بر اساس اعلام وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا، مقرر شد برای برنامهٔ اسپانسرشیپی والدین، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها در سال ۲۰۲۳، مشابه سال گذشته، از بین علاقه‌مندانی که در سال ۲۰۲۰ ثبت‌نام کرده‌اند، تعداد ۲۴٬۲۰۰ متقاضی علاقه‌مند به‌قید قرعه انتخاب شوند و انتخابشان از طریق ایمیل به آن‌ها اعلام شود. این وزارتخانه تصمیم دارد که این تعداد علاقه‌مند را انتخاب کند تا از بین آن‌ها بتواند به هدف خود که تخصیص سهمیهٔ ۱۵ هزار پروندهٔ تکمیل‌شده است، دست یابد.

علی‌رغم آنکه وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا در سال ۲۰۲۰ اعلام کرده بود که فقط افراد واجد شرایط ثبت‌نام کنند، در همان سال ۲۰۲۰ متوجه شدند که بسیاری از ثبت‌نام‌کنندگان، واجد شرایط نبودند و از سال بعد، تعداد انتخاب‌شدگان، بیشتر از میزان واقعی و سهمیهٔ تخصیص‌داده‌شدهٔ سالانه بود تا این وزارتخانه بتواند به هدف سالانه‌اش برسند. فرایند پذیرش مهاجر در این برنامهٔ مهاجرتی از سال ۲۰۱۸ به‌صورت قرعه‌کشی تعریف شد. به‌دلیل تعداد بسیار زیاد ثبت‌نام‌کنندگان در سال ۲۰۲۰ که دلیلش مدت‌زمان طولانی برای ثبت‌نام بود، این چهارمین سال است که انتخاب از محل پایگاه داده‌ها در سال ۲۰۲۰ صورت می‌‌‌گیرد. بر اساس اعلام وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا، بیش از ۱۸۰ هزار نفر به‌عنوان علاقه‌مند در سال ۲۰۲۰ ثبت‌نام کرده‌اند که از قرار معلوم بسیاری از آن‌ها واجد شرایط نبودند. هنوز مشخص نیست که آیا در سال‌های آینده هم این وزارتخانه از همان منبع برای انتخاب متقاضیان استفاده خواهد کرد یا خیر. 

بر همین اساس مقرر شد که انتخاب‌شوندگانِ خوش‌شانس، از روز سه‌شنبه ۱۰ ماه اکتبر سال ۲۰۲۳ به‌مدت دو هفته (در زمان انتشار این نوشته، ارسال دعوت‌نامه‌ها آغاز شده است) مشخص و از طریق ایمیل دعوت‌نامه برای تشکیل پرونده را دریافت کنند. متقاضی می‌بایستی در مدت‌زمان مشخص‌شده در دعوت‌نامه، دو پرونده (پروندهٔ ارزیابی اسپانسرشیپی و پروندهٔ اقامت دائم والدین) را به‌صورت آنلاین و هم‌زمان به وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا، ارسال نماید. همچنین تأکید شده است که متقاضیان علاقه‌مند از این تاریخ به‌مدت دو هفته، علاوه بر این‌باکس ایمیلی که با آن در سال ۲۰۲۰ ثبت‌نام کرده‌اند، اسپم یا جانک ایمیل خود را برای ازدست‌ندادن فرصت، کنترل کنند.

مجدداً تأکید می‌شود که علی‌رغم تعریفی که این شیوهٔ پذیرش مهاجر تحت عنوان قرعه‌کشی یا لاتاری شده است، به‌واقع لاتاری نیست و اگر متقاضی واجد شرایط نباشد، هیچ شانسی برای تشکیل پرونده ندارد. 

عزیزانی که بدون درنظرگرفتن واجدِ شرایط بودن یا نبودن، فرض را بر شانس گذاشته و ثبت‌نام کرده‌اند مسلماً حق بسیاری از افرادی را که واجدِ شرایط بوده‌اند و بعضاً سال‌ها در انتظار مانده‌اند، ضایع کرده‌اند. این افراد اگر واجد شرایط نیستند و دعوت‌نامه دریافت کردند، باید از اقدام خودداری کنند چرا که پرونده‌شان به آن‌ها مسترد خواهد شد.

یک نمونه

فرزاد و فرحناز در اواسط سال ۲۰۱۱ از طریق برنامهٔ نیروی متخصص وارد کانادا شدند و اقامت دائم کانادا را دریافت کردند. هر دو تصمیم گرفتند که در ابتدا با ثبت‌نام در دوره‌های آموزشی، دانش علمی خود را برای پیداکردن کار با تخصص قبلی بالا ببرند و هم‌زمان کارهای معمولی برای کسب درآمد و گذران امور زندگی خود انجام دهند. پایان سال ۲۰۱۲ بود که دوره‌های علمی را به پایان رساندند و رزومهٔ کاری خود را به‌روزرسانی کردند و شروع به اقدام برای یافتن کار تخصصی‌شان به‌صورت آنلاین یا حضوری کردند. پس از حدود چهار ماه و چندین مصاحبهٔ کاری، سرانجام فرزاد مشغول به کار شد و یک ماه بعد هم فرحناز کار مورد نظر خود را در یکی از شرکت‌های نسبتاً بزرگ و خوب در شهر میسیساگا پیدا کرد. سال ۲۰۱۶ آن‌ها بر اساس قانون واجد شرایط شدند که برای اسپانسری والدینشان اقدام کنند و چشم‌انتظار سال ۲۰۱۷ و اعلام تاریخ شروع پذیرش این پرونده‌ها از طریق اخبار وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا بودند که آن سال دولت کانادا اعلام کرد سیستم پذیرش این برنامهٔ مهاجرتی از طریق قرعه‌کشی انجام خواهد شد که این خبر همچون آواری بود که بر سر این دو زوج زحمت‌کش ویران شد. آن‌ها در آن سال و سال‌های بعد تا سال ۲۰۲۰ در زمان اعلام‌شده از طرف این وزارتخانه جلوی کامپیوتر خود می‌نشستند تا بتوانند ثبت‌نام کنند اما هر بار، سهمیهٔ اعلام‌شده در چند دقیقه تکمیل می‌شد و آن‌ها ناکام می‌ماندند. سال ۲۰۲۰ سرانجام هر دو ثبت‌نام کردند اما بخت با آن‌ها یار نبود و هیچ‌کدام برای تشکیل پرونده انتخاب نشدند و دعوت‌نامه دریافت نکردند و ناامیدی آن‌ها زمانی تبدیل به خشم و ناراحتی شد که متوجه شدند، بسیاری از افرادی که ثبت‌نام کرده بودند، از ابتدا واجد شرایط نبوده و فرض را بر شانس گذاشته بوده‌اند. شش سال از واجد شرایط بودن آن‌ها می‌گذرد و امسال، چشم دوخته‌اند به ایمیلشان و با امید به آنکه، پس از این‌همه سال، بخت به آن‌ها رو بیاورد.

بسیاری از متقاضیان یا واجدان شرایط که امسال یا در سه سال گذشته امکان اسپانسری والدینشان را به دست آورده‌اند، از تصمیم وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا برای شیوهٔ انتخاب و ارسال دعوت‌نامه برای پذیرش سال ۲۰۲۳ مشابه سه سال گذشته، خشمگین شده‌اند و اقبالشان را برای امسال هم ازدست‌رفته می‌بینند که طبعاً حق هم دارند.

به‌عقیدهٔ نگارنده، اگر کسانی که سال ۲۰۲۰ ثبت‌نام کرده‌اند، پس از اطمینان از واجد شرایط بودن نسبت به ثبت‌نام اقدام می‌کردند، قطعاً این تعداد بسیار زیاد متقاضیِ ثبت‌نام‌شده وجود نمی‌داشت و حق‌ها ضایع نمی‌شد. دولت کانادا می‌بایستی فکری اساسی، درست و منطقی برای پذیرش پرونده جهت این برنامهٔ مهاجرتی انجام دهد و سیستمی جدید و کارآمد را جایگزین سیستم قرعه‌کشی فعلی نماید. به‌امید آنکه کارشناسان این وزارتخانه که کم هم نیستند، در فکر راهکاری درست برای سال آینده و سال‌های بعد باشند. 

پایان

نوشته برنامهٔ اسپانسرشیپی والدین، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها در سال ۲۰۲۳ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا در ماه اکتبر سال ۲۰۲۰ برنامهٔ مربوط به اسپانسرشیپی والدین، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها را بازگشایی کرد و از علاقه‌مندانی که واجد شرایط بودند دعوت کرد تا در صورت تمایل به اسپانسرشیپی والدین یا پدربزرگ و مادربزرگ خود، فرمی آنلاین را تکمیل کنند.

از بین انبوهی از علاقه‌مندان که آن فرم را تکمیل کرده بودند، این وزارتخانه تعداد ۱۰ هزار نفر را برای تکمیل پرونده انتخاب و برایشان دعوت‌نامه فرستاد.

این وزارتخانه در سال ۲۰۲۱ و بر اساس قرار قبلی، تعداد ۲۰ هزار نفر دیگر را از بین علاقه‌مندانی که فرم آنلاین را تکمیل کرده بودند، انتخاب و برای آن‌ها دعوت‌نامه فرستاد.

وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا امسال یعنی در سال ۲۰۲۲ هم بار دیگر بر اساس قرار قبلی اعلام کرد که از میان ۱۵۵٬۳۱۳ متقاضی و علاقه‌مند باقیمانده، تعداد ۲۳٬۱۰۰ متقاضی اسپانسرشیپی والدین را انتخاب کرده و از تاریخ ۱۲ اکتبر ۲۰۲۲ به‌مدت دو هفته، دعوت‌نامه‌ها برای انتخاب‌شدگان خوش‌شانس ارسال می‌شود تا بر اساس تجربهٔ قبلی، تعداد ۱۵ هزار نفر از میان آن‌ها که واجد شرایط‌اند و این تعداد هدف وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا برای سال ۲۰۲۲ است، پروندهٔ اقامت دائم والدین خود را تشکیل دهند.

بر اساس اعلام وزارت مهاجرت، همهٔ ۲۳٬۱۰۰ دعوت‌نامه عملاً در کمتر از دو هفته و تا پایان روز ۲۴ اکتبر ۲۰۲۲ برای متقاضیان و انتخاب‌شدگان خوش‌شانس ارسال شده است و این افراد تا پایان روز ۲۴ دسامبر ۲۰۲۲، فرصت دارند تا پروندهٔ تکمیل‌شدهٔ والدین یا پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایشان را برای وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا ارسال کنند.

آیا شیوهٔ بازگشایی برنامهٔ اسپانسرشیپی والدین، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها در سال ۲۰۲۲ عادلانه است؟

پس از چندین سال بسته‌بودن این برنامهٔ مهاجرتی و بازگشایی آن با شیوهٔ جدید (انتخاب به‌صورت قرعه‌کشی) حجم بسیار زیادی از علاقه‌مندان اسپانسرشیپی والدین، در انتظار بودند و دلیلی شد که در سال ۲۰۲۰ بیش از ۱۸۰ هزار فرم تکمیل‌شده به وزارت مهاجرت رسید. لذا، نگارنده معتقد است این شیوه برای سال ۲۰۲۲ عادلانه است.

آیا به‌طور کلی این شیوه برای اقدام عادلانه است؟

به اعتقاد نگارنده، این شیوه عادلانه نیست. دلایل متعددی برای این اعتقاد موجود است.

اول- در سال ۲۰۲۰ که دومین سال انتخاب به شیوهٔ قرعه‌کشی بود، تعداد بسیار زیادی از افرادی که واجد شرایط نبودند اقدام کردند و در همان سال اول انتخاب شدند که عملاً امکان اقدام برای تشکیل پرونده را نداشتند. این افراد که بدون توجه به واجد‌شرایط‌بودن اقدام کرده بودند، فرصت اقدام را از دیگر افرادی که واجد شرایط بودند، گرفتند.

دوم- اولین سال انتخاب به شیوهٔ قرعه‌کشی در سال ۲۰۱۹ صورت پذیرفت و وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا بخش مربوط به وب‌سایت خود را برای تکمیل فرم آنلاین بازگشایی کرد. تعداد ۳۰ هزار فرم را در مدت زمان ۹ دقیقه پذیرفت و زمانی که ۳۰ هزار فرم تکمیل شد، بر اساس اعلام وزارت مهاجرت کانادا، بیش از ۱۰۰ هزار نفر هم‌زمان برای تکمیل فرم، آنلاین بودند که در همان سال، بر اساس اعلام وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا، تنها حدود ۶ هزار نفر از بین ۳۰ هزار نفر، پرونده تکمیل‌شدهٔ خود را فرستادند. بدین معنی که حدود ۲۴ هزار نفر بدون توجه به واجد‌شرایط‌نبودن خود، فرصت اقدام را از دیگر واجدان شرایط گرفتند.

سوم- با توجه به اتفاقاتی که در سال ۲۰۱۹ افتاد، نگارنده تصور می‌کرد که این وزارتخانه، راهکاری اساسی برای تعیین شیوهٔ انتخاب متقاضیان واجد شرایط برای سال بعد بیندیشد که عملاً این اتفاق نیفتاد و پس از دو سال قرعه‌کشی به‌همان شیوه، همچنان نام و فرم آنلاین بیش از ۱۵۵ هزار متقاضی انتخاب‌نشده در پایگاه داده‌های این وزارتخانه موجود است.

چهارم- در سال جاری بر اساس اعلام رسمی وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا، تعداد ۲۳٬۱۰۰ دعوت‌نامه صادر شده است تا به هدف این وزارتخانه که تشکیل پرونده برای ۱۵ هزار متقاضی واجد شرایط است برسند. این نشان روشنی از آن دارد که مشخصاً می‌دانند که از این تعداد دعوت‌نامهٔ ارسالی، باز هم بیش از ۸ هزار نفر فاقد شرایط، اقدام کرده‌اند و همچنان این روند را با جدیت دنبال می‌کنند!

پنجم- اگر بنا به‌هر دلیلی، شیوهٔ اقدام برای این برنامهٔ مهاجرتی برای سال ۲۰۲۳ تغییر کند، ۱۳۲٬۲۱۳ نفری که در سال ۲۰۲۰ فرم آنلاین را تکمیل کرده‌اند و قطعاً در بینشان تعداد بسیار زیادی واجد شرایط‌اند و متأسفانه به‌دلیل این شیوهٔ غیرکاربردی، برای اسپانسرشیپی والدین خود انتخاب نشده‌اند، باید بار دیگر از ابتدا برای این برنامهٔ مهاجرتی اقدام کنند.

چه افرادی از این قرعه‌کشی بازماندند؟

کسانی که واجد شرایط بودند و نتوانستند در مدت زمان ۹ دقیقه در سال ۲۰۱۹، در بین ۳۰ هزار فرم پذیرفته‌شده قرار گیرند و در سال بعد، فرم مربوطه را تکمیل کردند و علی‌رغم سه سال قرعه‌کشی، همچنان دعوت‌نامه‌ای برای تشکیل پرونده دریافت نکرده‌اند.

چه افرادی در قرعه‌کشی انتخاب شدند، اما نتوانستند تشکیل پرونده دهند؟

اول- کسانی که پرونده‌شان را پس از مدت‌زمان اعلام‌شده برای وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا فرستادند.

دوم- کسانی که فرم آنلاین را تکمیل کرده و فرستادند، اما اقامت دائم کانادا نداشتند یا شهروند کانادا نبودند.

سوم- کسانی که امکان ارسال حداقل سه سال برگهٔ مالیاتی را نداشتند.

چهارم- کسانی که میزان درآمدشان کمتر از میزان قانونی قیدشده برای سه سال متمادی بود.

پنجم- کسانی که در قرعه‌کشی انتخاب شدند، اما محل سکونت خود را از کانادا به کشور دیگری تغییر دادند.

نگارنده امیدوار است که علاوه بر آنکه شیوه و روندی عادلانه از سوی وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا اندیشیده شود، راهکاری انتخاب کنند که مسیر برای فاقدان شرایط به‌منظور حفظ فرصت عادلانه برای واجدان شرایط مسدود شود.

نوشته برنامهٔ اسپانسرشیپی والدین، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها در سال ۲۰۲۲ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

دکتر امیرحسین توفیق – ونکوور

در شمارهٔ پیش خواندید که دختر محمود برای پدرش که شغل دولتی حساسی در ایران داشت، دعوت‌نامه‌ای به‌منظور گرفتن ویزای توریستی فرستاد و محمود با ترفندی توانست از محل کارش مرخصی بگیرد و برای دیدار از مادر و دخترش که سال‌ها پیش به کانادا مهاجرت کرده بودند، وارد تورنتو شد. محمود که به‌دلیل تفاوت دیدگاه‌هایش با مدیران محل کارش به مشکلات زیادی برخورده بود، به پیشنهاد دخترش برای ماندن در کانادا با یک مشاور مهاجرتی در تورنتو مشورت کرد و آن مشاور اقدام از طریق برنامهٔ مهاجرتی بشردوستانه را به او پیشنهاد داد. او هم پذیرفت و برای این برنامه تشکیل پرونده داد. با گذشت یک‌سال از زمان تشکیل پرونده، مشکلاتش با محل کارش در ایران بیشتر شد و کار به تهدید از سوی مسئولانش در محل کار کشید. به‌همین دلیل دوستانش به او پیشنهاد کردند که برای پناهندگی درخواست بدهد. محمود هم به‌سراغ مشاور مهاجرت دیگری رفت و برای پناهندگی درخواست داد. شش ماه پس از ثبت درخواست پناهندگی محمود، نامه‌ای از ادارهٔ مهاجرت برای مشاور او فرستاده شد که در آن آمده بود: «متقاضی پناهندگی در سال ۲۰۱۷، پروندهٔ بشردوستانه را به وزارت مهاجرت کانادا ارسال کرده و در آن پرونده قید کرده بود که قصد اقدام برای پناهندگی ندارد و با توجه به موارد قانونی پیشِ رو، درخواست پناهندگی ایشان از نظر این سازمان مردود است.»

مشاور به محمود گفت که باید پیش از درخواست برای پناهندگی پروندهٔ برنامهٔ بشردوستانه‌اش را می‌بست و بعد اقدام می‌کرد. و به او گفت که چون نمایندهٔ وزیر فقط گزارش داده است و قصد حضور در جلسهٔ دادگاه را ندارد، می‌تواند پاسخ را در زمان ارائهٔ لایحهٔ دفاعیه عنوان کند. و از او خواست تا هر آنچه را که او باید بداند، به او بگوید تا بار دیگر با واکنش غیرمنتظره‌ای مواجه نشوند و محمود تأیید کرد که هر آنچه باید به مشاور می‌گفته، گفته است. 

و حالا ادامهٔ داستان… 

حدود چهار ماه بعد، از سازمان حمایت از پناهندگان با مشاور محمود تماسی گرفته شد و زمان دادگاه بررسی ادعای پناهندگی محمود برای دو ماه بعد مشخص و تنظیم شد.

مشاور محمود بلافاصله با او تماس گرفت و گفت: «از سازمان حمایت از پناهندگان تماس گرفتند و زمان رسیدگی به ادعای پناهندگی شما برای حدود دو ماه آینده تنظیم شد که تأئیدیهٔ آن تا فردا برای من فرستاده می‌شود و تا چند روز آینده هم از طریق پست، آن را دریافت خواهید کرد.

چند نکتهٔ بسیار مهم را باید بدانید. اول آنکه قانوناً تا ده روز پیش از زمان دادرسی، باید مدارک شما آماده و ارسال شود و همچنین لایحهٔ دفاعیهٔ بنده هم به‌همراه مدارک ارسال خواهد شد. لذا، همان‌طور که پیش از این هم عنوان کردم، لطفاً هر مدرکی را که در ارتباط با ادعایتان دارید آماده کنید و اگر به زبان انگلیسی نیست، ترجمه کنید و حداکثر تا یک‌ماه آینده برای بنده ارسال کنید. مورد بعدی این است که برای آمادگی روز دادرسی، سه جلسه برای شما تنظیم می‌شود و به اطلاع شما رسانده خواهد شد تا با هم موارد را مرور کنیم و من بتوانم شما را در ارتباط با آنچه که در روز دادرسی انجام می‌شود، آگاه کنم. سؤالات عضو سازمان حمایت از پناهندگان را که تصمیم‌گیرندهٔ نهایی در مورد ادعای پناهندگی شماست، با هم مرور و در مورد پاسخ‌ها هم صحبت خواهیم کرد.»

محمود ضمن تشکر از مشاور پرسید: «چه مدارکی باید آماده کنم؟»

«هر مدرکی که نشان دهد اولاً شما در آن سازمان دولتی شاغل بوده‌اید و همچنین سمت سازمانی شما و تهدیداتی که تا به امروز شده‌اید و نیز مشکلاتی که داشته‌اید.»

محمود ادامه داد: «تماماً باید مکتوب باشد؟»

«صددرصد. شما ادعایی را مطرح کردید و حال باید مکتوب اثبات کنید. از طرفی، تناقضی را هم که بین پروندهٔ پناهندگی شما و پروندهٔ بشردوستانه بود، باید در موردش صحبت کنیم. درست است که نمایندهٔ وزیر بر اساس اعلام خود، در روز دادرسی حضور نخواهد داشت، اما گزارش ایشان در دست عضو سازمان است و در تصمیم‌گیری نهایی ایشان نقش خواهد داشت.»

محمود در طول یک ماهی که بر اساس نظر مشاورش زمان داشت، جسته و گریخته مدارکی را ارسال کرد که بعضاً بی‌ارتباط بود و در مورد بخشی از ادعای خود هم هیچ مدرک مستندی نداشت.

«جناب محمود عزیز، بنده همان ابتدا عرض کردم که هر ادعایی که می‌کنید باید مدارک مثبته برایش داشته باشید و شما برای بخشی از ادعای خود، هیچ مستنداتی ندارید. در هر حال، اگر مدرک دیگری ندارید، اعلام کنید تا با همین مدارک در دست، لایحهٔ دفاعیه را نهایی و ارسال کنم.»

«خود قاضی یا همان عضو سازمان حمایت از پناهندگان مگر مشکلات ما را نمی‌داند؟ من با صحبت و توضیح ایشان را متقاعد خواهم کرد.»

مشاورش پاسخ داد: «ایشان قطعاً خیلی از مشکلات را می‌داند، اما این دلیل نمی‌شود که شخصی بدون داشتن مدارک مثبته برای اثبات ادعای خود درخواست پناهندگی از دولت کانادا بدهد و ایشان هم با علم به وجود مشکلات، درخواست پناهندگی را قبول کند. ببینید، در دادرسی‌های پناهندگی، دو اصل بررسی می‌شود: اول، اثبات هویت متقاضی که چون شما پیش از این گذرنامه و یک مدرک هویتی دیگر را ارائه داده‌اید و آن‌ها را ضبط کرده‌اند، هویت شما محرز است و مشکلی وجود ندارد. دوم، اعتبار گفته و ادعای شماست که آن هم در زمان دادرسی و بر اساس مستندات ارائه‌شده بررسی می‌شود. اگر متقاضی نتواند اعتبار ادعای خود را اثبات کند، قطعاً با مشکل و حتی با مردودی درخواست پناهندگی خود مواجه می‌شود.»

مشاور محمود پس از مکالمه‌ای طولانی و تشریح شرایط، مدارک اخذشده را به‌همراه لایحهٔ دفاعیهٔ خود آماده و ظرف چند روز و پیش از موعد مشخص‌شده ارسال کرد.

مشاور محمود بر اساس اعلام قبلی به محمود، سه جلسه برای آمادگی برای روز دادرسی تنظیم کرده بود و در آن سه جلسه به همهٔ موارد مهم اشاره کرد و تأکید چندباره کرد که: «کل پرسش‌های عضو سازمان از فرم اساس پناهندگی و ادعای شماست که ضمیمهٔ این فرم است. هیچ پرسشی خارج از آن از شما نمی‌شود و مؤکداً توصیه می‌کنم که پاسخ‌های شما کوتاه و فقط در ارتباط با پرسش باشد و از هرگونه حاشیه‌روی اکیداً خودداری کنید تا با پرسش‌های جدیدی که خودتان ایجاد می‌کنید، مواجه نشوید. مجدداً عرض می‌کنم، شخصی که در مورد پروندهٔ شما تصمیم می‌گیرد، حامی شماست و برای ردکردن پروندهٔ شما حاضر نشده است و در دادرسی‌های پناهندگی، تنها شخصی که می‌تواند ایجاد اشکال کند و موجب رد پرونده شود، فقط شخص متقاضی است آن هم با تناقض‌گویی‌های خود. کل روند دادرسی را برای شما شرح دادم و تمام سؤالات را هم با هم مرور کردیم و پاسخ‌ها را هم به‌همین ترتیب و اگر به موردی که بنده در طول این سه جلسه عرض کردم توجه داشته باشید، انشاءالله بدون اشکال روز دادرسی را پشت سر هم خواهیم گذاشت. موفق باشید و اگر مورد خاصی نیست، روز دادرسی شما را خواهم دید.»

در روز دادرسی، حدود ۲۰ دقیقهٔ ابتدایی روندی بود که مشاور محمود پیش از این شرح داده بود و طی شد و همان‌طور که محمود مطلع شده بود، عضو تصمیم‌گیرندهٔ سازمان حمایت از پناهندگان برای اثبات اعتبار گفته‌ها و نوشته‌های محمود سؤالاتش را آغاز کرد.

با طرح اولین سؤال، مشاور محمود به مرز سکته رفت. پاسخی به‌غایت بی‌ربط و سرشار از حاشیه. مشاور محمود متوجه شد که این دادرسی، برای او بسیار سخت خواهد بود. ساعت‌ها صحبت و جلسه و تأکید بر روی مسائل بسیار مهم و کلیدی، ظاهراً از ذهن محمود خارج شده است و بدون تمرکز بر روی سؤال، پاسخ‌هایی می‌داد که علاوه بر ایجاد پرسش‌های جدید، اعتبار ادعای پناهندگی‌اش را زیر سؤال می‌برد و حتی، در مواردی تناقض‌گویی هم می‌کرد. پس از یک ساعت و نیم از آغاز جلسه، عضو سازمان برای تنفسی ۱۵ دقیقه‌ای، جلسه را متوقف کرد و مشاور محمود بلافاصله با محمود تماس تلفنی گرفت: «آقای محمود عزیز، این‌همه من توضیح دادم و درخواست کردم که حاشیه نروید و فقط به سؤال پاسخ دهید و آن هم کوتاه. این‌همه توضیح بی‌‌ربط برای بابت چیست؟»

«منظور شما کدام بخش است؟»

«تمام بخش‌ها، به‌عنوان نمونه، شما در ادعای پناهندگی خود ذکر کردید که عکس‌هایی از شما با هک‌شدن حساب خودتان در شبکهٔ اجتماعی به‌دست مسئولان سازمان محل کار شما افتاده است و در پاسخ به این پرسش که دقیقاً با هم در مورد پاسخش صحبت کرده بودیم، عنوان کردید که شبکهٔ اجتماعی متعلق به مادر شما بوده است؟»

عدم توجه و تمرکز محمود در طول بخش دوم جلسه همچنان ادامه داشت و عضو تصمیم‌گیرندهٔ سازمان حمایت از پناهندگان با عنوان اینکه پرسش‌های ایشان تمام شده است، از مشاور محمود درخواست کرد اگر پرسشی دارد از محمود، مطرح نماید.

مشاور محمود که چندین پرسش را آماده کرده بود و تصور می‌کرد با صحبت‌های انجام‌شده در تنفس ۱۵ دقیقه‌ای بتواند تناقضات ایجادشده در ذهن عضو سازمان را مرتفع نماید، شروع به مطرح‌کردن پرسش‌ها کرد. دو پرسش اول را که مطرح کرد، متوجه شد که کار دارد خراب‌تر می‌شود و پس از شنیدن پاسخ محمود به پرسش دوم، عنوان کرد که پرسش دیگری ندارد.

سه هفته از خاتمهٔ دادرسی گذشته بود که مشاور محمود تصمیم کتبی عضو تصمیم‌گیرندهٔ دادرسی را دریافت کرد و با دلایل مطرح‌شده، درخواست پناهندگی محمود مردود شده بود و باید برای درخواست فرجام‌خواهی اقدام می‌کردند که صدالبته مشکل‌تر بود.

پایان

نوشته سلسله داستان‌های مهاجرت به کانادا – تناقض در ارائهٔ مدارک و اطلاعات و حواشی آن – قسمت آخر  اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

محمود سال ۲۰۱۶ با ویزای توریستی‌ای که با دعوت‌نامهٔ دخترش دریافت کرده بود، وارد کانادا شد. سال‌ها پیش، دختر محمود به‌همراه مادربزرگش که مادر محمود می‌شد، به کانادا مهاجرت و در شهر تورنتو اقامت کرده بودند. محمود در ایران در یک پست حساس دولتی شاغل بود و در طول تمام دوران خدمتش، به‌دلیل تفاوت دیدگاه مشکلات زیادی با مدیران و مسئولان داشت و حتی زمانی که قصد گرفتن مرخصی برای ملاقات مادر و دخترش در کانادا را داشت، با مشکلات عدیده‌ای برای گرفتن موافقت با مرخصی‌اش روبرو بود. نهایتاً محمود با ترفندی موفق شد مرخصی بگیرد و پس از گرفتن ویزای توریستی کانادا، بلیت سفر را تهیه کرد و مستقیماً وارد شهر تورنتو شد.

پس از گذشت چند روز، با تشویق دخترش، با یک مشاور مهاجرت در شهر تورنتو مشورت کرد تا راهکاری برای مهاجرت به کانادا پیدا کند. مشاور مهاجرت پس از بررسی شرایط و پروندهٔ ویزای توریستی محمود و نظر به اینکه محمود تنها فرزند بازمانده از مادرش بود، اقدام برای گرفتن اقامت دائم کانادا از طریق برنامهٔ بشردوستانه را پیشنهاد داد و البته عنوان کرد که این برنامه مشکلات خاص خودش را دارد و باید افسر پرونده متقاعد شود که برنامهٔ بشردوستانه، مناسب‌ترین برنامه برای مهاجرت محمود است و از طرفی، زمان بررسی این نوع پرونده‌ها، در حالت عادی یک‌سال‌ و‌ نیم به‌طول خواهد انجامید و در طول این مدت، محمود نباید از کانادا خارج شود و حتماً باید اقامتش تمدید شود.

محمود، پروندهٔ بشردوستانه را تشکیل داد و امیدوار بود با مرخصی بدون حقوقی که به‌مدت یکسال گرفته بود، مشکلی برای او ایجاد نشود.

نبودِ محمود در محل کارش، مشکلاتش را عدیده‌تر کرد و موجب شد که او تهدید‌هایی را به‌طرق مختلف دریافت کند. 

یک‌سال از زمان ارسال پروندهٔ بشردوستانهٔ محمود گذشته بود که با مشورت دوستانش و دوستان دخترش که در طول مدت اقامت در کانادا و شهر تورنتو پیدا کرده بود، و نظر به اینکه تهدیدات، مستقیماً از طرف مسئولان محل کارش دریافت می‌شد، به این نتیجه رسید که بهترین کار، اقدام برای پناهندگی است.

محمود با بررسی و پیشنهاد یکی از دوستانش، با مشاور مهاجرتی دیگری که در این زمینه سابقهٔ فعالیت خوبی داشت، قرار ملاقات گذاشت و پس از جلسهٔ اول، تصمیم گرفت که درخواست پناهندگی‌اش را تنظیم و ارسال کند.

پس از تنظیم قرارداد، مشاور مهاجرتیِ محمود که مسئول تشکیل پروندهٔ پناهندگی او شده بود، فرم داخلی سازمان متبوع خود را برایش ارسال کرد تا اطلاعات او را بگیرد و بر اساس آن، فرم‌های مرتبط ادارهٔ مهاجرت و سازمان حمایت از پناهندگان کانادا را آماده کند.

پس از آماده‌سازی فرم‌های ادارهٔ مهاجرت کانادا و همچنین سازمان حمایت از پناهندگان، مشاورش برای بررسی و اطمینان از واردشدن اطلاعات کامل و درست و نهایتاً امضای فرم‌ها، آن‌ها را برای محمود فرستاد.

فرم اساس درخواست پناهندگی که فرمی مهم و تأثیرگذار است، بر اساس قانون، پس از آماده‌سازی، توسط یک مترجم رسمی و مورد تأیید، تماماً برای محمود ترجمه شد و سپس، بخش مربوط که در فرم قید شده بود، امضا و تأیید شد به این مفهوم که کلیهٔ محتویات فرم برای محمود ترجمه شده است و موارد درست، کامل و بدون اشکال است.

مشاور مهاجرت زمانی که از محمود خواست مشخصاً دلیل پناهندگی‌اش را  به‌طور کامل بنویسد، عنوان کرد که در ارتباط با دلیل پناهندگی، می‌بایستی مدارک مثبته را برای ارائه به دادگاه پناهندگی آماده کند. 

«هر آنچه در فرم دلیل و اساس پناهندگی خود عنوان می‌کنید، می‌بایستی مدارک مثبته‌اش را هم ارائه کنید. لذا، اطمینان حاصل کنید که حتماً در ارتباط با تک‌تک موارد ذکرشده، مستندات درست و دقیق داشته باشید.»

پروندهٔ درخواست پناهندگی محمود در سال ۲۰۱۹ به وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا ارسال شد و دیگر کاری نبود تا زمان دادگاه مشخص شود.

حدود شش ماه بعد، نامه‌ای از نمایندهٔ وزیر در امور مهاجرت کانادا دریافت شد که در آن قید شده بود:

«متقاضی پناهندگی در سال ۲۰۱۷، پروندهٔ بشردوستانه را به وزارت مهاجرت کانادا ارسال کرده بود و در آن پرونده، قید کرده بود که قصد اقدام پناهندگی ندارد و با توجه به موارد قانونی پیشِ رو، درخواست پناهندگی ایشان از نظر این سازمان مردود است.»

مشاور مهاجرت به‌محض دریافت این نامه، از محمود درخواست پاسخ کرد و گفت که نمایندهٔ وزیر به موارد عدیده‌ای اشاره کرده است و باید پاسخ درستی به آن‌ها بدهیم.

«بله، من پروندهٔ بشردوستانه داشتم و چون شرایطم تغییر کرد، بهتر دیدم درخواست پناهندگی دهم.»

مشاور پاسخ داد:

«شما طبق قانون، می‌بایستی پروندهٔ قبلی خودتان را می‌بستید و پروندهٔ جدیدی باز می‌کردید و این کار شما خلاف قانون است. باید پیش از این به من اعلام می‌کردید تا من این کار را انجام می‌دادم و الان مشکلی جدید در پروندهٔ شما ایجاد شده است. بسیار خب، چون نمایندهٔ وزیر فقط گزارش داده است و قصد حضور در جلسهٔ دادگاه را ندارد، می‌توانم پاسخ را در زمان ارائهٔ لایحهٔ دفاعیه عنوان کنم. فقط لطفاً، اگر مطلب دیگری هست که بنده اطلاع ندارم، آن را عنوان کنید تا پاسخ بدهم و دوباره، متعجب نشوم.»

محمود گفت:

«نه، فقط من فراموش کردم عنوان کنم که پروندهٔ بشردوستانه دارم و غیر از این مورد، هیچ مطلب دیگری که شما در جریان آن نباشید، وجود ندارد.»

«بسیار عالی، بنده هم فرض را بر این می‌گذارم که همهٔ آنچه را باید می‌دانستم، می‌دانم.»

محمود و مشاورش منتظر زمان دادگاه می‌مانند.

قسمت قبلی این مطلب را در اینجا بخوانید

نوشته سلسله داستان‌های مهاجرت به کانادا – تناقض در ارائهٔ مدارک و اطلاعات و حواشی آن – قسمت اول  اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

بیش از شش سال از اقامت لیلا در کشور ترکیه و بیش از چهار سال از قبولی‌اش به‌عنوان پناهنده از سوی کمیساریای عالی پناهندگان مستقر در سازمان ملل گذشته بود و او همچنان منتظر مشخص‌شدن کشور اسپانسر‌کننده‌اش مانده بود. لیلا با برادرش که در شهر تورنتو اقامت دائم کانادا را دارد، تماس گرفت و گفت:

«علی جان، شرایط در ترکیه واقعاً سخت است. شش‌ سال گذشته که اینجا ساکن‌ بوده‌ایم و بیشتر از چهار سال است که منتظر بخش کشوری سازمان ملل‌ایم تا کشور ما را مشخص کند. به من گفته‌اند که چون برادرت در کانادا ساکن است، اولویت کشور کاناداست اما بخش کشوری و کلاً کمیساریای عالی پناهندگان تعطیل است و خبرهای خوبی هم شنیده نمی‌شود. در ماه گذشته، دولت ترکیه بی‌دلیل چند پناهنده را بازداشت و به کشورشان مسترد کرد. اینجا نه اجازهٔ کار قانونی داریم و نه اجازهٔ تحصیل و کلاً هیچ‌کاری نمی‌توانیم انجام دهیم. من و همسرم شاید بتوانیم باز هم تحمل کنیم، اما دختر کوچک ما دیگر دارد خسته می‌شود. یادت می‌آید که نوزاد بود و ما مجبور به ترک ایران شدیم؟ الان وقت مدرسه‌رفتنش است و ما همچنان بلاتکلیف‌ایم. چند روز پیش از یکی از پناهنده‌ها شنیدم که کانادا یک برنامهٔ مهاجرتی مختص پناهنده‌های قبول‌شده دارد و از آن طریق می‌شود به کانادا آمد. تنها چیزی که من از این برنامه می‌دانم این است که اگر از این طریق اقدام کنیم، دیگر کانادا از لحاظ مالی ما را حمایت نمی‌کند که آن هم اصلاً مشکلی نیست. آن‌قدر این مدت اینجا سختی کشیده‌ایم که فقط می‌خواهیم زودتر از ترکیه خارج شویم و مطمئن‌ام که وقتی رسیدیم، می‌توانیم از پس مسائل مالی بر بیاییم و نیازی به حمایت مالی دولت کانادا نخواهیم داشت. داداش گلم، زحمت بکش ببین این شنیدهٔ من درست است و جزئیات آن چیست و آیا ما واجد شرایط هستیم یا نه؟»

برادر لیلا پس از صحبت مفصل با خواهرش و شنیدن موارد فوق، گفت:

«حتماً خواهر گلم. من هم از اینکه شما با یک کودک خردسال این‌همه سال در ترکیه بلاتکلیف‌اید، خیلی ناراحت‌ام و از همین فردا مسئله‌ای را که گفتی دنبال می‌کنم تا اطلاعات درست و کاملی پیدا کنم و بعد با تو صحبت می‌کنم.»

علی از طریق دوستانی که پیدا کرده بود، در مورد موضوع مربوطه سؤال کرد و دوستانش اطلاعاتی را که داشتند در اختیار او قرار دادند ولی او نهایتاً نتوانست پاسخ برخی از سؤالات را پیدا کند. به‌همین دلیل با بررسی‌هایی که انجام داد، یک وکیل مهاجرت که به‌طور تخصصی فقط در ارتباط با پناهندگی فعالیت می‌کرد و سابقهٔ خوبی در پرونده‌های پناهندگی داشت، پیدا کرد و پس از تماس با دفتر ایشان و تنظیم وقت ملاقات، به دفتر ایشان در خیابان یانگ شهر تورنتو، مراجعه کرد. علی پس از عنوان‌کردن شرح حال خواهرش به‌طور کوتاه و چکیده از وکیل مربوطه در مورد صحت شنیده‌های خواهرش پرسید و از وکیل خواست که همهٔ جوانب این برنامه را برایش توضیح بدهد.

«بله، در کانادا یک برنامهٔ مهاجرتی وجود دارد که مختص افرادی است که یا از کمیساریای عالی پناهندگان مستقر در سازمان ملل یا از کشوری که در آن اقامت دارند، درخواست پناهندگی کرده باشند و قبولی را داشته باشند. این افراد نیاز دارند که یک گروه پنج‌نفره را به‌عنوان اسپانسر داشته باشند که از این پنج نفر، سه نفر آن‌ها باید شرایط مالی مناسبی داشته باشند. بدین معنی که حداقل درآمد سال گذشتهٔ آن‌ها بسته به تعداد اعضای خانوار برابر یا بیشتر از حداقل درآمد مشخص‌شده در جدول LICO باشد. هیچ‌کدام از این افراد نیازی نیست هزینه‌ای را متحمل شوند، اما چون بر اساس قانون، دولت از لحاظ مالی از این پناه‌جویان حمایتی نمی‌کند، نیاز است اثبات شود که هزینه‌های زندگی آن‌ها فراهم است تا بتوانند در کانادا مستقر و مشغول کار و زندگی شوند.»

علی پس از اطمینان از صحت شنیده‌های خواهرش از وکیل پرسید:

«آیا پیچیدگی خاصی وجود دارد؟»

«بله. یکی از فرم‌های ادارهٔ مهاجرت که هوشمند است، در ارتباط با مسائل مالی است که باید آن را با دقت تکمیل کنید تا عددی که در نهایت مشخص می‌شود، منفی نباشد. در غیر این‌صورت، واجد شرایط نیستید.»

علی پس از کمی تأمل پرسید:

«آیا توصیهٔ خاصی دارید؟»

وکیل در پاسخ علی گفت:

«چند نکتهٔ بسیار مهم وجود دارد که باید مدنظر داشته باشید:

۱- کلیهٔ اعضای گروه پنج‌نفره باید مدرک عدم سوءپیشینه از پلیس کانادا بگیرند که از تاریخ صدور آن بیش از شش ماه نگذشته باشد. 

۲- تمامی اعضای گروه پنج‌نفره باید آدرس ایمیل درست و فعال داشته باشند. چرا که پس از وصول پرونده توسط وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا، به تمام اعضای گروه ایمیلی زده می‌شود تا علاوه بر آنکه اعلام وصول انجام می‌شود، درستی آدرس ایمیل افراد گروه را هم کنترل کنند و اگر ایمیلی برگشت بخورد، اعلام خواهد شد و می‌بایستی مجدداً فرمی که مشخصات گروه در آن نوشته شده، تهیه و ارسال شود و طبیعتاً پرونده به تأخیر خواهد خورد.

۳- توصیه می‌شود که یک نفر از اعضای گروه که به‌عنوان سرگروه است، همراه با یک نفر دیگر، یک حساب مشترک تراست باز کنند و مبلغی حدود ۳۰ هزار دلار را در آن به‌صورت سپرده قرار دهند تا ترازنامهٔ مالی در فرمی که پیش از این عرض کردم منفی نشود و از طرفی، پول کافی برای استقرار خانوادهٔ خواهر شما موجود باشد.

۴- نکتهٔ آخر اینکه، صبور باشید چون پردازش این پرونده حداقل ۱۸ ماه زمان خواهد برد.»

علی پس از تشکر فراوان و به‌محض خروج از دفتر وکیل، به خواهرش زنگ زد و کل آنچه را که شنیده بود، تعریف کرد و در نهایت گفت: «دیگر نگران نباش، از همین الان به‌دنبال دوستانی که ممکن است بتوانند به من در این کار کمک کنند می‌گردم و در اسرع وقت تشکیل پرونده خواهیم داد.»

پایان 

نوشته سلسله داستان‌های مهاجرت به کانادا – گروه پنج‌نفرهٔ اسپانسر پناهندگان  اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

پیش درآمد

سال گذشته و در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۰، وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا وبسایت خود را برای ثبت درخواست علاقه‌مندان به اسپانسرشدن والدین، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها باز کرد و بیش از ۱۰۰ هزار متقاضی درخواست خود را ثبت کرد. بر اساس اعلام قبلی، متقاضیان تا تاریخ ۳ ماه نوامبر سال ۲۰۲۰ این فرصت را داشتند تا درخواستشان را ثبت کنند.

همچنین در زمان ثبت درخواست‌ها تأکید شده بود که متقاضیان پیش از ثبت‌نام از واجدِ شرایط‌بودن خود اطمینان حاصل کنند. شرایط مطابق سال‌های قبل بود و بر اساس آن متقاضیان واجد شرایط می‌بایستی:

۱- حداقل دارای ۱۸ سال سن می‌بودند.

۲- در کانادا زندگی می‌کردند.

۳- شهروند یا دارای اقامت دائم معتبر کانادا بودند.

۴- دارای شرایط مالی مناسب بودند.

همچنین متقاضی تعهد می‌کرد که به‌مدت ۲۰ سال از زمان اخذ اقامت دائم، از لحاظ مالی اسپانسر والدین، پدربزرگ‌ها یا مادربزرگ‌های خود می‌شود و اگر فرد اسپانسرشده در طول این مدت زمان از کمک‌های مالی دولت استفاده کند، اسپانسر آن مبالغ را به دولت بازپرداخت کند.

متقاضیانی که شرایط زیر را دارا باشند، واجد شرایط اسپانسرشدن والدین، پدربزرگ‌ها یا مادربزرگ‌هایشان نیستند:

۱- دارای سنی کمتر از ۱۸ سال باشند.

۲- در زمان اقدام برای ثبت‌نام و زمانی که والدین اقامت دائم کانادا را کسب می‌کنند، در کانادا زندگی نکنند.

۳- دارای کارت اقامت دائم معتبر یا شهروندی کانادا نباشند.

۴- شرایط مالی مناسب را دارا نباشند.

۵- از کمک‌های مالی دولتی استفاده کنند. (افرادی که به‌دلیل ناتوانی جسمی از کمک‌های مالی دولت استفاده می‌کنند، مستثنی می‌باشند.)

۶- در زندان بوده یا سابقهٔ ورشکستگی داشته باشند.

لازم به توضیح است که برادر یا خواهری هم که دارای سن زیر ۲۲ سال بوده و مجرد باشد، می‌تواند در پروندهٔ اسپانسرشیپی والدین قرار بگیرد.

نکتهٔ مهم دیگر این است که از ثبت‌نام چندباره برای بالابردن شانس انتخاب اکیداً پرهیز شود، چرا که پس از پایان مهلت ثبت‌نام، درخواست‌های تکراری به‌طور کامل از سیستم وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا حذف می‌شود.

در تاریخ ۵ ژانویهٔ امسال (۲۰۲۱)، بر اساس اعلام قبلی، وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا از بین بیش از ۱۰۰ هزار درخواست ثبت‌شده، تعداد ۱۰ هزار متقاضی خوش‌شانس را انتخاب کرد و در مدت یک‌هفته پس از اعلام، به برندگان برای ارسال پروندهٔ کامل دعوت‌نامه فرستاد و متقاضیان انتخاب‌شده، ۶۰ روز فرصت داشتند تا مدارک کامل را به ادارهٔ مهاجرت بفرستند. همچنین اضافه شده بود که سهمیهٔ سال ۲۰۲۱ برای این برنامهٔ مهاجرتی، ۳۰ هزار پرونده خواهد بود.

برنامهٔ اسپانسرشیپی والدین، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها در سال ۲۰۲۱

در ماه اوت امسال، وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا، شیوهٔ پذیرش این برنامهٔ مهاجرتی را برای سال ۲۰۲۱ اعلام کرد. شیوهٔ پذیرش متقاضی برای برنامهٔ اسپانسرشیپی والدین، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها در سال ۲۰۲۱، با تمامی سال‌های گذشته، متفاوت است. بدین ترتیب که گزینش برندگان از بین متقاضیانی که در سال ۲۰۲۰ تمایل خود را با ثبت‌نام و ارسال درخواست اعلام کرده بودند و در ژانویهٔ سال ۲۰۲۱ انتخاب نشده بودند، انجام خواهد پذیرفت و تعداد ۳۰ هزار متقاضی، انتخاب خواهند شد.

نهایتاً، در تاریخ ۲۳ سپتامبر سال ۲۰۲۱، این وزارتخانه رسماً اعلام کرد که تعداد ۳۰ هزار متقاضی خوش‌شانس را انتخاب کرده است و از آن تاریخ به‌مدت دو هفته، برای ارسال پروندهٔ کامل، از طریق ایمیلی که در زمان ثبت درخواست اعلام کرده‌اند، برایشان دعوت‌نامه می‌فرستد.

مشابه گذشته، متقاضیان انتخاب‌شده، ۶۰ روز فرصت دارند تا پروندهٔ کاملشان را به وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا ارسال کنند.

تأکید شده است که متقاضیان پوشه‌های اسپم یا جانک ایمیل خودشان را حتماً کنترل کنند تا دعوت‌نامهٔ ارسالی را از دست ندهند. 

مسئولان مربوطه در مورد شیوهٔ پذیرش متقاضی از طریق این برنامهٔ مهاجرتی در سال ۲۰۲۲ تاکنون اظهار نظری نکرده‌اند که طبیعتاً به‌محض اعلام، اطلاع‌رسانی خواهد شد.

نکتهٔ بسیار مهم که البته بارها و بارها عنوان شده است و اغلب توجه کافی هم به آن نمی‌شود، این است که افراد بسیاری، بدون توجه به اینکه واجد شرایط نیستند، درخواست خود را ثبت می‌کنند و عملاً شانس افراد واجد شرایطی را که سال‌ها در انتظار مانده‌اند، از بین می‌برند. چرا که متقاضیان بسیاری وجود دارند که زمانی واجد شرایط اسپانسرشدن والدین، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های خود شده‌ بودند که شیوهٔ پذیرش متقاضی توسط وزارتخانهٔ مربوطه تغییر کرده و به‌صورت ثبت درخواست و قرعه‌کشی در آمده بود و طبعاً این متقاضیان، شاید جزو بدشانس‌ترین‌ها بوده‌اند. در حالی‌که متأسفانه در سال گذشته، تعداد زیادی از انتخاب‌شدگان از طریق قرعه‌کشی، یا اقامت دائم نداشتند یا شهروند کانادا نبودند یا امکان ارائهٔ مدارک مالی تعریف‌شده بر اساس مقررات را نداشتند. افراد بسیاری، بدون توجه به اینکه واجد شرایط نیستند، درخواست خود را ثبت می‌کنند و عملاً شانس بسیاری از آن افراد واجد شرایطی که سال‌ها در انتظار مانده‌اند، از بین می‌رود. لذا، ثبت درخواست افراد غیر واجد شرایط، امری نادرست و غیراخلاقی است.

لذا، علی‌رغم آنکه شیوهٔ پذیرش متقاضی برای سال ۲۰۲۲ این برنامهٔ مهاجرتی تاکنون اعلام نشده است، اما از همهٔ متقاضیان درخواست می‌شود تا پیش از اقدام، از واجد شرایط‌بودن خود اطمینان حاصل نمایند تا حقی از دیگران ضایع نشود.

با آرزوی موفقیت برای همهٔ متقاضیانی که چشم‌انتظار آوردن عزیزانشان به کانادا هستند.

نوشته برنامهٔ اسپانسرشیپی والدین، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها در سال ۲۰۲۱ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

همان‌طور که پیش از این در مقالهٔ دیگری به اطلاع خوانندگان رساندم، وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا در تاریخ ۱۳ اکتبر سال ۲۰۲۰ برای سه هفته درخواست متقاضیانی را که علاقه‌مند به اسپانسرشدن والدین، یا پدربزرگ و مادربزرگ‌ خود بودند، مورد پذیرش قرار داد و در تاریخ سوم نوامبر سال ۲۰۲۰، پذیرش درخواست‌های متقاضیان بسته شد.

بر اساس اعلام قبلی، مقرر شده بود از بین متقاضیانی که واجد شرایط باشند و درخواستشان دریافت شود، به‌قید قرعه، تعداد ۱۰ هزار متقاضی انتخاب و به‌منظور ادامهٔ پروسه برایشان دعوت‌نامه ارسال  می‌شود تا پروندهٔ کامل و نهایی‌شان را ظرف مدت ۶۰ روز که مهلت نهایی ارسال مدارک است، به وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا بفرستند.

همچنین تذکر داده شده بود که سهمیهٔ سال ۲۰۲۰ تنها ۱۰ هزار پرونده است ولی قرار است که در سال ۲۰۲۱، سهمیه‌ای برابر با ۳۰ هزار پرونده مورد پذیرش قرار گیرد.

تا بدین لحظه، شیوهٔ پذیرش پرونده‌ها برای این برنامهٔ مهاجرتی در سال ۲۰۲۱، مشخص نشده است.

در تاریخ ۵ ژانویهٔ ۲۰۲۱، وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا اعلام کرد که انتخاب متقاضیان خوش‌شانس برنامهٔ‌ مهاجرتی اسپانسرشیپی والدین، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها برای سال ۲۰۲۰ پایان یافته است و از این تاریخ به‌مدت یک‌هفته، انتخاب‌شدگان از این وزارتخانه ایمیل دعوت‌نامه را دریافت خواهند کرد.

شایان ذکر است که متقاضیان و اقدام‌کنندگان دعوت‌نامه‌هایشان را تنها از طریق آدرس ایمیلی که در زمان اقدام فرستاده‌اند، دریافت خواهند کرد و دریافت نکردن ایمیلی از وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا در این مدت، بدین معناست که در این پروسه، انتخاب نشده‌اند. 

همچنین بر اساس اعلام قبلی، متقاضیانی که دعوت‌نامه را دریافت می‌کنند، تنها ۶۰ روز فرصت دارند تا پروندهٔ تکمیل‌شده را بفرستند. با توجه به اینکه در طول این مدت احتمال آنکه این دسته از افراد برگهٔ تشخیص مالیاتی (Notice of Assessment) سال ۲۰۲۰ را هنوز دریافت نکرده باشند، زیاد است، آن‌ها می‌بایستی پرونده را به‌نحوی تا پیش از مدت زمان قیدشده در برگهٔ دعوت‌نامه، بفرستند و پس از دریافت برگهٔ تشخیص مالیاتی سال ۲۰۲۰، آن را به پرونده‌شان اضافه کنند.

از زمان اعلام پذیرش پروندهٔ اسپانسرشیپی والدین، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها توسط وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا، مکرراً از متقاضیانی که واجد شرایط نبودند درخواست شد که از اقدام برای این برنامهٔ مهاجرتی خودداری کنند تا کسانی که واجد شرایط‌‌اند و شاید سال‌ها منتظر بوده‌اند که شانس در خانه‌شان را بزند، اقدام کنند. هرچند، به‌طور قطع متقاضیانی هستند که واجد شرایط نبوده‌اند، ولی انتخاب شده‌اند و لازم است به اطلاع این عزیزان رسانده شود که قوانین و دستورالعمل‌های وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا به‌هیچ عنوان قابلِ‌مذاکره نیست و اگر واجد شرایط نبوده و انتخاب شده باشند و با وجود این همچنان پرونده را ارسال کنند، پرونده‌شان بازگردانده می‌شود.

متقاضیانی که ایمیل دعوت‌نامه را ظرف چند روز آینده دریافت نکنند، شانس این را دارند که در سال ۲۰۲۱ و زمانی که در آینده اطلاع‌رسانی خواهد شد، دوباره اقدام کنند و البته همان‌طور که پیش از این گفته شد، شیوهٔ پذیرش پرونده و مراحل اقدام در سال ۲۰۲۱، هنوز مشخص نشده است که به‌محض مشخص‌شدن، به‌اطلاع خواهد رسید.

متقاضیان واجد شرایط می‌بایستی دارای اقامت دائم کانادا یا شهروند کانادا باشند، در زمان اقدام و همچنین تشکیل پرونده ساکن کانادا باشند و حداقل ۱۸ سال سن داشته باشند. این دسته از افراد می‌بایستی دارای حداقل درآمد مشخص‌شده در طول سه سال گذشته و بر اساس جدول زیر باشند:

شیوهٔ محاسبهٔ حداقل درآمد بر اساس جدول فوق بدین ترتیب است:

۱- ملاکِ وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا «فقط» برگهٔ تشخیص مالیاتی یا Notice of Assessment است.

۲- میزان درآمد متقاضیان در ردیف ۱۵۰ برگهٔ تشخیص مالیاتی نوشته شده است.

۳- به‌طور مثال، اگر خانمی که دارای همسر و یک فرزند است قصد داشته باشد اسپانسر پدر و مادرش شود، باید درآمد مشخص‌شده در ردیف خانوادهٔ ۵ نفره (خودش، همسرش و فرزندش + پدر و مادرش) را ملاک قرار بدهد. پس، تعداد آن عزیزانی که قرار است متقاضی اسپانسرشان شود، به تعداد اعضای خانواده‌ای که در کانادا حضور دارند، اضافه می‌شود و مجموع تعداد افراد مشخص می‌شود و پس از آن باید در ردیف مربوطه حداقل درآمد در هر سال را بررسی کرد.

۴- به‌دلیل شیوع کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰ و آسیب‌دیدن غیرمترقبهٔ مشاغل و همچنین کاهش درآمد بسیاری از کانادایی‌ها، همان‌طور که در جدول بالا هم ملاحظه می‌کنید، برای اولین‌بار حداقل درآمد برای سال ۲۰۲۰ همان درآمد LICO (Low income cut-offs)‎ در نظر گرفته شده است و نه ۳۰ درصد بیشتر از آن. 

در مطالب آتی، به‌محض اطلاع از شیوهٔ پذیرش پرونده در سال ۲۰۲۱ یا اعمال تغییراتی در بررسی پرونده‌های سال ۲۰۲۰، آن را به اطلاع خوانندگان خواهم رساند.

نوشته اعلام برندگان قرعه‌کشی برنامهٔ اسپانسرشیپی والدین، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها برای سال ۲۰۲۰ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

دکتر امیرحسین توفیق – ونکوور

همان‌طور که وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا اعلام کرده بود، برنامهٔ اسپانسرشیپی والدین، پدربزرگ و مادربزرگ‌ها در سال ۲۰۲۰، در روز ۱۳ اکتبر و رأس ساعت ۱۲ ظهر به‌وقت شرق کانادا بازگشایی شد.

علاقه‌مندان به اسپانسر شدن والدین تا ساعت ۱۲ ظهر روز ۳ نوامبر فرصت دارند تا درخواست خود را ارسال کنند. اگر متقاضی خواهر یا برادری زیر ۲۲ سال سن داشته باشد، می‌تواند در پروندهٔ والدین قرار گیرد، اما در درخواست اولیه، نیازی به ارسال مشخصات خواهر یا برادر نیست.

متقاضی در فرم درخواست اولیه که به‌صورت آنلاین تکمیل می‌شود، تنها نام و نام خانوادگی خود را به‌همراه تاریخ تولد و آدرس محل سکونت و به‌همراه نام و نام خانوادگی والدین/پدربزرگ و/یا مادربزرگ و تاریخ تولدشان، اعلام و ارسال می‌کند. همچنین، در انتها متقاضی می‌بایستی کپی اسکن‌شدهٔ کارت اقامت دائم یا پاسپورت کانادایی خود را نیز بفرستد. در زمان پرکردن فرم آنلاین، متقاضی می‌بایستی شمارهٔ پاسپورت کانادایی یا UCI خود را اعلام کند. همچنین، وزارت مهاجرت آدرس ایمیلی هم از متقاضی درخواست می‌کند که هم پس از انجام و ارسال درخواست اولیه، تأییدیه‌ای حاوی یک شمارهٔ پیگیری به آن بفرستد و هم در صورت انتخاب نهایی از طریق همان آدرس ایمیل، به متقاضی اطلاع دهد.

علاقه‌مندان باید نکات زیر را مدنظر داشته باشند:

۱- متقاضی در زمان اقدام حتماً می‌بایستی در خاک کانادا ساکن باشد.

۲- متقاضی بدون در نظر داشتن اینکه همسرش قصد همراهی در این پرونده را دارد یا خیر، می‌بایستی درخواست اولیه را برای والدین/پدربزرگ/مادربزرگ خود تکمیل و ارسال کند. بدین معنی که حتی اگر متقاضی به‌دلیل شرایط مالی، امکان اسپانسر شدن برای والدین/پدربزرگ/مادربزرگش را به‌تنهایی نداشته باشد و همسرش قصد همراهی در این کار را داشته باشد، باید همچنان درخواست اولیه را به‌نام خود تکمیل کند.

۳- تنها همسر متقاضی می‌تواند در این برنامه و پروسه او را همراهی کند و امکان اینکه خواهران و برادران با هم این کار را انجام دهند، وجود ندارد.

۴- متقاضی می‌بایستی واجد تمام شرایطی باشد که در نوشتهٔ قبل به‌طور کامل اعلام شد.

۵- متقاضی تا زمانی که پرونده نهایی شود و والدین/پدربزرگ/مادربزرگ اقامت دائم خود را بگیرند، می‌بایستی از هر لحاظ همچنان واجد شرایط بماند.

۶- در فرم اولیه، نیازی به اعلام اطلاعات برادر یا خواهر زیر ۲۲ سال که قصد همراهی با والدین را دارند، نیست.

۷- باید اکیداً از ارسال درخواست‌های مکرر برای بالابردن شانس برنده‌شدن پرهیز شود، چرا که درخواست‌های تکراری حذف خواهند شد.

۸- احتمالاً در ماه پایانی سال ۲۰۲۰ انتخاب‌شدگان توسط ایمیل مطلع خواهند شد و اگر ایمیلی از وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا دریافت نشود، بدین معناست که متقاضی برای سال ۲۰۲۰ انتخاب نشده است و باید در سال ۲۰۲۱ اقدام کند.

۹- پروسه و شیوهٔ اقدام برای سال ۲۰۲۱ هنوز مشخص نشده است.

۱۰- میزان درآمد متقاضی در نوشتهٔ قبل طبق جدولی اعلام شد و همان‌طور که ذکر شده است، متقاضی می‌بایستی در سال‌های ۲۰۱۸، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ بسته به تعداد اعضای خانواده درآمدی معادل یا بیشتر از مقدار ذکرشده در جدول داشته باشد و اگر در هر کدام از سال‌ها میزان درآمد، کمتر از آن مقدار باشد، متقاضی واجد شرایط نخواهد بود و علاوه بر آنکه پرونده مردود خواهد شد، شانس شخص دیگری که واجد شرایط بوده است از بین می‌رود. لذا، توصیه می‌شود تنها در صورتی اقدام کنید که واجد شرایط باشید.

۱۱- پس از اعلام نتایج، متقاضی انتخاب‌شده ۶۰ روز فرصت خواهد داشت تا پروندهٔ تکمیل‌شده به‌همراه تمامی مدارک مورد نیاز را به وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا ارسال کند و اگر تا آن تاریخ، برگهٔ تشخیص مالیاتی (Notice of Assessment) سال ۲۰۲۰ متقاضی دریافت نشده باشد، می‌تواند پرونده را بفرستد و پس از دریافت برگهٔ تشخیص مالیاتی، آن را برای وزارت مهاجرت بفرستد. 

۱۲- خواهران و برادرانی که در کانادا زندگی می‌کنند، این شانس را دارند که در صورت واجد شرایط بودن، هر کدام جداگانه برای والدین خود اقدام کنند.

۱۳- در صورت انتخاب‌شدن، یکی از والدین/پدربزرگ/مادربزرگ می‌بایستی به‌عنوان متقاضی اصلی تشکیل پرونده دهد و مدارک و فرم‌های مربوطه را ارسال کند. در صورت درگذشت متقاضی اصلی در طول پروسه، پرونده مردود خواهد شد.

والدین/پدربزرگ/مادربزرگ‌هایی که از این طریق تشکیل پرونده می‌دهند، در نهایت اقامت دائم کانادا را کسب خواهند کرد و تمامی حق و حقوق آن‌ها مشابه دیگر افرادی است که اقامت دائم کانادا را دارند با این تفاوت که اگر از کمک‌های مالی دولت کانادا یا به‌طور مصطلح از ولفر استفاده کنند، دولت کانادا مبلغ پرداختی را از فرزند/نوه‌ای که اسپانسر ‌آن‌ها شده، خواهد گرفت و این تعهد برای ۲۰ سال اعتبار دارد.

با امید به موفقیت تمامی عزیزان و آرزوی سلامتی همهٔ والدین، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌هایی که چشم و چراغ تمامی فرزندان و نوه‌هایشان هستند.

نوشته نکاتی در مورد برنامهٔ اسپانسرشیپی والدین، پدربزرگ و مادربزرگ‌ها در سال ۲۰۲۰ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

بر اساس اعلام وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا، برنامهٔ اسپانسرشیپی سال ۲۰۲۰ مختص والدین، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها از ساعت ۱۲ ظهر روز ۱۳ اکتبر ۲۰۲۰ به وقت شرق کانادا آغاز شده و تا ساعت ۱۲ ظهر روز ۳ نوامبر به وقت شرق کانادا ادامه خواهد داشت.

در سال جاری شیوهٔ اقدام بدین ترتیب است که علاقه‌مندانِ واجد شرایط می‌توانند در وبسایت وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا از طریق لینک https://pgp.apps.cic.gc.ca/sponsor با وارد کردن اطلاعات مورد نیاز، علاقه‌مندی خود را اعلام کنند.

پس از خاتمهٔ ثبت‌نام و در یک دورهٔ زمانی نامعلوم، وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا بین پرونده‌های ثبت‌شده، قرعه‌کشی انجام داده و تعداد ده هزار متقاضی را انتخاب و برای آن‌ها دعوت‌نامه‌ای به‌منظور ادامهٔ کار ارسال خواهد کرد.

این وزارتخانه اعلام کرده است که دعوت‌نامه فقط برای انتخاب‌شدگان و از طریق ایمیل فرستاده خواهد شد و اگر ایمیل دعوت‌نامه دریافت نشود، بدین معناست که متقاضی انتخاب نشده است.

کسانی که در این قرعه‌کشی انتخاب نشوند، می‌توانند شانس خود را برای سال ۲۰۲۱ که از حالا ظرفیت پذیرش سی هزار پرونده برای آن در نظر گرفته شده است، امتحان کنند. در ارتباط با شیوهٔ انجام کار برای سال ۲۰۲۱، هنوز تصمیم‌گیری نشده است.

متقاضی اسپانسر شدن والدین می‌بایستی واجد شرایط زیر باشد:

۱- دارای حداقل سن ۱۸ سال باشد.

۲- در کانادا زندگی کند.

۳- شهروند یا دارای اقامت دائم معتبر کانادا باشد.

۴- دارای شرایط مالی مناسب باشد.

همچنین متقاضی تعهد می‌کند که به‌مدت ۲۰ سال از زمان اخذ اقامت دائم، از لحاظ مالی اسپانسر والدین، پدربزرگ یا مادربزرگ خود شود و اگر فرد اسپانسرشده در طول این مدت زمان از کمک‌های مالی دولت استفاده کند، اسپانسر آن مبالغ را به دولت بازپرداخت کند.

متقاضیانی که شرایط زیر را دارا باشند، واجد شرایط اسپانسر شدن والدین، پدر یا مادربزرگشان نیستند:

۱- دارای سن کمتر از ۱۸ سال باشند.

۲-در زمان اقدام برای ثبت‌نام و زمانی که والدین اقامت دائم کانادا را کسب می‌کنند، در کانادا زندگی نکنند.

۳- دارای کارت اقامت دائم معتبر یا شهروندی کانادا نباشند.

۴- شرایط مالی مناسب را دارا نباشند.

۵- از کمک‌های مالی دولتی استفاده کنند. (افرادی که به‌دلیل ناتوانی جسمی از کمک‌های مالی دولت استفاده می‌کنند، مستثنی می‌باشند.)

۶- در زندان بوده یا سابقهٔ ورشکستگی داشته باشند.

لازم به توضیح است که برادر یا خواهری که دارای سن زیر ۲۲ بوده و مجرد باشند هم می‌توانند در پروندهٔ اسپانسرشیپی والدین قرار بگیرند.

نکتهٔ مهم دیگر این است که از ثبت‌نام چندباره برای بالابردن شانس انتخاب اکیداً پرهیز شود، چرا که پس از پایان مهلت ثبت‌نام، درخواست‌های تکراری به‌طور کامل از سیستم وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا حذف خواهد شد.

برای ثبت‌نام، متقاضی می‌بایستی اطلاعات زیر را آماده داشته باشد:

۱- نام و نام خانوادگی متقاضی که می‌بایستی عیناً مشابه گذرنامهٔ کانادایی یا کارت اقامت دائم باشد.

۲- تاریخ تولد متقاضی 

۳- کشور محل تولد متقاضی 

۴- آدرس دقیق محل زندگی متقاضی 

۵- آدرس ایمیل متقاضی 

۶- تعداد افراد تحت پوشش متقاضی در کانادا (همسر و فرزندان)

۷- تعداد افرادی که قبلاً متقاضی اسپانسرشان شده و همچنان تحت پوشش مالی متقاضی می‌باشند

۸- تعداد افرادی که متقاضی می‌خواهد اسپانسرشان بشود 

۹- نام و تاریخ تولد والدین 

۱۰- شمارهٔ پاسپورت کانادایی یا کارت اقامت دائم متقاضی که شماره‌‌ای است هشت‌رقمی بر روی کارت با یک خط فاصله بین هر ۴ رقم 

۱۱- امضای الکترونیکی 

متقاضی در انتها ملزم به آپلود تصویر گذرنامهٔ کانادایی یا کارت اقامت دائم خود است و حجم فایل ارسالی نباید بیشتر از ۲ مگابایت باشد.

نکتهٔ مهم در ارتباط با شرایط مالی مناسب که متقاضی می‌بایستی دارا باشد:

نظر به اینکه انتخاب متقاضیان در انتهای سال ۲۰۲۰ صورت خواهد پذیرفت و ارسال پرونده‌ها به ژانویه یا فوریهٔ سال ۲۰۲۱ موکول خواهد شد و احتمالاً تا آن تاریخ برگهٔ تشخیص مالیاتی سال ۲۰۲۰ هنوز دریافت نشده است، متقاضی انتخاب‌شده می‌بایستی به‌همراه پرونده‌اش تصویر برگه‌های تشخیص مالیاتی سال ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ را ارسال کند و به‌محض دریافت برگهٔ تشخیص مالیاتی سال ۲۰۲۰، آن را هم به وزارت مهاجرت، پناهندگان و شهروندی کانادا بفرستد. مشخصاً، ملاک عملکرد مالی سال‌های ۲۰۱۸‏، ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ است.

واجدین شرایط و آن‌هایی که قصد اقدام دارند، می‌بایستی توانایی ارائهٔ برگهٔ مالیاتی سال‌های مذکور را بر اساس جدول زیر دارا باشند:

موفق باشید

قسمت بعدی این مطلب را در اینجا بخوانید

نوشته برنامهٔ اسپانسرشیپی والدین، پدربزرگ و مادربزرگ‌ها در سال ۲۰۲۰ اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

در شمارهٔ پیش دربارهٔ راه‌اندازی «کالج مشاوران مهاجرت و شهروندی کانادا» توسط وزارت مهاجرت، پناهندگی و شهروندی کانادا نوشتیم و اینکه کانون نظارت بر مشاوران مهاجرت به کانادا یا به اختصار ICCRC که در حال حاضر مسئولیت صدور مجوز و نظارت بر مشاوران را دارد، از سوی سه گروه مورد انتقاد قرار گرفته بود. در آن شماره، به دلایل دو گروه اول، یعنی کانون وکلای کانادا و مشاوران مهاجرت قدیمی، پرداختیم. در این شماره به گروه سوم یعنی کلیهٔ مشاوران مهاجرت اعم از جدید یا قدیمی می‌پردازیم.

گروه سوم:

تعداد بسیار زیادی از مشاوران مهاجرت، چه آن‌هایی که دارای سابقهٔ طولانی‌اند و چه آن‌هایی که نسبتاً جدیدند، بیش از دو سال است که با ICCRC و مسئولان آن در جنگ و جدال‌اند. موضوع از این قرار است که با توجه به تغییر شرایط سیاسی و اقتصادیِ حال حاضر دنیا، تب مهاجرت، روزبه‌روز فراگیرتر شده و متأسفانه بازار غیرقانونی مهاجرت هم رونق پیدا کرده است. آن‌قدر کم‌توجهی و عدم نظارت کانون مشاوران مهاجرت به کانادا زیاد بوده است که موضوع کار غیرقانونی و انجام فعالیت‌های مهاجرتی بدون مجوز، به رسانه‌ها هم کشیده شده است و اخیراً شاهد انتشار مقالات و اخباری در این ارتباط بوده‌ایم.

بسیاری از مشاوران مهاجرت با «کانون نظارت بر مشاوران مهاجرت کانادا» ارتباط برقرار کردند و وجود افراد یا سازمان‌هایی را که بدون مجوز در این حوزه در حال فعالیت‌اند، اطلاع دادند و هشدار دادند که وجود این افراد و سازمان‌ها، در نهایت نه تنها برای کشور، برای متقاضی و برای جامعهٔ کانادایی، سودی که ندارد هیچ، ضررهای زیادی را هم به بار می‌آورد.

در حوزهٔ مهاجرت، به این قبیل افراد، به اصطلاح Ghost Consultant گفته می‌شود. این‌گونه افراد و سازمان‌های غیرقانونی، از بی‌توجهی و عدم نظارت ICCRC نهایت استفاده را برده و در این حوزه، مشغول کار غیرقانونی و اغفال متقاضیان مهاجرت به کانادا شده‌اند. همان‌طور که در شمارهٔ قبل نیز مطرح شد، ICCRC آن‌قدر درگیر فعالیت‌های تجاری خارج از چهارچوب و مقررات خود بود که به هیچ‌کدام از اعتراضات دریافتی توجهی نمی‌کرد.

البته خبرهای غیررسمی‌ای هم منتشر شده است مبنی بر آنکه پلیس سواره‌نظام کانادا (RCMP)، مرزبانی کانادا و همچنین وزارت امنیت عمومی و آمادگی برای شرایط اضطراری کانادا، کلیهٔ افراد و سازمان‌های بدون مجوز فعالیت در حوزهٔ مهاجرت را شناسایی کرده و فعالیت آن‌ها کاملاً تحت کنترل است تا در زمان مناسب، برخورد‌های لازم با آنان صورت پذیرد. نکته‌ای که وزارت امنیت عمومی کانادا را هم وارد این موضوع کرده این است که افراد و سازمان‌های بدون مجوز، به‌دلیل آنکه نیازی به پاسخگویی به هیچ سازمانی را ندارند، با جعل و آماده‌سازی مدارک مورد نیاز، افراد را به‌صورت توریستی وارد کانادا می‌کنند که بخشی از آن‌ها در نهایت در داخل خاک کانادا درخواست پناهندگی می‌دهند. در این نقل و انتقالات، به‌دلیل غیرواقعی‌ بودنِ هویت اشخاصی که درخواست ویزای توریستی می‌کنند و همچنین امکان ارائهٔ مدارک هویتی غیرواقعی توسط همین اشخاص در زمان پناهندگی، چه بسا افرادی که توسط سازمان‌های امنیتی دنی‍ا تحت تعقیب‌اند، به‌راحتی و بدین شیوه وارد کانادا بشوند؛ افرادی که پس از ورود به جامعهٔ کانادایی، احتمال ایجاد خطر برای مردم کانادا در آینده از سوی آن‌ها وجود دارد.

شایان ذکر است که بر اساس قانون، در صورتی که سازمان یا شخصی که فاقد مجوز از طرف دولت کاناداست، در امور مهاجرت به هر نحوی دخالت کند و برای ارائهٔ خدمات، از متقاضیان مبلغی را – ولو یک سنت – مطالبه نماید، تحت پیگرد قرار می‌گیرد و جریمهٔ این افراد می‌تواند دو سال حبس و ۱۰۰ هزار دلار باشد. بر اساس قانون، کلیهٔ افراد جامعه حق ارائهٔ اطلاعات مهاجرتی را دارند، اما ارائهٔ مشاوره، حضوری یا تلفنی، صرفاً می‌بایست توسط افرادی که مجوز دارند صورت پذیرد.

متقاضیانی که قصد استفاده از خدمات سازمان‌های مهاجرتی یا مشاوران مهاجرت را دارند، باید نام سازمان یا مشاور را در وب‌سایت زیر کنترل و اطمینان حاصل نمایند که شخص و سازمان مربوطه دارای مجوزهای لازم است:

https://iccrc-crcic.ca/find-a-professional

مورد دیگری که مشاوران مهاجرت نسبت به آن مشکل داشتند و بارها به مسئولان ICCRC اعلام نموده بودند، این بود که برخی مشاوران مهاجرت که بنا به‌ دلایلی مجوز خود را از دست داده‌اند یا معلق شده‌اند، همچنان در حال فعالیت و عقد قرارداد با متقاضیان مهاجرت هستند. طبق قانون، در صورتی که مجوز مشاور مهاجرت معلق شود یا آن مشاور مجوز خود را از دست داده باشد، تا زمانی که نسبت به رفع تعلیق یا گرفتن دوبارهٔ مجوز اقدامی نکرده باشد، حق فعالیت در زمینهٔ مشاورهٔ مهاجرت را ندارد. متقاضیان مهاجرت با استفاده از لینک فوق، امکان بررسی فعال بودن یا عدم آن را دارند و در صورتی‌که مشاهده کنند مشاور مهاجرت «فعال» نیست، باید از کار با ایشان خودداری نمایند.

همان‌طور که عنوان شد، مسئولان ICCRC آن‌چنان درگیر موارد غیرمرتبط با نظارت و فعالیت مشاوران مهاجرت بوده‌اند، که رشتهٔ کار از دست همه در رفته و در نهایت، وزیر محترم مهاجرت کانادا وارد عمل شد و وعده داد تا پایان سال ۲۰۱۹ میلادی کالج مشاوران مهاجرت و شهروندی کانادا راه‌اندازی خواهد شد. امید است تا با این کار نظارت بیشتری صورت پذیرد. این نظارت می‌بایستی در مورد فعالیت مشاوران مهاجرتی‌ای هم که مجوز دارند، اما قوانین و مقررات را به تفسیر خود اعمال می‌کنند، صورت پذیرد و همچنین در مورد سازمان‌ها یا افرادی که بدون مجوز، در حال متقاعد کردن متقاضیان و فعالیت مهاجرتی‌اند، اعمال شود.

مورد دیگری که لازم است متقاضیان به آن توجه بیشتری داشته باشند این است که هزینهٔ انجام کار مهاجرتی را در اولویت آخر قرار دهند و صرفاً به‌خاطر آنکه شخص یا سازمانی، هزینهٔ کمتری را پیشنهاد می‌کند، از آن‌ها برای انجام امور مهاجرتی‌شان کمک نگیرند بلکه دارا بودن مجوز، قانونمند بودن و داشتن حسن شهرت، در قیاس با هزینهٔ انجام کار مهاجرتی، اولویت دارد.

پایان

نوشته قانون‌مند شدنِ نظارت و فعالیت مشاوران مهاجرت کانادا – قسمت آخر اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.