیودموکرات را تا مرتبهٔ سوم تنزل دهد.

همچنین روشن بود که بسیاری از رأی‌دهندگان سنتی محافظه‌کار نیز پس از شکست سخت حزب دوباره به رأی واقعی خود بازگشته بودند. با توجه به اینکه همیشه رأی‌دهندگان به محافظه‌کاران بیشترین تعهد به شرکت در انتخابات را دارند، رقابت سختی در جریان بود و همان‌طور که پیش‌تر از نیک نانوس نقل قول کردم، در چنین رقابت نزدیکی، حزبی برنده است که بتواند بلوک به بلوک و خانه به خانه هواداران خود را بسیج کند. و حزب لیبرال به نظر نمی‌رسید که چنین قدرتی را داشته باشد.

و اما بحث تأثیر رأی‌دهندگان فارسی زبان، که بنا بر سرشماری ۲۰۱۶، جمعیت آنان در آن حوزه در حدود ۲٬۰۰۰ نفر است: آنچه ممکن است که در نگاه اول به نظر نیاید آن است که همهٔ این ۲٬۰۰۰ نفر لزوماً واجد شرایط رأی‌دادن نیستند. اگر درصد واجدان شرایط در میان فارسی‌زبانان مشابه کل جمعیت حوزه (یعنی ۷۴ درصد) باشد، یعنی حدود ۱٬۴۸۰ نفر از فارسی‌زبانان واجد شرایط رأی دادن هستند. با اختلاف ۱٬۱۶۰ رأی میان نلی شین و سارا بدیعی، بعید است رأی فارسی‌زبانان به‌تنهایی بتواند فاصلهٔ نفر اول و سوم را پر کند. به‌خصوص این که نمی‌توان فرض را بر این گذاشت که مشارکت فارسی‌زبانان در این انتخابات در حد صفر بوده باشد. استدلال نیودموکرات‌ها در انتخابات این بود که چنانچه به رأی استراتژیک باور دارید (که می‌توان به هر دلیل چنین باوری نداشت) به نظر می‌رسد رأی استراتژیک «غیرمحافظه‌کار» در این حوزه بهتر است به بونیتا زاریلو باشد. و نهایتاً اختلاف ۱۵۳ رأی میان نلی شین و بونیتا زاریلو و اینکه سارا بدیعی بیش از ۱٬۰۰۰ رأی کمتر از نامزد نیودموکرات دریافت کرده بود نشان داد که این برآورد به واقعیت نزدیک بوده است.

تکیه بر درصد آرا در چنین رقابت‌هایی بسیار گمراه‌کننده است. چرا که با توجه به توضیحاتی که در مورد رأی‌گیری و کمپین انتخاباتی در هر حوزه داده شد، جذب هزار رأی بیشتر برای یک نامزد کاری بسیار پرزحمت است و بدون داوطلب بیشتر، منابع مالی گسترده‌تر و اطلاعات دقیق‌تر بسیار سخت خواهد بود.

اما هر نامزدی می‌تواند با تکیه بر شبکهٔ اجتماعی شخصی خود، گسترهٔ منابع تبلیغاتی را از حزب فراتر ببرد. هرچند تعداد رأی‌دهندگان فارسی‌زبان احتمالاً برای پیروزی خانم بدیعی کافی نبود. اما ایشان حتماً می‌توانست با حمایت مالی بیشتر فارسی‌زبانان و جذب بهینهٔ داوطلبان ایرانی و افغان توان خود را باز هم بالاتر ببرد.

در روز انتخابات من و هشت داوطلب ایرانی از ساعت ۷ صبح تا ۷ شب مشغول رفتن به در خانهٔ رأی‌دهندگان بودیم و فرصت سرخاراندان نداشتیم. در همین حال  بسیاری از دوستان تصور می‌کردند با تبلیغات فیس‌بوکی می‌توانند رأی حامیان حزب لیبرال را به صندوق‌ها برسانند. 

امیدوارم این انتخابات بهانه‌ای باشد برای آن که فعالیت سیاسی ما به انتخابات محدود نباشد و به صورت فعال وارد احزاب سیاسی همسو با تفکر خود بشویم. چرا که پیروزی در انتخابات و افزایش تأثیرگذاری جامعهٔ فارسی‌زبان تنها با چندهفته کارزار انتخاباتی مقدور نیست.

^۱عضو شورای مشورتی چندفرهنگی استان بریتیش کلمبیا
^۲این مطلب در شمارهٔ ۹۳ رسانهٔ همیاری مورخ ۱ نوامبر ۲۰۱۹ منتشر شده است.

نوشته انتخاب با تردید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

مطلب زیر حاوی ترجمهٔ رئوس پلتفرم و دستاوردهای حزب لیبرال است که بخش اول آن به کوشش مسعود قدیریان و کینوش کیانی، داوطلبان حزب لیبرال و بخش دوم آن توسط شرکت مهاجرتی پرندهٔ مهاجر، به مدیریت دکتر امیرحسین توفیق و با ترجمهٔ آتوسا نورزادی، تهیه و برای ما فرستاده شده است. لطفاً توجه فرمایید که این مطالب رسماً از طرف حزب لیبرال کانادا فرستاده نشده و به تأیید این حزب نرسیده است. برای اطلاعات بیشتر و خواندن پلتفرم کامل حزب لیبرال برای انتخابات فدرال ۲۰۱۹ از این صفحه دیدن کنید.

بخش اول

دستاوردهای مهم چهار سال گذشتهٔ حزب لیبرال:

-ایجاد یک میلیون فرصت شغلی جدید

-کمترین نرخ بیکاری در تاریخ کانادا

-طرح سراسری حمایت از کودکان کانادا که منجر به رهایی ٣٠٠٬٠٠٠ کودک از فقر شده است

-افزایش ٢٠٠٠ دلاری درآمد  سالانه به‌واسطهٔ طرح سراسری حمایت از کودکان 

-حزب لیبرال تنها حزب دارای طرح واقعی و قابل اجرا در زمینهٔ کنترل تغییرات اقلیمی است

-متوقف کردن استفاده از پلاستیک های یک‌بار مصرف 

-کمترین مالیات بر درآمد کسب‌وکارهای کوچک در مقاسه با آمریکا، آلمان، فرانسه، ژاپن و بریتانیا

-کاهش سن بازنشستگی به ۶۵ سالگی و افزایش تا سقف پنجاه درصدی مستمری بازنشستگی

-مذاکره پیرامون قراداد جدید NAFTA در جهت منافع کارگران، شرکت‌ها و خانواده‌های کانادایی

برنامه‌های چهار سال آیندهٔ حزب لیبرال

معافیت مالیاتی:

افزایش معافیت مالیاتی برای اولین ١۵٬٠٠٠دلار درآمد، که منجر به کاهش  متوسط ٦٠٠ دلاری مالیات هر خانواده می‌شود.

شغل‌های تخصصی دوستدار محیط زیست:

کاهش پنجاه درصدی مالیات  شرکت‌های تولیدکنندهٔ فناوری‌هایی که گازهای گلخانه‌ای کمتری تولید می‌کنند. 

مراقبت از کودکان:

افزایش ٢۵٬٠٠٠ فضای  جدید جهت مراقبت از کودکان قبل و بعد از مدرسه

بهداشت:

اجرای طرح ملی پرداخت کمک‌هزینه در جهت خرید دارو.

خرید خانه برای اولین بار:

پرداخت تا سقف ١٠٪؜  وام بدون بهره به‌منظور کاهش بازپرداخت اقساط ماهیانهٔ وام مسکن – تا سقف خرید ٧٨٩٬٠٠٠ دلار. 

حمل‌و‌نقل عمومی:

ادامهٔ حمایت از طرح‌های جاری و توسعهٔ حمل و نقل عمومی علاوه بر چهار میلیارد دلار سرمایه‌گذاری موجود در منطقهٔ ونکوور بزرگ طی چهار سال گذشته.

منع استفاده از اسلحه:

منع کامل اسلحه‌های رگباری و حمایت از شهرداری‌هایی که خواستار منع کامل  اسلحه هستند.

بخش دوم

اولویت‌های برتر

کنترل قوی‌تر اسلحه

جنایات اسلحه در کانادا رو به افزایش است  و در حال حاضر کشور  ما طبقه‌بندی مشخصی‌ برای حمل‌ونقل اسلحه ندارد و خریدن چندین سلاح به سبک نظامی قانونی‌ است. سیاست اندرو شییر در مورد اسلحه‌ها توسط لابی اسلحه نوشته شده است. او یک دستور کار دارد که دستیابی به اسلحه‌های تهاجمی را برای مجرمان آسان می‌کند و  غلط است. دولت  منتخب لیبرال، کنترل اسلحه را تقویت می‌کند  و  سلاح‌های حمله به  کانادا را ممنوع می‌کند.

اقدام واقعی برای پرداختن به بحران تغییرات اقلیمی

در طول چهار سال گذشته، ما برای حفاظت از محیط زیست و مبارزه با تغییرات اقلیمی اقدامات قابل توجهی انجام داده‌ایم، از جمله تعیین قیمت آلودگی، ممنوعیت استفاده از پلاستیک‌های یک‌بار مصرف، و محافظت از مناطق وسیعی ار سرزمین و اقیانوس‌هایمان. کاشت دو میلیارد درخت و تبدیل کشورمان به بهترین مکان در جهان برای ایجاد شرکت‌های فناوری پاک. در ماه اکتبر، انتخاب واضح خواهد بود. ما می‌توانیم به سال‌های هارپر برگردیم، زمانی که محافظه‌کاران هیچ کاری در مورد تغییر اوضاع انجام ندادند – یا برای آینده‌ای بهتر نجنگیدند. 

 پول بیشتر برای خانواده‌های طبقه متوسط

ما اعتقاد داریم که به کسانی که به آن نیاز بیشتری دارند کمک خواهیم کرد: طبقهٔ متوسط ​​کانادایی و افرادی که برای پیوستن به آن‌ها سخت تلاش می‌کنند. ما در حال کاهش مالیات هستیم، اطمینان خواهیم داشت که طبقهٔ متوسط ​​هیچ مالیات فدرالی را در ۱۵٬۰۰۰ دلار اول که آن‌ها درآمد کسب می‌کنند، پرداخت نمی‌کند. با افزایش مبلغ اولیهٔ شخصی (BPA) تقریباً ۲٬۰۰۰ دلار برای افرادی که کمتر از ۱۴۷٬۰۰۰ دلار در سال درآمد دارند. از طرف دیگر، محافظه‌کاران برنامه‌ای دارند که به بازگشت مالیات به میلیونرها برمی گردد. این عادلانه نیست.

برنامهٔ کار نامزد‌های انتخابی

• ساختن طبقهٔ متوسط ​​قوی
• سرمایه‌گذاری در مشاغل خوب طبقهٔ متوسط
• محافظت از محیط زیست و پیشبرد اقتصادمان
• ساخت کانادایی قوی‌تر
• ایجاد آینده‌ای بهتر با افراد بومی
• تضمین جایگاه کانادا در جهان

ساختن یک طبقه متوسطه قوی

زندگی مقرون‌به‌صرفه‌تر 

اقتصاد  کانادا قوی و رو به رشد است، اما بالا رفتن هزینه‌های زندگی، مشارکت همه  را  در این موفقیت سخت‌تر می‌کند‌. برای بسیاری از خانواده‌ها، هنوز هم دشوار است  که اهداف را برآورده کنیم. ما با یک  برنامهٔ  واقعی پیش خواهیم رفت  تا زندگی  را برای کانادایی‌ها مقرون‌به‌صرفه‌تر کنیم. به‌‌‌ویژه طبقهٔ متوسط ​​و افرادی  که برای پیوستن به آن سخت تلاش می‌کنند.

کمک به پیشرفت کار کانادایی‌ها

کانادایی‌ها از ماهرترین وتحصیل‌کرده‌ترین‌ها هستند، اما حتی در زمان کم سابقهٔ بیکاری، تغییر ماهیت کار می‌تواند یافتن و نگه‌داشتن شغل خوب را به چالش بکشد. ما به  کانادایی‌های شاغل برای پیشرفت خوشان و پیشرفت اقتصادمان کمک می‌کنیم تا اقتصاد خود را پیش ببریم.

ساختن خانواده‌های قوی‌تر و سالم‌تر

مراقبت‌های بهداشت جهانی قوی، قابل اعتماد و با بودجهٔ عمومی برای همهٔ کردم و اقتصاد ما مهم است وقتی‌ ما در سلامت جسمی‌ و روحی‌ باشیم، با دسترسی به مراقبت‌های پزشکی‌ و دسترسی‌ به داروهای نسخه‌ای بهتر  قادر به کار کردن و مراقبت از خانوادهای خود هستیم. 

اطمینان از بازنشستگی امن‌تر برای سالمندان

سالمندان کانادا پس از یک عمر کار کردن سخت، یک بازنشستگی مطمئن و باعزت به دست آورده‌ا‌ند آن‌ها سزاوار بازنشستگی‌ای مملو از مصاحبت خانواده و دوستانشان‌اند، نه نگرانی‌های مالی‌. ما به سرمایه‌گذاری برای کیفیت بهتر زندگی‌ سالمندان به‌ویژه برای افراد آسیب‌پذیر و سالخوردگان ادامه خواهیم داد‌.

سرمایه‌‌گذاری در مشاغل  خوب طبقهٔ متوسط

کمک به کارآفرینان کانادا برای موفقیت و رشد

کارآفرینان کانادا شغل ایجاد می‌کنند. در سال‌های اخیر سخت‌کوشی آن‌ها  و سخت‌کوشی افرادی که برای آن‌ها کار می‌کنند، فشار بیکاری را به پایین‌ترین سطح در تاریخ رسانده است و به کانادا رکورد قوی‌ترین کشور در رشد اقتصادی داده‌اند. در عین حال هزینهٔ انجام کار می‌تواند مانعی برای ادامهٔ موفقیت باشد، ما این امکان را برای مقرون‌به‌صرفه‌تر شدن تجارت، رشد و ایجاد مشاغل خوب برای این شرکت‌ها فراهم خواهیم کرد.

 ایجاد جوامع محکم و ایجاد شغل

سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها باعث ایجاد مشاغل خوب و طبقهٔ متوسط ​​می شود. این کمک می‌کند تا اقتصاد ما قوی و در حال رشد باشد، و از شهرها و شهرک‌ها گرفته تا روستاها و دهکده‌های ساحلی، جامعهٔ مارا به مکانی خوب برای نامیدن خانه تبدیل می‌کند. ما به سرمایه‌گذاری در جوامع خود ادامه خواهیم داد و کیفیت زندگی بهتری را برای مردم فراهم خواهیم کرد.  

سرمایه‌گذاری در موفقیت مناطق روستایی

جوامع روستایی کانادا دارای میلیون‌ها کانادایی است. از مشاغل کوچک که مشاغل خوبی‌ ایجاد می‌کنند تا کشاورزان و رانندگان که کانادا و جهان را تأمین می‌کنند. قدرت اقتصاد ما بستگی به تلاش و موفقیت آن‌ها دارد. ما به مزارع خانوادگی خود کمک خواهیم کرد تا در زمان‌های چالش‌برانگیز قوی باشند، سرمایه‌گذاری می‌کنیم تا اطمینان حاصل کنیم که جوامع روستایی ما مشاغل بهتری دارند، به اتصال جوامع روستایی به اینترنت پرسرعت کمک می‌کنیم و همچنان با یک وزیر اختصاصی توسعهٔ اقتصادی،  موفقیت روستانشینان را در اولویت قرار می‌دهیم.

 حمایت از تجارت بیشتر در داخل و در سراسر جهان

تجارت برای موفقیت اقتصادی کانادا ضروری است. این کار به مشاغل کانادایی امکان دسترسی به بازارهای جدید و مشتریان جدید را فراهم می‌کند و مشاغل طبقهٔ متوسط ​​و خوبی ایجاد می‌کند -مشاغلی که دستمزد بهتری می‌گیرند، به خانواده‌ها کمک می‌کنند تا به اهداف خود برسند و اجتماعات قدرتمندی ایجاد کنند. ما تجارت را در اینجا و در سراسر جهان آسان‌تر خواهیم کرد.

محافظت از محیط زیست و پیشبرد اقتصادمان

مبارزه و آماده شدن برای تغییرات آب و هوا

کانادایی‌ها می‌دانند که تغییرات اقلیمی واقعی است و در چهار سال گذشته، علم این مسئله را روشن‌تر کرده که آیندهٔ این سیاره در معرض خطر است. جوانان این را درک می‌کنند – به همین دلیل در خیابان‌ها راهپیمایی می‌کنند و خواستار اقدام‌اند. هنگامی که دیده‌ایم محافظه‌کاران هیچ کاری راجع به تغییر اوضاع انجام ندادند، نمی‌توانیم به سال‌های هارپر برگردیم. ما باید هدایت خود را از جوانان بگیریم و در مبارزه با تغییرات اقلیمی قدم برداریم و اکنون باید این کار را انجام دهیم. 

ساختن جوامع پاک‌تر، کارآمدتر و مقرون‌به‌صرفه‌تر

انتخاب‌هایی که هر روز کانادایی‌ها انجام می‌دهند – از نوسازی‌هایی که در خانه‌هایمان انجام می‌دهیم تا انواع اتومبیل‌هایی که با آن‌ها رانندگی می‌کنیم  باید طوری باشد که تأثیر واقعی و معناداری بر محیطی که ما در آن قرار می‌گیریم، داشته باشد. ما انتخاب و انتخاب آسان‌تر را برای فرزندان و نوه‌های خود و برای افراد و مشاغل آسان‌تر و مناسب‌تر خواهیم ساخت.

ساختن کانادایی قوی‌تر

ایمن نگه‌داشتن کانادایی‌ها

جوامع کانادایی اساساً امن و صلح‌جو برای زندگی، کار و سرگرمی هستند – اما این بدان معنا نیست که کار بیشتری برای انجام دادن وجود ندارد. ما به چیزهایی که امروزه کانادایی‌ها را ایمن نگه می‌دارد، ادامه خواهیم داد، زیرا دنیایی ایمن‌تر و امن‌تر برای فرزندان و نوه‌های خود ایجاد می‌کنیم.

ترویج برابری و تنوع

کانادا یکی از متنوع‌ترین و پذیرا‌ترین کشورها در جهان است – مکانی که مردم می‌توانند خودشان باشند، در جامعه آسایش پیدا کنند و زندگی بهتری را برای خود و خانواده‌های خود رقم بزنند. در زمانی‌ که عدم تحمل و نفرت در سراسر جهان رو به افزایش است ما جایی‌ را فراهم کردیم که همه در آن اهمیت دارند و هیچ کس نادیده گرفته نشده است.

حمایت و ترویج زبان‌های رسمی

همراه با زبان‌های بومی، تاریخ کانادا در دو زبان انگلیسی و فرانسوی ریشه دارد – دو زبان رسمی ما که به ایجاد کشوری قدرتمند کمک کرده و ما را به کسانی تبدیل کرده‌است که امروز هستیم. این زبان‌ها چه در خانه، چه در محل کار، در بین دوستان و چه به‌صورت آنلاین صحبت می‌شود. زبان‌های رسمی ما همچنان برای هویت ما مهم‌ و برای موفقیت آیندهٔ ما ضروری‌اند.

تقویت مجلس و نهادهای عمومی

پارلمان وقتی به بهترین شکل کار می‌کند که اعضای آن آزاد باشند آنچه را که برای انجامش انتخاب شده‌اند، انجام دهند: صدای جامعه‌هایشان باشد و دولت را پاسخگو نگه دارند. ما برای تقویت پارلمان و ایجاد خدمات عمومی قوی‌تر اقدام خواهیم کرد.

حمایت از کهنه‌سربازان و خانواده‌هایشان

کهنه‌سربازان سال‌ها از عمر خود را در خدمت دیگران قرار داده‌اند، که ناشی از احساس وظیفه‌شناسی عمیق آن‌ها وخانواده‌هایشان است. هر دو قدردانی و احترام عمیق ما را به دست آورده‌اند. ما به جلو حرکت خواهیم کرد تا اطمینان حاصل کنیم که هر جانباز کمک مورد نیاز خود را دریافت می‌کند و در صورت نیاز به خانواده‌های آن‌ها نیز کمک خواهیم کرد.

فرهنگ و هنر

از نویسندگانی که داستان‌های مارا به کمدین‌ها می‌گویند و ما را می‌خندانند تا هنرمندانی که زندگی ما را با موسیقی توصیف می‌کنند. کانادیی‌ها به خلاقیتی که با یکدیگر و جهان به اشتراک می‌گذاریم افتخار می‌کنند.

کمک به کانادیی‌ها برای گرفتن خدمات بهتر

کانادایی‌ها برای مراقبت از خانواده‌ها و جوامع خود سخت تلاش می‌کنند و لازم نیست بار دریافت خدمات با کیفیت  خوب از مشاغل یا دولتشان را به دوش بکشند..ما به آن‌ها برای یاری گرفتن و مزایایی که شایسته آن‌اند، کمک خواهیم کرد.

 ایجاد آینده‌ای بهتر با افراد بومی

کم کردن فاصله‌ها با خدمات بهتر

در سال ۲۰۱۵، ما قول روابط جدیدی با افراد بومی دادیم – این امر به ارائهٔ کیفیت بهتر زندگی برای خانواده‌ها و جوامع آن‌ها کمک می‌کند. در حالی که ما پیشرفت‌های زیادی را در کنار هم داشته‌ایم، باید کارهای بیشتری انجام شود تا بتوانیم روی سرمایه‌گذاری‌هایی که انجام داده‌ایم و به پیشرفت این رابطهٔ مهم – و کشورمان – ادامه دهیم.

ادامه در مسیر آشتی

دولت ما، درآیندهٔ روابط کانادا با مردم بومی و سفر مداوم ما برای آشتی، از هر دولت دیگری فراتر رفته است. اما این هرگز نباید بهانه‌ای برای عدم تحرک باشد. ما باید به پیشرفت خود ادامه دهیم، به جایی که مردم بومی کانادا در کنترل سرنوشت خود هستند و تصمیم‌گیری‌های خود را دربارهٔ آیندهٔ خود اتخاذ می‌کنند.

حمایت از اولویت‌های مردم اینوئیت

از سال ۲۰۱۵، ما در موارد مهم مربوط به مردم اینوئیت پیشرفت چشمگیری داشته‌ایم. ما به پیشبرد اولویت‌های مشخص‌شده توسط اینوئیت‌ها ادامه خواهیم داد.

 حمایت قوی از اقتصاد بومیان

هنگامی که جوامع بومی در پروژه‌های محلی سهم دارند و وقتی کارآفرینان بومی برای موفقیت و رشد خود به آن‌ها کمک می کنند، همه سود می‌برند.

 حمایت از اولویت‌های اقوام اولیه

در چهار سال گذشته، ما در مورد چیزهایی که برای اقوام اولیه مهم است، پیشرفت کرده‌ایم. ما به پیشبرد اولویت‌های مشخص شده توسط اقوام اولیه ادامه خواهیم داد. 

حمایت از اولویت‌های اقوام متی

ما در چهار سال گذشته در مورد مواردی که برای ملت متی اهمیت دارد پیشرفت چشمگیری داشته‌ایم. ما به پیشبرد اولویت‌های مشخص شده توسط آنان ادامه خواهیم داد.

تضمین جایگاه کانادا در جهان

قوی، ایمن و در تعامل نگه داشتن کانادا

در دنیای غیرقابل پیش‌بینی و در حال تغییر، کانادا باید قوی بماند، ایمن باشد و به کارهایی بپردازد که بیشترین اهمیت را دارد. از کمکی که به دیگران می‌دهیم تا شیوه‌ای که از منافع خود دفاع می‌کنیم، نوع دنیای فرزندان و نوه‌های ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

حمایت از تنوع و رشد جوامع ما

داستان كانادا داستان مهاجران است. افرادی است که به اینجا آمده‌اند و به دنبال زندگی بهتر برای خود و خانواده‌هایشان هستند و مردمی هستند که از آن‌ها استقبال کرد‌ه‌ا‌ند و با هم به رشد اقتصادی خود و ایجاد جوامع مستحکم و ایجاد شغل‌های خوب کمک کرده‌اند و کانادا را به بهترین جای دنیا تبدیل کرده‌اند که می‌شود آن را خانه نامید.

راهبری ارزش‌های ما

کانادا جایگاه کنونی‌اش در جهان را با دفاع از مردم‌سالاری، حقوق بشر و حاکمیت قانون به دست آورده است. ما به یافتن شیوه‌هایی برای همکاری با دیگران در عین پافشاری روی ارزش‌هایمان ادامه می‌دهیم. کانادایی‌ها برای همهٔ چالش‌هایی که با آن به‌عنوان یک کشور مواجه است، باز، پذیرا و سخاوتمند باقی می‌مانند. 

نوشته رئوس پلت‌فرم حزب لیبرال برای انتخابات فدرال ۲۰۱۹ کانادا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

بار دیگر تب انتخابات بالا گرفته است و این‌بار، تبی که سراسر کانادا دچار آن است؛ تب انتخابات فدرال. انتخاباتی که رقابت میان نامزدهای آن از حدود چهار هفته قبل به‌طور رسمی شروع شده و حالا دیگر تنها ۱۷ روز به تاریخ موعود آن باقی مانده است. و بار دیگر بحث‌های انتخاباتی در میان مردم، از جمله هم‌وطنانمان نیز داغ شده است. بحث میان راست‌‌روها، میانه‌روها و چپ‌‌روها. بحث میان محافظه‌کارها، لیبرال‌ها و دموکرات‌ها، و حتی سبزها. و البته که همچون هر انتخاباتی، در هر جای دنیا، بازارِ رو کردن نقطه‌ضعف‌ها، تخلفات و مچ‌گیری‌های طرفینِ این میدان نبرد نیز داغ است… و اما چه باید کرد تا در این هیاهو، و با توجه به سیستم انتخاباتی کانادا، یعنی سیستم نخست‌نفری، که تلاش‌ها برای تغییر آن همچنان ناکام مانده است، بهترین و معقول‌ترین انتخاب را کرد. به‌عقیدهٔ نگارنده به‌واقع، یکی از مشکلاتی که گریبانگیر رأی‌دهندگان تحت چنین سیستمی است، همانا افتادن در دام ناگزیرِ «رأی استراتژیک» است. اینکه مهم نیست به‌طور مثال اگر شما پلتفرم حزب سبز را نزدیک‌ترین پلتفرم به افکار و دیدگاه‌ها و خواسته‌های خود بدانید، چرا که رأی به کاندیدای این حزب، به‌جز در حوزه‌هایی مانند حوزهٔ خانم الیزابت می، رهبر حزب سبز، و معدود حوزه‌هایی امثال آن، به‌معنای سوزاندنِ رأیتان است و به‌شمار نیامدن‌اش… باید ببینید در حوزهٔ انتخاباتی‌تان رقابت تنگاتنگ میان کدام دو حزب است، و شما باید به کاندیدای کدام‌یک رأی بدهید تا بدترینِ آن دو – به‌زعم شما – انتخاب نشوند! و البته این بحثی است که در میان هم‌وطنان نیز به کرّات مشاهده می‌شود. چه آن‌ها که منافع خود را در بر سر کار آمدنِ دولتی محافظه‌کار می‌دانند، چه آن‌ها که سیاست‌های میانه‌روی لیبرال‌ها را می‌پسندند و چه آن‌ها که نفع را در بر سرِ کار آمدن دولتی به سیاق دموکرات نوین می‌بینند. اما به‌راستی چه چیزی این «منافع» را تعریف و تبیین می‌کند؟ آیا چیزی به‌عنوان «منافع جمعی» برای ایرانیان ساکن کانادا وجود دارد که هر یک از ما در جامعهٔ ایرانی فارغ از دیدگاه‌های متفاوتی که داریم، روی آن با همدیگر توافق داشته باشیم؟ آیا می‌توانیم مخرج مشترکی از خواسته‌هایمان بگیریم؟ قطعاً موضوع بازگشایی سفارتخانهٔ ایران در کانادا، که موضوعی بسیار مناقشه‌برانگیز است، چون همان‌قدر که عده‌ای آن را فرصت می‌بینند، عده‌ای دیگر آن را تهدید قلمداد می‌کنند، نمی‌تواند چنین مخرج مشترکی باشد، اما، درخواست برای مکانی در خاک کانادا که بتواند به ایرانیان خدمات کنسولی ارائه بدهد، چه؟ آیا می‌توان این خواسته را در جهت «منافع جمعی» جامعهٔ ایرانی دانست؟ آیا می‌توان صرف حضور در انتخابات و نشان دادن اینکه ما در کشور جدید نمی‌خواهیم به‌سرنوشتمان بی‌تفاوت باشیم، را نقطهٔ اشتراک دانست؟ 

شاید این پرسش‌ها در وهلهٔ اول ساده به‌نظر برسند، ولی پاسخ آن‌ها که واقعاً آسان نیست، می‌تواند نقشی تعیین‌کننده در زندگی فردفرد ما در کشور جدیدی که اکنون خانه‌مان شده است، ایفا کند. 

ما در رسانهٔ همیاری تمام تلاش خود را کرده‌ایم تا در حد توانمان و حتی با کنار گذاشتن برخی مطالب همیشگی‌مان، موضوعات مربوط به انتخابات فدرال ۲۰۱۹ را پوشش بدهیم. با توجه به محدودیت‌ نیروی انسانی و فضای نشریه، برای گفت‌وگو با کاندیداهای حوزه‌های مختلف، با اولویت پیش رفتیم؛ به ‌این ترتیب که به سراغ کاندیداهای حوزهٔ نورث ونکوور که بیشترین جمعیت ایرانی را در خود جای داده است، رفتیم. لذا، در شمارهٔ قبل گفت‌وگو با جاستین بل، کاندیدای حزب دموکرات نوین از این منطقه، از نظرتان گذشت. این شماره نیز گفت‌وگو با جاناتان ویلکینسون، کاندیدای حزب لیبرال، و البته نمایندهٔ فعلی این حزب از همین حوزه در پارلمان، از نظرتان می‌گذرد. درخواست گفت‌وگویی که به اندرو ساکستون، کاندیدای حزب محافظه‌کار، و جورج اُر، کاندیدای حزب سبز، ارسال کرده‌ایم، فعلاً پاسخی نداشته است. از طرف دیگر، سارا بدیعی، کاندیدای حزب لیبرال از حوزهٔ پورت مودی-کوکئیتلام، تنها کاندیدای فارسی‌زبان در میان حوزه‌های انتخاباتی ایرانی‌نشین است، و طبیعتاً به‌همین دلیل به سراغشان رفتیم، که در نهایت با درخواست مصاحبه از طرف دفتر کمپین ران مک‌کینان، کاندیدای حزب لیبرال از حوزهٔ کوکئیتلام-پورت کوکئیتلام و نمایندهٔ فعلی این حزب در پارلمان، قرار بر آن شد تا گفت‌وگویی مشترک با این دو کاندیدای حزب لیبرال داشته باشیم. این گفت‌وگو نیز در همین شماره از نظرتان می‌گذرد. به‌جز حوزهٔ نورث ونکوور که اشاره شد و استثنای سارا بدیعی به‌دلیل هم‌زبان بودن، به‌‌دلایل یادشده، ما خود تقاضای مصاحبه به کاندیداهای دیگری ندادیم، مگر آنکه درخواستی از طرف آن‌ها دریافت کنیم، مانند ران مک‌کینان که اشاره شد. در شمارهٔ آینده هم تلاش خواهیم کرد با درج نظراتی از کارشناسان و همچنین گفت‌گو با فعالان سیاسی  و نامزدهای انتخابات در حد توانمان به خوانندگان برای داشتن انتخابی بهتر کمک کنیم. در این میان و مانند همیشه سپاسگزار می‌شویم با نظرات خود ما را در این راه یاری کنید و اگر پرسشی دارید که می‌خواهید از نامزدهای انتخاباتی یا احزاب پرسیده شود، آن را برای ما بفرستید.       

نوشته یادداشت سردبیر: انتخابات فدرال کانادا و منافع جمعی ایرانیان اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

چهارشنبهٔ این هفته، ۴ سپتامبر ۲۰۱۹، دادگاه تجدیدنظر فدرال کانادا با شنیدنِ درخواست استیناف مخالفانی که موجب شکست مصوبهٔ دولت لیبرال برای ادامهٔ کار پروژهٔ خط لولهٔ مشتقات نفتی شدند، موافقت کرد. این، یکی دیگر از موانع قانونی برای پروژه‌ای است که تا همین حالا هم تأخیر زیادی داشته است؛ پروژه‌ای که اگر ساخته شود، روزانه نزدیک به یک میلیون بشکه نفت از آلبرتا به سواحل بی‌سی انتقال خواهد داد.

دادگاه موافقت کرده است که چند درخواست تجدیدنظر در رابطه با تصمیم کابینهٔ دولت فدرال را به‌طور هم‌زمان در دست بگیرد. دادگاه گفته است به شواهدی گوش خواهد داد که ثابت کند دولت فدرال پیش از تصویب پروژه برای بار دوم در ماه ژوئن، به‌اندازهٔ کافی با اقوام اولیه‌ای که با ساخت این پروژه زندگی‌شان تحت تأثیر قرار خواهد گرفت، مشورت نکرده است. 

مِشِل رِمپل، نمایندهٔ حزب محافظه‌کار از آلبرتا، در این رابطه گفته است: «امروز دریافتیم که جاستین ترودو از دفاع در پروژهٔ خط لوله در دادگاه سرباز زد – او حتی دفاعیه‌ای علیه طرح‌هایی که قصد توقف پروژه را دارد، تقدیم دادگاه نکرد. ترودو هرگز قصد نداشته است که این خط لوله ساخته شود، اما میلیاردها دلار مالیات را صرف آن کرد تا این مشکل را به پس از انتخابات به عقب بیاندازد. هیچ‌کس، در دو طرف مناقشهٔ خط لوله، نباید به ترودو اعتماد کند.»

در پی اعلام خبر دادگاه، آمارجیت سُهی، وزیر منابع طبیعی کانادا، گفته است: «ما از کارنامهٔ خود دفاع خواهیم کرد. ما کارنامه‌ای بسیار قوی داریم که نشان می‌دهد به تمام مشکلات و نگرانی‌های مشروعی که جوامع بومی اظهار داشته‌اند، پاسخ داده‌ایم. ما همه‌چیز را به‌درستی انجام داده‌ایم و من اطمینان دارم که ما کار را ادامه خواهیم داد و این پروژه در اواسط سال ۲۰۲۲ تکمیل خواهد شد.»

ترودو گفته است که این پروژه نهایتاً ساخته خواهد شد، و با ساخته شدن آن، نفت کانادا برای انتقال به بازار آسیا به آب‌های آزاد خواهد رسید، یعنی اطمینان خاطر از آنکه کانادا مجبور نیست منابع طبیعی‌اش را تنها به یک مشتری – آمریکا – بفروشد. دولت متعهد شده است که تمام درآمدش از این خط لوله را مستقیماً در پروژه‌های انرژی پاک سرمایه‌گذاری کند.

این در حالی است که حدود دو هفته قبل کتاب جدید اِرِن ویری، نویسندهٔ ارشد سی‌بی‌سی، با عنوان «وعده و مخاطره: جاستین ترودو در قدرت» منتشر شد؛ کتابی که به عملکرد دولت ترودو و موفقیت یا شکستش در وعده‌های انتخاباتی‌اش می‌پردازد، که در آن ویری از قول ترودو آورده است: «اگر ما نشان ندهیم که می‌توانیم عملی واقعی و ملموس در رابطه با محیط زیست انجام دهیم و همچنان حمایت کانادایی‌ها را داشته باشیم، هیچ دولت کانادایی‌ای دیگر به خود زحمت دفاع از محیط زیست را نخواهد داد.» و الیزابت می، رهبر حزب سبز کانادا، در واکنش به این سخنان، ضمن گمراه‌کننده خواندنِ آن، گفته است که خط مشی لیبرال‌ها عمل به اقدامات اقلیمی نیست. وی با اشاره به خرید پروژهٔ خط لولهٔ نفت توسط این دولت و ابقاء اهداف گازهای گلخانه‌ایِ دوران استفان هارپر، این خط مشی را چند قدم در جهت راست و رو به تحلیل دانست.

از سوی دیگر، سه‌شنبهٔ همین هفته، تعداد زیادی از نامزدهای بالقوهٔ حزب ان‌دی‌پی در استان نیوبرانزویک در اقدامی بی‌سابقه، حزب خود را ترک کردند و به حزب سبز ملحق شدند. بنا به گفتهٔ جاناتان ریچاردسون، از اعضای ارشد حزب ان‌دی‌پی در این استان، این حزب هیچ راهی برای پیروزی در هیچ‌یک از ۱۰ حوزهٔ انتخاباتی استان نیوبرانزویک ندارد، به‌طوری‌که نتوانسته است ۵۰ روز مانده به انتخابات، حتی یک نفر را کاندیدای خود اعلام کند. وی دلیل اصلی این مشکل را نژادپرستی دانسته است. او گفته است که در دیدار با اعضای حزب و جلب نظر آن‌ها برای نامزدی، اغلب آن‌ها برای این کار تردید داشته‌اند، چرا که معتقدند رأی‌دهندگان به حزبی که رهبرش دستار به سر می‌بندد رأی نخواهند داد. البته دلیل دیگرِ عدم اقبال جاگمیت سینگ آن است که وی در دورانِ مبارزات انتخاباتی برای رهبری حزب، به نیوبرانزویک سفر نکرده است. نهایتاً ریچاردسون اعلام کرده است که علاوه بر سیاستمدارانِ استانی، وی و ۱۴ تن از نمایندگان حزب ان‌دی‌پی در مجلس فدرال، به احزاب سبز استانی و فدرال محلق شده‌اند.

این خبر موجب انتقاد شدید جاگمیت سینگ از رهبر حزب سبز شده و گفته است همهٔ رهبران احزاب اصلی کانادا باید به چندگونگی در جامعهٔ کانادا مباهات کنند و الیزابت باید دربارهٔ پذیرش نامزدهای دموکرات نوین پاسخ دهد. در عین حال الیزابت می هم در بیانیه‌ای اعلام کرده است که یکی از ارزش‌های بنیادین همهٔ احزاب سبز در سرتاسر دنیا احترام به چندگونگی و حقوق بشر است و در حزبش تحت هیچ شرایطی جایی برای هیچ‌گونه تبعیض جنسیتی، اسلام‌هراسی، زن‌ستیزی، دگرباش‌هراسی، هرنوع سخنان تنفرآمیز و نژادپرستی وجود ندارد، و قدرت کانادا در چندگونگی آن نهفته است. این موضوع خود به تنهایی بحث مفصلی می‌طلبد که امید است در هفته‌های آتی بیشتر به آن بپردازیم.

نوشته یادداشت سردبیر: انتخابات فدرال کانادا در سایهٔ تبعیض دینی و تغییرات اقلیمی اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

«عنصر فریب» است که موجب می‌شود عملکرد مورد بحث در گزارش کمیسر اخلاقی از قانون‌شکنیِ صرف به یک عمل بالقوه مجرمانه تبدیل شود.

– اندرو کوین، روزنامه‌نگار و ستون‌نویس نشنال پست

گزارش کمیسر اخلاقی و امور تضاد منافع پارلمان کانادا بالاخره بیرون آمد و نتیجه‌گیری آن بود که آقای ترودو، نخست‌وزیر، در ماجرای اس‌ان‌سی-لاوالین، بند ۹ قانون تضاد منافع کانادا را نقض کرده است.

داستان چیست؟

شرکت مهندسی اس‌ان‌سی-لاوالین یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های ساختمانی در جهان است و پروژه‌های زیربنایی متعددی در کانادا و خارج از کانادا را در دست احداث دارد. این شرکت متهم است که بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱ حدود ۴۸ میلیون دلار به مقامات حکومت معمر قذافی در لیبی و حدود ۱۳۰ میلیون دلار به سازمان‌های لیبیایی رشوه داده است. چنین اتهامی در صورت اثبات می‌تواند منجر به محرومیت ده سالهٔ این شرکت از قرارداد‌های دولتی شود.

در سال ۲۰۱۸ پس از لابی گستردهٔ شرکت اس‌ان‌سی-لاوالین، دولت فدرال لایحهٔ «قرارداد پیگرد جایگزین» را به مجلس می‌برد. این لایحه امکان آن را فراهم می‌آورد که شرکت‌ها بتوانند با اقرار به جرم و پرداخت جریمه، از مجازات (محرومیت ده ساله از قرارداد‌های دولتی) رهایی یابند.

اما قرارداد پیگرد جایگزین تنها با موافقت دادستانی است که می‌تواند اجرایی شود و در صورت عدم موافقت دادستان، رسیدگی به جرم به دادگاه واگذار می‌شود و در این پرونده، رئیس سرویس دادستانی با این مسئله مخالفت کرده است.

در اینجا ادعا شده است که نخست‌وزیر ترودو، وزیر دارایی، بیل مورنو، و کارمندان ارشد دفتر آن‌ها به دفعات با وزیر دادگستری (که هم‌زمان سمت دادستان کل کانادا را نیز بر عهده داشته است) صحبت کرده‌اند و سعی در تشویق او به دخالت در این مسئله و وتوی تصمیم رئیس دادستانی کنند. وزیر دادگستری با این مسئله مخالفت کرده و بر استقلال دستگاه قضایی تأکید می‌کند. اما این فشارها حتی پس از اعتراض وزیر دادگستری ادامه یافته‌اند. و نهایتاً آقای ترودو به‌همین دلیل خانم ویلسون-ریبولد را از وزارت دادگستری به وزارت امور کهنه‌سربازان تنزل درجه می‌دهد. و پیش از این، دبیر کابینه که عالی‌ترین کارمند دولت است به وزیر هشدار می‌دهد که اگر ایشان این خواسته را عملی نکند، آقای ترودو شخصی را پیدا خواهد کرد که این کار را انجام دهد. نهایتاً خانم ویلسون-ریبولد از کابینه استعفا می‌دهد. خانم ویلسون-ریبولد در شهادتش در کمیتهٔ قضایی مجلس تائید کرد که از طرف آقای ترودو، منشی شخصی او و دبیر کابینه تحت فشار قرار داشته تا در تصمیم ریاست دادستانی دخالت کند. در نهایت آقای ترودو ایشان را به‌همراه یکی دیگر از وزرای مستعفی از فراکسیون حزب لیبرال در مجلس اخراج می‌کند.

بند ۹ قانون تضاد منافع چه می‌گوید؟

هیچ مسئولی حق ندارد با استفاده از مقام خود بر تصمیم شخص دیگری برای پیشبرد منافع شخصی خود، بستگان، دوستان یا به‌طور غیرمشروع برای پیشبرد منافع فردیِ شخصی دیگر تأثیر بگذارد.

و اما به ما چه مربوط است؟

نظام قضایی مستقل و سالم سنگ بنای یک دموکراسی و حکوومت کارا است. به همین علت اتهام دخالت سیاسی در یک پروندهٔ قضایی را باید بسیار جدی دانست. و این که نخست وزیر، وزرا و کارمندان ارشد آنها نباید بتوانند یا به خود اجازه دهند در فرآیند قضایی دخالت کنند. ارزش عدالت بسیار بالاتر از منافع حزبی کوتاه‌مدت است.

آیا محکومیت اس‌ان‌سی-لاوالین موجب از دست رفتن ۹٬۰۰۰ شغل خواهد شد؟

دولت ترودو به کرّات چنین ادعایی را تکرار و از عزم نخست‌وزیر برای حفظ این مشاغل صحبت کرده است. حال آنکه این ادعا از دو جهت محل تردید است.

نخست اینکه تقاضای کانادا به خدمات فنی و مهندسی با خروج شرکت مذکور از بازار از میان نمی‌رود و شرکت‌های دیگر می‌توانند به‌سرعت جای آن را پر کنند. در نتیجه، کارمندان و متخصصان شاغل در اس‌ان‌سی-لاوالین به‌راحتی می‌توانند مهارت‌های خود را به شرکت دیگری منتقل کنند و به کار خود ادامه دهند. 

در ثانی، به‌گفتهٔ مدیرعامل اس‌ان‌سی-لاوالین در تاریخ ۲۰ مارس ۲۰۱۹، این شرکت هیچ‌گاه در مذاکرات و لابیگری خود با دولت چنین ادعایی را مطرح نکرده است. نیل بروس، مدیرعامل اس‌ان‌سی-لاوالین، در مصاحبه‌ای با خبرگزاری کانادا گفت محکومیت این شرکت موجب خواهد شد که کارمندان آن در شرکت‌های رقیب خارجی اس‌ان‌سی-لاوالین مشغول به کار شوند. او همچنین گفت: «مسلماً کارهای ما [در صورت محکومیت] کمتر خواهد شد. اما این‌ها افرادی با مهارت‌های بالا هستند و حتماً کار پیدا می‌کنند. اینکه گفته شود آن‌ها بیکار خواهند شد، درست نیست. چرا که این افراد قابلیت‌های بالا و تجربهٔ بسیار دارند.»

آیا ما نباید به‌خاطر جلوگیری از پیروزی محافظه‌کاران، از دامن زدن به این موضوع خودداری کنیم؟

سیاستمداران نباید احساس کنند که چک سفیدامضا از شهروندان دارند و به‌خاطر «بهتر بودن» از رقیب، می‌توانند هر کاری دوست دارند بکنند. پاسخگویی یکی از اساسی‌ترین ارکان دموکراسی است و نباید فقط محدود به حزبی باشد که «بدتر» است. 

نتیجهٔ چنین تفکری دامن زدن به روند تحمیق افکار عمومی است که حربهٔ سیاست‌ورزان برای پیروزی است. به آن‌ها حرجی نیست. چرا که هدفشان پیروزی به هر قیمتی است. ولی ما شهروندان نمی‌توانیم و نباید به آن‌ها اجازهٔ سوءاستفاده بدهیم.

آیا وقتی ترامپ هر روز دارد نُرم‌‌ها و نظام‌ها را به چالش می‌کشد، چنین قضیه‌ای جدی است؟

بسیار زیاد. چرا که اتفاقی که در همسایهٔ جنوبی ما افتاده یک‌شبه به وضع کنونی نرسیده، و نتیجهٔ سال‌ها و دهه‌ها بی‌توجهی بوده است. اگر ما نیز بخواهیم استانداردهای اخلاقی خود را پایین بیاوریم، نتیجه‌ای بهتر از آنچه در ایالات متحده می‌گذرد نخواهیم گرفت.

آیا مایی که از ایران آمده‌ایم و «همه‌جورش را دیده‌ایم» هم باید چنین اتفاقی را جدی بگیریم؟

بله، سیاست‌ورزان در هیچ‌جای دنیا از کرهٔ ماه نیامده‌اند. بلکه انسان‌هایی هستند که اگر مجال سوءاستفاده از قدرت را پیدا کنند، این کار را می‌کنند. ضمناً گمان می‌کنم یکی از دلایلی که ما در آن سرزمین نیستیم، نارضایتی از همین مسائل بود. پس نگاه کردن به مسائل روزِ خانهٔ جدید با متر و معیارهای وطن عزیز، به نظر اینجانب نقض غرض خواهد بود. حتی اگر سیاستمداران بخواهند ما را به‌سمت مقایسهٔ «اینجا و آنجا» هل دهند.

درخت دموکراسی نیاز به آبیاری و مراقبت دارد. و مایی که زخم‌خوردهٔ ناراستی‌های آن دیاریم، باید بیش از هر کسی وجود یک نظام قضایی کارآمد و مستقل را ارج بنهیم. تجربهٔ ما باید باعث تقویت این نظام شود، نه تنزل استانداردهای آن.

آقای ترودو در سال ۲۰۱۵ با شعار شفافیت و دگرگونی توانست محافظه‌کاران را کنار بزند. حال حداقل کاری که ما رأی‌دهندگان می‌توانیم بکنیم این است که از ایشان و نامزدهای انتخاباتی‌شان بخواهیم در مورد میزان پایبندی به وعده‌های انتخاباتی آن سال توضیح دهند.

وعده‌هایی از قبیل اصلاح نظام انتخاباتی، تغییر فرایند تأیید پروژهای انرژی، شفافیت در حکومت، برقراری مجدد رابطه با ایران، و… .

اگر قرار بود همان روند عدم شفافیت و تمسخر نظام قضایی که هارپر رسماً انجام می‌داد، تنها با چاشنی خنده پیگیری شود، چه دلیلی برای انتخاب یک حزب دیگر وجود داشت؟

امیدوارم در زمان انتخابات به هیچ حزبی اجازه ندهیم که به درک و شعور ما تازه‌واردان به این خانهٔ نو توهین کند و ما را کم‌هوش‌تر از سایر رأی‌دهندگان بداند.

راستی! روز ۲۱ اکتبر رأی یادتان نرود.

نوشته لبخند کافی نیست اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.