سرانجام و پس از کش‌وقوس‌های فراوان، نتایج نهایی انتخابات بریتیش کلمبیا اعلام شد. بنا به اعلام رسمی نهاد انتخابات بریتیش کلمبیا، با پایان‌یافتن شمارش قضایی آرا در روز ۸ نوامبر، قاضی کوین دی لو، نامزد بی‌سی ان‌دی‌پی را با ۲۲ رأی بیشتر برندهٔ حوزهٔ سوری -گیلد فورد اعلام کرد. همچنین در حوزهٔ کلونا سنتر، قاضی آلیسون جی بیمز، نامزد حزب محافظه‌کار بی‌سی را با ۴۰ رأی بیشتر برندهٔ انتخابات اعلام کرد. بنابراین در تعداد کرسی‌های دو حزب بعد از اعلام نتایج شمارش نهایی آرا تغییری ایجاد نشد و حزب بی‌سی ان‌دی‌پی با ۴۷ کرسی در مجلس قانونگذاری استان می‌تواند دولت اکثریت تشکیل بدهد.

هفتهٔ گذشته، تمام نمایندگان منتخب استان بی‌سی در مجلس سوگند یاد کردند. ۴۷ نمایندهٔ منتخب از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی، به‌لحاظ چهره‌های جدید و نیز تنوع جنسیتی شایان توجه‌اند؛ ۱۸ نماینده، یعنی نزدیک به یک‌سوم از کل نمایندگان این حزب به‌تازگی در این دوره انتخاب شده‌اند و نزدیک به دوسوم از آن‌ها یعنی ۳۱ نماینده زن هستند. 

پیش از مراسم سوگند نمایندگان، بوچ دیک، از بزرگان قوم بومی سانگیز (Songhees Nation)، دعا-آوازی خواند و با خانوادهٔ جان هورگان که روز قبل از این مراسم در سن ۶۵ سالگی پس از سومین مبارزه‌اش با سرطان درگذشت، ابراز همدردی کرد. دیوید ایبی گفت: «دوست داشتم او امروز در مراسم سوگند در کنار ما بود، که اگر چنین بود، امروز برای همهٔ این نمایندگان کف می‌زد و تشویقشان می‌کرد.»

در این مراسم، راوی پارمر، نمایندهٔ حوزهٔ لنگفورد-خوآن دِ فوکا (Langford-Juan de Fuca)، که حوزهٔ سابق جان هورگان است، به‌افتخار او پیراهن ورزشی تیم لاکراس شمراکسِ ویکتوریا (Victoria Shamrocks) را به تن داشت.

و اما دوشنبهٔ این هفته، ۱۸ نوامبر ۲۰۲۴، ۲۷ تن از وزرای کابینهٔ چهل و سومین دولت بریتیش کلمبیا سوگند یاد کردند. از میان این ۲۷ وزیر، ۱۵ تن از آن‌ها در کابینهٔ قبلی نیز پست وزارت داشتند. در این روز، دیوید ایبی بار دیگر از سوی نایب‌السلطنهٔ استان بی‌سی، جنت آستین، به‌عنوان نخست‌وزیر بریتیش کلمبیا منصوب شد. 

ایبی طی سخنانی در این مراسم گفت: «این شغلِ خدمت در دولت و خدمت در شورای اجرایی، مسئولیتی فوق‌العاده و جدی است. بریتیش کلمبیایی‌ها از ما می‌خواهند که این کار را در حد کمال انجام دهیم. خبر خوب اینکه ما مجبور نیستیم این کار را به‌تنهایی انجام دهیم. ما از حمایت خانواده و دوستان برخورداریم.»

در این دورهٔ جدید، چندین نمایندهٔ مجلس که پست‌های وزارتی بلندپایه‌ای را رهبری می‌کردند، به کرسی‌های خود بازگشته‌اند، در حالی‌که برخی دیگر به پست‌های جدیدی در کابینه منصوب شده‌اند.

کابینهٔ جدید شامل ۲۳ وزیر و چهار دستیار وزیر (minister of state) است، یعنی به‌اندازهٔ همان کابینهٔ پیشین، اما این‌بار زنان که ۱۷ تن از آن‌ها به پست‌های وزارتی منصوب شده‌اند، اکثریت این کابینه را تشکیل می‌دهند. در این میان، نیکی شارما، دادستان کل استان، همچنان در این سِمَت ادامه خواهد داد. ضمن اینکه او به سِمَت معاون نخست‌وزیر استان نیز ارتقا یافته است.

شایان ذکر است که تعداد کل زنان نماینده در مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیا نیز که ۵۲٫۷٪ کرسی‌ها را در اختیار دارند، برای اولین بار در اکثریت است. از ۴۹ زن نماینده در مجلس کنونی، ۳۱ نماینده از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و ۱۸ نماینده از حزب محافظه‌کار بی‌سی هستند. به‌گفتهٔ سازمان غیرانتفاعی صدای برابر (Equal Voice)، اولین بار است که این میزان از حضور زنان در مجلس در تاریخ کانادا در سطح استانی یا فدرال، اتفاق می‌افتد.

و اما در میان وزرای تازه‌کار، نام تامارا دیویدسون، نمایندهٔ حوزهٔ نورث کوست-هایدا گوآی (North Coast-Haida Gwaii)، که ۲۸ سال سابقهٔ کار به‌عنوان کارمند دولتی دارد،‌ به چشم می‌خوررد. وی مسئولیت وزارتخانهٔ محیط زیست را بر عهده خواهد داشت. 

همچنین راندین نیل، نمایندهٔ حوزهٔ پاول ریور-سان‌شاین کوست، عهده‌دار وزارتخانهٔ آب، زمین و منابع خواهد بود. 

گری بِگ، نمایندهٔ قدیمی حوزهٔ سوری-گیلدفورد، که در انتخابات اکتبر تنها با ۲۲ رأی اختلاف برنده شد، به‌عنوان سلیسیتر کل (solicitor general) و وزیر امنیت عمومی بریتیش کلمبیا معرفی شد. بِگ قبل از اینکه در سال ۲۰۱۷ به‌عنوان نماینده انتخاب شود، به‌مدت ۳۸ سال به‌عنوان افسر آرسی‌ام‌پی خدمت کرده بود.

همچنین کریستین بویل، یکی از اعضای سابق شورای شهر ونکوور که در ماه اکتبر به‌عنوان نمایندهٔ حوزهٔ ونکوور-لیتل مانتین انتخاب شد، به‌عنوان وزیر روابط و مصالحه‌جویی با بومیان انتخاب شده است.

جودی ویکنز، نمایندهٔ حوزهٔ کوکئیتلام-برک مانتین که تعداد قابل‌توجهی از ایرانیان را در خود جای داده است، به‌عنوان دستیار وزیر برای مراقبت از کودکان، و کودکان و نوجوانان با نیازهای حمایتی منصوب شد.

دیانا گیبسون، که پس از انتخاب در حوزهٔ اوک بِی-گوردون هد به‌تازگی وارد سیاست استانی شده است، وزیر مشاغل، توسعهٔ اقتصادی و نوآوری خواهد بود.

و در نهایت تری یونگ، که قبل از انتخاب‌شدن به‌عنوان نمایندهٔ حوزهٔ ونکوور-یل‌تاون، مدت ۳۰ سال به‌عنوان افسر پلیس در ادارهٔ پلیس ونکوور خدمت کرده بود، به‌عنوان دستیار وزیر برای امنیت جامعه و خدمات یکپارچه منصوب شد.

و اما جان راستد، رهبر محافظه‌کاران بی‌سی، تصمیم نخست‌وزیر ایبی برای «انتصاب‌های بیهودهٔ نمایندگان» به عناوین و مسئولیت‌های اضافه‌تر را، در زمانی‌که بریتیش کلمبیایی‌ها با فشارهای هزینه‌های زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، غیرقابل‌قبول دانست. راستد می‌گوید که این تصمیم بیش از دو میلیون دلار اتلاف در پی خواهد داشت. این عدد حاصل افزایش حقوقی‌ست که به وزیران و دستیاران وزیر برای مسئولیتشان علاوه بر حقوق پایهٔ نمایندگی مجلس پرداخت می‌شود.

نوشته اعلام نتایج نهایی انتخابات استانی بریتیش کلمبیا و معرفی وزرای دولت استان اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

سرانجام پس از گذشت نزدیک به سه هفته از برگزاری انتخابات استانی بریتیش کلمبیا بازشماری قضایی، نتیجهٔ نهایی انتخابات این استان را مشخص کرد.

رقابت سنگین و نفس‌گیر دو حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و حزب محافظه‌کار بی‌سی در چندین حوزه بسیار نزدیک بود.

از بین این حوزه‌ها نتیجهٔ نهایی دو حوزهٔ سوری-گیلدفورد و کلونا سنتر که اختلاف آرای دو نفر اول در آن‌ها کمتر از ۱۰۰ رأی بوده، طبق قانون انتخابات بی‌سی پس از بازشماری قضایی زیر نظر دادگاه عالی بریتیش کلمبیا مشخص شد.

بر اساس نتایج شمارش نهایی از سوی نهاد انتخابات بی‌سی (Elections BC)، در حوزهٔ سوری-گیلدفورد گری بگ از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی برخلاف نتایج شمارش مقدماتی آرا که در آن نامزد حزب محافظه‌کار بی‌سی بیشترین آرا را به خود اختصاص داده بود، با ۲۷ رأیِ بیشتر از رقیبش پیشی گرفته و همچنین در حوزهٔ کلونا سنتر کریستینا لون از حزب محافظه‌کار بی‌سی با ۳۸ رأی از رقیبش از حزب بی‌سی ان‌دی پی پیش بود.

با پایان یافتن شمارش قضایی در روز ۸ نوامبر، نهاد انتخابات بی‌سی اعلام کرد قاضی کوین دی لو، نامزد بی‌سی ان‌دی‌پی را با ۲۲ رأی بیشتر برندهٔ حوزهٔ سوری -گیلد فورد اعلام کرد.

همچنین در حوزهٔ کلونا سنتر، قاضی آلیسون جی بیمز، نامزد حزب محافظه‌کار بی‌سی را با ۴۰ رأی بیشتر برندهٔ انتخابات اعلام کرد.

بدین ترتیب تغییری در تعداد کرسی‌های هر حزب بعد از اعلام نتایج شمارش نهایی آرا ایجاد نشد و حزب بی‌سی ان‌دی‌پی با ۴۷ کرسی در مجلس قانونگذاری استان می‌تواند دولت اکثریت تشکیل بدهد.

چالش گزینش رئیس مجلس

توجه به اینکه ابی‌سی ان‌دی‌پی حداقل کرسی مورد نیاز (۴۷ کرسی) را برای تشکیل دولت اکثریت در دست دارد، با دشواری‌هایی برای ادامهٔ کار مواجه خواهد بود. مهم‌ترین چالش این حزب انتخاب سخنگوی مجلس یا همان رئیس مجلس استان است. 

معمولاً این سِمت در اختیار حزبی‌ست که در انتخابات پیروز شده است، ولی از آنجایی‌که از دارندهٔ این سمت انتظار می‌رود بی‌طرف باشد و مباحثهٔ منصفانه در مجلس بین نمایندگان را تسهیل کند و فقط در زمانی که آرای دو طرف برابر باشد بتواند رأی بدهد، انتخاب سخنگوی مجلس از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی این حزب را عملاً از اکثریت خارج خواهد کرد. به‌همین دلیل دیوید ایبی، به‌فاصلهٔ کوتاهی از اعلام نتایج انتخابات اعلام کرد که برای این سمت با احزاب دیگر همکاری خواهد کرد و گزارش‌هایی هم از پیشنهاد او به نمایندگان حزب محافظه‌کار بی‌سی منتشر شد. 

در مقابل جان راستد، رهبر حزب محافظه‌کار بی‌سی، این ایده را رد کرد و گفت: «در این مقطع، من به هیچ یک از اعضای حزبمان پیشنهاد نمی‌کنم که رئیس مجلس شود تا از دستور کار [ایبی] حمایت کند.»

حزب سبز بی‌سی هم که تنها دو نماینده در مجلس دارد، قاعدتاً تمایلی به این سِمت نخواهد داشت.

در دور پیشین مجلس و از سال ۲۰۲۰ راج چوهان، نمایندهٔ منطقهٔ برنابی- ادموندز، این سمت را بر عهده داشت. او در انتخابات امسال هم با اختلاف قابل‌توجهی در حوزهٔ برنابی – نیو وست‌مینستر که همان حوزهٔ برنابی- ادموندز است که در سال ۲۰۲۴ مرزهایش تغییراتی کرده، پیروز شد. اما تفاوت این دوره با دورهٔ قبل مجلس این است که در آن دوره بی‌سی ان‌دی‌پی توانسته بود ۵۷ کرسی به‌دست آورد و کم‌شدن یک کرسی برای رئیس مجلس هیچ مشکلی برای این حزب در به‌تصویب‌رساندن لایحه‌هایش ایجاد نمی‌کرد اما در این دوره اگر یکی از اعضای این حزب در سمت رئیس مجلس قرار بگیرد، بدین معناست که در لایحه‌هایی که هر دو حزب محافظه‌کار و سبز با آن‌ها مخالف باشند، دولت نخواهد توانست آن‌ها را به تصویب برساند. مخصوصاً اگر نماینده یا نماینده‌هایی از این حزب به‌دلایل مختلف ازجمله بیماری نتوانند در جلسهٔ خاصی از مجلس شرکت کنند، آن‌وقت تصویب لوایح دولت ممکن است دچار اشکال شود.

البته حزب بی‌سی ان‌دی‌پی در انتخابات سال ۲۰۱۷ شرایط دشوارتری از شرایط فعلی‌اش داشت. در آن زمان این حزب باید ۴۴ کرسی برای اکثریت‌یافتن کسب می‌کرد ولی تنها موفق به کسب ۴۱ کرسی شده بود. با وجودی که حزب بی‌سی لیبرال پیشین (بی‌سی یونایتد کنونی) موفق به کسب ۴۳ کرسی شده بود، این حزب نتوانست از مجلس قانونگذاری استان رأی اعتماد بگیرد و بی‌سی ان‌دی‌پی به کمک حزب سبز بی‌سی که آن زمان در مجلس ۳ کرسی داشت، توانست دولت اقلیت تشکیل دهد. 

در آن زمان هم پیداکردن فردی برای ریاست مجلس دردسر بزرگی برای جان هورگان، نخست‌وزیر وقت بی‌سی، بود. کرسی ریاست مجلس استان نهایتاً در ۸ سپتامبر ۲۰۱۷ یعنی سه هفته پس از آغاز به کار جان هورگان به‌عنوان نخست‌وزیر استان بی‌سی، با پذیرش این مسئولیت از سوی دریل پلکاس (Darryl Plecas)، نمایندهٔ وقت منطقهٔ ابتسفورد ساوث از حزب بی‌سی لیبرال پیشین، پر شد ولی همین امر منجر به اخراج او از حزب بی‌سی لیبرال شد و او تا زمان انحلال زودهنگام مجلس از سوی جان هورگان در سال ۲۰۲۰، به‌عنوان نمایندهٔ مستقل در مجلس حضور یافت و تا پایان آن دوره هم رئیس مجلس ماند. او در انتخابات سال ۲۰۲۰ دیگر در انتخابات شرکت نکرد.

چالش همکاری دوباره با حزب سبز بی‌سی

هرچند روی کاغذ وضعیت کنونی حزب بی‌سی ان‌دی‌پی از وضعیت سال ۲۰۱۷ این حزب بسیار بهتر به‌نظر می‌رسد، ولی مسیر آن‌چنان هم برای این حزب هموار نخواهد بود. مهم‌ترین دلیل این امر کاهش رغبت حزب سبز بی‌سی به همکاری با بی‌‌سی ان‌دی‌پی است.

اگرچه به‌صورت تئوریک به نظر می‌رسد نمایندگان حزب سبز به‌دلیل نزدیک‌تربودن دیدگاه‌هایشان با حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و اختلافات اساسی‌ای که با حزب محافظه‌کار بی‌سی دارند، از دولت دیوید ایبی حمایت کنند، ولی این حمایت چندان هم تضمین‌شده نیست، چرا که این حزب چندان دلِ خوشی از حمایت قبلی‌اش از بی‌سی ان‌دی‌پی در تشکیل دولت اقلیت در سال ۲۰۱۷ ندارد. در آن زمان این دو حزب مشتاقانه می‌خواستند به سلطهٔ شانزده‌سالهٔ حزب بی‌سی لیبرال بر استان خاتمه دهند و در کنار یکدیگر توانستند دولت کریستی کلارک را که کرسی‌های بیشتری در مجلس به دست آورده بود ساقط کنند و دولت اقلیتِ بی‌سی ان‌دی‌پی با حمایت حزب سبز بی‌سی شکل گرفت ولی جان هورگان اجازه نداد مجلس دورهٔ خودش را طی کند و زمانی‌که احساس کرد حزبش آن‌قدر محبوبیت دارد که بتواند دولت اکثریت تشکیل بدهد، در دوران همه‌گیری کووید-۱۹، بدون مشورت با حزب سبز بی‌سی، مجلس را منحل و انتخابات زودهنگام برگزار کرد. این اقدام با انتقاد شدید حزب سبز بی‌سی که شریک دولت بود و البته حزب بی‌سی لیبرال که اپوزیسیون رسمی بود، مواجه شد و هر دو حزب هورگان را به سوءاستفاده از شرایط متهم کردند.

نگرانی‌ها از سلامت انتخابات

در کنار همهٔ این موارد به نگرانی‌ها از سلامت انتخابات هم باید اشاره کرد. به‌فاصلهٔ کوتاهی پس از انتخابات یعنی زمانی که مشخص شد در دورهٔ رأی‌گیری زودهنگام با اجازهٔ مقامات نهاد انتخابات بی‌سی در برخی حوزه‌ها به مسئولان رأی‌گیری اجازه داده شده صندوق‌ها و برگه‌های خالی رأی را در خانه‌هایشان نگه دارند و همچنین محسوب‌شدن حدود ۴۰۰۰ رأی تلفنی در نتایج، برخی طرفداران حزب محافظه‌کار بی‌سی ادعای تقلب در انتخابات را مطرح کردند. اما جان راستد، رهبر حزب محافظه‌کار بی‌سی، و دیگر مقامات این حزب از چنین ادعایی حمایت نکردند و در مقابل حمایت خودشان را از نهاد انتخابات بی‌سی اعلام کردند، ولی زمانی‌که نهاد انتخابات بی‌سی پس از شمارش نهایی آرا در بیانیه‌ای اعلام کرد که یک صندوق کامل حاوی ۸۶۱ برگهٔ رأی در حوزهٔ پرینس جورج-مکنزی در دور مقدماتی شمرده نشده بود، آن‌ها هم اعتراض کردند. هرچند در آن حوزه نامزد حزب محافظه‌کار بی‌سی با اختلاف بالایی برنده شده بود و حتی اگر همهٔ آرای این صندوق به حزب بی‌سی ان‌دی‌پی اختصاص می‌یافت تغییری در نتیجهٔ نهایی نمی‌گذاشت، ولی گم‌شدن یک صندوق در شمارش مقدماتی و پیداشدن آن در شمارش نهایی پرسش‌های فراوانی را به همراه داشته است. علاوه بر این برخی آرای شمرده‌نشده در دور مقدماتی در ۶۹ حوزه از ۹۲ حوزهٔ انتخاباتی ازجمله ۱۴ رأیی که در حوزهٔ حساس سوری-گیلدفورد در دور مقدماتی شمرده نشده بود، به نگرانی‌ها از سلامت انتخابات دامن زد.

به‌دنبال اطلاعیهٔ نهاد انتخابات بی‌سی دربارهٔ اشتباهات در شمارش مقدماتی آرا، جان راستد، رهبر حزب محافظه‌کار بی‌سی، اعلام کرد:

«نهاد انتخابات بریتیش کلمبیا آشکار کرده است که یک صندوق حاوی ۸۶۱ رأی به‌طور کامل شمارش نشده بود.، همچنین ۱۴ رأی گزارش‌نشده در حوزهٔ سوری-گیلدفورد وجود داشته که محل رقابتی حیاتی است و ان‌دی‌پی با اختلاف اندکی در آن به پیروزی رسیده است.

در عین اینکه در مورد نتیجهٔ نهایی انتخابات بحث نمی‌کنم و در انتظار بازشماری‌های قضایی باقی می‌مانم، واضح است که اشتباهاتی مانند این‌ها به‌شدت اعتماد عمومی را به روند انتخابات ما تضعیف می‌کند.

این شکستی بی‌سابقه برای همان نهادی است که مسئول تضمین عدالت و صحت انتخابات ماست.

در زمانی که اعتماد به یکپارچگی انتخابات شکننده‌تر از همیشه است، بریتیش کلمبیایی‌ها سزاوار اطمینان از این امرند که هر رأیی مهم است و این اشتباهات اصلاح می‌شوند.

به‌همین دلیل است که من خواستار بررسی مستقلم تا اطمینان حاصل شود که این نوع اشتباهات هرگز دوباره تکرار نمی‌شوند. دموکراسی مقدس‌تر از آن است که اجازه دهد اعتماد به پایین‌ترین حدی که امروز می‌بینیم کاهش یابد.»

در حالی که جان راستد خواستار تحقیق زیر نظر یک قاضی یا وکیل مستقل شده است، دیوید ایبی، رهبر حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و نخست‌وزیر استان، خواستار تحقیقات شده ولی پیشنهاد او تشکیل کمیته‌ای با حضور همهٔ احزاب برای بررسی روند انتخابات امسال است.

آنتون بوگمن، رئیس نهاد انتخابات بی‌سی، روز ۴ نوامبر، در یک کنفرانس مطبوعاتی ویدیویی به وجود اشتباهات در شمارش آرا اذعان کرد ولی گفت که این اشتباهات تأثیری در نتایج نهایی اعلام‌شده از سوی این نهاد نداشته است.

گفتنی است نهاد انتخابات بی‌سی نهادی است غیرحزبی که رئیسش از سوی نایب‌السلطنهٔ استان به پیشنهاد نمایندگان مجلس قانونگذاری استان منصوب می‌شود. کمیته‌ای متشکل از همهٔ احزاب مجلس وظیفه دارد به‌اتفاق آرا به مجلس قانونگذاری توصیه کند که چه کسی باید به این سمت مهم منصوب شود و پس از آن نمایندگان مجلس استان به‌اتفاق آرا فرد برگزیده‌شده را به نایب‌السلطنهٔ استان معرفی می‌کنند. انتصاب رئیس نهاد انتخابات برای یک دورهٔ ثابت است: دو انتخابات بعلاوهٔ یک سال.

رئیس نهاد انتخابات به‌عنوان یک مقام قانونی قوهٔ قانونگذاری استان، مستقیماً از طریق رئیس مجلس به مجلس قانونگذاری گزارش می‌دهد. رئیس نهاد انتخابات نمی‌تواند عضو هیچ حزب سیاسی‌ای باشد، به یک حزب یا نامزد کمک کند یا در هیچ یک از انتخابات استانی رأی بدهد.

آنتون بوگمن، رئیس کنونی این نهاد، از ۱ ژوئن ۲۰۱۸ در این سمت بوده است و این دومین انتخاباتی است که زیر نظر او برگزار می‌شود و طبق قوانین یک سال دیگر از دورهٔ خدمتش باقی مانده است و پس از آن فرد دیگری جایگزین او خواهد شد.

با پایان‌یافتن شمارش قضایی آرا باید دید دیوید ایبی چطور از پس چالش‌های پیش رو بر خواهد آمد.

*با توجه به پایان‌یافتن شمارش قضایی آرا در روز ۸ نوامبر ۲۰۲۴، هم‌زمان با تاریخ انتشار شمارهٔ ۲۲۴ رسانهٔ همیاری که این مطلب در آن منتشر شده بود، مطلب برای درج در وب‌سایت رسانهٔ همیاری به‌روز شده است.

نوشته انتخابات بریتیش کلمبیا و مسیرِ نه‌چندان هموارِ دیوید ایبی در تشکیل دولت اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

هومن کبیری پرویزی – ونکوور

بریتیش کلمبیایی‌ها روز شنبه ۱۹ اکتبر ۲۰۲۴ پای صندوق‌های رأی رفتند تا نمایندگانشان را در چهل و سومین دورهٔ انتخابات استانی برگزینند. 

این انتخابات از آن جهت اهمیت ویژه‌ای داشت که پس از چند دهه احزاب حاضر در آن با تفاوتی چشمگیر پا به عرصهٔ رقابت گذاشته بودند.

کناره‌گیری حزب بی‌سی یونایتد (بی‌سی لیبرال پیشین) که پیش از دولت ان‌دی‌پی از سال ۲۰۰۱ تا سال ۲۰۱۷ قدرت را در دست داشت، به‌نفع حزب محافظه‌کار بی‌سی، موجب شد بخش عمده‌ای از طرفداران این حزب از حزب محافظه‌کار حمایت کنند و عملاً رقابت اصلی بین حزب حاکم بی‌سی ان‌دی‌پی و حزب محافظه‌کار بی‌سی انجام شود. 

شایان ذکر است که حزب محافظه‌کار بی‌سی علی‌رغم داشتن برخی ارزش‌ها، باورها و دیدگاه‌های مشترک با حزب محافظه‌کار فدرال، وابستگی یا ارتباط سازمانی‌ای با آن ندارد. این حزب از سال ۱۹۴۹ تاکنون نقشی در دولت استان بی‌سی نداشته و از سال ۱۹۷۹ تا پیش از پیوستن جان راستد به این حزب در ۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۳، در مجلس قانونگذاری استان نماینده‌ای نداشت. 

کناررفتن حزب بی‌سی یونایتد و ظهور دوبارهٔ حزب محافظه‌کار بی‌سی پس از چندین دهه در سپهر سیاسی استان بریتیش کلمبیا تغییری بنیادین داده است.

انتخاباتی رکوردشکن

انتخابات امسال بریتیش کلمبیا چندین رکورد را جابه‌جا کرد. در این انتخابات در پایان شمارش مقدماتی، مشارکت رأی‌دهندگان ۵۷٫۴۱ درصد برآورد شد. این میزان در آخرین دورهٔ انتخابات در سال ۲۰۲۰، ۵۳٫۸۶ درصد بود. در پایان شمارش مقدماتی، ۲٬۰۳۷٬۸۹۷ رأی به صندوق‌ها ریخته شد که بیشترین تعداد رأی در یک دورهٔ انتخابات استانی در بریتیش کلمبیاست. رکورد قبلی ۱٬۹۸۶٬۳۷۴ رأی در انتخابات استانی سال ۲۰۱۷ بود.

این انتخابات از جنبهٔ دیگری هم رکوردشکن شد؛ تعداد نامزدهای غیرحزبی در انتخابات. ۴۰ نامزد مستقل و ۱۴ نامزد غیروابسته، در انتخابات امسال شرکت کرده بودند که این تعداد هم در همهٔ دوره‌های انتخاباتی استان بی‌سابقه بوده است.

لازم به توضیح است که بر اساس تعریف نهاد انتخابات بریتیش کلمبیا (Elections BC)، نامزد مستقل کسی است که درخواست نامزدی‌اش را با بیانیهٔ امضاشده‌ای مبنی بر اینکه مستقل عمل می‌کند، ثبت کرده باشد. نامزد غیروابسته کسی است که بدون امضای چنین بیانیه‌ای یا تأیید حزبی معتبر، درخواست نامزدی‌اش را نزد این نهاد ثبت کرده باشد.

۱۸ نفر از نامزدهای غیرحزبی در این دوره، نامزدهای حزب بی‌سی یونایتد بودند که از میان آن‌ها ۶ تن نمایندگان پیشین مجلس قانون‌گذاری استان و ۱۲ تن نامزدهای جدیدی بودند که با این حزب در انتخابات شرکت کرده بودند ولی پس از کناره‌گیری حزبشان از انتخابات، حزب محافظه‌کار بی‌سی آن‌ها را به‌عنوان نامزد نپذیرفت.

علی‌رغم تعداد زیاد نامزدهای غیرحزبی در این انتخابات، هیچ‌یک از آن‌ها در شمارش مقدماتی آرا اقبالی نداشتند.

شمارش مقدماتی و شمارش نهایی

با پایان‌گرفتن انتخابات در ساعت ۸ شب روز شنبه ۱۹ اکتبر ۲۰۲۴، نهاد انتخابات بی‌سی بلافاصله شمارش آرا را آغاز کرد و تا عصر روز بعد، نتایج مقدماتی را اعلام کرد. با وجود اعلام نتایج مقدماتی، هیچ‌یک از نامزدها نمی‌توانند تا پیش از شمارش نهایی آرا که در روزهای ۲۶ تا ۲۸ اکتبر انجام خواهد گرفت، اعلام پیروزی قطعی کنند.

هرچند بیشتر برگه‌های رأی در شمارش مقدماتی شمرده شده‌اند، ولی هنوز حدود ۴۹٬۰۰۰ رأی شمرده‌نشده شامل آرای پستی‌ای که پس از بسته‌شدن مراکز رأی‌گیری زودهنگام به آن مراکز رسیده و آرای مراکزی که رأی‌گیری غیرالکترونیکی در آن‌ها انجام شده، وجود دارد که با توجه به نتایج بسیار نزدیک این انتخابات بر اساس شمارش مقدماتی می‌تواند روی نتایج نهایی تأثیر بگذارد.

بازشماری آرا

طبق قانون انتخابات بریتیش کلمبیا، آرای حوزه‌هایی که اختلاف رأی دو نفر اول در آن حوزه‌ها کمتر از ۱۰۰ رأی باشد، به‌طور خودکار بازشماری می‌شوند. در این انتخابات حوزه‌های خوآن دِ فوکا – مَلَهت و سوری سیتی سنتر با اختلاف به‌ترتیب ۲۰ و ۹۵ رأی در بازهٔ تعریف‌شدهٔ قانونی قرار می‌گیرند و همهٔ آرای این دو حوزه بار دیگر در روزهای ۲۶ تا ۲۸ اکتبر بازشماری می‌شوند. به‌جز این، نامزدها یا نمایندگان رسمی‌شان که تا تاریخ ۲۲ اکتبر درخواست بازشماری آرا در حوزه‌هایشان را به نهاد انتخابات بی‌سی ارائه باشند هم ممکن است در بازشماری نهایی قرار بگیرند. چنین درخواستی تنها به یکی از دلایلی که در زیربند ۲ از بند ۱۳۹ قانون انتخابات آمده، امکان‌پذیر است. نامزدها همچنین می‌توانند پس از اعلام نتایج شمارش نهایی آرا با شکایت به دادگاه عالی بریتیش کلمبیا درخواست بازشماری آرا در حوزه‌‌هایشان را بدهند و طبق قانون اگر اختلاف آرا در آن حوزه کمتر از یک‌پانصدم کل آرای ریخته‌شده به صندوق‌ها باشد، دادگاه می‌تواند حکم بازشماری آرا را بدهد.

نتایج شمارش مقدماتی و وضعیت انتخاب رهبران احزاب

با پایان‌یافتن شمارش مقدماتی آرا، حزب حاکم بی‌سی ان‌دی‌پی در ۴۶ حوزه، حزب محافظه‌کار بی‌سی در ۴۵ حوزه و حزب سبز بی‌سی در ۲ حوزه پیش‌اند. در این بین شمارش مقدماتی حاکی از برتری مطلق نامزدهای هر یک از دو حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و محافظه‌کار بی‌سی در ۴۰ حوزه و حزب سبز بی‌سی در ۲ حوزه است. اختلاف آرای نامزدهای دو حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و محافظه‌کار بی‌سی در ۱۱ حوزهٔ دیگر به هم نزدیک است و ممکن است شمارش نهایی آرا و شمارش آرایی که پیش از این لحاظ نشده به اعلام نام نامزدی بینجامد که در شمارش مقدماتی آرای کمتری به دست آورده است.

بر اساس شمارش مقدماتی، سونیا فرستنو، رهبر حزب سبز بی‌سی، در این انتخابات شکست خورده است. او که از حوزهٔ انتخاباتی ویکتوریا – بیکن هیل در انتخابات شرکت کرده بود، نتیجهٔ انتخابات را با اختلافی قابل‌توجه به گِرِیس لُر از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی واگذار کرده است. دو رهبر دیگر یعنی دیوید ایبی، نخست‌وزیر کنونی استان و رهبر حزب بی‌سی ان‌دی‌پی، و جان راستد، رهبر حزب محافظه‌کار بی‌سی، هر دو توانستند در این انتخابات در حوزه‌های انتخابی‌شان از رقبا پیشی بگیرند.

نتایج‌ به‌دست‌آمده برای نامزدهای ایرانی-کانادایی

امسال دو نامزد ایرانی-کانادایی از دو حزب مختلف در این انتخابات شرکت داشتند که هیچ‌کدام نتوانستند بیشترین تعداد آرا در حوزهٔ انتخابی‌شان را به دست آوردند. سارا افتخار از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی در حوزهٔ وست ونکوور – کپیلانو در انتخابات شرکت کرده بود. او در پایان شمارش مقدماتی آرا پس از لین بلاک از حزب محافظه‌کار بی‌سی در جای دوم قرار گرفت. حامد نجفی، دیگر نامزد ایرانی-کانادایی در این دوره بود. او که در حوزهٔ کوکئیتلام – ملاردویل در انتخابات شرکت کرده بود، پس از جنیفر بلادرویک از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی در جای دوم قرار گرفت. 

سارا افتخار

کدام حزب دولت را تشکیل خواهد داد؟

شمارش مقدماتی آرای انتخابات حاکی از آن است که دو حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و محافظه‌کار بی‌سی نتایجی بسیار نزدیک به دست آورده‌اند. اختلاف آرای کمتر از ۴۰۰ رأی در ۷ حوزهٔ انتخابی در کنار ۴۹٬۰۰۰ رأی شمرده‌نشده در کل استان، پیش‌بینی نتایج را بسیار دشوار کرده است. ازآنجایی‌که در تمامی این حوزه‌ها دو نفر اول از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و محافظه‌کار بی‌سی‌اند، تغییر نتیجه در هر یک از آن‌ها یک کرسی از حزبی می‌گیرد و در اختیار حزب دیگر قرار می‌دهد. بنابراین تا پایان شمارش نهایی آرا نمی‌توان پیش‌بینی کرد کدام حزب پیروز این انتخابات خواهد بود و آیا خواهد توانست ۴۷ کرسی مورد نیاز برای اکثریت‌یافتن در مجلس قانونگذاری بی‌سی را به‌دست آورد یا ناچار است دولت اقلیت تشکیل دهد و برای گرفتن رأی اعتماد از مجلس به‌دنبال جلب نظر حزب سوم یعنی حزب سبز بی‌سی باشد. برای یافتن پاسخ این پرسش که کدام حزب دولت را تشکیل خواهد داد باید تا روز ۲۸ اکتبر منتظر ماند.

نوشته انتخابات بی‌سی؛ همه‌چیز به شمارش نهایی آرا کشیده شد اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

انتخابات سرنوشت‌ساز استانی بریتیش کلمبیا در سال ۲۰۲۴ در تاریخ ۱۹ اکتبر برگزار خواهد شد. انتخاباتی که این‌بار تفاوت‌هایی اساسی با دوره‌های برگزارشده چند دههٔ اخیر در استان دارد.

کناره‌گیری حزب بی‌سی یونایتد (حزب بی‌سی لیبرال پیشین) از شرکت در انتخابات امسال، رقابت اصلی را به دو حزب حاکم بی‌سی ان‌دی‌پی و حزب محاظفه‌کارِ بی‌سی کشانده است. و البته تعدادی از نامزدهای حزب بی‌سی یونایتد که اقدام حزبشان را نپذیرفته‌اند، تصمیم گرفته‌اند به‌صورت مستقل در این انتخابات شرکت کنند.

با آغاز رسمی کارزار انتخابات در ۲۱ سپتامبر و همچنین انتشار پلتفرم‌های انتخاباتی احزاب که برنامه‌های آن‌ها برای چهار سال آینده را در بر می‌گیرد، نبرد انتخاباتی احزاب وارد دور جدیدی شده است.

ما هم در رسانهٔ همیاری مانند سال‌های گذشته پرسش‌نامه‌ای برای همهٔ نامزدهای انتخاباتی در حوزه‌های ایرانی‌نشین نورث ونکوور-لانزدیل، وست ونکوور-کپیلانو، کوکئیتلام-برک مانتین و کوکئیتلام-ملاردویل فرستاده‌ایم تا آشنایی اجمالی با نامزدهای این مناطق و همچنین دیدگاه‌های آن‌ها به خوانندگانمان داده باشیم.

البته همان‌طور که اشاره شد، به‌دلیل اعلام‌نشدن پلتفرم احزاب (در زمان ارسال پرسش‌نامه‌ها) و همچنین فرصت کوتاه تا زمان برگزاری انتخابات، امکان گفت‌وگو و پرسش‌های شخصی بیشتر دربارهٔ سیاست‌های مشخص احزاب و همچنین پیشینهٔ نامزدها فراهم نبوده است. 

در شمارهٔ گذشته، سه نامزد از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و یک نامزد از حزب محافظه‌کار بی‌سی به پرسش‌های ما پاسخ داده‌ بودند که پاسخ‌هایشان از نظرتان گذشت. در این شماره دو نامزد دیگر از منطقهٔ ترای‌سیتیز به پرسش‌های ما پاسخ داده‌اند که توجه شما را به پاسخ‌هایشان جلب می‌کنیم.

امید است این مطالب به افزایش آگاهی جامعهٔ ایرانیان مهاجر در خصوص انتخابات، دیدگاه‌ها و مواضع احزاب مختلف دربارهٔ مسائل و مشکلات اساسی زندگی در بریتیش کلمبیا کمک کند.

* * * * *

لطفاً خودتان را معرفی کنید و به ما بگویید از چه زمانی و چرا تصمیم گرفتید وارد سیاست شوید؟ چرا حزب سبز بی‌سی (‌BC Green) را انتخاب کردید؟

من نیکولا اسپرلینگ هستم، نامزد شما از حزب سبز بی‌سی در حوزهٔ کوکئیتلام-ملاردویل. من باور دارم انسان باید خود همان تغییری باشد که می‌خواهد در جهان شاهدش باشد، و این به‌معنای حمایت از کسانی در جامعهٔ ماست که با مشکلات دست‌و پنجه نرم می‌کنند و نیاز به حمایت دارند.

به‌عنوان یک مدافع و فعال محلی که بر پرداختن به مسائل اجتماعی تمرکز می‌کند، تصمیم گرفتم برای حزب سبز بی‌سی‌ نامزد شوم، زیرا آن‌ها بیشتر در این هدف با من همسو هستند.

حز سبز بی‌سی تنها حزبی است که دست‌وپای نمایندگان مجلس خود را نمی‌بندد، به این معنی که من به‌عنوان یک مقام منتخب، این آزادی را خواهم داشت که به قول‌هایم به ساکنان کوکئیتلام-ملاردویل عمل کنم.

من تحت تأثیر خودی‌های حزبی قرار نخواهم گرفت که به من بگویند چگونه باید رأی بدهم، یا اجازه دهم مرا مجبور به کنارگذاشتن وعده‌های انتخاباتی‌ام کنند. رأی به من، رأی به صداقت، شفافیت و پاسخ‌گویی است.

در صورت انتخاب شدن، آیا مایل به کمک به سایر احزاب برای تشکیل دولت در صورت عدم کسب اکثریت هستید؟ اگر چنین است، برای کمک به کدام حزب آماده‌اید؟

من دولت‌های اقلیت را دوست دارم، زیرا آن‌ها همکاری و مشارکت فراحزبی را ترویج می‌کنند. من مایلم با هر حزبی که قوانین خوب و مبتنی بر شواهد ارائه کند، کار کنم.

حزب سبز بی‌سی سابقهٔ انجام این کار را دارد و آن را به‌طور مؤثر انجام می‌دهد. بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰، ما با دولت وقت توافقنامهٔ اطمینان و تأمین داشتیم، به‌این معنی که دولت را باثبات نگه می‌داشتیم، مشروط بر اینکه آن‌ها با شرایط ما موافقت کنند.

به غیر ازرأی‌گیری‌هایی که ممکن بود دولت را سرنگون کند، ما با همهٔ احزاب کار کردیم تا اطمینان یابیم قوانین خوبی تصویب شده است، و من حاضرم در صورت فراهم‌شدن چنین فرصتی، دوباره همین کار را انجام دهم.

اهداف اصلی شما برای مسائلی مانند مسکن ارزان، هزینه‌های بالای زندگی، مراقبت‌های بهداشتی و درمانی، مصرف مواد مخدر، جرایم خیابانی، و رفع نیازهای خاص ساکنان حوزهٔ انتخاباتی‌تان چیست؟

حزب سبز بی‌سی تدابیری را برای رسیدگی به مسائل عمده‌ای که در حال حاضر ساکنان بی‌سی ازجمله ساکنان کوکئیتلام-ملاردویل تجربه می‌کنند، پیشنهاد کرده است.
دربارهٔ مسکن، ما پیشنهاد ساخت ۲۶٬۰۰۰ واحد مسکونی جدید ارزان‌قیمت را در هر سال از طریق سرمایه‌گذاری در مسکن و تعاونی‌های غیربازاری و دردسترس‌قراردادن زمین‌های عمومی برای توسعهٔ مسکن غیرانتفاعی داریم.
برای رسیدگی به کمبودهای مربوط مراقبت‌های بهداشتی و درمانی، بی‌سی گرین مدل داگوود (Dogwood model) را پیشنهاد می‌کند که در آن کلینیک‌های محلی در سراسر استان راه‌اندازی می‌شود تا مراقبت‌های لازم را برای همه در صورت نیاز فراهم کند.

حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا لفاظی‌های زیادی در مورد مصرف مواد مخدر و جنایات خیابانی منتشر کرده است. اما اقدامات پیشنهادی آن‌ها این مشکلات را بدتر می‌کند. این مسائل باید با پرداختن به علل ریشه‌ای مانند سلامت روان، توان مالی برای پرداخت هزینه‌های زندگی و بی‌خانمانی مورد بررسی قرار گیرند. با تحت پوشش قراردادن سلامت روان تحت MSP، ارائهٔ سرپناه به نیازمندان، حذف مواد مخدر سمی از معادله از طریق عرضهٔ ایمن، و ایجاد مسیری برای بهبودی از اعتیاد، می‌توانیم تفاوت بزرگی ایجاد کنیم.

هزینهٔ زندگی بزرگ‌ترین مشکلی است که از اکثر ساکنان کوکئیتلام-ملاردویل می‌شنوم. این را می‌توان از طریق گزینه‌های مسکن ارزان‌قیمت و با کاهش هزینه‌های تولید و توزیع مواد غذایی و همچنین سودجویی، کاهش داد.

ما همچنین به یکی از بزرگ‌ترین هزینه‌هایی که مردم با آن روبه‌رو هستند – یعنی هزینهٔ حمل‌و‌نقل – خواهیم پرداخت. حزب سبز بی‌سی متعهد شده است که حمل‌و‌نقل عمومی را رایگان کرده و زیرساخت‌های حمل‌ونقل عمومی را به‌میزان قابل‌توجهی گسترش دهند. این به همهٔ ما سود می‌رساند، زیرا رفت‌وآمد را آسان‌تر و ارزان‌تر می‌کند و جاده‌ها را برای افرادی که هنوز نیاز به استفاده از وسایل نقلیهٔ شخصی دارند، آزاد می‌کند.

ما همچنین تنها حزبی هستیم که هنوز از مالیات کربن حمایت می‌کند، اگرچه می‌دانیم که روش اعمال آن باید تغییر کند. با اخذ مالیات از بزرگ‌ترین آلاینده‌های استان، ما انگیزهٔ حرکت به‌سوی آینده‌ای پایدارتر را ایجاد می‌کنیم و هم‌زمان از پول به‌دست‌آمده از این مالیات برای بازپرداخت به بریتیش کلمبیایی‌های طبقهٔ متوسط ​​استفاده می‌کنیم.

آیا در حوزه‌ای که در آن نامزد انتخابات شده‌اید، ساکن‌اید؟ چه مدت در آنجا زندگی کرده‌اید و چقدر خودتان را مطلع از مشکلات حوزهٔ انتخاباتی‌تان می‌دانید؟

من در کوکئیتلام-ملاردویل زندگی می‌کنم و اعتقاد راسخی به شرکت در انتخابات از جایی که در آن زندگی می‌کنم، دارم. من از سال ۲۰۱۳ این حوزهٔ انتخاباتی را «خانه» می‌نامم. به‌این دلیل به این منطقه نقل‌مکان کردم که در ونکوور شغلی داشتم و اینجا مقرون‌به‌صرفه‌ترین جایی بود که به‌فاصلهٔ رفت‌وآمد معقولی به محل کارم، توانستم پیدا کنم.

از آن زمان، من شاهد گران‌شدن سرسام‌آور این منطقه بوده‌ام و مجبور شده‌ام با دوستانی که نتوانستند از پس هزینه‌های زندگی در اینجا برآیند، خداحافظی کنم. من از نزدیک چالش‌های ساکنان این منطقه را درک می‌کنم، زیرا خودم هم با بسیاری از چالش‌های مشابه زندگی می‌کنم.

جمعیت ایرانی-کانادایی زیادی در حوزهٔ انتخاباتی شما زندگی می‌کنند. چقدر از خواسته‌ها و نگرانی‌هایشان مطلع‌اید؟

من از زمانی که در این منطقه زندگی کرده‌ام در رویدادهایی که از سوی جامعهٔ ایرانی-کانادایی برگزار می‌شود، شرکت کرده‌ام. من با ایرانی-کانادایی‌های ساکن این منطقه گفت‌وگو کرده‌ام، و در نظرسنجی‌ها و مناظره‌هایی که از سوی آن‌ها در طول هر یک از دوره‌های انتخابات از سال ۲۰۱۷ ترتیب داده شده، شرکت کرده‌ام.

من درک خوبی از نیازها و نگرانی‌های جامعهٔ ایرانی-کانادایی دارم و همیشه حاضرم برای آموختن بهتر دربارهٔ نیازها و نگرانی‌های شما گفت‌وگو داشته باشم.

نظر شما در مورد تصمیم حزب بی‌سی یونایتد برای انصراف از انتخابات استانی پیش رو چیست؟

تصمیم حزب بی‌سی یونایتد یا بهتر است بگوییم تصمیم کوین فالکون برای کناره‌گیری از انتخابات، ضربهٔ بزرگی به نظام دموکراتیک ماست. هواداران حزب بی‌سی لیبرال/بی‌سی یونایتد، به‌طور خودکار از محافظه‌کاران بی‌سی حمایت نمی‌کنند.

حذف حق انتخاب و سوق‌دادن حامیان خود به‌سمتی دیگر، نشان‌دهندهٔ باورنداشتن به توانایی حامیان سابق برای تصمیم‌گیری است. علاوه بر این، نحوهٔ برخورد آن‌ها با نامزدهایی که زمان و تلاش زیادی برای مبارزات انتخاباتی حزب گذاشتند، شرم‌آور است.

آیا چیز دیگری دربارهٔ خودتان و/یا دیدگاه‌های سیاسی‌تان هست که بخواهید با جامعهٔ ایرانی-کانادایی به اشتراک بگذارید؟

مسائل بسیار زیادی وجود دارد که شاید نتوان به‌طور کامل از طریق یک پرسش‌نامهٔ کوتاه در مورد آن صحبت کرد. اگر می‌خواهید دربارهٔ پلتفرم حزب سبز بی‌سی و آنچه من برای آن دفاع می‌کنم بیشتر بدانید، لطفاً به این صفحه سر بزنید: www.nicolaspurling.me/coquitlam-maillardville

یا با ایمیل teamspurling@bcgreens.ca با من در تماس باشید.

سپاسگزارم

نوشته نیکولا اسپرلینگ، نامزد حزب سبز بی‌سی برای حوزهٔ کوکئیتلام–ملاردویل به پرسش‌های رسانهٔ همیاری پاسخ می‌دهد اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

انتخابات استانی سال ۲۰۲۴ بریتیش کلمبیا روز ۱۹ اکتبر ۲۰۲۴ در ۹۳ حوزهٔ انتخابی در سراسر استان برگزار خواهد شد. در عین حال رأی‌گیری پیش‌‌ازموعد برای این انتخابات آغاز شده و در روزهای ۱۰ تا ۱۳ اکتبر و همچنین ۱۵ و ۱۶ اکتبر از ساعت ۸ صبح تا ۸ شب انجام می‌شود. همچنین روز انتخابات یعنی ۱۹ اکتبر هم از ساعت ۸ صبح تا ۸ شب رأی‌گیری انجام خواهد شد.

اطلاعات شعب رأی‌گیری در وب‌سایت نهاد نظارت بر انتخابات بریتیش کلمبیا از طریق وب‌سایت این نهاد در دسترس است و علاقه‌مندان می‌توانند با واردکردن کد پستی محل سکونت خود در این وب‌سایت، از مراکز رأی‌گیری در شهر محل سکونتشان مطلع شوند:

https://wheretovote.elections.bc.ca

احزاب اصلی حاضر در انتخابات و رهبرانشان

سه حزب اصلی حاضر در این انتخابات عبارت‌اند از حزبِ حاکم دموکرات نوین بریتیش کلمبیا یا همان بی‌سی ان‌دی‌پی (BC NDP)، حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا (Conservative Party of BC) و حزب سبز بریتیش کلمبیا (BC Green Party).

گفتنی است حزب بی‌سی یونایتد (BC United) که اپوزیسیون رسمی بریتیش کلمبیاست و در انتخابات قبلی با نام بی‌سی لیبرال شرکت کرده بود و ۲۰ کرسی در مجلس قانون‌گذاری استان دارد، از شرکت در این انتخابات به‌نفع حزب محافظه‌کار بی‌سی کناره‌گیری کرده است. برخی از نامزدهای این حزب به حزب محافظه‌کار بی‌سی پیوسته‌اند و به‌عنوان نامزد این حزب در انتخابات شرکت می‌کنند. برخی از شرکت در انتخابات صرف نظر کرده‌اند و برخی دیگر تصمیم گرفته‌اند به‌عنوان نامزد مستقل و بدون پشتیبانی احزاب رسمی در انتخابات شرکت کنند.

رهبری حزب بی‌سی ان‌دی‌پی را دیوید ایبی بر عهده دارد و در حال حاضر نخست‌وزیر (‌Premier) استان بریتیش کلمبیاست و از ۲۱ اکتبر ۲۰۲۲ رهبری حزبش و از ۱۸ نوامبر ۲۰۲۲ نخست‌وزیری استان را بر عهده داشته است. به‌دنبال کناره‌گیری جان هورگان، نخست‌وزیر پیشین بریتیش کلمبیا، دیوید ایبی خود را نامزد رهبری بی‌سی ان‌دی‌پی کرد. پس از آنکه همهٔ نامزدهای احتمالی رهبری این حزب از شرکت در انتخابات داخلی انصراف دادند، تنها یک نامزدِ نه‌چندان سرشناس به‌نام اَنجلای اَپِدورای در انتخابات باقی ماند که او هم از سوی کمیتهٔ برگزاری انتخابات فاقد صلاحیت تشخیص داده شد و بدین ترتیب دیوید ایبی به‌عنوان تنها نامزد واجد شرایط بدون انتخابات سِمَت رهبری حزبش و همچنین نخست‌وزیری بریتیش کلمبیا را بر عهده گرفت. او ۴۸ ساله است و از ۱۴ مهٔ ۲۰۱۳ یعنی زمانی که توانست کریستی کلارک، نخست‌وزیر وقت استان بریتیش کلمبیا را در حوزهٔ ونکوور – پوینت گری در انتخابات شکست دهد، نمایندهٔ مجلس بریتیش کلمبیاست. ایبی در دولت جان هورگان دادستان کل و وزیر مسکن بود.

رهبر حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا جان راستد است. او ۶۱ سال دارد و از ۳۱ مارس ۲۰۲۳ این سمت را بر عهده داشته است. او ۴۳ روز پس از پیوستن به این حزب در حالی برای رهبری حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا خودش را نامزد کرد که هیچ رقیبی برای او نبود و توانست بدون برگزاری انتخابات داخلی رهبری حزبش را به دست بگیرد. راستد پیش از پیوستن به حزب محافظه‌کار بی‌سی، در سال ۲۰۰۵ به‌عنوان نمایندهٔ حزب بی‌سی لیبرال به مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیا راه یافت و از آن زمان نمایندهٔ این مجلس است. راستد در دولت بی‌سی لیبرالِ کریستی کلارک، وزیر روابط با بومیان و آشتی با آن‌ها و وزیر عملیات جنگل‌ها، زمین‌ها و منابع طبیعی بود.

او در ۱۸ اوت ۲۰۲۲ به‌دنبال اظهاراتش دربارهٔ نقش‌نداشتن گاز دی‌اکسید کربن بر تغییرات اقلیمی، از سوی کوین فالکون رهبر حزب بی‌سی لیبرال (بی‌سی یونایتد کنونی) از این حزب اخراج شد و تا پیش از پیوستن به حزب محافظه‌کار بی‌سی در ۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۳ به‌عنوان نمایندهٔ مستقل در مجلس قانونگذاری استان حضور داشت. به‌دنبال پیوستن راستد به حزب محافظه‌کار بی‌سی او تنها نمایندهٔ این حزب در مجلس قانون‌گذاری شد. راستد پس از آن توانست چند نمایندهٔ دیگر حزب بی‌سی یونایتد را به حزب محافظه‌کار بی‌‌سی بیاورد و در حال حاضر این حزب ۸ نماینده در مجلس قانونگذاری استان دارد که همهٔ آن‌ها به‌عنوان نمایندهٔ حزب بی‌سی لیبرال پیشین به مجلس قانونگذاری استان راه یافته بودند. او برای انتخابات سال ۲۰۲۴ به کوین فالکون رهبر حزب بی‌سی یونایتد پیشنهاد همکاری و عدم رقابت با یکدیگر را داد ولی آن دو به توافق نرسیدند و هر یک دیگری را مسئول این عدم توافق دانستند. نهایتاً چند ماه بعد و پس از اینکه همهٔ نظرسنجی‌ها از برتری حزب محافظه‌کار نسبت به حزب بی‌سی یونایتد خبر می‌دادند، کوین فالکون، رهبر حزب بی‌سی یونایتد، اعلام کرد که حزبش در انتخابات شرکت نخواهد کرد و از حزب محافظه‌کار بی‌سی حمایت کرد. 

حزب محافظه‌کار بی‌سی که در سال ۱۹۰۳ با نام حزب لیبرال محافظه‌کار ثبت شد، پس از چند تغییر نام در حال حاضر با نام حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا فعالیت می‌کند. آخرین باری که این حزب قدرت را در استان بریتیش کلمبیا در دست داشته است، به دههٔ ۱۹۴۰ باز می‌گردد و از سال ۱۹۷۹ تا پیش از پیوستن جان راستد به این حزب، در مجلس قانونگذاری استان نماینده‌ای نداشته است.

سونیا فرستنو، رهبر ۵۴ سالهٔ حزب سبز بریتیش کلمبیاست. او پس از آنکه اندرو ویوِر، رهبر پیشین این حزب، از سمتش کناره‌گیری کرد، خود را نامزد رهبری حزب کرد و توانست در انتخابات داخلی از رقبایش پیشی بگیرد و از ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۰ رهبر این حزب است. او از ۹ مهٔ ۲۰۱۷ نمایندهٔ مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیاست و در حال حاضر و پس از کناره‌گیری آدام اولسن تنها نمایندهٔ این حزب در مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیا محسوب می‌شود. حزب سبز بریتیش کلمبیا در سال ۱۹۸۳ پایه‌گذاری شد و از آن زمان تاکنون هیچ‌گاه قدرت را در دست نداشته است. این حزب در سال ۲۰۱۷ با داشتن دو نماینده توانست نقش تعیین‌کننده‌ای در تشکیل دولت ایفا کند. بدین صورت که با توافق‌نامه‌ای از تشکیل دولتِ اقلیت از سوی حزب بی‌سی ان‌دی‌پی حمایت کرد و در مقابل، برخی لوایح مورد نظرش را به تصویب رساند، هرچند این توافق به‌دنبال انحلال مجلس از سوی جان هورگان و اکثریت‌یافتن حزب بی‌سی ان‌دی‌پی در انتخابات زودهنگام سال ۲۰۲۰ کنار گذاشته شد و از آن زمان حزب سبز بی‌سی نقش مستقیم یا غیرمستقیمی در دولت یا تصمیماتش نداشته است.

نگاهی اجمالی به برنامه‌های انتخاباتی دو حزب اصلی استان بریتیش کلمبیا

در این بخش از مطلب مروری اجمالی خواهیم داشت بر برخی برنامه‌های اعلام‌شده از سوی دو حزب اصلی استان در زمینه‌های مختلف. به‌دلیل محدودیت فضا امکان پرداختن مفصل به برنامه‌های هر سه حزب وجود ندارد. علاقه‌مندان می‌توانند برای بررسی برنامه‌های کامل سه حزب اصلی بریتیش کلمبیا از لینک‌های زیر استفاده کنند:

حزب بی‌سی ان‌دی‌پی:

https://www.bcndp.ca/actionplan

حزب محافظه‌کار بی‌سی: 

https://www.conservativebc.ca/ideas

حزب سبز بی‌سی:

https://bcgreens2024.ca/2024-platform

اقتصاد

حزب بی‌سی ان‌دی‌پی: دیوید ایبی اعلام کرده است حزبش در حال برنامه‌ریزی برای کاهش مالیات به‌میزان حدود ۱۰۰۰ دلار برای خانواده‌ها و بیش از ۵۰۰ دلار برای افراد مجرد است. بی‌سی ان‌دی‌پی می‌خواهد زمان‌بندی مشخصی را برای بررسی مجوزهای معدن ایجاد کند تا پروژه‌ها به‌سرعت پیش برود و در عین حال تمرکز خود را بر اثرات زیست‌محیطی و مشورت با بومیان حفظ کند. این حزب همچنین قول ارتقای بزرگراه به شمال غربی بریتیش کلمبیا به‌منظور بهبود دسترسی کارگران و شهرهای نزدیک به سایت‌های معدن داده است. جدا از منابع طبیعی، ایبی اعلام کرده است که قصد دارد مشوق‌های صنایع فیلم‌سازی را افزایش دهد تا مشاغل محلی در این بخش افزایش یابد.

حزب محافظه‌کار بی‌سی: پرداختن به صنایع مرتبط با منابع طبیعی در بریتیش کلمبیا برای حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا مهم است. این حزب قصد دارد استخراج معادن را در سراسر استان گسترش دهد و تشریفات اداری را که مانع یا موجب به‌تأخیرانداختن تصویب پروژه‌ها می‌شود، کاهش دهد. راستد که منتقد سابق وزارت جنگل‌داری در مجلس استان بوده، می‌گوید که لایه‌هایی از مجوزهای مورد نیاز صنعت برای پروژه‌های جنگل‌داری را حذف خواهد کرد و سیاستی را در مورد استفاده از تمام قسمت‌های درختان برای کاهش ضایعات ایجاد خواهد کرد. حمایت‌های گسترده از کشاورزان، مانند افزایش ظرفیت پردازش مواد غذایی محلی، نیز برای این حزب اولویت است، و این حزب همچنین می‌خواهد شرکت‌های بیمهٔ خصوصی را در پاسخ به انحصار ICBC در بیمهٔ خودرو به بریتیش کلمبیا وارد کند.

آموزش و مراقبت از کودکان

حزب بی‌سی ان‌دی‌پی: این حزب قول داده است ۲۰٬۰۰۰ فضای آموزشی جدید در مناطقی که سریع‌ترین رشد را دارند، بسازد. همچنین می‌گوید که در صورت انتخاب، برنامه‌های تشویقی برای جذب معلمان به مناطقی که بیشترین نیاز را دارند، خواهد داشت.

حزب محافظه‌کار بی‌سی: این حزب که گفته است قصد دارد SOGI 123 را که برنامه‌ای آموزشی دربارهٔ گرایش و هویت جنسی است، از مدارس حذف کند. این حزب می‌گوید که کسب‌و‌کارهای خصوصی را تشویق خواهد کرد تا فضاهای مهدکودک را در سراسر استان ایجاد کنند.

محیط زیست و تغییرات اقلیمی

حزب بی‌سی ان‌دی‌پی: این حزب متعهد شده است تا از جنگل‌های قدیمی محافظت کند. علاوه بر این می‌خواهد استفاده از آفت‌کش‌های Round Up را در بریتیش کلمبیا ممنوع کند. ایبی گفته است که اگر دولت فدرال تصمیم بگیرد که مالیات کربن را به‌عنوان یک الزام کنار بگذارد، او نیز همین کار را خواهد کرد. این حزب در صورت انتخاب، می‌خواهد تعداد ایستگاه‌های شارژ خودروهای برقی در سراسر استان را تا سال ۲۰۳۰ دو برابر کند. این حزب قول داده است که سالانه ۳۰۰ میلیون درخت بکارد تا اثرات تغییرات اقلیمی را کاهش دهد.

حزب محافظه‌کار بی‌سی: جان راستد رهبر این حزب گفته است که طرفدار انرژی هسته‌ای است و در صورت انتخاب، وعده داده است که مالیات کربن و استاندارد انتشار سوخت کربن پایین را حذف خواهد کرد. این حزب قول داده است که روند ممنوعیت نِی و کارد و چنگال پلاستیکی را معکوس کند، کیسه‌های پلاستیکی را بازگرداند و هزینهٔ اجباری کیسه‌های خرید را حذف کند.

بهداشت و سلامت

حزب بی‌سی ان‌دی‌پی: این حزب گفته است در صورت انتخاب مجدد، برنامه‌ای را که به داروسازان اجازه می‌دهد دارو تجویز کنند و نیز دامنهٔ خدماتی که دستیاران پزشک می‌توانند ارائه دهند، گسترش خواهد داد. دیوید ایبی گفته است که مراکز مراقبت‌های اولیه و فوری بیشتری خواهد ساخت و ساعات آن‌ها را تا شب افزایش خواهد داد. ایبی قول داده است که حذف کاغذبازی‌های «خسته‌کننده» به پزشکان زمان بیشتری با بیماران می‌دهد. درمان جایگزینی هورمون یائسگی تحت دولت دیوید ایبی رایگان خواهد بود. او همچنین قول داده است که هزینه‌های سفر برای درمان سرطان را پوشش دهد و می‌گوید که حمایت‌های شغلی برای افراد مبتلا به بیماری‌های حاد را تا ۲۷ هفته افزایش می‌دهد.

حزب محافظه‌کار بی‌سی: این حزب وعدهٔ کاهش هزینه‌های اداری در مراقبت‌های بهداشتی و تمرکز بر صرف هزینه برای کارکنان خط مقدم را داده است. همچنین قول داده است که به کارکنان مراقبت‌های بهداشتی که شغل خود را در نتیجهٔ دستور الزام به زدن واکسن کووید-۱۹ از دست داده‌اند، غرامت بپردازد. محافظه‌کاران می‌گویند که گزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی دولتی و خصوصی را مجاز می‌دانند و به بیماران در انتظار دریافت خدمات درمانی در استان اجازهٔ استفاده از خدمات خارج از استان را می‌دهند.

مسکن

حزب بی‌سی ان‌دی‌پی: این حزب یک بودجهٔ ۱٫۲۹ میلیارد دلاری را برای تأمین مالی تا ۴۰ درصد از قیمت خرید خانه برای خانواده‌های با درآمد متوسط ​​در استان اختصاص داده است. دیوید ایبی گفته است که انتظار می‌رود بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ خانه برای طبقهٔ متوسط ​​در بریتیش کلمبیا ساخته شود. او به‌عنوان بخشی از طرح مسکن حزبش گفت که می‌خواهد برای جلوگیری از ساخت‌وساز در ساختمان‌های کوچک‌تر و چندواحدی، تشریفات اداری را کاهش دهد و از زمین‌های عمومی برای ساخت خانه‌های بیشتر استفاده کند. او قصد دارد به محدودکردن اجاره‌بهای واحدهای مسکونی متناسب با نرخ تورم یا کمتر از آن ادامه دهد. او همچنین گفته می‌خواهد بند ممنوعیت حیوانات خانگی در خانه‌های استیجاری را پایان دهد و می‌خواهد طرح‌های ازپیش‌تأییدشده را برای سرعت‌بخشیدن به ساخت خانه‌های جدید وارد کند.

حزب محافظه‌کار بی‌سی: جان راستد طرح تخفیفی را اعلام کرده است که بر اساس آن از سال ۲۰۲۶، تا مبلغ ۱۵۰۰ دلار از درآمد ماهیانه‌شان را از بابت هزینه‌های مسکن برای اجاره‌دهندگان و همچنین صاحبان املاک، از درآمد مشمول مالیاتشان برای مالیات استانی معاف می‌کند. حزب او همچنین قصد دارد مشوق‌هایی برای ساخت‌و‌سازهای اجاره‌ای ایجاد کند و قول داده است که سرپناه برای افراد بی‌خانمان را در مناطقی که آن‌ها را نمی‌خواهند، ایجاد نکند.

سلامت روان و اعتیاد

حزب بی‌سی ان‌دی‌پی: این حزب گفته است یک صندوق ۵۰ میلیون دلاری برای مراقبت از سلامت روان ایجاد خواهد کرد. همچنین قصد دارد یک مرکز روان‌درمانی جدیدی به‌طور خاص برای کارگران ساختمانی بسازد. ایبی گفته است اگر حزبش انتخاب شود، مراکزی برای درمان والدینی که مراحل ترک اعتیاد را می‌گذرانند، و افراد مبتلا به آسیب‌های مغزی و بیماری‌های روانی شدید باز خواهد کرد. دولت ایبی در ماه آوریل، درست بیش از یک سال پس از آغاز پروژهٔ آزمایشی جرم‌زدایی خود از استفاده از مواد مخدر سخت در فضاهای عمومی، بار دیگر آن را جرم‌انگاری کرد.

حزب محافظه‌کار بی‌سی: جان راستد، رهبر این حزب می‌گوید که قوانینی را وضع خواهد کرد که افراد مبتلا به اختلالات شدید اعتیاد را تحت مراقبت غیرارادی قرار دهد. او همچنین اعلام کرده است که همهٔ مراکز مصرف مواد مخدر تحت نظارت را تعطیل خواهد کرد.

امنیت عمومی

حزب بی‌سی ان‌دی‌پی: دیوید ایبی گفته است در صورت انتخاب مجدد حزبش، او به اتاوا برای تقویت شرایط وثیقه و مجازات ادامه خواهد داد. او می‌خواهد قانون جدید جنایات ناشی از نفرت را ارائه دهد. همچنین امکان دسترسی به مسکن موقت را برای کسانی که از خشونت خانگی فرار می‌کنند، افزایش می‌دهد. ایبی همچنین وعدهٔ جریمه‌های بالاتری را برای افرادی که با خودروهایی با ارزش بیش از ۱۵۰٬۰۰۰ دلار مرتکب سرعت غیرمجاز می‌شوند، داده و گفته است دوربین‌های چراغ قرمز بیشتری در تقاطع‌های شلوغ و گشت‌زنی اختصاصی بزرگراه‌ها را که به‌گفتهٔ او هزینه‌های پلیس را کاهش می‌دهد، افزایش خواهد داد.

حزب محافظه‌کار بی‌سی: این حزب می‌گوید بودجه برای اجرای قانون را افزایش می‌دهد و به‌دنبال مجازات‌های سخت‌تری برای جنایات و خشونت‌های مرتبط با باندهای تبهکار است. محافظه‌کاران همچنین به‌دنبال اقدامات اصلاحی عدالت برای برخورد با مجرمان مکرر و افرادی‌اند که به‌دلیل جرایم خشونت‌آمیز محکوم شده‌اند.

نوشته نگاهی به انتخابات استانی پیش رو در بریتیش کلمبیا  اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

استفان لِهی (Stephen Leahy)، روزنامه‌نگار بخش جهانی محیط زیست گاردین، این گفتهٔ مورنو را مورد تحلیل قرار داده است تا مشخص شود چقدر به واقعیت نزدیک است.

کانادا از سال ۱۹۹۹ تاکنون بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار در ماسه‌های نفتی استان آلبرتا برای رسیدن به آیندهٔ مورد نظر مورنو، سرمایه‌گذاری کرده است. حال ببینیم اگر همین میزان به‌جای نفت در انرژی باد سرمایه‌گذاری می‌شد، چه اتفاقی می‌افتاد.

[table id=27 /]

همهٔ قیمت‌ها بر اساس دلار کانادا محاسبه شده است.

___________________________________

منبع: وب‌سایت گاردین

نوشته اگر کانادا به‌جای نفت در انرژی باد سرمایه‌گذاری می‌کرد… اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

روز سه‌شنبه ۸ مهٔ ۲۰۱۸ و چند روز زودتر از موعد مقرر برای تمدید معافیت ایران از تحریم‌های ایالات متحدهٔ آمریکا، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور این کشور، سرانجام اعلام کرد که از توافق هسته‌ای با ایران خارج خواهد شد.

درست از لحظهٔ اعلام این تصمیم، پرزیدنت ترامپ با موجی از واکنش‌های دولت‌های مختلف مواجه شد و البته اغلب هم واکنش‌های منفی، چرا که تمامی کشورهای امضاکنندهٔ برجام، هرچند با الحانی متفاوت، از این تصمیم وی ابراز تأسف کردند.

در کانادا، نخستین واکنش از سوی وزارت امور خارجه بود. این وزارتخانه همان روز، ۸ مهٔ ۲۰۱۸، بیانیه‌ای به شرح زیر منتشر کرد:

کانادا بر پشتیبانی از برجام تأکید می‌کند

۸ مهٔ ۲۰۱۸ – اتاوا، انتاریو – وزارت امور خارجه

کریستیا فریلند، وزیر امور خارجه، امروز این بیانیه را صادر کرد:

«کانادا از نظم جهانی مبتنی بر قوانین پشتیبانی می‌کند و بر این باور است که برجام برای جلوگیری از گسترش توانایی ایران برای تولید سلاح هسته‌ای و حصول اطمینان از امنیت بیشتر جهان و منطقه ضروری است.

ایران نباید اجازهٔ تولید سلاح هسته‌ای پیدا کند. برجام، برنامهٔ هسته‌ای ایران را به نظام تصدیق سخت‌گیرانه و بی‌سابقه‌ای توسط آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای منوط کرده است.

برجام که در سال ۲۰۱۵ توسط ایران پذیرفته شد و مورد تأیید شورای امنیت سازمان ملل متحد قرار گرفت، ایده‌آل نیست ولی به مهارِ تهدیدی جدی برای امنیت و صلح جهان، کمک کرده است.

دو هفتهٔ پیش و در اجلاس وزاری خارجهٔ گروه ۷، همهٔ کشورها بر این موضوع تأکید کردند که: ما به اطمینان دائمی از صلح‌آمیز بودن برنامهٔ هسته‌ای ایران در چارچوب الزامات پیمان‌نامهٔ منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای و تعهدات برجام، پایبندیم.

کانادا از تصمیم ایالات متحده برای خروج از برجام متأسف است، به‌ویژه به‌دلیل اینکه آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای بر تداوم اجرای تعهدات ایران بر اساس برجام صحه گذاشته است.

کانادا گسترش برنامهٔ موشکی و آزمایش‌های موشک‌های بالیستیک ایران را که موجب بی‌ثباتی منطقه می‌شود، محکوم می‌کند. کانادا کماکان به تحریم‌های هدفمند برنامه‌های موشکی ایران ادامه خواهد داد.

ما کماکان با پشتیبانی ایران از سازمان‌های تروریستی، تهدید این کشور علیه اسرائیل و پشتیبانی از رژیم اسد در سوریه مقابله خواهیم کرد. ما به همکاری نزدیک با متحدان و شرکایمان برای مسئول دانستن ایران ادامه خواهیم داد.»

گفتنی است کانادا به‌صورت داوطلبانه ۱۱٫۵ میلیون دلار برای اجرای برجام به آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای کمک کرده است.

به‌دنبال انتشار این بیانیه، «رسانهٔ همیاری» در تماسی با وزارت امور خارجهٔ کانادا دربارهٔ احتمال تأثیر این تصمیم بر روابط تجاری فعلی و آتی کانادا و ایران با یکدیگر پرسید. یک مقام آگاه در وزارت امور خارجهٔ کانادا با اشاره به اینکه تبادلات تجاری بین کانادا و ایران در حال حاضر زیاد نیست، گفت که گمان نمی‌کند این تصمیم بر روابط تجاری کنونی تأثیر چندانی داشته باشد. او در عین حال با اشاره به مذاکرات چند شرکت کانادایی از جمله بمباردیه برای فروش هواپیما و قطار به ایران که البته هنوز به نتیجهٔ قطعی نرسیده است، گفت که هنوز زود است دربارهٔ تأثیر این تصمیم بر فعالیت شرکت‌های کانادایی اظهار نظر کرد.

او همچنین در پاسخ به سؤال دیگر این رسانه دربارهٔ احتمال حضور فعال‌تر کانادا به‌عنوان یکی از هفت کشور صنعتی جهان برای پر کردن جای خالی آمریکا در برجام، گفت: «ما از متحدان اروپایی‌مان برای تداوم برجام حمایت می‌کنیم ولی اینکه حضور کانادا چقدر و به چه شکل بتواند به تداوم توافق هسته‌ای با ایران پس از خروج آمریکا کمک کند، نیازمند بررسی و تحلیل شرایط و مشورت با متحدانمان است.»

الیزابت می، رهبر حزب سبز کانادا، هم در پاسخ به پرسش «رسانهٔ همیاری» دربارهٔ موضع این حزب در قبال تصمیم دونالد ترامپ برای خروج از برجام گفت: «حزب سبز کانادا تصمیم ترامپ را محکوم می‌کند. این تصمیم مغایر اصول اخلاقی و مسئولیت‌پذیری است. ما از واکنش کانادا حمایت می‌کنیم و مصرانه از دولتمان می‌خواهیم که به دولت‌های بریتانیا، فرانسه و آلمان برای نجات این توافق از تصمیم ترامپ، کمک کند.»

هلن لَوِردییِر، منتقد سیاست خارجی دولت از حزب دموکرات نوین کانادا، نیز در پاسخ به پرسش مشابه، گفت: «خروج آمریکا از توافق هسته‌ای با ایران تصمیمی معنادار، خطرناک و گمراه‌کننده است که خاورمیانه را با خطر بی‌ثباتی مواجه می‌کند. ایران به‌طور قابل ملاحظه‌ای به تعهداتش در برجام که دارای مکانیزم‌های بازرسی و تصدیق است، عمل کرده بود. این توافق، قراردادی چندجانبه است که به اتفاق آرای اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد در قطعنامه‌ای الزام‌آور به تصویب رسیده است. به‌همین دلیل تصمیم ترامپ نه‌تنها برای صلح و امنیت جهان خطرناک است، بلکه نشانگر آن است که  مدیریت او کاملاً قوانین بین‌المللی و چندجانبه‌گرایی را نادیده می‌گیرد. دولت ما، نباید صرفاً به کلام اکتفا کند و نه‌تنها باید برای حفظ توافق هسته‌ای با ایران، بلکه باید برای خلع سلاح هسته‌ای در سراسر جهان بکوشد. دولت ما، برخلاف ادعایش که خود را قهرمان «نظم چندجانبهٔ مبتنی بر قانون» قلمداد می‌کند، همچنان از امضای پیمان منع گسترش تسلیحات هسته‌ای، که اغلب کارشناسان بین‌المللی آن را بهترین امید جهان برای پیشگیری از جنگ هسته‌ای می‌دانند، سر باز می‌زند.»

گفتنی است تلاش «رسانهٔ همیاری» برای دریافت پاسخ از حزب محافظه‌کار، اپوزیسیون رسمی دولت، به‌دلیل «مشغول‌ بودن» اندرو شییِر رهبر و همچنین عدم پاسخ‌گویی ارین اُتول منتقد سیاست‌خارجی این حزب بی‌جواب ماند.

اما در تحولی دیگر و درست یک روز پس از اعلام تصمیم دولت آمریکا برای خروج از برجام، استفان هارپر، نخست‌وزیر پیشین

کانادا و رهبر پیشین حزب محافظه‌کار، در یک آگهی تمام‌صفحه در روزنامهٔ نیویورک تایمز همراه با چند تن از رهبران پیشین جهان از این تصمیم حمایت کرد.

او همراه با جان هاوارد، نخست‌وزیر پیشین استرالیا، لرد دیوید ویلیام ترمبل، نخست‌وزیر پیشین ایرلند شمالی و برندهٔ جایزهٔ صلح نوبل در سال ۱۹۹۸، جان برد، وزیر امور خارجهٔ پیشین کانادا، یوری رُزنتال، وزیر امور خارجهٔ پیشین هلند و جولیو ترزی، وزیر امور خارجهٔ پیشین ایتالیا، امضاکنندگان این آگهی بودند که با تیتر درشتِ «آقای رئیس‌جمهور، حق با شماست» شروع می‌شد.

آن‌ها با پشتیبانی از ترامپ، ایران را «تهدیدی برای ما، برای متحدان ما و برای آزادی» دانستند که «با صدور ایدئولوژی اسلام‌گرایانهٔ افراطی خاورمیانه را تهدید می‌کند.» آن‌ها برجام را ناکارآمد توصیف کردند و نتیجهٔ آن را دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای ارزیابی کردند.

کریستیا فریلند، وزیر امور خارجهٔ کانادا، در واکنش به این اقدام در واشنگتن به خبرنگاران گفت که هارپر حق ابراز نظرش را دارد ولی در عین‌حال با تأکید دوباره بر موضع رسمی دولت کانادا، از خروج آمریکا از برجام ابراز تأسف کرد.

جاستین ترودو، نخست‌وزیر کانادا، هم گفت: «توافق هسته‌ای با ایران، علی‌رغم اینکه توافق کاملی نیست، در پیشگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای مؤثر بوده است.»

او گفت: «ما به ظرفیت هر کشوری برای تصمیم‌گیری در قبال سیاست خارجی‌شان احترام می‌گذاریم، ولی تصمیم‌گیری در خصوص سیاست خارجی کانادا در اتاوا گرفته می‌شود، نه در واشنگتن یا جاهای دیگر.» او افزود انتظار دارد تصمیم ترامپ دربارهٔ خروج از برجام را در اجلاس ماه آیندهٔ سران ۷ کشور صنعتی جهان در کبک با او و رهبران دیگر کشورها به بحث و تبادل نظر بگذارد.

نوشته واکنش‌های همسایهٔ شمالی به خروج ترامپ از برجام اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

برگردان آزاد: ترانه وحدانی – ونکوور

اینکه دولت جدید جان هورگان چقدر دوام خواهد آورد، بازی حدس و گمان جدیدی برای بریتیش کلمبیایی‌هاست. حالا دیگر کریستی کلارک هر چه در چنته داشته رو کرده و مورد ارزیابی هم قرار گرفته است.

ریک کُلمن به لنگلی تایمز گفت: «با شناختی که از کارکرد مجلس و جزئیات آن دارم، می‌دانم که این دولت دوامی نخواهد داشت.» البته، او همان کسی است که به‌عنوان معاون کمپین بی‌سی لیبرال با اطمینان پیش‌بینی کرد که: «من معتقدم که ما پس از انتخابات ۹ مه ۲۰۱۷، تعداد نمایندگان انتخابی بیشتری خواهیم داشت.»

بعد ایشان به‌عنوان مردِ اول پیشینِ نفت بی‌سی سعی کرد همه را متقاعد کند که همه‌چیز را به‌خوبی تحت کنترل دارد؛ از رؤیای خط لولهٔ ال‌ان‌جی تا انتخاب مجدد حزبش که هدایت هر دوی آن‌ها را هم با بی‌کفایتیِ بی‌نظیری عهده‌دار بود.

من انتظار دارم که او وقت بسیار زیادی را در بیابان و صحرا بگذارند تا دربارهٔ ناتوانی و شکست حزبش تأمل کند.

حدس من این است که دولت هورگان با کاردانی تیم سبزِ اندرو ویوِر، حداقل برای سه سال آینده بر سرِ کار باشد. برخلاف امیدواریِ لیبرال‌ها، هزار و یک دلیل وجود دارد برای باور این موضوع که پیمان توافق‌شده میان احزاب ان‌دی‌پی و سبز بسیار بهتر از دولت نخست وزیر معجزه‌گر – آن‌طور که هوادارن سردرگمش تصور می‌کنند – کار خواهد کرد.

در مورد معادلهٔ ریاضیِ آن تک‌‌کرسی مورد نیاز برای دستیابی به حد نصاب اکثریت حاصل از پیمان دو حزب خیلی بحث شده است. هر چالشی هم در برابر قانونی‌ شدنِ اکثریتِ مجلس وجود می‌داشت، هیچ چیز غامض و پیچیده‌ای در مورد معادلهٔ ۴۴=۴۱+۳ وجود ندارد.

عدم رأی اعتماد به دولت الزاماً به انتخابات مجدد نمی‌بایست می‌انجامید. در سیستم دولت مسئول ما، آنچه مهم است مرام و نیت واقعی قانونگذار است، نه بازی اعداد فریبنده که آن مرام را بی‌اعتبار کند. بنابراین اگر در روز رأی اعتماد یک یا بیش از یک نفر از آن ۴۴ نماینده تأخیر داشتند یا مریض بودند یا اینکه به‌دلیل شرایط آب‌وهوایی حضور نداشتند، مطمئناً مایهٔ شرمندگی بود، اما موجب رأی نیاوردنِ دولت ائتلافی نباید می‌شد. کار مجلس باید به‌حالت تعلیق درمی‌آمد تا رأی‌گیری جدیدی با حضور همهٔ نمایندگان انجام می‌شد و مرام واقعی قوهٔ قانونگذار نشان داده می‌شد.

نایب فرماندار مجلس را منحل نمی‌کند، مگر واضح و مبرهن باشد که اکثریت نمایندگان می‌خواهند دولت را به پایین بکشند، چنانچه چند هفته پیش این‌کار را کردند.

مادامی‌که آن تک‌‌کرسی، که دولت ائتلافی را در موقعیت اکثریت قرار می‌دهد، به دولت اعتماد دارد، نخست وزیر جان هورگان، فقط لازم بود آن واقعیت را از طریق رأی اعتماد جدیدی احیا کند.

حتی اگر یکی از اعضای نمایندگان ائتلافی کنار می‌کشید، یا دور از جانشان فوت می‌کرد، هورگان می‌توانست درخواستِ به تعویق افتادن مجلس را بکند تا انتخابات میان‌دوره‌ای برگزار شود. تصور می‌کنم حتی بعید نیست یک یا بیش از یک نفر از نمایندگان لیبرال در مقطعی تصمیم بگیرند که نمایندهٔ مستقل بشوند یا به حزب ائتلافی بپیوندند.

اصلاً اگر من به‌جای جان هورگان بودم، قانون اساسی را تغییر می‌دادم تا شرط وجود چهار نماینده برای رسمیت بخشیدن به اینکه حزبی یک حزب رسمی تلقی شود – تحت قانون فعلی – به تنها وجود دو نماینده تقلیل داده شود.

چنین قانونی می‌توانست مقامی را که در ۱۹۹۴ از سه عضو «حزب رفُرمِ بی‌سی» دریغ شد پیش از آنکه بتوانند با عضو چهارمشان آن را به‌دست آورند، به آن‌ها اعطا کند. و دو رفُرمیستی که دوباره در سال ۱۹۹۶ انتخاب شدند، می‌توانستند عنوان حزب رسمی را که از دست دادند، نگه دارند.

این مسئله نه تنها طبیعتاً سبزها را به‌عنوان حزبی رسمی واجد شرایط خواهد کرد، چنانکه ان‌دی‌پی قولش را به آنان داده است، بلکه معنایش می‌تواند این نیز باشد که اگر دو لیبرال ناراضی تصمیم بگیرند کریستی کلارک و دستور کار جدید ضدلیبرالش را به باد انتقاد بگیرند، آن‌ها بلافاصله خواهند توانست در موقعیت یک حزب رسمی قرار گیرند.

ان‌دی‌پی آزادی عمل کافی برای در قدرت بودن خواهد داشت

بی‌تردید، دولت اقلیت ان‌دی‌پی رأی‌های بسیاری را روی برخی از لوایح و پیشنهادات از دست خواهد داد. توافقات انجام‌شده دست سبزها را باز می‌گذارد تا به‌جز در مورد نطق ملوکانه و بودجه، با لیبرال‌ها هم‌رأی شوند.

این رأی ازدست‌دادن‌ها چالشی برای ان‌دی‌پی خواهد بود، اما آن ورزیدگی و آبدیدگی ناشی از قدرت دولت، ممکن است در درازمدت به‌خوبی بتواند در خدمت مصالح و منافع سیاسی‌اش باشد.

و این مسئله قانونگذاری را بسیار سازنده‌تر و هماهنگ‌تر خواهد کرد، در جایی‌که دولت موظف است که اصلاحیه‌های معقول و مستدل بیشتری را بپذیرد تا لایحه‌ای به تصویب برسد. این بسیار خوب است و بیشترِ رأی‌دهندگان آن را همین‌طور خواهند دید. بی‌تردید لیبرال‌ها بیش از هر اپوزیسیونی در دوره‌های سابق، نفوذ خواهند داشت تا روی اصلاحیه‌ها فشار بیاورند و عملاً لوایح دولت را شکست بدهند، حتی بدونِ ساخت و پاخت با سبزها، مخصوصاً در کمیتهٔ مذاکرات پارلمانی. اما واقعیت این است که، بیشترِ آنچه که دولت انجام می‌دهد و می‌تواند انجام بدهد، نیازی به رأی مجلس قانونگذار نخواهد داشت.

زمانی که بودجه تصویب بشود، دولت هورگان مجوز کامل خواهد داشت تا بودجهٔ اختصاصی هر وزارتخانه را آن‌طور که نیاز است، صرف کند. توضیحات رأی‌گیری‌های عمومی در برآوردها، جای مانور زیادی لحاظ می‌کند. همچنین تماشا کنید، ببینید در ماه سپتامبر دولت محض احتیاط جای مانور زیادی برای خودش در ارتباط با هزینه‌های احتمالی در نظر خواهد گرفت.

دولت همچنین اختیار اجرایی بسیار بالایی دارد، به‌طوری‌که می‌تواند تقریباً روی هر قانون موجود و اینکه چگونه اجرا بشود، تأثیر بگذارد. دولت هورگان آزادی عمل بسیاری خواهد داشت تا جسورانه با تنظیم مقررات و خط مشی‌های جدید از طریق ابزار قانونی (orders-in-council) حکمرانی کند، درست همان‌طور که لیبرال‌ها طی ۱۶ سال گذشته کردند.

ائتلاف ان‌دی‌پی-سبز تا حدود زیادی بی‌خطر و در امان است

واقعیت این است که تنها به سه طریق ممکن است دولت سقوط کند.

یک، اگر جان هورگان تصمیم بگیرد انتخابات برگزار شود.

دو، اینکه یک یا بیش از یک نفر از اعضای ائتلاف، احتمال خیلی زیاد از سبزها، تصمیم بگیرند دولت را شکست بدهند و برگزاری انتخابات را تحمیل کنند.

و سه، اگر لیبرال‌ها به‌نحوی یک عضو جدید به‌دست آورند، احتمالاً یا از طریق انتخابات میان‌دوره‌ای یا از طریق ملحق‌ شدن یکی از نیودموکرات‌ها یا سبزها به آنان.

حالا می‌خواهم به سه احتمال فوق در جهت عکس بپردازم:

بعد از آن سقوط فضاحت‌بار، نمی‌توانم تصور کنم تا مدت‌ها کسی به لیبرال‌ها بپیوندد، خصوصاً تا وقتی که کریستی کلارک رهبرشان است. همچنین نمی‌توانم تصور کنم حزب کلارک در آیندهٔ نزدیکی بتواند در حکومت ائتلافی ان‌دی‌پی و سبز، برندهٔ انتخابات میان‌دوره‌ایی بشود. بعد از آن وضعی که دولت کلارک کنار رفت، نام لیبرال‌ها به لجن‌آلود شده است: دورو، بی‌مرام و غیرقابل اعتماد.

ان‌دی‌پی و سبزها ۱۶ سال برای این مقطع از زمان انتظار کشیده‌اند. آن‌ها دقیقاً در جایی هستند که می‌خواهند باشند و لیبرال‌ها قدرتی برای معکوس کردن آن ندارند. اگر هم بر فرض انتخابات میان‌دوره‌ایی، به دلیل خالی شدن کرسی یکی از اعضای ان‌دی‌پی یا سبز، لازم شد، دو حزب می‌توانند روی یک پیمان دوستی توافق کنند، همان‌طور که چارلی اسمیث برای انتخابات عمومی دورهٔ بعدی پیشنهاد داده است. آن‌ها می‌توانند در انتخابات میان‌دوره‌ای شانس خود را در بازپس‌گرفتنِ آن کرسی به‌سادگی با عدم معرفی کاندیدا در مقابل یکدیگر، افزایش بدهند.

از همه مهم‌تر، ما باید انتظار داشته باشیم که ائتلاف ان‌دی‌پی-سبز حداقل چند سالی دوام بیاورد. سبزها مطمئناً خواستار انتخاباتی به این زودی‌ها نخواهند بود.

نه نیودموکرات‌ها و نه سبزها پول فراوانی ندارند، در مقایسه با لیبرال‌ها که در پول نقد غلت می‌زنند. همین یک فاکتور به‌تنهایی مانع بازدارندهٔ مهمی برای هر دو حزب خواهد بود تا اساساً ائتلافشان را تضعیف کنند.

اگر سیستم جدیدی در جهت ممنوعیت کمک‌های مالی بزرگ در کمپین‌های عمومی معرفی بشود، مشابه مدل کبک، هر دو حزب ان‌دی‌پی و سبز علاقه‌مند خواهند بود که تا جای ممکن صبر کنند تا خزانهٔ کمپینشان رشد کند.

رایزنی بهتر، پایداری بیشتری به‌دنبال خواهد داشت

بله، رایزنی بهتر پایداری بیشتری به‌دنبال خواهد داشت، اما اگر یک چیز بتواند رفاقت هورگان-ویوِر را منهدم کند، این است که ان‌دی‌پی حمایت سبزها را قدر نشناسد. دولت حاکم در ارتباط با اولویت‌ها، تعهدات بی‌نظیری به سبزها داده و رایزنی‌های معناداری با آن‌ها به انجام رسانده است. دولت ان‌دی‌پی ممکن است به‌ آسانی شروع کند به بی‌اهمیت تلقی کردن آن رایزنی‌ها و تأثیرشان روی تصمیمات. اشتباهی بزرگ.

هورگان و کل تیمش باید همواره در نظر داشته باشند که بدونِ رهبری ویوِر و حمایت فعالانهٔ همکارانش، آن‌ها امکان نداشت در جایی که هستند باشند. تعهدی که سبزها برای این کار مشترک داده‌اند، فوق‌العاده و قابل ستایش است.

از نظر من، کلید طول عمر این دولت، در درستی و کمال چارچوب رایزنی‌هاست؛ از دعوت سبزها برای شنیدن پیشنهادات و نظراتشان تا شکل‌گیری تصمیمات دولت به‌نحوی که آن پیشنهادات و نظرات به‌راستی محترم شمرده شده باشند.

اگر من جای هورگان بودم، یک صفحه از کتاب ۲۰۰۱ گوردن کمپبل (Gordon Campbell’s 2001)، یعنی بخشی را که مربوط به رسمی‌ نمودنِ مکانیسم رایزنی‌ها و مشاوره‌های داخلی‌ست، بیرون می‌کشیدم تا کمک کند همهٔ نمایندگان این ائتلاف در امور با هم هماهنگ بمانند.

در سال ۲۰۰۱، لیبرال‌ها ۷۷ کرسی از ۷۹ کرسی را بردند. از تمام اعضای هیئت قانونگذاری دولت خواسته شد تا در کمیتهٔ انجمن حزبی دولت (government-caucus committees – GCCs)، که به‌لحاظ اجرایی همان کمیتهٔ کابینه بود، مشغول به‌کار شوند.

آن کمیته‌ها اطلاعات، ایده‌ها و نظرات بی‌نظیری از خط مشی، الویت‌ها و تصمیم‌گیرهای کابینه در اختیار تمامی اعضا گذاشتند.

هورگان می‌تواند چیزی مشابه GCCs ایجاد کند. او می‌تواند نمایندگان سبزها و کارمندانشان را دعوت کند تا در کمیته‌های کابینه شرکت کنند و نظر دهند، خصوصاً وقتی قرارست با مفاد توافق‌نامهٔ ائتلاف سر و کار داشته باشند؛ کمیته‌های اعتماد کابینه (Cabinet confidence committees – CCCs)، همان‌گونه که بود.

فکرش را بکنید، به این ترتیب سبزها هم‌زمان به مواد مورد بحث در کابینه و به وزرا و کارمندان ارشد مسئولِ فایل‌ها دسترسی خواهند داشت. و به این ترتیب نیاز به پروسهٔ مشاوره‌های موازی که وقت‌گیرند و حرف و حدیث در باب اینکه چه کسی آن‌ها را هماهنگ خواهد کرد، مرتفع خواهد شد.

سبزها کاملاً در شکل‌گیری سیاست‌هایی که بر اساس توافق‌نامه‌شان با ان‌دی‌پی است، دخیل خواهند بود. این در حالی‌‌ست که ‌آن‌ها عضو کابینه نخواهند بود، همچنان که اعضای خصوصیِ GCC کمپبل نبودند.

در این حالت، سبزها، البته، در محرمانه‌ تلقی نمودنِ جلسات کابینه مسئول خواهند بود در حالی‌که در اصلِ مسئولیت کاری کابینه سهمی ندارند. آن‌ها آزاد خواهند بود مطابق میل خود رأی بدهند، تصمیمات نهایی کابینه را حمایت بکنند یا نکنند، درست همان‌طور که اعضای هیئت قانونگذاری GCC به‌طور تئوریک آزاد بودند عمل کنند.

واقعیت این است که هر چه بیشتر مردم حس کنند که به‌طور مشروع بخشی از روند تصمیم‌گیری‌اند، احتمال آنکه نتایج حاصل از آن تصمیم‌گیری‌ها را صادقانه حمایت کنند، بیشتر است و احتمال آنکه حس کنند با آن‌ها بازی شده است، کمتر است.

من اگر باشم، سبزها را دعوت می‌کنم تا بخشی از روند مرور قانونگذاریِ تمام لوایحی باشند که پیرو توافق‌نامهٔ ائتلاف بررسی خواهد شد.

باور کنید، چنین کاری موجب خواهد شد که ائتلاف، قوی و سالم باقی بماند، نتایج بهتری از لوایح حاصل شود و با به حداقل رساندنِ مقاومت از طرف شرکای ائتلافی‌، کار ان‌دی‌پی برای قانونگذاری بسیار آسان‌تر خواهد شد.

تا انتخابات احتمالاً راه درازی باقی‌ست

در نهایت، به‌نظر من هورگان در ۳ سال و نیم آینده درخواست انتخابات نخواهد کرد، حتی اگر نظرسنجی‌ها نشان بدهد که حزب او با فاصلهٔ خوبی در رقابت بین احزاب جلوست.

برای هورگان، دولت وسیله‌ای است برای رسیدن به انتهای کار، نه خودِ انتهای کار، چنانکه برای کریستی کلارک بود.

برای هورگان، تغییر مثبت همه‌چیز و هدف غایی است، نه قدرت. قدرت وجود دارد تا به مردم کمک کند به تغییری که می‌خواهند برسند، نه برای صرفِ قدرت آن هم به هر بهایی و با آسیب رساندن به دیگران.

او و حزبش دستور کار بلندبالایی دارند که تا جای ممکن زمان زیادی نیاز دارد تا مسئولانه و با روش اصولی پیاده‌سازی شود. دستور کاری که از نظر محتوا و پیامدهایش احتمالاً بی‌نظیر است. اگر به درستی انجام شود، که من پیش‌بینی می‌کنم بیشترش چنین خواهد بود، ان‌دی‌پی برای سال‌های زیادی در قدرت خواهد ماند.

هر چه ان‌دی‌پی بیشتر بر سر قدرت بماند، لیبرال‌های ناراضیِ بیشتری کلارک را تهدید خواهند کرد که کنار بکشد. لیبرال‌ها با معضل فزایندهٔ عملکرد حزب روبه‌رو خواهند شد؛ معضلی که کلارک به‌طرز احمقانه‌ای با نطق ملوکانه‌ای که حکم خودکشی داشت، خود آن را طلبید.

هر چه دولت ان‌دی‌پی بیشتر جا بیافتد، شانس انتخاب مجددش بیشتر خواهد بود، اگر که کمیتهٔ پارلمانی‌اش از درون منظم و منضبط باقی بماند. حدس من این است که هورگان ثابت خواهد کرد که او رهبری توانمندتر و هوشیارتر از آنی است که «متنفران از ان‌دی‌پی» امیدوارند باشد.

او دارد با تیمی به‌معنای واقعی باتجربه و به‌وضوح توانا در رأس دولت قرار می‌گیرد، تیمی که طی ۱۶ سال گذشته بسیار آموخته‌اند و می‌دانند چه چیزی کار می‌کند و چه چیزی کار نمی‌کند.

او تا کنون نشان داده است که به‌عنوان رهبر حزب، جایگاهی بالاتر از اغلب سیاستمداران معاصر خود در کانادا دارد. خواهید دید! او در زمانی کوتاه، خودش را به‌عنوان چهره‌ای ملی که می‌توان رویش حساب کرد، جا خواهد انداخت و به‌سرعت ائتلاف استراتژیک محکمی با دیگر نخست وزیران استانی خواهد ساخت تا منافع بی‌سی را پیش ببرد.

با درایت و حمایت سخاوتمندانهٔ سبزها در ارتباط با موضوعات مهم، نسیم دلپذیرِ هوایی تازه‌ در استانمان وزیدن خواهد گرفت؛ چیزی که مردم، محیط زیست و رشد پایدار را بار دیگر در رأس امور قرار خواهد داد.

سپاس از نایب فرماندار، جودیث گیچان، برای در اختیار گذاشتنِ امکان تغییرات در دولت که ۵۷٪ از ما به آن رأی دادیم. شما و دولت جدید برقرار باشید.

____________________________________________________

۱- مارتین براون، رئیس کارمندان نخست وزیر اسبق، گوردن کمپبل، مشاور استراتژیک ارشدِ سه تن از رهبران احزاب استانی، و معاون سابق وزیر گردشگری، تجارت و سرمایه‌گذاری بوده است. او علاوه بر دیگر تجربیات فراوانش در کارزارهای انتخاباتی، همچنین به‌عنوان مدیر کمپین عمومی بی‌سی لیبرال در سال‌های ۲۰۰۱، ۲۰۰۵ و ۲۰۰۹ خدمت کرده، و از مؤلفان اصلی چهار پلتفرم انتخاباتی بوده است.

منبع: The Georgia Straight

نوشته دولت جدید بی‌سی به رهبری جان هورگان چقدر دوام خواهد آورد؟ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

حزب سبز بی‌سی با حزب دموکرات نوین به توافق رسیده‌اند تا دولت کریستی کلارک را واژگون کنند.

این توافق که توسط اندرو ویوِر، رهبر حزب بی‌سی گرین، و جان هورگان، رهبر حزب بی‌سی ان‌دی‌پی، در کنفرانسی خبری در ویکتوریا اعلام شد، به‌عنوان اکثریتی واحد حزب بی‌سی لیبرال را پایین خواهد کشید. سبزها توافق کرده‌اند دولت استانی ان‌دی‌پی را با رأی اعتماد برای چهار سال حمایت کنند، از جمله در خطابه‌های سریر (Throne Speeches)و بودجه.

اندور ویوِر گفت: «نهایتاً ما مجبور بودیم تصمیم سختی بگیریم – آن تصمیم برای حزب سبز بی‌سی باهم‌کارکردن و ایجاد دولت اقلیتی پایدار برای یک دورهٔ چهارساله بود.»

جزئیات این توافق، که ویوِر و هورگان هر دو گفتند که شامل صفحات بسیاری است، در روز دوشنبه منتشر نشد.

اندرو ویوِر گفت که دو عضو دیگر حزب سبز بی‌سی در مجلس استانی توافق را امضا کرده‌اند، در حالی‌که جان هورگان گفت که کمیتهٔ پارلمانیِ او روز سه‌شنبه به تصویب توافق رأی خواهد داد.

وی گفت: «ما اینجاییم تا کاری کنیم که دولت کار کند و این به‌معنای کارکردن با تمام نمایندگان است. ما در وضعیتی قرار داریم که مجلس می‌تواند کار کند. این فرصتی مهیج است.»

حرکت بعدی نهایتاً می‌تواند به نایب فرماندار استان، جودیث گیچون، بستگی داشته باشد، کسی که چنانچه لیبرال‌ها رأی اعتماد مجلس را ازدست بدهند، فراخوانده می‌شود. هورگان و ویوِر اظهار داشتند که رأی اعتماد ممکن است ضرورتی نداشته باشد.

جان هورگان گفت: «دولت فعلی حمایت اکثریت نمایندگان را نداشت – ما حالا حمایت اکثریت را داریم. ما این موضوع را طی چند روز آینده به اطلاع نایب فرماندار خواهیم رساند و از آنجا به پیش خواهیم رفت. نخست وزیر انتخاب‌هایی دارد که برای آن‌ها تصمیم خواهد گرفت.»

کریستی کلارک حاضر نشد دربارهٔ این توافق اظهار نظر کند، و تنها به بیانیهٔ کوتاهی که «این توافق می‌تواند تبعات گسترده‌ای برای آیندهٔ استان داشته باشد»، اکتفا کرد. بنا به این بیانیه، نخست‌وزیر با کمیتهٔ پارلمانی‌اش مشورت خواهد کرد و روز سه‌شنبه حرف بیشتری برای گفتن خواهد داشت.

در این بیانیه آمده است: «به‌عنوان دولت وقت، و حزبی با بیشترین تعداد کرسی، ما مسئول‌ایم تا قدم‌های بعدی‌مان را با دقت برداریم.»

این توافق، پایانی است بر مذاکرات چندین هفته‌ای میان سبزها و هر دو حزب تا مشخص شود آیا لیبرال‌ها برجا باقی می‌مانند یا دموکرات‌های نوین پس از ۱۶ سال در اپوزیسیون‌بودن، قدرت می‌یابند تا دولت تشکیل بدهند.

حاصل انتخابات ۹ مه برای لیبرال‌ها ۴۳ کرسی، نیو دموکرات‌ها ۴۱ کرسی و سبزها ۳ کرسی بود.

کلارک موظف است مجلس قانون‌گذار را فرابخواند تا اعتماد به مجلس مورد آزمایش قرار بگیرد. اگر سبز‌ها و نیودموکرات‌ها دولت را در رأی اعتماد شکست دهند، از جمله در خطابه‌های سریر۲ یا بودجه، کلارک باید استعفا بدهد یا درخواست انتخابات مجدد بکند.

هرچند، نایب فرماندار این اختیار را دارد که از هورگان و ویوِر بخواهد، بدونِ برگزاری انتخابات مجدد، دولت را تشکیل بدهند.

ویوِر سه فاکتور را فسخ‌کنندهٔ توافق قرار داده است، از جمله موقعیت حزب رسمی، بهسازی امور مالی کمپین‌های انتخاباتی و نمایندگی تناسبی، گرچه دیگر موضوعات، از جمله مخالفت حزب با چندین الویت منابع لیبرال‌ها، در گفت‌وگوها نقش خواهد داشت.

دموکرات‌های نوین سه بار انتخابات را در بی‌سی برده‌اند: اولین بار در سال ۱۹۷۲، و بعد در ۱۹۹۱ و ۱۹۹۶. در سال ۱۹۹۶، این حزب علی‌رغم باخت در آرای شمارشی، به‌عنوان دولت اکثریت پیروز میدان بود.

استان بی‌سی آخرین بار در سال ۱۹۵۲ به دولت اقلیت رأی داد. دولت و.ا.سی. بنِت از حزب اعتبار اجتماعی (W.A.C. Bennett’s Social Credit government) سال پس از آن سقوط کرد و در انتخابات بعدی رأی اکثریت را بازپس‌گرفت.

منبع: گلوب اند میل

نوشته حزب سبز بی‌سی، حزب دموکرات نوین این استان را برای تشکیل دولت اقلیت حمایت می‌کند اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

برنامهٔ اُتاوا این بود: تأیید فدرال را برای کیندر مورگان بگیرد، تأیید رسمی کریستی کلارک را در توافق با خط لوله به اطلاع عموم برساند، و سپس سیاستمدارانه آن تصمیم را با برد او در انتخابات بی‌سی ضدعفونی و تر و تمیزش کند، در نتیجه ادعا کند که عموم مردم در بی‌سی با آن تصمیم همسویند.

اما، با وجود اینکه اُتاوا با با حمایت عمومی از نمایش‌های کلارک روی موضوع ترامپ و زغال سنگ حرارتی آمریکا، در انتخابات بی‌سی دخالت کرد، رأی‌دهندگان این استان عقیدهٔ دیگری داشتند – آن‌ها او را نپذیرفتند.

بنابراین بر اساس منطقِ خود اُتاوا، خط لوله هم‌اکنون به‌لحاظ سیاسی در بی‌سی مردود اعلام شده است.

هر دو حزب ان‌دی‌پی و سبز با شفافیت و قاطعانه مخالف خط لوله بودند و این دو حزب بر روی هم ۶۰درصد آراء را کسب کردند. حوزه‌های مهم اطراف برنابی و ونکوور به‌شدت کریستی کلارک را رد کردند و رأی‌دهندگان بسیاری آن را موضوع اصلی صندوق‌های رأی‌شان می‌دانستند. شهرداران مناطقی که خط لوله از آن‌ها خواهد گذشت، مخالف پروژه‌اند. بومی‌های ساکن در مسیر خط لوله نیز همچنان قویاً مخالف این پروژه‌اند.

این خط لوله به‌لحاظ سیاسی و اجتماعی در بی‌سی مجوز ندارد، و به‌زودی ممکن است مجوز قانونی نیز نداشته باشد اگر احزاب ان‌دی‌پی و سبز با هم دولت تشکیل بدهند و از صدور جواز لازم برای پروژه خودداری کنند.

اُتاوا با اعزام وزیر منابع طبیعی جیم کار برای تلاش در تقویت حمایت از پروژه،  به‌وضوح نگران است. متأسفانه برای آقای کار، این موضوع بلافاصله بعد از این تأخیر دولتش در اجرای مقررات متان برای صنعت نفت و گاز پیش آمده است، چیزی که اعتبار وی را به‌عنوان یک تاجر تضعیف می‌کند.

در این اثنا، کیندر مورگن برای یافتن سرمایه‌گذاران پروژه دچار مشکل است و در تلاش برای متوسل‌شدن به سهام عمومی برای پرداخت هزینه‌هایش. هرچند، با مردودشدن سیاسی‌اش و آشکارشدنِ پرونده‌های حقوقی بومیان، هیچ سرمایه‌گذاری آن‌قدر احمق نیست که تا این حد ریسک بپذیرد. (اینکه شرکت مذکور این ریسک‌ها را به سرمایه‌گذاران بالقوه فاش خواهد کرد یا نه، خود سؤال جالبی است.)

اُتاوا و آلبرتا اکنون ممکن است دربارهٔ استلزام این خط لوله به‌عنوان شرطی برای مقررات کربن، به تهدید متوسل بشوند، اما آن‌ها باید بدانند که برای بسیاری از ساکنان بریتیش کلمبیا، این موضوع همواره به‌منزلهٔ خطرات تأثیرات منطقه‌ای این پروژه بوده که باید به‌ناچار تحمل کنند، در حالی‌که دیگران میلیاردها دلار نفتی عایدشان می‌شود.

علاوه بر این‌ها، وقتی علی‌رغم مقررات کربن، همچنان به ادامهٔ افزایش آلودگی‌های حاصل از محصولات نفتی اجازه داده می‌شود، مردم به‌درستی این سؤال را می‌پرسند که آیا به‌میزان کافی عایداتی از این پروژه وجود دارد تا هرگونه قربانی‌شدنی را جبران کند. این فرض بی‌چون‌وچرا که محصولات نفتی باید همچنان توسعه یابد، ریشهٔ این‌گونه احساسات و برداشت‌ها است. چرا این صنعت همین الان به‌‌حد لزوم بزرگ نیست؟ چرا اصلاً ما به رشد و نمو آن‌ مشغول‌ایم در این برههٔ بحران اقلیمی؟

توسعه را متوقف کنید و ما خط لولهٔ جدیدی نیاز نداریم. بعد ما می‌توانیم روی انرژی پاک تمرکز کنیم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

منبع:

http://www.projectdemocracy.ca/bc_just_rejected_kinder_morgan_again

نوشته بی‌سی بار دیگر کیندر مورگان را رد کرد اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.