پیاده‌سازی و برگردان: مریم عابدی – ونکوور

کنگرهٔ ایرانیان کانادا جمعهٔ گذشته ۱۱ اوت (آگست) از نیکی اشتون (Niki Ashton)، یکی از چهار کاندیدای مرحلهٔ نهایی انتخاب رهبر حزب دموکراتیک نوین کانادا، برای دیدار و گفت‌وگو با اعضای رسانه‌های فارسی‌زبان کانادا در زمینهٔ سیاست‌های داخلی و خارجی و نیز دغدغه‌های ایرانیان مقیم کانادا، دعوت به‌عمل آورد.

بیژن احمدی، رئیس کنگرهٔ ایرانیان کانادا، صحبت‌های خود را در ادامهٔ دیدار با ایشان این‌گونه آغاز کرد: «با سلام به همگی و تشکر از خانم اشتون برای اختصاص وقتشان به دیدار و گفتگو با کنگرهٔ ایرانیان کانادا، ما دیدار مفیدی با خانم اشتون داشتیم. در نیمهٔ نخست این دیدار، در مورد موضوعات مختلفی که حائز اولویت‌اند، و در حال حاضر کنگرهٔ ایرانیان کانادا به آن‌ها مشغول است، پرداختیم. جای بسی خوشحالی‌ است که در اکثر موارد فرصت مناسبی برای همکاری بین کنگره و حزب ان‌دی‌پی و پیگیری این موضوعات وجود دارد. بسیار خوشحال‌ایم شما نیز معتقدید که حزب ان‌دی‌پی باید صدایی قوی برای عدالت و صلح جهانی در منطقهٔ خاورمیانه و نیز در زمینهٔ روابط بین ایران و کانادا باشد؛ موضوعی که برای کنگرهٔ ایرانیان کانادا و جامعهٔ ایرانی بسیار اهمیت دارد. در این بخش از دیدارمان با خانم نیکی اشتون، مهراس از تی‌بی‌سی و سیما غفارزاده از رسانهٔ همیاری در ونکوور به‌عنوان نمایندگان رسانه‌های ایرانی در کانادا، نیز با ما در ارتباطند و مستقیماً سؤالاتشان را مطرح خواهند کرد تا جامعهٔ ایرانی از مواضع شما در مواردی که برای جامعهٔ ایرانیِ کانادا مهم است، مطلع شود. لطفاً ابتدا به سخنان آغازین خود بپردازید تا بعد از آن به پرسش‌ها بپردازیم.»

نیکی اشتون: «با تشکر از بیژن، سایر اعضای کنگرهٔ ایرانیان کانادا و همهٔ شرکت‌کنندگان برای دعوت از من، و نیز برای مشارکتتان در امور سیاسی کشورمان کانادا، در پروسهٔ حاضر برای انتخاب رهبر ان‌دی‌پی ارزش نهادن به همکاری و همراهی مهاجران نمایان است. مادر من یونانی بود و پدرم از انگلستان به کانادا مهاجرت کرد. من می‌دانم که صدای قوی و رسای یک جامعهٔ مهاجر در امور سیاسی چقدر اهمیت دارد، چه در قبال موضوعات داخلی و چه در مورد سیاست خارجی. برای من که حدود ۱۰ سال است عضو مجلس عوام کانادا هستم، و نیز اینکه عضو یکی از گروه‌های بزرگی هستم که برای حقوق بشر و عدالت و صلح در تلاشند، مایهٔ افتخار است. در واقع برای من اهمیت برقراری عدالت و صلح، چه در کشور خودم و چه در سطح جهانی، دلیل عمده‌ای برای کاندیداتوری برای رهبری حزب ان‌دی‌پی است. حزب ان‌دی‌پی از دیرباز در این موارد موضع‌گیری‌ کرده‌ است، اما من اعتقاد دارم که ما باید صدایمان بسیار بلندتر از این باشد و در راستای دستیابی به حقوق بشر، عدالت و صلح هنوز باید بسیار بیشتر فعالیت کنیم. باید برای برقراری عدالت و صلح در خاورمیانه تلاش کنیم و این برای من از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. من تأکید دارم همان‌گونه که برای دستیابی به حقوق بشر، صلح و عدالت در کانادا تلاش می‌کنیم، به همان شکل در سطح جهانی نیز باید پی‌گیر همین ارزش‌ها باشیم. همچنین مهم است اگرچه توانستیم استیون هارپر را از سر راهمان برداریم و دولتی را که برای جوامع بسیاری از جمله‌ ایرانیان‌ کانادا مشکل‌آفرین بود تغییر دهیم‌‌، همچنان با دولتی روبه‌رو‌ئیم که به‌رغم وعده‌های انتخاباتی بسیاری که داده، اما به آن‌ها عمل نکرده‌ است. همان‌طور که تبلیغات ما نشان می‌دهد، ما خواهان و پیگیر برقراری مجدد ارتباطات دیپلماتیک با ایران هستیم و از‌سرگیری خدمات کنسولی بین دو کشور که واقعاً مورد نیاز مردم در کانادا و نیز در ایران است، برای ما بسیار اهمیت دارد. ما از رفع تحریم‌ها علیه ایران حمایت می‌کنیم، و قویاً مخالف تحریم‌هایی هستیم که مردم عادی ایران و ایرانیانی را که در کانادا صاحب حرفه و تجارت‌اند، محقق یا دانشمندند، دچار مشکل کرده‌اند. ضمناً باید خاطرنشان کنم که لازم است شیوه‌ای در پیش بگیریم که از جنجال‌آفرینی و خطرناک‌تر کردن جهان دوری‌ کنیم و کار کنگره و روش‌های فعالانه‌ای که برای دستیابی به اهدافتان در راستای دیپلماسی و صلح در این زمینه در پیش گرفته‌اید، قابل تقدیر است و این در واقع رویکرد پیشین کانادا نیز است. برنامهٔ انتخاباتی ما در زمینهٔ عدالت اجتماعی بسیار قوی است. بسیاری از مهاجران من‌جمله‌ ایرانیان کانادایی و مسلمانان کانادایی به‌خاطر هویتشان در زمینه‌هایی مانند کاریابی، سکونت و یا مسائل بانکی مورد تبعیض قرار گرفته‌اند. این امر باید متوقف شود. همچنین امتیازدادن به افراد دارای مدارک و مدارج تحصیلی بالا هنگام مهاجرت، اما نادیده‌گرفتن و به‌رسمیت نشناختن مدارک تحصیلی‌شان برای اشتغال در کانادا، برای من قابل قبول نیست و قویاً اعتقاد دارم که پرداختن به این موضوع در سطح فدرال ضروری است. همچنین من با قوانین مصوب تبعیض‌آمیز که مهاجران، و از جمله مسلمانان مهاجر یا پناهنده را مورد هدف قرار می‌دهد، مانند C-51 و سایر قوانینی که اقلیت‌هایی را مورد هدف قرار داده‌اند، چه مهاجران، چه پناهندگان و از بین بردنِ لزوم رعایت قانون کانادا در قبال آن‌ها، مخالفم. واضح است که باید با تبعیض سیستماتیک مبارزه کرد و کنگره نیز خواهان و پی‌گیر رویکردی دیگر است که برای تمام کسانی که به کانادا آمده‌اند، حقوق بشر را به‌طور یکسان رعایت کند. این موضوعی است که من با آن بسیار موافق‌ام و کمپین ما این را کاملاً روشن کرده‌ است که اگر بخواهیم برای دستیابی به عدالت اجتماعی تلاش کنیم، باید با نابرابری و تبعیض نژادی مبارزه کنیم. من خلاصه‌ای از نقطه‌نظراتم را در اینجا بیان کردم و شما را تشویق می‌کنم که از وب‌سایتمان دیدن کنید و به موضوعات گوناگونی که مورد اشاره قرار گرفته‌اند، از‌ جمله بیکاری، فقر، مشاغل نامتناسب با سطح دانش و تجربه و عدم ثبات کاری برای جوانان، و استخدام بدون شرایط استاندارد و قانونی، توجه نمایید. من می‌دانم که والدین بسیاری از ما با هدف تأمین زندگی بهتری برای فرزندانشان به کانادا آمده‌اند، اما به‌خاطر تغییرات بازار کار در کانادا، موقعیت‌های کاری باثبات و پایدار برای نسل بعدی کمترند. باید به این‌گونه موضوعات بپردازیم و نیز تغییرات اقلیمی را در نظر داشته باشیم. همچنین برنامه‌های دیگری چون سیستم بیمهٔ درمانی و بهداشت و سلامت روانی. و نهایتاً همان‌طور که اشاره کردم، ما باید صدای صلح و عدالت باشیم، چه در کانادا، چه در خاورمیانه و کل جهان.

تنها چند روز دیگر تا ۱۷ اوت باقی‌ است [گفت‌وگو در تاریخ ۱۱ اوت صورت گرفته است] و هنوز فرصت هست تا افراد علاقه‌مند به‌موقع به عضویت حزب ان‌دی‌پی درآیند تا بتوانند در انتخاب رهبر حزب شرکت‌ کنند. شما را تشویق می‌کنم که هم از وب‌سایت ما دیدن کنید و هم اگر مایل‌اید، به کمپین ما بپیوندید. ما استقبال زیادِ مردم را برای همکاری با ان‌دی‌پی و همین‌طور برای تلاش بیشتر در جهت برقراری عدالت و صلح جهانی، شاهدیم.

حالا نوبت به سؤالات می‌رسد.

سیما غفارزاده از «رسانهٔ همیاری» در استان بریتیش کلمبیا: با سلام و تشکر از شما خانم اشتون برای وقتی که در اختیار ما قرار دادید، حزب ان‌دی‌پی سال‌ها به‌عنوان حزب سفیدپوست‌ها شناخته شده‌ است. شما برای جلب و اتحاد گروه‌های مهاجر و اقلیت‌ها اعم از رنگین‌پوست‌ها، اقلیت‌های جنسیتی و بومیان به حزب ان‌دی‌پی در سطح فدرال، چه برنامه‌ای دارید؟ در سطح استانی، به‌طور مثال جان هورگان، نخست‌وزیر بریتیش‌ کلمبیا، در مراسم گوناگونی شرکت می‌کند، نظیر راه‌پیمایی اخیر پراید در ونکوور. همچنین در دسامبر ۲۰۱۵ مایک فارن‌ورث، نمایندهٔ پورت‌ کوکیتلام، در جلسهٔ گفت‌وگویی مربوط به باورهای غلط فرهنگی دربارهٔ همجنسگرایی که از سوی گروه همیاری برگزار شده‌ بود، شرکت جست. در سطح فدرال، برنامهٔ شما برای جلب همکاری و مشارکت این گروه‌ها چیست؟

نیکی اشتون: از این که در این گفت‌وگو با ما هستید، متشکرم. اتفاقاً همین چند روز پیش در ونکوور بودم و من نیز این فرصت را داشتم که در راه‌پیمایی پراید شرکت کنم. در پاسخ به پرسش شما باید بگویم من اعتقاد راسخ دارم که برای برقراری تنوع و دربرگرفتن طیف‌های گوناگون اجتماع در حزب ان‌دی‌پی، باید بیشتر کار کرد. این امر از دو راه امکان‌پذیر است: اول از طریق عقاید و نظراتی که مطرح می‌کنیم، مثلاً حزب ما کامل‌ترین برنامهٔ عدالت جنسی و نیز عدالت نژادی برای بومیان را دارد و در چند روز آینده سیاست‌گذاری عدالت برای اعضای LGBTQ و نیز عدالت برای معلولان را خواهیم داشت. برای من مهم است که دگرخواهی و تنوع‌خواهی ما تنها در حد حرف نماند و برنامه‌هایی داشته باشیم که موانع و تبعیضاتی را که مردم روزانه با آن‌ها روبرو می‌شوند، از میان برداریم و به برقراری واقعی عدالت برای همه دست‌ یابیم. دومین نکته، تلاش بیشتر برای برقراری ارتباط هرچه بیشتر با مهاجران و تازه‌واردان در سرتاسر کاناداست. من این شانس را داشته‌ام که به‌عنوان فرزند یک مهاجر، زبان اول و مادری‌ام نه انگلیسی و نه فرانسه، بلکه یونانی است. در واقع من هفت زبان دیگر را آموخته‌ام. هنوز برای برقراری ارتباط با جوامع مهاجر جای کار بسیار است. جوامعی که برای دستیابی به اهدافی در تلاش‌اند، مانند کنگرهٔ ایرانیان کانادا. برای نزدیک شدن به این گروه‌های پرکار و فعال در عرصهٔ سیاست، کار بسیاری می‌توان انجام داد، و ما کانادا را به تلاش و کار بیشتر در این زمینه فرا می‌خوانیم تا به مردمِ این جوامع نزدیک‌تر شوند و به آن‌ها گوش فرا دهند، و جوامع را نیز فرا می‌خوانیم که کاندیدا داشته‌، در کمپین‌ها فعال باشند و بدین شکل حرکتی ایجاد می‌کنیم؛ حرکتی که تنها به‌مفهومِ داشتنِ نماینده‌های بیشتر از جوامع مختلف نیست، بلکه انعکاس‌دهندهٔ نیازها و مشکلاتی‌ست که این جوامع گوناگونِ در اقلیت، با آن‌ها مواجه‌اند.

مهراس جوادی‌نیا از «تی‌بی‌سی‌ نت‌ ‌وُرک» در استان انتاریو: سؤال من دربارهٔ اصلاح سیستم انتخابات است. جاستین ترودو در زمان انتخابات وعده‌های زیادی داد، از جمله اصلاح سیستم انتخاباتی. ان‌دی‌پی در این‌باره چه اقدامی خواهد کرد؟

نیکی اشتون: بله، ترودو وعده‌هایی داد، ۱۸۰۰ بار خود او، کاندیداهای حزب لیبرال یا اعضای کابینه‌اش برای تغییر سیستم انتخاباتی کانادا، وعده دادند. تنها یک سال و نیم پس از آن، در واقع پس از آنکه میزان کار قابل توجهی توسط نمایندگان و مردم در سرتاسر کانادا انجام شده بود، جاستین ترودو از عمل کردن به این وعده سر باز زد. ان‌دی‌پی به تغییر سیستم انتخابات بسیار علاقه‌مند است. در حال حاضر نمایندهٔ واقعی‌ای از سوی مردم در کانادا تعیین نمی‌شود و این موضوعی است که باید اصلاح شود. ما باید سیستمی را انتخاب کنیم که به‌صورت کاملاً دموکراتیک نمایندهٔ مردم را انتخاب می‌کند. کمپین ما تنها در پی تغییر سیستم نیست، بلکه خواهان سیستمی تناسبی با اعضای ترکیبی است؛ مدلی که آن را با در نظر گرفتن نواحی و اقوام مختلف شهری، روستایی و بومی کانادا مناسب می‌بینیم، که به اقوام و گروه‌های مختلف شانس داشتن نماینده خواهد داد، صداهای گوناگون در مجلس شنیده خواهد شد و زنان، اعضای اقلیت‌های نژادی و مهاجران و… در مجلس نماینده خواهند داشت. برای بسیاری از کانادایی‌ها روشن است که ما به این اصلاح نیازمندیم و در واقع کسانی را انتخاب می‌کنیم که به روشنی نمایانگر واقعیت جامعهٔ ما هستند.

سیما غفارزاده: از دید شما وجود نام یک کشور در لیست کشورهای حامی تروریسم چقدر مؤثر و مفید است و در واقع معیار قراردادن این نام‌ها در لیست کشورهای حامی تروریسم چیست؟ آیا فکر می‌کنید این منصفانه است ‌که نام ایران در این لیست هست، در صورتی‌که عربستان سعودی در آن غایب است؟

نیکی اشتون: در پاسخ به قسمت نخست سؤال شما، خیر، این لیست فعال و مؤثر نیست. همان‌طور که کنگره پیش‌تر اشاره کرد، بودن ایران در این لیست مانع بزرگی است بر سر راه رفع تحریم‌ها و ازسرگیری روابط دیپلماتیک ایران و کانادا. باید به‌خاطر داشته‌ باشیم که اگر در پی برقراری صلح در جهان هستیم، روابط دیپلماتیک کلیدی‌اند و روابط دیپلماتیک بین ایران و کانادا باید از سر گرفته‌ شوند و تحریم‌ها که ایرانی‌ کانادایی‌های بسیاری را تحت تأثیر قرار داده، باید رفع گردند. من متوجه دوگانگی برخورد در به‌کارگیری معیارهای گروه‌بندی کشورها در زمرهٔ حامی تروریسم هستم، و این باعث نگرانی من است. کانادا به عربستان سعودی، به‌عنوان کشوری که زن‌ها و اقلیت‌های جنسیتی و دگرباش‌ها را مورد آزار قرار می‌دهد، اسلحه فروخته است و من به روشنی مخالفتم را با این موضوع نشان دادم. خوشحالم که سرانجام در مورد فروش اسلحه بازرسی به‌عمل می‌آید. اگرچه الان دیر است، چرا که کسانی جانشان را با اسلحه‌های کانادایی که در درگیری‌ها به‌کار رفته، از دست داده‌اند. اما این بازرسی نشان‌دهندهٔ آن است که مردم نسبت به این موضوع حساس‌اند و تحمل رویکرد دوگانهٔ دولت را ندارند. برای من روشن است که استیون هارپر کشورمان را به‌سمت راست سوق داد و این را در تحریم‌ها علیه ایران و مردم ایران، در گفتار و در عمل دولت هارپر شاهد بودیم. اگرچه دولت جاستین ترودو وعده‌های بسیاری برای تغییر موضع در این زمینه داد، این تغییرات از حد گفتار فراتر نرفت و برای رفع این رویکرد دوگانه قدمی برداشته‌ نشد. ما می‌گوییم حتماً روابط دیپلماتیک باید از سر گرفته‌ شوند و تحریم‌ها رفع شوند. اگر بخواهم کلی‌تر بگویم، ما باید نیرویی در راستای صلح و عدالت در خاورمیانه باشیم، همان‌طور که در گذشته بودیم.

مهراس جوادی‌نیا: در مورد بازگشایی سفارت، گفت‌وگو زیاد شده، اما در عمل کاری به انجام نرسیده است. طوماری از سوی کنگرهٔ ایرانیان کانادا تهیه شد و به مجلس رفت. من متوجه‌ام که شما در پی بازگشایی سفارت هستید، پرسش من این است که چگونه این‌ کار را خواهید کرد؟

در مورد این موضوع، به‌نظرم ضروری است که دولت فدرال آن را در دست بگیرد و برای من روشن است که در حال حاضر در این زمینه دچار کمبودیم. وزیر امور خارجهٔ دولت حاضر، مسیری در پیش گرفته است که در بسیاری از موارد، از مسیر استیون هارپر جدا نیست. خواستن توانستن است. تنها گفتن اینکه این کار را انجام خواهیم داد کافی نیست، باید قدم‌هایی در راه آن برداشته‌ شود. این موضوع در دستور کار و در دایرهٔ قدرتشان است، اما در عمل دربارهٔ آن حرفی زده نمی‌شود. این مثال روشنی است از مواردی که وعده‌های لیبرال‌ها از حد حرف و کلام فراتر نرفته‌ است. ما خواهان تغییر این وضعیت هستیم و معتقدیم که باید به وعده‌هایمان پایبند باشیم و به دیپلماسی و صلح و عدالت دست‌ یابیم.

سیما غفارزاده: سؤال آخرم که البته مربوط به جامعهٔ‌ ایرانیان نیست و موضوعی کلی است. دونالد ترامپ تعرفهٔ گمرکی محصولات کانادایی را افزایش داده‌ و منتقد قرارداد نفتا است. شما آیندهٔ رابطهٔ آمریکا و کانادا را چگونه می‌بینید؟

نیکی اشتون: من نخست خاطرنشان می‌کنم که ما در دوران بسیار دشواری به‌سر می‌بریم. برای من روشن است که دونالد ترامپ پشتیبان کارگران آمریکاست. سؤال این است که موضع ما در کانادا چیست؟ مسلماً جاستین ترودو و دولتش در مورد مذاکرات جاری دربارهٔ نفتا شفاف نبوده‌اند. من در مورد مشاورهٔ دولت کانادا دربارهٔ نفتا همراه با کسانی مانند برایان مالرونی (Brian Mulroney) – که خود از معماران قرارداد نفتا بود – نگران‌ام. نفتا در واقع در سرتاسر کانادا موجب مشکلات بسیاری شده‌ است. مشاغل خوب بسیاری در زمینهٔ تولید از بین‌ رفته‌اند. کانادا بنا بر بند ۱۱ قرارداد نفتا بارها مورد شکایت شرکت‌های امریکایی قرار گرفته‌ است. در حینِ رقابت‌ برای رهبری حزب، از دیگر کاندیداها شنیده‌ام که آن‌ها نیز نفتا را مشکل‌ساز می‌بینند. در حال حاضر با فرصتی که برای اصلاح نفتا در پیش است، باید حتماً موضع قاطعی به‌نفع نیروی کار کانادا و استقلال کانادا در نظر گرفته شود. ما در پی حذف و لغو مفاد بخش ۱۱ هستیم. این بدان معناست که به کانادا اجازه دهیم که استراتژی تولید و ارزش افزودهٔ مورد نظر خود را در قرارداد به‌کار گیرد. همچنین عواقب قرارداد نفتا در زمینهٔ صنایع چوب نرم در استان بریتیش‌ کلمبیا، باید در نظر گرفته‌ شود. باید ملاحظات مربوط به تغییرات اقلیمی و محیط زیستی در نظر گرفته‌ شود که البته بخشی از نفتا بود، اما باید متناسب با سال ۲۰۱۷ و متناسب با تغییرات جویِ واضح و واقعی باشد. همچنین باید شامل حمایت از نیروی کار باشد. نفتا در راستای منافع بعضی‌ بوده‌ است، اما برای قشر کارگر منفعتی در بر نداشته‌ است. من فکر می‌کنم در رابطه با مسئلهٔ مبارزه با نابرابری در کشور، اصلاح قرارداد نفتا، به‌گونه‌ای که نیروی کار و مردم کانادا در اولویت قرار گیرند، کلیدی‌ترین موضوع خواهد بود. ما با قراردادهای تجارت آزادی نظیر سیتا و نسخهٔ اصلاح‌شدهٔ تی‌پی‌پی مخالف‌ایم. زیرا این قراردادها اولویت را به شرکت‌های بزرگ می‌دهند و کارگران کشور ما را به حاشیه می‌رانند و حقوق آن‌ها را نادیده‌ می‌گیرند.

مهراس جوادی‌نیا: این سؤال من بیشتر در مقیاس بین‌المللی است. شما به موضع ان‌دی‌پی دربارهٔ صلح در خاورمیانه اشاره کردید. موضع ان‌دی‌پی در رابطه با مسئلهٔ اسرائیل و فلسطین چیست؟

نیکی اشتون: ما معتقدیم که در برابر ظلم و ستمی که به فلسطینی‌ها روا داشته می‌شود و در برابر اشغال غیرقانونی زمین‌هایشان، باید صدایی قوی باشیم. ما باید با جامعهٔ فلسطینی-کانادایی‌ و با فعالانِ این حوزه – که بسیاری از آن‌ها فلسطینی نیستند – کار کنیم؛ فعالانی که دارند برای صلح و عدالت مبارزه می‌کنند. علی‌رغم برخی لفاظی‌ها، برای من روشن و واضح است که کانادا بخشی از راه حل این مسئله نیست. آنچه بسیار مهم است، این است که ما در موضع حمایت از صلح و عدالت باقی بمانیم و در برابر بی‌عدالتی‌ها و ناحقی‌هایی که مرتباً شاهدیم، صدایمان را بلند کنیم.

چند ماه پیش من در مراسمی که به‌مناسبت «روز نکبت» [یوم النکبة، اشاره به سالگرد بیرون راندن صدها هزار فلسطینی و استقلال اسرائیل] برگزار شده بود، به‌عنوان بخشی از فعالیت‌های کمپین انتخاباتی‌ام، صحبت کردم. همچنین در حاشیهٔ آن مراسم، این امکان برایم فراهم شد تا با تعدادی از فعالانی که در حمایت از آن‌هایی که در زندان‌های اسرائیل دست به اعتصاب غذا زده‌اند، همبستگی خود را نشان داده بودند، صحبت کنم. بسیاری از این زندانی‌ها درواقع سیاسی‌اند و در شرایط بسیار غیرانسانی‌ای به‌سر می‌برند. در نتیجه، واکنش‌های بسیاری در رسانه‌های اصلی و شبکه‌های اجتماعی نسبت به این موضوع [شرکت در آن مراسم] نشان داده شد، اما من دلیلی نمی‌بینم برای حمایت از حقوق بشر، و خواستار صلح و عدالت بودن در فلسطین و خاورمیانه، عذرخواهی کنم. آنچه مهم است، حمایت از این حرکت است و اینکه بالاخره در کانادا از موضوع عدالت برای فلسطین صحبت می‌شود.

مهراس جوادی‌نیا: سؤال آخر، دربارهٔ موضوعی داخلی است؛ نظرتان در مورد قانونی‌ کردن ماری‌جوانا چیست؟ و فکر می‌کنید چطور باید کنترل بشود و بر آن نظارت کرد؟

من از قانونی‌کردن ماری‌جوانا حمایت می‌کنم. اما نگران مواردی در قانون هستم، مانند اینکه اگرچه به‌زودی استفاده از ماری‌جوانا قانونی می‌شود و قوانین جزایی هم متعاقباً تغییر خواهد کرد، هنوز استفاده‌ از آن برای جوانان پیشینهٔ جنایی ایجاد می‌کند و برخی از این جرایم مجازات‌های سختی دارند. باید اطمینان یابیم که مجازات‌های مربوط به این جرم‌ها به شکلی مسئولانه تغییر یابند.

همچنین برخی نگران‌اند که قوانین پیشنهادی از سوی دولت همچنان امکان مورد هدف و مورد تبعیض قرار گرفتن اقلیت‌هایی نظیر بومیان را برای استفاده از ماری‌جوانا، حتی پس از قانونمند شدن استفاده از آن، فراهم کند. به‌لحاظ کنترل و نظارت بر آن، قرارست هر استانی مستقلاً تصمیم بگیرد چگونه آن را مدیریت کند. برخی معتقدند که می‌شود از مدل‌های موجود برای کنترل فروش الکل و قمار برای ماری‌جوانا الگوبرداری کرد و فروش آن به‌صورت مالکیت عمومی باشد تا آنکه اجازه داد عده‌ای قلیل با آن ثروت‌اندوزی کنند، که من نیز با آن موافق‌ام. در نهایت، استان‌های مختلف به‌هر ترتیبی که بخواهند می‌توانند استفاده از ماری‌جوانا را کنترل و بر آن نظارت کنند، اما موضوع مهمی که نباید فراموش کرد این است که مردم نباید برای چیزی مجازات شوند که ما به‌عنوان رهبر به آن متعهدیم؛ ما نباید آن را در دستان تعداد اندکی قرار دهیم، به خرج تعداد بسیاری.

نوشته گفت‌وگوی رسانه‌های ایرانی با نیکی اشتون، به‌دعوت کنگرهٔ ایرانیان کانادا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

پیاده‌سازی و برگردان: مریم عابدی – ونکوور

کنگرهٔ ایرانیان کانادا شنبهٔ گذشته ۲۲ ژوئیه (جولای) از چارلز انگس (Charles Angus)، یکی از چهار کاندیدای مرحلهٔ نهایی انتخاب رهبر حزب دموکراتیک نوین کانادا، برای دیدار و گفت‌وگو با اعضای رسانه‌های فارسی‌زبان کانادا در زمینهٔ سیاست‌های داخلی و خارجی و نیز دغدغه‌های ایرانیان مقیم کانادا، دعوت به‌عمل آورد.

در این نشست، ابتدا پویان طبسی‌نژاد، رئیس بخش سیاست‌گذاری کنگرهٔ ایرانیان کانادا، ضمن خوشامدگویی به همه، خطاب به چارلز انگس اظهار خشنودی کرد که مذاکرات خوبی پیش از آن نشستِ رسانه‌ای داشته‌‌اند و اولویت‌ها را به بحث و گفت‌وگو نشسته‌اند. وی همچنین ابراز امیدواری کرد که این، آغازی برای ارتباط حزب ان‌دی‌پی با جامعهٔ ایرانی-کانادایی باشد. او سپس از رسانه‌ها، که برخی حضوری و برخی نیز از راه دور از طریق تلفن در آن نشست شرکت کرده بودند، خواست تا سؤالات خود را مطرح کنند.

سعید سلطان‌پور از «ایرکا نیوز» در استان انتاریو: اگر شما به‌عنوان رهبر حزب ان‌دی‌پی انتخاب شوید، آیا به منطقهٔ خاورمیانه خواهید رفت؟ آیا به تک تک کشورهای آن منطقه سر خواهید زد تا مطمئن شوید که کانادا نقش مثبتی در آنجا ایفا می‌کند؟

چارلز انگس: ممنون برای این سؤال. برای شروع مایل‌ام اشاره کنم که من احترام فراوانی برای نقش مثبتی که کامیونیتی ایرانی در کانادا دارد، قائلم. یک کامیونیتیِ مترقی که در هنر، علم و کسب‌وکار در این کشور مشغول‌اند و به‌عنوان نیودمکرات‌ها، ما نیاز داریم که با آنان بیشتر در ارتباط باشیم و آنان را به مشارکت بطلبیم. این اصل بنیادی‌ای است که من برای ساختنِ پل و ارتباط با کامیونیتی‌ها به آن معتقدم.

از نظر سیاست‌ خارجی، ما نیاز داریم که اعتبار کانادا را در سطح جهانی به‌عنوان واسطه‌ای که ارمغان‌آور صلح است، بازیابیم. از ابزار دیپلماتیک استفاده کنیم و روابط بهتری در خاورمیانه بسازیم. و در این زمینه، برای من بسیار مهم و نگران‌کننده است که در حال حاضر کانادا دومین تأمین‌کنندهٔ اصلی سلاح در خاومیانه است. تصور نمی‌کنم این، بتواند نمایانگر ارزش‌های کانادا باشد. من می‌خواهم نقش مثبتی داشته باشم و پلی بسازم برای ارتباط با هر یک از کامیونیتی‌ها در خاورمیانه. اینکه آیا شخصاً پیش از انتخابات آینده به آنجا خواهم رفت، با توجه به حجم کاری که در حال حاضر در اینجا داریم، بعید می‌دانم چنین چیزی ممکن باشد، ولی حتماً تلاش خواهم کرد که تیم سیاست خارجه کاملاً روی این موضوع اشراف داشته باشند و کار کنند و با کامیونیتی‌های مختلف ارتباط برقرار کنند. اما اگر نخست‌وزیر بشوم، قطعاً به خاورمیانه خواهم رفت.

سعید سلطان‌پور: طی ۱۲ سال گذشته، عملکرد وزارت امور خارجهٔ کانادا بسیار ضعیف بوده، چون طیِ این سال‌ها هارپر همواره وزرای بی‌تجربه‌ای را برای این مسئولیت گماشته است. الان هم که وزیر امور خارجه بسیار جوان است و در سطح بین‌المللی کم‌تجربه. شما چگونه می‌خواهید آسیبی را که به سیاست خارجی کانادا وارد آمده است ترمیم کنید؟

چارلز انگس: فکر می‌کنم اولین قدم این باشد که ما به فکر پل ارتباطی با کشورهای منطقه باشیم و به آن‌ها بگوییم که نقش ما چیزی نیست جز اطمینان از برقراری حقوق بشر و عدالت، برقراری مجدد ارتباط با جنبش‌های مترقی در ایران، کار بر روی معضل صدور سلاح از کانادا به منطقه، بازسازی غزه و… می‌خواهم که بتوانیم نقش مثبتی در منطقه داشته باشیم. من احترام فوق‌‌العاده‌ای برای هلن لَوِردییِر (Hélène Laverdière)، منتقد وزارت امور خارجه، قائلم. او تجربهٔ بسیار خوبی در روابط دیپلماتیک دارد چون برای سال‌های متمادی این کار را انجام داده است. من اطمینان کامل به او دارم. ما باید کاری کنیم که چهره‌ٔ بین‌المللی‌مان همانی باشد که کانادایی‌ها می‌خواهند؛ پیکِ صلح در جهان، تا تنش را در جهان علی‌الخصوص در خاورمیانه هرچه کمتر کنیم و طبعاً ما تمام توانمان را در این راه به‌کار خواهیم گرفت.

پویان طبسی‌نژاد: آیا مایل‌اید در این فاصله که منتظریم ناصر مشهودی به جلسه برسد، به‌کوتاهی بفرمایید که نظرتان دربارهٔ جلسهٔ‌مان چه بود؟

چارلز انگس: مایل‌ام از کنگره تشکر کنم برای دعوت از من برای شرکت در این بحث، بحث بسیار مثبتی بود. حزب دموکرات نوین باید که نقش بهتری در شرکت‌دادنِ کامیونیتی ایرانی-کانادایی داشته باشد؛ ما باید دربارهٔ ارزش‌های مشترکمان صحبت‌ کنیم، دربارهٔ سیاست‌های مترقی‌مان در ارتباط با خانواده‌هایی که می‌آیند اینجا، اینکه آن‌ها کاملاً به‌لحاظ سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی فعال‌ باشند و چه نقشی حزب دموکرات نوین در آن دارد. من تصور می‌کنم این آغاز کار است. ما اینجا هستم که گوش بدهم و یاد بگیرم و مشارکت داشته باشم. و من در اینجا به‌عنوان رهبر حزب و نخست وزیر آینده، نقش خودم را سازندهٔ پل می‌دانم [پل ارتباطی میان حزب و کامیونیتی ایرانی].

در مورد ارزیابی مدارک و برخی مشکلات دیگر صحبت شد، از نظر من این‌چنین نباید باشد که مهاجران به اینجا بیایند و در جامعه مشارکت کنند، به امید فردای بهتری برای نسل بعدی‌شان، اما احساس ناامنی بکنند. این‌ها تلاش می‌کنند تا نسل بعدی از آن منتفع شود، ولی می‌بینیم که با عدم امنیت اقتصادی مواجه‌اند و پیداکردن کاری ثابت و نامتزلزل امر دشواری‌ست. ما باید روی معضل‌های اقتصادی و امنیت خاطر جامعه کار کنیم. ما باید در جهت قول‌هایی که به جامعه در ارتباط با محیط زیست داده‌ایم – به‌سببِ تعهداتمان نسبت به کرهٔ زمین – کار کنیم. ما باید با جامعهٔ ایرانی-کانادایی از نزدیک کار کنیم و آن‌ها را در ایجاد دولتی مترقی و چندفرهنگی، شریک خودمان بدانیم. من باور دارم حزب دموکرات نوین مسیری طبیعی برای رسیدن این هدف است و من فکر می‌کنم ما در گذشته به اندازهٔ کافی در این جهت کار نکرده‌ایم و به حرکت‌ها و جنبش‌های مردمی آن‌چنان که باید نزدیک نشده‌ایم. و همچنان معتقدم که باید پلی بزنیم میان خودمان و کامیونیتی‌ها برای دستیابی به این اهداف.

مشهود ناصری از «سلام تورنتو» در استان انتاریو: با نگاهی به نظرسنجی دربارهٔ محبوبیت احزاب در سطح کشور، می‌بینیم که حزب ان‌دی‌پی ۱۱٪، حزب لیبرال ۴۳٪ و باقی حزب محافظه‌کار… تا انتخابات آینده سه سالی باقی مانده است، اما با توجه به تجربهٔ شما در انتخابات گذشته و این واقعیت که بسیاری از هواداران شما به سمت لیبرال‌ها رفتند، شما به‌عنوان رهبر بالقوهٔ حزب ان‌دی‌پی فکر می‌کنید برای بازیابیِ اعتبار و تصویر واقعی ان‌دی‌پی، چه‌کار خواهید کرد؟

چارلز انگس: واقعیت این است که برای حزبی که دوسال است بدون رهبر مانده، من اعتقادی به آن اعداد و ارقام ندارم. اتفاقی که در سال ۲۰۱۵ افتاد این بود که مردم به‌معنای واقعی از هارپر و سیاست‌هایش خسته و کلافه شده بودند و به‌هر طریقی می‌خواستند او را کنار بزنند. ما در ۳۰ روز می‌توانستیم آن انتخابات را ببریم، اما در ۷۸ روز تخلیهٔ انرژی شدیم؛ این را من می‌فهمم. جنبهٔ مثبت نتیجهٔ آن انتخابات را من به این شکل می‌بینم که مردم معتقد بودند که جاستین ترودو قرارست کانادایی مترقی‌تر، آزادتر و عادلانه‌تر برایشان به ارمغان آورد و این بود که او را انتخاب کردند. این بدان مفهوم نیست که برنامه‌های جاستین ترودو از برنامه‌های ما مترقی‌تر است، ما نیز برنامهٔ بسیار مترقی‌ای داشتیم، اما من فکر می‌کنم جاستین کانادایی‌ها را سرِ غیرت آورد و تکانشان داد. کاری که ما نکردیم. من این را به‌عنوان جنبهٔ مثبت قضیه می‌بینم که نشان می‌دهد کانادایی‌ها خواستار جامعه‌ای عادلانه‌ترند. اما آنچه من از زمان انتخابات تا به الان به‌واقع دیده‌ام، این است که آن قول‌های خوب تبدیل به شعار شد. شما نمی‌توانید با سلفی و در اختیارقراردادنِ فرصت‌های عکاسی یک ملت را رهبری کنید. شما باید کار انجام بدهید، باید کار را به نتیجه رسانده و تحویل بدهید. قول ایشان در رابطه با اقوام اولیه، رسوایی و فضاحت ملی، در حد قول مانده و برای آن کاری نشده است، قول‌هایش در رابطه با محیط زیست؛ هیچ کاری انجام نداده است. او قول داده بود برای عامهٔ کانادایی‌ها کار کند، در حالی‌که می‌بینیم خصوصی‌سازی‌ها ادامه دارد و توان عامهٔ مردم همین‌طور دارد کم و کم می‌شود. آقای ترودو قول زیاد می‌دهد ولی در عمل هیچ کاری انجام نمی‌دهد. برای انتخابات ۲۰۱۹، تصور می‌کنم کانادایی‌ها صدایی معتبر، موثق و قابل اعتماد می‌خواهند. من با مردم صحبت خواهم کرد و به ایشان خواهم گفت که شما دولتی نیاز دارید که حقوق بازنشستگی، شغل و عدالت در دستور کارش باشد. در انتخابات ۲۰۱۹، ما دیگر اشتباه دورهٔ قبل را نخواهیم کرد. ما دیگر ساختار تیمی از بالا به پایین نخواهیم داشت، بلکه ما باید تیم‌هایمان را بیاوریم به میان مردم و با آن‌ها ارتباط برقرار کنیم. بنابراین من فکر می‌کنم انتخابات ۲۰۱۹چ، انتخاباتی بسیار شورانگیز خواهد بود و شما حزب دموکرات نوینی بسیار پویا و فعال را شاهد خواهید بود.

آرش خارابی از «ایران ستار» در استان انتاریو: سؤال من از شما این است، به مردم چه وعده‌هایی خواهید داد که قطعاً قادر به عمل به آن‌ها باشید؟ خصوصاً به کانادایی‌های ایرانی‌تبار، که همان‌طور که به‌خوبی می‌داند، به حاشیه رانده‌ شده‌اند.

چارلز انگس: نخست خاطرنشان خواهیم کرد که خدمات کنسولی دوباره برقرار شوند، سرویس‌های بانکی از سرگرفته‌ شوند، مورد هدف قراردادن کانادایی‌های ایرانی‌تبار در امور بانکی قابل قبول نیست. همچنین باید نقش سازنده‌ و پیشرویی که ایرانیان در جامعه دارند را به سایر کانادایی‌ها نشان دهیم و یادآوری کنیم. ایرانی‌ها در تمام بخش‌های علم، فرهنگ و هنر، اقتصاد و تجارت نقش پررنگی ایفا می‌کنند. در این‌صورت، در مجلس هم ایرانیان نه تنها از سوی حزب دموکراتیک نوین، بلکه از سوی همه حمایت خواهند شد.

مورد دیگر این‌ است که من مانند همین حالا که اینجا هستم تا حرف‌های شما را بشنوم و بحث و گفت‌وگو کنیم و از دل نظرات و خواسته‌ها تصمیم بگیریم، این روند ادامه خواهد داشت؛ حزب ان‌دی‌پی، به رهبری من، برای ایرانی‌ها شریک‌ سیاسی خوبی خواهد بود.

سیما غفارزاده از «رسانهٔ همیاری» در استان بریتیش کلمبیا: آیا فکر می‌کنید بودن در لیست کشورهای حامی تروریسم لیست مفید و مؤثری‌ است؟ اصولاً بر چه اساس و مبنایی نام کشورها در این لیست قرار می‌گیرد؟ آیا این لیست در حال حاضر از دید شما منصفانه است؟ به‌نظر شما بودنِ نام ایران در لیست و نبودن نام کشوری مانند عربستان سعودی چه توجیهی دارد؟

چارلز انگس: من فکر می‌کنم لیست فعلی معایب عمده‌ای دارد. دولت فعلی ما با عربستان سعودی روابط نزدیکی دارد و به آن‌ها اسلحه می‌فروشد. ما پشتیبان منافع عربستان سعودی هستیم، در حالی‌که ارتباط و وابستگی عربستان سعودی با تروریسم بین‌المللی بسیار واضح و روشن ‌است. من موضوع لیست کشورهای حامی تروریسم را مجدداً بررسی خواهم کرد، از دریچهٔ حقوق بشر، بر اساس حقایق و نه حرف و کلام. این لیست در حال‌ حاضر قابل اتکا نیست و از کانادا بیش از این انتظار می‌رود.

مشهود ناصری: آیا بودن در لیست کشورهای حامی تروریسم، به‌لحاظ قانونی تأثیری بر برقراری مجدد خدمات کنسولی دارد؟ آیا بودن در این لیست برای ایجاد هرنوع ارتباطی ایجاد اشکال نمی‌کند؟ نظرتان در این مورد چیست؟

چارلز انگس: در حال حاضر دولت کانادا با عربستان سعودی ارتباط بسیار نزدیکی در همهٔ زمینه‌ها دارد، در حالی‌که ایرانی‌ها به خدمات اولیه و پایه‌ای مورد نیازشان هم دسترسی ندارند. این قابل درک نیست. پیش از هرچیز، موضوع برقراری مجدد خدمات کنسولی، اینکه ایرانی‌ها بتوانند به خدمات مورد نیازشان دسترسی داشته‌ باشند و نیز مسئلهٔ مشکلات بانکی ایرانی‌ها و دانشجویان خارجی ایرانی، به‌نظر من مسئلهٔ منافع جامعهٔ ایرانی-کانادایی است و ما باید این منافع را محافظت کنیم. اما رابطهٔ دولت کانادا با دولت ایران، این رابطه بر اساس پایبندی به پیمان منع تولید و گسترش سلاح‌های هسته‌ای و بر اساس حقوق بشر و گفت‌وگوها و موضوعات مورد بحث خواهد بود، اما اولویت نخستین من بر این خواهد بود که ایرانیان هم مانند سایر ملیت‌ها از خدمات پایه و اولیه که برای سایرین بدیهی قلمداد می‌شود، برخوردار شوند. نمی‌دانم چرا دولت کانادا ایرانیان را بدین شکل هدف قرار داده است. این منصفانه نیست و ما آن را تغییر خواهیم‌ داد.

آرش خارابی: من تجربه‌ای را با شما در میان می‌گذارم، این سؤال نیست. من برای تأئید و مهر و امضاء کردن برگه‌ای به واشینگتن سفر کردم. برایم ۶۰۰ دلار تمام شد. همچنین چون پروازها کنسل شدند، ما به مدت ۳ روز آنجا ماندگار شدیم. همچنین حساب بانکی مادر من از سال ۲۰۱۲ تا کنون فریز شده‌ است. چرا که من ۶۰۰۰ دلار به حساب او واریز کردم. هیچ پولی از هیچ‌جای دیگری جز از سوی من به آن حساب ریخته نمی‌شد، اما آن حساب بسته شده است. این‌ها مسائلی است که به‌وضوح به شما نشان می‌دهد ما در چه وضعیتی به‌سر می‌بریم. ما احساس می‌کنیم که شهروند نیستیم، چون انگار هیچ‌کس گوش نمی‌دهد، هیچ‌کس اهمیت نمی‌دهد.

چارلز انگس: متأسفم. ما باید با مردم بیشتر نزدیک و مرتبط باشیم. اگر کسی پول را برای هدفی غیرقانونی و خطرناک به دیگری واریز کند، تشخیص و جلوگیری از این موضوع، بر عهدهٔ بانک است. اما اگر تنها دلیل ممانعت بانک با انتقال پول ملیت ایرانیِ فرد باشد، این کار اصلاً صحیح نیست و کانادایی هم نیست. من به‌خاطر دارم که در سال ۲۰۱۲ این موضوع مطرح شد و مردم متحیر شدند. من فکر می‌کردم این معضل تا به‌حال حل و برطرف شده‌ باشد. اما حل نشده‌ است. برای همین است که در مجلس به یک گروه اپوزیسیون قوی نیاز داریم که این مسائل را مطرح کند و برای جوامع مهاجر با نابرابری‌ها مخالفت کند و اگر خواسته‌ای عملی نیست، طرح نماید. منصفانه بودن همه‌چیز در وهلهٔ اولِ اهمیت قرار دارد. خواستهٔ شما خواسته‌ای نیست که دیگران از آن برخوردار نباشند. رابطهٔ ما به‌گونه‌ای خواهد بود که چنین مواردی را مطرح کنیم و این‌گونه مشکلات را برطرف کنیم.

سعید سلطان‌پور: شما گفتید که در سال ۲۰۱۹ کارزار انتخاباتی بسیار فعالی برای ان‌دی‌پی خواهید داشت. من در ۳۰ سال گذشته عملاً هرگز ندیدم یکی از رهبران ان‌دی‌پی به جمع مردم حوزهٔ انتخابی‌ای که در آن برنده نمی‌شدند، برود. این را چطور توجیه می‌کنید؟ آیا از برنی ساندرس در امریکا یاد گرفتید؟ چگونه می‌خواهید با همهٔ این ملیت‌ها در ارتباط باشید؟ سایر ملیت‌ها تنها ۲۰ ثانیه صحبت شما را می‌شنوند و بس. بسیاری از مردم گروه‌های اقلیت مانند ایرانیان، هندی‌ها، چینی‌ها و سایر ملیت‌ها، هرگز کانال‌های سی‌بی‌سی و امثال آن را تماشا نمی‌کنند. چطور می‌خواهید با آن‌ها ارتباط برقرار کنید؟ تأثیر این ملیت‌ها، خوب یا بد، در انتخابات بسیار زیاد است. در این‌باره چه فکر می‌کنید؟ ان‌دی‌پی همیشه‌ می‌‌گوید تعداد نماینده‌ها زیاد نیست و وقت کم است و امکان این دیدارها فراهم نیست. در طول مدت ۴ سال نمایندگان مجلس باید با مردم در ارتباط باشند تا در شب انتخابات از آن نتیجه‌ بگیرند.

چارلز انگس: سؤال خوبی است. ما باید به ایجاد یک ارتباط قوی با مردم پایبند باشیم. یک حرکت سوسیال دموکرات باید از پایین به بالا انجام شود و نه بالعکس. ما برای این فعالیت‌ها در بین این ملیت‌ها و از بین خود مسلمان‌ها برنامه‌ریز داریم. آن‌ها می‌دانند در جامعه‌شان چه می‌گذرد و با ما در ارتباطند. به‌عنوان مثال رابطهٔ من با بومیان، که البته نباید رابطهٔ بین یک عضو حزب ان‌دی‌پی با آن‌ها محسوب شود، چون عملاً تا آن زمان هیچ‌کس به سراغ آن‌ها و میان جمع آن‌ها نرفته‌ بود. من وقت زیادی با‌ آن‌ها گذراندم، با آن‌ها ارتباط برقرار کردم و اطمینانشان را جلب کردم. این یکی از دلایلی است که توانستم کرسی‌ام را در پارلمان حفظ کنم. زمانی که تب ترودو همه‌جا را درنوردید، اما وقتی به منطقهٔ بومیانی که من با آن‌ها در ارتباط بودم رسید، متوقف شد. همهٔ گروه‌ها به من رأی دادند، در واقع حتی رکورد تعداد آراء شکسته‌ شد. بنابراین من اهمیت ایجاد رابطه با مردم را درک می‌کنم. چون این ارتباط توانایی مقابله با هر نوع سونامی سیاسی را به ما خواهد داد. ما قبلاً در این زمینه فعال نبوده‌ایم. این موضوع مهمی است. اما این کار را انجام خواهیم داد. به‌همین دلیل وقتی برای این مصاحبه دعوت شدم، پاسخ مثبت دادم تا درها گشوده‌ شوند.

مشهود ناصری: اگر وجود ایران در لیست کشورهای حامی تروریسم مانع برقراری مجدد خدمات کنسولی می‌شود، آیا حاضرید ایران را از لیست این کشورها خارج سازید؟ اما چرا تنها خدمات کنسولی؟ چرا خدمات کامل سفارت نه؟

چارلز انگس: من مایل به برقراری روابط کامل دیپلماتیک هستم. هنوز موضعم را در قبال کشورهای حامی تروریسم اعلام نکرده‌ام. در این مورد باید اول با تیم امور خارجه گفت‌وگو کنم. اولویت من در وهلهٔ اول برقراری روابط کنسولی‌ است و سپس سایر روابط دیپلماتیک، به طوری‌که کانادا بتواند با همهٔ ملیت‌هایی که ریشه در خاورمیانه دارند رابطهٔ مثبتی داشته باشد. و این با برقراری روابط کامل دیپلماتیک انجام‌پذیر است. پس از آن می‌شود در میان این ملیت‌ها اطمینان به‌وجود آورد و کانادا می‌تواند در این زمینه نقش مثبتی ایفا کند. اگر من نخست‌وزیر باشم نقش بسیار مؤثرتری ایفا خواهم کرد و اعتبار بیشتری برای کانادا به‌دست خواهم‌ آورد. کانادا در حال حاضر اعتبار خود را تا حد زیادی از دست داده‌ است.

سیما غفارزاده: اگر به عنوان رهبر حزب‌ ان‌دی‌پی انتخاب شوید، در قبال سیستم انتخاباتی فعلی (سیستم اکثریتی) چه خواهید کرد؟ آقای ترودو وعده داده بود که انتخابات سال ۲۰۱۵ آخرین انتخابات کشور است که با این سیستم انجام می‌شود. این وعده را آقای ترودو عملی نکرد. شما در این مورد چه خواهید کرد؟

چارلز انگس: آقای ترودو عهدشکنی کرد. وی وعده داده بود که انتخابات گذشته آخرین انتخابات با سیستم حداکثری باشد. این یک موضوع اساسی بود که او در موردش با کانادایی‌ها عهدشکنی کرد و اعتمادشان را از بین برد. ما یک سیستم انتخاباتی تناسبی نیاز داریم تا مجلس بیشتر مسئول باشد، تا واقعاً خانهٔ مردم باشد. من طرفدار سرسخت سیستم تناسبی هستم، اما در هر منطقه بالانس‌هایی لازم است، چون تنها بر اساس تعداد جمعیت نماینده نداریم، بلکه مثلاً بومیان و مردمی که نژادشان با بومیان درآمیخته نیز در مجلس نماینده دارند. اما از خود مجلس هم باید بیش از این در قبال این موضوع انتظار پاسخگویی داشت؛ ما سیستم پارلمانی فعال‌تری لازم داریم. این‌ها برای من در اولویت‌اند.

پویان طبسی‌نژاد: با تشکر از چارلی و تمام شرکت‌‌کنندگان

نوشته گفت‌وگوی رسانه‌های فارسی‌زبان با چارلز انگس، به‌دعوت کنگرهٔ ایرانیان کانادا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.