پس از مدت‌ها بالاخره خبری خوش منتشر شد و آن، آزادی دو روزنامه‌نگارِ دربند یعنی نیلوفر حامدی و الهه محمدی بود که از همان آغاز جنبش «زن، زندگی، آزادی» به اتهامات واهی در زندان به سر می‌بردند. این دو روزنامه‌نگار یکشنبهٔ گذشته، پس از شانزده ماه با وثیقهٔ ۱۰ میلیارد تومانی از زندان آزاد شدند. دادگاه تجدید نظر استان تهران با تبدیل قرار بازداشت این دو خبرنگار به قرار وثیقه، اجازه داده است تا زمان صدور حکم تجدیدنظر به‌طور موقت آزاد باشند، و البته هم‌زمان هر دو نفر را ممنوع‌الخروج کرده است.

نیلوفر حامدی در جریان بستری‌شدن و کشته‌شدن مهسا امینی در بیمارستان کسری، نخستین خبرنگاری بود که در این‌باره و همچنین دربارهٔ نحوهٔ برخورد نیروهای امنیتی با معترضان اطلاع‌رسانی کرد. او حدود یک هفته پس از کشته‌شدن مهسا امینی به‌دست نیروهای امنیتی بازداشت و وسایل شخصی‌اش ازجمله لپ‌تاپ و موبایلش نیز توقیف شد. نیلوفر حامدی در گروه اجتماعی روزنامهٔ شرق کار می‌کرد و پیش از آن با روزنامه‌های جام جم، همشهری و اعتماد آنلاین کار کرده بود.

نیلوفر حامدی پیش از بازداشت و زندانی‌شدنش در سپتامبر ۲۰۲۲، گزارشات شاخص دیگری نیز تهیه کرده بود که از آن جمله می‌توان به گزارشی اشاره کرد که در آن از تیراندازی مأمور گشت ارشاد به زوجی در پارک پردیسان تهران خبر داده بود. انتشار این گزارش باعث شد نیروی انتظامی از او شکایت کند اما آن شکایت در دادسرا به منع تعقیب ختم شد. حامدی همچنین در گزارشی با عنوان «تکرار سناریوی خانهٔ پدری برای رومینای ۱۴ ساله» به موضوع کشته‌شدن رومینا اشرفی به‌دست پدرش پرداخته بود. او همچنین پس از بازگشت طالبان به افغانستان در تابستان ۲۰۲۱، طی سفری به سیستان و بلوچستان و حضور در مرز افغانستان، گزارشی از موج جدید مهاجرت افغان‌ها به ایران روایت کرده بود. نیلوفر حامدی از اولین افرادی بود که با خانواده و وکیل سپیده رشنو مصاحبه و گزارشی از پروندهٔ او را منتشر کرده بود.

مجلهٔ تایم در سال ۲۰۲۳ نام نیلوفر حامدی را در فهرست سالیانهٔ صد فرد تأثیرگذار در جهان قرار داد. او در سال ۲۰۲۳ همچنین برندهٔ جایزه آزادی مطبوعات از سوی سازمان ملل متحد شد.

الهه محمدی نیز که برای تهیه گزارش مراسم خاک‌سپاری مهسا امینی به سقز سفر کرده بود، در بازگشت پس از احضار تلفنی، بازداشت شد. گزارش او از سفر به سقز با عنوان «یک وطن اندوه» در روزنامهٔ هم‌میهن چاپ شد. محمدی پیش از آن، گزارشی با عنوان «از کسی نمی‌ترسیم؛ شکایت می‌کنیم» تهیه و منتشر کرده بود که حاوی گفت‌وگو با دایی و مادربزرگ مهسا امینی ساعتی قبل از مرگ او بود.

از دیگر گزارشات شاخص الهه محمدی پیش از بازداشتش می‌توان به گزارشی با عنوان «اضطراب ارشاد» نام برد که گزارشی تحقیقی است از پیامدهای روان‌شناسی جامعه نسبت به اقدامات پلیس امنیت اخلاقی. این گزارش تقریباً هم‌زمان با گزارش خاک‌سپاری مهسا امینی منتشر شد. همچنین گزارش او با عنوان «گشت بارداری در بیمارستان‌ها» گزارش میدانی است از حضور مأمورانی از سوی وزارت بهداشت در بعضی بیمارستان‌ها که به‌دنبال قانون جوانی جمعیت و حمایت از خانواده‌اند! گزارش دیگر او با عنوان «قتل با اسم رمزِ ناموس» گزارشی است دربارهٔ زن‌کشی در استان کردستان که دو سال قبل به‌عنوان یکی از گزارش‌های برتر سال از سوی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران استان تهران انتخاب شد. همچنین گزارش او با عنوان «شب بلند بخشش و اعدام» که دربارهٔ شبی‌ست که قرار بود پنج قاتل در زندان رجایی‌شهر قصاص شوند، از دیگر گزارش‌های شاخص محمدی است. 

مجلهٔ تایم نام الهه محمدی را نیز در سال ۲۰۲۳ در فهرست سالیانهٔ صد فرد تأثیرگذار در جهان قرار داد.

حدود ۴۰ روز پس از دستگیری نیلوفر حامدی و الهه محمدی، وزارت اطلاعات و اطلاعات سپاه در بیانیهٔ مشترکی این دو روزنامه‌نگار را عامل سرویس‌های جاسوسی غربی معرفی کردند که در برخی کشورها، دوره‌های براندازی و جنگ‌های ترکیبی تشکیل می‌داده‌اند! خبری که اعتراض تعداد زیادی از کاربران توییتر را به‌دنبال داشت و بیش از ۵۰۰ فعال در حوزهٔ رسانه نیز، بیانیه‌ای در حمایت از آن‌ها امضا کردند.

نیلوفر حامدی و الهه محمدی بیش از هشت ماه در زندان بودند که مدتی از آن را در زندان انفرادی به سر برده بودند و محروم از حق ملاقات با خانواده و وکیل، تا اینکه بالاخره برای اولین بار در ماه ژوئن سال گذشته و درست پیش از برگزاری دادگاه توانستند با وکلای انتخابی‌شان ملاقات کنند.

حامدی و محمدی بارها تمام اتهام‌ها را رد و تأکید کرده بودند که تنها وظیفهٔ خبرنگاری‌شان را انجام داده‌اند و گزارش‌هایشان با تأیید مدیران مسئول دو روزنامه بوده است. مدیران مسئول هر دو روزنامهٔ شرق و هم‌میهن نیز بارها گفته‌اند که تهیهٔ آن گزارش‌ها با تأیید آن‌ها بوده و هیچ مسئولیتی متوجه این دو خبرنگار نیست.

خبر آزادی نیلوفر حامدی و الهه محمدی به‌طور گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی پخش شد و با ابراز خوشحالی شمار بسیاری از کاربران این شبکه‌ها، روزنامه‌نگاران، فعالان مدنی و سیاسی و هنرمندان همراه بود.

امجد امينی، پدر مهسا امینی، با انتشار پیامی ضمن تبریک «این آزادی ارزشمند» به این دو روزنامه‌نگار و خانواده‌هایشان نوشت: «خانم‌های گران‌قدر، نیلوفر حامدی و الهه محمدی، خبر آزادی شما بزرگواران، بعد از چهار صد روز تحمل زندان و دوری از خانواده، همهٔ ما را خوشحال کرد و کاممان را شیرین گردانید.»

آزادی نیلوفر حامدی و الهه محمدی، هرچند به‌قید وثیقه‌ای سنگین و به‌طور موقت، پس از ماه‌ها خبر خوشی بود که کام همه را شیرین کرد. هرچند خبرگزاری قوهٔ قضاییه یک روز پس از آزادی این دو خبرنگار از تشکیل پرونده‌ای جدید برای آن دو خبر داد. «جرم» جدید آن‌ها انتشار تصاویری از «کشف حجاب» خود در فضای مجازی است!

نوشته آزادی موقت پس از ۱۶ ماه و اعلام «جرم» جدید پس از یک روز اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

عکس‌ها از: جمشید تاج‌دولت

روز جمعه، ۱۹ مهٔ ۲۰۲۳، مراسم ویژهٔ «آزادی مطبوعات» از سوی «شورای ملی نشریات و رسانه‌های قومی کانادا» (National Ethnic Press and Media Council of Canada) در ساختمان شهرداری تورنتو برگزار شد. 

در این مراسم از نیلوفر حامدی و الهه محمدی، دو روزنامه‌نگار زندانی در ایران که در پی اعتراضات پس از کشته‌شدن مهسا امینی بازداشت شدند، تقدیر شد.

لوح‌های تقدیر این شورا به این دو روزنامه‌نگار به‌صورت غیابی اعطا شد و لیلی پورزند، فعال حقوق زنان ساکن تورنتو و دختر زنده‌یاد سیامک پورزند، روزنامه‌نگار فقید ایرانی، که در پی سال‌ها حبس و شکنجه و به‌دلیل آزار و اذیت‌های نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی در هشتادسالگی به زندگی خود پایان داد، به‌نیابت از آن‌ها این لوح‌ها را دریافت کرد.

در این مراسم محمد تاج‌دولتی، رئیس شورای ملی رسانه‌های قومی کانادا، طی سخنانی و با اشاره به هزاران نفری که از زمان آغاز جنبش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» جان خود را از دست داده‌اند، بازداشت و شکنجه شده‌اند یا چشم خود را از دست داده‌اند، گفت: «سه مرد جوان ساعاتی پیش به دار آویخته شدند تنها برای اینکه در خیابان‌ها خواهان آزادی شده بودند. روزنامه‌نگاران بسیاری ازجمله این دو روزنامه‌نگار جوان، نیلوفر حامدی و الهه محمدی، دستگیر و زندانی شده‌اند. شورای ملی نشریات و رسانه‌های قومی کانادا تصمیم گرفت از این دو روزنامه‌نگار برای شجاعتی که در کارشان داشته‌اند، تقدیر کند.» سپس او دربارهٔ دلیل دستگیری و بازداشت این دو روزنامه‌نگار که از اوایل جنبش «زن، زندگی، آزادی» در زندان به سر می‌برند، توضیحاتی به شرکت‌کنندگان در این مراسم داد. 

تاج‌دولتی در ادامهٔ سخنان خود با اشاره به اینکه دو هفته قبل دوازدهمین سالگرد فقدان غم‌انگیز زنده‌یاد سیامک پورزند، یکی از برجسته‌ترین روزنامه‌نگاران ایرانی بود، گفت: «زمانی که روزنامه‌نگار جوانی بودم، این شانس را داشتم که او را ملاقات کنم؛ کسی که الگویی برای نسل من بود. سیامک پورزند اوایل سال ۲۰۰۰ به‌دلیل فعالیت حرفه‌ای‌اش دستگیر شد. او سال‌ها در زندان به سر برد و شکنجه شد تا به انجام کارهایی اعتراف کند که هرگز در آن‌ها دخالتی نداشت… » سپس او به مرگ خودخواستهٔ سیامک پورزند در حبس خانگی و تحت فشارهای شدیدی که قرار داشت، اشاره کرد و ضمن معرفی لیلی پورزند، دختر زنده‌یاد سیامک پورزند که در خشونت مبتنی بر جنسیت و برابری جنسیتی تخصص دارد و فعال حقوق زنان است، خواست تا برای دریافت لوح‌های تقدیر و ایراد سخنانی به روی صحنه برود.

لیلی پورزند، پس از دریافت این لوح‌ها از «شورای ملی نشریات و رسانه‌های قومی کانادا» به‌خاطر حمایتشان از جنبش مبارزات مدنی مردم ایران و اهمیتی که به روزنامه‌نگاران دربند ایرانی داده‌اند، سپاسگزاری کرد. او با اشاره به اینکه پدر روزنامه‌نگارش را تحت فشار و در حبس خانگی از دست داده است، گفت که درد خانواده‌های روزنامه‌نگاران دربند را درک می‌کند و افزود: «به زنان ایرانی و روزنامه‌نگاران دربند افتخار می‌کنم. تعداد زیادی از آن‌ها هم‌اکنون تحت شرایط نامناسب در زندان رژیم‌اند و با اتهامات بسیار سنگینی موا‌جه‌اند. و همان‌طور که می‌دانیم امروز سه جوان را از مردم ما گرفتند… ما باید به مبارزه ادامه دهیم و صدای آن‌‌ها باشیم؛ تنها کاری که می‌توانیم انجام دهیم که البته کار بزرگی‌ است.» وی در ادامه افزود تعهد می‌کند این لوح‌های تقدیر را نگه دارد تا روزی در آینده‌ای نزدیک آن‌ها را به دست نیلوفر حامدی و الهه محمدی برساند. لیلی پورزند در پایان گفت از همه می‌خواهد که برای آزادی مردم ایران همراه باشند و از مبارزات آن‌ها حمایت کنند. 

«شورای ملی نشریات و رسانه‌های قومی کانادا» سازمانی غیرانتفاعی است که از سال ۱۹۵۸ با هدف ترویج منافع اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جوامع قومی مختلف در کانادا و تلفیق آن‌ها با جامعهٔ میزبان فعالیت می‌کند و نزدیک به ۷۰۰ رسانهٔ قومی از سرتاسر کانادا را نمایندگی می‌کند. 

گفتنی است در فوریهٔ گذشته انجمن «روزنامه‌نگاران کانادایی برای آزادی بیان» هم در مراسم سالانه‌اش معتبرترین جایزهٔ خود را به نیلوفر حامدی و الهه محمدی، اعطا کرده بود.

نوشته تقدیر «شورای ملی نشریات و رسانه‌های قومی کانادا» از نیلوفر حامدی و الهه محمدی، دو خبرنگارِ زندانی در ایران اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

مراسم اعطای جوایز سالانهٔ انجمن «روزنامه‌نگاران کانادایی برای آزادی بیان» ‎(Canadian Journalists for Free Expression )‎ یا اختصاراً CJFE روز چهارشنبه ۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۳ در هتل ریتز کارلتون در شهر تورنتو برگزار شد.

در این مراسم به نیلوفر حامدی و الهه محمدی، دو روزنامه‌نگار زندانی در ایران که در پی اعتراضات اخیر بازداشت شدند، جایزهٔ بین‌المللی آزادی مطبوعات، معتبرترین جایزهٔ انجمن روزنامه‌نگاران کانادایی برای آزادی بیان، به‌صورت غیابی اعطا شد و شهرام رفیع‌زاده، روزنامه‌نگار ایرانی-کانادایی، و دخترش به نیابت از این دو روزنامه‌نگار جوایز آن‌ها را دریافت کردند.

این انجمن پیش از این و در بیستم ژانویهٔ ۲۰۲۳ در بیانیه‌ای از اعطای جایزه به این دو روزنامه‌نگار خبر داده بود. در این بیانیه آمده بود:

«انجمن روزنامه‌نگاران کانادایی برای آزادی بیان، مفتخر است اعلام کند که معتبرترین جایزهٔ خود، جایزهٔ بین‌المللی آزادی مطبوعات، را به دو روزنامه‌نگار ایرانی که به‌دلیل پوشش خبریِ مرگ یک زن ایرانی در بازداشت به‌دلیل پوشش نامناسب روسری دستگیر شده بود، اعطا می‌کند. مأموران امنیتی ایران این دو خبرنگار را اندکی پس از گزارش آن‌ها دستگیر و آن‌ها را به جاسوسی متهم کردند، جرمی که در ایران مجازات اعدام دارد.

مرگ مهسا امینیِ بیست و دو ساله اعتراضاتی را برانگیخت که تا امروز در سراسر ایران و جهان ادامه دارد. در نتیجهٔ این اعتراضات صدها نفر کشته و هزاران نفر دیگر از جمله ده‌ها روزنامه‌نگار در پشت میله‌های زندان‌اند.

کرول آف (Carol Off)، رئیس جشن CJFE گفت: «CJFE جایزهٔ بین‌المللی آزادی مطبوعات خود را به نیلوفر حامدی و الهه محمدی به‌دلیل به‌خطرانداختن آزادی و زندگی‌شان به‌منظور افشای رفتار خشونت‌آمیز [رژیم] ایران با زنان اعطا می‌کند. بدون شجاعت این روزنامه‌نگاران شاید هیچ‌وقت از ماجرای واقعی مرگ مهسا امینی مطلع نمی‌شدیم. نیلوفر و الهه بهای گزافی را برای گفتن حقیقت پرداخته‌اند و ما واقعاً سپاسگزاریم.»

«پلیس اخلاق» ایران مدعی شد امینی هنگام دستگیری روسری خود را به‌درستی بر سر نکرده بود. آن‌ها اصرار دارند که او در پاسگاه پلیس از حال رفت و بر اثر سکتهٔ قلبی درگذشت. اما شاهدان عینی ازجمله زنانی که همراه با امینی بازداشت شده بودند، گزارش دادند که وی در اثر خشونت پلیس به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته و جان باخته است.»

در مراسم اعطای این جوایز مارگارت اتوود، نویسندهٔ نامدار کانادایی، در بخشی از سخنان خود دربارهٔ این دو روزنامه‌نگار گفت همان‌طور که می‌دانید دریافت‌کنندگان این جوایز قادر نبودند شخصاً در اینجا حضور داشته باشند. آن‌ها در امنیتی‌ترین زندانِ ایران به‌‌اتهام جرائمی ساختگی زندانی‌اند. آنچه آن‌ها واقعاً انجام داده‌اند، گفتن واقعیت بوده است دربارهٔ دختر جوانی که نیروهای امنیتی مورد ضرب‌وشتم قرارش دادند برای اینکه کمی از مویش از روسری بیرون مانده بود. بله، هستند افرادی هم که در کشورهای دیگر از سوی پلیس به‌دلایل واهی مورد ضرب‌و‌شتم قرار می‌گیرند، مانند آمریکا، حتی می‌میرند، مرگشان جرقه‌ای برای خیزش می‌شود، اما روی‌هم‌رفته موردی شبیه این دیده نشده است که خبرنگاری را به‌دلیل گزارش ضرب‌شتم و خیزش مردم به زندان انداخته باشند و با حکم اعدام تهدیدش کنند. 

انجمن روزنامه‌نگاران کانادایی برای آزادی بیان (CJFE) سازمانی غیردولتی است که از سوی روزنامه‌نگاران کانادایی و مدافعان آزادی بیان حمایت می‌شود. هدف این سازمان دفاع از حقوق روزنامه‌نگاران و کمک به توسعهٔ آزادی مطبوعات در سراسر جهان است. 

CJFE در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد و در ابتدا از سوی مرکز روزنامه‌نگاری تحقیقی (CIJ) (اکنون انجمن روزنامه‌نگاران کانادا) به‌عنوان کمیتهٔ CIJ برای آمریکای لاتین ایجاد شد. در سال ۱۹۸۴ نام این گروه به کمیتهٔ کانادایی برای محافظت از خبرنگاران تغییر یافت. سپس در سال ۱۹۹۸ به انجمن روزنامه‌نگاران کانادایی برای آزادی بیان تبدیل شد.

جوایز بین‌المللی آزادی مطبوعات CJFE که در سال ۱۹۹۸ پایه‌گذاری شد، به رویدادی ویژه برای فعالیت‌های آگاهی‌رسانی در زمینهٔ آزادی مطبوعاتِ این سازمان در کانادا تبدیل شده است. جشن سالانهٔ این جوایز، بزرگ‌ترین نام‌های رسانه‌های کانادایی را گرد هم می‌آورد تا از همکارانی از کانادا و سراسر جهان که به‌دلیل کارشان مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند، تجلیل شود.

سهام بن سدرين، روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر تونسی، زهرا کاظمی، عکاسِ فقیدِ ایرانی-کانادایی، لیرا بایستووا، روزنامه‌نگار قزاقستانی و اکبر گنجی، روزنامه‌نگار ایرانی، از برندگان جوایز پیشین این انجمن‌اند.

*با سپاس از محمد تاج‌دولتی برای در اختیار قراردادن عکس و فیلم از مراسم

نوشته اعطای معتبرترین جایزهٔ انجمن «روزنامه‌نگاران کانادایی برای آزادی بیان» به نیلوفر حامدی و الهه محمدی، دو خبرنگارِ زندانی در ایران اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

همان‌طور که در شمارهٔ گذشته اشاره شد، ۹ نمایندهٔ پارلمان از حزب لیبرال کفالت سیاسی ۱۹ زندانی ایرانی در معرض خطر را به عهده گرفته‌اند‌.

از آن زمان تاکنون تعداد بیشتری از نمایندگان حزب لیبرال و همچنین حزب محافظه‌کار کانادا کفالت سیاسی تعداد دیگری از زندانیان در معرض خطر ایران را بر عهده گرفته‌اند که در این مطلب به اسامی آن‌ها و نیز اسامی زندانیانی که کفالت سیاسی‌شان پذیرفته شده، اشاره می‌شود.

به‌دنبال پذیرش کفالت سیاسی ۱۹ زندانی در معرض خطر در ایران از سوی ۹ نمایندهٔ لیبرال از استان بریتیش کلمبیا، ۵ نمایندهٔ لیبرال دیگر از این استان به نام‌های پارم بینز، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ استیوستون-ریچموند ایست، سوک دالیوال، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ سوری-نیوتون، جویس موری، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ ونکوور کوادرا، کارلا کوآلترو، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ دلتا و هارجیت ساجان، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ ونکوور ساوث، کفالت سیاسی زندانیان ایرانی در معرض خطر را پذیرفتند. همچنین مجید جوهری، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ ریچموند هیل، فرانچسکو سوربارا، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ واون-وودبریج، تونی ون باینن، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ نیومارکت-آرورا، لیا تیلور روی، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ آرورا-اُکریجز-ریچموندهیل، مری ان‌جی، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ مارکهام-تورنهیل، هلنا جاسک، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ مارکهام-استوفویل، پاول چیانگ، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ مارکهام-یونیون‌ویل، نمایندگان لیبرال دیگری بودند که به این حرکت پیوستند.

همچنین ۹ نماینده از حزب محافظه‌کار، در یک بیانیهٔ مشترک مطبوعاتی کفالت سیاسی ۱۴ زندانی در معرض خطر ایرانی را پذیرفتند. ملیسا لنتسمن، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ تورنهیل، کارن وچیو، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ الگین-میدل‌سکس-لاندن، میشل فراری، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ پیتربورو-کوارتا، مایکل کوپر نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ سنت آلبرت-ادمونتون، آنا رابرتس، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ کینگ-واون، برد ردکوپ، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ ساسکاتون وست، تام کمیک، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ کلگری شپرد، اسکات دیویدسون، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ یورک-سیمکو، پیِر پاول هاس، نمایندهٔ پارلمان از منطقهٔ شارل بورو-هاوت-سنت-شارل، نمایندگانی‌اند که به‌تازگی به این حرکت پیوسته‌اند. پیش از این مارک دالتون، نمایندهٔ محافظه‌کار منطقهٔ پیت‌مدوز-میپل ریج، هم با ریتوییت توییتی از نگار مجتهدی، خبرنگار گلوبال نیوز، از پیوستن به این حرکت خبر داده بود.

بر این اساس اسامی نمایندگانی که کفالت سیاسی زندانیان ایرانی در معرض خطر را پذیرفته‌اند و همچنین اسامی زندانیان به شرح زیر است:

• جان اَلدِگ، کفالت سیاسی دکتر فرهاد میثمی و محمد قبادلو را بر عهده گرفته است.
• پارم بینز، کفالت سیاسی مهسا محمدی و امیرمحمد جعفری، ۱۷ ساله را بر عهده گرفته است.
• تری بیچ، کفالت سیاسی ایمان نبوی، رزیدنت جراحی و فهیمه کریمی، مادر سه فرزند را بر عهده گرفته است.
• سوک دالیوال، کفالت سیاسی امیرعلی پورامین و عرشیا تکدستان، ۱۸ ساله را بر عهده گرفته است.
• هدی فرای، کفالت سیاسی دکتر زهرا حسنی آبیز و سهند نورمحمدزاده را بر عهده گرفته است.
• کن هاردی، کفالت سیاسی دکتر بهنام اوحدی و علی رخشانی، ۱۷ ساله را بر عهده گرفته است.
• ران مک‌کینان، کفالت سیاسی رضا آریا، پدر دو فرزند، و توحید درویشی را بر عهده گرفته است.
• جویس موری، کفالت سیاسی طاهره بجروانی، و امیررضا موسویان، ۱۵ ساله، را بر عهده گرفته است.
• طالب نورمحمد، کفالت سیاسی دکتر همایون افتخاریان‌نیا و امیر نصر آزادانی را بر عهده گرفته است.
• کارلا کوآلترو، کفالت سیاسی الهه میرمحمدی، گزارشگر و قاسم جهانگیر، ۱۸ ساله را بر عهده گرفته است.
• هارجیت ساجان، کفالت سیاسی آرمیتا عباسی، ۲۱ ساله و مهدی محمدی‌فرد، ۱۸ ساله را بر عهده گرفته است.
• راندیپ سارای، کفالت سیاسی دکتر علیرضا ارادتی و حسین محمدی را بر عهده گرفته است.
• پاتریک وایلر، کفالت سیاسی مهدی معمار راست، دانشجوی پزشکی (آزادشده با تودیع وثیقه)، منصور دهمرده و محسن رضازاده قراقلو را بر عهده گرفته است.
• جاناتان ویلکینسون، کفالت سیاسی دکتر حمید قره‌حسنلو، همسرش فرزانه قره‌حسنلو، و محمد رخشانی، ۱۶ ساله را بر عهده گرفته است.
• مجید جوهری، کفالت سیاسی نیلوفر بیانی (دانش‌آموختهٔ دانشگاه مک‌گیل، کارمند پیشین برنامهٔ زیست‌محیطی سازمان ملل متحد (UNEP) و عضو مؤسسهٔ حیات وحش میراث پارسیان که به ۱۰ سال زندان محکوم شده است) و آرمیتا عباسی را بر عهده گرفته است.
• فرانچسکو سوربارا، کفالت سیاسی سام رجبی (فعال حفظ حیات وحش و همکار پیشین مؤسسهٔ حیات وحش میراث پارسیان که به شش سال زندان در اوین محکوم شده است) را بر عهده گرفته است.
• تونی وان‌باینن کفالت سیاسی سپیده کاشانی (خزانه‌دار مؤسسهٔ حیات وحش میراث پارسیان که به شش سال زندان محکوم شده است) و همسرش هومن جوکار (عضو مؤسسهٔ حیات وحش میراث پارسیان که به هشت سال زندان محکوم شده است)، را بر عهده گرفته است.
• مری ان‌جی، کفالت سیاسی آ‌ذین سعیدی‌نسب (دانشجوی محیط زیست دانشگاه تهران که به پنج سال زندان محکوم شده است) را بر عهده گرفته است.
• هلنا جاسک، کفالت سیاسی طاهر قدیریان (فعال حفظ حیات وحش و عضو مؤسسهٔ حیات وحش میراث پارسیان که به پنج سال زندان محکوم شده است) را بر عهده گرفته است.
• لیا تیلور روی، کفالت سیاسی مراد طاهباز (فعال ایرانی-آمریکایی-بریتانیایی حفظ حیات وحش که به هشت سال زندان محکوم شده است) را بر عهده گرفته است.
• پاول چیانگ، کفالت سیاسی امیرحسین خالقی (فعال حفظ حیات وحش و عضو پیشین مؤسسهٔ حیات وحش میراث پارسیان که به شش سال زندان محکوم شده است) را بر عهده گرفته است.
• ملیسا لنتسمن، کفالت سیاسی حسن فیروزی و ماهان گچ‌پزان را بر عهده گرفته است.
• کارن وچیو، کفالت سیاسی مهنا کاملی و سپیده احمدخانی (که به ۷۴ ضربه شلاق و شش سال زندان محکوم شده است) را بر عهده گرفته است.
• میشل فراری، کفالت سیاسی شیرین مرعشی (که متهم به محاربه با خدا و در خطر اعدام است) و زهرا صدیقی (فعال حقوق دگرباشان که به‌جرم فساد فی‌الارض و ترویج مسیحیت به اعدام محکوم شده است) را بر عهده گرفته است.
• مایکل کوپر، کفالت سیاسی علی رخشانی آزاد، ۱۶ ساله (متهم به محاربه با خدا و در خطر اعدام) و سامان یاسین (خواننده‌ای که به‌دلیل پیامی در آهنگش به اعدام محکوم شده) را بر عهده گرفته است.
• آنا رابرتس، کفالت سیاسی مهدی محمدی‌فرد، ۱۹ ساله (که به جرم محاربه با خدا به دو بار اعدام محکوم شده) و فرامرز صالحی را بر عهده گرفته است.
• برد ردکوپ، کفالت سیاسی مهسا محمدی (دانشجویی که به‌جرم یک توییت انتقادی به اعدام محکوم شده) و دکتر حمید قره‌حسنلو را بر عهده گرفته است.
• تام کمیک، کفالت سیاسی محمدامین اخلاقی (که به‌جرم شرکت در تظاهرات مسالمت‌آمیز به اعدام محکوم شده) و امیرمحمد جعفری، ۱۷ ساله (که در مدرسه‌اش بازداشت شده و پس از شکنجه به‌جرم فساد فی‌الارض به ۲۵ سال زندان و تبعید محکوم شده) را بر عهده گرفته است.
• اسکات دیویدسون، کفالت سیاسی عرشیا تکدستان، ۱۸ ساله (که به‌جرم شرکت در تظاهرات مسالمت‌آمیز و فساد فی‌الارض به اعدام محکوم شده) و ابوالفضل بدیع‌الله (که به فساد فی‌الارض متهم شده و در خطر اعدام است) را بر عهده گرفته است.
• پاول هاس، کفالت سیاسی ابراهیم نارویی، ۲۵ ساله (که دو سال پیش دستگیر و شکنجه شده و به اعدام محکوم شده است) و میثم مبرهن (به‌جرم شرکت در تظاهرات مسالمت‌آمیز و فساد فی‌الارض دستگیر و شکنجه شده و به اعدام محکوم شده) را بر عهده گرفته است.
• مارک دالتون، کفالت سیاسی سعید یعقوبی، ابراهیم ریگی، ابوالفضل مهری، حسین حاجیلو و سهیلا حجاب را بر عهده گرفته است.

نوشته افزایش شمار پذیرش کفالت سیاسی زندانیان در معرض خطر در ایران از سوی نمایندگان پارلمان کانادا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.