پس از آغاز رسمى کمپین انتخابات فدرال کانادا در یازدهم سپتامبر، رفته‌رفته، میزان رویارویى احزاب در عرصهٔ عمومى هم بالا‌تر می‌رود و گفتمان سیاسى-انتخاباتى، حداقل به مدت پنجاه روز، می‌تواند نه‌تنها توجه رسانه‌ها را جلب کند بلکه می‌تواند نُقلِ محافل اجتماعى و حتى خانوادگى شود. همچنین با گرم‌تر شدن تب‌وتاب انتخابات، شرکت‌های افکارسنجى نیز گزارش‌های بیشترى از باور‌های سیاسى و ترجیحات رأى‌دهندگان منتشر می‌کنند. میانگین وزنى نظرسنجى‌ها پس از آغاز کمپین‌های انتخاباتى، حکایت از نزدیک‌تر شدن محبوبیت عمومى دو حزب محافظه‌کار (٣۴٫۴٪) و لیبرال (٣۴٫٣٪) دارند. همچنین، حزب دموکرات نوین، نسبت به هفتهٔ قبل از کمپین، بخشى از محبوبیت عمومى خود را بازیابى کرده و حالا با داشتن ١۴٫٧ درصد محبوبیت عمومى، در رتبهٔ سوم قرار دارد. علاوه بر این، در استان بریتیش کلمبیا، این حزب، رأى ١٩٫٢ درصد رأى‌دهندگان را دارد در حالى که احزاب لیبرال و سبز به ترتیب ٢٩٫۵ و ١۴٫١ درصد محبوبیت عمومى را دارند. این بدان معناست که هر چند بیشتر رأى‌دهندگان بریتیش کلمبیایى به احزاب میانه، چپ میانه و زیست‌محیطى گرایش دارند، و به‌دلیل تقسیم آرا بین این سه حزب، حزب محافظه‌کار همچنان محبوبیتش بیش از هر حزب دیگرى در این استان است. البته، همچنان محتمل‌ترین سناریو، با احتمال حدود ۴٢ درصد، تشکیل دولت حداکثرى توسط حزب لیبرال است.

با آغاز کمپین، همچنین بازار مناظره‌ها میان رهبران و کاندیدا‌های احزاب نیز گرم‌تر می‌شود. به‌طور معمول، مناظرات میان کاندیداهای یک حوزهٔ انتخاباتى، در مراکز اجتماعى و کتابخانه‌های این نواحى صورت می‌گیرد و مناظرات میان رهبران احزاب از رسانه‌های جمعى، اعم از شبکه‌های تلویزیونى یا شبکه‌های اجتماعى، پخش می‌شود. این دست از مناظرات انتخاباتى، فرصت مناسبى براى رأى‌دهندگان است تا نه‌تنها با وعده‌های احزاب آشنا‌تر شوند بلکه به‌واسطهٔ پرورش تفکر انتقادى و تحلیلى خود، توانایى بهترى براى راستى‌آزمایى این وعده‌ها و درک نسبت چنین وعده‌هایى با منافع اقتصادى-اجتماعى خودداشته باشند.

علاوه بر مناظره‌اى که دوازدهم سپتامبر میان رهبران سه حزب محافظه‌کار، دموکرات نوین و سبز و با غیبت رهبر حزب لیبرال، جاستین ترودو برگزار شد، رأى‌دهندگان در روزهای باقى‌مانده تا انتخابات شاهد چهار مناظرهٔ دیگر خواهند بود. از این چهار مناظره، دو مناظره به زبان فرانسوى و دو مناظرهٔ دیگر به زبان انگلیسى خواهند بود. از دو مناظرهٔ انگلیسی‌زبان، جاستین ترودو از مناظرهٔ Munk نیز که به سیاست خارجى می‌پردازد، غایب خواهد بود. بدین ترتیب، رهبر حزب حاکم، ترجیح داده است تا در دورهٔ پنجاه‌روزهٔ کمپین، تنها در یک مناظرهٔ انتخاباتى با انگلیسی‌زبان‌های کانادا سخن بگوید و فعالیت‌های انتخاباتى خود را محدود به حضور در میان حامیان خود کند. البته با توجه به امکان پیش کشیده شدن نقش نخست‌وزیر و برخى اعضاى دفتر وى در موضوع مناقشه‌برانگیز دادرسى از شرکت اس‌ان‌سی-لاوالین و با توجه به محبوبیت نسبى و پایدار حزب حاکم، عدم تمایل رهبر این حزب براى مناظره، امرى است قابل پیش‌بینى و تاکتیکى. علاوه بر گریز از پیش‌کشیده‌شدنِ  مسئلهٔ اس‌ان‌سی-لاوالین، وجه دیگرِ تاکتیکی بودنِ این عدم حضور، با توجه بیشتر به محتواى مناظرهٔ قبلى، خود را بهتر نمایان می‌کند. غیبت جاستین ترودو از مناظرهٔ قبلى باعث شد که رهبران سه حزب دیگر، وقت و تمرکز بیشترى را براى به چالش کشیدن یکدیگر بگذارند تا اینکه به نقد سیاست‌های حزب حاکم بپردازند. ثابت ماندن و در برخى موارد افزایش محبوبیت حزب لیبرال در میان افکار عمومى در نظرسنجى‌های روز‌های پس از مناظره، نشانگر این است که این تاکتیک نسبتاً و حداقل در کوتاه‌مدت، به نفع حزب لیبرال بوده است. هر چند که برخى ناظران، رأى‌دهندگان و پژوهشگران، این عدم حضور را در تضاد با یکى از اصول اولیهٔ مردم‌سالارى، یعنی پاسخگویى (accountability) می‌دانند. این که انتخاب نخست‌وزیر و رهبر حزب حاکم برای شرکت نکردن در دو  مناظره از سه مناظرهٔ به زبان انگلیسى، امرى است خلاف اصول اساسى پاسخگویى سیاسى یا تنها امرى است تاکتیکى، جزئى یا توجیه‌پذیر، بر عهدهٔ رأى‌دهندگانى است که بیست و یکم اکتبر به پای صندوق‌ها می‌روند.

نوشته رأی شما، صدای شما – آغاز رسمی کمپین انتخابات فدرال ۲۰۱۹ و غیبت جاستین ترودو در نخستین مناظره اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

بنابر میانگین وزنی تازه‌ترین افکارسنجى‌های سیاسى، همچنان حزب محافظه‌کار با ٣۴٫۶ درصد، بیش از دیگر احزاب فدرال  در میان رأى‌دهندگان کانادایی محبوبیت دارد. حزب‌های لیبرال، دموکرات نوین و سبز نیز به ترتیب با ٣٣٫٣، ١٢٫١ و ١١٫١ درصد در رتبه‌های بعدى محبوبیت جاى دارند. حاشیهٔ خطاى این اعداد، با احتساب بازهٔ اطمینان ٩۵ درصد، ٣٫۵ درصد است. این بدان معناست که اگر انتخابات امروز برگزار می‌شد، به احتمال ٩۵ درصد، این احزاب ٣٫۵ درصد بیشتر یا کمتر از درصد‌های یادشده از آراى عمومى را به‌دست می‌آوردند. البته، حزب لیبرال همچنان بیشترین بخت را براى تصاحب کرسی‌های بیشتر در مجلس عوام و بنابراین تشکیل دولت بعدى دارد. بر اساس محاسبات مدل آمارى CBC، احتمال تشکیل دولت اکثریتىِ لیبرال ٣٩ درصد است در حالى که حزب محافظه‌کار تنها ١١ درصد اقبال تشکیل چنین دولتى را دارد.

دو هفتهٔ گذشته، پر از اخبار ناگوار براى حزب دموکرات نوین بود. علاوه بر سقوط محبوبیت عمومى این حزب، چهارده نفر از کاندیدا‌های این حزب در نیو برانزویک، در حرکتى نادر، این حزب را ترک گفته و به حزب سبز پیوستند. بدین اوصاف، ستارهٔ بخت حزب دموکرات نوین براى کسب کرسی‌های استان‌های آتلانتیک کانادا و کبک در مجلس عوام رو به افول است، مگر اینکه اتفاقى غیرقابل پیش‌بینى تا انتخابات اکتبر باعث دگرگونى این روند شود. همهٔ این‌ها على‌رغم معرفى اصلاحات اساسى و گسترش برنامهٔ جامع درمانى کانادا توسط حزب دموکرات نوین است. از آنجا که بیشتر افکارسنجى‌ها نشان از اهمیت چشمگیر نظام درمانى براى رأى‌دهندگان دارد، دلایل افول محبوبیت این حزب را باید در عرصه‌هایى وراى سیاست‌گذارى عمومى و در فرصتى دیگر جست‌و‌جو کرد. 

هرچند هنوز همهٔ احزاب فدرال سیاست‌های نهایى خود در حوزهٔ نظام درمانى را کاملاً علنى نکرده‌اند، نگاهى گذرا به سیاست‌های اعلام‌شده توسط این احزاب قبل از انتخابات ضرورى است. حزب دموکرات نوین تاکنون کامل‌ترین و بلندپروازانه‌ترین برنامه را براى خدمات درمانى ارائه کرده است. این حزب وعده داده است که در صورت در دست گرفتن قدرت، طرح پوشش هزینهٔ دارویی همگانى (Pharmacare) را تا سال ٢٠٢٠ آغاز کند. این حزب همچنین وعده داده است که طرح‌های پوشش همگانى بهداشت دندان (universal dental care) و سلامت روان (mental care) را در دست بررسی قرار دهد. علاوه بر همهٔ این‌ها، این حزب  خود را متعهد کرده است که از خصوصى‌سازى بخش درمانى جلوگیری کند و برای سرعت بخشیدن به فرآیند درمانى، پزشکان و پرستاران بیشتری را استخدام کند. برخى کارشناسان اقتصادى و مسائل درمانى، تأمین هزینهٔ این طرح‌ها را امرى دشوار می‌دانند، هرچند که حزب دموکرات نوین ادعا کرده است که هزینهٔ این طرح‌ها را با درآمد حاصل از افزایش وضع مالیات بیشتر بر افراد با درآمد‌های میلیون‌(ها) دلارى، افزایش مالیات بر شرکت‌های بزرگ و بستن راه‌های گریز از مالیات خواهد پرداخت. راستى‌آزمایى دقیق چنین ادعایی، نیازمند پژوهش‌های عینی و هزینه‌سنجى‌های اقتصادى بیشتر است.

از سوی دیگر، حزب لیبرال که قدرت را در دست دارد، خود را متعهد به پوشش همگانی خدمات دارویی دانسته، هرچند که هنوز جزئیاتی از چگونگی و تاریخ اجرای این طرح ارائه نکرده است. حزب حاکم در بودجهٔ سال ٢٠١٩ خود، مبلغ ٣۵ میلیون دلار را به ایجاد سازمان دارویی کانادا (Canadian Drug Agency) اختصاص داد تا فهرستى از دارو‌های قابل پوشش تهیه کند و همچنین به نفع مصرف‌کنندگان دارو، با شرکت‌های داروسازى، براى  پایین آوردن  قیمت دارو‌ها مذاکره کند. هرچند این طرح گام نخستى برای پوشش هزینهٔ دارویی است، فاصلهٔ آن با پوشش همگانی هزینهٔ دارویی بسیار زیاد است، چرا که هزینهٔ چنین طرحى به میلیارد‌ها دلار می‌رسد و چگونگى اجراى آن مستلزم ارائهٔ جزئیات بیشتری از سوى حزب لیبرال است. 

در نهایت، اندرو شییِر، رهبر حزب محافظه‌کار وعده داده است که وضع موجود برای حمایت مالی دولت فدرال از نظام درمانى را حفظ کند با این تفاوت که حمایت‌های مالى دولت فدرال از نظام درمانى به دولت‌های استانى داده شود. از این‌رو، در دولت محافظه‌کار، قدرت تصمیم‌گیرى براى چگونگى خرج این حمایت‌های مالى در اختیار دولت‌های استانى قرار می‌گیرد و دولت فدرال روش عدم دخالت مستقیم در نظام درمانى را در پیش خواهد گرفت. البته، صرف‌نظر از اینکه کدام دولت قدرت را در اتاوا در دست بگیرد، همهٔ دولت‌های استانى ملزم به پیروى از استانداردهایی هستند که دولت فدرال برای یکسان‌سازى نظام درمانى در سرتاسر کانادا در نظر می‌گیرد. 

نگاهى گذرا به سیاست‌های درمانى احزاب فدرال، حزب دموکرات نوین را در موقعیت دخالت حداکثرى دولت و گسترش نظام درمانى و حزب محافظه‌کار را در موقعیت حفظ وضع حال حاضر نظام درمانى و دخالت حداقلى دولت در این نظام قرار می‌دهد. همچنین به‌نظر می‌رسد که حزب حاکم، با آگاهى از اهمیت نظام درمانى براى رأى‌دهندگان از یک‌سو و آشنایى با دشوارى‌های تأمین هزینه‌ها از سوى دیگر، روشى محتاطانه را در سیاست‌گذارى در حوزهٔ سلامت و بهداشت در پیش گرفته است. بنابراین، توجه ویژه به مرامنامهٔ احزاب و وعده‌های انتخاباتى آن‌ها در حوزهٔ نظام درمانى، امرى است ضرورى براى رأى‌دهندگانى که تحت تأثیر این سیاست‌ها قرار خواهند گرفت.

نوشته رأی شما، صدای شما – مروری بر سیاست‌های درمانی احزاب فدرال کانادا اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

با نزدیک شدن انتخابات فدرال کانادا، تب‌تاب گمانه‌زنى‌ها و افکارسنجى‌های عمومى، هم براى پیش‌بینى نتایج و هم براى فهم مطالبات و ترجیحات رأى‌دهندگان کانادایى بالا گرفته است. نظرسنجى‌ها حکایت از رقابت تنگانگ دو حزبِ لیبرال و محافظه‌کار براى کسب قدرت دارند. میانگین وزنى جدیدترین افکارسنجى‌ها، نشانگر این است که حزب محافظه‌کار، با داشتنِ ٣۴ درصدِ آراى عمومى، در مقایسه با دیگر احزاب، بیشترین محبوبیت را در میان رأى‌دهندگان دارد. احزاب لیبرال، دموکرات نوین و سبز به ترتیب ٣٢٫٧، ١۴٫۵ و ١٠٫۶ درصد آراى عمومى را دارند. البته، نکتهٔ مهم این است که به‌دلیل نظام انتخاباتى کانادا، که نظامِ اکثریتىِ نخست‌نفرى است، گمان می‌رود که حزب لیبرال، نسبت به دیگر احزاب، کرسی‌های بیشترى در مجلس عوام کانادا به‌دست بیاورد و بختِ بهترى براى تشکیل دولت داشته باشد. البته بیشترِ نظرسنجى‌ها پیش‌بینى می‌کنند که این حزب پس از انتخابات اکتبر، کرسی‌های کمترى نسبت به حال حاضر داشته باشد و حتى اگر از احزاب دیگر کرسی‌های بیشترى را به‌دست آورد، به احتمال بسیار زیاد، به حد نصاب لازم براى تشکیل دولت حداکثرى (١٧٠ کرسی) نخواهد رسید.

در استان بریتیش کلمبیا، حزب محافظه‌کار، به‌طور متوسط، با حدود ٣١ درصد، محبوبیت بیشتری نسبت به سایر احزاب دارد. حزب لیبرال با داشتن ٢٨ درصد محبوبیت عمومى در ردهٔ دوم و احزاب دموکرات نوین و سبز به ترتیب با ١٩٫۵ و ١٧ در صد در رده‌های پسین هستند. نکتهٔ جالب در این نظرسنجى‌ها، افزایش چشمگیر محبوبیت حزب سبز در کانادا و به‌طور ویژه در استان بریتیش کلمبیاست. هر چند این حزب که در حال حاضر تنها یک کرسی در مجلس عوام کانادا دارد، راهى طولانى براى در دست گرفتن قدرت و تشکیل دولت پیش رو دارد، افزایش محبوبیت این حزب حاکى از توجه بیش از پیشِ رأى‌دهندگان کانادایى نسبت به مسائل زیست‌محیطى و به‌ویژه گرمایش کرهٔ زمین است. 

افزایشِ محبوبیت حزب سبز، که مرامنامهٔ حزبى‌اش توجه ویژه‌اى به موضوعات محیط زیستی دارد، تأیید‌کنندهٔ یافته‌های شرکتِ افکارسنجى Abacus است که از رأی‌دهندگان کانادایى پرسیده است چه مسائلى براى آن‌ها مهم و در تصمیم‌گیری سیاسى‌شان مؤثرند. طبق این نظرسنجى، هزینهٔ زندگى، نظام بهداشتى و تغییرات زیست‌محیطى مهم‌ترین الویت‌ها براى شهروندان کانادا هستند. این افکارسنجى که در نیمهٔ ماه ژوئیهٔ (July) ٢٠١٩ انجام شده است، نشانگر آن است که تغییرات زیست‌محیطى از جمله دغدغه‌های اساسى شهروندان کانادا، به‌ویژه جوانان است. نرخ مالیات، هزینهٔ مسکن و وجود شغل و دستمزد خوب در رتبه‌های بعدى قرار دارند و از جمله ده موضوع مهم براى افرادى‌ است که در نظرسنجى شرکت کرده‌اند. اهمیت چنین نظرسنجى‌هایى که به تحلیل و فهم موضوعات مهم براى رأى‌دهندگان می‌پردازند، تأثیر آن‌ها بر محتواى مرامنامه‌های احزاب به‌ویژه در آستانهٔ انتخابات است که خود شکل‌دهندهٔ گفتمان عمومى در کمپین‌های انتخاباتى، عملکرد دولت بعدى و مواضعِ سیاسى احزاب مخالف دولت است. از این‌رو، چنین افکارسنجى‌هایى، نقشى نسبتاً مهم در مردم‌سالارى کانادا و شکل‌گیرى گفتمان سیاسى-اجتماعى دارند. 

اگر  پیش‌بینى‌های حال حاضر در مورد توزیعِ کرسی‌های مجلس عوام درست باشند، دولت لیبرال مجبور به تشکیلِ دولتِ حداقلى یا دولت ائتلافى خواهد شد. البته باید به این نکته توجه کرد که همهٔ این بیش‌بینى‌ها بر اساس مدل‌هاى آمارى متفاوت، پیش‌فرض‌های ریاضى مختلف و با این فرض صورت می‌گیرند که اگر انتخابات امروز برگزار می‌شد، چنین نتایجى به‌دست می‌آمد. با توجه به اینکه دنیاى سیاست، حتى در کانادا، دنیاى پستی‌و‌بلندى‌های پُرشمار و غیر قابلِ پیش‌بینى است، به چنین نظرسنجى‌هایى باید به دیدهٔ ابزارى براى درکِ بهتر فضاى سیاسى-اجتماعى کانادا و ترجیحات و اولویت‌های شهروندان نگریست تا گوى جادویى‌ای که خبر از اتفاقات سیاسى آینده می‌دهد.

در چند شمارهٔ آینده تا انتخابات اکتبر، در این ستون به بررسى الگو‌ها و تمایلاتِ سیاسى رأى‌دهندگان کانادایى خواهیم پرداخت.

نوشته رأی شما، صدای شما – نگاهی به نظرسنجی‌های انتخابات فدرال کانادا  اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.

رسانهٔ همیاری – نورث ونکوور

عصر پنجشنبه، ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، طی مراسم باشکوهی و با شرکت حدود ۶۰۰ نفر – یعنی بیش از ظرفیت سالن – با سلایق، عقاید و مرام‌های گوناگون و متفاوت یاد و خاطرهٔ دوست و همکار گران‌قدرمان، علیرضا احمدیان، گرامی داشته شد. در این مراسم، تعدادی از هم‌وطنان و همچنین دوستان و همکاران غیرایرانی علیرضا طی ایراد سخنانی از زندگی پربار ولو کوتاه او تجلیل به‌عمل آورند.

در ابتدای این مراسم، مجریان برنامه، نگار جلالی و محبوبه صیاد، توضیحاتی در مورد اجرای برنامه دادند و به‌عنوان اولین سخنران، از فاطیما عابدی، همسر زنده‌یاد علیرضا احمدیان، دعوت کردند به پشت میکروفون برود. وی در بخشی از سخنانش که به زبان انگلیسی ایراد نمود، اظهار داشت:

علیرضا معنای واقعی کلمهٔ عشق را به تمامی زیست. او روحی بزرگ در جسمی ظریف و کوچک بود و تمام عمرش به دادنِ عشق، مهربانی، سخاوت و احترام به تک‌تک کسانی که در طول زندگی‌اش ملاقات کرد، گذشت. ایثار و مشارکتی که نسبت به جامعه داشت، نشان‌دهندهٔ شخصیتِ ازخودگذشته و بصیر او بود که به‌عنوان میراث او سال‌های سال در یادها و خاطره‌ها باقی خواهد ماند. او اعتقاد داشت که هرگز نباید از خود ناامید شد. همواره باید برای انسانِ بهتر بودن تلاش کرد و از قلب و احساسات خود مراقبت کرد. او باور داشت که باید تلاش کرد دچار داوری نشد و به‌جای آن هر چه بیشتر با خانواده و جامعه مهربان بود و به آن‌ها پرداخت، چرا که آن‌ها هویت ما را شکل می‌دهند.

پس از سخنان فاطیما عابدی، دکتر راس کینگ (Dr. Ross King)، رئیس دپارتمان مطالعات آسیایی دانشگاه بریتیش کلمبیا، به‌همراه دکتر مصطفی عابدینی‌فرد، استادیار فرهنگ و ادبیات فارسی، دپارتمان مطالعات آسیایی دانشگاه بریتیش کلمبیا، پشت تریبون رفتند و به‌ترتیب سخنانی دربارهٔ علیرضا ایراد کردند.

دکتر کینگ با اشاره به نقش علیرضا احمدیان در شکل‌گیری بخش ایران‌شناسی و آموزش زبان فارسی در دپارتمان مطالعات آسیایی دانشگاه بریتیش کلمبیا گفت: 

همکاران من در بخش مطالعات آسیایی، دفتر ریاست، و مشارکت دفتر توسعه و فارغ‌التحصیلان هرگز نمی‌توانیم به اندازهٔ کافی حق مطلب را دربارهٔ شخصیت کاریزماتیک علیرضا، عشق و علاقه‌اش، تحلیل‌های دقیق و روشنگرانهٔ او از جامعهٔ ایرانی ونکوور و بیش از هر چیزی گرمی و انسانیت بی‌ریای او، ادا کنیم. ما در بخش مطالعات آسیایی دانشگاه بریتیش کلمبیا عمیقاً دلمان برای او تنگ خواهد شد. او هرگز نمی‌تواند جایگزین شود، اما صمیمانه امیدواریم جوانان دیگری از جامعهٔ ایرانی ونکوور این نمونهٔ فعال ازخودگذشته را سرمشق خود قرار دهند و ما را کمک کنند.

دکتر عابدینی‌فرد نیز با اشاره به توانمندی بی‌همتای علیرضا احمدیان در ایجاد روابط عمیق و ماندگار، دوستی‌اش با او را یکی از نمونه‌های چنین روابطی توصیف کرد و گفت:

من امشب خرسندم این خبر خوش را به اطلاع شما برسانم که برای سال تحصیلی آینده ‎(۲۰۱۹-۲۰۲۰)‎ نام سلسله سخنرانی‌های ما به «Alireza Ahmadian Lectures in Persian & Iranian Studies» تغییر خواهد یافت. این اقدام نمادین به پاس قدردانی از مشارکت علیرضا احمدیان در ایدهٔ اجرا و هماهنگی چنین سخنرانی‌هایی انجام می‌شود. او افزود: ما امیدواریم بتوانیم برخی از مباحث نزدیک به اهداف فکری او را در این سخنرانی‌ها ارائه کنیم و به‌ویژه سعی کنیم گام کوچکی در جهت گرد آوردن افراد حتی با دیدگاه‌های متضاد به دور هم برای داشتن گفتمانی توأم با احترام متقابل برداریم.

سپس، مهدیار بیاضی، مسئول ارتباطات در گروه پارلمانی نمایندگان دولت بریتیش کلمبیا، و از دوستان قدیمی علیرضا که با همفکری و همکاری او و دیگر دوستانشان، نقش مهمی در سازماندهی و برگزاری برنامه‌های «فریاد خاموش» داشت، سخنرانی کرد. او با اشاره به نقش علیرضا احمدیان در شکل دادن به تجمعات فریاد خاموش که سرآغاز دوستی بین آن دو بود، گفت: در روز خاکسپاری با او خداحافظی نکردم. حضورش را حس می‌کنم. حرف‌ها و ایده‌ها و ایده‌آل‌هایش در گوشم طنین‌انداز است. با او خداحافظی نکردم و نخواهم کرد، چرا که خداحافظی با علیرضا را به فراموشی سپردن آرمان‌ها و هدف‌های او می‌دانم. با خود تصمیم گرفته‌ام تا آنجا که در توان دارم آرمان‌ها و اهدافش را پیش ببرم و به واقعیت نزدیک کنم. برای مشارکت مردممان در امور اجتماعی/فرهنگی/سیاسی ظرفیت‌سازی کرده و برای تعامل هر چه بیشتر بین شهروندان جامعهٔ مهاجر ایرانی-کانادایی و جامعهٔ بزرگ‌تر کانادا بکوشم.

بعد از آن نوبت به سوشیانت زنگنه‌پور، رسید. سوشیانت از دوستان قدیمی علیرضاست که پس از آشنایی با او در بحبوحهٔ رسوایی انتخابات ریاست‌جمهوری ایران، به اتفاق جمعی از دیگر دوستان، جنبش «فریاد خاموش» را به‌منظور انعکاس مشکلات داخل ایران، سازماندهی کردند. وی همچنین در دوران تحصیل در دانشگاه لندن، دانشکدهٔ مطالعات شرقی و آفریقایی، هم‌دانشکده‌ای علیرضا بود.

او گفت: جامعهٔ ما انسان بزرگی را از دست داد، نه تنها به‌خاطر تفکراتش و وقت و انرژی‌ای که صرف بهبود جامعه کرده بود، بلکه به‌خاطر تمام پتانسیل فکری کشف‌نشده‌اش و آیند‌هٔ زیبایی که پیش رو داشت. علیرضا احمدیان همان انسان بزرگ بود. او به اشاره به تحول سریع علیرضا از دوستی گوشه‌گیر و خجالتی به تحلیلگری برجسته که داوری‌ها و تحلیل‌هایش بسیار موثق و اندیشمندانه بود، گفت: ما باید ایده‌ها و پروژه‌های او را جامهٔ عمل بپوشانیم، و آن‌ها را از قلم و کاغذ به‌سمت واقعیت حرکت دهیم – از سری گفت‌وشنودها، به ظرفیت‌سازی، به انعطاف‌پذیر ساختن جامعه، و ایجاد مهارت‌های سازمانی – این کار باید ادامه یابد. طی این روند، ما از رسالت زندگی او تجلیل خواهیم کرد، و به چیزی تحول‌آمیز از طریق تمام تلاش‌های جمعی‌مان دست خواهیم یافت.

پس از زنگنه‌پور، جین ثورنثوِیت (Jane Thornthwaite)، مراتب تسلیت عمیق اندرو ویلکینسون، رهبر حزب لیبرال بریتیش کلمبیا، و حزب متبوعش را ابراز کرد و در بخشی از سخنانش با اشاره به گفت‌وگوی علیرضا احمدیان با اندرو ویلکینسون رهبر این حزب، گفت:

اندرو ویلکینسون چند وقت پیش گفت‌وگویی دربارهٔ همه‌پرسی تغییر نظام انتخاباتی بی‌سی با علیرضا داشت و به‌خوبی دانش عمیق و گستردهٔ او را در طیف وسیعی از مسائل به‌خاطر می‌آورد. او افزود: علیرضا در یادها خواهد ماند، نه فقط در یاد کسانی که شخصاً او را می‌شناختند، بلکه در یاد همهٔ کسانی که به‌هر نحوی با فعالیت‌ها، روزنامه‌نگاری، دفاع از عدالت و مشارکتش در جامعه، در ارتباط قرار گرفته‌اند.

سپس، بوئن ما (Bowinn Ma) و ان کنگ (Anne Kang) هم‌زمان به پشت تریبون رفتند. بوئن ما به نمایندگی از طرف جان هورگان، نخست وزیر استان، پیام وی را برای حضار خواند که در بخشی از آن آمده بود:

بریتیش کلمبیا یکی از پرتوهای تابناکش را از دست داد. علیرضا احمدیان شهروندی پرشور در کانادا بود که برای دست یافتن به جامعه‌ای به‌معنای واقعی کلمه مردم‌سالار و پذیرا تلاش کرد. او مبارزی نترس بود که برای ایجاد فضایی برای شنیده شدن صداهای تازه تلاش می‌کرد. تعهد او به چندفرهنگی و تقویت پیوندهای جامعه فراموش نخواهد شد. علیرضا میراثی از دوستی و شور و اشتیاق برجای گذاشته که برای همهٔ ما الهام‌بخش خواهد بود.

سپس ان کنگ نیز در بخشی از سخنان خود دربارهٔ علیرضا، چنین گفت:

هر کسی که علیرضا احمدیان را می‌شناسد، او را به‌عنوان مردی بی‌ریا، مهربان و باملاحظه به‌ یاد می‌آورد. دوستی‌ای که بین ما بود، هر چند زمانش کوتاه، چیزی‌ است که من برای همیشه در قلبم گرامی خواهم داشت. هر بار که من و علیرضا همدیگر را می‌دیدیم، ما با هیجان موضوعات مختلفی را با هم در میان می‌گذاشتیم؛ موضوعاتی مانند اینکه چقدر کشور چندفرهنگی‌ای مثل کانادا بی‌نظیر است، اینکه چطور مردمی با فرهنگ‌های متفاوت از دور دنیا به بی‌سی می‌آیند و اینجا را خانهٔ خود می‌خوانند، و اینکه چطور ما می‌توانیم با هم کار کنیم تا جوامع مختلف را کنار هم قرار دهیم. او با افتخار از کانادایی بودنش حرف می‌زد و می‌خواست به سهم خودش در جامعه مشارکت کند و دینش را به آن ادا کند. او به گفته‌هایش عمل کرد و بخش عظیمی از زندگی‌اش را صرف ساختن جامعه‌‌ای با توافق نظر، پذیرا و صلح و دوستی کرد.

بوئن ما و ان کنگ، بعد از ایراد سخنانشان، پیام مکتوب جان هورگان را به مادر، پدر و همسر علیرضا تقدیم کردند.

پس از آن، لتیسیا سانچز (Leticia Sanchez)، رئیس انجمن ماه میراث فرهنگیِ آسیاییِ ونکوور، در بخشی از سخنرانی خود دربارهٔ علیرضا چنین گفت:

علیرضا به‌عنوان یک روزنامه‌نگار، پژوهشگر و تولیدکنندهٔ برنامهٔ رادیویی، حامی فرهنگ و هنر کانادایی و چندفرهنگی بود. علاقهٔ شدید او به امور بین‌المللی، خصوصاً در موضوعاتی چون جامعه و مردم‌سالاری، همواره در تمام پروژه‌ها، نوشته‌ها و صحبت‌هایش، زمانی‌که مسائل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی را مورد بررسی قرار می‌داد، قابل مشاهده بود. دستاوردهای روزنامه‌نگاری علیرضا همراه با موفقیت‌های نوشتاری او دربارهٔ مهاجرت، میراث او برای همهٔ جوامع وابسته به آسیا خواهد بود. 

لتیسیا سانچز همچنین به نمایندگی از طرف دیگر مدیران و اعضای انجمن ماه میراث فرهنگیِ آسیاییِ ونکوور، نقل قول‌هایی از ایشان را برای حضار قرائت کرد.

سپس سیما غفارزاده، سردبیر و مدیر مسئول رسانهٔ همیاری، طی سخنانی با اشاره به همکاری‌های مشترک این نشریه و برنامهٔ رادیویی Review که علیرضا حدود یک سال قبل آن را آغاز کرده بود، مروری داشت بر فعالیت‌های رادیویی وی. او در بخشی از این سخنان، پس از اشاره به سه گفت‌وگوی به‌یاد ماندنی با رهبران احزاب، گفت:

علیرضا بعد از رفراندوم هم به مصاحبه‌هایش ادامه داد؛ از جمله بسیار به موضوع Ride-hailing و صنعت تاکسیرانی در بریتیش کلمبیا پرداخت، با افراد مهم در احزاب اصلی بریتیش کلمبیا دربارهٔ جنبه‌های مختلف این موضوع صحبت و نظراتشان را منعکس کرد. او همچنین گفت‌وگوهایی در زمینهٔ چندفرهنگی از جمله گفت‌وگویی با لتیسیا سانچز، رئیس انجمن ماه میراث فرهنگیِ آسیایی ونکوور، انجام داد که از طریق صفحه‌اش در وب‌سایت ساندکلاود در دسترس است.

جایش برای همیشه در این شهر خالی خواهد بود، و ما سخت دلمان برای او تنگ خواهد شد. حال، تنها کاری که از دست ما ساخته است، این است که دست به دست هم داده و با کمک هم تلاش کنیم کارهایش را ادامه بدهیم.

آرین زند، دانشجوی رشتهٔ علوم سیاسی دانشگاه بریتیش کلمبیا یکی دیگر از سخنرانان این مراسم بود. او با اشاره به سابقهٔ نه‌چندان طولانی آشنایی‌اش با علیرضا احمدیان از او به‌عنوان مربی و راهنمایش و تنها حلقهٔ اتصالش با جامعهٔ ایرانی ونکوور یاد کرد. او گفت: علیرضا همیشه اطلاعات فرصت‌‌های کاری و برنامه‌های اجتماعی و پژوهشی را برای من می‌فرستاد و مهم‌تر آنکه بعد از تاریخ سررسید آن‌ها با من پیگیری می‌کرد که آیا برای مشارکت در آن‌ها اقدام کرده‌ام یا نه!

او با نقل خاطره‌ای از علیرضا ادامه داد و گفت: روزی در خلال یکی از دیدارهایمان از برنامه‌ام برای آینده پرسید. به او گفتم اگر همه‌چیز ایده‌آل پیش برود… همین‌جا صحبتم را قطع کرد و گفت دنیای ایده‌آل نداریم، تو نباید منتظر شرایط ایده‌آل بشوی باید واقع‌گرا باشی و همهٔ تلاشت را بکنی تا بتوانی در همین شرایط موجود به آن چیزی که می‌خواهی برسی.

سپس فرید روحانی، کارآفرین، فعال اجتماعی و نخستین سرهنگ افتخاری ایرانی-کانادایی ارتش کانادا، با یادآوری خاطرهٔ علیرضا احمدیان و فعالیت‌های ارزنده‌اش در جامعهٔ ایرانی- کانادایی گفت:

دوستی با علیرضا این فرصت را به همهٔ ما داد که در مقطعی هرچند کوتاه از زندگی‌مان از تجربهٔ باورنکردنی دوستی و زندگی با او بهره‌مند شویم. من از آقا و خانم احمدیان برای پرورش و تحویل چنین فرزندی به اجتماع و دادن چنین فرصتی به دوستان علیرضا، سپاسگزارم.

آخرین سخنران این مراسم امیر باجه‌کیان، عضو شورای مشورتی چندفرهنگی بی‌سی و از دوستان قدیمی علیرضا، بود. وی در بخشی از سخنانش که به فارسی و انگلیسی ایراد نمود، گفت:

در روزهای سختی که گذشت، همهٔ ما به همدیگر و به خانوادهٔ عزیز علیرضا تسلیت گفتیم. ولی شاید تسلیت خود ما باشیم. ‌شنیدیم که بسیاری گفتند و گفتیم «خدا رحمتش کند». اما چرا؟ علیرضای ما خودْ رحمت بود و بخشندگی. و او بود که برای بسیاری از ما باعث دگرگونی شد. علیرضا به‌دنبال گفت‌وگو بود. گفت‌وگوی دوستانه میان افکار گوناگون. علیرضا آدم‌شناس بود و تعهدی عجیب به تقویت فعالان اجتماعی، به‌ویژه جوانان داشت. هدف دیگر علیرضا ایجاد ارتباط میان جوامع گوناگون بود. چرا که ما جوامع تازه‌وارد و اقلیت در این خانهٔ نو، در کنار هم است که قوی‌تریم. و از همه مهم‌تر برای علیرضا، همدلی بود و مهربانی. دلش دریا بود و از جنس یکرنگی. بهترین بزرگداشت برای علیرضا و بهترین تسلیت برای دوستدارانش، ادامهٔ راه اوست.

پس از سخنان امیر باجه‌کیان، به مدت ۱۵ دقیقه میکروفون باز اعلام شد. در این فرصت، دکتر مسعود اسماعیل‌زاده و دکتر ولی سیادت سخنانی ایراد نمودند.

در پایان این مراسم، جمشید احمدیان، پدر زنده‌یاد علیرضا احمدیان، ضمن سپاسگزاری از شرکت‌کنندگانِ در این مراسم، سخنانی ایراد نمود. وی در بخشی از این سخنان، گفت:

علیرضا امانتی بود از جانب خداوند که ما به‌عنوان امین، ۳۸ سال از آن نگهداری نموده و در تربیت و پرورشش اهتمام نمودیم، تا اینکه مشیت خداوند بر آن قرار گرفت که او را به درگاه خود فراخوانَد. ما این واقعه را که در مقیاس زمینی ضایعه‌ای بزرگ است، لباس الهی پوشاندیم و پذیرفتیم، زیرا تشخیص خیر و شر منحصراً از آنِ اوست. فلذا به آرامی سر تسلیم بر تصمیم کبریایی فرود آوردیم. از طرفی خوشحال و مفتخریم که امانت خداوند را با همت خودش در مسیری قرار دادیم که اخلاق و خصوصیاتش سمت و سوی ربانی گرفت.

تصاویر بیشتری از این مراسم را در اینجا ببینید:

نوشته بزرگداشت علیرضا احمدیان جامعهٔ متکثر ایرانیان ونکوور را زیر یک سقف جمع کرد اولین بار در رسانهٔ همیاری. پدیدار شد.