ایرانیان ونکوور بایگانی - رسانهٔ همیاری

دویست و شصت و هشتمین شمارهٔ رسانهٔ همیاری منتشر شد

رسانهٔ همیاری — Fri, 17 Jul 2026 07:00:02 +0000

برای مشاهدهٔ نسخهٔ تمام‌صفحه اینجا کلیک کنید

همراه با نگاهی به فروپاشی تفاهم‌نامهٔ آتش‌بس و ازسرگیری جنگ در مناطق مختلف ایران و همچنین مراسم حکومتی خاک‌سپاری علی خامنه‌ای به‌قلم نویسنده‌ای از ایران، مروری کوتاه بر آثار شهرنوش پارسی‌پور، نویسندهٔ مشهور ایرانی که به‌تازگی در آمریکا درگذشت، قسمت نخستِ میزگرد بررسی مرگ ویکتور یالوم و واکنش جامعهٔ ایرانی به آن با حضور دکتر سعید ممتازی، مشاور، روان‌درمانگر، نویسنده و مترجم، که هم یکی از مترجمان آثار اروین یالوم به زبان فارسی بوده و هم از نزدیک با هر دو شخصیت آشنایی و دیدار داشته، و همچنین دکتر فرشید سادات‌شریفی، نویسنده و مترجم و ادب‌پژوه؛ استاد ادبیات کاربردی در مؤسسهٔ «سَماک»، فراخوان شهرداری نورث ونکوور برای پذیرش عضو در هیئت مشورتی احداث بنای یادبود پرواز پی‌اس۷۵۲ در «جک لاکس کورت»، واقع در شهر نورث ونکوور، گفت‌وگویی با خالد بایزیدی (دلیر)، شاعر و مترجم کرد، گزارش کوتاهی از نشست مجازی رونمایی و نقد رمان کوتاه «شما می‌توانید it صدایم کنید!» نوشتهٔ فاطمه (صحرا) کلانتری، گزارش کوتاهی از حضور «بنیاد نیکوکاری یارا» در جشن تیرگان و مطالب متنوع دیگر.

نسخهٔ چاپی شمارهٔ دویست و شصت و هشتم «رسانهٔ همیاری» در فروشگاه‌های ایرانی در ونکوور، نورث‌شور، ترای‌سیتیز، برنابی و میپل ریج در دسترس است.

در نسخهٔ دیجیتال، آگهی‌های قابل کلیک با نماد زیر مشخص شده است.

با مطالب و آثاری از:
سمیه امینی‌راد، دکتر لیلا راعی، دکتر امیر سلطانی، دکتر لیلا صادقی، الف صدرا، نیلگون طبیبی، سیما غفارزاده، حسین فرامرزی، علیرضا فدایی و ترانه وحدانی

در این شماره می‌خوانید:

نوشته دویست و شصت و هشتمین شمارهٔ رسانهٔ همیاری منتشر شد اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

دمی با دوست؛ گزارشی از دیدار جمعی از فعالان اجتماعی، فرهنگی و هنری ونکوور با مسئولان «بنیاد نیکوکاری یارا»

رسانهٔ همیاری — Tue, 07 Jul 2026 01:51:02 +0000

گزارش‌‌های دیگر مربوط به بنیاد نیکوکاری یارا را با کلیک روی این متن ببینید

ترانه وحدانی – کوکئیتلام

عصر دوشنبه، ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، بنیاد نیکوکاری یارا اوقات خوب و خوشی را فراهم آورد تا دوستان دمی را با هم گذرانند، از نیک‌اندیشی و نیکوکاری بگویند و طرح همکاری‌هایی را آغاز کنند.

فعالان اجتماعی و فرهنگی، هنرمندان و فرهیختگانی گرد هم آمدند تا با «بنیاد نیکوکاری یارا» بیشتر آشنا شوند. به‌گفتهٔ مینا سبزواری، از اعضای هیئت‌مدیرهٔ بنیاد نیکوکاری یارا، این بنیاد امید دارد که این آشنایی‌ها با عملکرد یارا و فعالان آن، زمینه‌ساز افزایش حمایت‌ها و همکاری‌ها شود.

حضور گرم استادان شهرام ناظری و کامبیز روشن‌روان و نیز دکتر مشگینی، حال‌وهوایی ویژه به این نشست داد، به‌ویژه آنکه پس از آشنایی با راه و روش «بنیاد نیکوکاری یار» و اعضای هیئت‌مدیرهٔ آن، تأیید و پشتیبانی خود از فعالیت‌های این بنیاد را ابراز کردند.

در این نشست، که تمام اعضای هیئت‌مدیرهٔ یارا، بعثت حشمت آزاد، نازنین حبیب‌الهی، گیتا رفیعی، کتایون رهنوردی، مینا سبزواری، فرهاد صوفی، سیما غفارزاده، و ریحانه میرجانی حضور داشتند، تعدادی از آنان دربارهٔ برنامه‌ها و عملکرد بنیاد نیکوکاری یارا و همچنین سفرهای بعثت حشمت آزاد به ایران و دیدار با مددجویان صحبت کردند. ازآنجاکه این نشست با شرکت نیکوکاران اهل فرهنگ و هنر شکل گرفته بود، سخنانی هم دربارهٔ فرهنگ متداول در امور خیریه در ایران و لزوم بهینه‌سازی آن، از سوی مینا سبزواری مطرح شد که خلاصه‌ای از آن نقل‌به‌مضمون از این قرار است:

ما در بنیاد نیکوکاری یارا ادعای فعالیت گروهی در امور فرهنگی نداریم، ولی می‌کوشیم همین امور خیریه را با شیوه‌های انسانی، نو و پیشرفته به انجام برسانیم و فرهنگ فکری و عملی آن را ارتقا ببخشیم.

به نظر می‌آید که یک خانه‌تکانی اساسی در نگرش فرهنگی ما به امور خیریه لازم باشد.

توجه و حفظ کرامت انسانی مددجو و نیکوکار، حتی اگر به‌صورت شعاری بیان می‌شود، هنوز در اکثر فعالیت‌های خیریه‌ای در ایران نهادینه نشده است.

در «بنیاد نیکوکاری یارا» ما در دو بخش عملی و کلامی این موضوع را پی می‌گیریم. در بخش عملی ارزش و عاملیت مددجو، رکن اصلی است. یارا با پیش‌گرفتن روش کارآفرینی به‌جای کمک به اَشکال مرسوم، عاملیت مددجو را رشد می‌دهد و او را با توانایی‌های خود آشنا می‌کند. با کمک نیکوکار، تسهیلگری یارا و کارآفرینی مددجو، توانایی‌های او شکوفا می‌شود. یارا حتی در این چند ماه اخیر که تمرکزش بر کارآفرینی را متوقف کرده و در کنار آن به تقدیم سبد کالا به مادرانی نیازمند پرداخته، کوشیده است فرهنگ بهتری را جایگزین کند.

یارا از شیوهٔ تقدیم خواروبار و مواد خوراکی به‌روش‌های سنتی، یعنی دادن یک کیسهٔ نایلون پر از مواد خوراکی به مددجویان، دوری کرده و چیدمان مواد را مثل فروشگاه انجام می‌دهد تا آن‌ها خود از هر کالا بردارند و «حس خریدکردن» مانع از شرمندگی و یا حقارت شود.

رشد جنبه‌های فرهنگی امور خیریه در رابطه با حفظ کرامت نیکوکار هم مد نظر است. بنیاد یارا به اصل «هدف وسیله را توجیه می‌کند» باور ندارد، بنابراین برای هدف نیک جمع‌آوری کمک‌های نیکوکاران، به هوش است که مبادا از این انسان‌های مهربان استفادهٔ ابزاری کند. ما شیوهٔ مرسوم و سنتی برانگیختن احساسات آن‌ها، و فروختن رنج تهیدستان به آنان را عقب‌گرد می‌دانیم. به حق انتخاب نیکوکار برای کمک‌کردن یا نکردن و همچنین تکیهٔ او بر خِرَدش باور داریم، بنابراین گزارش‌هایمان دربارهٔ وضع زندگی تهیدستان تنها بر پایهٔ دادن اطلاعات استوار است، نه ترسیم صحنه‌های ترحم‌انگیز و برانگیختن هیجانات که دوری از خرد را در پی دارد.

مورد دیگر که بنیاد نیکوکاری یارا در فرهنگ‌سازی در امور خیریه بدان می‌بالد، نقش آن در ایجاد فضاهای دور از خشونت است.

همان‌طور که می‌دانید خشونت‌گریزی از اصول تمدن و از ارزش‌های والا به‌ویژه در این روزگار است. از برخی افراد که با خشونت مبارزه می‌کنند ولی خود آلوده به آن‌اند، در گذریم. گروهی دیگر با خشونت مبارزه می‌کنند و هرچند می‌کوشند خودشان خشن نباشند، ولی به‌هرحال مبارزه، ریسک‌های ادعای خشونت‌گریزی خودش را دارد. در امور خیریه اما باور بر این است که با گسترش مهر و یاوری، کفهٔ خشونت خودبه‌خود سبک‌تر می‌شود.

باور ما بر این ست که «مهربانی و یاوری ما را نجات خواهند داد».

هرچه فعالیت‌های ما در زمینهٔ نیکوکاری گسترش پیدا کند، از خشونت دور می‌شویم و زهر آن را در جامعه کاهش می‌دهیم.

در این چند ماه که متأسفانه دوگانگی‌های اخیر در میان همین جامعه، ایرانی‌های ونکوور را نیز از سلامت دور کرد، تجربه به ما نشان داد که پرداختن به امور خیریه نقش مهمی در پیونددادن این جدایی‌های بیمارگونه داشت، چرا که دل‌ها یکی شدند و به یاوری دردهای مشترک پرداختند.

ازآنجاکه «بنیاد نیکوکاری یارا» از سیاست، دیانت و تجارت به‌دور بوده و مستقل است، در این چندماه نقطهٔ اشتراکی میان مخالفان بود و هر کسی از هر طیفی از این پل ارتباطی با محرومان در سرزمین مادری‌اش ارتباط برقرار کرد و یاور آن‌ها شد؛ چنین بود و چنین باد!

یک مورد دیگر از ارزش‌های فرهنگی که یارا می‌کوشد در فعالیت‌های خیریه‌اش نهادینه سازد، ضعیف‌کردن و امید به محوکردن «شرم از فقر» است.

این شرم که ریشه‌ای‌ست و قدمت صدها ساله دارد، به‌آسانی کنار نمی‌رود، ولی ما در مسیر آن گام برمی‌داریم. ما در نحوهٔ گزارش‌دهی انجام فعالیت‌ها می‌کوشیم هم مددجو را به موقعیت خود آشنا کنیم که در نتیجه، کم‌درآمدی را مایهٔ حقارت خود نداند، و هم زمینه را طوری فراهم آوریم که نیکوکار نگاه از بالا به پایین به او نداشته باشد.

بنابراین، در بخش کلامی، استفاده از واژه‌های مناسب حتی اگر پارسی نباشند، به ما و به مددجو کمک می‌کنند، مثلاً واژهٔ «مستحق» که یارا در گزارش‌هایش از آن استفادهٔ زیاد می‌برد، بجا و درست است، این واژه که به‌معنی «شایسته و دارای حق» است، نشان می‌دهد که هر شهروند از حقوق اولیه‌ای برخوردار است، که گرچه شوربختانه حاکمیت آن را نمی‌بیند، ولی نیکوکار به سهم و مسئولیت شهروندی خود می‌بیند و وظیفه و کمک خود را به ثمر می‌رساند.

شایان ذکر است که پذیرایی این برنامه را بنگاه اجتماعی «سول بایت» و فرهاد صوفی بر عهده داشتند.

نوشته دمی با دوست؛ گزارشی از دیدار جمعی از فعالان اجتماعی، فرهنگی و هنری ونکوور با مسئولان «بنیاد نیکوکاری یارا» اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

دویست و شصت و هفتمین شمارهٔ رسانهٔ همیاری منتشر شد

رسانهٔ همیاری — Fri, 03 Jul 2026 07:00:17 +0000

برای مشاهدهٔ نسخهٔ تمام‌صفحه اینجا کلیک کنید

همراه با گفت‌وگویی با «لوپو»، هنرمند خیابانی ساکن ونکوور، به‌بهانهٔ نصب مجسمه‌اش در نزدیکی موزهٔ «ساینس وُرلد» هم‌زمان با برگزاری مسابقات جام جهانی در ونکوور، روایت‌هایی از زندگی تلخ و دشوار مردم در تهران، گزارشی از دیدار جمعی از فعالان اجتماعی، فرهنگی و هنری ونکوور با مسئولان «بنیاد نیکوکاری یارا»، نگاهی به تصویب قانون فروش سمعک‌های بدون نسخه در بریتیش کلمبیا به‌عنوان نخستین استانِ کانادا که این سمعک‌ها در آن عرضه خواهد شد، نگاهی به قوانین جدید در زمینهٔ خشونت‌های زناشویی، خانوادگی و عاطفی در کانادا، گفت‌وگویی با بابک نادری، ملی‌پوش پیشین و مربی بین‌المللی تکواندو ساکن ونکوور و مطالب متنوع دیگر.

نسخهٔ چاپی شمارهٔ دویست و شصت و هفتم «رسانهٔ همیاری» در فروشگاه‌های ایرانی در ونکوور، نورث‌شور، ترای‌سیتیز، برنابی و میپل ریج در دسترس است.

در نسخهٔ دیجیتال، آگهی‌های قابل کلیک با نماد زیر مشخص شده است.

با مطالب و آثاری از:
دکتر لیلا راعی، دکتر امیر سلطانی، الف صدرا، سیما غفارزاده، حسین فرامرزی، علیرضا فدایی، دکتر سعید ممتازی و ترانه وحدانی

در این شماره می‌خوانید:

نوشته دویست و شصت و هفتمین شمارهٔ رسانهٔ همیاری منتشر شد اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

گزارش ادامهٔ فعالیت‌های بنیاد نیکوکاری یارا در تهیه و توزیع سبد کالا، ارسالی در نیمهٔ ژوئن ۲۰۲۶

رسانهٔ همیاری — Mon, 29 Jun 2026 14:59:52 +0000

گزارش‌‌های دیگر مربوط به بنیاد نیکوکاری یارا را با کلیک روی این متن ببینید

مینا سبزواری – ونکوور

سری دهم

خویشتن را خیر خواهی، خیرخواه خلق باش

زآنکه هرگز بد نباشد نفس نیک‌اندیش را

~ سعدی

تهیه و تقدیم بسته‌های خواروبار و مواد غذایی به مادرانی تهیدست در ماه ژوئن و در محله‌های فرجه، عباس‌آباد و تقتقان سنندج در استان کردستان انجام شد.

تعداد بسته‌ها شصت و نه عدد و هرکدام شامل این مواد بودند: برنج، رب، ماکارونی، حبوبات، روغن.

تصاویر مربوط به سری دهم توزیع سبد کالا

سری یازدهم

به گیتی به‌جز دست نیکی مبر

که آید یکی روز نیکی به بر

~ اسدی توسی

تهیه و تقدیم بسته‌های خواروبار و مواد غذایی به مادرانی تهیدست در ماه ژوئن و در روستاهای مرزی اسلام آباد و کورزیارت از توابع استان سیستان و بلوچستان انجام شد.

تعداد بسته‌ها پنجاه عدد و هرکدام شامل این مواد بودند: برنج، رب، ماکارونی، حبوبات، روغن، شکر، شامپو و پودر رخت‌شویی.

تصاویر مربوط به سری یازدهم توزیع سبد کالا

* * * * *

غم بزرگ را به کاری بزرگ تبدیل کنیم.

~ توران میرهادی

خانوادهٔ سلامتیان همچون باران که رنج جدایی از آسمان را با سرسبزکردن زمین کاهش می‌دهد، به یاد و احترام شادروان بانو زهره مانی سلامتیان کمک به مادرانی تهیدست در ایران را، به‌جای هدیهٔ گل در آئین سوگواری آن عزیز درگذشته، پیشنهاد دادند.

با کمک مالی مهربانان بیش از پنج هزار دلار فراهم آمد که با تسهیلگری بنیاد نیکوکاری یارا، بسته‌های خواروبار تهیه و به مادرانی تهیدست که در روستاهای دورافتادهٔ استان‌های خوزستان، کهگیلویه و بویراحمد ، فارس و جنوب تهران، سرپرست خانواده‌اند، تقدیم شد.

* * * * *

پی‌نوشت

راه‌های کمک به برنامهٔ «تهیه و تقدیم بسته‌های خواروبار به مادرانی تهیدست»:

۱- از ده دلار به بالا را می‌توانید به آدرس ایمیل بنیاد نیکوکاری یارا ای‌ترانسفر کنید:

yaaraavancouver@gmail.com

۲- اگر می‌خواهید در اینجا پول نقد به یارا بسپرید تا در ایران هزینهٔ امور خیریه شود یا اگر در ایران پولی دارید و می‌خواهید در همان‌جا به تومان کمک کنید، لطفاً با یارا تماس بگیرید تا هماهنگ شود: ۶۰۴‎-۹۸۰-۴۶۷۸

۳- انتشار همین خبر در گروه‌های تلگرام، فیس‌بوک، اینستاگرام و کلاً مطرح‌کردن امکان چنین کار نیکی با دوستان هم بسیار مؤثر است.

۴- سری‌های بعدی را نیز می‌توان با ذکر نام افراد یا گروه‌هایی که حمایت می‌کنند، منتشر کرد تا دیگران نیز تشویق به نیکوکاری شوند و عطر خوش مهربانی در شهر بپیچد.

نوشته گزارش ادامهٔ فعالیت‌های بنیاد نیکوکاری یارا در تهیه و توزیع سبد کالا، ارسالی در نیمهٔ ژوئن ۲۰۲۶ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

دویست و شصت و ششمین شمارهٔ رسانهٔ همیاری منتشر شد

رسانهٔ همیاری — Fri, 19 Jun 2026 07:00:09 +0000

برای مشاهدهٔ نسخهٔ تمام‌صفحه اینجا کلیک کنید

همراه با نگاهی به تفاهم‌نامهٔ آتش‌بس ۶۰ روزه میان آمریکا و جمهوری اسلامی ایران هم‌زمان با تداوم اعدام‌ها و احکام ظالمانهٔ دادگاه‌ها در داخل ایران، گزارشی از ایران دربارهٔ بحران شدید اقتصادی کنونی و روایت‌هایی از مردم در تهران، معرفی کمپین «گرمای قدم‌ها؛ کمپین خانوادگی جامعهٔ ایرانیان»، کمپینی برای تأمین مالی فعالیت‌های «بنیاد نیکوکاری یارا» برای کارآفرینی و نیز تهیه و توزیع سبد کالا برای زنان سرپرست خانوار در ایران، مقاله‌ای دربارهٔ روان‌شناسی تروما و کنترل احساسات و هیجانات ناشی از آن در شرایط کنونی و هم‌زمان با برگزاری جام جهانی فوتبال برای ایرانیان، نگاهی به زندگی مرجان ساتراپی، هنرمند ایرانی‌فرانسوی که به‌تازگی درگذشت، معرفی نمایش «چهار صندوق» نوشتهٔ بهرام بیضایی، که در ماه ژوئیه در ونکوور به روی صحنه خواهد رفت، مروری بر فاجعهٔ بمب‌گذاری در پرواز شمارهٔ ۱۸۲ ایر ایندیا؛ مرگ‌بارترین سانحهٔ هوایی و پرهزینه‌ترین پروندهٔ حقوقی در تاریخ کانادا، به‌مناسبت چهل و یکمین سالگرد آن، گزارشی از ادامهٔ فعالیت‌های بنیاد نیکوکاری یارا در تهیه و توزیع سبد کالا برای زنان سرپرست خانوار در ایران و مطالب متنوع دیگر.

نسخهٔ چاپی شمارهٔ دویست و شصت و ششم «رسانهٔ همیاری» در فروشگاه‌های ایرانی در ونکوور، نورث‌شور، ترای‌سیتیز، برنابی و میپل ریج در دسترس است.

در نسخهٔ دیجیتال، آگهی‌های قابل کلیک با نماد زیر مشخص شده است.

با مطالب و آثاری از:
دکتر لیلا راعی، دکتر فرشید سادات‌شریفی، مهدی ساکی، مینا سبزواری، الف صدرا، سیما غفارزاده، علیرضا فدایی، هومن کبیری پرویزی، دکتر سعید ممتازی و ترانه وحدانی

در این شماره می‌خوانید:

نوشته دویست و شصت و ششمین شمارهٔ رسانهٔ همیاری منتشر شد اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

دیدار کوتاهی با پروانه رودگر، هنرمند مجسمه‌ساز، از حامیان بنیاد نیکوکاری یارا

رسانهٔ همیاری — Thu, 18 Jun 2026 16:53:14 +0000

گزارش‌‌های دیگر مربوط به بنیاد نیکوکاری یارا را با کلیک روی این متن ببینید

به‌همراه گزارش ادامهٔ فعالیت‌های بنیاد نیکوکاری یارا در تهیه و توزیع سبد کالا، ارسالی در ژوئن ۲۰۲۶

نیلگون طبیبی – ونکوور

همان بار اول که تندیس زنی تنومند و قوی، مادری راست‌قامت و محکم را روی دوچرخه در ایستگاه اینلت سنتر پورت مودی دیدم و مفاهیم مهر مادر و در واقع مهر به دیگری، قدرت و حرکت را دریافتم، کنجکاو شدم که درباره‌ٔ هنرمند سازنده‌اش بیشتر بدانم. جلو که رفتم، نام ایرانی پروانه رودگر بیشتر به هیجانم آورد، چرا که در نام کوچک و خانوادگی‌اش نیز پرواز و حرکت و جریان را می‌توانستم دریابم. روان‌شناسان دربارهٔ تأثیر پیکره‌ها در شهر بر روح و روان و دیدگاه مردم حتی بر ناخودآگاهشان بسیار گفته‌اند. کسانی که همواره از کنار آن‌ها عبور می‌کنند و می‌بینندشان با پیام‌های هنرمند آشنا شده و به آن‌ها خو می‌گیرند.

از بانو پروانه رودگر که فروتنانه به‌دعوت من به آنجا آمده بود، دربارهٔ این مجسمه و نظرش دربارهٔ بنیاد نیکوکاری یارا پرسیدم، و در اینجا نقل به مضمون و خلاصهٔ صحبت ایشان را می‌نویسم:

چون این پروژه قرار بود در ایستگاه اسکای‌ترین باشد، دوست داشتم انگیزه‌ای برای مردم تولید و آن‌ها را تشویق به استفاده از وسایل نقلیهٔ عمومی کنم. علت دوم هم این بود که زنان در سرزمین مادری‌ام اجازه نداشتند سوار دوچرخه شوند و من خواستم یک زن را روی دوچرخه بنشانم و پیام آن‌ها را برسانم. گروه بنیاد نیکوکاری یارا بسیار فعال‌اند و این روزها تمرکز خود را روی تهیه و تقدیم خواروبار و مواد غذایی به مادران تهیدست گذاشته‌اند، که بسیار خوب است چرا که این روزها تهیهٔ ارزاق مشکل‌تر شده است.

همین موضوع که زنان را تشویق به کار می‌کنند هم مهم است. از نظر روان‌شناسی تصویری از زنان کاری و فعال در خانواده می‌دهند که در آیندهٔ آن‌ها موثر است. این نوع گروه‌ها بر پایهٔ کمک‌ها و حمایت‌های مردم ساخته شده و امیدوارم به کار خود ادامه دهند و موفق‌تر باشند.

هنرمند مهربان، بانو رودگر به بنیاد نیکوکاری یارا افتخار داده و یک مجسمه را که گویای کار مادر است، هدیه داده‌اند تا بنیاد یارا بتواند با فروش آن به مادرانی تهیدست کمکی کند.

مجسمهٔ اهدایی پروانه رودگر به بنیاد نیکوکاری یارا

فروش این اثر هنری برای امور خیریه را بدین وسیله به اطلاع شما نیکوکاران رسانده و منتظر پیشنهادهای شمایان برای خرید آن هستیم.

* * * * *

در ادامه چند گزارش از تهیه و توزیع سبد کالا تقدیم شما می‌شود.

سری هفتم

جهان یادگارست و ما رفتنی

به گیتی نماند به‌جز مردمی

~ فردوسی

این سری از سبد کالاها نیز با کمک‌های مالی شما نیکوکاران و در منطقهٔ سوق در استان کُهگیلویِه و بویِراحمد تهیه و به مادران تهیدست تقدیم شد.

تعداد بسته‌ها پنجاه عدد، و هر بسته شامل برنج، حبوبات، ماکارونی، روغن ، رب گوجه‌فرنگی و شکلات بود.

تصاوير مربوط به سرى هفتم توزيع سبد كالا

سری هشتم

ﺻﺪ ﺳﺎل رﻩ ﻣﺴﺠﺪ و ﻣﯿﺨﺎﻧﻪ ﺑﮕﯿﺮی

ﻋﻤﺮت ﺑﻪ ﻫﺪر رﻓﺘﻪ ﺍﮔﺮ دﺳﺖ ﻧﮕﯿﺮی

ﺑﺸﻨﻮ ﺍز ﭘﯿﺮ ﺧﺮﺍﺑﺎت ﺗﻮ ﺍﯾﻦ ﭘﻨﺪ،

ﻫﺮ دﺳﺖ ﮐﻪ دﺍدی ﺑﻪ ﻫﻤﺎن دﺳﺖ ﺑﮕﯿﺮی

~ منسوب به ﺷﯿﺦ بهایی

تهیه و تقدیم سبد کالا به مادرانی تهیدست در ماه مه و در منطقهٔ پشته، گلدشت، دره کوروش، شهرک پرواز خرم‌آباد در استان لرستان انجام شد.

تعداد بسته‌ها پنجاه و چهار عدد، و هر بسته شامل برنج، حبوبات، رب گوجه‌فرنگی و تخم‌مرغ بود.

تصاوير مربوط به سرى هشتم توزيع سبد كالا

سری نهم

ده‌روزه مِهر گردون، افسانه است و افسون

نیکی به‌جای یاران فرصت شمار یارا

~ حافظ

تهیه و تقدیم سبد کالا به مادرانی تهیدست در ماه مه و در منطقه‌های ورزقان، بستان‌آباد و شربیان در استان آذربایجان انجام شد.

تعداد بسته‌ها شصت و نه عدد، و هر بسته شامل برنج، رب، ماکارونی، حبوبات، و روغن بود.

تصاوير مربوط به سرى نهم توزيع سبد كالا

* * * * *

پی‌نوشت

راه‌های کمک به برنامهٔ «تهیه و تقدیم بسته‌های خواروبار به مادرانی تهیدست»:

۱- از ده دلار به بالا را می‌توانید به آدرس ایمیل بنیاد نیکوکاری یارا ای‌ترانسفر کنید:

yaaraavancouver@gmail.com

نوشته دیدار کوتاهی با پروانه رودگر، هنرمند مجسمه‌ساز، از حامیان بنیاد نیکوکاری یارا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

«تپش واحد»، اثری دربارهٔ ارتباط، همزیستی، ریتم و انرژی مشترک

رسانهٔ همیاری — Sat, 13 Jun 2026 00:47:48 +0000

کار جدید پروانه رودگر، مجسمه‌ساز برجستهٔ ساکن ونکوور، در میان آثار به‌نمایش‌گذاشته‌شده در نمایشگاه کَسِلگار اِسکالپچِرواک

ترانه وحدانی – ونکوور

عکس‌ها از: David R. Gluns Photography

پروانه رودگر مجسمه‌ساز برجستهٔ ایرانی–کانادایی‌ست که بیش از سه دهه در زمینهٔ مجسمه‌سازی، هنرهای حجمی و آموزش هنر فعالیت داشته است. او در اصفهان، شهری با پیشینهٔ غنیِ معماری و هنر ایرانی، رشد یافت و از همان نوجوانی تحت تأثیر هندسه، نقش‌مایه‌ها و ساختارهای معماری سنتی ایران قرار گرفت؛ تأثیری که بعدها به یکی از پایه‌های اصلی زبان بصری آثارش تبدیل شد.

رودگر در سال ۱۹۸۴ به ایتالیا مهاجرت کرد و در فلورانس، در فضایی سرشار از تاریخ هنر و مجسمه‌سازی کلاسیک، به تحصیل و فعالیت هنری پرداخت. او در این دوران با هنرمندانی چون آنتونیو دی توماسو (Antonio Di Tommaso) و مارچلو فانتونی (Marcello Fantoni) کار کرد و آموزش‌های کلاسیک در زمینهٔ آناتومی، فرم، ترکیب‌بندی و متریال را تجربه نمود. زندگی در فلورانس نقش مهمی در شکل‌گیری نگاه حرفه‌ای و فلسفهٔ هنری او داشت.

پروانه رودگر پس از شانزده سال زندگی در ایتالیا، در سال ۱۹۹۹ به کانادا مهاجرت کرد و در ونکوور ساکن شد. تجربهٔ زیستن میان فرهنگ‌ها، مهاجرت، مفهوم تعلق، و رابطهٔ انسان با حافظه و فضا، به بخش مهمی از جهان مفهومی آثار او تبدیل شد. او از سال ۱۹۹۴ به تدریس مجسمه‌سازی در ایتالیا و کانادا مشغول بوده است و آموزش را بخشی جدایی‌ناپذیر از مسیر هنری خود می‌داند.

Photo: David R. Gluns Photography

آثار پروانه رودگر در نمایشگاه‌های متعددی در آمریکای شمالی، اروپا، آسیا و استرالیا به نمایش درآمده‌اند. او در سال ۲۰۱۸ در رویداد بین‌المللی تندیس کنار دریا (Sculpture by the Sea) در سیدنی شرکت داشت و اثر او با عنوان مهاجرت (Migration) در سال ۲۰۲۰ به‌طور دائمی در پناهگاه حیات وحش کیورامبن (Currumbin Wildlife Sanctuary) استرالیا نصب شد. همچنین مجسمهٔ او با عنوان مادر و فرزند (Mother and Child) در سال ۲۰۱۷ به‌سفارش شهر پورت مودیِ استان بریتیش کلمبیا برای ایستگاه ترن هوایی اینلت (Inlet SkyTrain) ساخته و نصب گردید.

در آثار رودگر، بدن انسان، سکوت، مهاجرت، زنان خاورمیانه، و معماری ایران به زبان حجم و فرم ترجمه می‌شوند. او در کنار آثار فیگوراتیو، مجموعه‌ای از مجسمه‌های انتزاعی و هندسی خلق کرده که ریشه در حافظهٔ معماری ایران و مفاهیمی چون تعادل، ریتم و سکوت دارند. یکی از آثار انتزاعی او در مجموعهٔ دائمی موزهٔ خصوصی صلصالی (Salsali Private Museum) در دبی نگهداری می‌شد.

برای پروانه رودگر، مجسمه‌سازی فضایی‌ست برای مکث، شنیدن و مواجهه با حافظه‌های پنهان؛ جایی که فرم، سکوت و تجربهٔ زیسته در کنار یکدیگر معنا پیدا می‌کنند.

* * * * *

باخبر شدیم که به‌تازگی اثری از پروانه رودگر با عنوان تپش واحد (One Pulse) یکی از ۲۸ اثر برگزیده‌ای بوده که برای نمایش در نمایشگاه کَسِلگار اِسکالپچِرواک (Castlegar Sculpturewalk) انتخاب شده است. این نمایشگاه هرساله در کسلگار واقع در استان بریتیش کلمبیا برگزار می‌شود.

شهر کسلگار در منطقهٔ وست کوتِنی (West Kootenay) با بیش از هشت هزار نفر جمعیت، دومین شهر پرجمعیت این منطقه محسوب می‌شود. این شهر یک قطب منطقه‌ای برای تجارت و حمل‌ونقل است. اقتصاد محلی آن عمدتاً بر پایهٔ جنگل‌داری، معدن‌کاری و گردشگری استوار است، و کارخانه‌های خمیر کاغذ و چوب‌بری نقش مهمی در اشتغال آن دارند. کسلگار دارای تابستان‌های گرم و زمستان‌های خنک است. طبیعت زیبا، مسیرهای پیاده‌روی متعدد و دسترسی به رودخانه‌ها، آن را به مقصدی محبوب برای ورزش‌های فضای باز و علاقه‌مندان به طبیعت تبدیل کرده است.

اسکالپچرواک، نمایشگاهی از مجسمه‌های هنرمندان محلی و بین‌المللی در فضای باز است، که در یک مسیر پیاده‌روی دلپذیر در مرکز شهر کسلگار برگزار می‌شود. در شانزدهمین سالگرد این رویداد (۲۰۲۶)، ۲۸ مجسمه به نمایش گذاشته شده‌اند که اثر پروانه رودگر با عنوان تپش واحد (One Pulse) یکی از آن‌هاست. شایان ذکر است که مجسمهٔ تپش واحد (One Pulse) در این مسیر پیاده‌روی، مقابل ساختمان شهرداری کسلگار قرار گرفته است.

انتخاب آثار برای شرکت در این رویداد، از سوی هیئت ژوری و کمیتهٔ هنری شهر انجام می‌شود.

در این نمایشگاه از بازدیدکنندگان دعوت می‌شود تا با استفاده از برگه‌های رأی، به مجسمه‌ای که بیش از همه می‌پسندند، رأی دهند. اثری که برندهٔ «جایزهٔ انتخاب مردمی» شود، برای نمایش دائمی در سطح شهر خریداری می‌شود. اسکالپچرواک با اعطای سالانه ۲۵,۰۰۰ دلار جایزهٔ نقدی، استعدادهای تراز اول مجسمه‌سازی جهان را به این رویداد جذب می‌کند. مهلت رأی‌گیری نمایشگاه امسال در ۳۱ اکتبر به پایان می‌رسد.

این نمایشگاه، در ششمین سال فعالیتش نشان تجاری «پایتخت مجسمهٔ کانادا» (Sculpture Capital of Canada‎) را دریافت کرد.

پروانه رودگر دربارهٔ این رویداد می‌گوید: «چیزی که برای من جالب و خاطره‌انگیز بود، شباهت این برنامه به تندیس کنار دریا (Sculpture by the Sea) در سیدنی استرالیا بود؛ جایی‌که من در سال ۲۰۱۸ اثر مهاجرت (Migration) را در کنار ساحل باندای (Bondi Beach) به نمایش گذاشتم. آن رویداد از سال ۱۹۹۷ هرساله با انتخاب آثار بیش از صد هنرمند برگزار می‌شود و مجسمه‌ها در امتداد اقیانوس و فضای باز شهری در معرض دید عموم قرار می‌گیرند.

در کسلگار هم همین ایده برایم بسیار ارزشمند بود؛ اینکه مردم بتوانند مجسمه را نه‌فقط در گالری، بلکه در زندگی روزمره و فضای شهر تجربه کنند. به‌نظرم چنین برنامه‌هایی مردم را به‌شکل بسیار مؤثری به دیدن و ارتباط با هنر مجسمه‌سازی نزدیک می‌کند و در عین حال، هرساله آثار جدیدی به‌عنوان آثار هنری عمومی (public art) به فضای شهر و حتی خانه‌های مردم وارد می‌شود.»

او دربارهٔ مجسمه‌اش که در این نمایشگاه در معرض دید عموم گذاشته شده، گفت: «مجسمهٔ One Pulse رابطهٔ سه اسب را در تعادلی ظریف و تقریباً غیرممکن نشان می‌دهد. کار دربارهٔ ارتباط، همزیستی، ریتم و انرژی مشترک است. هر کدام از این سه عنصر، استقلال و هویت خودشان را دارند، اما در یک گردش و اتحاد متقابل، می‌توانند وزن جمعی خود را حفظ کنند.

Photo: David R. Gluns Photography

این سه اسب با هم و در هم به‌شکل دوار پیچیده‌اند و برای حفظ تعادل و پایداری‌شان به‌نوعی به یکدیگر تکیه داده‌اند. این در حالی‌ست که هر کدام هویت شخصی خودشان را حفظ کرده‌اند.

برای من این ایده اهمیت داشت که عناصر متفاوت، با وجود حفظ فردیت، تفاوت‌ها و هویت مستقل خود، همچنان بتوانند در یک تعادل شکننده در کنار هم بایستند، به یکدیگر تکیه کنند و به‌سوی آینده حرکت کنند.

در روند ساخت این اثر، ابتدا ماکت اولیه را ساختم، سپس از آن اسکن سه‌بعدی (3D scan) و چاپ سه‌بعدی (3D print) تهیه شد و بعد وارد مرحلهٔ قالب‌گیری و ریخته‌گری برنز (bronze casting) شد تا نسخهٔ نهایی در ابعاد بزرگ اجرا شود.

در این کار بیش از آنکه به بازنمایی طبیعی اسب فکر کنم، درگیر ایجاد حرکت در فضا و رسیدن به یک تعادل شکننده اما در عین حال پایدار بودم؛ تعادلی که انگار در آستانهٔ فروپاشی‌ست، اما همچنان ایستاده باقی می‌ماند.»

نوشته «تپش واحد»، اثری دربارهٔ ارتباط، همزیستی، ریتم و انرژی مشترک اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

دویست و شصت و پنجمین شمارهٔ رسانهٔ همیاری منتشر شد

رسانهٔ همیاری — Fri, 05 Jun 2026 07:00:02 +0000

برای مشاهدهٔ نسخهٔ تمام‌صفحه اینجا کلیک کنید

همراه با نگاهی به اصلاحیهٔ سازمان بین‌المللی هوانوردی غیر‌نظامی در مفاد ضمیمهٔ ۱۳ کنوانسیون شیکاگو با پیگیری‌های حقوقی انجمن خانواده‌های جانباختگان پرواز پی‌اس۷۵۲ و دولت کانادا، نگاهی به نتیجهٔ انتخابات رهبری حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا و پیروزی نزدیک کری-لین فیندلی در این انتخابات، گزارشی از نصب و نمایش اثر جدید پروانه رودگر، مجسمه‌ساز برجستهٔ ساکن ونکوور، در نمایشگاه کَسِلگار اِسکالپچِرواک، یادی از پرویز قلیچ‌خانی، فوتبالیست پیشین و فعال سیاسی که به‌تازگی در پاریس درگذشت، مروری بر هفتاد و نهمین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم کن و حضور فیلمسازان ایرانی در آن، گزارشی از ایران و کارناول‌های حکومتی، دیدار کوتاهی با پروانه رودگر، هنرمند مجسمه‌ساز، از حامیان بنیاد نیکوکاری یارا، به‌همراه گزارش ادامهٔ فعالیت‌های این بنیاد در تهیه و توزیع سبد کالا برای زنان سرپرست خانوار در ایران و مطالب متنوع دیگر.

نسخهٔ چاپی شمارهٔ دویست و شصت و پنجم «رسانهٔ همیاری» در فروشگاه‌های ایرانی در ونکوور، نورث‌شور، ترای‌سیتیز، برنابی و میپل ریج در دسترس است.

در نسخهٔ دیجیتال، آگهی‌های قابل کلیک با نماد زیر مشخص شده است.

با مطالب و آثاری از:
دکتر لیلا راعی، مسعود سخایی‌پور، دکتر لیلا صادقی، الف صدرا، نیلگون طبیبی، شیرین عزیزی‌مقدم، سیما غفارزاده، علیرضا فدایی، هومن کبیری پرویزی، دکتر سعید ممتازی و ترانه وحدانی

در این شماره می‌خوانید:

نوشته دویست و شصت و پنجمین شمارهٔ رسانهٔ همیاری منتشر شد اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

گزارش ادامهٔ فعالیت‌های بنیاد نیکوکاری یارا در تهیه و توزیع سبد کالا، ارسالی در مهٔ ۲۰۲۶

رسانهٔ همیاری — Thu, 28 May 2026 01:00:27 +0000

گزارش‌‌های دیگر مربوط به بنیاد نیکوکاری یارا را با کلیک روی این متن ببینید

مینا سبزواری – ونکوور

تو مگو همه به جنگ‌اند و زِ صلح من چه آید
تو یکی نِه‌ای هزاری تو چراغِ خود برافروز
~ مولوی

نیکوکاران و گروه‌هایی از هم‌وطنان در ونکوور پی‌درپی به بنیاد نیکوکاری یارا کمک مالی می‌فرستند تا در این دوران دشوار و تیره‌وتار در ایران، بسته‌های خواروبار و مواد خوراکی به مادران تهیدست و مستحقی که سرپرست خانواده‌اند، هدیه شود.

پس از آگاهی از این برنامهٔ نیکوکاران، اغلب فروشنده‌ها نگاهشان تغییر می‌کند و معمولاً از سود خود می‌گذرند و خود نیز در این مسیر خیّر همراه می‌شوند.

اقلام مورد نیاز با تخفیف بسیار خوبی، حدود سی درصد، خریداری شده است؛ یک سبد کالای کامل و پرکالری که حداقل برای مصرف مدت قابل‌توجهی برای یک خانواده کفایت می‌کند.

گزارش‌های توزیع سبد کالاهای سری نخست تا سوم را پیش از این منتشر کردیم و در اینجا گزارش سری‌های بعدی تقدیمتان می‌شود:

سری چهارم

این سری از سبد کالاها با کمک مالی گروه Friday Friends صورت گرفت.

در ماه اردیبهشت شصت و چهار بسته تهیه و تقدیم شد. هر بسته شامل حبوبات، رب گوجه‌فرنگی، برنج، مرغ، روغن، خرما، سویا، قند و ماکارونی بود.

محل توزیع: روستاهای خمک اول و دوم و سوم، لوتک، ده صفر، کخک، کتمک شیطو، ده رشید، ده سرحدی، شادی خان، پیچ ریگی، کندو، ورمال، اشترک، زهک و اطراف قجر، گل‌آباد، کوه خواجه، حسن‌آباد، ده دراز، محمدآباد، گلزار یگن، و دوست‌محمد و حاشیه‌های مرزی هیرمند.

تصاویر مربوط به سری چهارم توزیع سبدهای کالا

این دل‌نوشته را مهدی گرامی فرستاده است. روایتی که از دل برآمده و امید که بر دل نشیند:

در نقطهٔ صفر مرزی ایران و افغانستان، روستاهای دورافتاده و بسیار محروم زیادی هستند که نام آن‌ها نیز به‌مانند سرنوشت مردمانش عجیب و غیرقابل‌باور است. چهره‌‌های آفتاب‌‌سوختهٔ دختران روستایی با چشمانی به رنگ آبی آسمان و سبز جنگل، و پسرانی کوچک، اما با درکی به‌اندازهٔ یک مرد در دل این خشک‌سالی، قصهٔ غریبی می‌گویند. وقتی صدای ماشین در دل هر روستا می‌پیچد، انگار جانی تازه به رگ‌‌های خشکیدهٔ زمین می‌دهد. کودکان با ذوق و شادی فراوان به‌سمت ماشین می‌دوند، گویی ماه‌به‌ماه یا شاید سال‌به‌سال، کسی به آنان سر نمی‌زند و غریبه‌ای در حوالی‌شان تردد نمی‌کند. با کنجکاوی به همه‌چیز نگاه می‌کنند. مدرسه‌هایشان نه مدرسه، که کانکس‌های کوچکی است که نهایتاً ۱۲ نفر را در خود جای می‌دهد، حمام برایشان رؤیاست و کفش‌‌های وصله‌شده و پاره، تنها پوششی‌ست برای پاهایی که به سنگلاخ‌های این سرزمین خو گرفته‌اند. خورشید با تمام عظمتش نه گرما که سوزشی است بر صورت‌هایی که زیبایی‌‌شان را در عین نداری، فریاد می‌زنند. وقتی ارزاق را به دستشان می‌دادیم، نمی‌دانستیم بخندیم به شادی چشمانشان، یا بگریم به سرنوشتی که چون ابری سیاه بالای سرشان سنگینی می‌کند. آری، در این سرزمین محروم با هر لبخندی، زخمی تازه سر باز می‌کند و با هر قطرهٔ اشک، بذری از امید کاشته می‌شود. مادرانی که بار سنگین زندگی را به‌تنهایی به‌ دوش می‌کشند چرا که همسرانشان از دست رفته‌اند. بیماری‌‌های مزمن بیداد می‌کند و تقریباً اکثریت آنان ناتوان در تأمین حداقل نیازهای زندگی‌اند. مردمی که از حداقل امکانات زیستن بی‌بهره‌اند؛ بی‌بهره از تمام آنچه که حق مسلم هر انسانی است. و اما با کمک‌های اهدایی شما حامیان گرامی توانستیم بسته‌های غذایی را تقدیمشان کنیم. به‌امید آنکه اندکی از دردهای بی‌شمار آنان التیام یابد. اما این قصهٔ پردرد همچنان ادامه دارد…

رسید مربوط به خرید سری چهارم توزیع سبدهای کالا

سری پنجم

این سری از سبد کالاها با مجموع کمک‌های مالی نیکوکاران در ماه اردیبهشت صورت گرفت؛ شصت و چهار بسته تهیه و تقدیم شد. هر بسته شامل برنج، حبوبات، ماکارونی، خرما، پنیر، کیک برای بچه‌ها، روغن و رب گوجه‌فرنگی بود.

محل توزیع: جنوب تهران در محلات مولوی، باقرشهر، فلاح، نعمت‌آباد

تصاویر مربوط به سری پنجم توزیع سبدهای کالا

لیست فاکتورهای مربوط به خرید سری پنجم توزیع سبدهای کالا

سری ششم

این سری از سبد کالاها با کمک مالی آقای دکتر مهدی مشگینی در ماه اردیبهشت صورت گرفت. هر بسته شامل برنج، روغن، رب گوجه‌فرنگی، ماکارونی، سویا و حبوبات بود.

محل توزیع: روستاهای اطراف سنندج

تصاویر مربوط به سری ششم توزیع سبدهای کالا

رسید اول مربوط به خرید سری ششم توزیع سبدهای کالا

رسید دوم مربوط به خرید سری ششم توزیع سبدهای کالا

* * * * *

پی‌نوشت

راه‌های کمک به برنامهٔ «تهیه و تقدیم بسته‌های خواروبار به مادرانی تهیدست»:

۱- از ده دلار به بالا را می‌توانید به آدرس ایمیل بنیاد نیکوکاری یارا ای‌ترانسفر کنید:

yaaraavancouver@gmail.com

نوشته گزارش ادامهٔ فعالیت‌های بنیاد نیکوکاری یارا در تهیه و توزیع سبد کالا، ارسالی در مهٔ ۲۰۲۶ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

دویست و شصت و چهارمین شمارهٔ رسانهٔ همیاری منتشر شد

رسانهٔ همیاری — Fri, 22 May 2026 07:00:05 +0000

برای مشاهدهٔ نسخهٔ تمام‌صفحه اینجا کلیک کنید

همراه با مروری بر وقایع دو هفتهٔ اخیر در خصوص آتش‌بس و وضعیت داخل ایران، مطلبی به‌قلم نویسنده‌ای از داخل ایران دربارهٔ شرایط کنونی ایران، نگاهی به انتخاب لوییز آربور، قاضی پیشین دیوان عالی کانادا و دادستان نامدار بین‌المللی به سِمَت فرماندار کل کانادا، گزارشی از مسابقهٔ «کانادا می‌خوانَد» برای انتخاب کتاب برگزیدهٔ سال ۲۰۲۶، گفت‌وگویی با امیرعلی دولتشاهی، تنها مبارز مدال‌آور تیم ملی کانادا در مسابقات جهانی کیوکوشین در ژاپن، گزارشی از ادامهٔ فعالیت‌های بنیاد نیکوکاری یارا در زمینهٔ تهیه و توزیع سبد کالا برای زنان نان‌آور خانواده در ایران و مطالب متنوع دیگر.

نسخهٔ چاپی شمارهٔ دویست و شصت و چهارم «رسانهٔ همیاری» در فروشگاه‌های ایرانی در ونکوور، نورث‌شور، ترای‌سیتیز، برنابی و میپل ریج در دسترس است.

در نسخهٔ دیجیتال، آگهی‌های قابل کلیک با نماد زیر مشخص شده است.

با مطالب و آثاری از:
دکتر لیلا راعی، دکتر‭ ‬فرشید‭ ‬سادات‌شریفی، مینا سبزواری، مسعود سخایی‌پور، دکتر امیر سلطانی، الف صدرا، سیما غفارزاده، علیرضا فدایی، هومن کبیری پرویزی، دکتر سعید ممتازی و ترانه وحدانی

در این شماره می‌خوانید:

نوشته دویست و شصت و چهارمین شمارهٔ رسانهٔ همیاری منتشر شد اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.