انتخابات رهبری حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا با اعلام نتایج نهایی و پیروزی کری-لین فیندلی (Kerry-Lynne Findlay)، وزیر سابق کابینهٔ فدرال، به پایان رسید. این رویداد سیاسی که با رقابت فشرده میان نامزدها همراه بود، به‌دلیل حاشیهٔ رأی بسیار اندک در مرحلهٔ نهایی و بروز جنجال‌های پیاپی، واکنش‌های متفاوتی را از سوی موافقان و مخالفان در سراسر استان برانگیخت.

بر اساس آمارهای رسمی منتشرشده از سوی کمیتهٔ برگزاری انتخابات حزب محافظه‌کار، ۴۱,۷۱۸ نفر در سراسر استان بی‌سی به عضویت این حزب درآمدند. با این‌حال، در جریان فرآیند احراز هویت و بررسی‌های نهایی، صلاحیت ۲۵,۶۹۵ نفر برای شرکت در رأی‌گیری تأیید شد که این رقم نشان‌دهندهٔ مشارکت حدود ۶۲ درصدی اعضای واجد شرایط در این انتخابات داخلی است.

فرآیند شمارش آرا به‌دلیل نزدیکی رقابت به دور چهارم کشیده شد. در مراحل اولیه، دیگر رقبا به‌ترتیب زیر از گردونهٔ رقابت حذف شدند:

• پیتر میلوبار (Peter Milobar): نمایندهٔ منطقهٔ کملوپس سنتر، در همان دور اول شمارش آرا حذف شد.
• یوری فالمر (Yuri Fulmer): کارآفرین برجسته و رئیس سابق دانشگاه کپیلانو، در دور دوم رقابت‌ها کنار رفت.
• ایان بلک (Iain Black): وزیر سابق کابینهٔ استانی، در دور سوم شمارش آرا از رقابت بازماند.

در دور چهارم و نهایی، رقابت اصلی میان کری-لین فیندلی و کارولین الیوت (Caroline Elliott) شکل گرفت. در نهایت، فیندلی موفق شد با کسب ۵۱ درصد امتیازات در برابر ۴۹ درصد الیوت به پیروزی برسد. نکتهٔ واجد اهمیت در این رقابت، تفاضل عددی آرا بود؛ فیندلی تنها با کسب ۱۸۲ امتیاز بیشتر توانست رهبری حزب را از آن خود کند.

نکتهٔ مهم این است که عدد ۱۸۲ مربوط به تعداد «رأی» نیست، بلکه تفاضل امتیازات (points) است. انتخابات حزب محافظه‌کار بی‌سی بر پایهٔ یک سیستم وزن‌دهی منطقه‌ای برگزار شد که در آن هر یک از ۹۳ حوزهٔ انتخاباتی استان حداکثر ۱۰۰ امتیاز داشتند و در مجموع ۹,۲۱۱ امتیاز استانی قابل‌توزیع بود.

واکنش رقبای حزبی و منتقدان داخلی

پیروزی نزدیک فیندلی بلافاصله با واکنش‌های انتقادی در درون بدنهٔ حزب محافظه‌کار مواجه شد. واون پالمر (Vaughn Palmer)، تحلیل‌گر روزنامهٔ ونکوور سان، در گزارش خود به این موضوع اشاره کرد که کارزار انتخاباتی فیندلی بر پایهٔ استراتژی تفرقه‌آمیز و دوقطبی‌سازی در میان اعضا پیش رفت. به‌گزارش این روزنامه، فیندلی در طول مناظره‌ها بارها وفاداری سیاسی رقبای خود را زیر سؤال برد و مرزبندی شدیدی میان «محافظه‌کاران واقعی» و اعضایی که پیش از این سابقهٔ حضور در احزاب میانه‌رو مانند «بی‌سی یونایتد» (BC United) را داشتند، ایجاد کرد. این رویکرد به‌ویژه در درگیری لفظی شدید او با پیتر میلوبار نمایان شد.

مخالفان داخلی فیندلی و طیف حامی کارولین الیوت پس از اعلام نتایج، مراتب مأیوس‌شدن خود را ابراز داشتند. منتقدان درون‌حزبی بر این باورند که اتخاذ مواضع راست تندرو از سوی فیندلی، پایگاه رأی حزبی را در میان شهروندان میانه و مردد استان تضعیف خواهد کرد. این گروه از اعضای حزب علناً ابراز نگرانی کرده‌اند که انتخاب فیندلی با چنین حاشیهٔ ضعیفی، عملاً به‌معنای تضمین پیروزی حزب رقیب، یعنی حزب دموکرات نوین (NDP)، در انتخابات سراسری بعدی استان خواهد بود. 

واکنش دولت حاکم و اتهام ترامپیسم

در جبههٔ مقابل، حزب حاکم ان‌دی‌پی و شخص دیوید ایبی (David Eby)، نخست‌وزیر بریتیش کلمبیا، موضع سرسختانه‌ای در قبال این تغییر رهبری اتخاذ کردند. به‌گزارش گلوبال نیوز، دیوید ایبی با لحنی کنایه‌آمیز به انتقاد از ادبیات سیاسی رهبر جدید محافظه‌کاران پرداخت و گفت: «نوع کارزار و رفتارهای کری-لین فیندلی نشان می‌دهد که او بیشتر برای سمت مدیر منطقه‌ای جنبش MAGA (جنبش دونالد ترامپ در آمریکا) درخواست داده است، تا مقام نخست‌وزیری بریتیش کلمبیا.»

علاوه بر این، ستاد سیاسی حزب ان‌دی‌پی در بیانیه‌ای مدعی شد که فیندلی در جریان مناظره‌های انتخاباتی، حملاتی با مایه‌های نژادپرستانه علیه پیتر میلوبار انجام داده است. او در جریان مناظره‌ها به میلوبار گفته بود که بومی‌بودن همسر او می‌تواند در موضوع پروندهٔ حقوقی مالکیت‌ زمین‌های بومیان تضاد منافع ایجاد کند. فیندلی و کارزار او این اتهام را به‌شدت رد کرده و اظهار داشتند که پرسش‌های مطرح‌شده تنها در چارچوب چالش‌های متعارف سیاسی بوده است. 

جنجال انتشار عکس در رسانهٔ دِ تایی (The Tyee)

در کنار تقابل‌های جناحی، انتشار یک گزارش خبری به‌تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۲۶ در نشریهٔ افشاگر د تایی (The Tyee)، لایهٔ جدیدی از جنجال را به این رویداد اضافه کرد. این رسانه تصویری از کری-لین فیندلی را در کنار یک اینفلوئنسر شناخته‌شدهٔ جریان «ملی‌گرای سفیدپوست» (White Nationalist) منتشر کرد.

انتشار این عکس موجی از انتقادات علنی را از سوی احزاب رقیب و نهادهای مدنی به همراه داشت و منتقدان آن را سندی بر نزدیکی او به جریان‌های افراطی قلمداد کردند. بر اساس گزارش د تایی، زمانی که خبرنگاران در یک نشست خبری خواستار پاسخ‌گویی شفاف فیندلی دربارهٔ این تصویر و ارتباطات وی شدند، او بدون ارائهٔ توضیحات دقیق و با تکذیبی کلی، محل کنفرانس خبری را ترک کرد.

برنامه‌های اعلامی و حمایت‌های فدرال

در سوی دیگر این جریان، حامیان کری-لین فیندلی حمایت قاطعی از او به عمل آورده‌اند. فیندلی در سخنرانی رسمی خود پس از پیروزی، محور برنامه‌های خود را بر پایهٔ شعار «ایمان، خانواده و آزادی» معرفی کرد. موافقان وی تأکید دارند که برنامه‌های او شامل کاهش جدی مالیات‌ها، لغو کامل سیاست‌های مالیات بر کربن و بازگرداندن امنیت به خیابان‌ها، دقیقاً همان چیزی‌ست که پایگاه رأی سنتی و سرخوردهٔ استان به آن نیاز دارد.

همچنین او در مصاحبه‌ای با روزنامه نشنال پست، موضعی بحث‌برانگیز اما قاطع اتخاذ کرد و اظهار داشت که در صورت وقوع سناریوی استقلال احتمالی استان آلبرتا از دولت فدرال کانادا، دولت او تحت هر شرایطی روابط گستردهٔ اقتصادی و تجاری خود را با یک آلبرتای مستقل حفظ خواهد کرد. این موضع‌گیری با استقبال جناح راست سنتی و انتقاد شدید ملی‌گرایان فدرال همراه شد.

برگ برنده و نقطهٔ اتکای اصلی فیندلی در این میان، حمایت همه‌جانبه و علنی پیِر پوئلیور (Pierre Poilievre)، رهبر حزب محافظه‌کار فدرال کاناداست. حمایتی که سلف او یعنی جان راستد از آن بی‌بهره بود. فیندلی پیش از ورود به عرصهٔ سیاست استانی، به‌عنوان مسئول انضباط حزبی (Chief Opposition Whip) در پارلمان فدرال اُتاوا زیر نظر پوئلیور فعالیت می‌کرد و نخستین زنی بود که به این جایگاه دست یافت. حامیان فیندلی معتقدند این پشتوانهٔ فدرال و نزدیکی به شخص پوئلیور، نه‌تنها مشروعیت او را در میان محافظه‌کاران تقویت می‌کند، بلکه پتانسیل بالایی برای هماهنگی نیروهای راست‌گرا در آستانهٔ انتخابات بعدی ایجاد خواهد کرد.

در میان این صف‌آرایی موافقان و مخالفان، جیمز مور (James Moore)، سیاستمدار باسابقهٔ محافظه‌کار، در یادداشتی برای سی‌تی‌وی نیوز تلاش کرد دیدگاهی میانه‌رو ارائه دهد. او با اشاره به فضای دوقطبی حاکم عنوان کرد که «پیش‌گویی‌های زودهنگام سیاسی همواره کاری عبث و بی‌سرانجام است» و تأکید کرد که قضاوت دربارهٔ اینکه آیا فیندلی حزب را به‌سمت پیروزی هدایت می‌کند یا موجب ریزش آرا می‌شود، مستلزم زمان و عملکرد واقعی او در ماه‌های آینده است.

باید دید آیا فیندلی خواهد توانست به وعده‌اش برای یکپارچه‌کردن حزب به‌منظور شکست حزب بی‌سی ان‌دی‌پی عمل کند یا نه.

نوشته انتخابات رهبری حزب محافظه‌کار بی‌سی: پیروزی نزدیک فیندلی  اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

انتخابات رهبری حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا در سال ۲۰۲۶، یکی از حساس‌ترین و سرنوشت‌سازترین رویدادهای سیاسی در چند دههٔ اخیر در این استان به شمار می‌رود. این انتخابات که قرار است در ۳۰ مهٔ ۲۰۲۶ با معرفی رهبر جدید به پایان برسد، تنها یک رقابت درون‌حزبی ساده نیست؛ بلکه با توجه به شرایط فعلی، فرد پیروز بخت بالایی را برای به‌چالش‌کشیدن دولت ان‌دی‌پی و حتی شکست این حزب در انتخابات سال ۲۰۲۸ را خواهد داشت. با رشد بی‌سابقهٔ اعضای این حزب از ۷ هزار نفر به بیش از ۴۲ هزار نفر، محافظه‌کاران اکنون با امید زیادی به استقبال این رویداد می‌روند تا جانشین جان راستد را که در دسامبر گذشته در پی شورش نمایندگان این حزب استعفا داد، تعیین کنند.

در این مطلب به برخی مواردی که در مناظرهٔ اخیر نامزدهای رهبری این حزب مطرح شد و نیز مواضع نامزدها می‌پردازیم.

ظهور شگفت‌انگیز محافظه‌کاران و فروپاشی حزب بی‌سی یونایتد

برای درک اهمیت این رویداد، باید به زلزلهٔ سیاسی انتخابات استانی سال ۲۰۲۴ بازگردیم. تا پیش از آن، جناح راست میانه در انحصار حزب «بی‌سی یونایتد» (بی‌سی لیبرال سابق) به‌رهبری کوین فالکون بود. با این‌حال، نارضایتی‌های گسترده از سیاست‌های میانه‌روانه باعث شد پایگاه رأی‌دهندگان به‌سرعت به‌سمت حزب محافظه‌کار متمایل شود و در نهایت اعلام خروج حزب بی‌سی یونایتد از انتخابات سال ۲۰۲۴ از سوی کوین فالکون، میخ آخر را بر تابوت این حزب کوبید و به فروپاشی کامل بی‌سی یونایتد انجامید. این اقدامِ کوین فالکون از یک‌سو مورد حمایت محافظه‌کارانی قرار گرفت که شانسی بسیار بالاتر برای کنارزدن حزب حاکم بی‌سی ان‌دی‌پی پیدا کرده بودند و از سوی دیگر مورد اعتراض شدید تعداد زیادی از همکاران پیشین فالکون در این حزب قرار گرفت که او را به خیانت به حزبشان متهم می‌کردند.

اما حتی کناررفتن حزب بی‌سی یونایتد و یکپارچه‌شدن آرای محافظه‌کاران در استان هم نتوانست جلوی پیروزی حزب بی‌سی ان‌دی‌پی را بگیرد. حزب محافظه‌کار با اختلاف اندکی شکست خورد و به اپوزیسیون رسمی در مجلس قانونگذاری استان بدل شد.

ریشه‌های بحران داخلی، انشعاب نمایندگان و شورش علیه جان راستد

موفقیت چشمگیر و تاریخی حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا در کسب ۴۴ کرسی در انتخابات استانی ۲۰۲۴، خیلی زود جای خود را به تنش‌های عمیق درون‌حزبی داد. این حزب که در فاصلهٔ کوتاهی پیش از انتخابات برخی نامزدهایش را کنار گذاشته بود و آن‌ها را با نامزدهای پیشین حزب بی‌سی لیبرال جایگزین کرده بود، حالا به گروهی نامتجانس با طیفی از گرایشات سیاسی نمایندگان از راست میانه تا راست افراطی بدل شده بود.

جان راستد که معمار این پیروزی و احیای جناح راست در استان بود، در مدیریت این بدنهٔ بزرگ و یکپارچه‌نگه‌داشتنِ نمایندگان جدید حزب با چالش‌های جدی مواجه شد. سبک رهبری او که از سوی برخی منتقدان درون‌حزبی مبتنی بر تصمیم‌گیری‌های یک‌جانبه و حلقهٔ بستهٔ مشاوران توصیف می‌شد، رفته‌رفته بذر نارضایتی را در میان فراکسیون نمایندگان این حزب کاشت.

اولین شکاف بزرگ و علنی در مارس ۲۰۲۵ رخ داد؛ زمانی که دالاس برودی، یکی از چهره‌های کلیدی این حزب، اظهارات بسیار جنجالی و حاشیه‌سازی دربارهٔ بازماندگان مدارس شبانه‌روزی بومیان کانادا بیان کرد. جان راستد که تحت فشار شدید افکار عمومی و رسانه‌ها قرار داشت، برای حفظ اعتبار حزبش در سطح استان، فوراً برودی را اخراج کرد. این تصمیم اگرچه برای کنترل بحران گرفته شد، اما نتیجه‌ای معکوس در انسجام جناح راست داشت. برودی پس از اخراج، به‌همراه جمعی از حامیان تندروترِ خود دست به انشعاب زد و حزب جدیدی به نام «وان‌بی‌سی» (OneBC) را تأسیس کرد. این اتفاق باعث شد تا زنگ خطرِ شکسته‌شدن آرای جناح راست در حوزه‌های انتخاباتیِ کلیدی به صدا درآید.

با گذشت زمان، نارضایتی‌ها از راستد در درون حزب محافظه‌کار تشدید شد. بسیاری از نمایندگان احساس می‌کردند که از روندهای تصمیم‌گیری کلان کنار گذاشته شده‌اند و حزب از مسیر دموکراتیک خود خارج شده است. این اختلافات سرانجام در اواخر سال ۲۰۲۵ به نقطهٔ جوش رسید و به «شورش اکثریت نمایندگان» تبدیل شد.

در اوایل دسامبر ۲۰۲۵، حزب وارد یک بحران بی‌سابقه و تنش نفس‌گیر ۲۴ ساعته شد. نمایندگان معترض در برابر رهبر حزبشان صف‌آرایی کردند و در نهایت، در ۴ دسامبر ۲۰۲۵، هیئت‌مدیرهٔ حزب محافظه‌کار در اقدامی غافلگیرکننده، جان راستد را «از نظر حرفه‌ای ناتوان» برای ادامهٔ رهبری این حزب تشخیص داد و او را مجبور به کناره‌گیری کرد. پس از این رویداد، بلوک اصلی متشکل از ۳۹ نمایندهٔ باقیماندهٔ حزب، ترِوِر هالفورد را به‌عنوان رهبر موقت برگزیدند تا کشتی توفان‌زدهٔ حزب را به‌سمت انتخابات رهبری جدید هدایت کند.

کاهش تعداد نمایندگان حزب از ۴۴ کرسی اولیه به ۳۹ کرسی پس از این شورش، نشان‌دهندهٔ عمق شکاف و جدایی ۵ نماینده بود که یا به‌‌عنوان نمایندهٔ مستقل در مجلس درآمدند یا به جریان‌های حاشیه‌ای تمایل پیدا کردند. 

معرفی نامزدهای کلیدی و پیشینهٔ آن‌ها

هالفورد فرایند انتخابات رهبری این حزب را آغاز کرد، و واجدان شرایط، خود را برای این انتخابات نامزد کردند. با کناره‌گیری برخی نامزدها در مراحل اولیه، حالا پنج نامزد اصلی در رقابت رهبری حزب محافظه‌کار بی‌سی حضور دارند:

۱. ایان بلک (Iain Black): وزیر پیشین کابینهٔ بی‌سی لیبرال و مدیر ارشد تجاری، که معتقد است نیازی به کوتاه‌آمدن از اصول محافظه‌کاری نیست، بلکه باید این اصول را با پیامی از امید و خوش‌بینی به مردم ارائه داد.

۲. کارولین الیوت (Caroline Elliott): مفسر سیاسی و نایب‌رئیس سابق بی‌سی یونایتد، که با شعار ریشه‌کن‌کردن ایدئولوژی‌های رادیکال از سیستم آموزشی و اجتماعی وارد میدان شده است.

۳. کری-لین فیندلی (Kerry-Lynne Findlay): وزیر سابق در دولت فدرال استفان هارپر و نمایندهٔ پیشین مجلس عوام از حزب محافظه‌کار که در انتخابات فدرال سال ۲۰۲۵ در حوزهٔ ساوث سوری-وایت راک کرسی‌اش را به رقیب لیبرالش واگذار کرد. او خود را تنها صدای واقعی بدنهٔ مردمی می‌داند که در برابر نخبگان و میانه‌روی ایستاده است.

۴. یوری فالمر (Yuri Fulmer): کارآفرین برجسته و رئیس سابق دانشگاه کپیلانو، که تمرکزش بر روی اقتصاد و ایجاد ائتلاف برای تضمین شکست NDP است.

۵. پیتر میلوبار (Peter Milobar): تنها نمایندهٔ فعلی در مجلس قانونگذاری استان در میان نامزدهای کنونی، که با تکیه بر رکورد بی‌نظیر پیروزی در ۸ انتخابات عمومی پیاپی (به‌عنوان عضو شورای شهر، شهردار کملوپس و نمایندهٔ مجلس استان) خود را باتجربه‌ترین فرد برای ادارهٔ استان بریتیش کلمبیا می‌داند.

مناظرهٔ جنجالی ونکوور: اشتراکات اندک، اختلافات عمیق

در روز جمعه، ۲۴ آوریل ۲۰۲۶، شبکه «کانادای قدرتمند و آزاد» میزبان اولین مناظرهٔ رسمی با حضور هر پنج نامزد نهایی بود.

تنها نقطهٔ اشتراک: هر پنج نامزد متفق‌القول اعلام کردند که در صورت پیروزی، قانون «اعلامیهٔ حقوق مردمان بومی» (DRIPA) را لغو خواهند کرد. آن‌ها همچنین همگی وعده دادند که اقتصاد استان را احیا کرده و امنیت عمومی را بهبود بخشند. اما توافق‌ها دقیقاً در همین نقطه به پایان رسید و مناظره به صحنهٔ تبادل آتش و درگیری‌های لفظی شدید تبدیل شد.

تقابل فالمر و الیوت: نبرد بر سر هویت محافظه‌کاری

یوری فالمر و کارولین الیوت شمشیر را برای هم از رو بستند. این دو از همان ابتدا حملات تندی را علیه یکدیگر آغاز کردند تا اعتبار محافظه‌کاری یکدیگر را زیر سؤال ببرند و سیاست‌های کلیدی خود را معرفی کنند:

• سیاست‌های بومیان و هویتی: فالمر اعلام کرد که دولت آینده به رهبری او «انتقال داوطلبانهٔ زمین و پول به جوامع بومی را متوقف خواهد کرد» تا شرایط مذاکرهٔ عادلانه فراهم شود. در مقابل، الیوت در بیانیهٔ پایانی خود وعده داد که «ایدئولوژی ان‌دی‌پی را از ریشه بیرون خواهد کشید.» او با انتقاد شدید از گفتمان فعلی گفت: «دولت ان‌دی‌پی و برخی از افراد روی این صحنه، از گذشتهٔ ما می‌ترسند و شرمسارند، و از این شرم برای تعریف آیندهٔ ما استفاده می‌کنند. آن‌ها ما را مهاجر (Settler)، استعمارگر و مهمانان ناخوانده در خانهٔ خودمان می‌نامند. تمام این‌ها متوقف خواهد شد.»
• حملات متقابل: فالمر، الیوت را متهم کرد که با محافظه‌کاران اجتماعی دشمنی دارد. او به غیبت الیوت در مناظرهٔ پیشین اشاره کرد؛ مناظره‌ای که از سوی یک سایت خبری برگزار می‌شد و دیوید ایبی (نخست‌وزیر) آن سایت را به ترویج برترپنداری نژاد سفید متهم کرده بود. فالمر با طعنه گفت: «[ایبی] مواضع تو را در مورد مسائل اجتماعی تأیید کرده و از تو بابت انصراف از آن مناظره تقدیر کرده است. چه احساسی داری که انتخاب دیوید ایبی باشی؟»
• دفاع و ضدحملهٔ الیوت: الیوت این حملات را رد کرد و گفت از ارزش‌های مسیحی و محافظه‌کاران اجتماعی در حزب استقبال می‌کند. او در پاسخ به فالمر گفت: «تو واقعاً باید دست از دریافت اطلاعاتت از بیانیه‌های مطبوعاتی ان‌دی‌پی برداری!» سپس الیوت، فالمر را به ریاکاری متهم کرد: «تو در کسب‌وکارت، وب‌سایت خود را پر از بیانیه‌های «به‌رسمیت‌شناختن اراضی بومیان» کردی و به‌محض ورود به این رقابت، آن‌ها را پاک کردی. به‌عنوان رئیس دانشگاه کپیلانو، از سیاست‌های تنوع، برابری و شمول (DEI) و استعمارزدایی حمایت کردی و خود و دانشجویانت را «مهاجران گناهکار در سرزمین‌های دزدیده‌شده» نامیدی. اگر تو هم مثل ان‌دی‌پی معتقدی که بریتیش کلمبیا نامشروع است، چگونه می‌خواهی از آن دفاع کنی؟»

این تبادل آتش به‌حدی بالا گرفت که ایان بلک مجبور به مداخله شد و هشدار داد: «ما باید به یاد داشته باشیم که دشمن واقعی، حزب ان‌دی‌پی است. اگر در این مسیر زیاده‌روی کنیم، خوراک خبری و ویدئوهایی تولید می‌کنیم که در ماه‌های آینده گریبانمان را خواهد گرفت.»

جنجال میانه‌روی: درس‌هایی از فروپاشی کوین فالکون

محور مهم دیگر مناظره، بررسی جهت‌گیری ایدئولوژیک حزب بود. ایان بلک استدلال کرد که می‌توان اصول محافظه‌کاری، مانند حق مالکیت خصوصی و اینکه مردم بهتر از دولت می‌دانند پولشان را چگونه خرج کنند، را با رویکردی خوش‌بینانه ارائه داد: «ما نیازی به حتی ذره‌ای سازش نداریم. آنچه کم داریم یک روایت جذاب و یک فرش قرمز است تا رأی‌دهندگانی که تاکنون به محافظه‌کاربودن فکر نکرده‌اند، به سمت ما بیایند.»

کری-لین فیندلی به‌شدت با این دیدگاه مخالفت کرد. او با اشاره به فروپاشی حزب بی‌سی یونایتد هشدار داد: «آخرین باری که شنیدم کسی می‌گفت برای پیروزی باید میانه‌رو باشیم، کوین فالکون بود. زمانی که او رهبری حزبی را بر عهده داشت که الیوت و میلوبار عضوش بودند، آن‌ها قوانینی مثل SOGI (گرایش جنسی و هویت جنسیتی)، DRIPA، تأمین امن مواد مخدر (Safe Supply) و جرم‌زدایی از مواد مخدر سخت را آوردند و کاروان آزادی را محکوم کردند.»

فیندلی همچنین خود را تنها صدای واقعی مردم دانست که از زورگویی «دولت‌های بزرگ، شرکت‌های بزرگ، نخبگان جهانی و عوامل داگ فورد» (اشاره‌ای کنایه‌آمیز به تیم کمپین الیوت) خسته شده‌اند.

ائتلاف جنجالی با وان‌بی‌سی (OneBC)

موضوع دیگری که به‌شدت مورد بحث قرار گرفت، توافق یوری فالمر با دالاس برودی، رهبر حزب «وان‌بی‌سی» بود. بر اساس این توافق، در صورت رهبری فالمر، حزب محافظه‌کار در ۵ حوزه نامزدی معرفی نمی‌کند تا راه برای پیروزی وان‌بی‌سی هموار شود.

فیندلی این توافق را زیر سؤال برد و گفت: «شما ۵ کرسی را تسلیم کرده‌اید. رأی‌دهندگان به‌دنبال یک مبارز و قهرمان‌اند، نه کسی که سازش می‌کند.»

اما فالمر با قدرت از تصمیم خود دفاع کرد: «من ترجیح می‌دهم ۵ نماینده از آن حزب در مجلس داشته باشیم تا ۵۰ نماینده از ان‌دی‌پی. من برنامه‌ای برای اتحاد جناح راست دارم. این توافق روی کاغذ نوشته شده، امضا شده، مهر و موم شده و قطعی است و پیروزی ما را تضمین می‌کند. درحالی‌که دالاس برودی مرا به‌عنوان یک محافظه‌کار تأیید می‌کند، دیوید ایبی، کارولین [الیوت] را تأیید کرده است. همین برای فهمیدن ماجرا کافی است.»

دفاع میلوبار از کارنامهٔ خود

پیتر میلوبار نیز از سوی الیوت به‌خاطر رأی مثبت به قانون DRIPA در زمان عضویتش در حزب بی‌سی یونایتد مورد حمله قرار گرفت. الیوت صراحتاً گفت: «اولین کاری که دولت ما انجام خواهد داد، لغو لوایحی است که شما به آن‌ها رأی مثبت دادید.»

میلوبار در پاسخ گفت که حزب او در آن زمان بسیاری از لوایح مورد انتقاد الیوت را به‌شدت زیر سؤال برده بود. در مورد DRIPA نیز او اعتراف کرد که نمایندگان بی‌سی لیبرال «شاید نابخردانه» به حرف دولت دربارهٔ پیامدهای این قانون اعتماد کردند تا چرخ اقتصاد به حرکت درآید. او تأکید کرد: «من تنها فرد در این رقابتم که کرسی مجلس را در اختیار دارم و هر روز به‌همراه همکارانم در برابر تمام این سیاست‌های فاجعه‌بار ان‌دی‌پی می‌ایستم. تجربهٔ من به‌عنوان صاحب یک کسب‌وکار کوچک، عضو شورای شهر، شهردار کملوپس و نمایندهٔ مجلس استان، با رکورد شکست‌ناپذیر پیروزی در ۸ انتخابات، مرا برای رهبری و بازگرداندن استان به مسیر درست آماده کرده است.»

چشم‌انداز آینده و زمان‌بندی انتخابات

هرچند هنوز تا انتخابات سال ۲۰۲۸ را درازی در پیش است، اما با توجه به افول محبوبیت دیوید ایبی در ماه‌های اخیر و در صورتی که او نتواند چاره‌ای برای چالش‌های بسیار بزرگ پیش رویش بیندیشد، برندهٔ این رقابت فرصت مناسبی برای به‌چالش‌کشیدن حزب حاکم ان‌دی‌پی و تشکیل دولت آینده خواهد داشت، البته اگر بتواند از اشتباهات گذشتهٔ این حزب در دو سال اخیر درس بگیرد.

برگه‌های رأی‌گیری رهبری از تاریخ ۹ مه برای اعضای این حزب ارسال می‌شود و نامزدی که بتواند بیشترین امتیاز را کسب کند، در کنوانسیون ویژهٔ حزب در تاریخ ۳۰ مهٔ ۲۰۲۶ به‌عنوان رهبر جدید حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا معرفی خواهد شد.

نوشته نگاهی به انتخابات رهبری حزب محافظه‌کار بریتیش کلمبیا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

در شمارهٔ پیشین خواندید که دیوید ایبی، نخست‌وزیر بریتیش کلمبیا، اوایل آوریل در تدارک قمار سیاسی بزرگی بود. او قصد داشت با پیش‌کشیدن لایحه‌ای جنجالی برای تعلیق بخش‌هایی از قانون حقوق بومیان (DRIPA)* و گره‌زدن آن به «رأی اعتماد» در مجلس، استان را به‌سمت انتخابات زودهنگام بهاری سوق دهد؛ آن هم درست در زمانی که حزب رقیب (محافظه‌کاران بی‌سی) فاقد رهبر دائمی بود.

اما تحولات بسیار مهم و فشارهای همه‌جانبه در اواسط آوریل ۲۰۲۶، دیوید ایبی را مجبور کرد تا عقبگردی غیرمنتظره داشته باشد. سایهٔ انتخابات زودرس بهاری فعلاً از سر بریتیش کلمبیا برداشته شده است، اما چشم‌انداز عاقبت این بحران، از همیشه تاریک‌تر و مبهم‌تر به نظر می‌رسد.

تنها چند روز پس از آنکه شایعات انتخابات زودهنگام به اوج خود رسید، دیوید ایبی در یک نشست خبری که لحنی کاملاً متفاوت با روزهای قبل داشت، اعلام کرد که دولت از پیشبرد فوری اصلاحات قانون DRIPA صرف‌نظر کرده است. بر اساس بیانیه‌های رسمی دولت و گزارش رسانه‌ها، ایبی تأکید کرد که قصد دارد به‌جای تحمیل یک‌جانبهٔ قانون در نشست بهارهٔ مجلس، تا پاییز آینده با رهبران بومی برای رسیدن به یک «توافق مشترک» مذاکره کند.

این تصمیم به‌معنای لغو قطعی رأی اعتماد در ماه مه و در نتیجه، منتفی‌شدن انتخابات زودهنگام بهاری بود. نخست‌وزیر که پیش‌تر تغییرات در قانون DRIPA را «غیرقابل‌مذاکره» خوانده بود، حالا با لحنی آشتی‌جویانه از نیاز به «زمان بیشتر برای گفت‌وگو» سخن می‌گفت. اما چه چیزی باعث این تغییر موضع دراماتیک شد؟

مهم‌ترین عامل در عقب‌نشینی ایبی، واکنش یکپارچه، سریع و خشمگینانهٔ جوامع بومی بود. طرح ایبی برای تعلیق قانون DRIPA بدون مشورت با بومیان، نه‌تنها ناقض روح این قانون بود، بلکه از نظر رهبران بومی یک خیانت تاریخی محسوب می‌شد.

اتحادیهٔ رؤسای بومیان بریتیش کلمبیا (UBCIC) با انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به نمایندگان مجلس قانونگذاری، هشداری بی‌سابقه داد. در این نامه تأکید شده بود که هرگونه تلاش برای اصلاح یا تعلیق قانونی که بر پایهٔ «اعلامیه حقوق بومیان سازمان ملل» (UNDRIP) بنا شده، آن هم به‌صورت یک‌جانبه، به‌معنای بازگشت به دوران استعمار و نابودی کامل روند «آشتی» (Reconciliation) است. فشارها به‌حدی بالا رفت که حتی خطر استعفای نمایندگان بومی‌تبارِ خود حزب حاکم (ان‌دی‌پی) نیز احساس می‌شد؛ اتفاقی که در صورت وقوع، دولت باثبات ایبی را از درون متلاشی می‌کرد.

علاوه بر خشم بومیان، دولت ایبی با یک سد محکم حقوقی هم برخورد کرد؛ کارشناسان حقوقی و وکلای برجستهٔ استان به‌سرعت متوجه شدند که پیش‌نویس طرح ایبی برای تعلیق DRIPA، پر از ایرادات ساختاری و قانونی است.

در مصاحبه‌ای با گلوبال نیوز، یکی از وکلای برجستهٔ بریتیش کلمبیا صراحتاً اقدامات دولت را نمایانگر «سطحی از بی‌کفایتی و ناتوانی» (level of ineptitude and incompetence) توصیف کرد. منتقدان حقوقی استدلال کردند که شما نمی‌توانید قانونی را که حقوق بنیادین انسانی و بومی را به رسمیت می‌شناسد، صرفاً برای فرار از احکام دادگاه (مانند پروندهٔ Gitxaala در مورد حقوق معادن) و با مانور سیاسی شتاب‌زده‌ای معلق کنید. چنین اقدامی بلافاصله با چالش‌های قانون اساسی در دادگاه عالی کانادا مواجه می‌شد و استان را وارد سال‌ها هرج‌ومرج حقوقی می‌کرد.

ایبی که خود یک حقوق‌دان است، احتمالاً با دیدن تحلیل‌های کارشناسان متوجه شد که دولتش در حال ورود به میدان مین قانونی‌ای است که شانس زنده‌بیرون‌آمدن از آن بسیار کم است.

در شمارهٔ قبل اشاره شد که شاید یکی از اصلی‌ترین انگیزه‌های ایبی، غافلگیرکردن حزب محافظه‌کار در دوران بی‌رهبری‌اش بود. اما تحلیل‌گران داخلی حزب ان‌دی‌پی متوجه یک خطای استراتژیک بزرگ شدند: هزینهٔ این غافلگیری، ازبین‌بردن پایگاه رأی سنتی خودشان بود.

دولت ایبی بر پایهٔ حمایت رأی‌دهندگان پیشرو، حامیان محیط زیست و مدافعان حقوق بومیان بنا شده است. به‌خطرانداختن قانون DRIPA ممکن بود نظر برخی از مالکان نگران یا رأی‌دهندگان متمایل به راست را جلب کند، اما قطعاً به قیمت ازدست‌دادن هستهٔ مرکزی حامیان ان‌دی‌پی تمام می‌شد. ایبی متوجه شد که این قمار، به‌جای تضمین یک پیروزی آسان، ممکن است به شکستی تحقیرآمیز منجر شود.

با عقب‌نشینی دیوید ایبی، استان از یک بحران سیاسی فوری در بهار ۲۰۲۶ نجات یافت، اما واقعیت این است که هیچ‌کدام از مشکلات بنیادین حل نشده‌اند.

لغو رأی اعتماد بهاری به‌این معناست که دولت ان‌دی‌پی همچنان با اکثریت شکنندهٔ خود (که در انتخابات ۲۰۲۴ به دست آورد) به کار خود ادامه می‌دهد. موکول‌کردن توافق به پاییز ۲۰۲۶، دیگر به‌معنای پرتاب توپ به زمینِ یک کارزار انتخاباتی نیست، بلکه به‌معنای خریدن زمان برای دولتی است که در مخمصه‌ای حقوقی و سیاسی گرفتار شده است.

احکام دادگاه عالی بی‌سی مبنی بر لزوم تغییر سیستم «ثبت آزاد اراضی و معادن» همچنان به قوت خود باقی است. بلاتکلیفی اقتصادی برای شرکت‌های معدنی و مالکان اراضی نیز برطرف نشده و فشار صنایع بر دولت در ماه‌های آینده افزایش خواهد یافت.

ایبی اکنون تا پاییز فرصت دارد تا راهی برای جلب رضایت بومیان پیدا کند، اما در این مدت با یک اپوزیسیون در حال تقویت روبرو خواهد شد. حزب محافظه‌کار پس از تعیین رهبر جدید خود در اواخر ماه مهٔ ۲۰۲۶، از حالت انفعال خارج شده و تمام تمرکز خود را بر روی ناکارآمدی دولت در مدیریت اقتصاد (ازجمله کسری بودجه) و بلاتکلیفی مسئلهٔ اراضی خواهد گذاشت.

آنچه در آوریل ۲۰۲۶ رخ داد، یک عقب‌نشینی تاکتیکی از سوی دیوید ایبی بود. او از لبهٔ پرتگاه یک قمار زودهنگام و پرریسک بازگشت، اما مشکل اصلی را حل نکرد. سایهٔ انتخابات زودهنگام بهاری برداشته شده، اما تقابل بر سر مالکیت اراضی، حقوق بومیان و امنیت اقتصادی استان همچنان پابرجاست. دیوید ایبی حالا حدود دو سال (تا انتخابات ۲۰۲۸) فرصت دارد تا این بحران را مدیریت کند؛ اما اینکه آیا پاییز امسال شاهد یک «توافق تاریخی» خواهیم بود یا صرفاً دور جدیدی از بن‌بست‌های حقوقی و سیاسی آغاز خواهد شد، سؤالی است که آیندهٔ دولت او را رقم خواهد زد.

The Declaration on the Rights of Indigenous Peoples Act (DRIPA)‎*

نوشته عقب‌نشینی از لبهٔ پرتگاه:  چرا دیوید ایبی از قمار انتخاباتی بر سر حقوق بومیان دست کشید؟ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

استان بریتیش کلمبیا در بهار ۲۰۲۶ یکی از پرالتهاب‌ترین و پیچیده‌ترین روزهای سیاسی خود را سپری می‌کند. آنچه در ظاهر تلاشی برای اصلاح یک قانون به نظر می‌رسید، به بحرانی عمیق بر سر مالکیت اراضی، حقوق بومیان و انسجام دولت تبدیل شده است. دیوید ایبی، نخست‌وزیر استان، که قصد داشت با اعلام «رأی اعتماد» بر سر تعلیق بخش‌هایی از قانون حقوق بومیان (DRIPA)* به‌سوی یک انتخابات زودهنگام حرکت کند، با شورش بی‌سابقه‌ای در درون حزب خود (BC NDP) مواجه شد و برای حفظ دولت خود، مجبور به عقب‌نشینی از این تصمیم گشت.

تنش‌های فعلی ریشه در تحولی حقوقی دارد که از سال ۲۰۱۹ با تصویب قانون DRIPA آغاز شد. تا مدت‌ها، بسیاری تصور می‌کردند که این قانون صرفاً یک «بیانیهٔ آرمان‌گرایانه» است، اما احکام دادگاه عالی بریتیش کلمبیا (در پرونده‌های مرتبط با قوم Gitxaala در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴) این تصور را به‌کلی تغییر داد.

دادگاه به دو نتیجهٔ مهم رسید: نخست، پایان‌دادن به سیستم سنتی «ثبت آزاد» (Free Entry) معادن بدون مشورت با بومیان؛ و دوم، اعطای قدرت قانونی و الزام‌آور به قانون DRIPA برای هماهنگی قوانین استان با استانداردهای بین‌المللی حقوق بومیان. این تصمیمات قضایی باعث ایجاد بحران و بلاتکلیفی در صنعت معدن شد و ترس از تسری این احکام به مالکیت اراضی خصوصی و دولتی را در میان مردم و فعالان اقتصادی گسترش داد. در پی فشارهای وارده، دیوید ایبی اعلام کرد که قصد دارد با ارائهٔ لایحه‌ای، بخش‌هایی از قانون DRIPA را به‌مدت سه سال به «تعلیق» درآورَد تا کنترل قانونگذاری مجدداً به دست دولت بیفتد.

در ابتدا، استراتژی دیوید ایبی این بود که لایحهٔ تعلیق DRIPA را به یک «رأی اعتماد» (Confidence Vote) در مجلس گره بزند. از آنجا که محبوبیت ایبی در نظرسنجی‌های اخیر انگس رید به‌دلیل مشکلات اقتصادی و بحران مسکن کاهش یافته بود، تحلیلگران معتقد بودند که این یک تلهٔ استراتژیک است.

حزب رقیب او، یعنی محافظه‌کاران بی‌سی، در حال حاضر رهبر دائمی ندارد و ترِوِر هالفورد، رهبر موقت این حزب، آن را اداره می‌کند. قرار است انتخابات رهبری آن‌ها در اواخر مهٔ ۲۰۲۶ برگزار شود. ایبی امیدوار بود با تبدیل این لایحه به رأی اعتماد و سقوط احتمالی دولت، انتخابات زودهنگام را در ماه‌های آوریل یا مه، پیش از آنکه محافظه‌کاران آماده شوند، برگزار کند. او همچنین قصد داشت در این انتخابات، خود را به‌عنوان چهره‌ای واقع‌بین و میانه‌رو که جلوی افراط در قوانین را گرفته، به رأی‌دهندگان و مالکان زمین معرفی کند. اما این قمار استراتژیک با یک مانع بزرگ و غیرمنتظره روبه‌رو شد: نمایندگان حزبِ خودِ نخست‌وزیر. حزب ان‌دی‌پی در حال حاضر تنها با اختلاف یک کرسی، اکثریت مجلس را در اختیار دارد و برای پیروزی در رأی اعتماد به رأی تک‌تک اعضای خود نیازمند بود.

رهبران بومی این تعلیق را «خنجری از پشت» و خیانت به روند آشتی ملی (Reconciliation) خواندند. دامنهٔ این خشم به داخل حزب کشیده شد و در یک جلسهٔ اضطراری اخیر فراکسیون ان‌دی‌پی، بیش از ۱۰ نماینده، از جمله نمایندگان بومی، به‌شدت با برنامهٔ ایبی مخالفت کردند. آن‌ها صراحتاً اعلام کردند که حاضر نیستند به این لایحه رأی مثبت بدهند.

با مسجل‌شدن این موضوع که دولت ایبی نه از سوی احزاب مخالف، بلکه با رأی منفی اعضای حزب خودش سقوط خواهد کرد، نخست‌وزیر و مایک فارنورث (رئیس فراکسیون دولت) مجبور به عقب‌نشینی شدند و رسماً اعلام کردند که لایحهٔ تعلیق DRIPA دیگر یک «رأی اعتماد» نخواهد بود.

با این عقب‌نشینی آشکار، چشم‌انداز برگزاری انتخابات زودهنگام در بهار امسال به‌شدت کمرنگ شده است. ترِوِر هالفورد، رهبر موقت محافظه‌کاران، با استفاده از این فرصت در مجلس به ایبی تاخت و گفت: «نخست‌وزیر صرفاً به‌دنبال راهی برای حفظ شغل خود است. او از این رأی‌گیری عقب‌نشینی کرد، چرا که حتی اعتمادِ اعضای حزب خودش را نیز از دست داده است.»

آنچه قرار بود یک مانور استراتژیک برای تثبیت قدرت دیوید ایبی باشد، اکنون به چالشی جدی برای اعتبار سیاسی او تبدیل شده است. ایبی اکنون در رأس دولتی قرار دارد که در درون خود بر سر حساس‌ترین مسئلهٔ اجتماعی استان دچار شکاف عمیق است و از سوی دیگر، باید پاسخگوی افکار عمومی نگران و رهبران خشمگین بومی باشد؛ بی‌آنکه دیگر اهرم «انتخابات زودهنگام» را برای فرار از این بن‌بست در اختیار داشته باشد.

‎* The Declaration on the Rights of Indigenous Peoples Act (DRIPA)‎

نوشته عقب‌نشینی دیوید ایبی از یک قمار بزرگ: دودستگی در حزب حاکم و رنگ‌باختن سایهٔ انتخابات زودهنگام در بریتیش کلمبیا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

انتخابات سراسری فدرال کانادا در سال ۲۰۲۵ در تاریخ ۲۸ آوریل برگزار خواهد شد. در این مطلب برخی نکات مهم دربارهٔ این انتخابات از نظرتان خواهد گذشت.

ثبت اطلاعات رأی‌دهنده

اگر مطمئن نیستید نامتان در لیست رأی‌دهندگان واجد شرایط در محل زندگی‌تان ثبت شده است، می‌توانید از طریق لینک زیر با واردکردن اطلاعاتتان، از ثبت‌شدن نامتان اطمینان یابید:

https://ereg.elections.ca/en/ereg/index

شیوه‌های رأی‌دادن

اغلب رأی‌دهندگان در روز ۲۸ آوریل، یعنی روز رسمی رأی‌گیری به‌ پای صندوق‌های رأی خواهند رفت، ولی زمان‌ها و شیوه‌های دیگری هم برای رأی‌دادن هست.

اگر می‌خواهید در روز ۲۸ آوریل رأی بدهید، می‌توانید آدرس و ساعات کاری شعبه/شعبه‌های رأی‌گیری مربوط به محل سکونتتان را از روی «کارت اطلاعات رأی‌دهنده» (Voter Information Card) که از سوی نهاد انتخابات کانادا (Elections Canada) به آدرس محل سکونتتان پست شده است، ببینید یا از طریق آدرس اینترنتی زیر در وب‌سایت نهاد انتخابات کانادا آن را بیابید:

https://www.elections.ca/scripts/vis/FindED?L=e&PAGEID=20

اگر به هر دلیلی نمی‌توانید در روز انتخابات رأی بدهید یا ترجیح می‌دهید زودتر رأی بدهید، می‌توانید از ساعت ۹ صبح تا ۹ شبِ در روزهای ۱۸، ۱۹، ۲۰ یا ۲۱ آوریل به مراکز تعیین‌شده برای رأی‌گیری زودهنگام که آدرسشان روی «کارت اطلاعات رأی‌دهنده» درج شده یا از طریق همان لینک بالا قابل دسترسی است، بروید و پیش‌ازموعد رأی بدهید.

برای کسانی که نمی‌توانند در روز رأی‌گیری به شعبهٔ اخذ رأی بروند یا نمی‌توانند در روزهای تعیین‌شده به شعب رأی‌گیری پیش‌ازموعد بروند، این امکان وجود دارد که تا پیش از ساعت ۶ روز ۲۲ آوریل در یکی از ۵۰۰ شعبهٔ نهاد انتخابات کانادا رأی بدهند. ساعات کاری این مراکز در روزهای کاری از ساعت ۹ صبح تا ۹ شب، روزهای شنبه از ساعت ۹ صبح تا ۶ عصر و روزهای یکشنبه از ساعت ۱۲ ظهر تا ۴ بعدازظهر است. آدرس این شعبه‌ها را می‌توان از روی «کارت اطلاعات رأی‌دهنده» یا از طریق لینک زیر یافت:

https://www.elections.ca/content2.aspx?section=vote&dir=locate&document=index&lang=e#leftPanLnk0

اگر هیچ‌یک از شیوه‌های بالا برای شما مناسب نیست. یا به‌هر دلیلی امکان خروج از خانه را ندارید، می‌توانید از شیوهٔ رأی‌دادن پستی استفاده کنید. برای این کار باید تا پیش از ساعت ۶ بعدازظهر ۲۲ آوریل به‌صورت آنلاین یا در یکی از مراکز نهاد انتخابات کانادا که در بالا به آن‌ها اشاره شد، درخواست بدهید. کسانی که برای این شیوهٔ رأی‌گیری درخواست می‌دهند، باید در نظر داشته باشند که بعد از درخواست این شیوه نمی‌توانند نظرشان را عوض کنند و در روز رأی‌گیری یا در شعب رأی‌گیری پیش‌ازموعد رأی بدهند. 

برای درخواست برگهٔ رأی پستی به‌صورت آنلاین از لینک زیر دیدن کنید:

https://www.elections.ca/content2.aspx?section=vote&dir=app&document=page-b&lang=e

مدارک مورد نیاز

رأی‌دهندگان می‌توانند یکی از سه گزینهٔ زیر را برای مدارک مورد نیاز در نظر بگیرند:

گزینهٔ ۱: نشان‌دادن یکی از مدارک زیر

• گواهینامهٔ رانندگی 
• یا هر کارت دیگری که از سوی دولت (فدرال، استانی/قلمرو یا محلی) با عکس، نام و آدرس فعلی شما صادر شده باشد.

گزینهٔ ۲: نشان‌دادن دو مدرک شناسایی

هر دو مدرک باید نام شما و حداقل یکی از آن‌‌ها باید آدرس فعلی شما را داشته باشد.

مثال‌ها:

• کارت اطلاعات رأی‌دهنده و صورت‌حساب بانکی
• قبض آب یا برق و کارت دانشجویی

برای دیدن لیست مدارک مورد پذیرش با این شیوه، از لینک زیر دیدن کنید:

https://www.elections.ca/content2.aspx?section=id&document=index&lang=e#list

گزینهٔ ۳: اگر مدرک شناسایی ندارید

چنانچه هویت و آدرس خود را به‌صورت کتبی اعلام کنید، و کسی که شما را می‌شناسد و در شعبهٔ رأی‌گیری محل سکونت شما ضمانتتان را بکند، همچنان می‌توانید رأی دهید.

ضامن باید بتواند هویت و آدرسش را ثابت کند. هر فرد تنها می‌تواند برای یک نفر ضمانت کند (به‌جز در مراکز مراقبت طولانی‌مدت).

اسامی نامزدهای حوزهٔ انتخابی شما

برای مشاهدهٔ نامزدهای ثبت‌شده در حوزهٔ انتخابی‌تان می‌توانید با واردکردن کد پستی محل زندگی‌تان از طریق لینک زیر نامزدهای انتخابات آن حوزه را ببینید:

https://www.elections.ca/scripts/vis/FindED?L=e&PAGEID=20

نوشته دانستنی‌های مهم دربارهٔ انتخابات فدرال کانادا در سال ۲۰۲۵ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

انتخابات زودهنگام فدرال روز ۲۸ آوریل ۲۰۲۵ برگزار خواهد شد. این انتخابات قرار بود اکتبر امسال برگزار شود، ولی با درخواست مارک کارنی، نخست‌وزیر جدید کانادا، از مری سیمون، فرماندار کل کانادا، و پذیرش درخواست او از سوی فرماندار، مجلس عوام منحل شد و انتخابات زودهنگام برگزار خواهد شد.

با توجه به اینکه هنوز احزاب برنامه‌های مدون انتخاباتی‌شان را منتشر نکرده‌اند، فرصت را مغتنم دانستیم تا اطلاعات بیشتری را دربارهٔ نهاد انتخابات کانادا یا همان Elections Canada که برگزارکنندهٔ دوره‌های مختلف انتخابات فدرال و ناظر بر تخلفات انتخاباتی است، ارائه کنیم و پاسخ این نهاد به برخی از باورهای منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی را به اطلاع خوانندگانمان برسانیم.

نهاد انتخابات کانادا، وظیفهٔ برگزاری دوره‌های انتخابات فدرال و همه‌پرسی‌های ملی را بر عهده دارد. مقر اصلی این نهاد در شهر گتینو در استان کبک است. به‌جز این مقر، نهاد انتخابات کانادا دفتری هم در پارلمان کانادا دارد. این نهاد تنها به پارلمان پاسخ‌گوست و به دولت کانادا پاسخ‌گو نیست. 

وظایف نهاد انتخابات کانادا به شرح زیر است:

• اطمینان از دسترسی همهٔ رأی‌دهندگان به سیستم انتخاباتی
• اطلاع‌رسانی به شهروندان در مورد نظام انتخاباتی
• حفظ فهرست رأی‌دهندگان
• اجرای قوانین انتخاباتی
• آموزش مأموران انتخابات
• تهیهٔ نقشهٔ حوزه‌های انتخاباتی
• ثبت احزاب سیاسی، انجمن‌های حوزه‌های انتخاباتی و احزاب ثالثی که در تبلیغات انتخاباتی شرکت می‌کنند
• مدیریت کمک‌‌هزینه‌های پرداخت‌شده به احزاب سیاسی ثبت‌شده
• نظارت بر هزینه‌های انتخاباتی نامزدها، احزاب سیاسی و احزاب ثالث
• انتشار اطلاعات مالی در مورد احزاب سیاسی، انجمن‌های حوزه‌های انتخاباتی، نامزدها، رقبای نامزدی، رقابت‌کنندگان رهبری و احزاب ثالث
• حمایت از کمیسیون‌های مستقل مسئول تنظیم مرزهای حوزه‌های انتخاباتی فدرال هر ده سال یک‌بار
• ارائهٔ گزارش به مجلس در مورد ادارهٔ انتخابات و همه‌پرسی

مدیر این نهاد فردی است که مسئول ادارهٔ دوره‌های انتخابات، همه‌پرسی و سایر جنبه‌های سیستم انتخاباتی در کاناداست. این سِمَت در سال ۱۹۲۰ بر اساس قانون Dominion Elections ایجاد شد تا مدیر اجراییِ نهاد مستقلی باشد که اکنون به نام Elections Canada شناخته می‌شود. 

مدیر ارشد انتخابات برای یک دورهٔ ده‌سالهٔ غیرقابل‌تمدید با تصویب مجلس عوام منصوب می‌شود. او مستقیماً به پارلمان گزارش می‌دهد و بنابراین کاملاً مستقل از دولت وقت و همهٔ احزاب سیاسی است. برکناری او از سمتش تنها پس از درخواست مشترک با رأی اکثریت مجلس‌های عوام و سنای کانادا با دستور فرماندار کل کانادا امکان‌پذیر است.

در حال حاضر استفان پرو (Stéphane Perrault) این سِمَت را بر عهده دارد. او در تاریخ ۸ ژوئن ۲۰۱۸ به‌عنوان مدیر ارشد انتخابات کانادا منصوب شد، و پیش از این از دسامبر ۲۰۱۶ تا ژوئن ۲۰۱۸، سرپرست ارشد انتخابات در نهاد انتخابات کانادا بود.

پرو در سال ۲۰۰۷ به‌عنوان مشاور عمومی ارشد به نهاد انتخابات کانادا پیوست و در سال ۲۰۱۴ به‌عنوان معاون امور نظارتی مدیر ارشد انتخابات منصوب شد. 

پس از این معرفی مقدماتی می‌پردازیم به برخی شک و شبهه‌هایی که در شبکه‌های اجتماعی دربارهٔ انتخابات کانادا و نهاد انتخابات کانادا منتشر شده و پاسخ‌های این نهاد به آن‌ها. لازم به توضیح است که به‌دلیل کمبود فضا تنها خلاصه‌ای از این اطلاعات در اینجا آورده شده. علافه‌مندان می‌توانند برای اطلاعات بیشتر از صفحهٔ زیر دیدن کنند:
https://www.elections.ca/content.aspx?section=res&dir=dis&document=index&lang=e

ادعای مطرح‌شده:

نهاد انتخابات کانادا در انتخابات فدرال سال ۲۰۲۱ تعداد ۲۰۵٬۰۰۰ برگه رأی پستی را گم کرد، نادیده گرفت یا از شمارش آن خودداری کرد.

پاسخ نهاد انتخابات کانادا:

در چهل و چهارمین انتخابات سراسری کانادا، که در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۱ برگزار شد، نهاد انتخابات کانادا تمامی برگه‌های رأی پستی (رأی‌های ویژه) را که تا مهلت قانونی روز انتخابات دریافت کرده بود و خراب نشده بودند، شمارش کرد.

واقعیت‌ها این است: ما نمی‌توانیم برگه‌های رأی ویژه‌ای را که هرگز برای ما ارسال نمی‌شود یا پس از روز انتخابات برگردانده می‌شوند، بشماریم. این به‌وضوح در قانون انتخابات کانادا آمده است.

طبق قانون، ما حتی نمی‌توانیم پاکت‌هایی را که حاوی برگه‌های رأی ویژه‌ا است و پس از مهلت مقرر در قانون دریافت می‌شود، باز کنیم. ما باید این پاکت‌ها را تا ۱۰ سال پس از انتخابات بازنشده نگه داریم.

در اینجا اعداد دقیق برای چهل و چهارمین انتخابات سراسری آمده است:

بیش از یک میلیون برگه رأی ویژه برای رأی‌دهندگانی صادر شد که در جریان انتخابات در داخل حوزهٔ انتخاباتی خود بودند. از این تعداد رأی، ۸۸۳٬۰۰۰ (۸۷ درصد) به‌موقع برگشت و شمارش شد.

بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ برگه رأی ویژه برای رأی‌دهندگانی صادر شد که در کانادا زندگی می‌کردند اما در طول انتخابات خارج از حوزهٔ خود بودند، ازجمله بسیاری از رأی‌دهندگانی که در نیروهای مسلح کانادا خدمت می‌کردند و رأی‌دهندگان زندانی. از این تعداد رأی، تقریباً ۱۵۹٬۰۰۰ (۷۸ درصد) به‌موقع برگشت و شمارش شد.

در طول انتخابات حدود ۵۵٬۰۰۰ برگه رأی ویژه برای رأی‌دهندگانی صادر شد که در خارج از کانادا زندگی می‌کردند. از این تعداد رأی بیش از ۲۷٬۰۰۰ (۴۸٫۵ درصد) به ‌موقع برگشت و شمارش شد.

ادعای مطرح‌شده:

سیستم رأی از طریق پست، به مردم اجازه می‌دهد تا بیش از یک بار رأی دهند. اشخاص می‌توانند برگه‌های رأی ویژهٔ خود را پست کنند و سپس در رأی‌گیری پیش‌ازموعد یا رأی‌گیری در روز انتخابات حاضر شوند و دوباره رأی دهند.

پاسخ نهاد انتخابات کانادا:

رأی‌دهنده‌ای که ارسال رأی پستی درخواست می‌کند، نمی‌تواند در رأی‌گیری پیش‌ازموعد یا رأی‌گیری در روز انتخابات رأی دهد. برای اطمینان از اینکه هر رأی‌دهنده فقط یک بار در یک انتخابات رأی می‌دهد، تدابیر حفاظتی زیادی وجود دارد.

برگه‌های رأی ویژه: برگه‌ای که می‌تواند از طریق پست بازگردانده شود، برگهٔ رأی ویژه نامیده می‌شود. رأی‌دادن با برگهٔ رأی ویژه متفاوت از رأی‌دادن با برگهٔ رأی معمولی‌ست که ممکن است هنگام رأی‌دادن در یک حوزهٔ اخذ رأی به دیدن آن عادت داشته باشید.

هنگامی‌که یک رأی‌دهنده برای رأی‌دادن از طریق برگهٔ رأی ویژه درخواست می‌کند، باید کپی کارت شناسایی خود را نشان یا ارائه دهد. نهاد انتخابات کانادا درخواست و مدرک شناسایی را بررسی می‌کند. پس از تأیید درخواست، یک کیت رأی‌گیری مخصوص به رأی‌دهنده داده می‌شود که باید پس از تکمیل، بر اساس دستورالعمل آن را بازگرداند.

نهاد انتخابات کانادا، فهرستی از رأی‌دهندگان دارد که ما در روزهای پیش از رأی‌گیری و روز انتخابات از آن‌ها استفاده می‌کنیم. فهرست‌ها نشان می‌دهد که کدام‌یک از رأی‌دهندگان درخواست رأی ویژه کرده‌اند یا قبلاً در محل رأی‌گیری تعیین‌شده رأی داده‌اند.

پس از انتخابات، ما لیست رأی‌دهندگان و سوابق خود را از برگه‌های ویژهٔ برگشت‌داده‌شده بررسی می‌کنیم. اگر موارد احتمالی‌ای وجود داشته باشد که فردی بیش از یک بار رأی داده باشد یا تلاش کرده باشد رأی دهد، موضوع را به کمیسیونر انتخابات کانادا ارجاع می‌دهیم. کمیسیونر، قانون انتخابات کانادا را اجرا می‌کند و تخلفات احتمالی را بررسی می‌کند.

ادعای مطرح‌شده:

در طول فرآیند شمارش آرا از سوی نهاد انتخابات کانادا، تقلب می‌شود.

پاسخ نهاد انتخابات کانادا:

شمارش آرا در طول انتخابات فدرال همیشه توسط دو کارمند انتخاباتی انجام می‌شود. آن‌ها هر برگهٔ رأی را در مقابل ناظران ازجمله نامزدها یا نمایندگان آن‌ها می‌شمارند.

نتایج بر روی یک سند کاغذی به‌نام گزارش آرا ثبت می‌شود و یک نسخه به نامزدها یا نمایندگان آن‌ها که در آنجا حضور دارند، داده می‌شود. سپس مجموع گزارش آرا وارد سیستم تجمیع و گزارش نتایج انتخابات کانادا می‌شود. این سیستم که در شبکه‌ای امن مستقر در کانادا قرار دارد، به ما امکان می‌دهد نتایج را در وب‌سایت خود منتشر کرده و هم‌زمان در اختیار رسانه‌ها قرار دهیم.

چند روز پس از انتخابات، دوباره آرای شمرده‌شده اعتبارسنجی می‌شوند. این اعتبارسنجی در حضور نامزدها یا نمایندگان آن‌ها انجام می‌شود. پس از تأیید نتایج، گواهینامه‌ای صادر می‌شود که تعداد آرای هر نامزد در انتخابات را نشان می‌دهد و آن را به مدیر ارشد انتخابات داده می‌شود. همچنین نسخه‌هایی برای نامزدها یا نمایندگان آن‌ها ارسال می‌شود. نهاد انتخابات کانادا نتایج تأییدشده را به‌محض دریافت در وب‌سایت ما منتشر می‌کند.

مهم است بدانید که نامزدها، می‌توانند درخواست بازشماری قضایی آرا را داشته باشند. بازشماری قضایی روشی رسمی برای تأیید شمارش آرای مأخوذه در یک حوزهٔ خاص است. 

بازشماری از سوی قاضی دادگاه عالی که در حوزهٔ انتخاباتی در استان یا منطقه‌ای که نتایج انتخابات در آنجا بررسی می‌شود، اداره می‌شود. 

ادعای مطرح‌شده:

شمارش آرای پستی مدت‌زمان زیادی طول می‌کشد تا نهاد انتخابات کانادا بتواند در نتایج تقلب کند.

پاسخ نهاد انتخابات کانادا:

اگر حجم بالایی از برگه‌های رأی خاص یا مشکلات لجستیکی وجود داشته باشد، ممکن است تکمیل شمارش و گزارش نتایج در برخی حوزه‌ها بیشتر طول بکشد. به‌عنوان مثال، قطع برق می‌تواند باعث تأخیر در انتقال نتایج شود. در انتخابات عمومی سال ۲۰۲۱، همه‌گیری کووید-۱۹ منجر به افزایش قابل‌توجه تعداد رأی‌دهندگانی شد که با رأی‌گیری ویژه رأی دادند، که منجر به تأخیر در شمارش آرای ویژه شد.

مانند برگه‌های رأی عادی، آرای ویژه در مقابل ناظران شمارش می‌شود.

ادعای مطرح‌شده:

زمانی که نتایج رأی‌گیری ویژه منتشر می‌شود، همیشه افزایش زیادی در آرا برای یک حزب وجود دارد. این ثابت می‌کند که نهاد انتخابات کانادا در حال تقلب در این روند است.

پاسخ نهاد انتخابات کانادا:

هنگامی که نتایج رأی‌گیری ویژه برای یک حوزه منتشر می‌شود، ممکن است به نظر برسد افزایش ناگهانی آرا برای یک نامزد خاص وجود داشته است.

برای روز انتخابات و رأی‌گیری‌های پیش‌ازموعد، نتایج برای هر صندوق گزارش می‌شود. پس از شمارش تمام آرا در یک صندوق، مجموع آرا در سیستم جمع‌آوری و گزارش نتایج انتخابات کانادا وارد می‌شود و تقریباً هم‌زمان منتشر می‌شود.

در مقابل، آرای ویژه به‌صورت موجی شمارش می‌شود. این بدان معناست که نتایج به‌صورت دسته‌ای با اندازه‌های متغیر در شب انتخابات و در روزهای بعد، در صورتی‌که شمارش برگه‌های رأی ویژه در شب انتخابات تکمیل نشود، وارد سیستم جمع‌آوری و گزارش نتایج ما می‌شود. این ممکن است جهش‌های ناگهانی در آرای داده‌شده برای یک نامزد یا دیگری ایجاد کند.

نتایج آرای داده‌شده با رأی‌گیری ویژه در دو دسته گزارش می‌شود: گروه ۱ و گروه ۲. نتایج گروه ۱ شامل آرای شهروندان کانادایی مقیم خارج از کانادا، اعضای نیروهای مسلح کانادا که در حوزه‌های نظامی رأی داده‌اند، رأی‌دهندگان زندانی و شهروندان کانادایی مقیم کانادا که خارج از حوزهٔ خود رأی داده‌اند، می‌شود. نتایج گروه ۲ شامل آرای شهروندان کانادایی مقیم کاناداست که با رأی‌گیری ویژه در داخل حوزهٔ خود رأی داده‌اند.

همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، در انتخابات فدرال، تمام برگه‌های رأی عادی و برگه‌های رأی ویژه در مقابل نامزدها یا نمایندگان آن‌ها شمارش می‌شود. سپس مجموع آرای شمرده‌شده وارد سیستم تجمیع نتایج و گزارش ما می‌شوند. این سیستم به ما این امکان را می‌دهد که نتایج را در وب‌سایت نهاد انتخابات کانادا منتشر کرده و در زمان واقعی در اختیار رسانه‌ها قرار دهیم. پس از این مرحله اعتبارسنجی شمارش با حضور نمایندگان نامزدها انجام می‌شود.

ادعای مطرح‌شده:

در انتخابات فدرال از دستگاه‌های شمارش آرای خودکار برای شمارش آرا استفاده می‌شود.

پاسخ نهاد انتخابات کانادا:

نهاد انتخابات کانادا از دستگاه‌های خودکار شمارش آرا برای شمارش یا جدول‌بندی نتایج در انتخابات فدرال کانادا استفاده نمی‌کند.

کارکنان انتخاباتی حقوق‌بگیر در مقابل نامزدها، نمایندگان آن‌ها و سایر ناظران تعیین‌شده، آرا را شمارش می‌کنند.

ادعای مطرح‌شده:

نهاد انتخابات کانادا قصد دارد رأی‌گیری اینترنتی یا شمارش آرا با استفاده از فناوری را به کار گیرد.

پاسخ نهاد انتخابات کانادا:

هیچ برنامه‌ای برای معرفی رأی‌گیری اینترنتی یا استفاده از فناوری شمارش آرای خودکار برای انتخابات فدرال وجود ندارد.

هرگونه تغییر در نحوهٔ برگزاری انتخابات فدرال – ازجمله نحوهٔ رأی‌دادن کانادایی‌ها – مستلزم تغییر در قانون انتخابات کاناداست. چنین تغییراتی تنها از طریق پارلمان امکان‌پذیر است.

ادعای مطرح‌شده:

نهاد انتخابات کانادا فهرست‌های الکترونیکی از رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده را معرفی می‌کند و اطلاعات را در سرورهای خارج از کانادا ذخیره می‌کند.

پاسخ نهاد انتخابات کانادا:

نهاد انتخابات کانادا ابتدا فهرست‌های الکترونیکی را در یک پروژهٔ آزمایشی در یک انتخابات میان‌دوره‌ای قبل از اینکه در مقیاس وسیع‌تری به کار گرفته شود، استفاده خواهد کرد. داده‌های فهرست‌های الکترونیکی، مانند تمام اطلاعات انتخاباتی، در یک پایگاه دادهٔ امن در کانادا ذخیره می‌شوند که فقط از طریق یک شبکهٔ خصوصی امن قابل‌دسترسی است. امنیت اطلاعات، بخش اساسی هر سیستم یا فرآیند فناوری اطلاعات جدیدی است که ما توسعه می‌دهیم.

ما پیش‌بینی می‌کنیم که فهرست‌های الکترونیکی رأی‌دهندگان زمان انتظار در محل‌های رأی‌گیری‌ای را که دارای چندین شعبهٔ رای‌گیری‌اند، کاهش دهد.

در حال حاضر، فهرست کاغذی رأی‌دهندگان برای هر حوزهٔ رأی‌گیری وجود دارد و رأی‌دهندگان باید در محل رأی‌گیری تعیین‌شدهٔ خود رأی دهند. رأی‌دهندگان ممکن است ناامید شوند اگر زمانی که سایر میزهای خدمات رأی‌گیری آزادند، آن‌ها مجبور شوند در صف دریافت خدمات در حوزهٔ رأی‌گیری خود بمانند. در مقابل، یک لیست الکترونیکی می‌تواند برای همهٔ شعبه‌های رأی‌گیری در یک محل رأی‌گیری استفاده شود و به رأی‌دهندگان این امکان را می‌دهد که سرِ اولین میزی که در دسترس است، رأی دهند.

فهرست‌های الکترونیکی که در ترکیب با کارت اطلاعات رأی‌دهندگان استفاده می‌شود، به کارمندان انتخاباتی این امکان را می‌دهد که به‌سرعت به رأی‌دهندگان ثبت‌نام‌شده در هنگام حضور در رأی‌دادن خدمت کنند و در عین حال استانداردهای بالای یکپارچگی فرآیند انتخابات را حفظ کنند.

بسیاری از استان‌ها و مناطق با موفقیت از فهرست‌های الکترونیکی استفاده کرده‌اند و نشان داده شده است که این فهرست‌ها روند رأی‌گیری را کارآمدتر می‌کنند. قبل از معرفی فهرست‌های الکترونیکی در انتخابات عمومی فدرال، ابتدا آن‌ها را در یک انتخابات میان‌دوره‌ای آزمایش می‌کنیم تا مطمئن شویم که به‌درستی کار می‌کنند.

ادعای مطرح‌شده:

نهاد انتخابات کانادا نباید به نامزدهای فاسد اجازهٔ نامزدی بدهد.

پاسخ نهاد انتخابات کانادا:

نهاد انتخابات کانادا هیچ نقشی در روندی که احزاب ثبت‌نام‌شده برای انتخاب نامزدهای مورد تأییدشان در هر حوزهٔ انتخاباتی استفاده می‌کنند، ندارد. هر حزب ثبت‌نام‌شده قوانین خود را برای رقابت‌های نامزدی تعیین می‌کند.

گفتنی است، شرکت‌کنندگان در رقابت برای نامزدی احزاب و احزاب ثبت‌نام‌شده باید از الزامات مالی سیاسی برای کمپین‌های نامزدی‌شان مطابق با قانون انتخابات کانادا پیروی کنند.

نامزدها همچنین می‌توانند در انتخابات بدون نامزدی از حزبی شرکت کنند، چه به‌عنوان نامزد «مستقل» و چه به‌عنوان نامزد «بدون وابستگی».

ادعای مطرح‌شده:

ابراز عقاید سیاسی در مورد انتخابات فدرال ما برای افراد غیرکانادایی غیرقانونی است.

پاسخ نهاد انتخابات کانادا:

اگر کسی که کانادایی نیست، در مورد انتخابات کانادا صحبت کند، این به‌خودیِ‌خود به‌عنوان نفوذ خارجی ناروا تحت قانون انتخابات کانادا محسوب نمی‌شود.

نفوذ بی‌رویهٔ خارجی زمانی اتفاق می‌افتد که فردی که در کانادا زندگی نمی‌کند یا شهروند یا مقیم دائم کانادا نیست، آگاهانه متحمل هزینه‌هایی برای تبلیغ یا مخالفت مستقیم با یک نامزد یا رهبر یک حزب ثبت‌شده در انتخابات شود. این شامل هزینه‌هایی است که صرف تبلیغات انتخاباتی یا نظرسنجی می‌شود.

نفوذ بی‌رویهٔ خارجی همچنین می‌تواند شامل تلاش‌هایی برای متقاعدکردن یک رأی‌دهنده برای اقدام برخلاف قوانین و مقررات انتخابات فدرال یا استانی باشد.

با این‌حال، افراد غیرکانادایی می‌توانند به روش‌هایی در روند انتخابات شرکت کنند که طبق این قانون تخلف محسوب نمی‌شود. تا زمانی که هیچ هزینه‌ای نکرده باشند، افراد غیرکانادایی آزادند تا نظرات خود را در مورد انتخابات در کانادا بیان کنند و اظهاراتی را برای تشویق انتخاب‌کنندگان به رأی‌دادن یا رأی‌ندادن به نامزدهای خاص بیان کنند. 

ادعای مطرح‌شده:

نهاد انتخابات کانادا از تحقیق در مورد شرکت‌های رسانه‌های اجتماعی به‌دلیل دخالت در انتخابات خودداری می‌کند.

پاسخ نهاد انتخابات کانادا:

نهاد انتخابات کانادا صلاحیت انجام تحقیقات را ندارد. وظایف نهاد انتخابات کانادا در قانون انتخابات کانادا مشخص شده است و هیچ مرجعی را برای انجام تحقیقات شامل نمی‌شود. همان‌طور که گفته شد، ما نگرانی‌های مربوط به شفافیت الگوریتم‌های پلتفرم‌های دیجیتال را درک می‌کنیم و مسائل مربوط به دخالت خارجی را بسیار جدی می‌گیریم. رئیس ستاد انتخابات در دو گزارش در مورد استفاده از هوش مصنوعی و اتخاذ تدابیری برای افزایش شفافیت الگوریتم‌های همهٔ پلتفرم‌ها توصیه‌هایی را به مجلس ارائه کرده است. 

پرداختن به مداخلهٔ خارجی نیازمند رویکرد کل جامعه است. همهٔ ذی‌نفعان درگیر در انتخابات – از نهاد انتخابات کانادا گرفته تا آژانس‌های امنیتی، احزاب سیاسی، نمایندگان مجلس، دانشگاهیان، پلتفرم‌های دیجیتال و کانادایی‌ها – باید از یکپارچگی انتخاباتی حمایت کنند. ما رأی‌دهندگان را تشویق می‌کنیم که به ما به‌عنوان منبع معتبر اطلاعات در مورد روند انتخابات فدرال نگاه کنند.

نقش نهاد انتخابات کانادا در رسیدگی به مداخلهٔ خارجی حیاتی و مشخص است. هر کسی که معتقد است نقض قانون صورت گرفته، می‌تواند به کمیسیون انتخابات کانادا شکایت کند.

نوشته آنچه باید دربارهٔ نهاد انتخابات کانادا بدانید اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

روز شنبه، ۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، انتخابات میان‌دوره‌ای برای انتخاب یک عضو هیئت‌امنای منطقهٔ آموزشی ۴۳، انجام خواهد گرفت.

این انتخابات برای پرکردن کرسی جنیفر بلادرویک، نمایندهٔ مستعفی هیئت‌امنا، برگزار خواهد شد. بلادرویک به‌دنبال پیروزی در انتخابات استانی سال گذشته در حوزهٔ کوکئیتلام-ملاردویل از سِمَتش در شورای آموزشی این منطقه استعفا داد و حالا باید کرسی او را فرد پیروز در انتخابات ۲۲ فوریه پر کند.

به‌همین مناسبت به سراغ نامزدهای شرکت‌کننده در این انتخابات رفتیم و پرسش‌نامه‌ای را برای همهٔ آنان فرستادیم که پاسخ‌هایشان از نظرتان خواهد گذشت. به‌منظور جلوگیری از تکرار، پرسش‌ها را فقط یک بار در زیر همین مقدمه آورده‌ایم.

امیدواریم که خواندن پاسخ‌های نامزدها به انتخاب هر چه بهتر شما خوانندگان ساکن این حوزهٔ انتخابی کمک کند. پاسخ‌های دریافتی به‌ترتیب حرف اول نام خانوادگی نامزدها در الفبای فارسی مرتب شده‌اند.

* * * * *

سؤالات:

۱. سوابق شما چیست و چه انگیزه‌ای باعث شد که در انتخابات میان‌دوره‌ای هیئت‌امنای مدارس کوکئیتلام شرکت کنید؟ لطفاً برنامه‌های انتخاباتی‌تان را به‌طور خلاصه شرح دهید.

۲. به‌نظر شما قانونی‌شدنِ استفادهٔ تفریحی ماری‌جوآنا چه تأثیری بر دانش‌آموزان داشته است؟ چه راهکارهایی را برای رسیدگی به ایمنی و دورماندن دانش‌آموزان از مصرف مواد مخدر پیشنهاد می‌کنید؟

۳. برخی از فعالان آموزشی در مورد بازنگری پیشنهادی نخست‌وزیر دیوید ابی دربارهٔ برنامه‌های مدارس هشدار داده‌اند و ابراز نگرانی کرده‌اند این بازنگری منجر به کاهش بودجهٔ برنامه‌ها شود. برداشت شما از این موضوع چیست و چه برنامه‌ای برای جلوگیری از چنین کاهشی در صورت وقوع، دارید؟

۴. به‌نظر شما آیا آموزگاران، کارکنان پشتیبانی و منابع کافی در منطقهٔ آموزشی ۴۳ وجود دارد؟ اگر نه، راهکارهای پیشنهادی شما برای رفع کمبودها چیست؟

۵. چه راهکارهایی برای افزایش ایمنی دانش‌آموزان و رفع نگرانی‌های مربوط فعالیت گروه‌های تبهکار در مدارس کوکئیتلام پیشنهاد می‌کنید؟

۶. توبیاس ژانگ، دانش آموز دبیرستان پوینت گری، پس از مشاهدهٔ مرگ بهترین دوستش، تصمیم گرفت از وجود دفیبریلاتورهای خارجی خودکار (AEDs) در مدارس دفاع کند. دوست او سال گذشته در جریان تمرینات بسکتبال دچار ایست قلبی شد و به‌دلیل نبود چنین دستگاهی در دبیرستان درگذشت. موضع شما در مورد قرار دادن AED در مدارس چیست؟ آیا از تجهیز مدارس به این دستگاه‌ها حمایت می‌کنید؟

* * * * *

دانا ابتکار (Dana Ebtekar)

پاسخ پرسش ۱:

من از سپتامبر ۲۰۱۸ آموزگار دبیرستانی در سوری در منطقهٔ آموزشی ۳۶ هستم و همچنین در نیروهای مسلح کانادا به‌عنوان افسر کادر مربی کادت (Cadet Instructor Cadre Officer) خدمت می‌کنم؛ جایی‌که فرصت ادامهٔ کار و آموزش جوانان را دارم.

من به دو دلیل اصلی تصمیم گرفتم برای هیئت‌امنای مدارس نامزد شوم. اول اینکه کانادا فرصت‌های بی‌شماری را در اختیار من قرار داده است که اگر خانواده‌ام در ایران می‌ماندند، از آن‌ها برخوردار نمی‌شدم. در نتیجه، من عمیقاً متعهد به ادای دین به جامعهٔ خود هستم، و معتقدم اطمینان از اینکه جوانان امروزی فرصت‌های بیشتری نسبت به من داشته باشند، راهی معنادار برای این ادای دین است. دوم، در زمانی‌که بسیاری از مناطق مدارس با چالش‌های مالی و کاهش برنامه‌ها مواجه‌اند، به‌اعتقاد من حضور یک آموزگار در هیئت‌امنای مدارس و استفاده از دیدگاه‌های او ضروری است. این مسئله کمک می‌کند تا اطمینان حاصل شود که سیاست‌های که اجرا می‌شوند، به‌نفع دانش‌آموزان و کارکنان ماست.

پاسخ پرسش ۲:

قانونی‌شدن ماری‌جوآنا برای مصارف تفریحی، دسترسی دانش‌آموزان به این ماده را دشوارتر کرده است، با این‌حال مصرف مواد همچنان موضوعی مهم برای جوانان است. برای آنکه سلامت دانش‌آموزان و حفاظت آن‌ها از چنین خطراتی را مورد بررسی قرار دهیم، من چندین استراتژی را پیشنهاد می‌کنم. اول اینکه، مدارس باید با سازمان هایی مانند MADD (مادران علیه رانندگی در حالت مستی – Mothers Against Drunk Driving) همکاری کنند تا به دانش‌آموزان در مورد خطرات مصرف مواد مخدر آموزش دهند. علاوه بر این، ما باید از طریق ارائهٔ منابعی در زمینهٔ پیشگیری به والدین دانش‌آموزان، همکاری نزدیک با آن‌ها داشته باشیم. من همچنین معتقدم که حمایت از رویدادهایی مانند Dry Grad مهم است، و من با کارکنان منطقه و والدین کار خواهم کرد تا اطمینان حاصل کنم که هیئت‌ امنای مدارس بار دیگر قادر است از رویدادهای فارغ‌التحصیلی سالم و بی‌خطر، و بدون مواد و الکل حمایت کند.

پاسخ پرسش ۳:

من هم معتقدم که پیشنهاد دیوید ایبی نشان‌دهندهٔ پتانسیل کاهش برنامه‌های آموزشی‌ست و نگرانی‌های مطرح‌شده کاملاً موجه است. برای جلوگیری از این کاهش‌ها، برنامهٔ من این است که با هیئت‌امنای سایر مناطق و همچنین سازمان‌هایی مانند انجمن آموزگاران کوکئیتلام، اتحادیهٔ کارکنان عمومی کانادا (CUPE)، بنیاد آموزگاران بی‌سی (BCTF) و کمیته‌های مشورتی والدین همکاری کنم. با همکاری با یکدیگر و نشان‌دادن صدای متحدی دربارهٔ نگرانی‌ها، ما می‌توانیم تلاش‌های خود را برای لابی‌گری تقویت کنیم و فشار قابل‌توجهی بر دولت اعمال کنیم تا از این کاهش‌ها جلوگیری کنیم.

در عین حال و از آنجایی‌که مناطق آموزشی در سرتاسر لوئر مِین‌لند، ازجمله کوکئیتلام، با چالش‌های مالی قابل‌توجهی در حفظ برنامه‌های ضروری و تأمین منابع لازم برای آموزگاران و کارکنان پشتیبانی مواجه‌اند، بسیار مهم است که ما نیازهای دانش‌آموزان خود را در اولویت قرار دهیم. به‌این ترتیب، من این تعهد را می‌دهم که در صورت انتخاب‌شدن، حقوق خود را در طول این دوره ۵۰ درصد کاهش دهم و این بودجه را به‌طور مساوی در تمام مدارس منطقه برای حمایت از خرید منابعی که مستقیماً به‌نفع دانش‌آموزانمان است، تخصیص دهم.

من فکر نمی‌کنم اینکه هیئت‌امنای مدارس منطقهٔ ۴۳ حقوق بیشتری نسبت به سایر مناطق، ازجمله مناطق بزرگ‌تر مانند سوری، دریافت می‌کنند، قابل‌توجیه باشد. اگر که حقوق من ۵۰٪ کاهش یابد، تازه به حقوق اعضای هیئت‌امنای دیگر مناطق آموزشی مانند نورث ونکوور، میپل ریج، پیت مِدوز و لنگلی نزدیک‌تر می‌‌شود.

همچنین مایلم همهٔ نامزدهای دیگر این انتخابات و هیئت‌امنای فعلی را تشویق کنم که تعهدی مشابه برای کاهش حقوق خود داشته باشند، تا بتوانیم به‌طور جمعی تعهد خود را برای حمایت از دانش‌آموزان و فرهنگیان این منطقه نشان دهیم.

پاسخ پرسش ۴:

ما در حال حاضر در سطح استان، با کمبود آموزگاران، کارکنان پشتیبانی و منابع مواجهیم که بر منطقهٔ آموزشی ۴۳ نیز تأثیر می‌گذارد. برای پرداختن به این موضوع، باید این مشاغل را جذاب‌تر کنیم تا بتوانیم متخصصان موردنیاز خود را جذب کنیم.

برای آموزگاران، این مسئله با کاهش حجم کاری آن‌ها شروع می‌شود. به آموزگاران به‌طور مداوم مسئولیت‌های بیشتری بدون زمان اضافی برای پرداختن به آن‌‌ها داده می‌شود، و به‌دلیل مقررات مربوط به ترکیب کلاس، آن‌ها همیشه نمی‌توانند از همهٔ دانش‌آموزان خود حمایت کنند. توافقات جمعی نه‌تنها باید شامل زمان آماده‌سازی بیشتر باشد، بلکه باید دستورالعمل‌های ترکیب کلاس درس را بهبود بخشد تا مطمئن شویم که آموزگاران می‌توانند حمایت لازم از دانش‌آموزان خود را ارائه دهند.

برای کارکنان پشتیبانی، این مسئله باید با ارائهٔ دستمزد زندگی شروع شود. بسیاری از کارکنان پشتیبانی منطقه برای استطاعت زندگی در مترو ونکوور به چندین شغل متکی‌اند. غیرقابل‌قبول است که کارکنان پشتیبانی – مانند دستیاران آموزشی و مددکار جوانان، که با برخی از آسیب‌پذیرترین دانش‌آموزان ما کار می‌کنند – مجبور شوند به مشاغل بیشتری روی آورند، فقط برای اینکه استطاعت زندگی در جامعه‌ای را که به آن خدمت می‌کنند،‌ داشته باشند.

پاسخ پرسش ۵:

ما باید حمایت‌های موجود را افزایش دهیم تا از کشیده‌شدن دانش‌آموزان آسیب‌پذیر به جرایم سازمان‌یافته جلوگیری کنیم. یکی از رویکردهای مؤثر فراهم‌کردن فضاهای امن برای دانش‌آموزان است که بعد از ساعات مدرسه به آن‌ها دسترسی داشته باشند، که این می‌تواند با اطمینان از پشتیبانی قوی از فعالیت‌های فوق‌برنامه ارائه‌شده از سوی مدارس انجام شود.

علاوه بر این، بسیار مهم است که ما به دانش‌آموزان خود گوش دهیم و درک کنیم که آن‌ها حس می‌کنند چه کمبودی دارند که باعث می‌شود ارتباط آن‌ها با مدرسه و جامعهٔ خود قطع شود. با ایجاد فرصت‌های بیشتر برای دانش‌آموزان برای بیان نگرانی‌های خود به‌طور مستقیم به منطقهٔ‌آموزشی، می‌توان به این مهم دست یافت.

ما همچنین باید به کمبود کارکنان پشتیبانی، مانند مددکار جوانان، که نقشی حیاتی در تلاش‌های پیشگیری دارند، رسیدگی کنیم.

در نهایت، ما باید دولت استانی را در قبال وعدهٔ آن‌ها برای اطمینان از دسترسی هر مدرسه به یک مشاور بهداشت روان پاسخگو بدانیم.

پاسخ پرسش ۶:

من معتقدم که وجود AED (دستگاه شوک الکتریکی خارجی خودکار) در مدارس نه‌تنها ایمنی دانش‌آموزان بلکه ایمنی کارکنان را نیز افزایش می‌دهد. در حالی‌که امیدواریم هرگز از آن‌ها استفاده نکنیم، ضروری است که مدارس ما با ارائهٔ منابع لازم برای کمک به نجات جان انسان‌ها، برای شرایط اضطراری پزشکی بالقوه آماده باشند.

* * * * *

فرانک دو (Frank Do)

پاسخ پرسش ۱:

نام من فرانک دو است و من همسر یک آموزگار بی‌نظیر، پدر دو فرزند مقاوم و ساکن کوکئیتلام هستم.

من این افتخار را داشته‌ام که در کوکئیتلام بزرگ شده‌ام و ازخودگذشتگی باورنکردنی آموزگاران، مدیران و جامعهٔ‌مان را در آموزش دانش‌آموزانمان، تجربه کرده‌ام. مسیر تحصیلی من در مدرسهٔ ابتدایی مانتین ویوو آغاز شد، در مدرسهٔ راهنمایی سر فردریک بنتینگ ادامه یافت و با فارغ‌التحصیلی‌ام از دبیرستان سنتنیال به اوج خود رسید. با نگاهی به گذشته، عمیقاً از تجربیات مثبتی که در سیستم مدرسهٔ‌مان داشته‌ام، سپاسگزارم. به‌عنوان یک پدر، متعهدم که اطمینان حاصل کنم فرزندانم همان فرصت‌ها را برای شکوفایی دارند.

در زندگی حرفه‌ای‌ام، مشتاق حمایت از مردم و تقویت جوامعمان هستم. از زمان فارغ‌التحصیلی از سنتنیال، برخی از افتخارآمیزترین دستاوردهای من شامل مشارکت در تأسیس یک مرکز آموزشی محلی است که دانش‌آموزان دورهٔ دبیرستان منطقهٔ آموزشی ۴۳ را با مدرسان و مربیان دانشگاه مرتبط می‌کند، و همچنین مشاوره‌های پیشرو و توسعهٔ قوانین فنی، استانداردها و مقررات برای افزایش ایمنیِ همهٔ بریتیش کلمبیایی‌ها را، ارائه می‌کند.

من در حال حاضر برای یک نهاد نظارتی حرفه‌ای در زمینه‌های فناوری مهندسی و علوم کاربردی کار می‌کنم، جایی که به تکنسین‌ها در سراسر استان کمک می‌کنم تا استانداردها، هدایت‌کردن و الزامات ضروری برای حرفه‌های خود را تقویت کنند.

برنامهٔ من ساده است: من معتقدم که آموزش یک مسئولیت مشترک است.

هیچ گروهی نمی‌تواند بدون حمایت ذی‌نفعان و شرکا، ازجمله والدین، جامعه و آموزگاران ما، آموزش باکیفیتی را به دانش‌آموزان ارائه دهد. زیبایی این مسئولیت مشترک این است که همه در یک هدف مشترک‌اند و در جهت یک هدف کار می‌کنند؛ تضمین موفقیت دانش‌آموزان ما.

من مجموعه‌ای از مهارت‌های منحصربه‌فرد را دارا هستم که معتقدم به مدارس منطقهٔ ۴۳ کمک می‌کند تا به ارائهٔ تجربهٔ آموزشی استثنایی‌ای برای همهٔ دانش‌آموزان، علی‌رغم چالش‌های جمعیتِ به‌سرعت در حال رشد و کمبود آموزگاران و کارکنان پشتیبانی، ادامه دهد.

با انبوهی از تجربه در مشاوره، تعامل، و کار در کمیته‌های قانونی و محیط‌های نظارتی، من متعهد به تقویت گفت‌وگوی معنادار، گوش‌دادن به نگرانی‌ها، کنجکاوی در مورد مسائل و پرسیدن سؤالات عمیق هستم. من به‌عنوان یک عضو هیئت‌مدیرهٔ مدرسه، از اولویت‌های مشترکی دفاع خواهم کرد که به هیئت‌مدیره کمک می‌کند تا تصمیمات آگاهانه‌ای را به‌نفع دانش‌آموزان، آموزگاران و جامعه اتخاذ کند.

پاسخ به پرسش ۲:

به‌طور کلی، قانونی‌کردن استفادهٔ تفریحی از ماری‌جوآنا در کانادا تأثیرات نسبتاً کمی بر دانش‌آموزان داشته است. در حالی‌که مطالعات پیامدهای بالقوهٔ استفادهٔ طولانی‌مدت برای سلامتی را برجسته می‌کند، هیچ افزایشی در مصرف ماری‌جوآنا در بین جوانان مشاهده نشده است. در واقع، روندها نشان می‌دهد که استفاده در بین جوانان ثابت مانده است و در برخی موارد از زمان قانونی‌شدن کاهش یافته است.

یکی از بزرگ‌ترین مزایای قانونی‌کردن، کاهش انگ پیرامون استفاده از ماری‌جوآنا بوده است. قبل از قانونی‌شدن، ماری‌جوآنا اغلب همچون «فیل در اتاق» بود – یعنی ما به‌طور ضمنی وجود آن را تأیید می‌کردیم، اما چون جرم‌انگاری می‌شد، گفت‌وگوهای آشکار با جوانان پیرامون آن نادر بود.

اکنون، با قانونی‌شدن، فشار بیشتری برای آموزش دانش‌آموزان در مورد مصرف ماری‌جوآنا و پیامدهای سلامتی آن صورت گرفته است. مشابه نحوهٔ برخورد ما با خطرات مربوط به سیگارکشیدن و وِیپ، ایجاد تغییرات رفتاری طولانی‌مدت نیازمند هدف‌قراردادن جوانان از طریق آموزش ابتدایی و مداوم است. با این حال، نمی‌توان رویکردی یکسان را برای همهٔ مواد اعمال کرد.

در حال حاضر، بزرگ‌ترین تهدید برای جمعیت دانش‌آموزی ماری‌جوآنا نیست، بلکه استفاده از مواد مخدر سخت است. از زمان معرفی مدل عرضهٔ ایمن مواد افیونی در بی‌سی، این تصور غلط نگران‌کننده در بین دانش‌آموزان وجود دارد که این مواد صرفاً به‌این دلیل که از طریق برنامه‌های دولتی تجویز یا حمایت می‌شوند، «ایمن»‌اند.

ما می‌دانیم که دانش‌آموزان این مواد را مصرف می‌کنند و همچنین می‌دانیم که برخی آن‌ها را از افرادی خریداری می‌کنند که برایشان مواد ایمن تجویز شده است. این بازاری خطرناک و ناخواسته ایجاد کرده است. مانند ماری‌جوآنا قبل از قانونی‌شدن، استفاده از مواد افیونی و مدل عرضهٔ ایمن به موضوعات تابوی امروزی تبدیل شده است و پرداختن به این موضوع را به‌طور آشکار و مؤثر دشوار می‌کند.

برای اطمینان از ایمنی دانش‌آموزان در مورد مصرف مواد مخدر، من بر سه حوزهٔ زیر تمرکز می‌کنم:

۱- دفاع از حذف مدل عرضهٔ ایمن: مدل فعلی به‌طور ناخواسته بازاری را ایجاد کرده است که در آن افرادی که این مواد برایشان تجویز شده اکنون به‌عنوان فروشندهٔ آن مواد به دانش‌آموزان عمل می‌کنند. این امر هدف مورد نظر خود را تضعیف می‌کند و جوانان را در معرض خطر قرار می‌دهد.

۲- اذعان به مصرف مواد در جامعه برای ازبین‌بردن انگ و امکان آموزش عمومی: علی‌رغم بحران بهداشت عمومی و سطوح بی‌سابقهٔ مرگ‌ومیر ناشی از اپیدمی مواد افیونی، سوء‌مصرف مواد برای بسیاری موضوعی دور باقی مانده است زیرا فاقد چهره‌ها و داستان‌های مرتبط است. ملموس‌ترکردن و مرتبط‌‌ترکردن بحران به پیام‌رسانی کمک می‌کند تا این امر برای دانش‌آموزان و جامعهٔ گسترده‌تر طنین‌انداز شود.

۳- تمرکز بر آموزش زودهنگام و مستمر: مانند موفقیت‌هایی که در کاهش میزان مصرف سیگار مشاهده شد، نکتهٔ کلیدی، آموزش قوی است که خطرات سلامتی را برجسته می‌کند و جامعه را برای تقویت این پیام‌ها درگیر می‌کند. مداخلهٔ مداوم و زودهنگام برای تغییر رفتارها در طول زمان حیاتی است.

این یک راه حل فوری نخواهد بود. کاهش مصرف مواد مخدر در بین دانش‌آموزان نیازمند تلاش مداوم، مشارکت جامعه و زمان است. با این حال، تأثیرگذارترین قدمی که امروز می‌توانیم برای محافظت از دانش‌آموزان برداریم، حذف مدل عرضهٔ ایمن به‌شکل فعلی آن است.

پاسخ پرسش ۳: 

برای هرکسی مثل من که تمام عمر خود را در کوکئیتلام بزرگ شده، غیرممکن است متوجه نشود که شهر در ۲۰ سال گذشته چقدر تغییر کرده است. تغییر اتفاق می‌افتد.

من برای یک آژانس نظارتی حرفه‌ای کار می‌کنم که چندین سال پیش مورد بازبینی دولتی قرار گرفت. در آن زمان، نگرانی‌های قابل‌توجهی در مورد آنچه ممکن بود رخ دهد وجود داشت – ترس از کاهش مشاغل و حتی انحلال برخی انجمن‌های حرفه‌ای. بسیاری از سازمان‌ها می‌توانستند در برابر این بازنگری مقاومت کنند، اما در نهایت، آن‌ها تصمیم گرفتند که درگیر شوند، از ارزش خود دفاع کنند و اهمیت کار خود را برجسته کنند.

هفت سال گذشت، و نتایج متحول‌کننده بوده است. بسیاری از انجمن‌هایی که زمانی نگران کاهش و انحلال بودند، به نهادهای نظارتی تغییر ساختار دادند. به این نهادها اختیارات بیشتری برای اجرای استانداردهای حرفه‌ای و اجرای اصلاحات معنادار داده شد. این تغییرات به شکاف‌های طولانی‌مدت در برنامه‌ها پرداخت، و استانداردهای حرفه‌ای را تقویت کرد.

به‌عنوان کسی که تغییرات مثبتی را که می‌تواند از ممیزی‌ها و بررسی‌ها به وجود بیاید، تجربه کرده است، می‌توانم با اطمینان بگویم که گاهی اوقات چمن در طرف مقابل سبزتر است. اگر یک چیز در مورد سبک رهبری من وجود داشته باشد، این است که من از ممیزی یا بررسی ابایی ندارم. در واقع، من از بررسی برنامه‌های منطقهٔ آموزشی ۴۳ استقبال می‌کنم. من آن را فرصتی می‌بینم تا از ارزش فوق‌العاده‌ای که این برنامه‌ها برای دانش‌آموزان ما و جامعهٔ گسترده‌تر به ارمغان می‌آورد، دفاع کنم.

من عمیقاً روی منطقهٔ آموزشی ۴۳ سرمایه‌گذاری کرده‌ام. من فارغ‌التحصیل مفتخر این منطقهٔ آموزشی هستم، همسرم آموزگارِ اینجاست و هر دو فرزندم دانش‌آموز مدارس کوکئیتلام‌اند. من بی‌نهایت به چیزی که با هم در منطقهٔ آموزشی ۴۳ ساخته‌ایم افتخار می‌کنم، اما در عین حال کنجکاوم و در برابر امکانات جدید منعطفم. تمرکز من بر بهبود مستمر تجربهٔ آموزشی برای همهٔ دانش‌آموزانمان است.

پاسخ پرسش ۴: 

آموزگاران، کارکنان پشتیبانی، و منابع کافی برای نگهداری و مدیریت صحیح همهٔ برنامه‌های آموزشی ما وجود ندارد. این مشکلی منحصر به مدارس منطقهٔ ۴۳ نیست، بلکه بخشی از کمبود آموزگار است که تقریباً هر منطقهٔ آموزشی را در سراسر استان تحت تأثیر قرار می‌دهد.

همسر من آموزگاری در کوکئیتلام است، و ما اغلب در مورد اینکه چگونه تدریس در طول سال‌ها تغییر کرده، صحبت کرده‌ایم. این امر استرس‌زاتر و طاقت‌فرساتر شده است، با حمایت‌های کمتری برای دانش‌آموزانِ در تقلا، مانند مشاوران، آموزگاران، و برنامه‌های منطقهٔ‌آموزشی. این کمبود منابع اغلب باعث می‌شود که آموزگاران، مانند همسر من، علاوه بر آموزش منظم و وظایف کلاسی خود، در تلاش برای پرکردن این شکاف‌ها باشند.

پرداختن به چالش‌هایی مانند این، جایی‌ست که مهارت‌ها و تجربهٔ من می‌تواند برای هیئت‌امنای مدارس مفید باشد. به‌طور خاص، من بر روی زمینه‌های کلیدی زیر تمرکز می‌کنم:

۱. مدیریت حجم کار و انتظارات آموزگار: آموزگاران به زمان و ظرفیت نیاز دارند تا بر آنچه مهم‌تر است تمرکز کنند – آماده‌سازی کلاس و حمایت از دانش‌آموز. با کاهش بار اداری، می‌توانیم به آموزگاران کمک کنیم تا زمان و انرژی خود را برای سرمایه‌گذاری روی دانش‌آموزان خود بگذارند.

۲- ایجاد فرهنگ مدیریت حمایتی: در حالی‌که هر مدرسه تحت مدیریت خود متفاوت عمل می‌کند، عامل تفاوت، اغلب فرهنگ و محیطی است که از طریق رهبری مدرسه پرورش می‌یابد. هیئت‌امنای مدارس نقش مهمی در تنظیم لحن و انتظارات برای همهٔ رهبران بخش اداری ایفا می‌کند و اطمینان حاصل می‌کند که فضای کاری حمایتگری برای کارکنان ایجاد شود.

۳- افزایش استخدام و حفظ آن: فراتر از پرداخت حقوق رقابتی، ما باید به علل اصلی کمبود آموزگار بپردازیم. این، شامل تمرکز بر موقعیت‌های شغلی‌ای است که به‌سختی می‌توان آن‌ها را پر کرد و محیطی ایجاد کرد که در آن آموزگاران فعلی احساس کنند ارزشمندند. سیاست‌های انعطاف‌پذیر که نیازهای کارکنان را برآورده می‌کند، می‌تواند آموزگاران را از جست‌وجوی آن فرصت‌ها در جاهای دیگر منصرف کند. ما همچنین باید گزینه‌های دیگری را مانند جذب مجدد آموزگاران بازنشسته به این حرفه، ایجاد مسیرهای شغلی برای دستیاران آموزشی برای دست‌یافتن به مدارج تدریسشان، و استخدام فعال آموزگاران از استان‌های دیگر بررسی کنیم.

در نهایت، مقابله با این موضوع نیازمند رویکردی جامع است که شامل همکاری با شرکای آموزشی، ازجمله انجمن آموزگاران کوکئیتلام، دولت استانی و سایر ذی‌نفعان است. ما تنها از طریق همکاری پایدار می‌توانیم راه‌حل‌های بلندمدتی ایجاد کنیم که منجر به بهبودهای معنادار در عملکرد روزانهٔ مدارسمان شود.

پاسخ پرسش ۵:

خرابکاری و فعالیت باندهای تبهکار در مدارس منطقه موضوع پیچیده‌ای است که ما به‌عنوان هیئت‌امنای مدارس نمی‌توانیم به‌تنهایی با آن مقابله کنیم. پرداختن به این چالش‌ها نیازمند رویکردی جامع و چندوجهی است که شامل همکاری و مشارکت ذی‌نفعان مختلف و شرکای جامعه است. در زیر به چهار استراتژی کلیدی می‌پردازم که معتقدم به‌طور مؤثر این مسائل را هدف قرار می‌دهد:

۱. سرمایه‌گذاری در پیشگیری: ایجاد فرهنگ مدرسه‌ای قوی و فراگیر

• تقویت روابط مثبت: ایجاد اعتماد بین دانش‌آموزان، آموزگاران و مدیران. وقتی دانش‌آموزان حس می‌کنند مورد حمایت و ارزش‌گذاری قرار می‌گیرند، کمتر احتمال دارد درگیر رفتارهای مخرب شوند.
• ترویج برنامه‌های بعد از مدرسه و همیاری در جامعه: ارائهٔ برنامه‌های ورزشی، هنری، مربیگری، و برنامه‌های مبتنی بر جامعه که به دانش‌آموزان احساس تعلق می‌دهد و آن‌ها را در ساعات حساس درگیر فعالیت‌های مثبت می‌کند.
• تشویق مشارکت والدین: همکاری با والدین برای ایجاد فضایی حمایتگر در خانه. ارتباط منظم و آموزش والدین در مورد علائم هشداردهندهٔ درگیری با گروه‌های تبهکار می‌تواند بسیار مؤثر باشد.
• تمرکز بر مداخلهٔ زودهنگام: آموزش مهارت‌های حل اختلافات از سنین پایین تا به دانش‌آموزان در میانجیگری صلح‌آمیز اختلافات کمک شود. این مسئله می‌تواند احتمال روی‌آوردن دانش‌آموزان به باندهای تبهکار یا خرابکاری را کاهش دهد.

۲. مداخلهٔ به‌موقع: شناسایی و رسیدگی به دانش‌آموزان در معرض خطر

• شناسایی زودهنگام: آموزش کارکنان برای تشخیص نشانه‌های درگیری با گروه‌های تبهکار یا تمایل به خرابکاری، مانند تغییر در رفتار، نمادها یا لباس‌های مرتبط با باندهای تبهکار، یا کناره‌گیری ناگهانی از همسالان.
• پرداختن به فقر و نابرابری: حمایت از برنامه‌هایی که فقر و نابرابری را مورد توجه قرار می‌دهند، زیرا این دو از مهم‌ترین عوامل خطر برای مشارکت در باندهای تبهکار است.
• برنامه‌های مربیگری همتایان: قراردادن دانش‌آموزانی که رفتارهای مخاطره‌آمیز نشان می‌دهند در کنار الگوهای مثبت یا مربیان همسالشان تا آن‌ها از تأثیرات مضر دور شوند.
• برنامه‌های آموزشی جایگزین: ما تعدادی برنامهٔ آموزشی جایگزین در منطقهٔ آموزشی ۴۳ داریم، ازجمله CABE و Encompass، که محیط‌های یادگیری جایگزین را برای دانش‌آموزانی که در محیط‌های سنتی مشکل دارند، ایجاد می‌کنند. ما باید مطمئن شویم که این برنامه‌ها منابع مناسبی دارند تا بتوانند از ورود دانش‌آموزانِ در معرض خطر به فرهنگ باندهای تبهکار یا درگیرشدن در خرابکاری جلوگیری کنند.

۳. اجرای ارتقای ایمنی اداری و ساختاری

• افزایش دیده‌شدن: اطمینان از اینکه کارکنان مدرسه در سراسر محوطهٔ مدرسه حضور قوی دارند تا از خرابکاری و سایر رفتارهای منفی جلوگیری کنند.
• نصب سیستم‌های نظارتی: نصب دوربین‌ها به‌صورت استراتژیک برای نظارت بر مناطق پرخطر، به‌منظور جلوگیری از خرابکاری و ارائهٔ شواهد در هنگام وقوع حوادث. درحالی‌که بسیاری از مدارس جدیدتر در حال حاضر دارای سیستم‌های نظارتی‌اند، مدارس قدیمی در سراسر منطقه باید برای مطابقت با استانداردهای مدرن نوسازی شوند.

۴. مشارکت و همکاری با شرکای جامعهٔ‌مان

• افسران رابط مدرسه: درحالی‌که می‌دانم این موضوع بحث‌برانگیز است، برخی از دبیرستان‌های بزرگ ما به‌دلیل اندازه و پیچیدگی خود اغلب به مداخلهٔ پلیس نیاز دارند. من از معرفی مجدد افسران رابط آموزش‌دیده که می‌توانند با دانش‌آموزان ارتباط برقرار کنند و نگرانی‌های مربوط به باندهای تبهکار را برطرف کنند، حمایت می‌کنم.
• مشارکت جامعه: ایجاد انجمن‌هایی برای دانش‌آموزان، والدین و کارکنان تا نظرات و نگرانی‌های خود را در مورد اقدامات ایمنی و انضباط به اشتراک بگذارند. با تمرکز بر این مسائل، می‌توانیم مشارکت بیشتر جامعه را در یافتن راه‌حل‌ها تقویت کنیم.

یک استراتژی مهم که اغلب نادیده گرفته می‌شود، جشن‌گرفتن موفقیت‌هایمان است. درحالی‌که ما اغلب در مورد خرابکاری و فعالیت باندهای تبهکار به‌عنوان مشکلاتی که باید حل شوند صحبت می‌کنیم، باید مشارکت مثبت افراد و شرکای جامعه در رسیدگی به این چالش‌ها را نیز ارج بنهیم. برجسته‌کردن عمومی موفقیت‌های ما نه‌تنها تغییرات رفتاری مثبت را در بین دانش‌آموزان تقویت می‌کند، بلکه باعث ایجاد اعتماد و تعامل در جامعهٔ گسترده‌تر می‌شود.

پاسخ پرسش ۶: 

به‌عنوان فردی که شخصاً از احیای قلبی ریوی (CPR) و دفیبریلاتور خارجی خودکار (AED) برای نجات جان یک همکار خود استفاده کرده است، من از معرفی این دستگاه‌های نجات‌دهنده در تمام دبیرستان‌های منطقهٔ آموزشی ۴۳ کاملاً حمایت می‌کنم.

همان‌طور که می‌دانید، استان مقرر کرده است که از آغاز سال تحصیلی امسال، همهٔ دانش‌آموزان باید قبل از فارغ‌التحصیلی روشی احیای قلبی را یاد بگیرند. دانستن نحوهٔ انجام این کار برای رسیدگی به موقعیت‌های حیاتی تهدیدکنندهٔ زندگی افراد است. این نیاز جدید بسیاری از موانع و عوارض مربوط به استفادهٔ صحیح از AED را از بین می‌برد، زیرا دانش‌آموزان در حال حاضر پایه و اساس کمک‌های اولیهٔ نجات‌دهندهٔ زندگی را یاد خواهند گرفت.

فناوری AED در سال‌های اخیر پیشرفت زیادی کرده است. نه‌تنها استفاده از آن به‌طور قابل‌توجهی آسان شده است، بلکه هزینهٔ خرید این دستگاه‌ها نیز کاهش یافته است. درحالی‌که تجهیز تمام مدارس منطقهٔ آموزشی ۴۳ به AED ممکن است امکان‌پذیر نباشد، به‌ویژه در مدارس ابتدایی و راهنمایی که حوادث ایست قلبی بسیار نادر است، تجهیز دبیرستان‌ها به AED منطقی است. دبیرستان‌ها اغلب دارای ورزشکارانی با عملکرد بالا هستند و خطر بروز حوادث قلبی ناگهانی در آن‌ها بالاست.

من از جنجال‌های پیرامون درخواست توبیاس ژانگ و حمایت او از AED در مدارس آگاهم. در این مورد، ژانگ و دوستانش یک دستگاه AED خریداری کردند و آن را به‌یاد دوست درگذشته‌شان به مدرسه اهدا کردند، اما هدیه به‌دلیل عدم وجود سیاست AED منطقه رد شد. من در صورت انتخاب به‌عنوان عضوی از هیئت‌امنای مدارس، سریعاً به مدیران مدرسه یادآوری می‌کنم که نپذیرفتن چنین کمک معناداری نه‌تنها به یاد دانش‌آموز درگذشتهٔ آن‌ها بی‌احترامی می‌کند، بلکه با ارزش‌های جامعه که ما تلاش می‌کنیم به دانش‌آموزان خود آموزش دهیم، در تضاد است.

با تجهیز دبیرستان‌ها به AED و استفاده از آموزش احیای قلبی که پیش از این از سوی دولت استان اجباری شده است، ما می‌توانیم محیط‌های امن‌تری را برای دانش‌آموزان و کارکنان خود ایجاد کنیم و در عین حال فرهنگ آمادگی و مراقبت را تقویت کنیم.

* * * * *

رزی منهس (Rosey Manhas)

پاسخ پرسش ۱:

سابقهٔ من ریشه در حمایت از آموزش و خدمات اجتماعی دارد. من به‌عنوان رئیس شورای مشورتی والدین (PAC) در سال‌های آغازین دبستان اسمایلینگ کریک خدمت کرده‌ام و نقش‌های مختلفی را در شورای مشورتی والدین منطقه (DPAC) بر عهده داشته‌ام، ازجمله سه سال به‌عنوان رئیس. من همچنین در کمیتهٔ کمک‌های مالی بنیاد کوکئیتلام به‌عنوان داوطلب همکاری دارم و از طریق هشت سال مربیگری و مدیریت تیم‌های فوتبال با مترو فورد از رشد جوانان حمایت کرده‌ام.

به‌عنوان دختر پدر و مادری مهاجر، با قدردانی عمیق از تحصیل و پشتکار بزرگ شدم. پدرم، مدیر دبیرستانی در هند، احترام شدیدی برای یادگیری و اهمیت ایجاد فرصتِ موفقیت برای هر کودکی در من ایجاد کرد. این، شور و شوقی برای حمایت از آموزش فراگیر و عادلانه که در آن همهٔ دانش‌آموزان احساس کنند دیده می‌شوند و ارزشمند و توانمندند، در من به‌ وجود می‌آورد.

من به‌عنوان عضو هیئت‌امنای مدارس نامزد می‌شوم تا ایمنی فرزندانمان را در اولویت قرار دهم، به استان فشار بیاورم تا مدارس بیشتری در کوکئیتلام بسازد، از نقش والدین در آموزش دفاع کنم، فضاهای مراقبت بیشتری برای زمان‌های قبل و بعد از ساعات مدرسه ایجاد شود، و اطمینان حاصل کنیم که پارک‌ها و زمین‌های بازی مناسبی داریم.

پاسخ پرسش ۲:

قانونی‌شدن ماری‌جوآنا، آموزش دانش‌آموزان در مورد مصرف مواد مخدر را مهم‌تر کرده است. مدارس و خانواده‌ها باید با هم همکاری کنند تا به بچه‌ها کمک کنند انتخاب‌های سالمی داشته باشند و خطرات را درک کنند، به‌خصوص که مغز آن‌ها هنوز در حال رشد است.

من معتقدم که ما به رویکردی نیاز داریم که بر آموزش، پیشگیری و حمایت متمرکز باشد. ما با کارشناسان بهداشت کار خواهیم کرد تا اطلاعات دقیق را به اشتراک بگذاریم و مطمئن شویم که دانش‌آموزان به مشاوره دسترسی دارند. همچنین مهم است که منابعی برای انجام این گفت‌وگوها در خانه به والدین ارائه بدهیم.

پاسخ پرسش ۳:

بررسی کارایی هرگز نباید به ضرر دانش‌آموزان و تحصیلات آن‌ها تمام شود. من در منطقهٔ آموزشی ۴۳ فشار خواهم آورد تا به‌طور فعال ارزش و موفقیت برنامه‌های فعلی برجسته شود تا اطمینان حاصل شود که برنامه‌های آموزشی حیاتی را حفظ می‌کنیم. کوکئیتلام، جامعه‌ای در حال رشد است. ما به مدارس و منابع بیشتری برای آموزگاران و کارکنان پشتیبانی نیاز داریم تا فرزندانمان بتوانند موفق شوند.

پاسخ پرسش ۴:

در حال حاضر، مانند بسیاری از مناطق، منطقهٔ ۴۳ برای داشتن آموزگاران، کارکنان پشتیبانی و منابع کافی برای رفع کامل نیازهای دانش‌آموزان با چالش‌هایی روبه‌روست. اندازهٔ کلاس و نیازهای متنوع دانش‌آموزان می‌تواند برای مربیان فراهم‌کردن حمایت‌های فردی را که ممکن است به آن‌ها نیاز داشته باشند، دشوار کند.

برای رفع این مشکلات، من برای جذب و حفظ کارکنان واجد شرایط، ازجمله حمایت از دستمزد رقابتی و بهبود شرایط کاری، به‌دنبال راهبردهای استخدام و حفظ بهتری هستم. من همچنین از افزایش بودجه برای منابع و حمایت‌های کلاس درس حمایت می‌کنم تا معلمان و کارکنان پشتیبانی ابزارهای مورد نیاز برای کمک به موفقیت دانش‌آموزان را داشته باشند. ایجاد مشارکت‌های قوی با استان و سازمان‌های اجتماعی کلیدی برای تحقق این تغییرات خواهد بود.

پاسخ پرسش ۵:

حفظ امنیت دانش‌آموزان یک اولویت است. من به افزایش نظارت بر مدرسه، همکاری نزدیک با پلیس سواره‌نظام سلطنتی کوکئیتلام و گروه‌های اجتماعی برای آموزش و جلوگیری از فعالیت باندهای تبهکار اعتقاد دارم. آموزش‌دادن ارزش انتخاب ایمن، احترام‌گذاشتن به مدارس و جامعه به دانش‌آموزان، می‌تواند به کاهش مسائلی مانند خرابکاری و خشونت کمک کند.

پاسخ پرسش ۶:

به‌عنوان یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی در بیمارستان رویال کلمبین، من کاملاً از تجهیز مدارس به AED حمایت می‌کنم. این دستگاه‌های نجات‌دهنده می‌توانند در مواقع اضطراری تفاوت اساسی ایجاد کنند. با این‌حال، اطمینان از ارائهٔ آموزش مناسب برای کارکنان و دانش‌آموزان به‌منظور استفادهٔ صحیح از آن ضروری است.

* * * * *

نش میلانی (Nash Milani)

پاسخ پرسش ۱:

چیزی که من را ترغیب کرد تا نام خود را در این انتخابات میان‌دوره‌ای مطرح کنم، این بود که متوجه شدم میانگین سنی اعضای هیئت‌امنا در کانادا بالای ۵۰ سال است. به‌عنوان جوان‌ترین نامزد در این انتخابات با ۲۶ سال سن، دو خواهر و برادر کوچک‌ترم را دیده‌ام که همان سیستم K-12 را که من طی کرده‌ام، تکمیل کردند و تغییرات را از نزدیک مشاهده کرده‌ام. برنامهٔ من تا حد زیادی به تخطی فزایندهٔ فناوری‌های غیرقانونی مانند هوش مصنوعی مربوط می‌شود. پس از اتمام تحصیلات در دههٔ گذشته، واقعاً احساس می‌کنم که داشتن صدایی تازه در هیئت‌امنا در پرداختن به این مسائل مدرن بسیار ارزشمند است.

پاسخ به پرسش ۲: 

ماری‌جوآنا برای افراد زیر ۱۹ سال غیرقانونی است و صادقانه بگویم، در طول مدتی که در این منطقهٔ آموزشی و همچنین در رابطه با خواهر و برادرم دیده‌ام، متوجه شده‌ام که مادهٔ غالب در مدارس نیکوتین و دستگاه‌های ویپ است. این تا حد زیادی به‌دلیل جذابیت طعم‌های آن‌هاست، چیزی که بازار قانونی ماری‌جوآنا در مقایسه با طعم‌های ویپ با آن همگام نبوده است. من می‌خواهم آیین‌نامهٔ رفتاری دانش‌آموزان را بازنویسی کنم تا با این محصولات به‌همان شدت رفتار شود که با مواد مخدر و الکل می‌شود. این یک شکاف بزرگ در سیاست منطقه است که مایلم به آن رسیدگی شود، زیرا بنا به‌دلایلی، به نظر نمی‌رسد که ما به‌عنوان جامعه با نیکوتین به‌همان شدتِ مواد ممنوعه رفتار می‌کنیم. برای جلوگیری از معتادشدن دانش‌آموزان باید از هم‌اکنون وارد عمل شویم.

پاسخ به پرسش ۳: 

من و بقیهٔ اعضای هیئت‌امنا هرگونه کاهش احتمالی را بررسی خواهیم کرد، اما اکنون زمان کم‌کردن بودجه برای مدارس دولتی نیست. من به‌عنوان یکی از اعضای هیئت‌امنا از افزایش پرداخت برای هر دانش‌آموز، بدون توجه به خواسته‌های دولت استانی دفاع خواهم کرد. این چیزی است که ما نمی‌توانیم از آن عقب‌نشینی کنیم. ما برای کاهش ظرفیت کلاس‌ها و ساخت مدارس جدید به بودجه نیاز داریم. تمرکز استان بر رشد بی‌امان باید با بودجهٔ بیشتر برای سیستم آموزشی، نه کمتر، انجام شود.

پاسخ به پرسش ۴:

همیشه باید آموزگاران بیشتری وجود داشته باشند، همان‌طور که ما به مدارس بیشتری نیاز داریم. این منطقه نیاز به ارزیابی مجدد رابطه‌اش با دستیاران آموزشی دارد، زیرا این می‌تواند به کاهش هرگونه شکاف در کارکنان کمک کند. کارکنان پشتیبانی بیشتری نیز مورد نیازند و همیشه برای دانش‌آموزان مفیدند. اما من همچنین احساس می‌کنم تنها راه برای تشویق جوانان به تحصیل پس از دبیرستان این است که آموزش عالی برای همهٔ شهروندان کانادا رایگان باشد. این نه‌تنها کمبودهای آموزشی را برطرف می‌کند، بلکه کمبودهای دیگری مانند پزشکان را نیز برطرف می‌کند. این چیزی است که من به‌عنوان عضوی از هیئت‌امنا در همهٔ سطوح دولتی از آن دفاع خواهم کرد.

پاسخ به پرسش ۵:

پلیس و افسران مستقر در مدرسه باید با فعالیت باندهای تبهکار در محل برخورد کنند. در مورد خرابکاری، من بسیاری از مدارس در منطقهٔ آموزشی ۴۳ را مؤسسات بسیار ضعیفی می‌بینم، بنابراین من از فضاهای هنری مشترک برای زندگی، بیشتر حمایت خواهم کرد. ما باید حداقل یک دیوار در مدرسه برای دانش‌آموزان فراهم کنیم تا خلاقیت خود را بروز دهند. حفظ بتن خاکستری به‌نفع هیچ‌کس در این جامعه نیست، و نشان داده شده است که این معماری بی‌روح به اقدامات خرابکارانه کمک می‌کند.

پاسخ به پرسش ۶:

من کاملاً از قراردادن AED در همهٔ ساختمان‌های عمومی، ازجمله مدارس بسیار حمایت می‌کنم. با داشتن مدرک کمک‌های اولیهٔ سطح ۲، می‌دانم که این ابزارهای نجاتِ جان انسان‌ها چقدر حیاتی‌اند و چگونه در دسترس قراردادن آن‌ها می‌تواند دنیای متفاوتی را ایجاد کند. من مایلم ببینم که کلاس کمک‌های اولیه و استفاده از AED در برنامه‌های درسی سلامت و تندرستی گنجانده شود. من در ۲۰ سالگی از یک رویداد سلامتی غافلگیرکننده نجات یافتم، بنابراین این واقعاً به‌لحاظ شخصی برای من اهمیت زیادی دارد و از شما برای مطرح‌کردن این موضوع تشکر می‌کنم. این موضوع مهمی است و من احساس نمی‌کنم به آن پرداخته شود، زیرا افراد مسن‌تری که کارها را اداره می‌کنند، نمی‌دانند که جوانان می‌توانند از همان بیماری‌های کشنده رنج ببرند. ما شکست‌ناپذیر نیستیم، و بنابراین باید در مورد چگونگی محافظت از خود و کمک به دیگرانی که ممکن است در مضیقهٔ پزشکی باشند، آگاه باشیم.

* * * * *

کندیس نول (Candace Knoll)

پاسخ پرسش ۱:

من در سال ۲۰۲۳ پس از ۲۸ سال کار در شرکت تلاس، بازنشسته شدم. من در بخش‌های مربوط به مقابله با کلاهبرداری و رومینگ، پشتیبانی فعال‌سازی، پشتیبانی شبکه و در نهایت خدمات مشتری کار کرده‌ام. من جوایز متعددی از انجمن و خدمات تلاس دریافت کرده‌ام ازجمله جایزهٔ قهرمان اول مشتریان. 

پیش از بازنشستگی، من رئیس سابق واحد ۵۱ پولادگران، رئیس کمیتهٔ ملی حقوق بشر و عضو کمیتهٔ ملی ضدنژادپرستی بودم. من همچنین در هیئت اجرایی نیو وست و شورای کار منطقه خدمت کرده‌ام. من مفتخر به دریافت جایزهٔ قدردانی از نیروی کار United Way، جوایز جامعهٔ BCLC، و اخیراً مدال تاج‌گذاری پادشاه چارلز سوم به‌دلیل فعالیت‌هایم در جامعه و کشورم، شده‌ام.

به‌عنوان عضو مادام‌العمر سازمان آموزش بین‌المللی در ارتباطات (باشگاه‌های بین‌المللی توست‌مسترس سابق) من بیش از ۱۰ سال در مرکز مسابقات دختر شایستهٔ Miss BC حضور داشته و با شرکت‌کنندگان برای ارائهٔ آموزش سخنرانی عمومی کار می‌کرد‌ه‌ام. در سال ۲۰۱۷ من مربی ارتباطات و همچنین مجری مسابقهٔ دوشیزهٔ آفریقای ونکوور بودم. 

به‌عنوان بنیان‌گذار و رئیس انجمن جوایز دستاوردهای سیاه‌پوستان از سال ۲۰۲۲، من برای توانمندسازی جوانان سیاه‌پوست و خانواده‌هایشان از طریق آموزش، به‌رسمیت‌شناختن و دسترسی به آموزش کار کرده‌ام. این ابتکار به‌قدری با ارزش بوده است که این تمایل را در من برانگیخت تا در زندگی هر دانش‌آموز در این منطقه تغییر ایجاد کنم.

من معتقدم که سیستم مدرسه‌ها باید رفاه، رشد و موفقیت همه را در منطقه‌ای که از مسیر آموزشی دانش‌آموز حمایت می‌کند، در اولویت قرار دهد. من معتقدم که هر دانش‌آموزی سزاوار دسترسی به آموزش‌های متنوع با کیفیت بالاست و متعهدم که برای اطمینان از وجود سیستم‌های سالم و حمایتی تلاش کنم.

پاسخ پرسش ۲:

من معتقد نیستم که قانونی‌شدن ماری‌جوآنا باعث افزایش استفادهٔ دانش‌آموزان از آن شده باشد. جرم‌زدایی، مجازات برای داشتن مقادیر کم را کاهش می‌دهد، استفاده از ماری‌جوآنا همچنان غیرقانونی است و مانند مشروبات الکلی، برای استفاده از آن باید به سن قانونی رسیده باشید. آموزش، کلیدی است که امکان انتخاب هوشمندانه را فراهم می‌کند، از طریق برنامه‌های مشاوره، سیستم‌های پشتیبانی و گروه‌های همتایان. من از فلسفه، شیوه‌ها و رویکردی ترمیمی برای ایجاد جوامع ایمن، فراگیر و مراقبت‌کننده برای آماده‌کردن دانش‌آموزانمان برای شکوفایی به‌عنوان شهروندانی با اعتمادبه‌نفس، توانا و به‌لحاظ اجتماعی مسئولیت‌پذیر دفاع می‌کنم.

پاسخ به پرسش ۳:

به‌صورت دوره‌ای، بازنگری برنامه‌ها برای اطمینان از دستیابی به اهداف لازم است و چنانچه به این اهداف نرسیده باشیم، باید دید چه نوآوری و خلاقیتی برای دستیابی به نتایج مطلوب مورد نیاز است.

ازدحام بیش‌ازحد در مدارس چالش‌هایی را ایجاد کرده است که ارائهٔ آموزش‌های متنوع با کیفیت بالا را به خطر می‌اندازد. فقدان دستیاران آموزشی و حمایت از سلامت روان در مدارس، آسیب‌پذیرترین اقشار در نظام آموزشی را هدف قرار خواهد داد. ما باید با دولت تعامل کنیم تا آن‌ها را در قبال وعده‌هایشان پاسخگو کنیم و بودجهٔ اضافی مورد نیاز را تأمین کنیم. سیستم مدرسه باید رفاه، رشد و موفقیت همه را در منطقهٔ آموزشی در اولویت قرار دهد. هر دانش‌آموزی حق دسترسی به آموزش را دارد، و به‌عنوان جامعه‌ای به‌لحاظ اجتماعی مسئولیت‌پذیر، این به‌معنای استفاده از هر منبع ممکن برای رفع نیازهای آن دانش‌آموز است تا اطمینان حاصل شود که هیچ دانش‌آموزی نادیده گرفته نشده است.

پاسخ پرسش ۴: 

من فکر نمی‌کنم که منابع کافی در منطقه برای پاسخگویی به مطالبات داشته باشیم. اگرچه منابع مالی از سال ۲۰۱۷ دو برابر شده، موانع همچنان باقی مانده است. با افزایش جمعیت و افزایش دانش‌آموزان آسیب‌پذیر، کار بیشتری برای ارائهٔ سیستم‌های حمایتگر کافی وجود دارد. در گزارش ارزیابی BCEd، یکی از گزارش‌های ردیاب محرومیت تحصیلی از سال ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳، مشخص می‌کند که ۷۰ دانش‌آموز در مجموع ۵۹۷۳ روز از مدرسه کنار گذاشته شده‌اند. اغلب این دانش‌آموزان در مهدکودک و کلاس اول و دوره‌های محرومیت تحصیلی بیش از ۴ ماه بوده‌اند. این، در تضاد با تضمین این موضوع است که هیچ دانش‌آموزی نادیده گرفته نمی‌شود.

ما باید در سطح دولت فدرال از افزایش بودجه‌ای که به حمایت از آسیب‌پذیرترین جوانان جامعه می‌پردازد، دفاع کنیم.

پاسخ پرسش ۵:

برنامهٔ من حمایت از مشارکت‌ها، آموزش، برنامه‌ها و ابتکارات برای ایجاد جوامع فراگیر قوی‌تر است. من شیوه‌های ترمیمی را برای سیستم مدرسه با این ایده که دانش‌آموزانمان را برای شکوفایی به‌عنوان شهروندانی با اعتماد‌به‌نفس و توانا و مسئولیت‌پذیر اجتماعی آماده کنیم، ترویج می‌کنم. من از اقدامات پیشگیرانه از جرم دفاع می‌کنم، به‌عنوان مثال: زمین‌های مدرسه با نور خوب، دوربین‌های نظارتی، گروه‌های تمرکز و مراقبان منطقه‌ای. یک برنامهٔ اتوبوس و پیاده‌روی مانند آنچه در منطقهٔ آموزشی سوری وجود دارد، این اطمینان را به وجود می‌آورد که بچه‌ها با خیال راحت بین مدرسه و خانه تردد می‌کنند. من از حداقل یک مشاور در هر مدرسه و حمایت قوی‌تر از سلامت روان برای جوانانمان دفاع می‌کنم.

پاسخ پرسش ۶:

بله، حمایت می‌کنم. اگر بتوان یک زندگی را نجات داد، قطعاً. من از برنامه‌های قوی سلامت روان و تندرستی و همچنین پشتیبانی، سیستم‌ها و آموزش‌های موردنیاز دفاع خواهم کرد.

نوشته نامزدهای انتخابات میان‌دوره‌ای هیئت‌امنای مدارس منطقهٔ آموزشی ۴۳ به پرسش‌های رسانهٔ همیاری پاسخ می‌دهند اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

سرانجام و پس از کش‌وقوس‌های فراوان، نتایج نهایی انتخابات بریتیش کلمبیا اعلام شد. بنا به اعلام رسمی نهاد انتخابات بریتیش کلمبیا، با پایان‌یافتن شمارش قضایی آرا در روز ۸ نوامبر، قاضی کوین دی لو، نامزد بی‌سی ان‌دی‌پی را با ۲۲ رأی بیشتر برندهٔ حوزهٔ سوری -گیلد فورد اعلام کرد. همچنین در حوزهٔ کلونا سنتر، قاضی آلیسون جی بیمز، نامزد حزب محافظه‌کار بی‌سی را با ۴۰ رأی بیشتر برندهٔ انتخابات اعلام کرد. بنابراین در تعداد کرسی‌های دو حزب بعد از اعلام نتایج شمارش نهایی آرا تغییری ایجاد نشد و حزب بی‌سی ان‌دی‌پی با ۴۷ کرسی در مجلس قانونگذاری استان می‌تواند دولت اکثریت تشکیل بدهد.

هفتهٔ گذشته، تمام نمایندگان منتخب استان بی‌سی در مجلس سوگند یاد کردند. ۴۷ نمایندهٔ منتخب از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی، به‌لحاظ چهره‌های جدید و نیز تنوع جنسیتی شایان توجه‌اند؛ ۱۸ نماینده، یعنی نزدیک به یک‌سوم از کل نمایندگان این حزب به‌تازگی در این دوره انتخاب شده‌اند و نزدیک به دوسوم از آن‌ها یعنی ۳۱ نماینده زن هستند. 

پیش از مراسم سوگند نمایندگان، بوچ دیک، از بزرگان قوم بومی سانگیز (Songhees Nation)، دعا-آوازی خواند و با خانوادهٔ جان هورگان که روز قبل از این مراسم در سن ۶۵ سالگی پس از سومین مبارزه‌اش با سرطان درگذشت، ابراز همدردی کرد. دیوید ایبی گفت: «دوست داشتم او امروز در مراسم سوگند در کنار ما بود، که اگر چنین بود، امروز برای همهٔ این نمایندگان کف می‌زد و تشویقشان می‌کرد.»

در این مراسم، راوی پارمر، نمایندهٔ حوزهٔ لنگفورد-خوآن دِ فوکا (Langford-Juan de Fuca)، که حوزهٔ سابق جان هورگان است، به‌افتخار او پیراهن ورزشی تیم لاکراس شمراکسِ ویکتوریا (Victoria Shamrocks) را به تن داشت.

و اما دوشنبهٔ این هفته، ۱۸ نوامبر ۲۰۲۴، ۲۷ تن از وزرای کابینهٔ چهل و سومین دولت بریتیش کلمبیا سوگند یاد کردند. از میان این ۲۷ وزیر، ۱۵ تن از آن‌ها در کابینهٔ قبلی نیز پست وزارت داشتند. در این روز، دیوید ایبی بار دیگر از سوی نایب‌السلطنهٔ استان بی‌سی، جنت آستین، به‌عنوان نخست‌وزیر بریتیش کلمبیا منصوب شد. 

ایبی طی سخنانی در این مراسم گفت: «این شغلِ خدمت در دولت و خدمت در شورای اجرایی، مسئولیتی فوق‌العاده و جدی است. بریتیش کلمبیایی‌ها از ما می‌خواهند که این کار را در حد کمال انجام دهیم. خبر خوب اینکه ما مجبور نیستیم این کار را به‌تنهایی انجام دهیم. ما از حمایت خانواده و دوستان برخورداریم.»

در این دورهٔ جدید، چندین نمایندهٔ مجلس که پست‌های وزارتی بلندپایه‌ای را رهبری می‌کردند، به کرسی‌های خود بازگشته‌اند، در حالی‌که برخی دیگر به پست‌های جدیدی در کابینه منصوب شده‌اند.

کابینهٔ جدید شامل ۲۳ وزیر و چهار دستیار وزیر (minister of state) است، یعنی به‌اندازهٔ همان کابینهٔ پیشین، اما این‌بار زنان که ۱۷ تن از آن‌ها به پست‌های وزارتی منصوب شده‌اند، اکثریت این کابینه را تشکیل می‌دهند. در این میان، نیکی شارما، دادستان کل استان، همچنان در این سِمَت ادامه خواهد داد. ضمن اینکه او به سِمَت معاون نخست‌وزیر استان نیز ارتقا یافته است.

شایان ذکر است که تعداد کل زنان نماینده در مجلس قانونگذاری بریتیش کلمبیا نیز که ۵۲٫۷٪ کرسی‌ها را در اختیار دارند، برای اولین بار در اکثریت است. از ۴۹ زن نماینده در مجلس کنونی، ۳۱ نماینده از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و ۱۸ نماینده از حزب محافظه‌کار بی‌سی هستند. به‌گفتهٔ سازمان غیرانتفاعی صدای برابر (Equal Voice)، اولین بار است که این میزان از حضور زنان در مجلس در تاریخ کانادا در سطح استانی یا فدرال، اتفاق می‌افتد.

و اما در میان وزرای تازه‌کار، نام تامارا دیویدسون، نمایندهٔ حوزهٔ نورث کوست-هایدا گوآی (North Coast-Haida Gwaii)، که ۲۸ سال سابقهٔ کار به‌عنوان کارمند دولتی دارد،‌ به چشم می‌خوررد. وی مسئولیت وزارتخانهٔ محیط زیست را بر عهده خواهد داشت. 

همچنین راندین نیل، نمایندهٔ حوزهٔ پاول ریور-سان‌شاین کوست، عهده‌دار وزارتخانهٔ آب، زمین و منابع خواهد بود. 

گری بِگ، نمایندهٔ قدیمی حوزهٔ سوری-گیلدفورد، که در انتخابات اکتبر تنها با ۲۲ رأی اختلاف برنده شد، به‌عنوان سلیسیتر کل (solicitor general) و وزیر امنیت عمومی بریتیش کلمبیا معرفی شد. بِگ قبل از اینکه در سال ۲۰۱۷ به‌عنوان نماینده انتخاب شود، به‌مدت ۳۸ سال به‌عنوان افسر آرسی‌ام‌پی خدمت کرده بود.

همچنین کریستین بویل، یکی از اعضای سابق شورای شهر ونکوور که در ماه اکتبر به‌عنوان نمایندهٔ حوزهٔ ونکوور-لیتل مانتین انتخاب شد، به‌عنوان وزیر روابط و مصالحه‌جویی با بومیان انتخاب شده است.

جودی ویکنز، نمایندهٔ حوزهٔ کوکئیتلام-برک مانتین که تعداد قابل‌توجهی از ایرانیان را در خود جای داده است، به‌عنوان دستیار وزیر برای مراقبت از کودکان، و کودکان و نوجوانان با نیازهای حمایتی منصوب شد.

دیانا گیبسون، که پس از انتخاب در حوزهٔ اوک بِی-گوردون هد به‌تازگی وارد سیاست استانی شده است، وزیر مشاغل، توسعهٔ اقتصادی و نوآوری خواهد بود.

و در نهایت تری یونگ، که قبل از انتخاب‌شدن به‌عنوان نمایندهٔ حوزهٔ ونکوور-یل‌تاون، مدت ۳۰ سال به‌عنوان افسر پلیس در ادارهٔ پلیس ونکوور خدمت کرده بود، به‌عنوان دستیار وزیر برای امنیت جامعه و خدمات یکپارچه منصوب شد.

و اما جان راستد، رهبر محافظه‌کاران بی‌سی، تصمیم نخست‌وزیر ایبی برای «انتصاب‌های بیهودهٔ نمایندگان» به عناوین و مسئولیت‌های اضافه‌تر را، در زمانی‌که بریتیش کلمبیایی‌ها با فشارهای هزینه‌های زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، غیرقابل‌قبول دانست. راستد می‌گوید که این تصمیم بیش از دو میلیون دلار اتلاف در پی خواهد داشت. این عدد حاصل افزایش حقوقی‌ست که به وزیران و دستیاران وزیر برای مسئولیتشان علاوه بر حقوق پایهٔ نمایندگی مجلس پرداخت می‌شود.

نوشته اعلام نتایج نهایی انتخابات استانی بریتیش کلمبیا و معرفی وزرای دولت استان اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

سرانجام پس از گذشت نزدیک به سه هفته از برگزاری انتخابات استانی بریتیش کلمبیا بازشماری قضایی، نتیجهٔ نهایی انتخابات این استان را مشخص کرد.

رقابت سنگین و نفس‌گیر دو حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و حزب محافظه‌کار بی‌سی در چندین حوزه بسیار نزدیک بود.

از بین این حوزه‌ها نتیجهٔ نهایی دو حوزهٔ سوری-گیلدفورد و کلونا سنتر که اختلاف آرای دو نفر اول در آن‌ها کمتر از ۱۰۰ رأی بوده، طبق قانون انتخابات بی‌سی پس از بازشماری قضایی زیر نظر دادگاه عالی بریتیش کلمبیا مشخص شد.

بر اساس نتایج شمارش نهایی از سوی نهاد انتخابات بی‌سی (Elections BC)، در حوزهٔ سوری-گیلدفورد گری بگ از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی برخلاف نتایج شمارش مقدماتی آرا که در آن نامزد حزب محافظه‌کار بی‌سی بیشترین آرا را به خود اختصاص داده بود، با ۲۷ رأیِ بیشتر از رقیبش پیشی گرفته و همچنین در حوزهٔ کلونا سنتر کریستینا لون از حزب محافظه‌کار بی‌سی با ۳۸ رأی از رقیبش از حزب بی‌سی ان‌دی پی پیش بود.

با پایان یافتن شمارش قضایی در روز ۸ نوامبر، نهاد انتخابات بی‌سی اعلام کرد قاضی کوین دی لو، نامزد بی‌سی ان‌دی‌پی را با ۲۲ رأی بیشتر برندهٔ حوزهٔ سوری -گیلد فورد اعلام کرد.

همچنین در حوزهٔ کلونا سنتر، قاضی آلیسون جی بیمز، نامزد حزب محافظه‌کار بی‌سی را با ۴۰ رأی بیشتر برندهٔ انتخابات اعلام کرد.

بدین ترتیب تغییری در تعداد کرسی‌های هر حزب بعد از اعلام نتایج شمارش نهایی آرا ایجاد نشد و حزب بی‌سی ان‌دی‌پی با ۴۷ کرسی در مجلس قانونگذاری استان می‌تواند دولت اکثریت تشکیل بدهد.

چالش گزینش رئیس مجلس

توجه به اینکه ابی‌سی ان‌دی‌پی حداقل کرسی مورد نیاز (۴۷ کرسی) را برای تشکیل دولت اکثریت در دست دارد، با دشواری‌هایی برای ادامهٔ کار مواجه خواهد بود. مهم‌ترین چالش این حزب انتخاب سخنگوی مجلس یا همان رئیس مجلس استان است. 

معمولاً این سِمت در اختیار حزبی‌ست که در انتخابات پیروز شده است، ولی از آنجایی‌که از دارندهٔ این سمت انتظار می‌رود بی‌طرف باشد و مباحثهٔ منصفانه در مجلس بین نمایندگان را تسهیل کند و فقط در زمانی که آرای دو طرف برابر باشد بتواند رأی بدهد، انتخاب سخنگوی مجلس از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی این حزب را عملاً از اکثریت خارج خواهد کرد. به‌همین دلیل دیوید ایبی، به‌فاصلهٔ کوتاهی از اعلام نتایج انتخابات اعلام کرد که برای این سمت با احزاب دیگر همکاری خواهد کرد و گزارش‌هایی هم از پیشنهاد او به نمایندگان حزب محافظه‌کار بی‌سی منتشر شد. 

در مقابل جان راستد، رهبر حزب محافظه‌کار بی‌سی، این ایده را رد کرد و گفت: «در این مقطع، من به هیچ یک از اعضای حزبمان پیشنهاد نمی‌کنم که رئیس مجلس شود تا از دستور کار [ایبی] حمایت کند.»

حزب سبز بی‌سی هم که تنها دو نماینده در مجلس دارد، قاعدتاً تمایلی به این سِمت نخواهد داشت.

در دور پیشین مجلس و از سال ۲۰۲۰ راج چوهان، نمایندهٔ منطقهٔ برنابی- ادموندز، این سمت را بر عهده داشت. او در انتخابات امسال هم با اختلاف قابل‌توجهی در حوزهٔ برنابی – نیو وست‌مینستر که همان حوزهٔ برنابی- ادموندز است که در سال ۲۰۲۴ مرزهایش تغییراتی کرده، پیروز شد. اما تفاوت این دوره با دورهٔ قبل مجلس این است که در آن دوره بی‌سی ان‌دی‌پی توانسته بود ۵۷ کرسی به‌دست آورد و کم‌شدن یک کرسی برای رئیس مجلس هیچ مشکلی برای این حزب در به‌تصویب‌رساندن لایحه‌هایش ایجاد نمی‌کرد اما در این دوره اگر یکی از اعضای این حزب در سمت رئیس مجلس قرار بگیرد، بدین معناست که در لایحه‌هایی که هر دو حزب محافظه‌کار و سبز با آن‌ها مخالف باشند، دولت نخواهد توانست آن‌ها را به تصویب برساند. مخصوصاً اگر نماینده یا نماینده‌هایی از این حزب به‌دلایل مختلف ازجمله بیماری نتوانند در جلسهٔ خاصی از مجلس شرکت کنند، آن‌وقت تصویب لوایح دولت ممکن است دچار اشکال شود.

البته حزب بی‌سی ان‌دی‌پی در انتخابات سال ۲۰۱۷ شرایط دشوارتری از شرایط فعلی‌اش داشت. در آن زمان این حزب باید ۴۴ کرسی برای اکثریت‌یافتن کسب می‌کرد ولی تنها موفق به کسب ۴۱ کرسی شده بود. با وجودی که حزب بی‌سی لیبرال پیشین (بی‌سی یونایتد کنونی) موفق به کسب ۴۳ کرسی شده بود، این حزب نتوانست از مجلس قانونگذاری استان رأی اعتماد بگیرد و بی‌سی ان‌دی‌پی به کمک حزب سبز بی‌سی که آن زمان در مجلس ۳ کرسی داشت، توانست دولت اقلیت تشکیل دهد. 

در آن زمان هم پیداکردن فردی برای ریاست مجلس دردسر بزرگی برای جان هورگان، نخست‌وزیر وقت بی‌سی، بود. کرسی ریاست مجلس استان نهایتاً در ۸ سپتامبر ۲۰۱۷ یعنی سه هفته پس از آغاز به کار جان هورگان به‌عنوان نخست‌وزیر استان بی‌سی، با پذیرش این مسئولیت از سوی دریل پلکاس (Darryl Plecas)، نمایندهٔ وقت منطقهٔ ابتسفورد ساوث از حزب بی‌سی لیبرال پیشین، پر شد ولی همین امر منجر به اخراج او از حزب بی‌سی لیبرال شد و او تا زمان انحلال زودهنگام مجلس از سوی جان هورگان در سال ۲۰۲۰، به‌عنوان نمایندهٔ مستقل در مجلس حضور یافت و تا پایان آن دوره هم رئیس مجلس ماند. او در انتخابات سال ۲۰۲۰ دیگر در انتخابات شرکت نکرد.

چالش همکاری دوباره با حزب سبز بی‌سی

هرچند روی کاغذ وضعیت کنونی حزب بی‌سی ان‌دی‌پی از وضعیت سال ۲۰۱۷ این حزب بسیار بهتر به‌نظر می‌رسد، ولی مسیر آن‌چنان هم برای این حزب هموار نخواهد بود. مهم‌ترین دلیل این امر کاهش رغبت حزب سبز بی‌سی به همکاری با بی‌‌سی ان‌دی‌پی است.

اگرچه به‌صورت تئوریک به نظر می‌رسد نمایندگان حزب سبز به‌دلیل نزدیک‌تربودن دیدگاه‌هایشان با حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و اختلافات اساسی‌ای که با حزب محافظه‌کار بی‌سی دارند، از دولت دیوید ایبی حمایت کنند، ولی این حمایت چندان هم تضمین‌شده نیست، چرا که این حزب چندان دلِ خوشی از حمایت قبلی‌اش از بی‌سی ان‌دی‌پی در تشکیل دولت اقلیت در سال ۲۰۱۷ ندارد. در آن زمان این دو حزب مشتاقانه می‌خواستند به سلطهٔ شانزده‌سالهٔ حزب بی‌سی لیبرال بر استان خاتمه دهند و در کنار یکدیگر توانستند دولت کریستی کلارک را که کرسی‌های بیشتری در مجلس به دست آورده بود ساقط کنند و دولت اقلیتِ بی‌سی ان‌دی‌پی با حمایت حزب سبز بی‌سی شکل گرفت ولی جان هورگان اجازه نداد مجلس دورهٔ خودش را طی کند و زمانی‌که احساس کرد حزبش آن‌قدر محبوبیت دارد که بتواند دولت اکثریت تشکیل بدهد، در دوران همه‌گیری کووید-۱۹، بدون مشورت با حزب سبز بی‌سی، مجلس را منحل و انتخابات زودهنگام برگزار کرد. این اقدام با انتقاد شدید حزب سبز بی‌سی که شریک دولت بود و البته حزب بی‌سی لیبرال که اپوزیسیون رسمی بود، مواجه شد و هر دو حزب هورگان را به سوءاستفاده از شرایط متهم کردند.

نگرانی‌ها از سلامت انتخابات

در کنار همهٔ این موارد به نگرانی‌ها از سلامت انتخابات هم باید اشاره کرد. به‌فاصلهٔ کوتاهی پس از انتخابات یعنی زمانی که مشخص شد در دورهٔ رأی‌گیری زودهنگام با اجازهٔ مقامات نهاد انتخابات بی‌سی در برخی حوزه‌ها به مسئولان رأی‌گیری اجازه داده شده صندوق‌ها و برگه‌های خالی رأی را در خانه‌هایشان نگه دارند و همچنین محسوب‌شدن حدود ۴۰۰۰ رأی تلفنی در نتایج، برخی طرفداران حزب محافظه‌کار بی‌سی ادعای تقلب در انتخابات را مطرح کردند. اما جان راستد، رهبر حزب محافظه‌کار بی‌سی، و دیگر مقامات این حزب از چنین ادعایی حمایت نکردند و در مقابل حمایت خودشان را از نهاد انتخابات بی‌سی اعلام کردند، ولی زمانی‌که نهاد انتخابات بی‌سی پس از شمارش نهایی آرا در بیانیه‌ای اعلام کرد که یک صندوق کامل حاوی ۸۶۱ برگهٔ رأی در حوزهٔ پرینس جورج-مکنزی در دور مقدماتی شمرده نشده بود، آن‌ها هم اعتراض کردند. هرچند در آن حوزه نامزد حزب محافظه‌کار بی‌سی با اختلاف بالایی برنده شده بود و حتی اگر همهٔ آرای این صندوق به حزب بی‌سی ان‌دی‌پی اختصاص می‌یافت تغییری در نتیجهٔ نهایی نمی‌گذاشت، ولی گم‌شدن یک صندوق در شمارش مقدماتی و پیداشدن آن در شمارش نهایی پرسش‌های فراوانی را به همراه داشته است. علاوه بر این برخی آرای شمرده‌نشده در دور مقدماتی در ۶۹ حوزه از ۹۲ حوزهٔ انتخاباتی ازجمله ۱۴ رأیی که در حوزهٔ حساس سوری-گیلدفورد در دور مقدماتی شمرده نشده بود، به نگرانی‌ها از سلامت انتخابات دامن زد.

به‌دنبال اطلاعیهٔ نهاد انتخابات بی‌سی دربارهٔ اشتباهات در شمارش مقدماتی آرا، جان راستد، رهبر حزب محافظه‌کار بی‌سی، اعلام کرد:

«نهاد انتخابات بریتیش کلمبیا آشکار کرده است که یک صندوق حاوی ۸۶۱ رأی به‌طور کامل شمارش نشده بود.، همچنین ۱۴ رأی گزارش‌نشده در حوزهٔ سوری-گیلدفورد وجود داشته که محل رقابتی حیاتی است و ان‌دی‌پی با اختلاف اندکی در آن به پیروزی رسیده است.

در عین اینکه در مورد نتیجهٔ نهایی انتخابات بحث نمی‌کنم و در انتظار بازشماری‌های قضایی باقی می‌مانم، واضح است که اشتباهاتی مانند این‌ها به‌شدت اعتماد عمومی را به روند انتخابات ما تضعیف می‌کند.

این شکستی بی‌سابقه برای همان نهادی است که مسئول تضمین عدالت و صحت انتخابات ماست.

در زمانی که اعتماد به یکپارچگی انتخابات شکننده‌تر از همیشه است، بریتیش کلمبیایی‌ها سزاوار اطمینان از این امرند که هر رأیی مهم است و این اشتباهات اصلاح می‌شوند.

به‌همین دلیل است که من خواستار بررسی مستقلم تا اطمینان حاصل شود که این نوع اشتباهات هرگز دوباره تکرار نمی‌شوند. دموکراسی مقدس‌تر از آن است که اجازه دهد اعتماد به پایین‌ترین حدی که امروز می‌بینیم کاهش یابد.»

در حالی که جان راستد خواستار تحقیق زیر نظر یک قاضی یا وکیل مستقل شده است، دیوید ایبی، رهبر حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و نخست‌وزیر استان، خواستار تحقیقات شده ولی پیشنهاد او تشکیل کمیته‌ای با حضور همهٔ احزاب برای بررسی روند انتخابات امسال است.

آنتون بوگمن، رئیس نهاد انتخابات بی‌سی، روز ۴ نوامبر، در یک کنفرانس مطبوعاتی ویدیویی به وجود اشتباهات در شمارش آرا اذعان کرد ولی گفت که این اشتباهات تأثیری در نتایج نهایی اعلام‌شده از سوی این نهاد نداشته است.

گفتنی است نهاد انتخابات بی‌سی نهادی است غیرحزبی که رئیسش از سوی نایب‌السلطنهٔ استان به پیشنهاد نمایندگان مجلس قانونگذاری استان منصوب می‌شود. کمیته‌ای متشکل از همهٔ احزاب مجلس وظیفه دارد به‌اتفاق آرا به مجلس قانونگذاری توصیه کند که چه کسی باید به این سمت مهم منصوب شود و پس از آن نمایندگان مجلس استان به‌اتفاق آرا فرد برگزیده‌شده را به نایب‌السلطنهٔ استان معرفی می‌کنند. انتصاب رئیس نهاد انتخابات برای یک دورهٔ ثابت است: دو انتخابات بعلاوهٔ یک سال.

رئیس نهاد انتخابات به‌عنوان یک مقام قانونی قوهٔ قانونگذاری استان، مستقیماً از طریق رئیس مجلس به مجلس قانونگذاری گزارش می‌دهد. رئیس نهاد انتخابات نمی‌تواند عضو هیچ حزب سیاسی‌ای باشد، به یک حزب یا نامزد کمک کند یا در هیچ یک از انتخابات استانی رأی بدهد.

آنتون بوگمن، رئیس کنونی این نهاد، از ۱ ژوئن ۲۰۱۸ در این سمت بوده است و این دومین انتخاباتی است که زیر نظر او برگزار می‌شود و طبق قوانین یک سال دیگر از دورهٔ خدمتش باقی مانده است و پس از آن فرد دیگری جایگزین او خواهد شد.

با پایان‌یافتن شمارش قضایی آرا باید دید دیوید ایبی چطور از پس چالش‌های پیش رو بر خواهد آمد.

*با توجه به پایان‌یافتن شمارش قضایی آرا در روز ۸ نوامبر ۲۰۲۴، هم‌زمان با تاریخ انتشار شمارهٔ ۲۲۴ رسانهٔ همیاری که این مطلب در آن منتشر شده بود، مطلب برای درج در وب‌سایت رسانهٔ همیاری به‌روز شده است.

نوشته انتخابات بریتیش کلمبیا و مسیرِ نه‌چندان هموارِ دیوید ایبی در تشکیل دولت اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

هومن کبیری پرویزی – ونکوور

بریتیش کلمبیایی‌ها روز شنبه ۱۹ اکتبر ۲۰۲۴ پای صندوق‌های رأی رفتند تا نمایندگانشان را در چهل و سومین دورهٔ انتخابات استانی برگزینند. 

این انتخابات از آن جهت اهمیت ویژه‌ای داشت که پس از چند دهه احزاب حاضر در آن با تفاوتی چشمگیر پا به عرصهٔ رقابت گذاشته بودند.

کناره‌گیری حزب بی‌سی یونایتد (بی‌سی لیبرال پیشین) که پیش از دولت ان‌دی‌پی از سال ۲۰۰۱ تا سال ۲۰۱۷ قدرت را در دست داشت، به‌نفع حزب محافظه‌کار بی‌سی، موجب شد بخش عمده‌ای از طرفداران این حزب از حزب محافظه‌کار حمایت کنند و عملاً رقابت اصلی بین حزب حاکم بی‌سی ان‌دی‌پی و حزب محافظه‌کار بی‌سی انجام شود. 

شایان ذکر است که حزب محافظه‌کار بی‌سی علی‌رغم داشتن برخی ارزش‌ها، باورها و دیدگاه‌های مشترک با حزب محافظه‌کار فدرال، وابستگی یا ارتباط سازمانی‌ای با آن ندارد. این حزب از سال ۱۹۴۹ تاکنون نقشی در دولت استان بی‌سی نداشته و از سال ۱۹۷۹ تا پیش از پیوستن جان راستد به این حزب در ۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۳، در مجلس قانونگذاری استان نماینده‌ای نداشت. 

کناررفتن حزب بی‌سی یونایتد و ظهور دوبارهٔ حزب محافظه‌کار بی‌سی پس از چندین دهه در سپهر سیاسی استان بریتیش کلمبیا تغییری بنیادین داده است.

انتخاباتی رکوردشکن

انتخابات امسال بریتیش کلمبیا چندین رکورد را جابه‌جا کرد. در این انتخابات در پایان شمارش مقدماتی، مشارکت رأی‌دهندگان ۵۷٫۴۱ درصد برآورد شد. این میزان در آخرین دورهٔ انتخابات در سال ۲۰۲۰، ۵۳٫۸۶ درصد بود. در پایان شمارش مقدماتی، ۲٬۰۳۷٬۸۹۷ رأی به صندوق‌ها ریخته شد که بیشترین تعداد رأی در یک دورهٔ انتخابات استانی در بریتیش کلمبیاست. رکورد قبلی ۱٬۹۸۶٬۳۷۴ رأی در انتخابات استانی سال ۲۰۱۷ بود.

این انتخابات از جنبهٔ دیگری هم رکوردشکن شد؛ تعداد نامزدهای غیرحزبی در انتخابات. ۴۰ نامزد مستقل و ۱۴ نامزد غیروابسته، در انتخابات امسال شرکت کرده بودند که این تعداد هم در همهٔ دوره‌های انتخاباتی استان بی‌سابقه بوده است.

لازم به توضیح است که بر اساس تعریف نهاد انتخابات بریتیش کلمبیا (Elections BC)، نامزد مستقل کسی است که درخواست نامزدی‌اش را با بیانیهٔ امضاشده‌ای مبنی بر اینکه مستقل عمل می‌کند، ثبت کرده باشد. نامزد غیروابسته کسی است که بدون امضای چنین بیانیه‌ای یا تأیید حزبی معتبر، درخواست نامزدی‌اش را نزد این نهاد ثبت کرده باشد.

۱۸ نفر از نامزدهای غیرحزبی در این دوره، نامزدهای حزب بی‌سی یونایتد بودند که از میان آن‌ها ۶ تن نمایندگان پیشین مجلس قانون‌گذاری استان و ۱۲ تن نامزدهای جدیدی بودند که با این حزب در انتخابات شرکت کرده بودند ولی پس از کناره‌گیری حزبشان از انتخابات، حزب محافظه‌کار بی‌سی آن‌ها را به‌عنوان نامزد نپذیرفت.

علی‌رغم تعداد زیاد نامزدهای غیرحزبی در این انتخابات، هیچ‌یک از آن‌ها در شمارش مقدماتی آرا اقبالی نداشتند.

شمارش مقدماتی و شمارش نهایی

با پایان‌گرفتن انتخابات در ساعت ۸ شب روز شنبه ۱۹ اکتبر ۲۰۲۴، نهاد انتخابات بی‌سی بلافاصله شمارش آرا را آغاز کرد و تا عصر روز بعد، نتایج مقدماتی را اعلام کرد. با وجود اعلام نتایج مقدماتی، هیچ‌یک از نامزدها نمی‌توانند تا پیش از شمارش نهایی آرا که در روزهای ۲۶ تا ۲۸ اکتبر انجام خواهد گرفت، اعلام پیروزی قطعی کنند.

هرچند بیشتر برگه‌های رأی در شمارش مقدماتی شمرده شده‌اند، ولی هنوز حدود ۴۹٬۰۰۰ رأی شمرده‌نشده شامل آرای پستی‌ای که پس از بسته‌شدن مراکز رأی‌گیری زودهنگام به آن مراکز رسیده و آرای مراکزی که رأی‌گیری غیرالکترونیکی در آن‌ها انجام شده، وجود دارد که با توجه به نتایج بسیار نزدیک این انتخابات بر اساس شمارش مقدماتی می‌تواند روی نتایج نهایی تأثیر بگذارد.

بازشماری آرا

طبق قانون انتخابات بریتیش کلمبیا، آرای حوزه‌هایی که اختلاف رأی دو نفر اول در آن حوزه‌ها کمتر از ۱۰۰ رأی باشد، به‌طور خودکار بازشماری می‌شوند. در این انتخابات حوزه‌های خوآن دِ فوکا – مَلَهت و سوری سیتی سنتر با اختلاف به‌ترتیب ۲۰ و ۹۵ رأی در بازهٔ تعریف‌شدهٔ قانونی قرار می‌گیرند و همهٔ آرای این دو حوزه بار دیگر در روزهای ۲۶ تا ۲۸ اکتبر بازشماری می‌شوند. به‌جز این، نامزدها یا نمایندگان رسمی‌شان که تا تاریخ ۲۲ اکتبر درخواست بازشماری آرا در حوزه‌هایشان را به نهاد انتخابات بی‌سی ارائه باشند هم ممکن است در بازشماری نهایی قرار بگیرند. چنین درخواستی تنها به یکی از دلایلی که در زیربند ۲ از بند ۱۳۹ قانون انتخابات آمده، امکان‌پذیر است. نامزدها همچنین می‌توانند پس از اعلام نتایج شمارش نهایی آرا با شکایت به دادگاه عالی بریتیش کلمبیا درخواست بازشماری آرا در حوزه‌‌هایشان را بدهند و طبق قانون اگر اختلاف آرا در آن حوزه کمتر از یک‌پانصدم کل آرای ریخته‌شده به صندوق‌ها باشد، دادگاه می‌تواند حکم بازشماری آرا را بدهد.

نتایج شمارش مقدماتی و وضعیت انتخاب رهبران احزاب

با پایان‌یافتن شمارش مقدماتی آرا، حزب حاکم بی‌سی ان‌دی‌پی در ۴۶ حوزه، حزب محافظه‌کار بی‌سی در ۴۵ حوزه و حزب سبز بی‌سی در ۲ حوزه پیش‌اند. در این بین شمارش مقدماتی حاکی از برتری مطلق نامزدهای هر یک از دو حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و محافظه‌کار بی‌سی در ۴۰ حوزه و حزب سبز بی‌سی در ۲ حوزه است. اختلاف آرای نامزدهای دو حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و محافظه‌کار بی‌سی در ۱۱ حوزهٔ دیگر به هم نزدیک است و ممکن است شمارش نهایی آرا و شمارش آرایی که پیش از این لحاظ نشده به اعلام نام نامزدی بینجامد که در شمارش مقدماتی آرای کمتری به دست آورده است.

بر اساس شمارش مقدماتی، سونیا فرستنو، رهبر حزب سبز بی‌سی، در این انتخابات شکست خورده است. او که از حوزهٔ انتخاباتی ویکتوریا – بیکن هیل در انتخابات شرکت کرده بود، نتیجهٔ انتخابات را با اختلافی قابل‌توجه به گِرِیس لُر از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی واگذار کرده است. دو رهبر دیگر یعنی دیوید ایبی، نخست‌وزیر کنونی استان و رهبر حزب بی‌سی ان‌دی‌پی، و جان راستد، رهبر حزب محافظه‌کار بی‌سی، هر دو توانستند در این انتخابات در حوزه‌های انتخابی‌شان از رقبا پیشی بگیرند.

نتایج‌ به‌دست‌آمده برای نامزدهای ایرانی-کانادایی

امسال دو نامزد ایرانی-کانادایی از دو حزب مختلف در این انتخابات شرکت داشتند که هیچ‌کدام نتوانستند بیشترین تعداد آرا در حوزهٔ انتخابی‌شان را به دست آوردند. سارا افتخار از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی در حوزهٔ وست ونکوور – کپیلانو در انتخابات شرکت کرده بود. او در پایان شمارش مقدماتی آرا پس از لین بلاک از حزب محافظه‌کار بی‌سی در جای دوم قرار گرفت. حامد نجفی، دیگر نامزد ایرانی-کانادایی در این دوره بود. او که در حوزهٔ کوکئیتلام – ملاردویل در انتخابات شرکت کرده بود، پس از جنیفر بلادرویک از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی در جای دوم قرار گرفت. 

سارا افتخار

کدام حزب دولت را تشکیل خواهد داد؟

شمارش مقدماتی آرای انتخابات حاکی از آن است که دو حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و محافظه‌کار بی‌سی نتایجی بسیار نزدیک به دست آورده‌اند. اختلاف آرای کمتر از ۴۰۰ رأی در ۷ حوزهٔ انتخابی در کنار ۴۹٬۰۰۰ رأی شمرده‌نشده در کل استان، پیش‌بینی نتایج را بسیار دشوار کرده است. ازآنجایی‌که در تمامی این حوزه‌ها دو نفر اول از حزب بی‌سی ان‌دی‌پی و محافظه‌کار بی‌سی‌اند، تغییر نتیجه در هر یک از آن‌ها یک کرسی از حزبی می‌گیرد و در اختیار حزب دیگر قرار می‌دهد. بنابراین تا پایان شمارش نهایی آرا نمی‌توان پیش‌بینی کرد کدام حزب پیروز این انتخابات خواهد بود و آیا خواهد توانست ۴۷ کرسی مورد نیاز برای اکثریت‌یافتن در مجلس قانونگذاری بی‌سی را به‌دست آورد یا ناچار است دولت اقلیت تشکیل دهد و برای گرفتن رأی اعتماد از مجلس به‌دنبال جلب نظر حزب سوم یعنی حزب سبز بی‌سی باشد. برای یافتن پاسخ این پرسش که کدام حزب دولت را تشکیل خواهد داد باید تا روز ۲۸ اکتبر منتظر ماند.

نوشته انتخابات بی‌سی؛ همه‌چیز به شمارش نهایی آرا کشیده شد اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.