اهدای سلول‌های بنیادی خون که بسیاری آن را با عنوان «اهدای مغز استخوان» می‌شناسند، یکی از روش‌های مهم درمان برای بیمارانی است که به برخی بیماری‌های جدی خونی، سرطان‌های خون یا اختلالات سیستم ایمنی مبتلا هستند. برای بعضی از این بیماران، پیوند سلول‌های بنیادی می‌تواند یکی از مهم‌ترین گزینه‌ها و گاهی تنها گزینهٔ درمانی باشد. بر اساس اطلاعات Canadian Blood Services، پیوند سلول‌های بنیادی می‌تواند برای درمان بیش از ۸۰ بیماری جدی و تهدیدکنندهٔ زندگی مورد استفاده قرار گیرد.

مغز استخوان و سلول‌های بنیادی خون چیست؟

مغز استخوان (Bone Marrow) بافت نرم و اسفنجی داخل استخوان‌هاست و می‌توان آن را «کارخانهٔ تولید سلول‌های خون» در بدن دانست. سلول‌های بنیادی خون یا Blood Stem Cells در مغز استخوان تولید می‌شوند. این سلول‌ها در خون محیطی و خون بند ناف نیز وجود دارند. این سلول‌های نابالغ قابلیت تبدیل‌شدن به سه گروه اصلی سلول‌های خون را دارند: گلبول‌های قرمز که اکسیژن را به بافت‌های بدن منتقل می‌کنند، گلبول‌های سفید که در دفاع بدن در برابر عفونت‌ها نقش دارند و پلاکت‌ها که به کنترل خون‌ریزی و انعقاد خون کمک می‌کنند. 

در برخی بیماری‌ها، مغز استخوان دیگر قادر نیست سلول‌های سالم و کافی تولید کند. همچنین بیمارانی که تحت شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی قرار می‌گیرند، ممکن است برای بازسازی سیستم خون‌سازی و ایمنی خود به دریافت سلول‌های بنیادی سالم نیاز داشته باشند. در چنین شرایطی، سلول‌های بنیادی فرد اهداکننده می‌توانند جایگزین سلول‌های ناسالم بیمار شوند و به بازسازی سیستم خون و ایمنی او کمک کنند. 

سلول‌های بنیادی چگونه اهدا می‌شوند؟

برخلاف تصور رایج، اهدای سلول‌های بنیادی همیشه به‌معنای جراحی و برداشت مستقیم مغز استخوان نیست. در واقع، حدود ۹۰ درصد موارد اهدای سلول‌های بنیادی از طریق خون محیطی یا Peripheral Blood Stem Cell Donation (PBSC‎)‎ انجام می‌شود. این روش جراحی نیست و تا حدی شبیه اهدای خون است. پیش از اهدا، فرد معمولاً G-CSF را به‌مدت چهار روز به‌صورت تزریق زیرجلدی دریافت می‌کند که باعث افزایش تعداد سلول‌های بنیادی در جریان خون می‌شود. سپس خون از بدن خارج شده و دستگاه مخصوصی سلول‌های بنیادی مورد نیاز را جدا می‌کند و سایر اجزای خون به بدن اهداکننده بازگردانده می‌شود. 

حدود ۱۰ درصد اهداها از طریق برداشت مستقیم مغز استخوان انجام می‌شود. در این روش، سلول‌های بنیادی از قسمت پشتی استخوان‌های لگن جمع‌آوری می‌شوند. این کار در بیمارستان و تحت بیهوشی عمومی انجام می‌شود و معمولاً حدود ۴۵ تا ۹۰ دقیقه طول می‌کشد. اغلب اهداکنندگان همان روز از بیمارستان مرخص می‌شوند. بدن نیز مغز استخوان اهداشده را طی حدود شش هفته جایگزین می‌کند. 

راه سوم تأمین سلول‌های بنیادی، خون بند ناف است. خون باقی‌مانده در بند ناف و جفت پس از تولد سالم نوزاد حاوی سلول‌های بنیادی ارزشمندی است که می‌تواند برای درمان بیماران مورد استفاده قرار گیرد. 

چگونه در کانادا برای اهدا ثبت‌نام کنیم؟

در کانادا، Canadian Blood Services Stem Cell Registry مسئول ثبت و شناسایی داوطلبان اهداکنندهٔ سلول‌های بنیادی در بیشتر استان‌هاست. ساکنان کبک باید از طریق Héma-Québec ثبت‌نام کنند. برای ثبت‌نام در Canadian Blood Services به‌منظور اهدای سلول‌های بنیادی، فرد معمولاً باید بین ۱۷ تا ۳۵ سال سن داشته باشد، از سلامت عمومی مناسبی برخوردار باشد و آمادگی اهدا به هر بیماری را که با او تطابق دارد، داشته باشد. برخی بیماری‌ها مانند بعضی سرطان‌ها، بیماری‌های خونی، دیابت وابسته به انسولین و برخی بیماری‌های قلبی یا عفونی می‌توانند مانع ثبت‌نام شوند. 

فرایند ثبت‌نام ساده است. ابتدا فرد به‌صورت آنلاین شرایط اولیهٔ خود را بررسی و پروفایل خود را در Canadian Blood Services ایجاد می‌کند و سپس رضایت‌نامهٔ لازم را تکمیل می‌کند. سپس یک کیت نمونه‌برداری از مخاط دهان یا Buccal Swab Kit برای او ارسال می‌شود. فرد با استفاده از سواب، از دیوارهٔ داخلی گونه یا مخاط دهانِ خود نمونه گرفته و آن را در داخل پاکت از پیش آماده‌شده بازمی‌گرداند. نمونه، برای تعیین مشخصات ژنتیکی مرتبط با HLA یا Human Leukocyte Antigen بررسی و اطلاعات آن وارد سیستم جست‌وجوی اهداکنندگان می‌شود. 

ثبت‌نام به‌این معنا نیست که فرد بلافاصله اهدا خواهد کرد. ممکن است چند ماه یا حتی چند سال طول بکشد تا فرد با بیماری تطابق پیدا کند. بعضی افراد نیز ممکن است هرگز برای اهدا فراخوانده نشوند. اگر تطابق مناسبی پیدا شود، Canadian Blood Services با فرد تماس می‌گیرد و ارزیابی‌های پزشکی دقیق‌تر، آزمایش خون و معاینه پزشکی انجام می‌شود. پس از تأیید نهایی، بر اساس نیاز بیمار، روش PBSC یا برداشت مغز استخوان انتخاب خواهد شد. 

از طریق این لینک می‌توانید از ثبت‌نام و شرایط آن آگاه شوید:

www.blood.ca/en/stemcells/donating-stemcells

چرا تنوع اهداکنندگان اهمیت دارد؟

تطابق بین بیمار و اهداکننده بر اساس نشانگرهای ژنتیکی HLA انجام می‌شود. کمتر از ۲۵ درصد بیماران می‌توانند اهداکننده مناسبی را در خانواده خود پیدا کنند و بسیاری از آن‌ها به یک اهداکنندهٔ غیرخویشاوند نیاز دارند. از طرف دیگر، احتمال یافتن تطابق مناسب در میان افرادی با پیشینه قومی و اجدادی مشابه بیشتر است. به‌همین دلیل حضور افراد از قومیت‌ها و پیشینه‌های گوناگون در رجیستری اهمیت زیادی دارد. 

اهدای سلول‌های بنیادی اقدامی است که شاید تنها چند ساعت یا چند روز از زندگی یک فرد را درگیر کند، اما برای بیماری که منتظر یک اهداکنندهٔ سازگار است، می‌تواند فرصتی برای شروع دوبارهٔ زندگی باشد. یک ثبت‌نام ساده و نمونه‌گیری از داخل گونه ممکن است روزی مشخص کند که فرد، همان تطابق ژنتیکی نادری است که یک بیمار در کانادا یا حتی در نقطهٔ دیگری از جهان مدت‌ها در انتظار آن بوده است.

وب‌سایت رسمی: www.blood.ca/en/stemcells

منابع:

• Canadian Blood Services – Donating Stem Cells
• Canadian Blood Services – Stem Cell Donation Eligibility and Registration
• Canadian Blood Services – How Does Donating Stem Cells Work?
• Canadian Blood Services – Stem Cell Donor and Patient FAQs
• Canadian Blood Services – What Are Stem Cells?

نوشته اهدای سلول‌های بنیادی خون و مغز استخوان؛ فرصتی برای نجات یک زندگی اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

مینا سبزواری – ونکوور

نزدیک به شش سال از آغاز به کار بنیاد نیکوکاری یارا در ونکوور می‌گذرد.

سپاس بی‌کران از شما مهربانان که همواره پشتیبان بنیاد نیکوکاری یارا بوده و هستید.

با همراهی، و کمک فکری و مالی هم‌وطنان در اینجا و تسهیلگری بنیاد نیکوکاری یارا در این مدت، بیش از نهصد مادر زحمت‌کش و تهیدست در سرزمین مادری‌مان صاحب ابزار و امکانات کار و حرفهٔ مورد علاقه‌شان شده و موفق شده‌اند برای خود کارآفرینی کنند.

گزارش تک‌تک این کارآفرینی‌ها در وب‌سایت بنیاد نیکوکاری یارا منتشر شده و می‌شود: yaaraa.org

در شرایط بحرانی کنونی، از ماه مارس ۲۰۲۶ برای بیش از ۱۳۰۰ مادر و خانواده‌شان خواروبار تهیه و تقدیم شده است.

دلتان شاد و پیوسته مهرآگین باد!

* * * * *

در پی آن بودیم که نکوداشتی از این مادران پرامید و پرتلاش داشته باشیم.

آفرینش پیکرهٔ مادر و فرزند به‌دستان هنرمند مهربان‌بانو طیبه گلباز «گلی»، نشانهٔ قدردانی از آن‌هاست.

چنین شد که مادر و فرزند شنی در ساحل اقیانوس که آب آرامش تا ساحل خلیج فارس می‌رسد، پیام مهر و نکوداشت ما را به آنان رساند.

در حاشیهٔ این رویداد، ناگفته نماند که نقش «پیوند» نیز بیشتر به چشم خورد.

واژهٔ «پیوند» که گوش‌نواز است و دلگرم‌کننده، چو نیک بنگری، نیرومند است و سازنده.

نیکوکاری، آن هم از گونهٔ بی‌قیدوشرطش بر پیوند استوار است و بر دیگر دوستی نامحدود.

روزگار تلخ اخیر، که میان ما ایرانی‌ها جدایی و ناسازگاری افتاد و هر که بر دیگری تاخت، نشان داد که «نیکوکاری» می‌تواند چونان بخش میانی بستنی که دو دایرهٔ سخت و هم‌زمان شکنندهٔ اطراف خودش را به هم پیوند می‌دهد، ما را از هر گونه‌ای که باشیم، همدل و همراه می‌کند.

در چند ماه اخیر پشتیبانی‌های فکری و مالی شمایان از بنیاد نیکوکاری یارا همگانی بود و هر که آزاد از هر گونهٔ فکری، و ایدهٔ سیاسی‌ای که دارد، هر کاری را که از دستش برمی‌آید، برای کمک انجام داد و می‌دهد.

کسی را با کسی کاری نیست که چه اندیشه و رفتاری دارد؛ کنش همگانی ماست که دست به دست هم دهیم و یاوری کنیم.

در این برنامه نیز شاهد تجربهٔ همدلی بدون حد و مرز بودیم، آنجا که در برنامهٔ بنیاد نیکوکاری یارا در امبل ساید، غیرایرانی‌های رهگذر به تماشا و تحسین می‌ایستادند، عکس می‌گرفتند، و با ما به گفت‌وگو می‌پرداختند.

نوجوانانی از سرزمین‌های دورِ دیگر که در کنار ما بودند، به‌محض اینکه دانستند یک کنش نیکوکارانه با هدف ایجاد همدلی و جذب همراهان بیشتر برقرا راست، به کمک آمدند و با آوردن مکرر آب و شن از دریا به محل مورد نظر هنرمند پیکرتراش، دیگردوستی و پیوند را جلوی چشم ما به نمایش گذاشتند.

مهر و پیوند میان موجودات، برقرار باد!

* * * * *

برای همدلی و کمک به مادرانی محروم و تهیدست در سرزمین مادری‌مان، مهربانان ونکوور دست‌به‌کارند. هر کسی هرچه از دستش برمی‌آید، انجام می‌دهد؛ یکی کمک مالی می‌کند، یکی به‌صورت داوطلبانه به ساماندهی برنامه‌های خیریه کمک می‌کند، و یکی با انتشار خبرهای بنیاد نیکوکاری یارا عطر مهربانی را در شهر می‌پراکند و باعث می‌شود دیگران با یارا آشنا شده و کمک کنند. شما چطور؟

بانو نسیم مصطفوی وقتی شنید که یکی از صاحبان کسب‌وکار مهربان کلی لوازم آرایشی و بهداشتی کاملاً نو را به بنیاد نیکوکاری یارا بخشیده است، داوطلبانه در گوشه‌ای از سالن زیبایی محل کارش دکوری آماده کرده و بخشی از این لوازم زیبایی و بهداشتی را در آن چیده است تا با قیمت حراج به شما عزیزان فروخته شود و تمام درآمد آن صرف تهیه و تقدیم سبد کالا به مادرانی محروم شود.

امیدواریم برای خرید آن‌ها به مبالغی حتی کمتر از نصف قیمت بازار، به سالن زیبایی دینا در آدرس ‎1351 Marine Drive, West Vancouver‎ سری بزنید.

همچنین قرار است چهارشنبه سی‌ام سپتامبر از ساعت ۱۱ صبح تا ۴ بعدازظهر، لوازم آرایشی و بهداشتی، کیف و کفش، لوازم ورزشی و زینت‌آلات و… که همگی کاملاً نو هستند، در محل سالن زیبایی یادشده به فروش گذاشته شود.

* * * * *

 راه‌های کمک به بنیاد نیکوکاری یارا:

الف_ پلتفرم کانادایی Zeffy که بدون کسر هزینه، تمام مبلغ پرداختی را در اختیار بنیاد قرار می‌دهد. از این سامانه می‌توانید در کنار کمک‌های موردی، پرداخت‌های ماهانه و منظم نیز برای حمایت از «بنیاد نیکوکاری یارا» تنظیم کنید. به‌این منظور، لطفاً از این لینک دیدن کنید: https://tr.ee/Yaaraa2026

ب_ ای‌ترانسفر به ایمیل یارا: YaaraaVancouver@gmail.com

ج_ برای هماهنگی پرداخت نقدی به دلار یا تومان لطفاً با این شماره تماس بگیرید: ۶۰۴‎-۹۸۰-۴۶۷۸

امیدواریم این اطلاعات را با دیگران به اشتراک گذارید.

نوشته نکوداشت زنان و شور زندگی؛ خلاصه‌ای از فعالیت‌های اخیر «بنیاد نیکوکاری یارا» اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

مینا سبزواری – ونکوور

عصر جمعه ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، دکتر فرزاد گلی در نشستی به‌دعوت «بنیاد نیکوکاری یارا» دربارهٔ موضوع یاوری و نیکوکاری و پیوند آن با لذت، رشد و روابط انسانی سخن گفت. او با اشاره به مفهوم «سرخوشی یاوران»، از تأثیر یاری‌رسانی بر احساس معنا، آرامش و بهزیستی گفت و در ادامه، به آسیب‌های احتمالی نیکوکاری، چندگانگی انگیزه‌های انسان و اهمیت شکل‌گیری رابطه‌ای متوازن و توانمندساز میان یاور و یاری‌شونده پرداخت. توجه شما را به چکیده‌ای از سخنان ایشان (نقل به مضمون) جلب می‌کنیم. این سخنرانی به‌طور کامل به‌زودی در «رادیو بهی – پادکست دکتر فرزاد گلی» در آدرس زیر اضافه خواهد شد که علاقه‌مندان می‌توانند به آن مراجعه کنند:

https://tr.ee/RadioBehi

* * * * *

ما معمولاً نیکوکاری، دهش و خدمت را فضیلت‌هایی می‌دانیم که مستلزم چشم‌پوشی از لذت و ازخودگذشتگی‌اند؛ گویی برای اخلاقی‌بودن باید چیزی از خود کم کنیم و پاداش آن را در آینده، در قالب اعتبار اجتماعی یا پاداش اخروی، به دست آوریم. این تصور بر دوگانه‌ای دیرینه میان «لذت» و «فضیلت» استوار است: اگر در پی لذت باشیم، از اخلاق دور می‌شویم و اگر بخواهیم فضیلت‌مند باشیم، باید از لذت بگذریم. اما آیا نیکوکاری نمی‌تواند همین‌جا و اکنون نیز برای یاری‌رساننده سودمند و لذت‌بخش باشد؟

کمک به دیگران، تقریباً در همهٔ فرهنگ‌ها وجود دارد و ستوده می‌شود. صورت‌ها و تفسیرهای آن ممکن است متفاوت باشند، اما نوع‌دوستی، بخشندگی و خدمت در گسترهٔ تاریخ و جغرافیا ماندگار مانده‌اند. این فراگیری نشان می‌دهد که نیکوکاری، افزون بر ارزش اخلاقی، احتمالاً کارکردهایی شناختی، هیجانی، جسمانی و اجتماعی نیز دارد، هرچند نباید هر رفتار ماندگار فرهنگی را الزاماً سازگار یا مطلوب دانست.

نشئۀ مغز بخشنده

آلن لاکس در دههٔ ۱۹۸۰ اصطلاح «سرخوشی یاوران» یا Helper’s High را برای توصیف کیفیت خوشایندی‌ای به کار برد که در پی خدمت و یاری به دیگران پدید می‌آید. پژوهش‌های نخستین میان کمک‌کردن و شادکامی همبستگی نشان می‌دادند، اما نمی‌توانستند روشن کنند که آیا نیکوکاری انسان را شادتر می‌کند یا انسان‌های شادتر و برخوردارتر بیشتر کمک می‌کنند. مطالعات مداخله‌ای و عصب‌شناختی بعدی تا اندازه‌ای این ابهام را کاهش دادند.

در برخی آزمایش‌های تصویربرداری مغزی، به افراد مبلغی داده شد که می‌توانستند آن را برای خود نگه دارند، خرجِ خود کنند یا به دیگران و مؤسسات خیریه ببخشند. هنگامی‌که افراد داوطلبانه بخشی از پول خود را به دیگری اختصاص می‌دادند، مدارهای پاداش و نواحی مرتبط با دلبستگی، تعلق و احساس معنا فعال‌تر می‌شدند؛ گاه حتی بیش از زمانی‌که پول را برای خود خرج می‌کردند.

آنچه می‌توان «کوکتل سرخوشی یاوران» نامید، عمدتاً با سه مادهٔ عصبی پیوند دارد: دوپامین، مرتبط با خواستن و نظام پاداش؛ اندورفین، مرتبط با تسکین درد و افزایش تحمل؛ و اکسیتوسین، مرتبط با اعتماد، پیوند و احساس نزدیکی. گزارش کاهش درد جسمانی و روانی پس از رفتارهای یاری‌رسان نیز با همین سازوکارها سازگار است.

رنج دیگری موضوعی نیست که فقط درباره‌اش فکر کنیم؛ این رنج، به کمک فرایندهای آینه‌ای و همدلانه، تا اندازه‌ای در بدن ما بازنمایی می‌شود. هنگام تماشای آسیب‌دیدن فردی در یک فیلم، ممکن است بدنمان منقبض شود، حتی اگر بدانیم آنچه می‌بینیم واقعی نیست. به‌همین ترتیب، وقتی درد دیگری کاهش می‌یابد، ممکن است در ما نیز احساس آرامش و رهایی پدید آید. یاری‌رساندن همچنین پیوند اجتماعی را تقویت می‌کند، از احساس انزوا می‌کاهد و جهان تجربه‌شدهٔ فرد را گسترش می‌دهد.

وقتی یاری بار می‌شود

بااین‌حال، هر کمکی الزاماً به سرخوشی، سلامت یا رشد نمی‌انجامد. گاهی دیگری به ابزاری برای بهترشدن خلق، افزایش طول عمر یا کسب لذت شخصیِ ما تبدیل می‌شود. در این حالت، رابطه از وضعیت «من ـ تو»ی مارتین بوبر به رابطهٔ «من ـ آن» فروکاسته می‌شود. دیگری، دیگر انسانی هم‌سطح و دارای چهره نیست، بلکه به‌وسیله‌ای برای شادی یا سلامت ما بدل شده است. به‌همان اندازه که این نگاه ابزاری تقویت شود، همدلی، دلبستگی و سازوکارهای شفابخش یاری‌رسانی محدودتر خواهند شد.

این سخن به‌معنای نفی لذت نیست. لذت می‌تواند پیامد طبیعی نیکوکاری باشد و ضرورتی ندارد که انسان برای اخلاقی‌بودن، هر احساس خوشایندی را سرکوب کند. مسئله آن است که یاری را صرفاً برای تولید لذت مصرف نکنیم. می‌توان برای کاهش رنج دیگری قدم برداشت و از آرامش، معنا و پیوندی که در این مسیر پدید می‌آید نیز بهره برد، بی‌آنکه دیگری را به ابزار تبدیل کرد.

اعتبارطلبی، نمایش، مدیون‌سازی و بازی قدرت از دیگر انحراف‌های احتمالی نیکوکاری‌اند. سخاوتمندی معمولاً اعتماد و منزلت اجتماعی می‌آورد، زیرا جوامع افراد بخشنده را منابعی ارزشمند می‌دانند و از کسانی که فقط دریافت می‌کنند و چیزی به رابطه بازنمی‌گردانند، فاصله می‌گیرند. اما هنگامی‌که کمک‌کردن وسیله‌ای برای کسب اعتبار، وابسته‌کردن دیگری، طلب جبران یا ترمیم احساس حقارت باشد، رابطه‌ای نابرابر شکل می‌گیرد.

گاهی یاری‌رسان به‌جای آنکه دیگری را توانمند کند، ناخودآگاه به نیازمندماندن او نیاز پیدا می‌کند، زیرا وابستگیِ دیگری، به او احساس قدرت و اهمیت می‌بخشد. از همین‌جا ممکن است مثلث ناجی، قربانی و ستمگر شکل گیرد. کمک سالم باید تا حد امکان استقلال و توانایی فرد را افزایش دهد، نه اینکه نیاز او به کمک‌کننده را دائمی سازد.

انگیزهٔ ناب یا چندگانگی انگیزه‌ها؟

شناخت این آسیب‌ها نباید ما را تا هنگام دستیابی به انگیزه‌ای کاملاً خالص، از کمک‌کردن بازدارد. هیچ رفتار انسانی‌ای تنها یک انگیزه ندارد. حتی نوشیدن یک فنجان چای می‌تواند هم‌زمان برای رفع تشنگی، لذت‌بردن، گرم‌شدن، ایجاد مکث یا آماده‌شدن برای ادامهٔ گفت‌وگو باشد؛ چه رسد به کنشی پیچیده مانند نیکوکاری. نسبت‌دادن رفتار خود یا دیگران به یک انگیزهٔ واحد، ساده‌سازی ناموجهی است.

انگیزه‌های ما معمولاً آمیزه‌ای از همدلی، وظیفه، لذت، نیاز به معنا، تعلق، اعتبار و حتی قدرت‌اند. راه رشد، حذف کامل این چندگانگی نیست، بلکه آگاه‌شدن از آن و فراهم‌کردن فرصت بیشتر برای رشد گرایش‌های همدلانه است. می‌توان برخی انگیزه‌ها را مهار کرد، از بعضی فاصله گرفت و به انگیزه‌هایی که رابطه‌ای برابرتر و انسانی‌تر می‌سازند، مجال بیشتری داد.

رشد اخلاقی بیش از آنکه پیش‌شرط عمل باشد، در متن عمل رخ می‌دهد. انسان می‌تواند ناتمام، مردد و با انگیزه‌هایی آمیخته وارد مسیر خدمت شود و در همان رابطه صیقل بخورد. مخالفت سخت‌گیرانه با نفس اغلب مقاومت و تکانه‌های متضاد را تشدید می‌کند، اما آگاهی، مکث، بازداری بجا و استمرار عمل، زمینهٔ پالایش تدریجی انگیزه‌ها را فراهم می‌آورند. رشد، بیش از آنکه پروازی ناگهانی باشد، خزشی آهسته و پیوسته است.

از خرده‌خودخواهی تا خواستنِ خودِ گسترده

از این منظر، خودخواهی و دگرخواهی نیز الزاماً در برابر یکدیگر قرار ندارند. روان انسان ساختاری بسته با مرزی صلب میان «من» و «دیگری» نیست. روابط، خاطرات و تجربه‌های دیگران بخشی از هویت و جهان درونی ما را می‌سازند. بنابراین، کمک به دیگری می‌تواند نوعی مراقبت از «خود گسترده» باشد. کسی که داشتهٔ خود را با دیگری قسمت می‌کند، فقط چیزی از دست نمی‌دهد؛ هم از داشتهٔ خود بهره می‌برد و هم از شادی دیگری لذت می‌برد.

مشکل اصلی را شاید بتوان «خرده‌خودخواهی» نامید: محدودکردن خود به بخش کوچکی از وجود و بیگانه‌دانستن روابط میان‌فردی، اجتماعی و طبیعی. خودخواهی در معنایی گسترده‌تر می‌تواند خواستن سلامت کلیتی باشد که خود، دیگری، جامعه و طبیعت را به یکدیگر پیوند می‌دهد.

یکی از نشانه‌های بلوغ در مسیر یاوری، توانایی کمک‌گرفتن است. کسی که همیشه در مقام بخشنده می‌ایستد اما نیاز خود به دیگران را تحمل نمی‌کند، ممکن است گرفتار خودشیفتگی یا توهم استغنا شده باشد. همان‌گونه که کمک‌کردن ارزشمند است، اجازه‌دادن به دیگران برای کمک‌کردن نیز بخشی از رابطه‌ای سالم و متوازن است.

سرخوشی یاوران امتیازی لوکس برای ثروتمندان نیست. دهش می‌تواند در قالب پول، زمان، دانش، توجه، همراهی، کلام، قدم یا حتی نگاهی محبت‌آمیز صورت گیرد. یافته‌های میان‌فرهنگی نیز نشان داده‌اند که پیوند میان بخشندگی و بهزیستی، هم در جوامع فقیر و هم در جوامع غنی وجود دارد.

نیکوکاری، در کنار والایش، سپاسگزاری، بخشایش و شوخ‌طبعی، یکی از سازوکارهای بالغ روان برای مواجهه با واقعیت دشوار زندگی است. یاری اصیل نه به‌معنای قربانی‌کردن خود است و نه مصرف دیگری برای کسب لذت؛ بلکه گسترش مرزهای خود در یک رابطهٔ انسانی است؛ رابطه‌ای که در آن، التیام رنج دیگری می‌تواند به معنا، آرامش و بالندگی هر دو سوی رابطه بینجامد.

نوشته سرخوشی نیکوکاران؛ نیکوکاری در میان لذت، رشد و رابطه اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

اهدای خون یکی از ارزشمندترین اقدامات بشردوستانه است که هر فرد سالم می‌تواند برای کمک به دیگران انجام دهد. برخلاف بسیاری از درمان‌های پزشکی، هنوز هیچ جایگزین مصنوعی‌ای برای خون انسان وجود ندارد و بیماران در بسیاری از شرایط تنها از طریق اهدای خون داوطلبان می‌توانند درمان شوند. هر واحد خون اهدایی می‌تواند جان چندین نفر را نجات دهد، زیرا پس از اهدا به اجزای مختلف تقسیم شده و هر جزء برای بیمارانی با نیازهای متفاوت مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در کانادا، مسئولیت جمع‌آوری، آزمایش، فرآوری و توزیع خون و بسیاری از فرآورده‌های خونی بر عهده سازمان‎Canadian Blood Services (CBS)‎ ‎ است. این سازمان نهادی غیرانتفاعی است که به‌نمایندگی از تمامی استان‌ها و قلمروهای کانادا، به‌جز استان کبک که سیستم مستقل خود را دارد، فعالیت می‌کند. مأموریت اصلی این سازمان، تأمین سیستم خون ایمن، پایدار و قابل‌اعتمادی برای تمام مردم کاناداست.

فرایند اهدای خون در کانادا با رعایت بالاترین استانداردهای ایمنی انجام می‌شود. پیش از اهدا، داوطلبان پرسش‌نامه‌ای دربارهٔ وضعیت سلامت، سوابق پزشکی و سفرهای اخیر خود تکمیل می‌کنند و سپس از سوی کارکنان آموزش‌دیده مورد ارزیابی قرار می‌گیرند. همچنین فشار خون، دمای بدن و میزان هموگلوبین بررسی می‌شود تا اطمینان حاصل شود که اهدای خون برای فرد اهداکننده و گیرنده کاملاً ایمن است. خود فرایند اهدای خون کامل معمولاً کمتر از ٣٠ دقیقه زمان می‌برد و کل زمان حضور در مرکز اهدا، شامل ثبت‌نام، ارزیابی و استراحت پس از اهدا، حدود یک ساعت است.

خون کامل پس از جمع‌آوری به آزمایشگاه‌های تخصصی منتقل می‌شود و تحت آزمایش‌های دقیق برای شناسایی بیماری‌های قابل‌انتقال از طریق خون مانند HIV، هپاتیت B و C، سیفلیس و سایر عوامل عفونی قرار می‌گیرد. تنها خون‌هایی که تمام استانداردهای کیفی و ایمنی را کسب کنند، وارد چرخهٔ درمان می‌شوند. این کنترل‌های دقیق باعث شده است که سیستم انتقال خون کانادا یکی از ایمن‌ترین سیستم‌های انتقال خون در جهان باشد.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های سیستم خون کانادا، تفکیک و تبدیلِ خون کامل به فرآورده‌های مختلف است. خون اهدایی معمولاً به سه جزء اصلی تقسیم می‌شود: گلبول‌های قرمز، پلاکت‌ها و پلاسما.

گلبول‌های قرمز (Red Blood Cells) پرمصرف‌ترین فرآورده خونی‌اند. این فرآورده برای بیمارانی استفاده می‌شود که دچار خون‌ریزی شدید، کم‌خونی شدید، تصادفات، جراحی‌های بزرگ یا برخی بیماری‌های خونی‌اند. گلبول‌های قرمز وظیفهٔ انتقال اکسیژن به بافت‌های بدن را بر عهده دارند و معمولاً تا حدود ۴۲ روز در شرایط کنترل‌شده قابل‌نگهداری‌اند.

پلاکت‌ها (Platelets) نقش بسیار مهمی در انعقاد خون دارند. بیمارانی که به سرطان مبتلا هستند، تحت شیمی‌درمانی قرار دارند، پیوند مغز استخوان انجام داده‌اند یا دچار برخی بیماری‌های خونی‌اند، اغلب به تزریق پلاکت نیاز پیدا می‌کنند. برخلاف گلبول قرمز، پلاکت‌ها تنها حدود هفت روز قابلیت نگهداری دارند؛ بنابراین نیاز به اهدای مداوم پلاکت از سوی داوطلبان وجود دارد.

پلاسما (Plasma) بخش مایع خون است و حاوی پروتئین‌ها، فاکتورهای انعقادی، آلبومین و آنتی‌بادی‌هاست. پلاسما در درمان بیمارانی که دچار سوختگی‌های شدید، اختلالات انعقادی، بیماری‌های کبدی یا خون‌ریزی‌های وسیع‌اند، کاربرد دارد. علاوه بر این، از پلاسمای اهدایی برای تولید داروهای مشتق از پلاسما مانند ایمونوگلوبولین‌ها و فاکتورهای انعقادی استفاده می‌شود که برای درمان بیماران مبتلا به نقص ایمنی، هموفیلی و بسیاری از بیماری‌های نادر حیاتی مورد نیازند.

علاوه بر اهدای خون کامل، Canadian Blood Services امکان اهدای اختصاصی پلاکت و پلاسما را نیز فراهم کرده است. در این روش که «آفرزیس» (Apheresis) نام دارد، خون از بدن فرد خارج شده، دستگاه جزء مورد نیاز را جدا می‌کند و سایر اجزای خون دوباره به بدن اهداکننده بازگردانده می‌شوند. اگرچه این فرایند زمان بیشتری نسبت به اهدای خون کامل نیاز دارد، اما برای بیماران خاص ارزش درمانی بسیار بالایی دارد.

تقاضا برای خون و فرآورده‌های خونی در کانادا همواره ادامه دارد. هر روز هزاران واحد خون و فرآورده‌های مختلف در بیمارستان‌های کشور برای انجام جراحی‌ها، درمان بیماران سرطانی، مراقبت از نوزادان نارس، بیماران مبتلا به بیماری‌های خونی و همچنین مصدومان حوادث مورد استفاده قرار می‌گیرد. ازآنجاکه خون قابلیت تولید به‌روش‌های مصنوعی را ندارد و عمر نگهداری برخی فرآورده‌ها مانند پلاکت بسیار کوتاه است، مشارکت مستمر مردم در اهدای خون اهمیت حیاتی دارد.

Canadian Blood Services علاوه بر تأمین خون، مسئولیت مدیریت بانک سلول‌های بنیادی، ثبت اهداکنندگان مغز استخوان، برنامهٔ اهدای بند ناف نوزادان و همکاری در تأمین داروهای مشتق از پلاسما را نیز بر عهده دارد. این فعالیت‌ها نشان می‌دهد که نقش این سازمان فراتر از جمع‌آوری خون بوده و بخش مهمی از زیرساخت درمانی و سلامت کانادا را تشکیل می‌دهد.

در نهایت، اهدای خون نمونه‌ای از مشارکت اجتماعی است که تأثیر آن مستقیماً در نجات جان انسان‌ها دیده می‌شود. هر بار اهدای خون می‌تواند زندگی چند بیمار را تحت تأثیر قرار دهد و امید تازه‌ای به خانواده‌های آنان ببخشد. مشارکت داوطلبانه شهروندان در این برنامه، همراه با استانداردهای علمی و نظارتی Canadian Blood Services، باعث شده است که کانادا یکی از موفق‌ترین و ایمن‌ترین سیستم‌های انتقال خون را در جهان داشته باشد. با صرف کمتر از یک ساعت زمان، هر فرد واجد شرایط می‌تواند نقشی ارزشمند در حفظ سلامت جامعه و نجات جان انسان‌ها ایفا کند.

در همین راستا بنیاد نیکوکاری یارا از همهٔ یاوران در ونکوورِ بزرگ برای اهدای خون گروهی دعوت می‌کند. بیایید با اهدای خون نجات‌بخش جان‌ها باشیم  و با ثبت‌نام به عنوان اهداکننده امیدی دوباره بسازیم.

هر اهدا میتواند جان انسانی را نجات دهد.

بنیاد نیکوکاری یارا

زمان: سه‌شنبه ۱۸ اوت (آگست) ۲۰۲۶
مکان:

Fraser Land Church, 3330 SE Marine Dr., Vancouver

جهت نام نویسی برای هماهنگی رفت وآمد گروهی و اطلاعات بیشتر لطفاً با این شماره تماس بگیرید:
‎۶۰۴-۹۸۰-۴۶۷۸

نوشته اهدای خون و فرآورده‌های خونی در کانادا؛ هدیه‌ای ارزشمند برای نجات جان انسان‌ها اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

مینا سبزواری – ونکوور

کرامت انسانی

حفظ کرامت انسانی مددجویان و نیکوکاران در راه و روش بنیاد نیکوکاری یارا همواره رعایت می‌شود. ما در پی یافتن شیوه‌های نوین و مترقیِ کمک‌رسانی هستیم.

تجربهٔ اخیر ما در پروژهٔ تهیه و تقدیم بسته‌های خواروبار و مواد غذایی به مادرانی تهیدست است. ابتدا به‌شیوهٔ مرسوم همهٔ خیریه‌ها بود که بسته‌های خواروبار از سوی مهربانان داوطلب در سرزمین مادری آماده شده و به مددجویان داده می‌شد. هرچند ما واژهٔ «تقدیم» سبد کالاها را جایگزین «توزیع» سبد کالاها کردیم، ولی هنوز در پی ارتقاء کارمان بودیم.

نهایتاً دریافتیم که بهتر است کاری کنیم که آن مادر تهیدست مبادا حس دریوزگی کند، بلکه می‌خواستیم حس کند مشغول خریدکردن است.

بنابراین از داوطلبان خواستیم که خواروبار و مواد غذایی را مثل فروشگاه کنار هم بچینند و هر کس خودش از آن‌ها بردارد شاید در آینده حتی وجه بسیار ناچیزی هم از آن‌ها دریافت شود. ناگفته نماند که در برخی نقاط به‌واسطهٔ دوری راه‌ها یاوران داوطلب مجبورند بسته‌ها را به در خانه‌ها ببرند، ولی به‌هرحال تا حد ممکن این روش را عملی می‌کنیم و خرسندیم.

سری دوازدهم

تاروپود عالم امکان به‌هم پیوسته است

عالمی را شاد کرد آن‌کس که یک دل شاد کرد

~ صائب تبریزی

هزینهٔ این سری سبد کالاها را بازماندگان شادروان بانو زهره مانی سلامتیان هدیه دادند.

تهیه و تقدیم بسته‌های خواروبار و مواد غذایی به مادرانی تهیدست در ماه ژوئن و در جنوب تهران محله و منطقهٔ دروازه‌غار و مولوی انجام شد.

تعداد بسته‌ها شصت و نه عدد و هرکدام شامل این مواد بودند: برنج، تخم‌مرغ، رب، ماکارونی، حبوبات، روغن، شکر 

سخت است زندگی

اما زیباست وقتی باهم‌اند آدم‌ها

~ ناشناس

هزینهٔ این سری سبد کالاها را بازماندگان شادروان بانو زهره مانی سلامتیان هدیه دادند.

تهیه و تقدیم بسته‌های خواروبار و مواد غذایی به مادرانی تهیدست در ماه ژوئن و در روستاهای دورافتادهٔ کردشول، مبارک‌آباد، بلوردی، خیرآباد، دشت مرغاب از توابع شیراز انجام شد.

تعداد بسته‌ها پنجاه عدد و هرکدام شامل این مواد بودند: برنج، تخم‌مرغ، رب، ماکارونی، حبوبات، روغن، شکر 

سری چهاردهم

خیر کن با خلق بهر ایزدت

یا برای راحت جان خودت

~ مولوی

هزینهٔ این سری سبد کالاها را بازماندگان شادروان بانو زهره مانی سلامتیان هدیه دادند.

تهیه و تقدیم هفده بسته خواروبار و مواد غذایی به مادرانی تهیدست در ماه ژوئن و در روستاهای خلف‌آباد، اشکف، مادوران، گنجه‌ای و حومهٔ یاسوج در استان کهگیلویه و بویراحمد، و سی و سه بسته در منبع آب چهارصد دستگاه، حصیرآباد، نزهه، عوده، اهواز قدیم عامری و آسیه‌آباد در استان خوزستان، انجام شد.

در خوزستان مقدار تخم‌مرغ کمتر بود چرا که هوا گرم است و زود فاسد می‌شوند، و به‌جای آن تن ماهی و شکلات اضافه شد.

* * * * *

پی‌نوشت

بنیاد نیکوکاری یارا با کمک‌‌های مالی شما، در سرزمین مادری بسته‌های خواروبار و مواد غذایی را تهیه و به مادران تهیدستی که سرپرست خانواده‌اند تقدیم می‌کند. کمک‌های شما هر اندازه‌ای که باشد، می‌تواند بخشی از فشار زندگی را از دوش یک مادر و خانواده‌اش بردارد. 

راه‌های یاوری:

۱- بنیاد نیکوکاری یارا به‌تازگی استفاده از پلتفرم کانادایی Zeffy را که ویژهٔ جمع‌آوری کمک‌های مالی برای سازمان‌های غیرانتفاعی و خیریه است، آغاز کرده. این پلتفرم که هزینه‌اش با کمک‌های اختیاری اعانه‌دهندگان به سازمان‌های غیرانتفاعی تأمین می‌شود، کل مبلغ پرداختی شما را از طریق کارت‌های اعتباری یا کارت‌های بانکیِ با امکان خرید آنلاین، بدون کسر هیچ هزینه‌ای در اختیار بنیاد نیکوکاری یارا قرار می‌دهد. شما می‌توانید از طریق این پلتفرم به‌جز کمک‌های موردی، انتخاب کنید مبلغی را به‌طور منظم و ماهانه برای کمک به فعالیت‌های این بنیاد پرداخت کنید.

لطفاً توجه داشته باشید که این پرداخت‌ها در صورت‌حساب بانکی شما با عبارت ZEFFY* YAARAA VAN نشان داده می‌شود.

برای این کار از لینک زیر دیدن کنید:

https://tr.ee/Yaaraa2026

۲- مبالغ از ده دلار به بالا را می‌توانید به آدرس ایمیل بنیاد نیکوکاری یارا ای‌ترانسفر کنید:

yaaraavancouver@gmail.com

۳- ‬اگر‭ ‬می‌خواهید‭ ‬در‭ ‬اینجا‭ ‬پول‭ ‬نقد‭ ‬به‭ ‬یارا‭ ‬بسپرید‭ ‬تا‭ ‬در‭ ‬سرزمین‭ ‬مادری‌مان‭ ‬هزینۀ‭ ‬امور‭ ‬خیریه‭ ‬شود‭ ‬یا‭ ‬اگر‭ ‬در‭ ‬آنجا‭ ‬پولی‭ ‬دارید‭ ‬و‭ ‬می‌خواهید‭ ‬مستقیماً‭ ‬از‭ ‬همان‌جا‭ ‬کمک‭ ‬کنید،‭ ‬لطفاً‭ ‬با‭ ‬یارا‭ ‬تماس‭ ‬بگیرید‭ ‬تا‭ ‬هماهنگ‭ ‬شود‭: ‬

۶۰۴‎-۹۸۰-۴۶۷۸

۴- انتشار همین خبر در گروه‌های تلگرام، فیس‌بوک، اینستاگرام و کلاً مطرح‌کردن امکان چنین کار نیکی با دوستان هم بسیار مؤثر است. 

۵- سری‌های بعدی را نیز می‌توان با ذکر نام افراد یا گروه‌هایی که حمایت می‌کنند، منتشر کرد تا دیگران نیز تشویق به نیکوکاری شوند و عطر خوش مهربانی در شهر بپیچد.

نوشته گزارش ادامهٔ فعالیت‌های بنیاد نیکوکاری یارا در تهیه و توزیع سبد کالا، ارسالی در آخر ژوئیهٔ ۲۰۲۶ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

مریم و سپهر بعدازظهرها به کوچه می‌آیند؛ نه چون جایی برای رفتن دارند، بلکه چون ماندن در خانه، وقتی هنوز تمام انرژی کودکی در وجودشان مانده، سخت است.

کوچه باریک است. خودروها از کنارشان عبور می‌کنند و گاهی موتورسیکلتی وارد مسیر بازی‌شان می‌شود. جدول کنار خیابان برای آن‌ها چوب موازنه است و دیوار یکی از ساختمان‌ها، هم‌بازی‌ای که توپ را هر بار به سویشان برمی‌گرداند.

پشت یک کارگاه ساختمانی، تکه‌زمین خاکی نسبتاً صافی وجود دارد که دور آن را با سیم پوشانده‌اند. گوشه‌ای از حصار شکافی کوچک دارد؛ به‌اندازه‌ای که یک کودک بتواند از آن عبور کند. مریم و سپهر می‌دانند نباید وارد آن زمین شوند، اما بعضی روزها این کار را می‌کنند، چون تنها جایی‌ست که می‌توانند لی‌لی بکشند، کمی بدوند و برای چند دقیقه نگران خودروها نباشند.

خانواده‌هایشان از آستانهٔ در مراقب آن‌ها هستند و پیش از آنکه بازی واقعاً تمام شود، صدایشان می‌زنند که به خانه برگردند.

مریم و سپهر شاید هیچ‌وقت نگویند که یک زمین بازی می‌خواهند. شاید مریم بگوید دوست دارد توپشان دیگر میان خودروها نرود و سپهر آرزو کند کمی بیشتر بیرون بماند. آن‌ها چیزی را توصیف می‌کنند که در محله‌شان جایش خالی است، حتی اگر هنوز نامی برای آن نداشته باشند؛ یک جای امن برای بازی.

فاصله داریم، اما بی‌تفاوت نیستیم

هزاران کیلومتر میان زندگی بسیاری از ما و کوچهٔ مریم و سپهر فاصله است. بسیاری از ما در ونکوور یا دیگر شهرهای جهان زندگی می‌کنیم، اما بخشی از زندگی‌مان همچنان آن‌طرف فاصله مانده است؛ در تماس‌های خانوادگی، خاطرهٔ محله‌هایی که در آن‌ها بزرگ شده‌ایم و نگرانی برای کودکانی که هنوز از فرصت‌های سادهٔ دوران کودکی محروم‌اند.

ما نمی‌توانیم یک‌شبه به کوچهٔ مریم و سپهر برویم یا زمین خالی محله‌شان را به فضایی امن تبدیل کنیم، اما فاصله همیشه به‌معنای ناتوانی نیست. گاهی یک قدم کوچک در این‌سوی جهان می‌تواند بخشی از تغییری واقعی در سوی دیگر باشد.

کارزار «جایی برای بازی» با همین باور شکل گرفته است؛ حرکتی جهانی برای همراهی، فعالیت و جمع‌آوری کمک‌های مالی با هدف حمایت از ساخت زمین‌های بازی و فضاهای باز امن برای کودکانی که امروز جایی مناسب برای بازی ندارند.

در طول ماه اوت (آگست)، خانواده‌ها و افراد مختلف در ونکوور، ایران و دیگر نقاط جهان می‌توانند راه بروند، بدوند، دوچرخه‌سواری کنند یا شنا کنند و حرکت روزمرهٔ خود را به بخشی از یک هدف مشترک تبدیل کنند.

قرار نیست همه ورزشکار باشند یا رکوردی بشکنند. هدف فردی، طی‌کردن ۳۰ کیلومتر در طول یک ماه است؛ مسافتی که می‌تواند از پیاده‌روی خانوادگی، قدم‌زدن بعد از شام، دوچرخه‌سواری آخر هفته یا شنا شکل بگیرد.

هر کیلومتر یادآوری می‌کند که فاصله داریم، اما بی‌تفاوت نیستیم.

بازی فقط سرگرمی نیست

بازی یکی از اصلی‌ترین راه‌هایی است که کودکان از طریق آن جهان را می‌شناسند. آن‌ها هنگام بازی تعادل، اعتمادبه‌نفس، همکاری، حل مسئله و ارتباط با دیگران را یاد می‌گیرند. اما بازی زمانی می‌تواند آزاد و سازنده باشد که فضای آن امن باشد.

یک زمین بازی فقط چند تاب و سرسره نیست. فضایی است که به کودکان اجازه می‌دهد بدون ترس بدوند، زمین بخورند، دوباره بلند شوند، دوست پیدا کنند و بازی را ادامه دهند. چنین فضایی بخشی از نگرانی والدین را نیز کمتر می‌کند. مادر یا پدر می‌توانند برای چند لحظه، به‌جای مراقبت دائمی از خطرهای خیابان، بازی کودکشان را تماشا کنند.

زمین بازی به کودک می‌گوید: در این محله، جایی هم برای تو ساخته شده است.

چگونه همراه شویم؟

کارزار «جایی برای بازی» از اول تا پایان ماه اوت (آگست) ۲۰۲۶ برگزار می‌شود و برای خانواده‌ها و افراد در سراسر جهان باز است.

مشارکت‌کنندگان می‌توانند از طریق پلتفرم TRIBE26 به‌صورت فردی ثبت‌نام کنند یا یک تیم خانوادگی بسازند. فعالیت‌ها و کیلومترهای طی‌شده به تلاش جمعی تیم و کارزار اضافه می‌شوند. کودکان نیز می‌توانند با نظارت والدین حضور داشته باشند.

این یک مسابقه نیست. خانواده‌ای که مسیر بیشتری طی می‌کند، ارزشمندتر از خانواده‌ای نیست که فقط چند پیاده‌روی کوتاه انجام می‌دهد. ارزش این حرکت در حضور، تداوم و تصمیم ما برای بی‌تفاوت‌نماندن است.

افرادی که امکان شرکت در چالش حرکتی را ندارند نیز می‌توانند مستقیماً کمک مالی کنند یا پیام کارزار را با دیگران به اشتراک بگذارند.

کمک‌های جمع‌آوری‌شده برای ایجاد زمین‌های بازی و فضاهای باز امن برای کودکانی استفاده خواهد شد که امروز به چنین فضاهایی دسترسی ندارند. این حمایت می‌تواند هزینه‌هایی مانند آماده‌سازی زمین، تجهیزات بازی و ایمن‌سازی محیط را پوشش دهد.

بنیاد The Power of Play به‌عنوان شریک اصلی کارزار در این مسیر حضور دارد، TRIBE26 بستر ثبت‌نام و ثبت فعالیت‌ها را فراهم می‌کند و توتِمین به‌عنوان شریک رسانه‌ای، داستان و پیشرفت این حرکت را به مخاطبان بیشتری می‌رساند.

«رسانهٔ همیاری» نیز به‌عنوان شریک رسانه‌ای کارزار، در معرفی «جایی برای بازی» به جامعهٔ فارسی‌زبان ونکوور همراه این حرکت است. همیاری با انتشار داستان کارزار و معرفی روش‌های مشارکت کمک می‌کند جامعهٔ ایرانیان ونکوور نیز بخشی از این تلاش مشترک باشد.

یک خانواده، یک قدم، یک جای امن

ما نمی‌توانیم طی یک ماه تمامِ کمبودهای جهان را برطرف کنیم یا برای هر کودکی یک‌باره زمین بازی بسازیم. اما می‌توانیم از یک نقطه شروع کنیم.

می‌توانیم همراه خانواده قدم بزنیم، فرزندمان را به تیم اضافه کنیم، دوستی را دعوت کنیم، مسیر همیشگی‌مان را رکاب بزنیم، شنا کنیم، پیام کارزار را به اشتراک بگذاریم یا مبلغی برای ساخت یک فضای امن کمک کنیم.

هرکدام از این کارها به‌تنهایی ساده‌اند، اما وقتی کنار هم قرار می‌گیرند، می‌توانند چیزی واقعی بسازند.

شاید در پایان ماه اوت (آگست) هنوز هزاران کیلومتر میان ما و مریم و سپهر فاصله باشد، اما آن‌سوی فاصله، کودکانی یک قدم به داشتن جایی امن برای بازی نزدیک‌تر خواهند شد.

برای پیوستن به کارزار، تشکیل تیم خانوادگی و ثبت فعالیت‌ها به tribe26.app مراجعه کنید. امکان کمک مستقیم نیز از طریق tribe26.app/donate فراهم است.

فاصله داریم، اما بی‌تفاوت نیستیم.

نوشته جایی برای بازی؛ یک قدم از اینجا، برای کودکی آن‌سوی فاصله اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

نیلگون طبیبی – ونکوور

شنبه یازدهم ژوئیهٔ ۲۰۲۶ ایرانیان بسیاری ازجمله کنشگران «بنیاد نیکوکاری یارا» در پارک لافارج در شهر کوکئیتلام گرد هم آمدند تا با برپایی آئین کهن تیرگان اوقاتی به‌یادماندنی و دلگرم‌کننده را رقم بزنند، مرهمی باشند بر ناخوش‌احوالی‌های این دوران و بهانه‌ای برای شکوفه‌کردن لبخند بر لب‌های هم‌میهنانمان.

«بنیاد نیکوکاری یارا» میزبان دوستان، همراهان، و رهگذرهای بسیاری بود؛ از نوجوانانی که با اشتیاق پرسش‌های خود دربارهٔ فعالیت‌های گوناگون «بنیاد نیکوکاری یارا» را مطرح می‌کردند تا بزرگسالانی که با لبخندها و اشتیاقشان به کمک مالی به بنیاد، یا آمادگی برای کار داوطلبانه، امید و همدلی را در دل‌ها جاری می‌کردند.

خرده‌کمک مالیِ نازنین‌کودکی که مهرش را به مردمانی محروم در سرزمین مادری‌اش نشان داد، شگفت‌آور بود. حمایت فکری خانواده‌اش از برنامه‌های تهیه و تقدیم سبد کالا به مادرانی مستحق هم‌وطن نیز دلگرم‌کننده بود.

هم‌میهنان با یاوری خود نشان دادند که در هر کجای این کرهٔ خاکی که هستیم، با یکدیگر همدلی داریم و قلب‌هایمان هم‌نوا و برای هم می‌تپد.

سپاس فراوان از انجمن فرهنگی ایرانیان ترای‌سیتی (TCICS) که امکان برقراری میزی رایگان برای امور خیریه را فراهم آوردند.

به‌امید روزهایی بهتر و یاوری بیشتر شما نیکوکاران

* * * * *

پی‌نوشت:

بنیاد نیکوکاری یارا با کمک‌‌های مالی شما، بسته‌های خواروبار و مواد غذایی را تهیه و به مادران تهیدست هم‌وطنی که سرپرست خانواده‌اند، تقدیم می‌کند. کمک‌های شما هر اندازه‌ای که باشد، می‌تواند بخشی از فشار زندگی را از دوش یک مادر و خانواده‌اش بردارد. 

راه‌های یاوری:

۱- بنیاد نیکوکاری یارا به‌تازگی استفاده از پلتفرم کانادایی Zeffy را که ویژهٔ جمع‌آوری کمک‌های مالی برای سازمان‌های غیرانتفاعی و خیریه است، آغاز کرده. این پلتفرم که هزینه‌اش با کمک‌های اختیاری اعانه‌دهندگان به سازمان‌های غیرانتفاعی تأمین می‌شود، کل مبلغ پرداختی شما را از طریق کارت‌های اعتباری یا کارت‌های بانکیِ با امکان خرید آنلاین، بدون کسر هیچ هزینه‌ای در اختیار بنیاد نیکوکاری یارا قرار می‌دهد. شما می‌توانید از طریق این پلتفرم به‌جز کمک‌های موردی، انتخاب کنید مبلغی را به‌طور منظم و ماهانه برای کمک به فعالیت‌های این بنیاد پرداخت کنید.

لطفاً توجه داشته باشید که این پرداخت‌ها در صورت‌حساب بانکی شما با عبارت ZEFFY* YAARAA VAN نشان داده می‌شود.

برای این کار از لینک زیر دیدن کنید:

https://tr.ee/Yaaraa2026

۲- مبالغ از ده دلار به بالا را می‌توانید به آدرس ایمیل بنیاد نیکوکاری یارا ای‌ترانسفر کنید:

yaaraavancouver@gmail.com

۳- اگر می‌خواهید در اینجا پول نقد به یارا بسپرید تا در سرزمین مادری‌مان هزینهٔ امور خیریه شود یا اگر در آنجا پولی دارید و می‌خواهید مستقیماً از همان‌جا کمک کنید، لطفاً با یارا تماس بگیرید تا هماهنگ شود: ۶۰۴‎-۹۸۰-۴۶۷۸

۴- انتشار همین خبر در گروه‌های تلگرام، فیس‌بوک، اینستاگرام و کلاً مطرح‌کردن امکان چنین کار نیکی با دوستان هم بسیار مؤثر است. 

نوشته گزارش کوتاهی از حضور «بنیاد نیکوکاری یارا» در جشن تیرگان اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

ترانه وحدانی – کوکئیتلام

عصر دوشنبه، ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، بنیاد نیکوکاری یارا اوقات خوب و خوشی را فراهم آورد تا دوستان دمی را با هم گذرانند، از نیک‌اندیشی و نیکوکاری بگویند و طرح همکاری‌هایی را آغاز کنند.

فعالان اجتماعی و فرهنگی، هنرمندان و فرهیختگانی گرد هم آمدند تا با «بنیاد نیکوکاری یارا» بیشتر آشنا شوند. به‌گفتهٔ مینا سبزواری، از اعضای هیئت‌مدیرهٔ بنیاد نیکوکاری یارا، این بنیاد امید دارد که این آشنایی‌ها با عملکرد یارا و فعالان آن، زمینه‌ساز افزایش حمایت‌ها و همکاری‌ها شود.

حضور گرم استادان شهرام ناظری و کامبیز روشن‌روان و نیز دکتر مشگینی، حال‌وهوایی ویژه به این نشست داد، به‌ویژه آنکه پس از آشنایی با راه و روش «بنیاد نیکوکاری یار» و اعضای هیئت‌مدیرهٔ آن، تأیید و پشتیبانی خود از فعالیت‌های این بنیاد را ابراز کردند.

در این نشست، که تمام اعضای هیئت‌مدیرهٔ یارا، بعثت حشمت آزاد، نازنین حبیب‌الهی، گیتا رفیعی، کتایون رهنوردی، مینا سبزواری، فرهاد صوفی، سیما غفارزاده، و ریحانه میرجانی حضور داشتند، تعدادی از آنان دربارهٔ برنامه‌ها و عملکرد بنیاد نیکوکاری یارا و همچنین سفرهای بعثت حشمت آزاد به ایران و دیدار با مددجویان صحبت کردند. ازآنجاکه این نشست با شرکت نیکوکاران اهل فرهنگ و هنر شکل گرفته بود، سخنانی هم دربارهٔ فرهنگ متداول در امور خیریه در ایران و لزوم بهینه‌سازی آن، از سوی مینا سبزواری مطرح شد که خلاصه‌ای از آن نقل‌به‌مضمون از این قرار است:

ما در بنیاد نیکوکاری یارا ادعای فعالیت گروهی در امور فرهنگی نداریم، ولی می‌کوشیم همین امور خیریه را با شیوه‌های انسانی، نو و پیشرفته به انجام برسانیم و فرهنگ فکری و عملی آن را ارتقا ببخشیم.

به نظر می‌آید که یک خانه‌تکانی اساسی در نگرش فرهنگی ما به امور خیریه لازم باشد.

توجه و حفظ کرامت انسانی مددجو و نیکوکار، حتی اگر به‌صورت شعاری بیان می‌شود، هنوز در اکثر فعالیت‌های خیریه‌ای در ایران نهادینه نشده است.

در «بنیاد نیکوکاری یارا» ما در دو بخش عملی و کلامی این موضوع را پی می‌گیریم. در بخش عملی ارزش و عاملیت مددجو، رکن اصلی است. یارا با پیش‌گرفتن روش کارآفرینی به‌جای کمک به اَشکال مرسوم، عاملیت مددجو را رشد می‌دهد و او را با توانایی‌های خود آشنا می‌کند. با کمک نیکوکار، تسهیلگری یارا و کارآفرینی مددجو، توانایی‌های او شکوفا می‌شود. یارا حتی در این چند ماه اخیر که تمرکزش بر کارآفرینی را متوقف کرده و در کنار آن به تقدیم سبد کالا به مادرانی نیازمند پرداخته، کوشیده است فرهنگ بهتری را جایگزین کند.

یارا از شیوهٔ تقدیم خواروبار و مواد خوراکی به‌روش‌های سنتی، یعنی دادن یک کیسهٔ نایلون پر از مواد خوراکی به مددجویان، دوری کرده و چیدمان مواد را مثل فروشگاه انجام می‌دهد تا آن‌ها خود از هر کالا بردارند و «حس خریدکردن» مانع از شرمندگی و یا حقارت شود.

رشد جنبه‌های فرهنگی امور خیریه در رابطه با حفظ کرامت نیکوکار هم مد نظر است. بنیاد یارا به اصل «هدف وسیله را توجیه می‌کند» باور ندارد، بنابراین برای هدف نیک جمع‌آوری کمک‌های نیکوکاران، به هوش است که مبادا از این انسان‌های مهربان استفادهٔ ابزاری کند. ما شیوهٔ مرسوم و سنتی برانگیختن احساسات آن‌ها، و فروختن رنج تهیدستان به آنان را عقب‌گرد می‌دانیم. به حق انتخاب نیکوکار برای کمک‌کردن یا نکردن و همچنین تکیهٔ او بر خِرَدش باور داریم، بنابراین گزارش‌هایمان دربارهٔ وضع زندگی تهیدستان تنها بر پایهٔ دادن اطلاعات استوار است، نه ترسیم صحنه‌های ترحم‌انگیز و برانگیختن هیجانات که دوری از خرد را در پی دارد.

مورد دیگر که بنیاد نیکوکاری یارا در فرهنگ‌سازی در امور خیریه بدان می‌بالد، نقش آن در ایجاد فضاهای دور از خشونت است.

همان‌طور که می‌دانید خشونت‌گریزی از اصول تمدن و از ارزش‌های والا به‌ویژه در این روزگار است. از برخی افراد که با خشونت مبارزه می‌کنند ولی خود آلوده به آن‌اند، در گذریم. گروهی دیگر با خشونت مبارزه می‌کنند و هرچند می‌کوشند خودشان خشن نباشند، ولی به‌هرحال مبارزه، ریسک‌های ادعای خشونت‌گریزی خودش را دارد. در امور خیریه اما باور بر این است که با گسترش مهر و یاوری، کفهٔ خشونت خودبه‌خود سبک‌تر می‌شود.

باور ما بر این ست که «مهربانی و یاوری ما را نجات خواهند داد».

هرچه فعالیت‌های ما در زمینهٔ نیکوکاری گسترش پیدا کند، از خشونت دور می‌شویم و زهر آن را در جامعه کاهش می‌دهیم.

در این چند ماه که متأسفانه دوگانگی‌های اخیر در میان همین جامعه، ایرانی‌های ونکوور را نیز از سلامت دور کرد، تجربه به ما نشان داد که پرداختن به امور خیریه نقش مهمی در پیونددادن این جدایی‌های بیمارگونه داشت، چرا که دل‌ها یکی شدند و به یاوری دردهای مشترک پرداختند.

ازآنجاکه «بنیاد نیکوکاری یارا» از سیاست، دیانت و تجارت به‌دور بوده و مستقل است، در این چندماه نقطهٔ اشتراکی میان مخالفان بود و هر کسی از هر طیفی از این پل ارتباطی با محرومان در سرزمین مادری‌اش ارتباط برقرار کرد و یاور آن‌ها شد؛ چنین بود و چنین باد!

یک مورد دیگر از ارزش‌های فرهنگی که یارا می‌کوشد در فعالیت‌های خیریه‌اش نهادینه سازد، ضعیف‌کردن و امید به محوکردن «شرم از فقر» است.

این شرم که ریشه‌ای‌ست و قدمت صدها ساله دارد، به‌آسانی کنار نمی‌رود، ولی ما در مسیر آن گام برمی‌داریم. ما در نحوهٔ گزارش‌دهی انجام فعالیت‌ها می‌کوشیم هم مددجو را به موقعیت خود آشنا کنیم که در نتیجه، کم‌درآمدی را مایهٔ حقارت خود نداند، و هم زمینه را طوری فراهم آوریم که نیکوکار نگاه از بالا به پایین به او نداشته باشد.

بنابراین، در بخش کلامی، استفاده از واژه‌های مناسب حتی اگر پارسی نباشند، به ما و به مددجو کمک می‌کنند، مثلاً واژهٔ «مستحق» که یارا در گزارش‌هایش از آن استفادهٔ زیاد می‌برد، بجا و درست است، این واژه که به‌معنی «شایسته و دارای حق» است، نشان می‌دهد که هر شهروند از حقوق اولیه‌ای برخوردار است، که گرچه شوربختانه حاکمیت آن را نمی‌بیند، ولی نیکوکار به سهم و مسئولیت شهروندی خود می‌بیند و وظیفه و کمک خود را به ثمر می‌رساند.

شایان ذکر است که پذیرایی این برنامه را بنگاه اجتماعی «سول بایت» و فرهاد صوفی بر عهده داشتند.

نوشته دمی با دوست؛ گزارشی از دیدار جمعی از فعالان اجتماعی، فرهنگی و هنری ونکوور با مسئولان «بنیاد نیکوکاری یارا» اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

مینا سبزواری – ونکوور

سری دهم

خویشتن را خیر خواهی، خیرخواه خلق باش

زآنکه هرگز بد نباشد نفس نیک‌اندیش را

~ سعدی

تهیه و تقدیم بسته‌های خواروبار و مواد غذایی به مادرانی تهیدست در ماه ژوئن و در محله‌های فرجه، عباس‌آباد و تقتقان سنندج در استان کردستان انجام شد.

تعداد بسته‌ها شصت و نه عدد و هرکدام شامل این مواد بودند: برنج، رب، ماکارونی، حبوبات، روغن.

سری یازدهم

به گیتی به‌جز دست نیکی مبر

که آید یکی روز نیکی به بر

~ اسدی توسی

تهیه و تقدیم بسته‌های خواروبار و مواد غذایی به مادرانی تهیدست در ماه ژوئن و در روستاهای مرزی اسلام آباد و کورزیارت از توابع استان سیستان و بلوچستان انجام شد.

تعداد بسته‌ها پنجاه عدد و هرکدام شامل این مواد بودند: برنج، رب، ماکارونی، حبوبات، روغن، شکر، شامپو و پودر رخت‌شویی.

* * * * *

غم بزرگ را به کاری بزرگ تبدیل کنیم.

~ توران میرهادی 

خانوادهٔ سلامتیان همچون باران که رنج جدایی از آسمان را با سرسبزکردن زمین کاهش می‌دهد، به یاد و احترام شادروان بانو زهره مانی سلامتیان کمک به مادرانی تهیدست در ایران را، به‌جای هدیهٔ گل در آئین سوگواری آن عزیز درگذشته، پیشنهاد دادند.

با کمک مالی مهربانان بیش از پنج هزار دلار فراهم آمد که با تسهیلگری بنیاد نیکوکاری یارا، بسته‌های خواروبار تهیه و به مادرانی تهیدست که در روستاهای دورافتادهٔ استان‌های خوزستان، کهگیلویه و بویراحمد ، فارس و جنوب تهران، سرپرست خانواده‌اند، تقدیم شد.

* * * * *

پی‌نوشت 

راه‌های کمک به برنامهٔ «تهیه و تقدیم بسته‌های خواروبار به مادرانی تهیدست»:

۱- از ده دلار به بالا را می‌توانید به آدرس ایمیل بنیاد نیکوکاری یارا ای‌ترانسفر کنید:

yaaraavancouver@gmail.com

۲- اگر می‌خواهید در اینجا پول نقد به یارا بسپرید تا در ایران هزینهٔ امور خیریه شود یا اگر در ایران پولی دارید و می‌خواهید در همان‌جا به تومان کمک کنید، لطفاً با یارا تماس بگیرید تا هماهنگ شود: ۶۰۴‎-۹۸۰-۴۶۷۸

۳- انتشار همین خبر در گروه‌های تلگرام، فیس‌بوک، اینستاگرام و کلاً مطرح‌کردن امکان چنین کار نیکی با دوستان هم بسیار مؤثر است. 

۴- سری‌های بعدی را نیز می‌توان با ذکر نام افراد یا گروه‌هایی که حمایت می‌کنند، منتشر کرد تا دیگران نیز تشویق به نیکوکاری شوند و عطر خوش مهربانی در شهر بپیچد.

نوشته گزارش ادامهٔ فعالیت‌های بنیاد نیکوکاری یارا در تهیه و توزیع سبد کالا، ارسالی در نیمهٔ ژوئن ۲۰۲۶ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

به‌همراه گزارش ادامهٔ فعالیت‌های بنیاد نیکوکاری یارا در تهیه و توزیع سبد کالا، ارسالی در ژوئن ۲۰۲۶

نیلگون طبیبی – ونکوور

همان بار اول که تندیس زنی تنومند و قوی، مادری راست‌قامت و محکم را روی دوچرخه در ایستگاه اینلت سنتر پورت مودی دیدم و مفاهیم مهر مادر و در واقع مهر به دیگری، قدرت و حرکت را دریافتم، کنجکاو شدم که درباره‌ٔ هنرمند سازنده‌اش بیشتر بدانم. جلو که رفتم، نام ایرانی پروانه رودگر بیشتر به هیجانم آورد، چرا که در نام کوچک و خانوادگی‌اش نیز پرواز و حرکت و جریان را می‌توانستم دریابم. روان‌شناسان دربارهٔ تأثیر پیکره‌ها در شهر بر روح و روان و دیدگاه مردم حتی بر ناخودآگاهشان بسیار گفته‌اند. کسانی که همواره از کنار آن‌ها عبور می‌کنند و می‌بینندشان با پیام‌های هنرمند آشنا شده و به آن‌ها خو می‌گیرند.

از بانو پروانه رودگر که فروتنانه به‌دعوت من به آنجا آمده بود، دربارهٔ این مجسمه و نظرش دربارهٔ بنیاد نیکوکاری یارا پرسیدم، و در اینجا نقل به مضمون و خلاصهٔ صحبت ایشان را می‌نویسم:

چون این پروژه قرار بود در ایستگاه اسکای‌ترین باشد، دوست داشتم انگیزه‌ای برای مردم تولید و آن‌ها را تشویق به استفاده از وسایل نقلیهٔ عمومی کنم. علت دوم هم این بود که زنان در سرزمین مادری‌ام اجازه نداشتند سوار دوچرخه شوند و من خواستم یک زن را روی دوچرخه بنشانم و پیام آن‌ها را برسانم. گروه بنیاد نیکوکاری یارا بسیار فعال‌اند و این روزها تمرکز خود را روی تهیه و تقدیم خواروبار و مواد غذایی به مادران تهیدست گذاشته‌اند، که بسیار خوب است چرا که این روزها تهیهٔ ارزاق مشکل‌تر شده است.

همین موضوع که زنان را تشویق به کار می‌کنند هم مهم است. از نظر روان‌شناسی تصویری از زنان کاری و فعال در خانواده می‌دهند که در آیندهٔ آن‌ها موثر است. این نوع گروه‌ها بر پایهٔ کمک‌ها و حمایت‌های مردم ساخته شده و امیدوارم به کار خود ادامه دهند و موفق‌تر باشند.

هنرمند مهربان، بانو رودگر به بنیاد نیکوکاری یارا افتخار داده و یک مجسمه را که گویای کار مادر است، هدیه داده‌اند تا بنیاد یارا بتواند با فروش آن به مادرانی تهیدست کمکی کند.

فروش این اثر هنری برای امور خیریه را بدین وسیله به اطلاع شما نیکوکاران رسانده و منتظر پیشنهادهای شمایان برای خرید آن هستیم.

* * * * *

در ادامه چند گزارش از تهیه و توزیع سبد کالا تقدیم شما می‌شود.

 سری هفتم

جهان یادگارست و ما رفتنی

به گیتی نماند به‌جز مردمی

~ فردوسی

این سری از سبد کالاها نیز با کمک‌های مالی شما نیکوکاران و در منطقهٔ سوق در استان کُهگیلویِه و بویِراحمد تهیه و به مادران تهیدست تقدیم شد.

تعداد بسته‌ها پنجاه عدد، و هر بسته شامل برنج، حبوبات، ماکارونی، روغن ، رب گوجه‌فرنگی و شکلات بود.

سری هشتم

ﺻﺪ ﺳﺎل رﻩ ﻣﺴﺠﺪ و ﻣﯿﺨﺎﻧﻪ ﺑﮕﯿﺮی

ﻋﻤﺮت ﺑﻪ ﻫﺪر رﻓﺘﻪ ﺍﮔﺮ دﺳﺖ ﻧﮕﯿﺮی

ﺑﺸﻨﻮ ﺍز ﭘﯿﺮ ﺧﺮﺍﺑﺎت ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﭘﻨﺪ،

ﻫﺮ دﺳﺖ ﮐﻪ دﺍدی ﺑﻪ ﻫﻤﺎن دﺳﺖ ﺑﮕﯿﺮی

~ منسوب به ﺷﯿﺦ بهایی

تهیه و تقدیم سبد کالا به مادرانی تهیدست در ماه مه و در منطقهٔ پشته، گلدشت، دره کوروش، شهرک پرواز خرم‌آباد در استان لرستان انجام شد.

تعداد بسته‌ها پنجاه و چهار عدد، و هر بسته شامل برنج، حبوبات، رب گوجه‌فرنگی و تخم‌مرغ بود.

سری نهم

ده‌روزه مِهر گردون، افسانه است و افسون

نیکی به‌جای یاران فرصت شمار یارا

~ حافظ

تهیه و تقدیم سبد کالا به مادرانی تهیدست در ماه مه و در منطقه‌های ورزقان، بستان‌آباد و شربیان در استان آذربایجان انجام شد.

تعداد بسته‌ها شصت و نه عدد، و هر بسته شامل برنج، رب، ماکارونی، حبوبات، و روغن بود.

* * * * *

پی‌نوشت 

راه‌های کمک به برنامهٔ «تهیه و تقدیم بسته‌های خواروبار به مادرانی تهیدست»:

۱- از ده دلار به بالا را می‌توانید به آدرس ایمیل بنیاد نیکوکاری یارا ای‌ترانسفر کنید:

yaaraavancouver@gmail.com

۲- اگر می‌خواهید در اینجا پول نقد به یارا بسپرید تا در ایران هزینهٔ امور خیریه شود یا اگر در ایران پولی دارید و می‌خواهید در همان‌جا به تومان کمک کنید، لطفاً با یارا تماس بگیرید تا هماهنگ شود: ۶۰۴‎-۹۸۰-۴۶۷۸

۳- انتشار همین خبر در گروه‌های تلگرام، فیس‌بوک، اینستاگرام و کلاً مطرح‌کردن امکان چنین کار نیکی با دوستان هم بسیار مؤثر است. 

۴- سری‌های بعدی را نیز می‌توان با ذکر نام افراد یا گروه‌هایی که حمایت می‌کنند، منتشر کرد تا دیگران نیز تشویق به نیکوکاری شوند و عطر خوش مهربانی در شهر بپیچد.

نوشته دیدار کوتاهی با پروانه رودگر، هنرمند مجسمه‌ساز، از حامیان بنیاد نیکوکاری یارا  اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.